Σε ότι αφορά την Εταιρεία F.G. LANCASHIRE PREMISES LIMITED ν. -, Αίτηση αρ.: 108/2021, 31/7/2023

(2010)1 Α.Α.Δ. 991, όπου το Ανώτατο Δικαστήριο εντόπισε πως τόσο στο αιτητικό της αίτησης, όσο και στην ένορκη δήλωση που την υποστήριζε, αλλά και στην ίδια την πρωτόδικη απόφαση, εσφαλμένα αναφερόταν ότι επρόκειτο για αίτηση διάλυσης της εφεσίβλητης εταιρείας: «Η διαφορά είναι σημαντική καθότι με έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης αρχίζει μια διαδικασία διορισμού παραλήπτη για σκοπούς εκκαθάρισης. Μετά δε τη συμπλήρωση της διαδικασίας εκκαθάρισης, και νοουμένου ότι οι υποθέσεις της εταιρείας έχουν πλήρως εκκαθαριστεί, κατόπιν αιτήσεως του αιτητή, με βάση το Αρθρο 260

(1)του Κεφ. 113, το Δικαστήριο, τότε και μόνον τότε, μπορεί να εκδώσει διάταγμα για τη "Διάλυση" της εταιρείας.» Ακολουθώντας δε την ίδια πορεία που ακολούθησε το Ανώτατο Δικαστήριο στην πιο πάνω απόφαση, θ' αναφέρω εδώ ότι επειδή το πιο πάνω θέμα δεν απασχόλησε καθόλου τις δύο πλευρές, οι οποίες «παρουσιάζονται να είχαν εκλάβει και μεταχειριστεί την υπό εξέταση αίτηση ως αίτηση για διάταγμα Εκκαθάρισης και όχι Διάλυσης όπως εσφαλμένα εζητείτο», το θέμα αυτό δεν θα με απασχολήσει περαιτέρω. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η αίτηση, εμφαίνονται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση (ΕΔ) του Θεοδοτίδη, στην οποία αναφέρει τα ακόλουθα: «

1. Είμαι ο Γενικός Διευθυντής των Αιτητών στην παρούσα αίτηση και είμαι δεόντως εξουσιοδοτημένος απ' αυτή να προβώ στην παρούσα ένορκο δήλωση.
2. Απ' ότι καλύτερα γνωρίζω και πιστεύω από προσωπική μου γνώση και εξ όσων με συμβουλεύουν οι δικηγόροι των Αιτητών όλα τα γεγονότα που αναφέρονται στην αίτηση που συνοδεύεται από τη παρούσα Ένορκη Δήλωση μου είναι αληθινά και ορθά. Βεβαιώ ότι η οφειλή που αναφέρεται στην αίτηση οφείλεται μέχρι σήμερα όπως αναφέρεται στην παράγραφο 6 της αίτησης.
3. Ειδικότερα, το Ταμείο του Σχεδίου Συντάξεων και Χορηγημάτων των Υπαλλήλων της ΑΤΗΚ, του οποίου οι Αιτητές αποτελούν συνέχεια ή μετονομασία ή διάδοχη κατάσταση, έχουν δανειοδοτήσει βάσει συμφωνίας χρηματοδότησης ημερομηνίας 01/06/2012 την Εταιρεία και την εταιρεία FG LANCASHIRE ACCOMMODATION LIMITED για συνολικό ποσό ύψους €24.909.647,35 σεντς για να χρησιμοποιηθεί αποκλειστικά για την (α) αγορά γης, (β) την ανέγερση πανεπιστημιακών εγκαταστάσεων και (γ) φοιτητικών και άλλων εστιών. Σε αντάλλαγμα της χρηματοδότησης, σύμφωνα με τη συμφωνία χρηματοδότησης, η Εταιρεία θα κατέβαλλε στους Αιτητές συνολικά το ποσό των €44.969.322 που αποτελείται από τη χρηματοδότηση επιπλέον κέρδος ύψους €14.969.
4. Συγκεκριμένα, με βάση τη συμφωνία χρηματοδότησης, αφενός το ποσό των €28.919.322 δια της εκχώρησης ενοικίων για τα έτη 2012-2022 θα έπρεπε να καταβληθεί απευθείας από την εταιρεία UCIan Cyprus Ltd στους Αιτητές την 30ην Νοεμβρίου κάθε έτους το αργότερο, αρχίζοντας από το Νοέμβριο του 2013 και αφετέρου το ποσό των €16.050.000 θα καταβαλλόταν με δόσεις ετησίως από την Εταιρεία και την εταιρεία FG LANCASHIRE ACCOMMODATION LIMITED στους Αιτητές την 30ην Νοεμβρίου κάθε έτους το αργότερο. Περαιτέρω, τα συμβαλλόμενα μέρη, δηλαδή οι Αιτητές, η Εταιρεία και η εταιρεία FG LANCASHIRE ACCOMMODATION LIMITED συμφώνησαν ότι οποιοδήποτε ποσό ετήσια δόσης παρέμενε απλήρωτο πέραν του μηνός Νοεμβρίου κάθε έτους, θα φέρει τόκο στο ύψος του εκάστοτε σε ισχύ επιτοκίου Euribor τριών μηνών πλέον 4% από την 1ην Δεκεμβρίου του έτους που ήταν πληρωτέα η δόση μέχρι εξοφλήσεως του. Η Εταιρεία και η εταιρεία FG LANCASHIRE ACCOMMODATION LIMITED δεσμεύτηκε και ανέλαβε με τη συμφωνία χρηματοδότησης να καταβάλλει το ποσό των €28.919.322 σε περίπτωση που η εταιρεία UCIan Cyprus Ltd αποτύχει να το πράξει. Περαιτέρω, αποτελούσε ρητή πρόνοια της συμφωνίας χρηματοδότησης ότι σε περίπτωση παράλειψης καταβολής των ως άνω ποσών, οι Αιτητές θα δικαιούνται κατά την απόλυτη κρίση τους είτε να διεκδικήσουν τα ποσά αυτά δικαστικώς χωρίς να είναι υπόχρεοι να τερματίσουν τη συμφωνία χρηματοδότησης ή να επηρεάζονται τα υπόλοιπα δικαιώματα τους είτε να τερματίσουν τη συμφωνία χρηματοδότησης και να απαιτήσουν πληρωμή ολόκληρου του ανταλλάγματος των €44.969.322 αμέσως. Η υποχρέωση καταβολής του ανταλλάγματος των €44.969.322 συμφωνήθηκε ότι θα είναι κοινή και/ή κεχωρισμένη των δύο Εταιρειών που συναποτελούν τον χρεώστη, δηλαδή της Εταιρείας της οποίας ζητείται η διάλυση με την παρούσα αίτηση και της Εταιρείας FG LANCASHIRE ACCOMMODATION LIMITED. Επισυνάπτεται και σημειούται ως «τεκμήριο 1» η συμφωνία χρηματοδότησης ημερομηνίας 01/06/
6. Αντί της υλοποίησης της υποχρέωσης καταβολής του ανταλλάγματος όπως αναφέρεται πιο πάνω ή και στη συμφωνία χρηματοδότησης, η Εταιρεία και η εταιρεία FG LANCASHIRE ACCOMMODATION LIMITED ή και η εταιρεία UCIan Cyprus Ltd κατέβαλαν μόνο το ποσό των € 1.750,000 το οποίο καταβλήθηκε ως εξής: Στις 23/01/2017 καταβλήθηκε το ποσό των €1,200,000, στις 24/02/2017 καταβλήθηκε το ποσό των €100,000, στις 31/03/2017 καταβλήθηκε το ποσό των €200,000 και στις 26/11/2018 καταβλήθηκε το ποσό των €250,
7. Συνεπώς το χρέος της Εταιρείας το οποίο οφείλει ομού και κεχωρισμένα με την εταιρεία FG LANCASHIRE ACCOMMODATION LIMITED, συμπεριλαμβανομένων των συμφωνηθέντων τόκων, ανέρχεται στο ποσό των €46.055.931,46 σεντς δυνάμει συμφωνίας χρηματοδότησης ημερομηνίας 01/06/2012, πλέον τόκο επί όλων των απλήρωτων ετήσιων δόσεων στο ύψος του εκάστοτε σε ισχύ επιτοκίου Euribor τριών μηνών πλέον 4% ετησίως μέχρι εξοφλήσεως.
8. Η ύπαρξη του χρέους της Εταιρείας προς τους Αιτητές και η μη καταβολή του ανταλλάγματος αναγνωρίζεται στις οικονομικές της καταστάσεις για τα έτη 2015 και 2016 (σελίδες 18-19). Επισυνάπτεται και σημειούται ως «τεκμήριο 2» η έκθεση και οι οικονομικές καταστάσεις (report and financial statements) της Εταιρείας για τα έτη 2015 και
10. Παρ' όλες τις γραπτές και προφορικές οχλήσεις των Αιτητών, η Εταιρεία εξακολουθούσε παράνομα και αντισυβατικά να παραβιάζει τους όρους της συμφωνίας χρηματοδότησης ημερομηνίας 01/06/2012 ως επίσης και το χρονοδιάγραμμα αποπληρωμής το οποίο έχει επισυναφθεί ως Παράρτημα 5C στην συμφωνία. Ως εκ τούτου, οι τότε δικηγόροι των Αιτητών απέστειλαν επιστολή ημερομηνίας 11/04/2016 προς την Εταιρεία καλώντας την όπως εντός 10 ημερών, καταβάλει το οφειλόμενο ποσό πλέον τόκους μέχρι εξόφλησης. Οι τότε δικηγόροι των Αιτητών ενημέρωσαν την Εταιρεία με την εν λόγω επιστολή ότι σε περίπτωση παράλειψης ανταπόκρισης στην κλήση για πληρωμή της οφειλής της εντός της ανωτέρω προθεσμίας, θα προχωρήσουν σε τερματισμό της συμφωνίας χρηματοδότησης ημερομηνίας 01/06/2012 και σε λήψη δικαστικών μέτρων εναντίον της, χωρίς περαιτέρω ειδοποίηση. Επισυνάπτεται και σημειούται ως «τεκμήριο 3» η επιστολή ημερομηνίας 11/04/2016 από τους τότε δικηγόρους των Αιτητών προς την Εταιρεία.
11. Μετά την κατάθεση και πληρωμή του ποσού των €1.500.000 από την Εταιρεία προς τους Αιτητές, ο διευθυντής της Εταιρείας, ..... Βονιάτης, απέστειλε στις 20/04/2017 επιστολή προς τον Πρόεδρο και τα μέλη της Διαχειριστικής επιτροπής των Αιτητών, με την οποία πρότεινε αναθεώρηση της υφιστάμενης συμφωνίας χρηματοδότησης ημερομηνίας 01/06/2012, παραδεχόμενη ότι μετά την καταβολή εκ μέρους της του ως άνω προαναφερόμενου ποσού, το οφειλόμενο υπόλοιπο της Εταιρείας είναι €32.300.
12. Επισυνάπτεται και σημειούται ως «τεκμήριο 4» επιστολή ημερομηνίας 20/04/2017 στην οποία ξεκάθαρα αναγνωρίζεται από την Εταιρεία το οφειλόμενο χρέος της προς τους Αιτητές.
13. Στις 21/06/2018, ο διευθυντής της Εταιρείας, ..... Βονιάτης, απέστειλε πρόταση αναφορικά με την οφειλή της Εταιρείας, προς τον Γενικό Διευθυντή και τα μέλη της Διαχειριστικής επιτροπής των Αιτητών. Επισυνάπτεται και σημειούται ως «τεκμήριο 5» η επιστολή ημερομηνίας 21/06/
15. Στις 24/06/2019, ο διευθυντής της Εταιρείας, .... Βονιάτης, απέστειλε επιστολή προς τον Πρόεδρο και τα μέλη της Διαχειριστικής επιτροπής των Αιτητών με την οποία κατέθεσε αναθεωρημένη πρόταση αναφορικά με την οφειλή της Εταιρείας η οποία απορρέει από την συμφωνία χρηματοδότησης. Οι Αιτητές με την απαντητική επιστολή τους ημερομηνίας 04/07/2019, απέρριψαν την πρόταση της Εταιρείας καθώς δεν περιλάμβανε πρόταση άμεσης αποπληρωμής τουλάχιστον μεγάλου μέρους των συσσωρευμένων οφειλών και σαφές χρονοδιάγραμμα για το υπόλοιπο. Επισυνάπτεται και σημειούται ως «τεκμήριο 6» η επιστολή ημερομηνίας 24/06/2019 και ως «τεκμήριο 7» η απαντητική επιστολή ημερομηνίας 04/07/
17. Συνεπεία της παράλειψης καταβολής από της Εταιρεία του Ανταλλάγματος όπως σαφώς προβλέπεται στην Συμφωνίας Χρηματοδότησης ημερομηνίας 01/06/2012, οι Αιτητές επέδωσαν στις 02/09/2019 προς την Εταιρεία επιστολή ημερομηνίας 30/08/2019 με την οποία επεσήμαναν ότι σύμφωνα με τον όρο 18 της Συμφωνίας Χρηματοδότησης, ο Όρος 2 που αναφέρεται στον τρόπο και χρόνο καταβολής του Ανταλλάγματος, όπως άλλωστε και όλοι οι Όροι της Συμφωνίας Χρηματοδότησης ημερομηνίας 01/06/2012, είναι ουσιώδης. Ανεξάρτητα και διαζευκτικά, οι Αιτητές με την επιστολή τους κατέστησαν σαφές ότι σε περίπτωση που ήθελε κριθεί ότι ισχύει κάτι διαφορετικό, ο Όρος 2 της Συμφωνίας Χρηματοδότησης ημερομηνίας 01/06/2012 κατέστη ουσιώδης με την επίδοση της επιστολής τους ημερομηνίας 30/08/
18. Περαιτέρω, οι Αιτητές με την εν λόγω επιστολή τους καλούσαν την Εταιρεία όπως το αργότερο μέχρι την 30ην Νοεμβρίου 2019, καταβάλει όλα τα καθυστερημένα ποσά πλέον τόκους επί των ποσών που παραμένουν απλήρωτα ως προνοείται στη Συμφωνίας Χρηματοδότησης και την ενημέρωσαν ότι σε περίπτωση παράλειψης ανταπόκρισης, επιφυλάσσονται να προχωρήσουν σε τερματισμό της Συμφωνίας Χρηματοδότησης. Επισυνάπτεται και σημειούται ως «τεκμήριο 8» η επιστολή ημερομηνίας 30/08/2019 από τους Αιτητές προς την Εταιρεία. Επισυνάπτεται και σημειούται ως «τεκμήριο 9» η Ένορκη Δήλωση Επίδοσης της επιστολής ημερομηνίας 30/08/2019 προς ένα εκ των Διευθυντών της Εταιρείας, ...Βονιάτη.
19. Συνεπεία της μη ανταπόκρισης της Εταιρείας στην ως άνω επιστολή των Αιτητών ημερομηνίας 30/08/2019 και συγκεκριμένα της μη ανταπόκρισης στην υποχρέωση για καταβολή του Ανταλλάγματος μέχρι την ως άνω προθεσμία που δόθηκε, οι Αιτητές επέδωσαν στις 08/01/2020 προς την Εταιρεία επιστολή ημερομηνίας 02/01/2020 με την οποία ενημέρωσαν την Εταιρεία ότι κηρύσσουν τη Συμφωνία Χρηματοδότησης ημερομηνίας 01/06/2012 ως τερματισθείσα. Ως εκ τούτου, οι Αιτητές επεσήμαναν στην Εταιρεία με την εν λόγω επιστολή τους ότι δυνάμει του Όρου 10 της Συμφωνίας Χρηματοδότησης ημερομηνίας 01/06/2012, το Αντάλλαγμα, όπως αυτό καθορίζεται στον Όρο 2 της Συμφωνίας Χρηματοδότησης, καθίσταται ληξιπρόθεσμο και πληρωτέο αμέσως και η Ασφάλεια, όπως αυτή καθορίζεται στον Όρο 7 της Συμφωνίας Χρηματοδότησης, καθίσταται εκτελεστή. Επισυνάπτεται και σημειούται ως «τεκμήριο 10» η επιστολή τερματισμού ημερομηνίας 02/01/2020 από τους Αιτητές προς την Εταιρεία. Επισυνάπτεται και σημειούται ως «τεκμήριο 11» η Ένορκη Δήλωση Επίδοσης της επιστολής ημερομηνίας 02/01/2020 προς ένα εκ των Διευθυντών της Εταιρείας, ..... Βονιάτη.
20. Με επιστολή του Ελεγκτικού Οίκου KPMG ως Ελεγκτή (Auditor) της Εταιρείας ημερομηνίας 25/06/2020, την οποία προσυπογράφουν οι Διευθυντές της Εταιρείας, ζητείται από τους Αιτητές να επιβεβαιωθεί το χρέος της Εταιρείας και της Εταιρείας FG LANCASHIRE ACCOMMODATION LIMITED προς τους Αιτητές. Επισυνάπτεται και σημειούται ως «τεκμήριο 12» η επιστολή ημερομηνίας 25/06/2020 και ως «τεκμήριο 13» η απαντητική επιστολή των Αιτητών προς τον Ελεγκτικό Οίκο KPMG, ημερομηνίας 14/07/
22. Μέχρι σήμερα έχει καταβληθεί από την Εταιρεία προς τους Αιτητές μόνο το ποσό των €1.750.000 έναντι του οφειλόμενου χρέους το οποίο απορρέει από τη συμφωνία χρηματοδότησης ημερομηνίας 01/06/
24. Ως εκ τούτου, κατά την 17/06/2021 επιδόθηκε από τους Αιτητές προς το εγγεγραμμένο γραφείο της Εταιρείας, Πανεπιστημίου, ....., Λάρνακα, Ειδοποίηση Απαίτησης αποπληρωμής του χρέους. Με την εν λόγω Ειδοποίηση, υπογεγραμμένη από εμένα, οι Αιτητές πληροφορούσαν την Εταιρεία ότι οφείλει το ποσό των €46.055.931,46 σεντς προς τους Αιτητές, ως ληξιπρόθεσμο αντάλλαγμα ή/και εκκρεμούσα οφειλή ή/και διαφορετικά, δυνάμει συμφωνίας χρηματοδότησης ημερομηνίας 01/06/2012, πλέον τόκο επί όλων των απλήρωτων ετήσιων δόσεων στο ύψος του εκάστοτε σε ισχύ επιτοκίου Euribor τριών μηνών πλέον 4% ετησίως μέχρι εξοφλήσεως. Περαιτέρω, οι Αιτητές με την εν λόγω Ειδοποίηση Απαίτησης αποπληρωμής καλούσαν την Εταιρεία να καταβάλει εντός 21 ημερών από τη λήψη της το οφειλόμενο ποσό και ενημέρωναν ότι αν δεν καταβληθεί το οφειλόμενο ποσό εντός της ως άνω προθεσμίας, οι Αιτητές επιφυλάσσουν τα δικαιώματα τους όπως προχωρήσουν σε αίτηση στο Δικαστήριο για εκκαθάριση της εταιρείας. Αντίγραφο της Ειδοποίησης Απαίτησης αποπληρωμής του χρέους ημερομηνίας 01/06/2021 επισυνάπτεται και σημειούται ως «τεκμήριο 14». Ένορκη Δήλωση επίδοσης της Ειδοποίησης Απαίτησης αποπληρωμής του χρέους επισυνάπτεται και σημειούται ως «τεκμήριο 15».
25. Οι δικηγόροι της Εταιρείας απάντησαν στην πιο πάνω Ειδοποίηση Απαίτησης αποπληρωμής του χρέους ημερομηνίας 01/06/2021, με επιστολή ημερομηνίας 29/06/
26. Ωστόσο, ούτε με την εν λόγω απαντητική επιστολή ούτε και με οποιοδήποτε άλλο τρόπο δεν έχει γίνει οποιαδήποτε πρόταση καταβολής του οφειλόμενου ποσού ή εξασφάλισης ή διευθέτησης του προς εύλογη ικανοποίηση των πιστωτών - Αιτητών. Επισυνάπτεται και σημειούται ως «τεκμήριο 16» η απαντητική επιστολή από τους δικηγόρους της Εταιρείας προς τους Αιτητές ημερομηνίας 29/06/
28. Σε απάντηση της ως άνω επιστολής ημερομηνίας 29/06/2021, οι δικηγόροι των Αιτητών με επιστολή τους ημερομηνίας 02/07/2021 τόνισαν ότι ουδεμία υπεράσπιση υφίσταται σε σχέση με την οφειλή της Εταιρείας προς τους Αιτητές η οποία πηγάζει από την συμφωνίας χρηματοδότησης ημερομηνίας 01/06/2012 και ότι η ύπαρξη της οφειλής εμφανίζεται στις οικονομικές καταστάσεις της Εταιρείας και έχει γίνει παραδεχτή γραπτώς από την ίδια την Εταιρεία σε αλληλογραφία με τους Αιτητές. Περαιτέρω, σε σχέση με την απαίτηση αποπληρωμής του χρέους, οι δικηγόροι των Αιτητών με την εν λόγω επιστολή τους ανέφεραν ότι ούτε με την επιστολή ημερομηνίας 29/06/2021 ούτε και με οποιοδήποτε άλλο τρόπο γίνεται από την Εταιρεία οποιαδήποτε πρόταση καταβολής του οφειλόμενου ποσού ή εξασφάλισης του ή διευθέτησης του προς εύλογη ικανοποίηση των Αιτητών. Επισυνάπτεται και σημειούται ως «τεκμήριο 17» η επιστολή από τους δικηγόρους των Αιτητών προς τους δικηγόρους της Εταιρείας ημερομηνίας 02/07/
30. Η Εταιρεία δεν συμμορφώθηκε με την πιο πάνω Ειδοποίηση Απαίτησης, ούτε κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό έναντι της οφειλής που απορρέει από την συμφωνία χρηματοδότησης ημερομηνίας 01/06/2012 και εξακολουθεί δε να οφείλει το ποσό των €46.055.931,46 σεντς ως ληξιπρόθεσμο αντάλλαγμα ή/και εκκρεμούσα οφειλή ή/και διαφορετικά, πλέον τόκο επί όλων των απλήρωτων ετήσιων δόσεων στο ύψος του εκάστοτε σε ισχύ επιτοκίου Euribor τριών μηνών πλέον 4% ετησίως μέχρι εξοφλήσεως. » Η ένσταση Οι Καθ' ων η αίτηση αντέδρασαν στην εν λόγω αίτηση, καταχωρώντας ένσταση, εις την οποία καταγράφονται 25 λόγοι ένστασης. Οι λόγοι ένστασης, είναι οι ακόλουθοι: «
31. Οι αιτητές καμία σχέση έχουν με τα κατ' ισχυρισμόν γεγονότα.
32. Το ποσό που αναφέρεται από τους αιτητές δεν αποτελεί εκκαθαρισμένη απαίτηση.
33. Οι αιτητές δεν δικαιούνται να προωθούν την παρούσα διαδικασία και/ή η διαχειριστική επιτροπή επιμελείται των υποθέσεων.
34. Η αίτηση είναι νομικά και ουσιαστικά αβάσιμη.
35. Στην αίτηση δεν περιλήφθηκε νομική βάση και/ή η νομική βάση είναι ελλιπής και/ή λανθασμένη και/ή ο τύπος της αίτησης είναι λανθασμένος.
36. Η αίτηση είναι αχρείαστη.
37. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις που προβλέπονται από τη Νομοθεσία και τους Κανονισμούς για να τεθεί υπό εκκαθάριση η καθ' ης η αίτηση εταιρεία.
38. Η απαίτηση πληρωμής δεν επιδόθηκε νομότυπα και/ή στο εγγεγραμμένο γραφείο της καθ' ης η αίτηση εταιρείας.
39. Στην αίτηση δεν αναφέρεται σε ποιου την ένορκη δήλωση στηρίζεται.
40. Η αίτηση καταχωρήθηκε για αλλότριους σκοπούς.
41. Η αίτηση καταχωρήθηκε κατά παράβαση της σχετικής νομοθεσίας και κανονισμών.
42. Οι αιτητές χρησιμοποιούν τις δικαστικές διαδικασίες για άσκηση πίεσης προς την καθ' ης η αίτηση.
43. Η καθ' ης η αίτηση εταιρεία δεν αδυνατεί να πληρώσει τα πραγματικά χρέη της.
44. Δεν είναι δίκαιο ούτε λογικό να τεθεί υπό εκκαθάριση η καθ' ης η αίτηση εταιρεία.
45. Η αίτηση είναι καταχρηστική και/ή καταπιεστική και/ή εκβιαστική.
46. Η καθ' ης η αίτηση εταιρεία δεν στερείται κινητής και/ή ακίνητης περιουσίας.
47. Η ένορκη δήλωση είναι γενική και αόριστη και/ή η ένορκη δήλωσή που την συνοδεύει είναι παράτυπη και αντικανονική και/ή περιλαμβάνει διαζεύξεις.
48. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του νόμου για την καταχώριση της παρούσας αίτησης.
49. Η καταχώρηση της αίτησης έγινε για σκοπούς εκδικητικούς και αποσκοπεί να προκαλέσει ταλαιπωρία στην καθ΄ ης η αίτηση εταιρεία.
50. Η αίτηση περιλαμβάνει παραπλανητικούς και/ή ψευδείς ισχυρισμούς.
51. Η αίτηση περιλαμβάνει ημιτελή έγγραφα.
52. Η κατ' ισχυρισμόν επιστολή απαίτησης δεν επιδόθηκε δεόντως και/ή νομότυπα και/ή στο εγγεγραμμένο γραφείο της καθ' ης η αίτηση εταιρείας.
53. Οι αιτητές δεν δικαιούνται στο αξιούμενο ποσό.
54. Οι αιτητές παράτυπα και/ή αντικανονικά συμπεριέλαβαν στην αίτηση άνευ βλάβης αλληλογραφία.
55. Ο ομνύοντας στην αίτηση είναι αναρμόδιο πρόσωπο και/ή δεν είναι εξουσιοδοτημένο πρόσωπο. » Τα γεγονότα που υποστηρίζουν την ένσταση, φαίνονται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση (ΕΔ) του Χασάπη, στην οποία αναφέρει τα ακόλουθα: «
56. Είμαι ένας εκ των διευθυντών της καθ' ης η αίτηση εταιρείας και λόγω της θέσης και ιδιότητας μου γνωρίζω τα γεγονότα προσωπικά και από ενημέρωση που έλαβα από τον δεύτερο διευθυντή της καθ' ης η αίτηση εταιρείας από τον οποίο και είμαι δεόντως εξουσιοδοτημένος να προβώ στην παρούσα ένορκη δήλωση. Για τη νομική πτυχή της υπόθεσης έλαβα συμβουλή από τους δικηγόρους της καθ' ης η αίτηση και για όσα από τα κατωτέρω δεν γνωρίζω προσωπικά, αναφέρω την πηγή γνώσησ μου.
57. Αρνούμαι το περιεχόμενο της αίτησης και λέγω πως σε συνέχεια των όσων κατωτέρω θα ακολουθήσουν, δεν αιτιολογείται η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
58. Έχω διαβάσει τους λόγους ένστασης που περιλαμβάνονται στο σώμα της ειδοποίησης ένστασης τους οποίους αποδέχομαι και υιοθετώ στο σύνολό τους και επαναλαμβάνω.
59. Αρνούμαι τις παραγράφους 1 και 2 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση και λέγω, ως θα αναφέρω και κατωτέρω, πως οι αιτητές επιλεκτικά θέτουν συγκεκριμένους ισχυρισμούς στο Δικαστήριο αποκρύβοντας στοιχεία με σκοπό την παραπλάνηση και την καταδολίευση. Ο ομνύοντας δεν αναφέρει από ποιον είναι εξουσιοδοτημένος και ούτε τεκμηριώνεται με οποιονδήποτε τρόπο η σχέση του με τους αιτητές ενώ είναι η θέση της καθ' ης η αίτηση εταιρείας πως πρόκειται για αναρμόδιο πρόσωπο που προβαίνει στην ένορκη δήλωση αφού δεν αποτελεί τη διαχειριστική επιτροπή. Πέραν τούτου, στο σώμα της αίτησης δεν αναφέρεται ότι στη δική του ένορκη δήλωση στηρίζεται η αίτηση.
60. Αρνούμαι τις παραγράφους 3, 4 και 6 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση και είναι η θέση της καθ' ης η αίτηση: 5.
61. Ως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι της καθ' ης η αίτηση, η αίτηση υποβάλλεται από λανθασμένο διάδικο αφού οι αιτητές δεν έχουν locus standi. Όπως φαίνεται από το ίδιο το τεκμήριο 1 που επισυνάπτεται στην αίτηση, το εκεί αναφερόμενο «Ταμείο» δεν είναι το ίδιο πρόσωπο με τους αιτητές και κανένα δικαίωμα έχουν στην προώθηση της επίδικης αίτησης. Επίσης, οι αιτητές, δεν παρουσίασαν οποιαδήποτε μαρτυρία για να τεκμηριώσουν τη θέση τους ότι οι αιτητές «αποτελούν συνέχεια ή μετονομασία ή διάδοχη κατάσταση» του Ταμείου του Σχεδίου Συντάξεων και Χορηγημάτων των Υπαλλήλων της ΑΤΗΚ. Είναι η θέση της καθ' ης η αίτηση πως πρόκειται για ψευδή και αβάσιμο ισχυρισμό με σκοπό να δώσουν νομική ισχύ στο τεκμήριο 1 της αίτησης. Σε κάθε περίπτωση, είναι η θέση της καθ' ης η αίτηση και όπως τυγχάνουν συμβουλής από τους δικηγόρους της, η αίτηση καταχωρείται από λανθασμένο πρόσωπο αφού θα έπρεπε να προωθείται από την διαχειριστική επιτροπή. Πέραν τούτου και λαμβανομένου υπόψη ότι μόλις στις 30.7.2021 διορίστηκε το Δ.Σ. είναι άξιο απορίας πως και από ποιον δόθηκαν οδηγίες για την καταχώρηση της αίτησης αρχές Αυγούστου και πως και από ποιον δόθηκαν οδηγίες στον ομνύοντα, αν δόθηκαν για να υπογράψει την ένορκη δήλωση. 5.
62. Ως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι της καθ' ης η αίτηση, η αίτηση είναι γενική και αόριστη αφού δεν μπορεί να υποστηριχθεί από την ένορκη δήλωση που την συνοδεύει καθότι αυτή είναι παράτυπη και αντικανονική λόγω του ότι περιλαμβάνει διαζεύξεις. Είναι ανεπίτρεπτο σε αίτηση τέτοιου είδους να μην παρουσιάζεται στο Δικαστήριο από τους αιτητές μία σαφής και ολοκληρωμένη εικόνα. 5.
63. Ως με ενημερώνουν οι δικηγόροι της καθ' ης η αίτηση, η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί για τον λόγο και μόνο ότι αυτή δεν περιλαμβάνει τη νομική βάση στην οποία στηρίζεται και τα άρθρα στα οποία γίνεται αναφορά δεν είναι ορθά. 5.
64. Οι αιτητές κανένα δικαίωμα έχουν να αξιώνουν οποιοδήποτε ποσό αφού οποιοδήποτε επιπρόσθετο ποσό αποτελεί υπολογισμό τόκων. Έτσι όπως οι αιτητές επιχειρούν να το παρουσιάσουν παραβαίνει την σχετική νομοθεσία. Μάλιστα, είναι γεγονός πως δεν έχουν καν δικαίωμα στο ποσοστό επιτοκίου που αξιώνουν. Το ποσό των €14.969.322 αποτελεί παράνομο και συγκαλυμμένο τόκο αφού και η ίδια η συμφωνία αποκαλείται συμφωνία χρηματοδότησης και όχι επενδυτική και στην ουσία αποτελούσε δάνειο το οποίο δεν μπορούσε να περιλαμβάνει κέρδος αλλά το αναφερόμενο ποσό αποτελεί προσπάθεια για είσπραξη από τους αιτητές παράνομα τόκο υψηλότερο από το επιτρεπόμενο αφού το ποσό των €14.969.322 αποτελεί ποσοστό της τάξεως του 32% επί του ποσού του παραχωρηθέντος δανείου και επιπρόσθετα προνοείται και τόκος σε κάθε καθυστερημένες δόσεις, πρόνοια που αποτελεί ποινική ρήτρα και για την οποία θα έπρεπε να αποδειχθεί συγκεκριμένη ζημιά για να μπορεί να αξιώνεται. Ως εκ των ανωτέρω το αξιούμενο ποσό είναι λανθασμένο, περιέχει παράνομους τόκους και περιλαμβάνει ποσό που θα αποτελεί ζημιά η οποία έπρεπε να αποδεικνύεται και την οποία η καθ' ης η αίτηση εταιρεία αρνείται. Όλα τα πιο πάνω εξάγονται τόσο από το τεκμήριο 1 της αίτησης όσο και από μαρτυρία η οποία αφορά την φύση της συμφωνίας και θα προστεθεί, εάν απαιτηθεί, σε αγωγή που είναι η κατάλληλη διαδικασία για επίλυση των διαφορών μεταξύ των διαδίκων και όχι στην παρούσα διαδικασία η οποία δεν μπορεί να μεταβληθεί σε αγωγή και να εκδικάσει τις μεταξύ των διαδίκων συμβατικές σχέσεις και διαφορές. Επιπρόσθετα, προ τα ανωτέρω, οι αιτητές αντισυμβατικά και κατά παράβαση ρητών προνοιών της επίδικης συμφωνίας δεν ολοκλήρωσαν το πρόγραμμα χρηματοδότησης της εταιρείας και ως εκ τούτου εμποδίζονται να αξιώνουν οποιοδήποτε ποσό στα πλαίσια συμφωνίας την οποία έχουν παραβιάσει. Τέλος, το ποσό που οι αιτητές αξιώνουν είναι λανθασμένο, δεν οφείλεται από την καθ' ης η αίτηση εταιρεία η οποία το αμφισβητεί και το παρόν Δικαστήριο δεν έχει δικαιοδοσία να εξετάσει και να αποφασίσει τα εν λόγω επίδικα θέματα. 5.
65. Το τεκμήριο 3 της αίτησης επιβεβαιώνει πως οι αιτητές καμία σχέση έχουν με το ταμείο που αναφέρεται στο τεκμήριο 1 και πως το συμβαλλόμενο μέρος στη βάση του τεκμηρίου 1 της αίτησης, καμία ειδοποίηση έστειλε ή επέδωσε στην καθ' ης η αίτηση εταιρεία. Επίσης, φαίνεται ότι το εν λόγω τεκμήριο, δεν έγινε προσπάθεια να αποσταλεί στο εγγεγραμμένο γραφείο της καθ' ης η αίτηση εταιρείας, όπως οι ίδιοι οι αιτητές το παρουσιάζουν μέσω της αίτησης τους. Επίσης, πέραν του ότι στο τεκμήριο 3 δεν αναγράφεται η διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου της καθ' ης η αίτηση εταιρείας, ενώ σε αυτήν αναφέρεται ότι έγινε ιδιωτική επίδοση, εντούτοις, δεν επισυνάπτεται οποιοδήποτε αποδεικτικό στην αίτηση. 5.
66. Το ποσό που αναφέρεται από τους αιτητές δεν αποτελεί εκκαθαρισμένη απαίτηση. Αντιθέτως, είναι η θέση της καθ΄ ης η αίτηση πως σε καμία περίπτωση αιτιολογείται η προώθηση της επίδικης αίτησης και ούτε συντρέχουν οι προϋποθέσεις που προβλέπονται από τη Νομοθεσία και τους Κανονισμούς για να διαλυθεί η καθ' ης η αίτηση εταιρεία η οποία δεν αδυνατεί να πληρώσει τα πραγματικά χρέη της και ούτε στερείται κινητής και ακίνητης περιουσίας. 5.
67. Στη βάση όλων των ανωτέρω και ως συμβουλεύομαι από τους δικηγόρους της καθ' ης η αίτηση, οι αιτητές δεν αποτελούν πιστωτές.
68. Αρνούμαι την παράγραφο 5 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση και λέγω πως κακόπιστα και καταχρηστικά οι αιτητές επιχειρούν την υποστήριξη του αιτήματος τους σε οικονομικές καταστάσεις του 2015 οι οποίες σε καμία περίπτωση αντικατοπτρίζουν τη σημερινή πραγματικότητα. Πέραν τούτου, πρόκειται για ένα τεκμήριο το οποίο δεν εξηγείται στο Δικαστήριο παρόλο που είναι συνταγμένο στα αγγλικά, γλώσσα που δεν εμπίπτει στις επίσημες της Δημοκρατίας. Πέραν τούτου οι αιτητές θα πρέπει να ξεκαθαρίσουν στο Δικαστήριο αν συμφωνούν με το περιεχόμενο του εν λόγω τεκμηρίου και αναγνωρίζουν ότι πρόκειται για δάνειο ή αν θα επιμείνουν στη θέση τους. Ως με ενημερώνουν οι δικηγόροι της καθ' ης η αίτηση, δεν μπορούν να επικαλούνται ένα έγγραφο μόνο στο βαθμό που εξυπηρετεί το σκοπό τους.
69. Αρνούμαι την παράγραφο 7 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση και το τεκμήριο 4 και επαναλαμβάνω ότι κακόπιστα και καταχρηστικά οι αιτητές επιχειρούν την υποστήριξη του αιτήματος τους σε μία επιστολή του 2017 η οποία σε καμία περίπτωση αντικατοπτρίζει τη σημερινή πραγματικότητα. Οι αιτητές θα πρέπει να ξεκαθαρίσουν στο Δικαστήριο αν συμφωνούν με το περιεχόμενο του εν λόγω τεκμηρίου και αναγνωρίζουν ότι πρόκειται για δάνειο ή αν θα επιμείνουν στη θέση τους. Ως με ενημερώνουν οι δικηγόροι της καθ' ης η αίτηση, δεν μπορούν να επικαλούνται ένα έγγραφο μόνο στο βαθμό που εξυπηρετεί το σκοπό τους.
70. Αρνούμαι τις παραγράφους 8, 9, 10 και 11 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση και τα τεκμήρια 5, 6, 7, 8, 9, 10 και 11 και είναι η θέση της καθ' ης η αίτηση, ως με ενημερώνουν και οι δικηγόροι της πως οι αιτητές δεν έχουν δικαίωμα να παρουσιάζουν και να επικαλούνται άνευ βλάβης αλληλογραφία. Πέραν τούτου, πρόκειται και πάλι κυρίως για επιστολές του 2018 και 2019 ενώ η αίτηση καταχωρήθηκε το 2021, δηλαδή τουλάχιστον 3 χρόνια μετά. Αξιοσημείωτη είναι η αναφορά στο τεκμήριο 7 σε «δανειακές υποχρεώσεις».
71. Αρνούμαι την παράγραφο 12 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση και τα τεκμήρια 12 και 13 και λέγω πως η εν λόγω αλληλογραφία δεν αποτελεί οποιαδήποτε παραδοχή αλλά φανερώνει τον καταχρηστικό και κακόπιστος χαρακτήρα της επίδικης αίτησης η οποία σε καμία περίπτωση γίνεται στη βάση των σχετικών νομοθετικών προνοιών.
72. Αρνούμαι τις παραγράφους 13 και 14 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση και λέγω πως η απαίτηση πληρωμής δεν επιδόθηκε νομότυπα αφού αυτή δεν επιδόθηκε στο εγγεγραμμένο γραφείο της καθ' ης η αίτηση εταιρείας. Είναι ψευδώς και παραπλανητικά που ο ομνύοντας στην αίτηση αναφέρει πως η επιστολή απαίτησης επιδόθηκε στο εγγεγραμμένο γραφείο το οποίο αναλυτικά μάλιστα αναφέρει. Κατ' αρχάς, το τεκμήριο 13 δεν αποστέλλεται από το συμβαλλόμενο μέρος που φαίνεται στο τεκμήριο 1 της αίτησης. Σε κάθε περίπτωση όμως, από το Τεκμήριο 14 είναι ολοφάνερο πως δεν επιδόθηκε η κατ' ισχυρισμόν επιστολή απαίτησης στο εγγεγραμμένο γραφείο της καθ' ης η αίτηση. Μάλιστα, προκαλεί σύγχυση και η αναφορά επί της ένορκης δήλωσης επίδοσης σε αγωγή «1/6/21». Ως με ενημερώνουν οι δικηγόροι της καθ' ης η αίτηση εταιρείας ήταν απαραίτητη η πλήρωση της προϋπόθεσης για επίδοση της επιστολής απαίτησης στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας.
73. Αρνούμαι την παράγραφο 15 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση και ως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι της καθ' ης η αίτηση εταιρείας, οι αιτητές κανένα δικαίωμα έχουν να επισυνάπτουν άνευ βλάβης αλληλογραφία και να αναφέρονται στο περιεχόμενο αυτής.
74. Αρνούμαι την παράγραφο 16 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την αίτηση και λέγω πως καμία παραδοχή σε αλληλογραφία υπάρχει αφού αν υπήρχε θα παρουσιαζόταν από τους αιτητές. Πρόκειται για ισχυρισμό ο οποίος τίθεται παραπλανητικά με σκοπό την πρόκληση λανθασμένων εντυπώσεων.
75. Είναι η θέση της καθ' ης η αίτησης ως συμβουλεύεται και από τους δικηγόρους της πως η φύση της συμφωνίας (τεκμήριο 1 της αίτησης) είναι τέτοια που επιβάλλεται η προσκόμιση εξωγενούς μαρτυρίας πέραν από την παρουσίαση του εγγράφου ενώ η ανάγκη αυτή εντείνεται λόγω των αβάσιμων και ψευδών ισχυρισμών που προωθούνται με την αίτηση.
76. Όλα τα πιο πάνω επιβεβαιώνουν πως η αίτηση καταχωρήθηκε για αλλότριους σκοπούς από τους αιτητές οι οποίοι χρησιμοποιούν τις δικαστικές διαδικασίες για άσκηση πίεσης προς την καθ' ης η αίτηση και συμπεριφέρονται καταχρηστικά, καταπιεστικά και εκβιαστικά. Είναι η θέση της καθ' ης η αίτηση πως καθόλου ορθό και δίκαιο είναι να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα εναντίον της καθ' ης η αίτηση εταιρείας αφού έχει βάσιμη υπεράσπιση και οι αιτητές το γνωρίζουν. Συγκεκριμένα, στις 04.09.2020 καταχωρήθηκε από τους συμβαλλόμενους στο τεκμήριο 1 της αίτησης η αγωγή 1532/2020 στο Ε.Δ. Λάρνακας. Στις 08.07.2021 καταχωρήθηκε τροποποιημένο κλητήριο όπου φαίνεται ότι τροποποιήθηκε ο τίτλος της αγωγής και ενάγοντες φαίνεται πλέον να είναι οι αιτητές. Έχω στην κατοχή μου και επισυνάπτω ως Τεκμήριο A αντίγραφο του εν λόγω κλητηρίου. Η εν λόγω αγωγή, διακόπηκε με επιστολή ημερομηνίας 28.05.2021 σε σχέση με την καθ' ης η αίτηση εταιρεία και αντίγραφο της επιστολής έχω στην κατοχή μου και επισυνάπτω ως Τεκμήριο Β. Από τα προαναφερόμενα, είναι ολοφάνερο και τεκμηριώνεται η καταχρηστική και κακόπιστη συμπεριφορά των αιτητών οι οποίοι, ως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι της καθ' ης η αίτηση, χρησιμοποιούν χωρίς λογική τις δικαστικές διαδικασίες και οι ενέργειες τους αυτές είναι ο ορισμός της κατάχρησης. Πέραν τούτου, είναι η θέση της καθ' ης η αίτηση, ως συμβουλεύεται από τους δικηγόρους της πως η κίνηση αυτή των αιτητών να διακόψουν εναντίον της την εν λόγω αγωγή, είναι στοιχεία αναγνώρισης της βάσιμης υπεράσπισης που διαθέτει η καθ' ης η αίτηση εταιρεία έναντι των ισχυρισμών τους γεγονός που συνηγορεί στην απόρριψη της επίδικης αίτησης.
77. Επαναλαμβάνοντας όλα τα ανωτέρω, η καθ' ης η αίτηση αρνείται την παράγραφο 17 της αίτησης και επαναλαμβάνει πως κανένα ποσό οφείλει στους αιτητές αξιώνοντας απόρριψη της αίτησης με έξοδα υπέρ της καθ' ης η αίτηση. Ως εκ τούτου, καμία ανάγκη υπάρχει για να διαλυθεί η καθ' ης η αίτηση εταιρεία κάτι το οποίο θα προκαλέσει ανεπανόρθωτη ζημιά στην εταιρεία αλλά και σε άλλους πιστωτές της αφού θα την αποκλείσει από όλες τις οικονομικές δραστηριότητες χωρίς κάποιο βάσιμο και ουσιαστικό λόγο. » Οι συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις των αιτητών Κατόπιν άδειας του Δικαστηρίου, καταχωρίστηκαν δύο συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις εκ μέρους των αιτητών. Η πρώτη είναι του Χατζηχρίστου, ιδιώτη δικαστικού επιδότη, ο οποίος αναφέρει ότι: «......
78. Στις 17/06/2021 κατόπιν σχετικών οδηγιών από το δικηγορικό γραφείο των Αιτητών, Γεώργιος Κολοκασίδης & Συνεταίροι Δ.Ε.Π.Ε., επέδωσα την επιστολή απαίτησης αποπληρωμής ημερομηνίας 01/06/2021 στην διεύθυνση Λεωφόρος Πανεπιστημίου 12- 14, Πύλα 7080 Λάρνακα αφήνοντάς την στην παρουσία του Φλώρου Βωνιάτη, διευθυντή της FG LANCASHIRE PREMISES LIMITED, έναντι της υπογραφής του. Η εν λόγω Ένορκη Δήλωση Επίδοσης της επιστολής απαίτησης αποπληρωμής ημερομηνίας 01/06/2021 επισυνάπτεται και σημειούται ως «Τεκμήριο 1». » Η δεύτερη είναι του Θεοδοτίδη, ο οποίος αναφέρει τα ακόλουθα: «....
79. Έχω διαβάσει την Ένσταση της Καθ' ης η Αίτηση εταιρείας και την ένορκη δήλωση του κ. .... Χασάπη που την συνοδεύει. Στην παράγραφο 5.1 της ένορκης δήλωσης του κ. Χασάπη περιλαμβάνονται ισχυρισμοί ότι η κυρίως αίτηση «υποβάλλεται από λανθασμένο διάδικο αφού οι αιτητές δεν έχουν locus standi» και ότι το αναφερόμενο «Ταμείο» το οποίο φαίνεται από το Τεκμήριο 1 που επισυνάπτεται στην κυρίως αίτηση «δεν είναι το ίδιο πρόσωπο με τους αιτητές και κανένα δικαίωμα έχουν στην προώθηση της επίδικης αίτησης» Δεν συμφωνώ με τις πιο πάνω αναφορές του κ. Χασάπη. Όπως αναφέρω και στην ένορκη δήλωση μου ημερομηνίας 10/8/2021, οι Αιτητές αποτελούν όντως τη συνέχεια και διάδοχο κατάσταση του Ταμείου του Σχεδίου Συντάξεων και Χορηγημάτων των Υπάλληλών της ΑΤΗΚ που είναι στην ουσία το ίδιο και το αυτό νομικό πρόσωπο με τους Αιτητές. Συγκεκριμένα, όπως γνωρίζω ως εκ της θέσης μου αλλά και εξ' όσων με συμβουλεύουν οι δικηγόροι των Αιτητών, η Αρχή Τηλεπικοινωνιών Κύπρου (εφεξής «ΑΤΗΚ») δυνάμει των εξουσιών που της παρείχε ο περί Υπηρεσίας Τηλεπικοινωνιών Νόμος (Κεφ. 302), ίδρυσε το Σχέδιο Συντάξεων και Χορηγημάτων εις Υπαλλήλους της Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου (εφεξής «Σχέδιο») με τις Κ.Δ.Π. 92/76 και 124/83 με στόχο την παροχή συνταξιοδοτικών ωφελημάτων στους υπαλλήλους της ΑΤΗΚ. Το Σχέδιο λειτουργούσε μέχρι το 1987 σε μη κεφαλαιοποιητική βάση και στις 10/7/1987 ιδρύθηκε με την Κ.Δ.Π. 217/87 Ταμείο για τους σκοπούς του Σχεδίου το οποίο άρχισε να λειτουργεί πάνω σε κεφαλαιοποιητική βάση έχοντας δικαιοπρακτική ικανότητα και νομική προσωπικότητα. Στο εν λόγω Ταμείο δεν είχε δοθεί συγκεκριμένη ονομασία από την Κ.Δ.Π. 217/87 και καθιερώθηκε να αναφέρεται ως το «Ταμείο του Σχεδίου Συντάξεων και Χορηγημάτων των Υπαλλήλων της Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου». Αργότερα, με την θέσπιση του Νόμου 146(Ι)/2006 - ο οποίος αντικαταστάθηκε στη συνέχεια με τον Νόμο 208(Ι)/2012 - η ΑΤΗΚ τροποποίησε τους Κανονισμούς του Ταμείου και οι νέοι Κανονισμοί δημοσιεύθηκαν στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας την 25/7/2014 ως η Κ.Δ.Π. 360/
80. Δυνάμει αυτών, το Ταμείο Συντάξεων και Χορηγημάτων των Υπαλλήλων της Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου (δηλαδή οι Αιτητές) αναφέρεται ως το Ταμείο το οποίο ήδη λειτουργούσε δυνάμει του Κεφ. 302 και των προηγούμενων Κ.Δ.Π. Συνεπώς, επί της ουσίας, οι Αιτητές (Ταμείο Συντάξεων και Χορηγημάτων των Υπαλλήλων της Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου) αποτελούν μετονομασία ή, ορθότερα, την επίσημη πλέον ονομασία του Ταμείου που λειτουργούσε υπό την επωνυμία «Ταμείο του Σχεδίου Συντάξεων και Χορηγημάτων των Υπαλλήλων της Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου». Για τον λόγο αυτό το σύνολο των εργασιών και όλη η κινητή και ακίνητη περιουσία του «Ταμείου του Σχεδίου Συντάξεων και Χορηγημάτων των Υπαλλήλων της Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου» και όλα τα δικαιώματα και υποχρεώσεις του, συνεχίζουν να ασκούνται και να ανήκουν, αντίστοιχα, στους Αιτητές.
81. Στην παράγραφο 5.4 της ένορκης δήλωσης του κ. Χασάπη αναφέρονται ισχυρισμοί ότι το «επιπρόσθετο ποσό» (προφανώς εννοεί το κέρδος που αναφέρεται στον Όρο 2 της Συμφωνίας Χρηματοδότησης - Τεκμήριο 1 στην κυρίως αίτηση), δηλαδή το ποσό των 14,969,322 Ευρώ «αποτελεί υπολογισμό τόκων», «παραβαίνει τη σχετική νομοθεσία» και «αποτελεί προσπάθεια για είσπραξη από τους αιτητές παράνομου τόκου». Δεν εξηγεί όμως για ποιο λόγο το κέρδος που αναφέρεται ρητά στην Συμφωνία Χρηματοδότησης ως τέτοιο, είναι «υπολογισμός τόκου». Η Συμφωνία Χρηματοδότησης είναι σαφής, είναι ενώπιον του δικαστηρίου το οποίο μπορεί να την ερμηνεύσει και, εξ' όσων με συμβουλεύουν οι δικηγόροι των Αιτητών, δεν επιδέχεται εξωγενούς μαρτυρίας. Πρόκειται για συμφωνία με την οποία οι Αιτητές χρηματοδότησαν στην ουσία ένα επιχειρηματικό εγχείρημα με συμμετοχή τους στα δυνητικά κέρδη. Η Συμφωνία ρητά αναφέρεται στο ποσό των Ευρώ 14,969,322 ως το μέρος του Ανταλλάγματος που θα αποτελούσε το κέρδος των Αιτητών. Ακόμα όμως και αν μπορούσε κάποιος να ερμηνεύσει το κέρδος αυτό ως τόκο, θα πρέπει να αναφέρω ότι όταν συνήφθη η Συμφωνία την 1/6/2012, το Επιτόκιο Αναφοράς της Κεντρικής Τράπεζας ήταν 12,44%. Επισυνάπτω σχετική εκτύπωση από την ιστοσελίδα της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου ως Τεκμήριο
82. Δηλαδή επιτρεπόταν επιβολή ετήσιου τόκου 12,44% που με βάση το ύψος της χρηματοδότησης (30 εκατομμύρια ευρώ) ισούται με ετήσιο τόκο 3,732,000 Ευρώ. Σε βάθος 10 ετών, όσο και η διάρκεια αποπληρωμής βάσει της Συμφωνίας Χρηματοδότησης, θα μπορούσε νόμιμα να συμφωνηθεί πληρωμή συνολικού τόκου μέχρι και για 37,320,000 Ευρώ. Και αυτό χωρίς οποιοδήποτε ανατοκισμό. Συνεπώς, το κέδρος των 14,969,322 Ευρώ που προβλέπεται στη Συμφωνία Χρηματοδότησης είναι, εξ' όσων πιστεύω και εξ' όσων με συμβουλεύουν οι δικηγόροι των Αιτητών, απόλυτα νόμιμο. Εξίσου νόμιμη είναι εξ' όσων με πληροφορούν οι δικηγόροι των Αιτητών και η πρόνοια της Συμφωνίας Χρηματοδότησης για επιβολή τόκου σε οποιοδήποτε ποσό ετήσιας δόσης παρέμενε απλήρωτο, στο ύψος του εκάστοτε σε ισχύ επιτοκίου Euribor 3 μηνών πλέον 4%.
83. Στην ίδια παράγραφο 5.4 της ένορκης δήλωσης του κ. Χασάπη, αναφέρεται ότι οι αιτητές «αντισυμβατικά» «δεν ολοκλήρωσαν το πρόγραμμα χρηματοδότησης» και ως εκ τούτου «εμποδίζονται να αξιώνουν οποιοδήποτε ποσό στα πλαίσια συμφωνίας την οποία έχουν παραβιάσει». Διαφωνώ πλήρως με αυτή την αναφορά. Οι Αιτητές κατέβαλαν, όπως αναφέρεται και στην αίτηση εκκαθάρισης, το ποσό των 24,909.647.35 Ευρώ γεγονός που δεν αμφισβητεί ο κ. Χασάπης στην ένορκη δήλωση του. Το υπόλοιπο ποσό που υπολείπεται μέχρι την συμπλήρωση των 30,000,000 Ευρώ της χρηματοδότησης, αποτελεί το μέρος της χρηματοδότησης ύψους 5,588,900 Ευρώ για την ανέγερση φοιτητικών εστιών, που προνοείται στον Όρο 1.2 της Συμφωνίας Χρηματοδότησης (3η σελίδα Τεκμηρίου 1 στην κυρίως αίτηση εκκαθάρισης) και το οποίο οι Αιτητές μπορούσαν, ως προνοείται στον εν λόγω όρο, να μην καταβάλουν αν δεν διαπίστωναν κατά την απόλυτο κρίση τους, επιτυχία στην επένδυση. Οι Αιτητές δεν διαπίστωσαν επιτυχία στην επένδυση, λόγω μη υλοποίησης μέχρι τότε των υποχρεώσεων των αντισυμβαλλόμενων τους, με αποτέλεσμα να μην προχωρήσουν ως είχαν κάθε δικαίωμα στην χρηματοδότηση των φοιτητικών εστιών. Μάλιστα οι Αιτητές προχώρησαν σε αποκοπή μικρότερου ποσού από αυτό που είχαν δικαίωμα να αποκόψουν (απέκοψαν 5,090,
84. 65 Ευρώ αντί 5,588,900 Ευρώ). Συνεπώς ουδεμία παράβαση συμβατικών υποχρεώσεων έγινε από πλευράς Αιτητών.
85. Διαφωνώ με τις θέσεις που αναπτύσσονται στην ένορκη δήλωση του κ. Χασάπη ότι δεν υπάρχει εκκαθαρισμένη απαίτηση ή ότι το ποσό που αξιώνεται είναι λανθασμένο και ότι η Καθής η Αίτηση το αμφισβητεί. Αντίθετα, πουθενά δεν παρατίθεται οποιαδήποτε τεκμηριωμένη αμφισβήτηση του χρέους και τα όσα αναφέρει ο κ. Χασάπης παραμένουν μετέωρα και ασαφή. Προβάλλονται δε απλά και μόνο για να δημιουργήσουν την εντύπωση ύπαρξης υπεράσπισης ενώ στην πραγματικότητα η Καθ' ης η Αίτηση καμία απολύτως υπεράσπιση δεν έχει. Είναι γι' αυτό που η Καθ' ης η Αίτηση δεν απάντησε στις επιστολές που παρέθεσα ως Τεκμήρια 3, 8 και 10 στην ένορκη δήλωση μου ημερομηνίας 10/8/2021 και δεν αμφισβήτησε ποτέ προηγουμένως το χρέος της προς τους Αιτητές. Μάλιστα, η Καθ' ης Αίτηση όχι μόνο δεν αμφισβήτησε ποτέ προηγουμένως το χρέος της προς τους Αιτητές αλλά τουναντίον αναγνώρισε το οφειλόμενο χρέος της με τις επιστολές του διευθυντή της Εταιρείας, ... Βονιάτη, Τεκμήρια 4, 5 και 6 στην ένορκη δήλωση μου ημερ. 10/8/
86. Επίσης, με την επιστολή των ελεγκτών της Καθ' ης η Αίτηση, Τεκμήριο 12 στην ένορκη δήλωση μου ημερ. 10/8/2021, η Καθ' ης η Αίτηση ρωτά, μέσω των ελεγκτών της, για επιβεβαίωση των προνοιών στα μητρώα της για το ύψος των χρεών της προς τους Αιτητές. Οι Αιτητές απάντησαν τεκμηριωμένα και με λεπτομέρεια με την επιστολή Τεκμήριο 13 στην ένορκη δήλωση μου ημερ. 10/8/2021 παραθέτοντας πλήρεις λεπτομέρειες του χρέους και δεν έλαβαν καμία απάντηση ή αμφισβήτηση είτε από τους ελεγκτές είτε από τους ελεγκτές είτε από την ίδια την Καθ΄ ης η Αίτηση.
87. Οι Αιτητές απέστειλαν στην Καθ' ης η Αίτηση την νενομισμένη επιστολή απαίτησης βάσει του α. 212(α) του Κεφ. 113 ημερομηνίας 1/6/2021, η οποία, εξ' όσων φαίνεται στα Τεκμήρια 14 και 15 της ένορκης δήλωσης μου ημερ. 10/8/2021, επιδόθηκε στον εκ των διευθυντών τους κ. ... Χασάπη στο εγγεγραμμένο γραφείο τους την 17/6/2021, γεγονός που επίσης γίνεται παραδεκτό με την επιστολή του δικηγόρου τους ημερ. 29/6/2021, Τεκμήριο 16 όπου αναφέρεται ρητά ότι η επιστολή απαίτησης έχει παραληφθεί από την Καθ' ης η Αίτηση. Ούτε όμως και τότε η Καθ' ης η Αίτηση αρνήθηκε τεκμηριωμένα το χρέος της παρά μόνο αναφέρεται στην επιστολή των δικηγόρων της, γενικά και αόριστα, ότι δήθεν έχουν «βάσιμη Υπεράσπιση». Πιστεύω ότι οι εν λόγω αναφορές περί ύπαρξης υπεράσπισης γίνονται χωρίς οποιαδήποτε βάση ή τεκμηρίωση, είναι γενικές και αόριστες και με μόνο σκοπό να αποτρέψουν το σεβαστό δικαστήριο από του να εκδικάσει την αίτηση εκκαθάρισης.
88. Η διακοπή της αγωγής αρ. 1532/2020 σε πολύ πρώιμο στάδιο (πριν την καταχώρηση Έκθεσης Απαίτησης) έγινε με συμβουλή των δικηγόρων των Αιτητών, ακριβώς επειδή εκτιμήθηκε πως δεν υπάρχει οποιοδήποτε θέμα το οποίο δέον όπως εκδικασθεί σε αγωγή, αλλά το χρέος της Καθ' ης η Αίτηση είναι ξεκάθαρο και αυταπόδεικτο σε σημείο που δεν μπορεί να αμφισβητηθεί. Η δε μη πληρωμή του από την Καθ' ης η Αίτηση οφείλεται σε αδυναμία της να το εξοφλήσει.
89. Κατά τα λοιπά εμμένω στο περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης μου ημερ. 10/8/2021 και θεωρώ πως το δικαστήριο θα πρέπει να εκδώσει διάταγμα εκκαθάρισης της Καθ' ης η Αίτηση εταιρείας. » Ακρόαση της αίτησης και αγορεύσεις H ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στη βάση των όσων αναφέρονται ανωτέρω, χωρίς να ζητηθεί η αντεξέταση οιουδήποτε εκ των ενόρκως δηλούντων. Η επιχειρηματολογία δε των ευπαίδευτων συνηγόρων, περιλαμβάνεται στις γραπτές αγορεύσεις που παρέδωσαν στο Δικαστήριο. Οι αγορεύσεις έχουν τύχει ενδελεχούς μελέτης. Δεν χρειάζεται θεωρώ να επαναλάβω εδώ, όσα αναφέρουν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι στις αγορεύσεις τους και θα γίνει αναφορά σε συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων κατωτέρω, αν τούτο κριθεί αναγκαίο. Κατωτέρω, εξετάζονται κατά προτεραιότητα τρία ζητήματα. Οι αιτητές δεν έχουν locus standi Σύμφωνα με τον Χασάπη, η αίτηση υποβάλλεται από λανθασμένο διάδικο/πρόσωπο. Σχετικά είναι όσα αναφέρει στην παράγραφο 5.1 της ΕΔ που συνοδεύει την ένσταση. Οπότε γίνεται αμέσως αντιληπτός ο λόγος που εξετάζεται κατά προτεραιότητα το συγκεκριμένο ζήτημα. Εάν φανεί ότι οι καθ' ων η αίτηση έχουν δίκαιο, τότε η παρούσα δεν μπορεί να προχωρήσει. Ευθέως αναφέρω ότι με την καταχώρηση της συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης (ΣΕΔ) του Θεοδοτίδη, τα πράγματα έχουν ξεκαθαρίσει (βλ. παρ.3 της ΣΕΔ). Ο τελευταίος αναφέρεται στο όλο ιστορικό του Ταμείου, με παραπομπή στη σχετική νομοθεσία και ΚΔΠ. Με βάση τον κανονισμό 9 της ΚΔΠ 360/2014: «Ιδρύεται Ταμείο, προς συμμόρφωση με το Νόμο με την επωνυμία Ταμείο Συντάξεων και Χορηγημάτων των Υπαλλήλων της Αρχής, το οποίο έχει νομική προσωπικότητα και σφραγίδα, με εξουσίες απόκτησης, διατήρησης ή αποξένωσης κινητής ή ακίνητης ιδιοκτησίας, συνομολόγηση συμφωνιών, έγερσης αγωγών ή άλλων ένδικων μέσων και υπερασπίσεων στο όνομα του και να προβαίνει σε κάθε αναγκαία ενέργεια για τους σκοπούς του Σχεδίου και των παρόντων Κανονισμών» Σύμφωνα με τον κανονισμό 3 της ίδιας ΚΔΠ, θεσπίζεται το Σχέδιο, βάσει του οποίου το Ταμείο χορηγεί συντάξεις και χορηγήματα στους υπαλλήλους της αρχής, ενώ η ισχύς του σχεδίου λογίζεται ότι άρχισε την 1/1/
90. Δεν χωρεί καμία αμφιβολία ότι οι αιτητές αποτελούν συνέχεια ή και διάδοχη κατάσταση του Ταμείου του Σχεδίου Συντάξεων και Χορηγημάτων των Υπαλλήλων της Αρχής Τηλεπικοινωνιών Κύπρου-όπως καθιερώθηκε να ονομάζεται-, που σύνηψε τη συμφωνία με τους καθ' ων η αίτηση (βλ. τεκμήριο 1 στην ΕΔ του Θεοδοτίδη). Σαφώς δε οι αιτητές είχαν κάθε δικαίωμα να καταχωρήσουν και να προωθήσουν την παρούσα διαδικασία εναντίον των καθ' ων η αίτηση. Επίσης, ο Θεοδοτίδης είναι ο Γενικός Διευθυντής των αιτητών και ως αναφέρει τόσο στην αρχική του ΕΔ όσο και στη ΣΕΔ, είναι εξουσιοδοτημένος από τους αιτητές για να προβεί στις ένορκες δηλώσεις. Μη δημοσίευση της αίτησης Αποτελεί επίσης θέση των καθ' ων η αίτηση, ότι η αίτηση θα πρέπει ν' απορριφθεί «για το λόγο και μόνο ότι οι αιτητές δεν υπέβαλαν αίτημα προκειμένου η αίτηση να δημοσιευθεί». Είναι γεγονός ότι το Δικαστήριο, υπό διαφορετική σύνθεση, ορίζοντας την αίτηση για ακρόαση την πρώτη φορά, δεν έδωσε οδηγίες για δημοσίευση της αίτησης. Στη συνέχεια, αφού προηγουμένως επιλύθηκαν κάποια ενδιάμεσα ζητήματα, η αίτηση ορίστηκε ξανά για ακρόαση, χωρίς και πάλι να δοθούν τέτοιες οδηγίες. Το κατά πόσο θα δοθούν ή όχι οδηγίες για δημοσίευση είναι θέμα πρακτικής και το θέμα ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου (βλ. την Αίτηση 131/2001, Αναφορικά με την Pan-Aman Hotels Limited

(2001)1 ΑΑΔ 1962 και την Πολ. Αίτηση 44/2014, Αναφορικά με την αίτηση των Urals Energy Public Company Ltd, ημερ.18/7/2014). Στο πλαίσιο της εν λόγω πρακτικής, έχει καθιερωθεί οι οδηγίες για δημοσίευση, να δίδονται κατόπιν προφορικού αιτήματος (βλ. Urals Energy ανωτέρω). Εν προκειμένω, δεν υπήρξε ποτέ αίτημα για να δοθούν οδηγίες για δημοσίευση. Όπως αναφέρθηκε επίσης στην Πολ. Αίτ. 153/2013, Επί τοις αφορώσι την Εταιρεία, Christofi Bros Trading Ltd

(2013)1 AAΔ 1710: «Η αναγκαιότητα ειδοποίησης των πιστωτών υπάρχει στην περίπτωση αίτησης για αλλαγή των σκοπών της εταιρείας ή για μείωση κεφαλαίου ή για διακανονισμό οφειλετών και μετόχων οπότε το Δικαστήριο διατάσσει τη δημοσίευση της αίτησης και προβαίνει σε καθορισμό καταλόγου πιστωτών, κλπ.. Εδώ δεν ήταν ούτε αναγκαίο, ούτε επιβαλλόμενη από τη νομολογία, η προηγούμενη ειδοποίηση ή επίδοση της εταιρικής αίτησης προς διάλυση της εταιρείας, στους οποιουσδήποτε πιστωτές.» Επισημαίνεται εδώ, ότι η πλευρά των καθ' ων η αίτηση δεν έχει συμπεριλάβει στην ένσταση σχετικό λόγο ένστασης. Εν πάση περιπτώσει, το θέμα ετέθη γενικά στο πλαίσιο της τελικής αγόρευσης των καθ' ων η αίτηση, με απλή παραπομπή σε νομολογία. Καμία αναφορά δεν γίνεται σε ενδιαφερόμενα πρόσωπα ή πιστωτές που δεν ειδοποιήθηκαν και επηρεάζονται από την έκβαση της παρούσας - κάτι που προφανώς αν συνέβαινε, οι καθ' ων η αίτηση πρώτοι απ' όλους το γνωρίζουν. Εν προκειμένω, δεν προκύπτει από πουθενά ότι ήταν αναγκαίο να δοθούν τέτοιες οδηγίες. Με αυτό υπόψη και λαμβάνοντας υπόψη ότι δεν υπάρχει υποχρέωση δημοσίευσης της αίτησης, δεν θεωρώ ότι η μη δημοσίευση, υπό τις περιστάσεις, μπορεί να οδηγήσει σε απόρριψη της αίτησης. Μη ύπαρξη νομικής βάσης στην αίτηση Ένα άλλο θέμα που έκρινα σκόπιμο να εξετάσω κατά προτεραιότητα, είναι η θέση των καθ' ων η αίτηση, ότι η αίτηση θα πρέπει ν' απορριφθεί «για το λόγο και μόνο ότι αυτή δεν στηρίζεται σε νομική βάση». Ως αναφέρεται περαιτέρω στην γραπτή αγόρευση των ευπαίδευτων συνηγόρων των καθ'ων η αίτηση, οι αιτητές δεν επιδίωξαν διόρθωση της παρατυπίας και σε κάθε περίπτωση, δεν επικαλούνται καν στην αίτηση τη Δ.64 (βλ. παραγράφους 5-8 της γραπτής αγόρευσης των καθ' ων η αίτηση). Κατ' αρχήν θα πρέπει ν' αναφερθεί ότι οι αιτητές, μετά την καταχώρηση της ένστασης των καθ' ων η αίτηση, είχαν καταχωρίσει ενδιάμεση αίτηση με την οποία ζητούσαν να τους επιτραπεί να τροποποιήσουν την κυρίως αίτηση τους και συγκεκριμένα ζητούσαν αφενός, να γίνεται αναφορά στην αίτηση ότι τα γεγονότα πάνω στα οποία αυτή στηρίζεται εμφαίνονται στην επισυνημμένη ένορκη δήλωση του Θεοδοτίδη και αφετέρου, να προστεθεί νομική βάση, με δεδομένο ότι δεν υπήρχε νομική βάση στην κυρίως αίτηση. Κατόπιν ακρόασης, το Δικαστήριο, υπό διαφορετική σύνθεση, στις 25/10/2022 ενέκρινε την ενδιάμεση αίτηση μόνον σε σχέση με το πρώτο μέρος του αιτήματος ανωτέρω. Σε σχέση με το δεύτερο μέρος, θεώρησε ότι δεν προκύπτει αναγκαιότητα για να προστεθεί χωριστή παράγραφος με τη νομική βάση, εφόσον αυτό έχει ήδη γίνει με το αιτητικό (α) της αίτησης, όπου αναφέρεται ότι ζητείται η διάλυση των καθ' ων η αίτηση σύμφωνα με τον περί Εταιρειών Νόμο Κεφ.113 και ειδικότερα τα άρθρα 2, 203, 209, 211(e), 212(α) και 214. Ακολούθησε η καταχώρηση της κυρίως αίτησης «ως τροποποιήθηκε δυνάμει διατάγματος Δικαστηρίου ημερ. 25/10/2022». Με αυτά υπόψη, η πιο πάνω θέση των καθ' ων η αίτηση απορρίπτεται. Παρά την πιο πάνω κατάληξη, ίσως εκ του περισσού, θα πω εδώ και τα εξής. Ακόμη και αν υφίστατο παρατυπία, με δεδομένο ότι στο αιτητικό (α) της αίτησης αναφέρεται ξεκάθαρα που βασίζεται η αίτηση και οι καθ'ων η αίτηση γνώριζαν επακριβώς που στηρίζεται η αίτηση και είχαν την ευκαιρία να εγείρουν την ένσταση που επιθυμούσαν, ακριβώς γνωρίζοντας τι αντιμετωπίζουν και προέβαλαν ακολούθως την επιχειρηματολογία τους με την αγόρευση τους και κανένας δυσμενής επηρεασμός δεν προκύπτει σε σχέση με τα δικαιώματα τους και την ορθή παρουσίαση της υπεράσπισης τους-εξάλλου δεν ισχυρίζονται τέτοιο επηρεασμό-, θα θεωρούσα τη συγκεκριμένη παράλειψη των αιτητών, αν τελικά ήθελε κριθεί ότι η αίτηση επί της ουσίας της μπορεί να προχωρήσει, ως παράλειψη που δύναται να θεραπευθεί με την έκδοση ανάλογης διαταγής (βλ. μεταξύ άλλων AΝΔΡΕΑΣ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ ΚΑΙ ΥΙΟΣ ΛΤΔ ν. ALPHA BANK CYPRUS LTD, Πολιτική Έφεση Αρ. 177/11, 15/5/2017, ECLI:CY:AD:2017:A176, Ιωάννης Παπαδόπουλος ν. Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Παγκυπριακής Λτδ

(2004)1 Γ ΑΑΔ 1716, Βιολάρης Ιωάννης ν. Marfin Popular Bank Public Co Ltd,

(2012)1 Α.Α.Δ. 1054 και Wunderlich κ.ά. ν. Παναγιώτου

(1999)1(A) Α.Α.Δ. 366). Νομική πτυχή Ως εκ των ανωτέρω, προκύπτει ότι η υπό εξέταση αίτηση βασίζεται στα άρθρα 211(ε) και 212(α) του περί Εταιρειών Νόµου, Κεφ. 113, τα οποία έχουν ως ακολούθως: «

1. Εταιρεία δύναται να εκκαθαριστεί από το Δικαστήριο αν- .................................................................................................... (ε) η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της.
2. Εταιρεία λογίζεται ότι είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της- (α) αν πιστωτής, µε εκχώρηση ή διαφορετικά, που του χρωστεί η εταιρεία ποσό που υπερβαίνει τις πέντε χιλιάδες ευρώ (€5.000), επέδωσε στην εταιρεία παραδίνοντας στο εγγεγραµµένο γραφείο της εταιρείας απαίτηση η οποία απαιτεί από την εταιρεία να καταβάλει το ποσό που οφείλεται µε τον τρόπο αυτό, και η εταιρεία για τις επόµενες τρεις εβδοµάδες αµέλησε να καταβάλει το ποσό ή να εξασφαλίσει ή να το διευθετήσει προς εύλογη ικανοποίηση του πιστωτή· ή ...................................» Με βάση το άρθρο 212(α) πιο πάνω, θα πρέπει να αποδειχθούν τα ακόλουθα:
3. Οι Αιτητές να είναι πιστωτές των Καθ' ων η Αίτηση, µε εκχώρηση ή διαφορετικά.
4. Οι Καθ' ων η Αίτηση να χρωστούν στους Αιτητές ποσό το οποίο υπερβαίνει τις πέντε χιλιάδες ευρώ (€5.000).
5. Οι Αιτητές να επέδωσαν στους Καθ' ων η Αίτηση, παραδίδοντας στο εγγεγραµµένο γραφείο τους, απαίτηση η οποία απαιτεί από τους Καθ' ων η Αίτηση να καταβάλουν το ποσό που οφείλεται µε τον τρόπο αυτό.
6. Να παρέλθει περίοδος τριών εβδομάδων από την επίδοση της απαίτησης, χωρίς οι Καθ' ων η Αίτηση να καταβάλουν το ποσό ή να εξασφαλίσουν ή να το διευθετήσουν προς εύλογη ικανοποίηση του πιστωτή. Σύµφωνα µε τη νοµολογία, το άρθρο 212 δεν είναι αυτοτελές, αλλά εξειδικεύει το άρθρο 211(ε) και δεν παρέχει επιπρόσθετους λόγους για έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης (βλ. Pan-Aman Hotels Limited v. Εφόρου Φόρου Προστιθέµενης Αξίας

(2002)1 Α.Α.Δ. 1796 και G.I.P. Constructions Ltd v. Διευθυντής Τµήµατος Κοινωνικών Ασφαλίσεων

(1991)1 Α.Α.Δ. 14). Στην G.I.P. Constructions Ltd, υιοθετήθηκαν τα όσα λέχθηκαν σχετικά από το Πρωτόδικο Δικαστήριο, ότι δηλαδή: «Τα άρθρα 211 και 212 του δικού μας Νόμου είναι αντιγραφή του αντίστοιχου αγγλικού. Στην Αγγλία η έννοια των διατάξεων αυτών έχει φωτισθεί από νομολογία. Σύμφωνα με την αγγλική προσέγγιση, η εξειδίκευση των περιστάσεων στο άρθρο 212 δεν περιορίζει την γενικότητα του άρθρου 211 αναφορικά με την αδυναμία πληρωμής των χρεών της από μια εταιρεία. Δηλαδή, οι εξειδικευμένοι λόγοι συνιστούν ορισμένες περιστάσεις που εγείρουν νομοθετικό τεκμήριο ύπαρξης της αδυναμίας πληρωμής χρεών αλλά δεν εξαντλούν το πεδίο για προσκόμιση οποιασδήποτε άλλης μαρτυρίας που θα μπορούσε να κατατείνει στο ίδιο αποτέλεσμα. Στην αγγλική νομολογία βρίσκει κανείς και τα εξής παραδείγματα. Απόδειξη από τον πιστωτή ότι το χρέος που του οφείλεται δεν έχει πληρωθεί από την εταιρεία εντός ευλόγου χρονικού διαστήματος αποτελεί εκ πρώτης όψεως μαρτυρία ότι η εταιρεία είναι αφερέγγυος: Re Globe New Patent Iron and Steel Co. [1875] L.R. 20 Eq.

1. Το ίδιο είναι το αποτέλεσμα και όταν υπάρχει παραδοχή από την εταιρεια ότι δεν έχει περιουσία επί της οποίας θα μπορούσε να γίνει εκτέλεση: RE Flagstaff Silver Mining co. ofUtah [1875] L.R. 20 Eq.
2. Σε αυτές τις περιπτώσεις όμως, η εταιρεία μπορεί να αποκρούσει την εκ πρώτης όψεως μαρτυρία με απόδειξη ότι δύναται στην πραγματικότητα να πληρώσει τα χρέη της: Re Bradford Tramways Co. [1876] 4 Ch. D. 18,
3. Στην υπόθεση Re Capital Annuities Ltd. [1978] 3 All E.R. 704, στην σελ. 718, την εκφρασθείσα από το Δικαστήριο άποψη, ότι μαρτυρία που δείχνει ότι μια εταιρεία δεν έχει για την ώρα αρκετή ρευστότητα να πληρώσει όλα τα παρόντα χρέη της είτε έχουν είτε δεν έχουν ζητηθεί δεν σημαίνει από μόνη της και αδυναμία της εταιρείας να πληρώσει τα χρέη της, πρέπει να την δει κανείς σε συνάρτηση με τα ιδιαίτερα γεγονότα εκείνης της υπόθεσης και αφού περιπλέον επισημανθεί πως εν πάση περιπτώσει εκείνο που ο Δικαστής είχε υπόψη του ήταν πως εκεί επρόκειτο για εντελώς προσωρινή δυσκολία που θα μπορούσε να αρθεί μέσα σε λίγες ημέρες. Θεωρούμε πως και στα δικά μας άρθρα 211 και 212 πρέπει να δοθεί η ιδία ερμηνεία.» Ως λέχθηκε δε στην Πολ. Έφεση 368/2009, Δημήτρης Αυξεντίου & Υιός (Γεωργικά Μηχανήματα) Λίμιτεδ ν. Hellenic Bank Public Company Limited, ημερ. 20/11/2014, η απόδειξη της προϋπόθεσης της παραγράφου (α) του άρθρου 212 είναι αρκετή να επιφέρει την εκκαθάριση εταιρείας, θεωρούμενης ανίκανης να πληρώσει τα χρέη της, χωρίς να αποκλείεται η προσκόμιση και άλλης μαρτυρίας που να αποδεικνύει την ανικανότητα αυτή. Με την ικανοποίηση της διάταξης αυτής, η εταιρεία φέρει το βάρος να αποδείξει ότι δεν «αμέλησε» να πληρώσει την απαίτηση του πιστωτή διότι έχει κατά τα άλλα μια ουσιώδη και εύλογη υπεράσπιση, όπως ότι εξόφλησε την γενικότερη οφειλή. Εξ' ου και ο πιστωτής είναι σοφότερο να εναγάγει την εταιρεία προηγουμένως, να εξασφαλίζει δικαστική απόφαση υπέρ του, οπότε η εταιρεία θα εμποδίζεται από την απόφαση να αμφισβητήσει την αίτηση επί της ουσίας της (παραπέμπει και στο Pennington's Company Law, 3η έκδοση, σελ. 674-675). Στην Μ. Mouletaris Machinery Co. Ltd. v. Ζήνωνος

(2001)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1649, επιβεβαιώθηκε ότι η G.I.P. Constructions Ltd αναλύει ορθά το Νόμο και τη νομολογία και προστέθηκε ότι στην περίπτωση που αποδεικνύονται τα στοιχεία που διαλαμβάνονται στο άρθρο 212, το Δικαστήριο δεν έχει διακριτική ευχέρεια και διατάσσει την εκκαθάριση της εταιρείας, ενώ αν ικανοποιηθούν οι πρόνοιες του άρθρου 211 το Δικαστήριο διατηρεί τέτοια ευχέρεια. Στην Pan-Aman Hotels Limited ανωτέρω, η αίτηση επί της οποίας αποφάσισε το πρωτόδικο Δικαστήριο ανέγραφε στη νομική βάση τα άρθρα 211 και 212 του Κεφ. 113, χωρίς να προσδιορίζει σε ποιες πρόνοιες των εν λόγω άρθρων στηριζόταν. Το πρωτόδικο Δικαστήριο αν και αναγνώρισε ότι η νομολογία επέβαλλε εξειδίκευση της βάσης στην οποία στηρίζεται η αίτηση, θεώρησε ότι η παράλειψη του εφεσίβλητου να πράξει τούτο δεν ήταν καταστροφική, εφόσον στην αίτηση γινόταν προσδιοριστική αναφορά στους λόγους για τους οποίους ζητείτο το διάταγμα εκκαθάρισης και έκρινε ότι η αίτηση εδραζόταν στα άρθρα 212(α) και 211(ε). Έτσι, αφού εξέτασε την αίτηση σε αυτή την βάση, αποφάσισε ότι δεν συνέτρεχαν μεν οι προϋποθέσεις του άρθρου 212(α) αλλά συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις του άρθρου 211(ε), εφόσον το χρέος της εφεσείουσας προς τον εφεσίβλητο δεν είχε πληρωθεί. Το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι υπήρχε πρωτοδίκως πλάνη που έγκειτο στην προσφυγή στο άρθρο 211(ε). Αυτό καθότι η μόνη αναφορά που υπήρχε στην αίτηση ήταν ότι "Η Εταιρεία αδυνατεί να πληρώσει το χρέος της", κάτι που κρίθηκε μη επαρκές εφόσον θα έπρεπε να προσδιορίζεται για ποία από τις τρεις περιπτώσεις που προνοούνται στο άρθρο 212 επρόκειτο. Λέχθηκε δε ότι εάν επιδιώκετο να βασισθεί η αίτηση γενικά στην ανικανότητα της εταιρείας να πληρώσει τα χρέη της, τούτο μόνο σε συνάρτηση με το άρθρο 212(γ) μπορούσε να γίνει, οπότε δεν αρκούσε αναφορά σε αποτυχία της εταιρείας να πληρώσει χρέος της, αλλά επιβαλλόταν αναφορά στην συνολική κατάσταση της εταιρείας, λαμβανομένων υπόψη όλων των υποχρεώσεων της, περιλαμβανομένων ενδεχομένων και μελλοντικών, στα πλαίσια στάθμισης της συνολικής φερεγγυότητας της. Έτσι η πρωτόδικη απόφαση ανατράπηκε, καθότι κρίθηκε λανθασμένο να θεωρηθεί ότι η αίτηση μπορούσε να εξετασθεί στα πλαίσια του άρθρου 211(ε) γενικά, ουσιαστικά δηλαδή στη βάση του άρθρου 212(γ), εφόσον ούτε επαρκής αναφορά έγινε στην αίτηση ούτε σχετική μαρτυρία δόθηκε, ενώ ήταν και ακόλουθα λανθασμένο να αποφασισθεί η επιτυχία της αίτησης στην βάση αυτή με μόνο δεδομένο την αποτυχία πληρωμής του συγκεκριμένου χρέους. Τέλος, στην Phasarias (Automotive Centre) Ltd v. Εταιρεία Σκυροποιίας «ΛΕΩΝΙΚ» Λτδ

(2009)1(B) Α.Α.Δ.1457, επαναλήφθηκε ουσιαστικά ότι σε αιτήσεις όπως την παρούσα, το Δικαστήριο δεν μπορεί να εξετάσει κατά πόσο πληρούνται οι πρόνοιες συγκεκριμένης διάταξης του άρθρου 212 του Κεφ. 113, εφόσον δεν γίνεται ρητή επίκληση αυτής και δεν αναφέρεται στη νομική βάση της αίτησης. Κρίθηκε δε ορθή η πρωτόδικη κρίση ότι η απλή δήλωση ότι η εφεσίβλητη εταιρεία δεν κατέβαλε οποιοδήποτε ποσό στους εφεσείοντες και ότι αδυνατούσε να πληρώσει τα χρέη της, δεν ήταν επαρκής για να αποδειχθούν στο Δικαστήριο τα δεδομένα εκείνα, αναφορικά με την κατάσταση της εταιρείας, που θα βοηθούσαν το Δικαστήριο ενδεχομένως να καταλήξει κατά πόσο η εφεσίβλητη αδυνατούσε να πληρώσει τα χρέη της. Εξέταση της Αίτησης Σύμφωνα με τους αιτητές, το εγγεγραμμένο γραφείο των καθ' ων η αίτηση ευρίσκεται σε συγκεκριμένη διεύθυνση στην Πύλα. Δεν έχει αναφερθεί από τους τελευταίους οτιδήποτε διαφορετικό. Εξάλλου, στις επιστολές των καθ' ων η αίτηση, τεκμήρια 4, 5 και 6, είναι η συγκεκριμένη διεύθυνση που αναγράφεται ως διεύθυνση τους. Η επιστολή απαίτησης ημερ.1/6/2021, τεκμ.14 στην αρχική ΕΔ Θεοδοτίδη, επιδόθηκε ακριβώς στην πιο πάνω διεύθυνση, στις 17/6/2021, και σχετική με τούτο είναι η μαρτυρία του Χατζηχρίστου, ιδιώτη επιδότη, η οποία παρέμεινε αναντίλεκτη. Η επιστολή αφέθηκε στην παρουσία του Βωνιάτη, διευθυντή της Εταιρείας, έναντι της υπογραφής του. Ως εκ των ανωτέρω, η θέση του Χασάπη ότι η εν λόγω επιστολή δεν επιδόθηκε στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας, έχει πλήρως διαψευσθεί με την αναφερόμενη μαρτυρία και απορρίπτεται. Μία βασική θέση της Εταιρείας, ως προκύπτει από την ένσταση αλλά και την αγόρευση των συνηγόρων της, είναι πως στην προκειμένη περίπτωση δεν υπάρχει εκκαθαρισμένη απαίτηση και οι Αιτητές δεν αποτελούν πιστωτές εν τη εννοία του νόμου. Σύμφωνα με την υπόθεση Αναφορικά με την Εταιρεία Loukos Manufacturers Ltd

(2000)1Β Α.Α.Δ. 891, η διαδικασία εκκαθάρισης προϋποθέτει την καταχώρηση σχετικής αίτησης από οποιοδήποτε "πιστωτή" ή "πιστωτές" (αυτό προβλέπει και το άρθρο 213

(1)του Κεφ. 113). Στην ίδια απόφαση αναφέρεται ότι ο όρος "πιστωτής" είναι αρκετά ευρύς. Περιλαμβάνει κάθε πρόσωπο στο οποίο η εταιρεία οφείλει καθορισμένο ποσό. Περιλαμβάνει επίσης πρόσωπο στο οποίο έχει μεταβιβασθεί ολόκληρο ή μέρος του χρέους της εταιρείας, του εκτελεστή της περιουσίας αποθανόντος ή μια Δημοτική Αρχή αναφορικά με οφειλόμενους φόρους, ανεξάρτητα του γεγονότος ότι δεν μπορεί να καταχωρηθεί εναντίον της εταιρείας πολιτική αγωγή για είσπραξη τους (βλ. και Re World Industrial Bank

(1909)W.N. 148, Re Paris Skating Ring

(1877)5 Ch.D. 962, Re Steal Wing Co.

(1921)1 Ch. 349, Masonic & General Life Assurance

(1886)32 Ch. D. 373, In Re The North Bucks Furniture Depositories Limited

(1939)Ch. 690 και Re McGreavy

(1950)Ch. 269). Η οφειλή πρέπει δε να είναι συγκεκριμένη και αδιαμφισβήτητη. Ο όρος πιστωτής δεν μπορεί να συμπεριλάβει ένα πιστωτή του οποίου το ύψος της πίστωσης δεν είναι καθορισμένο (βλ. Αναφορικά με την Εταιρεία Loukos Manufacturers Ltd

(1998)1Δ Α.Α.Δ. 2226). Στην Χατζηγιάννης ν. C & J Kyprianou Promotions Ltd ανωτέρω, λέχθηκε ότι ως διαφαίνεται από το άρθρο 212(α) του Κεφ. 113, η γραπτή απαίτηση για καταβολή οφειλής που οφείλεται από εταιρεία, θα πρέπει να προέρχεται από "πιστωτή". Έτσι τέθηκε το ερώτημα ποίος θεωρείται "πιστωτής". Προς απάντηση αυτού έγινε παραπομπή στην Σπανού ν. G.I.P. Construction Ltd

(1999)1A Α.Α.Δ. 315. Εκεί λέχθηκε ότι οι πρόνοιες του άρθρου 213

(1)του περί Εταιρειών Νόμου είναι ταυτόσημες με τις πρόνοιες του άρθρου 224

(1)του Αγγλικού Companies Act 1948 και ότι στον όρο "πιστωτής'' περιλαμβάνεται και ο "ενδεχόμενος ή μελλοντικός πιστωτής" (contingent or perspective creditor) δηλ. πρόσωπο έναντι του οποίου, βάσει υφιστάμενης υποχρέωσης, η εταιρεία ενδέχεται ή πρόκειται να βρεθεί υπόλογη παρούσας ευθύνης με την επέλευση κάποιου μελλοντικού γεγονότος ή σε κάποια μελλοντική ημερομηνία (βλ. και Re William Hockley [1962] 1 W.LR.555, Re Community Development Pty [1969] Qd. R.I και Palmer's Company Law, 23rd ed., 1127, para. 85-15), με άλλα λόγια πιστωτής υπό αναβλητική αίρεση ή πιστωτής υπό αναβλητική προθεσμία όπως είναι ο πιστωτής μη ληξιπρόθεσμου χρέους, π.χ. μη πληρωτέας συναλλαγματικής, ή ο εγγυητής που δεν ξόφλησε χρέος της εταιρείας ή ο εκμισθωτής αναφορικά με μελλοντικά ενοίκια. Στην ίδια απόφαση λέχθηκε ότι πιστωτής δεν περιλαμβάνει πρόσωπο του οποίου η οφειλή τελεί υπό ουσιαστική αμφισβήτηση ακόμα και αν η εταιρεία είναι στην πραγματικότητα αφερέγγυα (βλ. και Mann v. Golstein [1968] 1 W.L.R. 1091, Re Lympne Investments [1972] 1 W.LR. 523, Palmer' s πιο πάνω, σελ. 1127, παρ. 85-14, Halsbury' s Laws of England, 4th ed., Vol. 7, para.1004). Δεν περιλαμβάνει επίσης πρόσωπο του οποίου αμφισβητείται αυτή τούτη η ιδιότητα του πιστωτή, ούτε πρόσωπο το οποίο έχει βέβαιη απαίτηση για αποζημιώσεις, οι οποίες όμως δεν είναι εκκαθαρισμένες (βλ. και RePen-y-van Colliery Co. [1877] 6 Ch. D. 477). Ακόμη και αν ένα μέρος της απαίτησης του αιτητή είναι για εκκαθαρισμένες αποζημιώσεις, αυτός στερείται του απαραίτητου locus standi ώστε να αιτηθεί την εκκαθάριση της εταιρείας. Στην Χατζηγιάννης ανωτέρω, έγινε περαιτέρω αναφορά στην υπόθεση New Travellers' Chambers Ltd v. Cheese and Green [1894] 70 LT 271, όπου λέχθηκε ότι επανειλημμένα έχει αποφασισθεί ότι η υποβολή αίτησης για εκκαθάριση εταιρείας δεν είναι πρόσφορη μέθοδος εκδίκασης αμφισβητούμενης οφειλής. Εάν υφίσταται οποιαδήποτε εύλογη βάση αμφισβήτησης της ύπαρξης του χρέους, όχι απλά του ύψους του, δεν πρέπει να υποβάλλεται τέτοια αίτηση. Ούτε και ασφαλώς είναι επιτρεπτό όπως χρησιμοποιείται καταχρηστικά η διαδικασία υποβολής αίτησης για εκκαθάριση, ως μέθοδος άσκησης πίεσης σ' εταιρεία να καταβάλει χρήματα τα οποία αμφισβητεί ότι οφείλει (Re a company [1992] 2 All E.R. 797). Στην ίδια υπόθεση λέχθηκε περαιτέρω ότι «η απλή άρνηση πληρωμής ενός αδιαμφισβήτητου χρέους συνιστά πάντα καλή μαρτυρία ότι ο χρεώστης αδυνατεί να πληρώσει. Εάν το Δικαστήριο όμως εξαγάγει το συμπέρασμα ότι μια εταιρεία προβάλλει μια ουσιαστική υπεράσπιση καλόπιστα και δεν επιδιώκει απλά να αποφύγει τις επιπτώσεις της οφειλής της, τότε ασφαλώς δεν θα εγκρίνει την αίτηση εκκαθάρισης». Τέλος, στην εν λόγω υπόθεση λέχθηκε ότι δεδομένου ότι σύμφωνα με το άρθρο 213

(1)του Κεφ. 113 αίτηση για την εκκαθάριση εταιρείας υποβάλλεται είτε από την εταιρεία είτε από οποιονδήποτε "πιστωτή", μετά την διαπίστωση ότι ο εφεσείων δεν μπορούσε να θεωρηθεί ως "πιστωτής", δεν ετίθετο θέμα εξέτασης της αίτησης του για να διαγνωσθεί κατά πόσο η εφεσίβλητη ήταν ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της με βάση το άρθρο 212(γ) του Νόμου. Αν από την εταιρεία αμφισβητείται απλώς το ακριβές ποσό που οφείλεται, αυτό δεν αποτελεί καλό λόγο ένστασης [βλ. το σύγγραμμα του δρος Α. Ποιητή «Η Εκκαθάριση Εταιρειών», Β' Έκδοση, σελ.62]. Στην Re Tweeds Garages Ltd

(1962)1 All E.R.121, αναφέρθηκε ότι: «In my judgment, where there is no doubt (and there is none here) that the petitioner is a creditor for a sum which would otherwise entitle him to a winding-up order, a dispute as to the precise sum which is owed to him is not of itself a sufficient answer to his petition.» Έχοντας μελετήσει όλα τα στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον μου, παρατηρώ τα εξής σε σχέση με το επίδικο χρέος. Κατ' αρχήν είναι σαφές ότι οι καθ' ων η αίτηση παραδέχονται τη σύναψη της συμφωνίας χρηματοδότησης (βλ. τεκμ. 1 στην αίτηση). Με τη συμφωνία αυτή, οι αιτητές έχουν χρηματοδοτήσει την Εταιρεία και την εταιρεία FG LANCASHIRE ACCOMMODATION LTD για συνολικό ποσό ύψους €24.909.647 και το γεγονός αυτό - όπως και η αποτυχία καταβολής των πρώτων δόσεων που προνοούσε η συμφωνία - είναι σημειωμένο στις οικονομικές καταστάσεις της Εταιρείας για τα έτη 2015 και 2016 (βλ. τεκμ.2 στην αίτηση). Δεν αμφισβητείται επίσης ότι μέχρι τις 26/11/2018, καταβλήθηκε ποσό €1.750.000.- μόνον σε σχέση με τη συμφωνία. Αντίθετα, οι καθ'ων η αίτηση το παραδέχονται μέσω της επιστολής τους ημερ. 24/6/2019 (βλ. 1η σελίδα, σημείο β, του τεκμηρίου 6 της αίτησης). Ο Χασάπης αναφέρει ότι εκ του ποσού της οφειλής των €46.055.931,46.-, το ποσό των €14.962,322 αποτελεί παράνομο και συγκεκαλυμένο τόκο. Καμία πειστική εξήγηση δεν δίνεται ουσιαστικά γιατί το ποσό που ρητά συμφωνήθηκε ως κέρδος των αιτητών με βάση τη συμφωνία, συνιστά παράνομο τόκο. Εν πάση περιπτώσει, πρόκειται για ισχυρισμό που πρώτη φορά προβάλλεται από την Εταιρεία, παρά τις συζητήσεις που έγιναν και την επιστολογραφία που ανταλλάχθηκε μεταξύ των δύο πλευρών, με ρητές παραδοχές της Εταιρείας για το χρέος και τη μη συμμόρφωση με τη συμφωνία από μέρους της. Επίσης, εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι η Εταιρεία εις ουδέν διάβημα έχει προβεί στο αρμόδιο Δικαστήριο, προκειμένου να ζητήσει τη διαγραφή του εν λόγω πολύ μεγάλου ποσού ως παράνομου. Ούτε όμως εξηγείται γιατί ο τόκος που συμφωνήθηκε αποτελεί ποινική ρήτρα. Οι εν λόγω ισχυρισμοί κρίνονται γενικοί και αόριστοι. Σε κάθε περίπτωση όμως, ανεξάρτητα των όσων αναφέρονται ανωτέρω, έχει μεγάλη σημασία να τονιστεί ότι όπως ξεκάθαρα προκύπτει με βάση όσα αναφέρει ο Χασάπης, στην ουσία δεν αμφισβητείται αυτό καθ' αυτό το χρέος, αλλά το ύψος του. Η οφειλή φτάνει στο ποσό των €46.055.931,46.- πλέον τόκο και οι καθ' ων η αίτηση αμφισβητούν μόνον το ποσό των €14.962,322, που ως αναφέρεται στη συμφωνία αποτελεί το κέρδος των αιτητών. Όπως έχει και πιο πάνω αναφερθεί, σύμφωνα με τον Χασάπη το εν λόγω ποσό αποτελεί παράνομο και συγκεκαλυμένο τόκο, ενώ η σχετική πρόνοια στη συμφωνία για τόκο επί των καθυστερημένων δόσεων αποτελεί ποινική ρήτρα. Ό,τι η αμφισβήτηση των καθ'ων η αίτηση περιορίζεται στα πιο πάνω, επιβεβαιώνεται θεωρώ και από όσα αναφέρονται στην παράγραφο 13.1 της γραπτής αγόρευσης των συνηγόρων των καθ'ων η αίτηση. Δεν έχει διαφύγει βεβαίως του Δικαστηρίου, ο ισχυρισμός του Χασάπη ότι οι αιτητές έχουν παραβιάσει τη συμφωνία, αφού δεν ολοκλήρωσαν το πρόγραμμα χρηματοδότησης και έτσι εμποδίζονται ν' αξιώνουν οποιοδήποτε ποσό στα πλαίσια της συμφωνίας. Επισημαίνεται εδώ, ότι ο εν λόγω ισχυρισμός δεν προωθείται με την αγόρευση των συνηγόρων των καθ'ων η αίτηση. Εν πάση περιπτώσει, θεωρώ πως πρόκειται για άλλον ένα γενικό και αόριστο ισχυρισμό, ο οποίος δεν θα μπορούσε σε καμία περίπτωση να γίνει αποδεκτός. Εξάλλου, σε καμία επιστολή τους οι καθ'ων η αίτηση, δεν αποδίδουν στους αιτητές παράβαση της συμφωνίας - ούτε όμως ζήτημα παράνομων τόκων - και εκ τούτου προκύπτει ξεκάθαρα ότι πρόκειται απλά για έναν εκ των υστέρων αβάσιμο ισχυρισμό, στο πλαίσιο της προσπάθειας των καθ'ων η αίτηση ν' αποφύγουν την ευθύνη τους. Σε κάθε περίπτωση όμως, αναφέρεται ότι η πιο πάνω θέση έχει απαντηθεί εμπεριστατωμένα από τον Θεοδοτίδη στην παράγραφο 5 της ΣΕΔ ανωτέρω, ώστε να μην χρειάζεται να λεχθεί κάτι περαιτέρω. Στη βάση των όσων έχουν αναφερθεί ανωτέρω, αποτελεί κατάληξη του Δικαστηρίου ότι, εν προκειμένω, δεν έχει καταδειχθεί τίποτε περισσότερο από μέρους των καθ'ων η αίτηση παρά μόνον προσπάθεια τους ν' αποφύγουν τις επιπτώσεις της οφειλής τους ή και θέσεις που συνιστούν απλά μια προσπάθεια της Εταιρείας να «θολώσει το τοπίο» με ένα «νέφος αμφισβητήσεων» (a cloud of objections on affidavits) (Re Claybridge Shipping Company SA [1981] Com LR 107). Εν πάση περιπτώσει, με βάση όσα έχουν αναφερθεί, αυτό που θα μπορούσε να κριθεί ότι αμφισβητούν ουσιαστικά οι καθ' ων η αίτηση, δεν είναι την ίδια την απαίτηση αλλά το ύψος της. Δεν υπάρχει ουσιαστική καλόπιστη υπεράσπιση του χρέους. Η απαίτηση δε, υπερβαίνει κατά πολύ το ποσό των €5.000.- που θέλει ο Νόμος. Συνεπώς, βρίσκω ότι εν προκειμένω υπάρχει εκκαθαρισμένη οφειλή και οι αιτητές είναι πιστωτές εν τη εννοία του νόμου. Επιπλέον, με βάση τη μαρτυρία που ευρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου, προκύπτει ότι παρά την επίδοση της ειδοποίησης απαίτησης πληρωμής της οφειλής στις 17/6/2021 και παρά το γεγονός ότι παρήλθε περίοδος πέραν των 3 βδομάδων, οι καθ' ων η αίτηση δεν κατέβαλαν ή εξασφάλισαν ή διευθέτησαν το ποσό της οφειλής προς εύλογη ικανοποίηση των πιστωτών και οι αιτητές στις 12/8/2021 καταχώρησαν την υπό τον ως άνω τίτλο και αριθμό αίτηση. Ουδέν ποσό δε έχει καταβληθεί μέχρι σήμερα. Συνεπώς πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις του άρθρου 212(α) και με αυτό υπόψη τεκμαίρεται ότι οι καθ' ων η αίτηση είναι ανίκανοι να πληρώσουν τα χρέη τους. Όπως έχει ήδη αναφερθεί, η απόδειξη της προϋπόθεσης της παραγράφου (α) του άρθρου 212 είναι αρκετή να επιφέρει την εκκαθάριση εταιρείας, θεωρούμενης ανίκανης να πληρώσει τα χρέη της (Δημήτρης Αυξεντίου & Υιός (Γεωργικά Μηχανήματα) Λίμιτεδ ανωτέρω). Η αναφορά του Χασάπη ότι η Εταιρεία «δεν αδυνατεί να πληρώσει τα πραγματικά χρέη της και ούτε στερείται κινητής και ακίνητης περιουσίας», ως γενική και αόριστη απορρίπτεται. Αντίθετα, το γεγονός ότι ο Χασάπης δεν προβαίνει σε καμία συγκεκριμένη αναφορά για την οικονομική κατάσταση της εταιρείας και δεν παρουσιάζει στοιχεία προς υποστήριξη των λεγομένων του, και περαιτέρω δεν δίνει καμία βάσιμη εξήγηση γιατί η Εταιρεία δεν πλήρωσε ή εξασφάλισε την οφειλή της προς ικανοποίηση των αιτητών ή έστω το μέρος της οφειλής που δεν έχει σχέση με τη θέση του για παράνομο τόκο, απλά επιβεβαιώνει την ανικανότητα της Εταιρείας ν' ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις της. Αποτελεί θέση των καθ' ων η αίτηση ότι η επίδικη αίτηση είναι εκδικητική, εκβιαστική, καταχρηστική και προωθείται με σκοπό την άσκηση αθέμιτης πίεσης. Επίσης, ισχυρίζονται ότι δεν είναι δίκαιο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα αφού η εταιρεία έχει βάσιμη υπεράσπιση και οι αιτητές το γνωρίζουν. Προς υποστήριξη δε των συγκεκριμένων ισχυρισμών τους, αναφέρουν ότι οι αιτητές είχαν καταχωρήσει την αγωγή 1532/2020, την οποία διέκοψαν εναντίον της καθ' ης η αίτηση εταιρείας με επιστολή στις 28/5/2021 (βλ. τεκμ. Α & Β στην ένσταση). Κατ' αρχήν, η απόσυρση της αγωγής ουδόλως τεκμηριώνει ότι η συμπεριφορά των αιτητών είναι καταχρηστική και κακόπιστη, ούτε εκ της απόφασης της διακοπής της αγωγής μπορεί να εξαχθεί συμπέρασμα αναγνώρισης από μέρους των αιτητών ότι η εταιρεία διαθέτει βάσιμη υπεράσπιση. Ως αναφέρει ο Θεοδοτίδης στην ΣΕΔ που έχει καταχωρήσει (βλ. παρ.8), η διακοπή της αγωγής, πριν ακόμα καταχωριστεί έκθεση απαίτησης, έγινε με συμβουλή των δικηγόρων τους, επειδή εκτιμήθηκε πως δεν υπάρχει οποιοδήποτε θέμα για εκδίκαση στην αγωγή και το χρέος της Εταιρείας είναι ξεκάθαρο. Όσα αναφέρονται από τους καθ' ων η αίτηση θεωρώ, με κάθε σεβασμό, ότι αποτελούν αυθαίρετες δικές τους θέσεις. Έχω δε την άποψη ότι, τίποτε δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου πού να καταδεικνύει καταχρηστικότητα της αίτησης και όσα άλλα ισχυρίζονται οι καθ'ων η αίτηση ανωτέρω. Σε ότι αφορά τη θέση πως η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση είναι παράτυπη και αντικανονική εφόσον περιλαμβάνει διαζεύξεις, δεν χρειάζεται να λεχθούν πολλά. Έχοντας μελετήσει την ένορκη βεβαίωση που συνοδεύει την αίτηση αλλά και τις συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις που έχουν κατατεθεί, δεν διαπιστώνω να συμβαίνει αυτό ή να υπάρχουν διαζεύξεις επί ουσιαστικών ισχυρισμών ώστε να καθίσταται ασαφής οποιαδήποτε θέση των αιτητών. Συναφώς, η πιο πάνω θέση των καθ' ων η αίτηση απορρίπτεται. Τέλος, σε σχέση με τη θέση των καθ'ων η αίτηση ότι οι αιτητές έχουν συμπεριλάβει στην αίτηση άνευ βλάβης αλληλογραφία, ν' αναφερθεί ότι οι καθ'ων η αίτηση απέστειλαν μόνον μία επιστολή με την ένδειξη «Άνευ βλάβης» (βλ. τεκμ.5 στην αίτηση) και το Δικαστήριο ούτως ή άλλως για τα συμπεράσματα του δεν βασίζεται σ' αυτήν. Δεν θεωρώ λοιπόν πως το θέμα αυτό θα πρέπει να με απασχολήσει περαιτέρω. Εννοείται ότι δεν εναπόκειται στους καθ'ων η αίτηση να φέρουν ένσταση για παρουσίαση επιστολών που απέστειλαν οι αιτητές με τη συγκεκριμένη ένδειξη επ' αυτών, από τη στιγμή που οι ίδιοι οι αιτητές επιλέγουν να τις παρουσιάσουν. Ό,τι θα προσθέσω μόνον, αν και ίσως εκ του περισσού, είναι ότι βεβαίως όποια επιστολή γράφει πάνω άνευ βλάβης δεν σημαίνει απαραίτητα ότι προστατεύεται και δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή ως μαρτυρία. Η επιστολή των δικηγόρων των καθ'ων η αίτηση ημερ.29/6/2021 (τεκμ.16 στην αίτηση), στην οποία υπάρχει η ένδειξη «Άνευ βλάβης δικαιωμάτων» και η οποία στάλθηκε εις απάντηση της απαίτησης πληρωμής ημερ.1/6/2021, είναι σαφές πως δεν εντάσσεται στο πλαίσιο συζήτησης που είναι προνομιούχα και θα πρέπει να προστατευτεί. Άρα δεν υφίσταται κανένα κώλυμα για παρουσίαση της εν λόγω επιστολής. Βλ. το σύγγραμμα των Τ. Ηλιάδη και Ν. Σάντη «Το Δίκαιο της Απόδειξης», Β' Έκδοση, σελ. 1004-1007. Στη βάση των όσων αναφέρθηκαν ανωτέρω, όλοι οι λόγοι ένστασης απορρίπτονται. Κατάληξη Ως εκ των ανωτέρω, η Αίτηση επιτυγχάνει και εκδίδεται διάταγμα εκκαθάρισης των Καθ'ων η αίτηση. Ο Επίσημος Παραλήπτης διορίζεται εκκαθαριστής της περιουσίας της Εταιρείας. Οι Αιτητές να παραδώσουν το συντομότερο αντίγραφο του παρόντος διατάγματος στον Έφορο Εταιρειών (Άρθρο 219

(1)του Κεφ.113). Οι Αιτητές να παραδώσουν επίσης πιστό αντίγραφο του Διατάγματος Εκκαθάρισης στον Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, στον Διευθυντή του Τμήματος Εμπορικής Ναυτιλίας, στον Γενικό Διευθυντή του Χρηματιστηρίου Αξιών Κύπρου και στον Διευθυντή του Τμήματος Οδικών Μεταφορών (Άρθρο 219

(2)του Κεφ.113). Τα έξοδα της Αίτησης, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των Αιτητών και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση. (Υπ.) ............... Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο