ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ κ.α. ν. Α/ΦΟΙ Π. ΓΕΩΡΓΙΟΥ (ΕΡΓΟΛΑΒΟΙ ΟΙΚΟΔΟΜΩΝ) ΛΙΜΙΤΕΔ, Αγωγή Αρ.: 588/2015, 9/6/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDLAR:2023:A68 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ. Αγωγή Αρ.: 588/2015 Μεταξύ:
- ..... ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΥ
- .... ΚΟΑΤΕΝ Εναγουσών -και- Α/ΦΟΙ Π. ΓΕΩΡΓΙΟΥ (ΕΡΓΟΛΑΒΟΙ ΟΙΚΟΔΟΜΩΝ) ΛΙΜΙΤΕΔ Εναγόμενων ------------------------------------------------------------------------ Ημερομηνία: 9 Ιουνίου 2023 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσες: κα. Α. Νεοφύτου μαζί με κ. Μ. Έλληνα για Γιώργος Α. Βασιλείου ΔΕΠΕ Για Εναγόμενους: κα. Ν. Συμεού για Χρ. Ζαμπάς & Σία ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η Δικογραφία Οι ενάγουσες, με την παρούσα αγωγή, αξιώνουν εναντίον των εναγόμενων: (α) δήλωση και ή διάταγμα ότι η επίδικη συμφωνία πώλησης ημερ. 10/9/2010 αναφορικά με συγκεκριμένο ακίνητο (στο εξής το ακίνητο 648) είναι άκυρη και ή ακυρώσιμη, (β) €40.000.- λόγω απόσπασης με ψευδείς παραστάσεις και ή ολικής αποτυχίας του ανταλλάγματος, αδικαιολόγητου πλουτισμού και ή ως χρέος και ή βάσει των αρχών αποκατάστασης και ή ως αχρεωστήτως καταβληθέν, (γ) νόμιμο τόκο, (δ) τιμωρητικές και ή παραδειγματικές και ή άλλες αποζημιώσεις δια παράβαση της συμφωνίας και (ε) οποιαδήποτε άλλη θεραπεία ήθελε θεωρήσει ορθή και δίκαιη υπό τις περιστάσεις το Δικαστήριο. Σύμφωνα με την τροποποιημένη έκθεση απαίτησης, οι ενάγουσες εξέφρασαν το ενδιαφέρον τους για αγορά ακινήτου, με σκοπό την ανάθρεψη πουλερικών και άλλων συναφών εργασιών και οι εναγόμενοι τους υπέδειξαν ένα ακίνητο που ήταν διαθέσιμο προς αγορά. Οι ενάγουσες συμφώνησαν με τους εναγόμενους την πώληση του αναφερόμενου ακινήτου, έναντι συμφωνηθείσας τιμής εκ €65.000 και κατέβαλαν στους εναγόμενους το ποσό των €40.000.- τοις μετρητοίς. Με την καταβολή του ως άνω αναφερόμενου ποσού, συντάχθηκε και υπεγράφη συμφωνία ημερ.10/9/2010, με συμφωνημένη τιμή πώλησης €25.000.-, κατά παράκληση των εναγόμενων. Η συμφωνία πώλησης κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο και οι ενάγουσες ανήγειραν στο ακίνητο υποστατικά, όμως στη συνέχεια οι εναγόμενοι, παρά τις οχλήσεις των εναγουσών, αμέλησαν και ή αρνήθηκαν και ή παρέλειψαν να τους μεταβιβάσουν το ακίνητο. Από τις έρευνες που έγιναν στη συνέχεια, οι ενάγουσες διαπίστωσαν ότι το ακίνητο που τους υπέδειξαν οι εναγόμενοι, δεν ανήκει σ' αυτούς. Το ακίνητο που παρουσίασαν στις ενάγουσες ως δικό τους, είναι άλλο ακίνητο (στο εξής το ακίνητο 82). Στο πωλητήριο έγγραφο έχουν αναγραφεί τα στοιχεία του ακινήτου που ανήκει στους εναγόμενους, πλην όμως καμία σχέση δεν είχε το συγκεκριμένο ακίνητο με αυτό που υπέδειξαν στις ενάγουσες και θέλησαν να τους πωλήσουν. Οι ενάγουσες δε, παραθέτουν λεπτομέρειες ψευδών παραστάσεων υπό των εναγόμενων και ισχυρίζονται ότι παρά τις οχλήσεις τους προς τους εναγόμενους, και με επιστολή των δικηγόρων τους ημερ. 17/12/2014, για να τους επιστραφεί το ποσό των €40.000.-, οι εναγόμενοι παραλείπουν και ή αρνούνται και ή αμελούν να το πράξουν. Γι' αυτό αξιώνουν εναντίον των εναγόμενων, ως ανωτέρω έχει αναφερθεί. Οι εναγόμενοι, στην υπεράσπιση και ανταπαίτηση τους στην τροποποιημένη έκθεση απαίτησης, αρνούνται ότι υπέδειξαν ένα αόριστο ακίνητο και ισχυρίζονται ότι υπέδειξαν το επίδικο ακίνητο, το οποίο ήταν εγγεγραμμένο επ' ονόματι τους. Επίσης, είναι η θέση τους ότι η συμφωνηθείσα τιμή πώλησης ήταν €25.000.- και έχει συναφθεί το πωλητήριο έγγραφο ημερ. 10/9/2010, ενώ ουδέν ποσό έλαβαν από τις ενάγουσες. Η κατάθεση του πωλητηρίου εγγράφου στο Κτηματολόγιο, είναι παραδεκτή. Περαιτέρω, οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι ουδέποτε οι ενάγουσες τους ζήτησαν να μεταβιβάσουν το επίδικο ακίνητο. Αντιθέτως, αυτοί πολλές φορές ειδοποίησαν τις Ενάγουσες να καταβάλουν το τίμημα του πωλητηρίου εγγράφου και να τους μεταβιβάσουν το συγκεκριμένο ακίνητο, όπως με επιστολή του δικηγόρου τους ημερ. 8/12/2014, πλην όμως αυτές αμέλησαν και ή αρνήθηκαν. Εν πάσει περιπτώσει, οι ενάγουσες μπορούσαν να ζητήσουν ειδική εκτέλεση δυνάμει του κατατεθειμένου πωλητηρίου εγγράφου, αν επιθυμούσαν την εγγραφή του επίδικου ακινήτου επ' ονόματι τους. Τέλος, οι ενάγοντες αρνούνται ότι προέβησαν σε ψευδείς παραστάσεις και ισχυρίζονται ότι οι ενάγουσες παρέβηκαν τη συμφωνία. Αξιώνουν δε ανταπαιτητικά ως ακολούθως: Α) Δήλωση και ή διάταγμα του Δικαστηρίου ότι η επίδικη συμφωνία πώλησης ημερ. 10/9/2010 είναι έγκυρη. Β) Διάταγμα και ή απόφαση εναντίον των εναγουσών, όπως τηρήσουν τη συμφωνία ημερ. 10/9/2010, με την καταβολή στους εναγόμενους του ποσού των €25.000.- πλέον τόκους από 10/9/2010, με την ταυτόχρονη μεταβίβαση επ' ονόματι τους του επίδικου ακινήτου. Γ) Διαζευκτικά, αποζημιώσεις λόγω της εξ υπαιτιότητάς των εναγουσών παράβασης της συμφωνίας ημερ. 10/9/2010, για ζημιές τις οποίες υπέστησαν οι εναγόμενοι, καθώς και διαφυγόντα κέρδη και στέρηση της ωφέλιμης εκμετάλλευσης του ακινήτου τους από 10/9/
- Δ) Διάταγμα και ή απόφαση του Δικαστηρίου που να διατάσσει τις ενάγουσες και ή τον Διευθυντή του Κτηματολογίου Λάρνακος, όπως αποσύρουν το πωλητήριο έγγραφο ημερ. 10/9/2010 από το Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λάρνακας. Ε) Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία ήθελε θεωρήσει ορθή και δίκαιη υπό τις περιστάσεις το Δικαστήριο. Οι ενάγουσες με την τροποποιημένη απάντηση στην υπεράσπιση και υπεράσπιση στην ανταπαίτηση που καταχώρισαν, αρνούνται τους ισχυρισμούς των εναγόμενων και ζητούν την απόρριψη της ανταπαίτησης ως αβάσιμης και ή αόριστης και ή ανεδαφικής. Μαρτυρία Προς απόδειξη της υπόθεσης των εναγουσών εναντίον των εναγόμενων, κατέθεσαν οι δύο ενάγουσες και ο Χ. Καιμακλιώτης (στο εξής ο Καιμακλιώτης). Για την πλευρά των εναγόμενων, κατέθεσε ο Γ. Γεωργίου (στο εξής ο Γεωργίου). Η ενάγουσα 2 (ΜΕ1), αναφέρθηκε στη συμφωνία με τους εναγόμενους, για την αγορά συγκεκριμένου ακινήτου που τους υποδείχθηκε, έναντι ποσού €65.000.-, στην υπογραφή του πωλητηρίου εγγράφου ημερ. 10/9/2010 και στην καταβολή την ίδια μέρα ποσού €40.000.- σε μετρητά, αλλά εξήγησε και γιατί στο πωλητήριο αναγράφεται ως τιμή πώλησης του ακινήτου το ποσό των €25.000, αντί η πραγματική τιμή πώλησης, δηλαδή €65.000.-. Επίσης, αναφέρθηκε στις συνθήκες κάτω από τις οποίες αποκαλύφθηκε ότι το ακίνητο που τους υποδείχθηκε, για το οποίο υπέβαλαν αίτηση για ύδρευση και στο οποίο ανήγειραν υποστατικά για ανάθρεψη πουλερικών και φύτεψαν διάφορα φυτά και δέντρα, δεν ανήκε στους εναγόμενους και δεν ήταν αυτό που αναγραφόταν στον τίτλο που τους είχε δοθεί και στο πωλητήριο έγγραφο. Ο διευθυντής των εναγόμενων, σε μεταξύ τους επικοινωνία, αρνήθηκε ότι έλαβε το ποσό των €40.000.- και ζήτησε το ποσό των €25.000.- για να τους μεταβιβάσει το ακίνητο που αναγράφεται στο πωλητήριο. Θεωρεί ότι οι εναγόμενοι τους έχουν ξεγελάσει και δόλια έλαβαν το ποσό των €40.000.-. Στο πλαίσιο της μαρτυρίας της, κατατέθηκαν 9 τεκμήρια συνολικά, συμπεριλαμβανομένης της γραπτής της κατάθεσης (τεκμ.1). Η ενάγουσα 1 (ΜΕ2), στην ουσία επανέλαβε όσα αναφέρθηκαν από την αδελφή της, ενάγουσα 2 (βλ. την κατάθεση της τεκμ.10). Ο Καιμακλιώτης (ΜΕ3) είναι εκτιμητής ακινήτων. Έχει δική του εταιρεία, είναι εγγεγραμμένο μέλος του ΕΤΕΚ, ως εκτιμητής ακινήτων και μέλος του Βασιλικού Ινστιτούτου Ορκωτών Εκτιμητών (βλ. τεκμ.12-14). Αναφέρθηκε δε στον έλεγχο που έχει προβεί, κατόπιν οδηγιών που δόθηκαν από τους δικηγόρους των εναγουσών στις 23/9/2020, αναφορικά με το ακίνητο 82 που κατέχουν οι ενάγουσες και το ακίνητο 648 που αναφέρεται στο πωλητήριο έγγραφο (τεκμ. 6). Εντός του ακινήτου που κατέχουν και εκμεταλλεύονται οι ενάγουσες, υπάρχει μια προκατασκευασμένη κατοικία, μεταλλικά στέγαστρα και διάφορα οπωροφόρα δέντρα. Το χωράφι που αναφέρεται στο συμβόλαιο, είναι κενό. Με βάση το πωλητήριο έγγραφο που έχει κατατεθεί (τεκμ.6), οι εναγόμενοι πώλησαν στις ενάγουσες το ακίνητο 648, όμως επί τόπου οι ενάγουσες κατέχουν το ακίνητο 82 και για τούτο πιθανόν να ευθύνεται η λανθασμένη υπόδειξη από τους προηγούμενους ιδιοκτήτες. Στο πλαίσιο της μαρτυρίας του, κατατέθηκαν συνολικά 5 τεκμήρια, συμπεριλαμβανομένων της γραπτής του κατάθεσης (τεκμ.11) και της έκθεσης που έχει ετοιμάσει (τεκμ. 15). Ο Γεωργίου (ΜΥ1) ανέφερε ότι λίγες μέρες μετά την συζήτηση που είχαν στο σπίτι των γονιών του, μετέβηκαν με τις ενάγουσες στην περιοχή της Πύλας, όπου τους έδωσε αντίγραφο του τίτλου ιδιοκτησίας του ακινήτου (τεκμ.17 και 18) και τους υπέδειξε το ακίνητο που αναγραφόταν στον τίτλο ιδιοκτησίας. Είχαν συμφωνήσει δε με τις Ενάγουσες, ότι το ακίνητο θα πωλείτο στο ποσό των €25,000.- και ότι η μεταβίβαση θα γινόταν το συντομότερο και ως εκ τούτου συμφώνησαν ότι ολόκληρο το τίμημα πώλησης θα καταβαλλόταν με την μεταβίβαση και εγγραφή του ακινήτου επ' ονόματι των Εναγουσών. Σύμφωνα με το μάρτυρα, μετά τη σύναψη της συμφωνίας, οι τελευταίες ζητούσαν επανειλημμένως χρόνο για να διευθετήσουν το τίμημα πώλησης, ενώ περί το 2011 του ζήτησαν ν' αποταθεί στο Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων προκειμένου να τους δοθεί άδεια για υδροληψία στο ακίνητο και τούτο γιατί οι Ενάγουσες δεν μπορούσαν οι ίδιες να υποβάλουν αίτηση αφού δεν ήταν εγγεγραμμένες ιδιοκτήτριες του ακινήτου. Η αίτηση υποβλήθηκε από μέρους του, ως διευθυντή των Εναγόμενων, περί την 27/07/2011 (τεκμ.19). Ο μάρτυρας αναφέρθηκε επίσης σ' επανειλημμένα καλέσματα προς τις Ενάγουσες για διευθέτηση του τιμήματος πώλησης και για να προχωρήσει η μεταβίβαση του ακινήτου, χωρίς ανταπόκριση, κάτι που τον ανάγκασε ν' αποταθεί στους δικηγόρους του, οι οποίοι απέστειλαν την επιστολή ημερ.8/12/2014 (τεκμ. 8). Ήταν επίσης η θέση του, ότι οι Ενάγουσες ήγειραν πρώτη φορά θέμα λανθασμένου ακινήτου, μετά την επιστολή των δικηγόρων των Εναγόμενων. Περαιτέρω, ανέφερε ότι δεν γνώριζε ότι οι Ενάγουσες προέβησαν αυθαίρετα σ' ανέγερση υποστατικών σε κάποιο άλλο ακίνητο από εκείνο που συμφώνησαν ν' αγοράσουν και ουδέποτε επισκέφθηκε το ακίνητο εντός του οποίου έκτισαν υποστατικά, ενώ ουδέποτε οι Ενάγουσες του ζήτησαν να υπογράψει ως διευθυντής της εναγόμενης εταιρείας, εγγεγραμμένης ιδιοκτήτριας του ακινήτου, οποιεσδήποτε άδειες για την ανέγερση υποστατικών. Τέλος, ήταν η θέση του ότι οι Ενάγουσες εκ των υστέρων αποφάσισαν να μην ολοκληρώσουν την αγορά του πωλούμενου ακινήτου, επικαλούμενες ψευδώς ότι τους υπέδειξε άλλο ακίνητο και η άρνηση και παράλειψη τους να καταβάλουν το τίμημα πώλησης αποτελεί παράβαση της συμφωνίας πώλησης και ένεκα της παράβασης αυτής, το ακίνητο των Εναγόμενων παρέμεινε δεσμευμένο στο Κτηματολόγιο, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να το εκμεταλλευτούν. Παραδεκτά και ή μη αμφισβητούμενα γεγονότα Ως προκύπτει από τη δικογραφία και τη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, τα ακόλουθα αποτελούν παραδεκτά και ή μη αμφισβητούμενα γεγονότα:
- Οι Ενάγουσες, κατά πάντα ουσιώδη χρόνο ως προς τη παρούσα αγωγή, ήταν και εξακολουθούν να είναι κάτοικοι Πύλας.
- Η ενάγουσα 2 είναι 78 ετών και έχει φοιτήσει μέχρι την τρίτη τάξη του Δημοτικού. Η αδελφή της δε, ενάγουσα 1, είναι 67 ετών και φοίτησε μέχρι την έκτη τάξη του Δημοτικού.
- Οι Εναγόμενοι είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, με έδρα την Λάρνακα και ασχολούνται μεταξύ άλλων με την ανάπτυξη γης, αγοραπωλησίες ακίνητης ιδιοκτησίας, ανέγερση κτιρίων και λοιπών οικοδομών και συναφείς εργασίες. Ο Γεωργίου είναι διευθυντής και γραμματέας των εναγόμενων (βλ. Τεκμ.2).
- Περί τον Αύγουστο του 2010, οι ενάγουσες επισκέφθηκαν το σπίτι των γονιών του διευθυντή των Εναγόμενων, οι οποίοι διέμεναν σε γειτονικό τους σπίτι στην Πύλα και ήταν οικογενειακοί τους φίλοι. Επίσης, οι ενάγουσες ήταν και δεύτερα ξαδέλφια με την γιαγιά του Γεωργίου. Τότε, οι Ενάγουσες εξέφρασαν ενδιαφέρον για ν' αγοράσουν χωράφι στην Πύλα, με σκοπό την ανάθρεψη πουλερικών και άλλων συναφών ειδών και τους αναφέρθηκε από τον Γεωργίου ότι οι εναγόμενοι είναι ιδιοκτήτες ενός χωραφιού, το οποίο ήταν διαθέσιμο για αγορά.
- Στις 10/9/2010, υπεγράφη συμφωνία πώλησης μεταξύ των εναγουσών και των εναγόμενων (τεκμ.6), η οποία χαρτοσημάνθηκε δεόντως υπό των Εναγουσών και κατατέθηκε εις το Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λάρνακος (ΠΩΕ 1013/10), εντός της τασσόμενης υπό του Νόμου Προθεσμίας για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης. Όλα τα πιο πάνω, γίνονται ευρήματα του Δικαστηρίου. Αγορεύσεις των συνηγόρων / Επιχειρηματολογία των δύο πλευρών Οι θέσεις των συνηγόρων των δύο πλευρών, περιλαμβάνονται στις γραπτές αγορεύσεις που αυτοί είχαν την ευγενή καλοσύνη να ετοιμάσουν και να παραδώσουν στο Δικαστήριο. Οι αγορεύσεις έχουν τύχει βεβαίως ενδελεχούς μελέτης. Δεν κρίνεται όμως σκόπιμη η παράθεση των όσων οι συνήγοροι αναφέρουν στις αγορεύσεις τους και εφόσον αυτό κριθεί αναγκαίο, θα παρατεθούν κατωτέρω συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων. Αξιολόγηση μαρτυρίας Έχω παρακολουθήσει με προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και έχω εξετάσει τόσο την προφορική τους μαρτυρία όσο και την γραπτή μαρτυρία που προσέφεραν, στη βάση των καθιερωμένων αρχών αξιολόγησης, προς το σκοπό κατάληξης και διατύπωσης των αναγκαίων ευρημάτων, έχοντας κατά νουν τα επίδικα ζητήματα και τους δικογραφημένους ισχυρισμούς. Αμφότερες οι ενάγουσες υποστήριξαν ότι συμφωνήθηκε μεταξύ των μερών η πώληση του ακινήτου για ποσό €65.000.-, έδωσαν στους εναγόμενους ποσό €40.000.- τοις μετρητοίς και υπεγράφη μεταξύ τους η συμφωνία πώλησης τεκμήριο 6, με συμφωνημένη τιμή πώλησης €25.000.-. Κατ' αρχήν θα πρέπει να λεχθεί πως η θέση των εναγουσών, ότι το ποσό των €40.000.- είχε δοθεί σε μετρητά κατόπιν παράκλησης των εναγόμενων, καθότι με αυτό τον τρόπο θα «γλύτωναν» €5.000.- από τα «κοτσιανιάτικα» και επίσης θα γλύτωναν οι εναγόμενοι φόρους, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή ως εκτός δικογράφων (βλ. μεταξύ άλλων, Κούρτης v. Ιασωνίδη
(1980)1 CLR 180, Παπαγεωργίου v. Κλάππας
(1991)1 ΑΑΔ 24 και Πολ. Έφ. 75/2013 Γρηγορίου v. Τράπεζας Κύπρου, ημερ.28/3/2019). Η δικογραφημένη θέση των εναγουσών, είναι πως για την υλοποίηση της συμφωνίας κατέβαλαν στους εναγόμενους το ποσό των €40.000.- τοις μετρητοίς και ότι ακολούθως υπεγράφη συμφωνία, με συμφωνημένη τιμή πώλησης το ποσό των €25.000.-, κατά παράκληση των εναγόμενων, αφου είχε ήδη καταβληθεί το ποσό των €40.000.-. Και είναι βεβαίως σ' αυτή τη θέση που είχαν την ευκαιρία ν' απαντήσουν οι εναγόμενοι και σίγουρα όχι σε όσα πιο πάνω αναφέρονται. Η μαρτυρία τους όμως γενικότερα, σε ότι αφορά την ισχυριζόμενη πληρωμή του ποσού των €40.000.- σε μετρητά, δεν ήταν πειστική. Δεν έχει διαφύγει βεβαίως του Δικαστηρίου, ότι στις 3/9/2010 και στις 9/9/2010, δηλ. αμέσως πριν την υπογραφή της συμφωνίας, οι ενάγουσες σύναψαν δάνεια με τη ΣΠΕ Μακράσυκας, ύψους €20.000.- (η ενάγουσα 2-βλ. τεκμ.3 και 5) και 25.000.- (η ενάγουσα 1-βλ. τεκμ.4). Όμως τούτο δεν συνεπάγεται αυτόματα ότι έδωσαν το ποσό που ισχυρίζονται στους εναγόμενους σε μετρητά. Εξάλλου, με βάση την ενάγουσα 2, χρειάστηκαν ποσό €40.000.- για να κτίσουν εντός του ακινήτου 82, να φυτέψουν δέντρα και για να κάνουν διάτρηση. Επίσης, δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου μαρτυρία από πλευράς εναγουσών, για την αξία οιουδήποτε εκ των δύο υπό συζήτηση ακινήτων κατά τον Σεπτέμβριο του 2010, κάτι που ανάλογα θα μπορούσε να αποτελέσει υποστηρικτικό στοιχείο για τον συγκεκριμένο ισχυρισμό τους. Επισημαίνεται εδώ, ότι ήταν ισχυρισμός των εναγουσών, ότι δεν τους είχε δοθεί απόδειξη από τους εναγόμενους για την καταβολή του εν λόγω ποσού, γιατί όπως τους είχε αναφερθεί δεν χρειάζεται, αφου σε λίγες μέρες θα μεταβίβαζαν το ακίνητο. Η ενάγουσα 2 μάλιστα, ανέφερε ότι ζήτησαν να τους δοθεί απόδειξη. Πρόκειται βεβαίως για ουσιαστικούς ισχυρισμούς, οι οποίοι θα έπρεπε να έχουν δικογραφηθεί και από τη στιγμή που τούτο δεν έχει γίνει και πρώτη φορά προβλήθηκαν στην ακρόαση, εκτός του ότι δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτοί, το Δικαστήριο βρίσκει ότι αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις. Οι ενάγουσες, θεωρώντας προφανώς ότι τούτο θα βοηθούσε την υπόθεση τους, ισχυρίστηκαν ότι είχαν εμπιστοσύνη τόσο στους γονείς του Γεωργίου, όσο και στον τελευταίο. Τονίζεται εδώ, ότι οι γονείς του Γεωργίου δεν είναι εναγόμενοι στην αγωγή και δεν αποτελεί βεβαίως δικογραφημένη θέση των εναγουσών ότι αυτοί αποτέλεσαν μέρος των ψευδών παραστάσεων που ισχυρίζονται. Ούτε αποτελεί θέση των εναγουσών, ότι ο πατέρας του Γεωργίου ενεργούσε σε οποιοδήποτε στάδιο με οδηγίες του τελευταίου. Ας σημειωθεί εδώ, ότι σύμφωνα με την ενάγουσα 2, ουσιαστικά πήραν το ακίνητο μέσω του πατέρα του Γεωργίου, στον οποίο είχαν εμπιστοσύνη και είναι αυτός που την πήρε και της υπόδειξε το ακίνητο και της είπε να το κάνει ότι θέλει. Δεν αποτελεί δικογραφημένη θέση των εναγουσών, ότι υπήρξε λανθασμένη υπόδειξη ακινήτου από τον πατέρα του διευθυντή των εναγόμενων, ο οποίος ενεργούσε με οδηγίες ή για λογαριασμό του διευθυντή των εναγόμενων ή και των εναγόμενων. Από εκεί και πέρα θα πρέπει να σημειωθεί εδώ ότι η ενάγουσα 2, σε αντίθεση με ότι ισχυρίστηκε στην κυρίως εξέταση της, ανέφερε πως δεν γνώριζε τον Γεωργίου. Τώρα η ενάγουσα 1, πως γνώριζε τον Γεωργίου και του είχε τόση εμπιστοσύνη, δεν εξήγησε ποτέ. Εξ' όσων γίνεται λοιπόν αντιληπτό, ο συγκεκριμένος ισχυρισμός των εναγουσών περί εμπιστοσύνης που υπήρχε στον Γεωργίου, στην πραγματικότητα ήταν αναληθής. Επίσης, ειδικά για την ενάγουσα 1, θα πω εδώ και το εξής. Την ίδια στιγμή που με βάση τη δήλωση της αναφέρεται ουσιαστικά στα ίδια γεγονότα που κατέθεσε και η αδελφή της, ενάγουσα 2, ως σαν να έχει και η ίδια προσωπική γνώση, εντούτοις κατά την αντεξέταση της, ισχυρίστηκε ότι «..Η αδελφή μου διαπραγματευτούν με τον κύριο, ξέρει τα πιο πολλά η αδελφή μου, εγώ δούλευα τότε.», κάτι που βεβαίως θέτει σε αμφιβολία τη θετική γνώση της για τα γεγονότα και όσα ανέφερε. Αντιφάσεις, σύγχυση και κενά όμως, εντοπίζονται και σε άλλα σημεία της μαρτυρίας τους. Η ενάγουσα 2, στην κυρίως εξέταση της (βλ. την παρ. 30 του τεκμ.1), ανέφερε με θετικό τρόπο ότι ο Γεωργίου επισκέφθηκε πολλές φορές το ακίνητο ενόσω έκτιζαν μέσα και ποτέ δεν τους ανέφερε ότι είναι άλλο ακίνητο που τους πώλησε. Ο συγκεκριμένος ισχυρισμός, ο οποίος συνδέεται άμεσα με το ζήτημα των ισχυριζόμενων ψευδών παραστάσεων, δεν δικογραφείται. Όμως το πιο ουσιαστικό, είναι ότι στην αντεξέταση της, η μάρτυρας αναίρεσε την πιο πάνω δήλωση της, αναφέροντας «Όχι, ποτέ δεν ήρθε», και αμέσως μετά «Ποτέ δεν ήρθε να δει», χωρίς ποτέ να δοθεί κάποια εξήγηση στο Δικαστήριο για τη διαφοροποίηση αυτή. Ας σημειωθεί ότι όταν τέθηκε προ της αντίφασης, υποστήριξε ότι είπε τα πράγματα όπως έγιναν. Απόλυτη σύγχυση παρατηρήθηκε και στο μέρος της μαρτυρίας της σε σχέση με τις επιστολές τεκμήρια 8 και
- Ήταν ουσιαστικά η θέση της ενάγουσας 2 κατά την αντεξέταση, ότι η επιστολή των εναγόμενων στάλθηκε επειδή πήγε στο δικηγόρο της και έστειλε επιστολή. Επίσης, ισχυρίστηκε ότι η επιστολή των εναγόμενων στάλθηκε στο δικηγόρο της και όχι στην ίδια. Κατά την κυρίως εξέταση της, είχε αναφέρει ότι η επιστολή των δικηγόρων των εναγόμενων (τεκμ. 8) στάλθηκε προς τις ίδιες και αμέσως ενημέρωσε τους δικηγόρους της, οι οποίοι απάντησαν με την επιστολή τεκμήριο
- Πρόκειται βεβαίως για αντιφατικούς ισχυρισμούς, που σε συνδυασμό με τους γενικούς και αόριστους ισχυρισμούς περί συνεχών οχλήσεων προς τους εναγόμενους, αφήνουν και τη θέση περί αποστολής από τους εναγόμενους της επιστολής τεκμήριο 8, προκειμένου αυτοί να καλύψουν τα ψεύδη και τις απάτες τους, μετέωρη και έκθετη σε απόρριψη. Ας σημειωθεί εδώ, ότι η ενάγουσα 1, σε αντίθεση με τη θέση της ενάγουσας 2 ότι τους εστάλη η επιστολή τεκμήριο 8, αρνήθηκε ότι έλαβαν οποιαδήποτε επιστολή από την άλλη πλευρά. Επίσης, ισχυρίστηκε ότι αποτάθηκαν σε δικηγόρο για νομική συμβουλή, λόγω της απροθυμίας των εναγόμενων να συνεργαστούν, την ίδια στιγμή που είναι ξεκάθαρο με βάση όσα τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου, ότι αποτάθηκαν σε δικηγόρο μόνον μετά που έλαβαν την επιστολή από τους δικηγόρους των εναγόμενων. Η ενάγουσα 2, αναφερόμενη στην αντεξέταση της σε συνομιλία που είχε με κάποια κοπέλα, υπάλληλο στο Τμήμα Υδάτων, εξ' όσων έγινε αντιληπτό, είπε ότι η τελευταία της είχε αναφέρει «.. εν πειράζει κύρια, το χωράφι που σου πούλησε είναι τρεισήμισι σκάλες, ενώ τούτο εν μια σκάλα τζιαι κάτι.» Και η ενάγουσα 2 σχολίασε «Ως τζιαι δαμέ εγελάσαν μου». Απάντηση η οποία είναι βεβαίως ενδεικτική της όλης σύγχυσης που υπήρχε στη μαρτυρία της, αφού από τα πιο πάνω προκύπτει ότι με βάση τα λεγόμενα της συγκεκριμένης υπαλλήλου, το χωράφι που είχαν αγοράσει ήταν πολύ μεγαλύτερο εν σχέση με το χωράφι που εκμεταλλεύονταν. Ακόμα και έτσι όμως, θεωρεί ότι της έχουν «γελάσει». Σε ότι αφορά τον ισχυρισμό τους ότι αποτάθηκαν στο Τμήμα Υδάτων, αυτός θα πρέπει ν' απορριφθεί ως γενικός και αόριστος. Τίποτε δεν έχουν παρουσιάσει προς απόδειξη του ισχυρισμού τους, ότι περί το 2011 αποτάθηκαν στο Τμήμα Υδάτων για την παραχώρηση ύδρευσης στο ακίνητο. Το μοναδικό στοιχείο που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, αναφορικά με αίτηση προς το εν λόγω Τμήμα, είναι η αίτηση που υπεβλήθη από τον Γεωργίου, εκ μέρους των εναγόμενων, στις 27/7/2011 (τεκμ.19) και η υποβολή της αίτησης συνάδει σαφώς με τον ισχυρισμό του Γεωργίου, ότι του ζητήθηκε από τις ενάγουσες ν' αποταθεί στο εν λόγω Τμήμα για να δοθεί άδεια υδροληψίας, καθότι οι Ενάγουσες δεν μπορούσαν οι ίδιες να υποβάλουν αίτηση αφού εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του ακινήτου ήταν οι εναγόμενοι. Η θέση δε που υποβλήθηκε στον Γεωργίου, κατά την αντεξέταση του, ότι στην ουσία μετέβη μόνος του στο Τμήμα Υδάτων, έναν χρόνο αργότερα και υπόβαλε την αίτηση (τεκμ.19) για να καλύψει τις παρανομίες τους παρέμεινε μετέωρη και είναι έκθετη σε απόρριψη. Εν πάση περιπτώσει, θεωρώ πως δεν υπάρχει καμία λογική ν' αποτάθηκε από μόνος του ο Γεωργίου και να υπέβαλε αίτηση για «ανόρυξη υδροληψίας» προς το σκοπό άρδευσης φυτών, αν δεν του είχε ζητηθεί. Τέλος, επισημαίνω το γεγονός ότι οι ενάγουσες, παρά την αναφορά τους στην επιστολή του δικηγόρου τους τεκμ.9, ότι θα υποβάλουν καταγγελία στην Αστυνομία για απόσπαση χρημάτων και άλλα αδικήματα και παρά τη θέση που ακούστηκε στη μαρτυρία τους ότι οι εναγόμενοι τους έκλεψαν, εντούτοις σε καμία καταγγελία δεν έχουν προβεί, χωρίς να δώσουν κάποια εξήγηση. Και στο τέλος της ημέρας, προκύπτει, γενικότερα, το εξής ερώτημα. Πως είναι δυνατόν οι ενάγουσες να ισχυρίζονται ότι ξεγελάστηκαν, ότι τους έκλεψαν κ.λ.π. και να μην κάνουν απολύτως τίποτε, παρά μόνον ν' αποτείνονται σε δικηγόρο μόνον μετά που έλαβαν την επιστολή των εναγόμενων, χρόνια μετά, ενώ την ίδια στιγμή να συνεχίζουν να κατέχουν και να εκμεταλλεύονται το ακίνητο
- Συνοψίζοντας, αναφέρω ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να βασιστεί στη μαρτυρία των εναγουσών. Πέραν των σημείων που ως αναφέρθηκε δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη αφού δεν έχουν δικογραφηθεί, η μαρτυρία τους κρίνεται αναξιόπιστη και σε κάθε περίπτωση μη πειστική. Συναφώς, η μαρτυρία τους απορρίπτεται. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Καιμακλιώτης είναι εμπειρογνώμονας στον τομέα της εκτίμησης ακινήτων. Εν προκειμένω όμως, δεν προέβη στην εκτίμηση οιουδήποτε ακινήτου και δεν είναι αποδεκτό ότι η έκθεση που κατέθεσε αποτελεί «Έκθεση Εμπειρογνωμοσύνης», όπως ο ίδιος την χαρακτήρισε στη μαρτυρία του. Αν το ακίνητο 648 είναι ένα κενό χωράφι ή αν στο ακίνητο 82 υπάρχει προκατασκευασμένη κατοικία, μεταλλικά στέγαστρα και φυτά και ποια είναι τα νομικά χαρακτηριστικά των δύο ακινήτων ή σε ποιους ανήκουν, είναι στοιχεία που θα μπορούσαν να τεθούν ενώπιον του Δικαστηρίου από οποιοδήποτε πρόσωπο που είχε κάποιες βασικές γνώσεις και θα έκανε σχετική έρευνα στο Κτηματολόγιο και επιτόπια εξέταση στα δύο ακίνητα. Επίσης δεν ήταν θέμα εμπειρογνωμοσύνης ότι ο αριθμός 648, δόθηκε στο ακίνητο 648 για σκοπούς καταχώρησης στο μηχανογραφημένο σύστημα του Κτηματολογίου και ότι στην πραγματικότητα αυτό δεν έχει αριθμό και εκκρεμεί αίτηση για εκσυγχρονισμό εγγραφής - κάτι που δεν έχει κάποια ουσιαστική σημασία για την παρούσα υπόθεση-, ούτε βεβαίως χρειαζόταν εμπειρογνώμονας εκτιμητής για να θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου, ότι ενδέχεται σε κάποια χρονική στιγμή οι νόμιμοι κληρονόμοι του Τουρκοκύπριου ιδιοκτήτη του ακινήτου 82, το οποίο κατέχουν και εκμεταλλεύονται σήμερα οι ενάγουσες, ν' απαιτήσουν επιστροφή του κτήματος που τους ανήκει. Οι πληροφορίες πάντως που έχει θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου μέσω της μαρτυρίας και της έκθεσης του για τα δύο ακίνητα (βλ. τεκμ.15, παρ. 6-10), κατόπιν της έρευνας στην οποία προέβη, στην ουσία δεν έχουν αμφισβητηθεί και γίνονται αποδεκτές. Αναφορικά τώρα με τον ισχυρισμό του, ότι για την κατοχή και εκμετάλλευση του ακινήτου 82 πιθανόν να ευθύνεται η λανθασμένη υπόδειξη από τους προηγούμενους ιδιοκτήτες, αυτό δεν αποτελεί τίποτε περισσότερο παρά ένα δικό του συμπέρασμα και σίγουρα δεν αφορά ζήτημα που άπτεται της εμπειρογνωμοσύνης του. Αν στο τέλος της ημέρας έτσι είχαν τα πράγματα, αυτό είναι θέμα που θ' αποφασιστεί από το Δικαστήριο, κατόπιν αξιολόγησης του συνόλου της αποδεκτής μαρτυρίας. Είναι γι' αυτό που το Δικαστήριο, δεν θα δώσει κάποια ουσιαστική σημασία ούτε στο ότι, στο τέλος της αντεξέτασης του, σε αντίθεση με ότι ισχυρίστηκε προηγουμένως, συμφώνησε στην υποβολή ότι το ακίνητο που υποδείχθηκε, είναι αυτό που αναφέρεται στο πωλητήριο έγγραφο. Ερχόμενος στον Γεωργίου, αναφέρω πως έχω παρακολουθήσει προσεκτικά τον μάρτυρα ενώ κατέθετε και τις απαντήσεις του και έχω μελετήσει σφαιρικά τη μαρτυρία του. Αυτός, σε γενικές γραμμές, έκανε καλή εντύπωση στο Δικαστήριο και μέσα από τις άμεσες και σαφείς απαντήσεις του, έχει πείσει το Δικαστήριο ότι είπε την αλήθεια. Η αντεξέταση του δε, θεωρώ πως δεν κατάφερε να πλήξει τον πυρήνα της μαρτυρίας του και να κλονίσει την αξιοπιστία του. Η πλευρά των εναγουσών προβάλλει ως στοιχείο αναξιοπιστίας του Γεωργίου, το γεγονός ότι δεν θυμόταν αν έδειξε τίτλο ιδιοκτησίας στις ενάγουσες (βλ. παρ. 8.29 στη σελ. 17 της γραπτής αγόρευσης των συνηγόρων τους). Ο Γεωργίου, ανέφερε στη μαρτυρία του ότι μετέβηκαν μαζί με τις ενάγουσες στην περιοχή, όπου τους έδωσε αντίγραφο του τίτλου ιδιοκτησίας και τους υπέδειξε το ακίνητο που αναγραφόταν στον τίτλο. Όταν ερωτήθηκε στην αντεξέταση του αν τους είχε δώσει τίτλο, απάντησε «Νομίζω ναι, αν δεν κάνω λάθος» και σε υποβολή αμέσως μετά ότι ουδέποτε τους έδειξε ή έδωσε τίτλο ιδιοκτησίας, ανέφερε «Επειδή μετά που τόσα χρόνια πιθανόν ναι, να είδαν τον τίτλο. Ήξεραν τον τίτλο ότι υπάρχει τίτλος εγγεγραμμένος στο όνομά μας.» Το Δικαστήριο δεν θεωρεί πως από τα πιο πάνω προκύπτει ουσιαστική αντίφαση, ικανή να κλονίσει την αξιοπιστία του μάρτυρα. Εξάλλου, οι ενάγουσες, με βάση το πωλητήριο έγγραφο ημερομηνίας 10/9/2010, αγόρασαν συγκεκριμένο ακίνητο, τα στοιχεία του οποίου αναφέρονται σ' αυτό και πρόκειται για ακίνητο που ανήκει στους εναγόμενους. Από εκεί και πέρα, ως προκύπτει από την γραπτή αγόρευση των συνηγόρων των εναγουσών, η θέση περί αναξιοπιστίας του μάρτυρα δεν στηρίζεται σε συγκεκριμένα σημεία της μαρτυρίας αλλά σε γενικές και αόριστες αναφορές περί προσπάθειας απόκρυψης των αληθών γεγονότων, εκ των υστέρων σκέψεις, έλλειψη λογικής κ.α., χωρίς κάποια επεξήγηση (βλ. παρ. 8.25-8.31 στις σελ. 17-18 της γραπτής αγόρευσης των συνηγόρων τους). Συναφώς, κάνω αποδεκτή τη μαρτυρία του Γεωργίου. Ευρήματα Με βάση την αξιολόγηση πιο πάνω, τα ευρήματα του Δικαστηρίου, πέραν των όσων έχουν αναφερθεί σε άλλο σημείο ανωτέρω, είναι τα ακόλουθα:
- Κάποιες μέρες μετά την έκφραση ενδιαφέροντος από μέρους των εναγουσών, για την αγορά του χωραφιού που τους αναφέρθηκε από τον Γεωργίου, ο τελευταίος μετέβη μαζί με τις ενάγουσες και τους υπέδειξε το ακίνητο
- Συμφωνήθηκε μεταξύ τους ως τίμημα πώλησης το ποσό των €25.000.- και η μεταβίβαση θα γινόταν το συντομότερο. Ως εκ τούτου το τίμημα πώλησης θα καταβαλλόταν με τη μεταβίβαση και εγγραφή του ακινήτου επ' ονόματι των εναγουσών. Ακολούθησε η υπογραφή του πωλητηρίου εγγράφου, τεκμήριο
- Μετά τη σύναψη του πωλητηρίου εγγράφου, οι Ενάγουσες ζήτησαν λίγο χρόνο ώστε να διευθετήσουν το τίμημα πώλησης και όταν θα ήταν έτοιμες, θα ενημέρωναν τον Γεωργίου, ούτως ώστε να προέβαινε στην εξασφάλιση των απαιτούμενων φοροαπαλλαγών για τη μεταβίβαση του ακινήτου.
- Έπειτα, κατά τακτά διαστήματα, ο Γεωργίου καλούσε επανειλημμένως τις Ενάγουσες όπως προβούν στη διευθέτηση του ποσού ώστε να ολοκληρωθεί η μεταβίβαση του ακινήτου και αυτές ζητούσαν περαιτέρω χρόνο.
- Μέσα στο 2011, ο Γεωργίου δέχτηκε τηλεφώνημα από τις Ενάγουσες, οι οποίες του ανέφεραν ότι ήθελαν να τους δοθεί άδεια για υδροληψία στο πωλούμενο ακίνητο και ζήτησαν τη βοήθεια του, ήτοι ν' αποταθεί στο Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων. Οι Ενάγουσες δεν μπορούσαν οι ίδιες να υποβάλουν αίτηση, αφού εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης του ακινήτου ήταν η εναγόμενη εταιρεία. Γι' αυτό ο Γεωργίου, την 27/07/2011, ως διευθυντής των Εναγόμενων, υπέβαλε αίτηση εκ μέρους των Εναγόμενων στο Τμήμα Αναπτύξεως Υδάτων για να χορηγηθεί άδεια για ανόρυξη υδροληψίας στο ακίνητο
- Έκτοτε, οι Ενάγουσες κλήθηκαν επανειλημμένως, τόσο τηλεφωνικώς όσο και διά ζώσης, να διευθετήσουν το τίμημα πώλησης για να προχωρήσει η μεταβίβαση του ακινήτου, όμως στην αρχή έβρισκαν διάφορες δικαιολογίες και μετά δεν ανταποκρίνονταν στις κλήσεις του Γεωργίου. Έτσι, ο τελευταίος αναγκάστηκε ν' αποταθεί στους δικηγόρους του, οι οποίοι μέσω επιστολής ημερ. 8/12/2014 ειδοποίησαν τις Ενάγουσες όπως προσέλθουν να καταβάλουν το ποσό των €25,000 και να τους μεταβιβαστεί το ακίνητο δυνάμει του πωλητηρίου εγγράφου ημερ. 10/9/
- Οι ενάγουσες απάντησαν στην εν λόγω επιστολή, μέσω των δικηγόρων τους, με επιστολή ημερ. 17/12/2014, όπου ήγειραν για πρώτη φορά θέμα υπόδειξης λανθασμένου ακινήτου.
- Οι Ενάγουσες για άγνωστο λόγο, κατέχουν και εκμεταλλεύονται το ακίνητο 82, το οποίο ανήκει σε κάποιο Τουρκοκύπριο, και όχι το ακίνητο 648 που αγόρασαν από τους εναγόμενους. Μάλιστα, προέβησαν αυθαίρετα σε ανέγερση υποστατικών στο εν λόγω ακίνητο
- Συμπεράσματα Με βάση την τροποποιημένη έκθεση απαίτησης, αποτελεί θέση των εναγουσών ότι οι εναγόμενοι: (α) ψευδώς παρουσίασαν στις ενάγουσες το ακίνητο 82 ως δικό τους και ότι ήταν ιδιοκτήτες αυτού, (β) ψευδώς παρουσίασαν στις ενάγουσες ότι είχαν δικαίωμα πώλησης και τη νομική ιδιοκτησία και τη νόμιμη κατοχή του ακινήτου 82 και συνεπώς οι ενάγουσες με τη νόμιμη καταβολή ανταλλάγματος θα έπαιρναν νόμιμο και καλό τίτλο και (γ) ψευδώς παρουσίασαν στις ενάγουσες το ακίνητο ως εμφαίνεται επί του επίδικου πωλητηρίου εγγράφου, ως ακίνητο που υπέδειξαν και πώλησαν στις ενάγουσες. Έχοντας υπόψη την αξιολόγηση της μαρτυρίας πιο πάνω, ο ισχυρισμός των εναγουσών ότι οι εναγόμενοι παρουσίασαν το ακίνητο 82 ως δικό τους και αυτό υπέδειξαν στις ενάγουσες, κάτι που οδήγησε στην απόσπαση του ποσού των €40.000.-, δεν γίνεται αποδεκτός. Συναφώς η θέση τους περί ψευδών παραστάσεων υπό των εναγόμενων, απορρίπτεται. Αντίθετα, η άρνηση των εναγουσών να προσέλθουν και να καταβάλουν το συμφωνηθέν τίμημα αγοράς των €25.000.- για να γίνει η μεταβίβαση του ακινήτου 648, συνιστά παράβαση της συμφωνίας. Οι εναγόμενοι, παρά την εν λόγω παράβαση, δεν έχουν προχωρήσει στον τερματισμό της συμφωνίας. Στην επιστολή τους ημερ. 8/12/2014 (τεκμ.8) είχαν αναφέρει ότι αν δεν υπήρχε συμμόρφωση, θα προέβαιναν σε τερματισμό, όμως στη συνέχεια δεν το έπραξαν. Από την ανταπαίτηση τους δε, αλλά και την αγόρευση των ευπαίδευτων συνηγόρων τους (βλ. σελ. 9, τελευταία παράγραφο), προκύπτει ότι ουσιαστικά εμμένουν στην εκτέλεση της συμβάσης. Διαζευκτικά ζητούν αποζημιώσεις για την παράβαση της σύμβασης, διαφυγόντα κέρδη και στέρηση της εκμετάλλευσης του ακινήτου 648, ως επίσης διάταγμα για απόσυρση του πωλητηρίου από το Κτηματολόγιο. Στη βάση όλων των πιο πάνω, η μεν αγωγή απορρίπτεται, η δε ανταπαίτηση επιτυγχάνει σε ότι αφορά τις αξιώσεις Α και Β της παραγράφου
- Σε σχέση με την αξίωση Β όμως, θεωρώ ότι δεν θα πρέπει να επιδικαστεί τόκος επί του ποσού των 25.000.-, καθότι η θεραπεία έχει να κάνει με την πιστή εκπλήρωση της συμφωνίας, η οποία δεν προνοεί τόκο, ενώ περαιτέρω το εν λόγω ποσό δεν αφορά αποζημιώσεις για να φέρει το νόμιμο τόκο που φέρουν οι δικαστικές αποφάσεις. Οι εναγόμενοι, όμως, θεωρώ ότι δικαιούνται και γενικές αποζημιώσεις. Παρά το γεγονός ότι ζητούν αποζημιώσεις διαζευκτικά, εντούτοις η διαπίστωση ότι οι ενάγουσες παράβηκαν τη συμφωνία, σε συνδυασμό με το ότι το Δικαστήριο θα μπορούσε να δώσει θεραπεία, η οποία δικαιολογείται από τα γεγονότα που δικογραφούνται στο σώμα της έκθεσης απαίτησης, έστω και αν η θεραπεία αυτή δεν έχει ζητηθεί (βλ. Kennedy Hotels Ltd v. Indjirdjian
(1992)1(A) A.A.Δ. 400 και Πολ. Έφ. 374/2005, Demil Co Ltd v. A. Panayides Constracting Ltd
(2008)1 ΑΑΔ 661), οδηγούν το Δικαστήριο στο ότι οι εναγόμενοι δικαιούνται σε κάποιες αποζημιώσεις. Ενόψει όμως του ότι οι εναγόμενοι δεν έχουν προβάλει οτιδήποτε το σχετικό, αναφορικά με το ύψος τέτοιων αποζημιώσεων ή την έκταση τους, και ούτε και υπάρχουν στοιχεία από τα οποία θα μπορούσε ίσως το Δικαστήριο να εξαγάγει οποιοδήποτε συμπέρασμα για το ποιο θα ήταν υπό τις περιστάσεις το εύλογο ύψος των αποζημιώσεων, κρίνω ότι μόνον ονομαστικές αποζημιώσεις θα μπορούσαν να επιδικαστούν, οι οποίες θα είναι ύψους €100.-. Υπό τις περιστάσεις, θεωρώ ότι η αξίωση των εναγόμενων για έκδοση διατάγματος απόσυρσης του πωλητηρίου, από τη στιγμή που οι τελευταίοι δεν τερμάτισαν τη συμφωνία και η συμφωνία βρίσκεται σε ισχύ, ενώ οι εναγόμενοι εμμένουν ουσιαστικά στην εκπλήρωση της συμφωνίας, θα πρέπει ν' απορριφθεί. Κατάληξη Η αγωγή απορρίπτεται. Στο πλαίσιο της ανταπαίτησης, εκδίδεται διάταγμα, όπως εντός 60 ημερών από σήμερα, οι διάδικοι προχωρήσουν στη μεταβίβαση του ακινήτου που αναγράφεται στη συμφωνία ημερ. 10/9/2010, ήτοι του ακινήτου με αρ. εγγραφής 0/6800, τεμάχιο 648, Φ/Σχ.41/11, τοποθεσία ΛΥΣΙΗΝΑ, στην Πύλα της επαρχίας Λάρνακας (ΠΩΕ 1013/2010) στο όνομα των εναγουσών, με την ταυτόχρονη καταβολή του ποσού των €25.000.- προς τους εναγόμενους. Περαιτέρω, εκδίδεται απόφαση υπέρ των εναγόμενων και εναντίον των εναγουσών 1 και 2 για το ποσό των €100.-, πλέον νόμιμο τόκο από σήμερα. Οι αξιώσεις Δ και Ε της ανταπαίτησης, απορρίπτονται. Τα έξοδα της αγωγής και της ανταπαίτησης, θα είναι υπέρ των εναγόμενων και εναντίον των εναγουσών 1 και 2, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Νοείται ότι στο βαθμό που τα έξοδα αγωγής και ανταπαίτησης είναι κοινά, οι εναγόμενοι ένα σετ εξόδων θα δικαιούνται. (Υπ.)................... Μ. Παπαθανασίου, Ε.Δ Πιστόν αντίγραφον Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο