Θεοχαρίδου Ειρήνη-Λητώ ν. Μάριου Μικελλίδη υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστή της περιουσίας του Γιάγκου Μικελλίδη, Αγωγή Αρ. 1726/2019, 29/11/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Θ. Θωμά, Π.Ε.Δ. Αγωγή Αρ. 1726/2019 Mεταξύ: Θεοχαρίδου Ειρήνη-Λητώ Ενάγουσας Και Μάριου Μικελλίδη υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστή της περιουσίας του Γιάγκου Μικελλίδη Εναγόμενου --------------------------- Αίτηση ημερ. 25.6.2020 29 Νοεμβρίου 2023 Για Εναγόμενο - Αιτητή: κ. Μ Βορκάς για Μιχάλης Βορκάς & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για Ενάγουσα - Καθ' ης η Αίτηση: κ. Μ. Πελεκάνος για Ε. Πελεκάνος & Σία ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Ο Εναγόμενος (στη συνέχεια θα αναφέρεται ως ο Αιτητής) με την υπό εξέταση Αίτηση του την οποία καταχώρισε στο πλαίσιο Ανταπαίτησης την οποία ήγειρε εναντίον της Ενάγουσας υπό την ιδιότητα του διαχειριστή της περιουσίας του Γιάγκου Μικελλίδη, αξιώνει την έκδοση προστακτικών διαταγμάτων με τα οποία να διατάσσεται η Ενάγουσα όπως του παραδώσει την κατοικία του αποβιώσαντα αδελφού του Γιάγκου Μικελλίδη στα Πυργά καθώς και τα περιγραφόμενα στην παράγραφο Β της αίτησης αυτοκίνητα του. Αξιώνει επίσης την έκδοση διατάγματος με το οποίο να διατάσσεται η Ενάγουσα όπως προβεί στη σύνταξη και υπογραφή ένορκης δήλωσης στην οποία να καταγράφει και επισυνάπτει όλες τις συμφωνίες στις οποίες προέβηκε με τρίτα πρόσωπα για ενοικίαση ή και παραχώρηση της ανωτέρω κατοικίας, όπως και ένορκη δήλωση στην οποία να καταγράφει με λεπτομέρεια ολόκληρη την κινητή του περιουσία που βρισκόταν στην ως άνω κατοικία του κατά την ημέρα του θανάτου του. Αξιώνει ακόμα την έκδοση διατάγματος με το οποίο να δεσμεύεται η περιγραφόμενη στην παράγραφο Ε της Αίτησης ακίνητη περιουσία της Ενάγουσας. Η Αίτηση καταχωρίστηκε αρχικά μονομερώς, όμως κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου επιδόθηκε στην Ενάγουσα, με αποτέλεσμα να καταστεί δια κλήσεως. Υποστηρίζεται από τη Ένορκη Δήλωση του Αιτητή, στην οποία αναφέρει τα ακόλουθα: Είναι ο αδελφός και μοναδικός κληρονόμος του αποβιώσαντα Γιάγκου Μικελλίδη (στη συνέχεια θα αναφέρεται ως ο Γιάγκος). Το έτος 1999 ο Γιάγκος αποπεράτωσε την ανέγερση μιας νέας κατοικίας στα Πυργά. Ήταν παθιασμένος λάτρης της τέχνης και συλλέκτης αντικειμένων αξίας σε βαθμό που όλα τα εισοδήματα του τα επένδυε στα πιο πάνω. Η κατοικία στα Πυργά ήταν όνειρο ζωής για εκείνον για να στεγάζει, όπως έλεγε, τα πολύτιμα αντικείμενα του και ειδικότερα μια τεράστια αρχαιολογική συλλογή δύο χιλιάδων και πλέον αντικειμένων. Η σχέση του Γιάγκου με τη σύζυγο του κλονίστηκε περί το τέλος του 2011, μετά τη σοβαρή περιπέτεια με την υγεία του και αφού κατάφερε να μπει στη ζωή του η Ενάγουσα, η οποία με ψευδείς παραστάσεις και δηλώσεις τον απομάκρυνε από τη σύζυγο του, ως επίσης και από τους περισσότερους φίλους και συνεργάτες του. Τα προβλήματα με την υγεία του Γιάγκου ξεκίνησαν τον Μάρτιο του
- Κάποια μέρα, ενώ βρισκόταν στο ιατρείο του, λόγω του ότι δεν αισθανόταν καλά, ζήτησε από υπάλληλο του να τον μεταφέρει στο Ιπποκράτειο Νοσοκομείο, όπου εργαζόταν ο προσωπικός του γιατρός. Από εκεί μεταφέρθηκε στην εντατική μονάδα του Απολλώνιου Νοσοκομείου. Μετά από αρκετές εβδομάδες νοσηλείας, η σύζυγος του διευθέτησε την μεταφορά και εισαγωγή του στο Γενικό Νοσοκομείο Λευκωσίας. Ακολούθως μεταφέρθηκε στο Κέντρο Αποκατάστασης στο χωριό Παλώδια της επαρχίας Λεμεσού. Το φθινόπωρο του 2011, ενόσω ο Γιάγκος νοσηλευόταν στο ανωτέρω κέντρο, συνάντησε και γνώρισε για πρώτη φορά την Ενάγουσα, όπου πήγε για να επισκεφθεί το Γιάγκο όπως πολλοί άλλοι γνωστοί και φίλοι του έκαμναν καθημερινά. Η Ενάγουσα του συστήθηκε απλά ως φίλη του Γιάγκου. Στη συνέχεια ο Γιάγκος μεταφέρθηκε στο διαμέρισμα της συνεργάτιδας του Χατζηκυπριανού στη Λευκωσία, επειδή το σπίτι που διέμενε με τη σύζυγο του δεν ήταν κατάλληλο για να διαμείνει, λόγω των κινητικών προβλημάτων που αντιμετώπιζε. Λόγω του ότι η σύζυγος του Γιάγκου και οι άλλες κυρίες που τον φρόντιζαν ήταν εργαζόμενες, η Ενάγουσα που του παρουσιάστηκε ως πρόθυμη να τον βοηθήσει κατά το χρόνο της απουσίας τους, κατάφερε να πείσει και μεταφέρει τον Γιάγκο στο δικό της διαμέρισμα. Αποτέλεσμα τούτου ήταν να κλονιστεί για πρώτη φορά η σχέση του Γιάγκου με τη σύζυγο του, καθώς και με το ζεύγος των αχώριστων φίλων του Χατζηκυριάκου. Από τότε τη φροντίδα και παροχή της ιατροφαρμακευτικής αγωγής στο Γιάγκο ανέλαβε η Ενάγουσα, η οποία όμως δεν επιδείκνυε την δέουσα συνέπεια σε τούτο. Ο ίδιος συνέχισε να έχει άριστες σχέσεις με τον αδελφό του, παρά τις προσπάθειες της Ενάγουσας να απομακρύνει τον Γιάγκο από κοντά του. Συνεπεία των προβλημάτων που προκάλεσε η Ενάγουσα στη σχέση του Γιάγκου με τη σύζυγο του, επήλθε διάσταση στη μεταξύ τους σχέση και στις 13.1.2014 το Οικογενειακό Δικαστήριο προχώρησε στη λύση του γάμου τους. Μετά το θάνατο του Γιάγκου, ο οποίος επήλθε στις 20.8.2014, η Ενάγουσα συνέχισε να διαμένει στην κατοικία του Γιάγκου στα Πυργά, παρά το ότι αυτή δεν της ανήκει. Παράλληλα νέμεται και χρησιμοποιεί παράνομα την κινητή του περιουσία, κατά τρόπο που σε αρκετές περιπτώσεις κερδίζει από αυτή. Στις 10.9.2014 προχώρησε στην καταχώριση αίτησης με αριθμό 204/2014 στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας, ζητώντας να του παραχωρηθούν έγγραφα διαχείρισης της περιουσίας του Γιάγκου, ως ο μοναδικός του κληρονόμος. Μέχρι εκείνη την μέρα δεν γνώριζε την ακριβή αξία της κινητής και ακίνητης περιουσίας του Γιάγκου, ούτε το ύψος των χρεών του. Η Ενάγουσα καταχώρισε στις 17.9.2014 Ειδοποίηση Ανακοπής Παραχώρησης Παραχωρητηρίου και, ακολούθως, καταχώρισε εναντίον του την πρώτη αγωγή υπ' αριθμό 2640/2014 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας, με την οποία αξίωσε την απόρριψη της αίτησης του να διοριστεί διαχειριστής της περιουσίας του Γιάγκου, καθώς και την έκδοση διατάγματος με το οποίο να διορίζεται η ίδια διαχειρίστρια, ως και συναφείς θεραπείες. Η ανωτέρω αγωγή συνοδεύτηκε από ένορκη δήλωση της Ενάγουσας, με την οποία ισχυρίζεται, μεταξύ άλλων, ότι είναι η νόμιμη δικαιούχος κατά το ½ μερίδιο της περιουσίας του Γιάγκου, ότι είναι συνοφειλέτης και εγγυήτρια του στην ΣΠΕ Μακράσυκας για ποσό πέραν των €1.800.000 και ότι ο Γιάγκος ήταν καταπιστευματοδόχος του νόμιμου δικαιώματος της επί της περιουσίας του. Η ανωτέρω αγωγή της Ενάγουσας απορρίφθηκε από το Δικαστήριο την 16.5.2019 λόγω μη προώθησης της. Η μεταγενέστερη αίτηση για επαναφορά της αγωγής επίσης απορρίφθηκε από το Δικαστήριο. Κατά το χρόνο που εκκρεμούσε η ως άνω αγωγή, ανησυχώντας έντονα για την τύχη της περιουσίας του Γιάγκου, ένεκα της αποκλειστικής κατοχής και χρήσης της κατοικίας στα Πυργά από την Ενάγουσα, το Δικαστήριο, κατόπιν αίτησης του, προχώρησε στο διορισμό προσωρινού διαχειριστή της περιουσίας του Γιάγκου για ειδικό σκοπό και συγκεκριμένα για απογραφή της περιουσίας του, ως και για οποιεσδήποτε ενέργειες απαιτούντο για τη συντήρηση της. Ο διαχειριστής ειδικού σκοπού ετοίμασε και καταχώρισε στο Δικαστήριο εννέα διαφορετικές προκαταρκτικές εκθέσεις απογραφής - καταγραφής της περιουσίας του Γιάγκου. Ουδέποτε ο διαχειριστής κατάφερε να εξεύρει την πραγματική αξία της περιουσίας και να μεριμνήσει ανάλογα για την ασφαλιστική κάλυψη και συντήρησης της, λόγω της άρνησης της Ενάγουσας να συνεργαστεί μαζί του στην ετοιμασία της τελικής απογραφής της περιουσίας του Γιάγκου. Εξ αρχής ο διαχειριστής έκρουε τον κώδωνα του κινδύνου που αντιμετώπιζε η περιουσία του Γιάγκου, λόγω της μη εξυπηρέτησης των δανείων του. Παράλληλα ο διαχειριστής στις εκθέσεις του επισημαίνει το γεγονός ότι η Ενάγουσα κατακρατεί την οικία του Γιάγκου χωρίς να έχει οποτεδήποτε εκφράσει την πρόθεση, είτε να αποπληρώσει τα δάνεια στα οποία είναι συνοφειλέτης, είτε να συνεισφέρει έναντι της χρήσης της οικίας από την ίδια προς όφελος της διαχείρισης, με σκοπό να μπορέσει η τελευταία να εξυπηρετήσει τα δάνεια. Λόγω της ως άνω αρνητικής στάσης της Ενάγουσας, ο διαχειριστής προχώρησε στην καταχώριση ενδιάμεσης αίτησης ημερομηνίας 26.9.2016, στο πλαίσιο της οποίας το Δικαστήριο, κατόπιν ακροαματικής διαδικασίας, εξέδωσε την 12.4.2019 διάταγμα με το οποίο διατάσσετο η Ενάγουσα: (α) Όπως απομακρυνθεί από την κατοικία του Γιάγκου στα Πυργά και παραδώσει την κατοχή της ακίνητης και κινητής περιουσίας του, (β) όπως παραδώσει τα αυτοκίνητα του Γιάγκου, (γ) όπως αποκαλύψει γραπτώς τις οποιεσδήποτε συμφωνίες ενοικίασης ή παραχώρησης χρήσης της περιουσίας του Γιάγκου και όπως δώσει εξηγήσεις αναφορικά με τη λήψη οποιασδήποτε αμοιβής σε σχέση με αυτή, (δ) όπως δώσει γραπτώς εξηγήσεις και παρουσιάσει στοιχεία αναφορικά με τη συλλογή αρχαιοτήτων και αντικειμένων του Γιάγκου. Η Ενάγουσα ουδένα από τα πιο πάνω έπραξε εντός των προθεσμιών που καθόρισε το Δικαστήριο. Αντί συμμόρφωσης της, καταχώρισε την έφεση υπ' αρ. Ε148/2019 και περαιτέρω καταχώρισε εναντίον του την παρούσα αγωγή. Με τη νέα αγωγή της η Ενάγουσα αξιώνει, κατά κύριο λόγο, αναγνωριστικές αποφάσεις διά των οποίων να αναγνωρίζεται η ίδια ως δικαιούχος ολόκληρης, αυτή τη φορά, της περιουσίας του Γιάγκου δυνάμει συμφωνίας με αυτό ή και δυνάμει εμπιστεύματος ή και καταπιστεύματος ή και ιδιοκτησιακού κωλύματος. Παράλληλα καταχώρισε εναντίον του ενδιάμεση αίτηση για έκδοση διαταγμάτων με τα οποία να του απαγορεύεται η πώληση, μεταβίβαση ή επιβάρυνση της ακίνητης περιουσίας του Γιάγκου ως και η είσοδος του ή η κατοχή της κατοικίας στα Πυργά. Η Ενάγουσα στην Έκθεση Απαίτησης που καταχώρισε στο πλαίσιο της πρώτης αγωγής της υπ' αριθμό 20140/2014 κάνει αναφορά στα ακόλουθα δάνεια τα οποία συνήψαν με τη ΣΠΕ Μακράσυκας: (α) Συμφωνία δανείου για ποσό €740.000 ημερομηνίας 28.5.2013 με συνοφειλέτες τον Γιάγκο και την ίδια και με εξασφάλιση την παραχώρηση υποθήκης επί της κατοικίας του Γιάγκου στα Πυργά. (β) Συμφωνία δανείου ύψους €280.000 ημερομηνίας 28.5.2013 με συνοφειλέτες τον Γιάγκο και την ίδια και με εξασφάλιση την παραχώρηση υποθήκης επί του μεριδίου του Γιάγκου επί του συνιδιόκτητου τους ακινήτου στον Άγιο Αντώνιο στη Λευκωσία. Και (γ) Συμφωνία δανείου ύψους €250.000 ημερομηνίας 28.5.2013 με οφειλέτη τον Γιάγκο και με εξασφάλιση την παραχώρηση υποθήκης επί του γραφείου του Γιάγκου στη Λευκωσία ως επίσης και επί του μεριδίου του Γιάγκου επί του συνιδιόκτητου τους ακινήτου. Ως δικαιολογία για τη σύναψη των ανωτέρω δανείων η Ενάγουσα προέβαλε την δήθεν αναδιάρθρωση δανείων του Γιάγκου. Στην πραγματικότητα όμως αυτό που έγινε δεν ήταν δανεισμός για αναδιάρθρωση, ως η Ενάγουσα θέλησε να παρουσιάσει, αλλά σύναψη νέων δανείων με πολύ μεγαλύτερο ποσό δανεισμού από τα τότε οφειλόμενα, με αποτέλεσμα να προκύψουν πρόσθετα χρέη για τον Γιάγκο και την περιουσία του, με αδιευκρίνιστο μέχρι σήμερα το ερώτημα τι απέγιναν τα επιπλέον πρόσθετα ποσά δανεισμού που ανέρχονται σε €300.000 μετά την εξόφληση των αρχικών δανείων. Η Ενάγουσα όχι μόνο κατακρατεί την κατοικία του Γιάγκου στα Πυργά αλλά κερδίζει από αυτή εις βάρος της διαχείρισης, αφού την παραχώρησε έναντι αμοιβής σε δύο τουλάχιστον τηλεοπτικούς σταθμούς ως και σε εταιρείες παραγωγής τηλεοπτικών ταινιών για γυρίσματα σειρών τηλεόρασης αλλά και για εκδηλώσεις στα πλαίσια των εν λόγω γυρισμάτων, χωρίς τη γνώση και έγκριση του διαχειριστή ειδικού σκοπού, θέτοντας σε κίνδυνο την τεράστιας αρχαιολογικής και ιστορικής αξίας κινητή περιουσία του Γιάγκου που βρίσκεται εντός της κατοικίας, η οποία παρέμεινε ανασφάλιστη. Μέχρι σήμερα η Ενάγουσα παραλείπει να επιστρέψει τα ποσά τα οποία εισέπραξε από τους ως άνω τηλεοπτικούς σταθμούς και εταιρείες παραγωγής, παρά και την εις βάρος της διαταγή του Δικαστηρίου ημερομηνίας 12.4.2019 στην πρώτη αγωγή της υπ' αριθμό 2640/2014 και ενόσω εκκρεμούσε η ως άνω αγωγή. Πέραν των τηλεοπτικών γυρισμάτων, η Ενάγουσα φαίνεται να διαθέτει την κατοικία απερίσκεπτα για χρήση από μεγάλο αριθμό προσώπων, όπως παρουσιάζεται σε ανάρτηση ημερομηνίας 18.7.2015 στην ιστοσελίδα Show Biz. Πρόκειται για γυρίσματα της σειράς «Καταιγίδα», παρουσιάζοντας πολυτελή πάρτυ εντός της κατοικίας, γεγονός που έθεσε την κατοικία και το περιεχόμενο της σε μεγάλους κινδύνους. Το γεγονός της κακής και απερίσκεπτης διαχείρισης των οικονομικών θεμάτων του Γιάγκου από την Ενάγουσα αντικατοπτρίζεται επίσης στα έγγραφα που εξέδωσε η Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου υπό τον τίτλο «Current Context», όπου παρουσιάζεται η εικόνα των οφειλών της κατοικίας του Γιάγκου στα Πυργά προς την Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου. Το οφειλόμενο ποσό στις 4.9.2015 ανέρχετο σε €8.254,
- Ομοίως η Ενάγουσα κατά την περίοδο που ανέλαβε την οικονομική διαχείριση του Γιάγκου παρέλειπε και συνεχίζει μέχρι σήμερα να παραλείπει να καταβάλει τις οφειλές τελών προς το Κοινοτικό Συμβούλιο Πυργών, στα όρια του οποίου εμπίπτει η κατοικία του Γιάγκου στα Πυργά. Ο διαχειριστής ειδικού σκοπού στην ένορκη δήλωση του ημερομηνίας 26.9.2016 που υποστηρίζει την αίτηση του της ίδιας ημερομηνίας, επισημαίνει τη διακοπή της ασφαλιστικής κάλυψης της κατοικίας στα Πυργά και το ότι δεν είναι συνδεδεμένη με σύστημα συναγερμού με την αστυνομία, παρά το ότι η κατοικία είναι απομονωμένη, γεγονός που έθεσε σε κίνδυνο κλοπής τα πολύτιμα αντικείμενα που ευρίσκονται εντός αυτής, και όλα αυτά συνεπεία της άρνησης και παράλειψης της Ενάγουσας να διαφυλάξει και διαχειριστεί τα περιουσιακά στοιχεία του Γιάγκου. Ο ειδικός διαχειριστής επισημαίνει ακόμα την παράνομη χρήση από την Ενάγουσα και των οχημάτων του Γιάγκου σε βάρος της διαχείρισης της περιουσίας του, θέτοντας σε κίνδυνο τον ίδιο τον διαχειριστή καθώς και την περιουσία προς τρίτους, αφού η Ενάγουσα οδηγεί τα οχήματα χωρίς ανανεωμένες άδειες κυκλοφορίας και χωρίς να υπάρχει σε ισχύ ασφαλιστική κάλυψη. Λόγω της στάσης και συμπεριφοράς της Ενάγουσας η περιουσία του Γιάγκου υπέστη και συνεχίζει να υφίσταται τεράστιες οικονομικές ζημιές για τους ακόλουθους λόγους: (α) Η Ενάγουσα από τη μέρα του θανάτου του Γιάγκου κατακρατά και οικειοποιείται την κατοικία του στα Πυργά χωρίς να πληρώνει οτιδήποτε, ούτε καν το νερό το οποίο προμηθεύεται από την Υδατοπρομήθεια, όπως έχει πληροφορηθεί από το Κοινοτικό Συμβούλιο Πυργών. (β) Οικειοποιείται την περιουσία του Γιάγκου, ενοικιάζοντας ή παραχωρώντας τη χρήση αυτής σε τρίτους, εισπράττοντας εις βάρος της περιουσίας του Γιάγκου και αποφεύγοντας να δώσει οποιαδήποτε στοιχεία προς τούτο. (γ) Νέμεται παράνομα τα αυτοκίνητα του Γιάγκου θέτοντας σε κίνδυνο τη διαχείριση της περιουσίας του προς τρίτους και τις αρμόδιες αρχές. (δ) Χρέωσε τη διαχείριση της περιουσίας του με τέλη προς την Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου τα οποία παραμένουν ανεξόφλητα. (ε) Χρέωσε την περιουσία του Γιάγκου με δάνεια που φτάνουν σήμερα τα €2.000.000,00 περίπου, οι δε τόκοι υπερημερίας επιφορτίζουν κάθε μήνα με περαιτέρω χιλιάδες ευρώ τα δάνεια, τα οποία δεν εξυπηρετούνται, εγκυμονεί δε καθημερινά η εκποίηση της κατοικίας και γενικότερα της περιουσίας του Γιάγκου από τους πιστωτές του. (στ) Έχει στην κατοχή της παράνομα συλλογές τεράστιας πολιτιστικής και αρχαιολογικής αξίας, εμποδίζοντας αρχικά την ασφάλεια τους όπως επίσης την αξιοποίηση τους προς το κοινό όφελος. Αξίζει δε να αναφερθεί ότι σύμφωνα με τα ευρήματα του ειδικού διαχειριστή μεγάλο μέρος έχει απωλεσθεί, κάτι το οποίο επιβεβαίωσε το Τμήμα Αρχαιοτήτων. (ζ) Έχει χρεώσει την περιουσία του Γιάγκου με τεράστια έξοδα προς τον ειδικό διαχειριστή και προς δικηγόρους που είχαν ανέλθει σε €50.000 περίπου. (η) Εμποδίζει την εκτέλεση των καθηκόντων του ως διαχειριστή της περιουσίας του Γιάγκου, ειδικότερα δε εμποδίζει τη συμμόρφωση του προς τις φορολογικές αρχές οι οποίες τον πιέζουν να υποβάλει τις φορολογικές δηλώσεις του Γιάγκου. (θ) Η κατοικία του Γιάγκου στα Πυργά παραμένει στο έλεος του Θεού για χρόνια ασυντήρητη, γεγονός που καταστρέφει αλλά και μειώνει την αξία της, κατ' αντίθεση με το χρέος για το οποίο είναι υποθηκευμένη, το οποίο αυξάνεται καθημερινά. Επίσης η ανεκτίμητης αξίας και βιοποικιλότητας κήποι της κατοικίας έχουν καταστραφεί σχεδόν ολοκληρωτικά. Η ΕΝΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΕΝΑΓΟΥΣΑΣ Η Ενάγουσα εναντιώθηκε στις αιτούμενες θεραπείες. Με την Ειδοποίηση για Πρόθεση Ένστασης της προβάλλει σειρά λόγων ένστασης, οι βασικοί εκ των οποίων είναι οι ακόλουθοι:
- Η Αίτηση είναι καταχρηστική για το λόγο ότι έχουν ήδη εκδικαστεί δύο ενδιάμεσες αιτήσεις και μέσα από τη δικογραφία αλλά και τους ισχυρισμούς των διαδίκων υπάρχει οριστική και αμετάκλητη παραδοχή του Αιτητή ότι η Ενάγουσα κατέστη συνοφειλέτης του Γιάγκου και εξοφλήθηκαν παλαιότερα δάνεια του χωρίς όφελος για την Ενάγουσα.
- Ο Αιτητής δεν έχει προβεί σε πλήρη και ειλικρινή αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων.
- Η Αίτηση είναι παράτυπη και ή πραγματικά και ή νομικά αβάσιμη.
- Ο Αιτητής δεν νομιμοποιείται στις αιτούμενες θεραπείες.
- Δεν πληρούνται οι προβλεπόμενες στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου προϋποθέσεις για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων. Η Ειδοποίηση για Πρόθεση Ένστασης υποστηρίζεται από την Ένορκη Δήλωση της Ενάγουσας στην οποία αναφέρει, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: Ο Αιτητής συνεχίζει να επαναλαμβάνει τα απαράδεκτα υπονοούμενα του ότι η ίδια δήθεν διευθέτησε υπερβολικό δανεισμό καθώς και ότι οικειοποιήθηκε χρήματα από το δανεισμό του Γιάγκου. Το επιπλέον ποσό των €10.000 που περίσσεψε από το δάνειο των €280.000 όπως και το ποσό των €40.787,64 που περίσσεψε από το δάνειο των €740.000 κατατέθηκαν πίσω στα δάνεια. Στους ισχυρισμούς του Αιτητή που αφορούν τη συλλογή αρχαιοτήτων του Γιάγκου απαντά ότι η συλλογή αυτή καμμιά εμπορική αξία έχει, είναι δε καταγεγραμμένη από το Τμήμα Αρχαιοτήτων το οποίο προέβηκε σε επιθεώρηση της μετά το θάνατο του Γιάγκου. Οι ως άνω αρχαιότητες φυλάγονται σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο υψίστης ασφαλείας και ο μοναδικός χώρος που μπορούν να φυλαχθούν είναι είτε η κατοικία του Γιάγκου στα Πυργά, είτε κάποιο μουσείο. Όσον αφορά τα αυτοκίνητα του Γιάγκου, τα οποία ζητά ο Αιτητής όπως του παραδοθούν, ουδέποτε της ζητήθηκε από τον Αιτητή να τα παραλάβει. Τα εν λόγω οχήματα βρίσκονται σταθμευμένα στην οικία στα Πυργά και η ίδια ουδέποτε τα χρησιμοποίησε. Η μοναδική φορά που χρησιμοποίησε ένα από τα οχήματα ήταν σε μια από τις επιθεωρήσεις του διαχειριστή, όταν αναγκάστηκε να το μετακινήσει για να διευκολύνει τη στάθμευση δικών του οχημάτων. Η θέση της, την οποία διατύπωσαν και οι δικηγόροι της από την πρώτη στιγμή, είναι ότι τα εν λόγω οχήματα παραμένουν στη διάθεση του Αιτητή, ο οποίος μπορεί να τα παραλάβει όποτε το επιθυμεί. Η ουσία της υπόθεσης της την οποία προωθεί με την παρούσα αγωγή δεν είναι άλλη από το ότι κατέστησε τον εαυτό της συνοφειλέτιδα σε δάνεια του Γιάγκου και εξόφλησε με δικά της χρήματα δάνεια του τελευταίου. Η περιουσία του Γιάγκου επωφελήθηκε από την ίδια με ποσό πέραν των €500.
- Πέραν των πιο πάνω, ουδεμία ανάγκη υφίσταται για καταγραφή της κινητής περιουσίας του Γιάγκου για το λόγο ότι έχουν ήδη γίνει αλλεπάλληλες επιθεωρήσεις και καταγραφή της από τον Διαχειριστή Ειδικού Σκοπού. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η Αίτηση στηρίζεται, μεταξύ άλλων, στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στα άρθρα 4, 5, 6 και 9 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ.6 και στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θ.1 - 9 και Δ.
- Στην υπόθεση ABP Holdings Ltd κ.ά. v. Κιταλίδης κ.ά. (Αρ. 2)
(1994)1 Α.Α.Δ. 694, λέχθηκε ότι τα άρθρα 4 και 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6 κάνουν ειδική ρύθμιση των καταστάσεων στις οποίες αναφέρονται. Δεν αφαιρούν τίποτε από τις πρόνοιες του άρθρου 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου που προσδιορίζει το γενικό πλαίσιο της δικαιοδοσίας των Δικαστηρίων στην έκδοση παρεμπιπτόντων διαταγμάτων. Έχει, επίσης, νομολογηθεί ότι το άρθρο 32 περιέχει το ουσιαστικό δίκαιο για τα προσωρινά διατάγματα η δε δικονομία ρυθμίζεται από τον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6 και τους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς (Γρηγορίου ν. Χριστοφόρου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248, Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita - Aluminium Co Ltd κ.ά.
(2002)1 Α.Α.Δ. 2015). Οι αρχές οι οποίες διέπουν την έκδοση ενδιάμεσων παρεμπιπτόντων διαταγμάτων δυνάμει του άρθρου 32 έχουν αναλυθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου (Οδυσσέως ν. Pieris Estates κ.α.
(1982)1 C.L.R. 557, Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 C.L.R. 263). Με βάση την πιο πάνω νομολογία οι προϋποθέσεις που θα πρέπει να συντρέχουν για την έκδοση τους είναι οι ακόλουθες: α) Σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση κατά τη δικάσιμο Αυτό δεν πρέπει να ερμηνευθεί ως επιβάλλον οτιδήποτε πέραν από την αποκάλυψη μιας συζητήσιμης υπόθεσης στη βάση των δικογράφων. β) Πιθανότητα ότι ο Ενάγοντας δικαιούται σε θεραπεία Επιβάλλεται στον Αιτητή να δείξει ότι έχει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας που σημαίνει κάτι περισσότερο από απλή πιθανολόγηση αλλά σίγουρα κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων. Η προϋπόθεση αυτή συσχετίζεται περισσότερο με την αποδεικτική δύναμη της υπόθεσης του ενάγοντα (evidential strength of the case of the plaintiff). γ) Πρέπει να φανεί ότι χωρίς την έκδοση του διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο Το Δικαστήριο θα πρέπει να εξετάσει, μεταξύ άλλων, το θέμα της επάρκειας της θεραπείας των αποζημιώσεων με βάση τα γεγονότα της υπόθεσης. Περαιτέρω, μετά την ικανοποίηση των προαναφερθεισών προϋποθέσεων, το Δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του εξουσίας πρέπει να αποφασίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και πρόσφορο να εκδώσει το αιτούμενο διάταγμα ή να διατάξει τη συνέχιση της ισχύος του στη βάση του ισοζυγίου της ευχέρειας (Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χατζηβασίλη
(1989)1Ε Α.Α.Δ. 152). Έχοντας κατά νου ότι μέρος εκ των λόγων ένστασης εστιάζονται στη μη ικανοποίηση των προϋποθέσεων του άρθρου 32, θα προχωρήσω με την εξέταση του κατά πόσο ο Αιτητής ικανοποίησε τις εν λόγω προϋποθέσεις. Όσον αφορά την πρώτη προϋπόθεση, όπως είναι νομολογημένο, το Δικαστήριο κρίνει ποιο ή ποια είναι τα αγώγιμα δικαιώματα με βάση το κλητήριο ένταλμα. Στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση καταγράφεται η μαρτυρία, αλλά δεν είναι η ένορκη δήλωση που καθορίζει τα αγώγιμα δικαιώματα (Seamark Consultancy Services Ltd v. Lasala κ.ά.
(2007)1 Α.Α.Δ. 162). Από μια προσεκτική μελέτη του δικόγραφου της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης του Αιτητή έχω παρατηρήσει ότι σ' αυτήν προβάλλονται ισχυρισμοί περί δόλιων και ή ψευδών παραστάσεων και ή απάτης της Ενάγουσας, λεπτομέρειες των οποίων παρατίθενται στις σελίδες 24 - 27 του δικόγραφου. Οι αξιώσεις όμως που προβάλλει εν τέλει ο Αιτητής βασίζονται στο αδίκημα της παράνομης επέμβασης και της παράνομης κατακράτησης της κινητής περιουσίας του Γιάγκου, ζητείται δε η έκδοση απόφασης με την οποία να αναγνωρίζεται ότι η Ενάγουσα επεμβαίνει, κατέχει, νέμεται και ιδιοποιείται παράνομα την κατοικία του Γιάγκου στα Πυργά, ως και την κινητή του περιουσία που βρίσκεται εντός αυτής, καθώς επίσης και διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται όπως παραδώσει την ως άνω κατοικία και το περιεχόμενο της. Καμμιά αξίωση προβάλλεται, η οποία έχει ως βάση τα αδικήματα του δόλου των ψευδών παραστάσεων και της απάτης. Φυσικά τόσο ο δόλος, οι ψευδείς παραστάσεις και η απάτη, όσο και η παράνομη επέμβαση καθώς και παράνομη κατακράτηση συνιστούν αναγνωρισμένες αιτίες αγωγής και, κατ' επέκταση, είμαι ικανοποιημένος ότι η Ανταπαίτηση του Αιτητή αποκαλύπτει μια συζητήσιμη υπόθεση (Λόρδος κ.ά. ν. Σιακόλα, Πολ. Έφεση αρ. Ε143/2015 ημερ. 23/3/2017). Θα προχωρήσω τώρα στην εξέταση της δεύτερης προϋπόθεσης. Όπως έχει ήδη αναφερθεί, ο Αιτητής με τα αιτητικά των παραγράφων Α και Β της υπό εξέταση Αίτησης αξιώνει την έκδοση δύο προστακτικών διαταγμάτων με τα οποία να διατάσσεται η Ενάγουσα όπως του παραδώσει την κατοικία του Γιάγκου στα Πυργά, ως και το περιεχόμενο της, καθώς επίσης και τα περιγραφόμενα στην παράγραφο Β της Αίτησης αυτοκίνητα του Γιάγκου. Η θέση του Αιτητή, όπως αναδύεται μέσα από την ένορκο δήλωση του, είναι ότι η Ενάγουσα έθεσε σε εφαρμογή ένα καλά ενορχηστρωμένο σχέδιο με σκοπό την καταδολίευση της περιουσίας του Γιάγκου για να βρει λύση στα πολύ σοβαρά δικά της οικονομικά προβλήματα, εκμεταλλευόμενη, μέσα από ένα δόλιο σχεδιασμό, τον ευάλωτο τότε σωματικά και ψυχικά Γιάγκο. Στην παράγραφο 92 της ενόρκου δηλώσεως του καταγράφεται λεπτομερώς η καταδολιευτική συμπεριφορά της Ενάγουσας, η οποία, κατά τον Αιτητή, είχε ως αποτέλεσμα την πρόκληση τεράστιων ζημιών στην περιουσία του Γιάγκου, οι οποίες συνεχίζουν να υφίστανται. Στις περιγραφόμενες δε πράξεις της, περιλαμβάνεται η κατοχή και οικειοποίηση της κατοικίας του Γιάγκου στα Πυργά όπως και του περιεχομένου αυτής, ειδικότερα της τεράστιας πολιτιστικής και αρχαιολογικής αξίας συλλογής του Γιάγκου, την οποία εκμεταλλεύεται εις βάρος της διαχείρισης της περιουσίας του, χωρίς να πληρώνει οτιδήποτε. Στην κινητή περιουσία του Γιάγκου την οποία εκμεταλλεύεται η Ενάγουσα, περιλαμβάνονται και τα περιγραφόμενα στην παρ. Β της Αίτησης αυτοκίνητα του. Εν πρώτοις θα πρέπει να αναφερθεί ότι το αίτημα για απομάκρυνση της Ενάγουσας από την κατοικία του Γιάγκου στα Πυργά και για παράδοση της στον Αιτητή, απεσύρθη μέσω της γραπτής αγόρευσης των ευπαίδευτων συνηγόρων του για το λόγο ότι, ως αναφέρεται, μετά την έκδοση του ενδιάμεσου διατάγματος ημερομηνίας 30.9.2020 διά του οποίου επιτράπηκε στην Ενάγουσα να διαμένει στην εν λόγω οικία μέχρι της τελικής εκδίκασης της παρούσας αγωγής, αυτό κατέστη άνευ αντικειμένου. Η απόσυρση του ανωτέρω αιτήματος έχει πλέον καταστήσει αχρείαστη την εξέταση του λόγου ένστασης της Ενάγουσας ότι η εν λόγω αιτούμενη θεραπεία καλύπτεται από τον κανόνα του δεδικασμένου, γι' αυτό και δεν μπορεί να εξεταστεί από το Δικαστήριο. Όσον αφορά το περιεχόμενο της οικίας του Γιάγκου όπως επίσης και τα αυτοκίνητα του, αναμφισβήτητα αυτά δεν εγέρθηκαν ούτε και εξετάστηκαν από το Δικαστήριο στο πλαίσιο της αίτησης της Ενάγουσας ημερομηνίας 5.11.2019, γι' αυτό και δεν καλύπτονται από τον κανόνα του δεδικασμένου. Όπως έχει ήδη αναφερθεί, ο Αιτητής προβάλλει στην Ένορκη Δήλωση του ότι η Ενάγουσα έχει στην κατοχή της παράνομα συλλογές του Γιάγκου τεράστιας πολιτιστικής και αρχαιολογικής αξίας, εμποδίζοντας την ασφάλεια τους όπως επίσης την αξιοποίηση τους προς το κοινό όφελος. Περαιτέρω, κάνει αναφορά στη διαπίστωση του ειδικού διαχειριστή ότι μεγάλο μέρος τους έχει απωλεσθεί, κάτι το οποίο επιβεβαίωσε το Τμήμα Αρχαιοτήτων, σύμφωνα με τον ισχυρισμό του. Ισχυρίζεται ακόμα ότι η Ενάγουσα χρησιμοποιεί παράνομα τα αυτοκίνητα του Γιάγκου, θέτοντας, κατ' αυτό το τρόπο, σε κίνδυνο τη διαχείριση της περιουσίας του προς τρίτους και προς τις αρμόδιες αρχές. Η Ενάγουσα από πλευράς της, δεν αμφισβητεί ότι κατέχει τόσο τα αυτοκίνητα του Γιάγκου, όσο και το περιεχόμενο της κατοικίας του στα Πυργά. Αντιτείνει όμως, μέσω των ενόρκων δηλώσεων της, ότι τα κατέχει νόμιμα δυνάμει συμφωνίας με το Γιάγκο ή και δυνάμει καταπιστεύματος (trust). Όσον αφορά τη συλλογή αρχαιοτήτων του Γιάγκου, ισχυρίζεται ότι αυτή δεν έχει οποιαδήποτε εμπορική αξία και είναι καταγεγραμμένη από το Τμήμα Αρχαιοτήτων, το οποίο προέβηκε, και αυτό, σε επιθεώρηση της μετά το θάνατο του Γιάγκου. Οι ως άνω αρχαιότητες φυλάσσονται, όπως ισχυρίζεται, σε ειδικά διαμορφωμένο χώρο υψίστης ασφαλείας και ότι ο μοναδικός χώρος που μπορούν να διαφυλαχτούν είναι είτε η κατοικία τους στα Πυργά, είτε κάποιο μουσείο. Αναφορικά με τα αυτοκίνητα του Γιάγκου, παραδέχεται ότι αυτά βρίσκονται σταθμευμένα στην οικία τους στα Πυργά, ουδέποτε όμως τα χρησιμοποίησε με εξαίρεση μια μόνο φορά που αναγκάστηκε να μετακινήσει κάποιο από αυτά. Ουδέποτε της ζητήθηκε από τον Αιτητή να τα παραλάβει. Το επίπεδο του βάρους απόδειξης το οποίο θα πρέπει να αποσείσει ο Αιτητής ώστε να ικανοποιήσει το ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας της υπόθεσης του έχει επεξηγηθεί σε σωρεία αποφάσεων. Στην Molvi Estates Ltd v. Κίμωνος, Πολ. Έφεση Αρ. Ε193/15 ημερ. 9.5.2023 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Αναφορικά με τη δεύτερη προϋπόθεση του Άρθρου 32 αναφέρεται στην Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita - Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 2015, 2041, ότι αυτό που πρέπει να αποκαλύπτεται από την ένορκη δήλωση είναι ότι ο ενάγων έχει προοπτικές επιτυχίας οι οποίες υφίστανται στην ουσία και στην πραγματικότητα. Στην Πουργουρίδη κ.α. ν. Μέζου κ.α.
(1994)1 Α.Α.Δ. 201, 207 αναφέρθηκε ότι η έννοια της πιθανότητας περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι το μέτρο απόδειξης στις αστικές υποθέσεις. Αυτό που απαιτείται από τον αιτητή είναι να δείξει ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας. Στην Κυτάλα κ.α. ν. Χρυσάνθου κ.α.
(1996)1 Α.Α.Δ. 253, 257-8, εξηγήθηκε, και αυτό είναι το ουσιώδες, ότι η μαρτυρία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας. Επισημάνθηκε, ακόμα, ότι η προοπτική επιτυχίας δεν μπορεί παρά να εξετάζεται στη βάση μαρτυρίας.» Είμαι της άποψης ότι το μαρτυρικό υλικό οπου προυσίασε ο Αιτητής είναι επαρκές και λεπτομερές, ώστε να καταδεικνύεται η πιθανότητα επιτυχίας της Ανταπαίτησης του. Ο Αιτητής κατάφερε να αποσείσει το βάρος απόδειξης με το οποίο είναι επιφορτισμένος στο στάδιο αυτό. Φυσικά το Δικαστήριο δεν παραγνωρίζει τα όσα προβάλλει η Ενάγουσα, όπως και τα ισχυριζόμενα δικαιώματα της επί της περιουσίας του Γιάγκου. Όμως δεν θα μπορούσε να αποφασίσει επ' αυτών, αφού προϋποθέτουν την αξιολόγηση μαρτυρίας, έργο το οποίο ανάγεται σε τελικό στάδιο μετά την ολοκλήρωση της ακροαματικής διαδικασίας. (Κούππας ν. Πουλλάς Τσαδιώτης Λτδ κ.ά.
(2014)1(Β) Α.Α.Δ. 1665). Θα πρέπει φυσικά να αναφέρω ότι δεν θα μπορούσα να συμφωνήσω ότι η θέση της Ενάγουσας ότι κατέχει νόμιμα την κατοικία του Γιάγκου δυνάμει συμφωνίας και ή καταπιστεύματος και ή δυνάμει ιδιοκτησιακού κωλύματος έχει περισσότερες πιθανότητες επιτυχίας από τη θέση του Αιτητή ότι την κατέχει παράνομα, ως προβάλλεται στους λόγους ένστασης της Ενάγουσας. Το ποια από τις δύο θέσεις θα προτιμήσει τελικά το Δικαστήριο δεν είναι ζήτημα που θα μπορούσε να προαποφασιστεί στο στάδιο αυτό. Φυσικά θα πρέπει να επισημανθεί ότι το αίτημα για διάταγμα παράδοσης από την Ενάγουσα του περιεχομένου της κατοικίας του Γιάγκου, δεν θα μπορούσε να ικανοποιηθεί από το Δικαστήριο για το λόγο ότι είναι γενικό και αόριστο. Δεν θα μπορούσε να εκδοθεί διάταγμα, το οποίο θα διέτασσε την Εναγομένη να παραδώσει το περιεχόμενο της κατοικίας, χωρίς να καταγράφονται με ακρίβεια και λεπτομέρεια τα αντικείμενα ή και κινητά τα οποία οφείλει να παραδώσει. Όπως δε νομολογήθηκε στην υπόθεση Syn-Hi-Tek Electronics Ltd (Αρ.1)
(1997)1 Α.Α.Δ. 73, 78, ένα συντηρητικό διάταγμα, πόσο μάλλον ένα προστακτικό, όπως αυτό της παρ.Β, δεν μπορεί να είναι διατυπωμένο με ένα γενικό τρόπο. Θα πρέπει εξάλλου να επισημανθεί ότι, λόγω του ότι ο Αιτητής δεν γνωρίζει επακριβώς το περιεχόμενο της κατοικίας, αξιώνει την έκδοση του περιγραφόμενου στην παράγραφο Δ της Αίτησης διατάγματος με το οποίο να διατάσσεται η Ενάγουσα όπως αποκαλύψει ενόρκως με λεπτομέρεια ολόκληρη ανεξαίρετα την κινητή περιουσία του Γιάγκου. Όσον αφορά το αιτούμενο στην παρ.Γ της Αίτησης διάταγμα, με το οποίο να διατάσσεται η Ενάγουσα όπως αποκαλύψει ενόρκως όλες τις συμφωνίες στις οποίες προέβηκε με τρίτα πρόσωπα για την ενοικίαση και ή παραχώρηση χρήσης της κατοικίας του Γιάγκου, όπως και οποιαδήποτε αμοιβή τυχόν έλαβε, θα πρέπει να επισημανθεί ότι οι προβαλλόμενες εκ μέρους του Αιτητή αξιώσεις στην Ανταπαίτηση του στηρίζονται κατά βάση στο αδίκημα της παράνομης επέμβασης, για το οποίο αξιώνει μάλιστα ως θεραπεία την καταβολή αποζημιώσεων συνεπεία της από μέρους της Ενάγουσας παράνομης επέμβασης της στην κατοικία του Γιάγκου στα Πυργά, χωρίς όμως να καθορίζει ποιες είναι οι αξιούμενες αποζημιώσεις. Όπως είναι νομολογημένο, το μέτρο των αποζημιώσεων για το αδίκημα της παράνομης επέμβασης είναι η αγοραία ενοικιαστική αξία του ακινήτου και όχι το όφελος που προσπορίζεται ο παράνομος κάτοχος από τη χρήση του ακινήτου ή η ακριβής απώλεια του ιδιοκτήτη. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό, αλληλένδετο με την ενοικιαστική αξία της περιουσίας (Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1992)1(Β) Α.Α.Δ. 882 και Andrian Holdings Ltd v. Κυπριακής Δημοκρατίας
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1836). Η καταβολή αποζημίωση επιβάλλεται, έστω και αν ο ιδιοκτήτης της δεν θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει ο ίδιος το ακίνητο ή να το ενοικιάσει. (Γενικός Εισαγγλέας ν. Bahchecioglou κ.ά.
(1998)1 Α.Α.Δ. 426). Είναι λοιπόν φανερό ότι, ακόμα και στην περίπτωση που ο Αιτητής πετύχει στην Ανταπαίτηση του, οι μόνες αποζημιώσεις που θα μπορούσαν να επιδικαστούν για παράνομη επέμβαση προς όφελος της διαχείρισης της περιουσίας του Γιάγκου, θα αποτελούνται από το ποσό το οποίο απωλέσθηκε με βάση την ενοικιαστική αξία της κατοικίας. Προς τούτο μάλιστα ο Αιτητής παρουσιάζει έκθεση εκτίμησης (Τεκμήριο 36Β της Ενόρκου Δηλώσεως του), με βάση την οποία η ενοικιαστική αξία της κατοικίας στα Πυργά ανέρχεται σε ποσό €3.612 μηνιαίως. Τα όσα έχω αναφέρει αμέσως πιο πάνω καθιστούν φανερό ότι η αιτούμενη από τον Αιτητή αποκάλυψη των συμφωνιών ενοικίασης ή και παραχώρησης της οικίας σε τρίτα πρόσωπα από την Ενάγουσα ως και της αμοιβής που τυχόν έλαβε είναι αχρείαστη, γι' αυτό και το αιτούμενο στην παράγραφο Γ της Αίτησης διάταγμα κάθε άλλο παρά αναγκαίο είναι. Είναι κατάλληλο το σημείο αυτό για να τύχει σχολιασμού ο λόγος ένστασης της Ενάγουσας ότι ο Αιτητής δεν έχει προβεί σε ειλικρινή και πλήρη αποκάλυψη όλων των ουσιωδών γεγονότων. Ειδικότερα η Ενάγουσα διατείνεται ότι ο Αιτητής δεν αποκάλυψε (α) ότι έχει εγείρει εναντίον της καθώς και της ΣΕΔΙΠΕΣ την αγωγή υπ' αριθμό 283/2022 και έχει πετύχει την έκδοση διαταγμάτων με τα οποία αναστάληκε ο πλειστηριασμός της ακινήτου περιουσίας του Γιάγκου, (β) ότι ουδέποτε υπήρξε άρνηση εκ μέρους της για να παραλάβει τα αυτοκίνητα του Γιάγκου, τα οποία ο Αιτητής ουδέποτε είχε ζητήσει και (γ) ότι η ακίνητη περιουσία της που ζητά να δεσμεύσει ο Αιτητής είναι υποθηκευμένη και ότι ο ίδιος την έχει επιβαρύνει με το ΜΕΜΟ ημερομηνίας 29.3.2021, το οποίο αρνείται να αποσύρει, παρά το ότι του προσφέρθηκαν τα έξοδα τα οποία επιδικάστηκαν προς όφελος του. Ο Αιτητής παραπλανεί επίσης το Δικαστήριο αφήνοντας υπονοούμενα ως προς τα χρήματα που παρέμειναν από τα δάνεια του 2013, μετά την εξόφληση των προηγούμενων δανείων του Γιάγκου. Όπως είναι νομολογημένο, η απόκρυψη από τον αιτούντα ουσιωδών γεγονότων, είναι μεν σημαντικός παράγοντας, ο οποίος λαμβάνεται υπόψη ακόμα και στις περιπτώσεις αιτήσεων που καθίστανται δια κλήσεως, όχι όμως της ίδιας σπουδαιότητας και σημασίας με τις μονομερείς αιτήσεις όπου το Δικαστήριο στηρίζεται αποκλειστικά στα όσα παρουσιάζει ο αιτητής (Τσιερκέζου ν. Dragon Tourist Enterprices Ltd
(2009)1 A.A.Δ. 734). Ο Αιτητής στον ισχυρισμό της Ενάγουσας ότι δεν απεκάλυψε στο Δικαστήριο την από μέρους του καταχώρηση της αγωγής υπ' αριθμό 283/2022 και την έκδοση διαταγμάτων αναστολής του πλειστηριασμού, απαντά, μέσω της γραπτής αγόρευσης των ευπαίδευτων συνηγόρων του ότι η υπό αναφορά αγωγή καταχωρίστηκε δύο σχεδόν χρόνια μετά την καταχώρηση της υπό εξέταση Αίτησης. Μάλιστα επιχείρησε να εξασφαλίσει την άδεια του Δικαστηρίου για να καταχωρήσει συμπληρωματική ένορκη δήλωση στην οποία να αποκαλύπτει την καταχώρηση της ως άνω αγωγής, αίτημα το οποίο προσέκρουσε στην ένσταση της Ενάγουσας. Το Δικαστήριο δεν του παραχώρησε τελικά την αιτούμενη άδεια. Δεν υπήρξε οποιοσδήποτε αντίλογος από πλευράς Ενάγουσας στα όσα προβάλλει ο Αιτητής ως προς το λόγο για τον οποίο δεν αποκαλύπτει στην ένορκη δήλωση του την καταχώρηση της ανωτέρω αγωγής. Εν πάση περιπτώσει, ο ισχυρισμός του Αιτητή για την καταχώρηση αίτησης με την οποία ζήτησε την άδεια του Δικαστηρίου για καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης υποστηρίζεται από το περιεχόμενο του δικαστικού φακέλου της υπόθεσης, ο οποίος βρίσκεται ενώπιον μου. Η ίδια βασικά δικαιολογία προβάλλεται από τον Αιτητή και σε σχέση με την μη αποκάλυψη στην ένορκη δήλωση του της καταχώρησης του ΜΕΜΟ ΕΒ1641/21 επί του ακινήτου της Ενάγουσας, του οποίου ζητά τη δέσμευση με το αιτητικό της παραγράφου Ε της υπό εξέταση Αίτησης, δικαιολογία η οποία επίσης κρίνεται ως απόλυτα βάσιμη. Όσον αφορά τα υπόλοιπα γεγονότα, τα οποία, κατά τον ισχυρισμό της Ενάγουσας, δεν αποκάλυψε ο Αιτητής, είμαι της άποψης ότι δεν αποτελούν κοινώς αποδεκτά και από τις δύο πλευρές ή με αντικειμενικό έρεισμα ουσιώδη γεγονότα, αλλά πρόκειται για τη δική της διαφορετική εκδοχή, η οποία προβάλλεται μέσω της ενόρκου δηλώσεως της (Zondrvan Group v. Banalbo Fiduciaries Ltd κ.ά, Πολ. Έφεση Ε64/2015, ημερ. 20.7.20221). Τα όσα έχω παραθέσει πιο πάνω καθιστούν φανερό ότι ο λόγος ένστασης περί μη αποκάλυψης από τον Αιτητή ουσιωδών γεγονότων δεν θα μπορούσε να γίνει αποδεκτός από το Δικαστήριο. Με βάση τα πιο πάνω καταλήγω ότι ο Αιτητής πέτυχε να ικανοποιήσει τη δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32, στην έκταση φυσικά που αναφέρεται πιο πάνω. Θα προχωρήσω τώρα στην εξέταση της τρίτης προϋπόθεσης. Στη Loucas Panayiotou Estates Ltd κ.ά. ν. Hellenic Bank Public Company Ltd, Πολ. Έφεση αρ. Ε203/2013 ημερ. 11.9.2019 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Η τρίτη προϋπόθεση που πρέπει να πληρείται, σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν. 14/60, για να δικαιολογείται η έκδοση ενός ενδιάμεσου διατάγματος, αφορά στο κατά πόσο, χωρίς την έκδοση του, θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη, στον αιτητή, σε μεταγενέστερο στάδιο, στην περίπτωση όπου αυτή, επιτύχει στις αξιώσεις του. Στην Κυρίσαββα κ.ά. ν. Κύζη
(2001)1 Α.Α.Δ. 1245 αναφέρθηκε ότι «η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής της δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο περιλαμβάνει και άλλα, μεταβλητά κριτήρια, εκτός από την ανεπανόρθωτη ζημιά. Ο χρηματικός παράγοντας της αποζημίωσης δεν είναι ο μόνος που λαμβάνεται υπόψη». (Βλ. επίσης Παπαστράτης ν. Πιερίδης
(1979)1 C.L.R. 231). Η πιο πάνω αντίκριση επαναλήφθηκε και στην υπόθεση Zena Company Ltd v. Demenian Catering Ltd
(2011)1 Α.Α.Δ. 1848. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Highgate Primary School Ltd κ.ά. v. Στέλιου Φυλακτίδη κ.ά.
(2009)1(Α) Α.Α.Δ. 317, «η έννοια της απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν είναι ταυτόσημη με την αποκατάσταση μόνο της υλικής ζημιάς, αλλά είναι ευρύτερη και σ' αυτήν περιλαμβάνεται και η προστασία των δικαιωμάτων των Αιτητών. Το γεγονός δηλαδή ότι οι Εφεσείοντες μπορεί να είναι σε οικονομική κατάσταση που τους επιτρέπει να αποζημιώσουν τους Εφεσίβλητους σε περίπτωση επιτυχίας των Εφεσιβλήτων στην αγωγή, δεν εξυπακούει αυτόματα ότι δεν θα προκληθεί οποιαδήποτε αδικία στους Εφεσίβλητους-Ενάγοντες, υπό την ευρύτερη έννοια». Ο Αιτητής στην Ένορκη Δήλωση του διατείνεται ότι το Δικαστήριο για σκοπούς φύλαξης και συντήρησης της κινητής περιουσίας του Γιάγκου θα πρέπει να διατάξει την Ενάγουσα όπως του παραδώσει όλα τα κινητά του τα οποία θα πρέπει να διαχειριστεί στα πλαίσια των καθηκόντων του ως διαχειριστής της περιουσίας του, παράλληλα δε να διατάξει την Ενάγουσα όπως προχωρήσει στην καταγραφή και ένορκη αποκάλυψη της κινητής περιουσίας του Γιάγκου που βρίσκεται αποκλειστικά στη δική της διάθεση από το χρόνο του θανάτου του. Καθόσον αφορά τα αυτοκίνητα του Γιάγκου ισχυρίζεται ότι η Ενάγουσα τα χρησιμοποιεί παράνομα θέτοντας σε κίνδυνο τη διαχείριση της περιουσίας του προς τρίτους και προς τις αρμόδιες αρχές, χωρίς οποιοδήποτε όφελος προς τη διαχείριση. Ισχυρίζεται ακόμα ότι θα πρέπει να διαταχθεί η απαγόρευση αποξένωσης του περιγραφομένου στην παρ.Ε της Αίτησης ακινήτου της Ενάγουσας για σκοπούς διασφάλισης εκτέλεσης της απόφασης που δυνατό να εκδοθεί εις βάρος της, περαιτέρω δε ότι η Ενάγουσα στερείται των αναγκαίων οικονομικών για να αποζημιώσει τη διαχείριση της περιουσίας του Γιάγκου από τις τεράστιες ζημιές που της δημιούργησε και θα εξακολουθήσει να της δημιουργεί. Η Ενάγουσα από πλευράς της αντιτείνει ότι κανενός από τα ανωτέρω διατάγματα η έκδοση είναι αναγκαία. Εν σχέση με το υπό παρ.Ε της Αίτησης αιτούμενο διάταγμα ισχυρίζεται ότι κανένα στοιχείο αποκαλύφθηκε από τον Αιτητή το οποίο καταδεικνύει ότι είναι προσωπικά αφερέγγυα, ούτε οποιαδήποτε μαρτυρία παρουσιάστηκε για πρόθεση αποξένωσης εκ μέρους της των περιουσιακών της στοιχείων. Ξεκινώντας από το τελευταίο, θα ήθελα να επισημάνω ότι, όπως υποδεικνύει η νομολογία μας, δεν είναι αναγκαία η παρουσίαση μαρτυρίας για πρόθεση αποξένωσης. Εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η όποια επιβάρυνση (Hazlewood Investments & Finance Ltd v. Manuel κ.ά., Πολ. Έφ. Αρ. Ε14/2017, ημερ. 16.7.2019). Οι ως άνω αρχές επαναδιατυπώθηκαν στην πιο πρόσφατη υπόθεση Heinrich v. Bank De Binary Limited, Πολ. Έφ. Αρ. Ε148/2016, ημερ. 26.11.2021 από την οποία παραθέτω το ακόλουθο απόσπασμα: «Η ύπαρξη περιουσιακών στοιχείων, περιλαμβανομένων χρημάτων κατατεθειμένων σε τράπεζα, δεν αποτελεί, χωρίς άλλο, ικανοποιητική εξασφάλιση ότι δικαστική απόφαση που τυχόν να εκδοθεί σε αγωγή θα τύχει, οπωσδήποτε, ικανοποίησης. Εάν ο ίδιος ο εξ αποφάσεως οφειλέτης δε δεσμευτεί επαρκώς, ως προς τούτο, το Δικαστήριο έχει εξουσία να εκδώσει διάταγμα, όπως το υπό συζήτηση, για παγοποίηση τέτοιων περιουσιακών στοιχείων, ώστε αυτά να μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τον πιο πάνω σκοπό. Εν ολίγοις, η ύπαρξη περιουσιακών στοιχείων και μόνο δεν είναι αρκετή. ΄Οπως ετέθη στην υπόθεση C. Phasarias (Aut. Centre) Ltd. v. Σκυρ. "Λεωνίκ" Λτδ.
(2001)1 Α.Δ.Δ. 785, σελίδες 789 έως 790: «Εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση, εφόσον γίνουν, στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί.»» Τα όσα έχουν προβληθεί από πλευράς Αιτητή είναι επαρκή, σε βαθμό που καθιστούν ορατό τον κίνδυνο να μη ικανοποιηθεί από την Ενάγουσα οποιαδήποτε απόφαση η οποία τυχόν εκδοθεί προς όφελος της περιουσίας του Γιάγκου. Αξίζει να επισημανθεί ότι η ίδια η Ενάγουσα στην ένορκη δήλωση της ημερομηνίας 5.11.2019 (Τεκμήριο Α στην ένορκη δήλωση της που υποστηρίζει την ένσταση της στην υπό εξέταση Αίτηση) την οποία και υιοθετεί, προβάλλει τον ισχυρισμό ότι είναι εκτεθειμένη σε δάνεια που ξεπερνούν το μισό εκατομμύριο ευρώ τα οποία χρησιμοποίησε για να διαφυλάξει την περιουσία τους (εννοεί και την περιουσία του Γιάγκου). Η ως άνω παραδοχή της Ενάγουσας είναι αρκετή, κατά την άποψη μου, ώστε να καταδείξει τον κίνδυνο μη ικανοποίησης της απόφασης που δυνατό να εκδοθεί προς όφελος της διαχείρισης της περιουσίας του Γιάγκου. Χωρίς να παραγνωρίζω ότι το αιτούμενο όπως δεσμευτεί ακίνητο της Ενάγουσας, δεν αποτελεί το αντικείμενο της Ανταπαίτησης του Αιτητή, εντούτοις δεν θεωρώ ότι υπάρχει οτιδήποτε μεμπτό στη δέσμευση του. Όπως υποδεικνύει η νομολογία μας, στις περιπτώσεις που εγείρεται αγωγή για αποζημιώσεις είναι δυνατή η δέσμευση ακίνητης περιουσίας, με βάση το άρθρο 5 του Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6, δεδομένου ότι θα πρέπει να υπάρχει καλή βάση αγωγής και θα πρέπει να αποδειχθεί πως αν πωληθεί ή αποξενωθεί η ακίνητη περιουσία πιθανόν ο Ενάγοντας να εμποδιστεί από του να ικανοποιήσει μεταγενέστερη απόφαση που τυχόν εκδοθεί προς όφελος του. Έχει επίσης νομολογηθεί ότι το κριτήριο της καλής βάσης αγωγής είναι παρόμοιο σε έννοια με τις δύο πρώτες προϋποθέσεις του άρθρου 32 και ότι η 3η προϋπόθεση προσομοιάζει με την προϋπόθεση του άρθρου 5 του Κεφ.6 πως αν πωληθεί ή αποξενωθεί η ακίνητη περιουσία πιθανόν ο Ενάγοντας να εμποδιστεί από του να ικανοποιήσει την απόφαση που τυχόν εκδοθεί προς όφελος του (Λακαταμίτης ν. Θεοδώρου
(1983)1 ΑΑΔ 120 και Seamark Consultancy Services Ltd v. Joseph P. Lasala κ.ά. (ανωτέρω)). Στην προκείμενη περίπτωση αποτελεί κατάληξη του Δικαστηρίου ότι ικανοποιούνται και οι τρεις προϋποθέσεις του άρθρου 32. Στο υπό παρ.Β αιτούμενο διάταγμα για παράδοση προς τον Αιτητή των οχημάτων του Γιάγκου, η Ενάγουσα αντιτείνει στους λόγους ένστασης της ότι τα εν λόγω οχήματα παραμένουν στη διάθεση του Αιτητή, ο οποίος μπορεί να τα παραλάβει όποτε αυτός επιθυμεί. Ουδέποτε η ίδια αρνήθηκε να τα παραλάβει ο Αιτητής και ουδέποτε της είχε ζητηθεί κάτι τέτοιο. Εν κατακλείδι προβάλλει ότι το ανωτέρω αιτούμενο διάταγμα αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας τείνουσας να της προκαλέσει αχρείαστη ταλαιπωρία, αγωνία και έξοδα. Όπως είναι νομολογημένο, το βασικό συστατικό στοιχείο του αστικού αδικήματος της κατακράτησης αντικειμένου με βάση το άρθρο 37 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ.148, είναι η άρνηση επιστροφής του όταν αυτή απαιτηθεί (Παπαχρυσοστόμου ν. Κώστας Γρηγοριάδης & Συνεταίροι κ.ά.,
(2015)1 Α.Α.Δ. 2755). Το αδίκημα συντελείται όταν ο παρακρατών το αντικείμενο αρνείται την επιστροφή του στον ιδιοκτήτη (Gabstore Trading Ltd v. Μαιφώσιη
(2015)1 Α.Α.Δ. 775). Στην προκείμενη περίπτωση, η παρουσιασθείσα εκ μέρους του Αιτητή μαρτυρία κατέδειξε ότι η Ενάγουσα παρέλειψε να συμμορφωθεί ακόμα και με το διάταγμα του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λάρνακας το οποίο εκδόθηκε την 12.4.2019 στο πλαίσιο της πρώτης αγωγής της υπ' αριθμό 2640/2014, κατόπιν αίτησης του ειδικού διαχειριστή της περιουσίας του Γιάγκου, με το οποίο διατάσσετο, μεταξύ άλλων, όπως παραδώσει τα αυτοκίνητα του Γιάγκου μέσα σε ένα μήνα από την έκδοση του διατάγματος. Τα όσα αναφέρονται αμέσως πιο πάνω καθιστούν φανερό ότι είχε απαιτηθεί, με τον πλέον επίσημο τρόπο, η παράδοση από την Ενάγουσα των αυτοκινήτων του Γιάγκου, η ίδια όμως φαίνεται ότι αρνήθηκε να το πράξει. Θα πρέπει ακόμα να προστεθεί ότι, όπως αναφέρεται από τον Αιτητή στην ένορκη δήλωση του, ο διαχειριστής ειδικού σκοπού με επιστολή του ημερομηνίας 16.5.2019 που απηύθυνε προς τους τότε δικηγόρους της Ενάγουσας, τους ζήτησε να του επιβεβαιώσουν πότε θα του παραδώσουν τα κλειδιά των αυτοκινήτων του Γιάγκου (Τεκμήριο 19 της ενόρκου δηλώσεως του Αιτητή). Πέραν των πιο πάνω θα πρέπει ακόμα να επισημανθεί και η θέση της γραπτής αγόρευσης των ευπαίδευτων συνηγόρων του Αιτητή ότι τα αιτητικά των παρ. Β και Δ της Αίτησης, ιδιαίτερα δε αυτό της παρ.Β, έχουν ως στόχο την προστασία και διατήρηση της περιουσίας του Γιάγκου, η οποία είχε χαρακτηριστεί από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας ως τραγική, στο πλαίσιο της ανωτέρω απόφασης του, η οποία παρουσιάζεται με την ένορκη δήλωση του Αιτητή (Τεκμήριο 18). Με βάση τα όσα έχω παραθέσει πιο πάνω καταλήγω ότι ο Αιτητής πέτυχε να ικανοποιήσει και την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32. Προχωρώ τώρα στο ισοζύγιο της ευχέρειας. Στην υπόθεση Εκδόσεις «Αρκτίνος» Λτδ κ.ά. ν. Λοιζίδου, Πολ. Έφεση αρ. 7/2018 ημερ. 21.3.2019 αναφέρονται τα ακόλουθα: «Με δεδομένη την πλήρωση των τριών κριτηρίων του άρθρου 32
(1), υπεισέρχεται στην όλη εικόνα το ζήτημα της εξέτασης του πιο σημαντικού ίσως παράγοντα στην έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων, ήτοι, η ευρεία διακριτική εξουσία που δίδεται στο Δικαστήριο από το πιο πάνω άρθρο να εκδίδει διατάγματα στις περιπτώσεις όπου κρίνει ότι κάτι τέτοιο είναι «δίκαιον ή πρόσφορον». Το Δικαστήριο ενεργώντας με βάση τους κανόνες του δικαίου της επιείκειας, διατηρεί σε κάθε περίπτωση την ευχέρεια να αρνηθεί την έκδοση απαγορευτικού διατάγματος, έστω και αν τηρούνται οι τυπικές προϋποθέσεις έκδοσής του. Το όλο ζήτημα συνίσταται στον ισοζυγισμό των ιδιαίτερων αναγκών των διαδίκων, υπό το φως πάντοτε των στοιχείων που καλύπτουν την κάθε περίπτωση. Στην όλη πορεία εντοπισμού ενός δίκαιου ισοζυγίου ο κάθε παράγοντας που καλύπτει την κάθε συγκεκριμένη υπόθεση αποκτά τη δική του σημασία στη διαμόρφωση του τελικού αποτελέσματος. Ζητούμενο είναι η άσκηση από το Δικαστήριο, κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο, της διακριτικής του εξουσίας, ώστε να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη και να εξαλειφθεί, στο μέτρο του δυνατού, ο κίνδυνος αδικίας στην περίπτωση κατά την οποία φανεί ότι λανθασμένα χορηγήθηκε το παρεμπίπτον διάταγμα. Η εν προκειμένω άσκηση της εξουσίας του Δικαστηρίου δεν λαμβάνει τη μορφή αυθαίρετης απόφασης, αφού ενυπάρχει σε κάθε περίπτωση η υποχρέωση παράθεσης αιτιολογημένης απόφασης και παροχής εξηγήσεων ως προς τους λόγους άσκησης της διακριτικής ευχέρειας κατά συγκεκριμένο τρόπο. Παράγοντες που επιδρούν στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου είναι, μεταξύ άλλων, οι διαβλεπόμενες επιπτώσεις από την έκδοση ή μη του παρεμπίπτοντος διατάγματος στο πρόσωπο των διαδίκων ή ακόμη και σε τρίτα πρόσωπα, η ίδια η συμπεριφορά των διαδίκων, η καθυστέρηση προσφυγής προς αναζήτηση θεραπείας προσωρινού διατάγματος, αλλά και τα ιδιαίτερα περιστατικά της κάθε υπόθεσης, δεδομένου ότι η άσκηση της υπό αναφορά διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου εδράζεται στις αρχές του δικαίου της επιείκειας. Όπως είναι νομολογιακά αναγνωρισμένο (Καλογήρου ανωτέρω), το Εφετείο δεν επεμβαίνει στον τρόπο άσκησης της διακριτικής εξουσίας πρωτόδικου Δικαστηρίου προς έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων, εκτός εάν διαπιστώσει ότι ασκήθηκε έξω από κάθε πλαίσιο αρχών που η νομολογία αναγνωρίζει, υπό το φως πάντα των ιδιαίτερων γεγονότων που περιβάλλουν την κάθε συγκεκριμένη υπόθεση.» Όπως έχει ήδη αναφερθεί, το αιτούμενο στην παράγραφο Β διάταγμα είναι προστακτικής φύσης. Το ίδιο φυσικά και το αιτούμενο στην παρ.Δ διάταγμα. Όπως είναι νομολογημένο, τα χαρακτηριστικά ενός προστακτικού διατάγματος καθιστούν, σε κάθε περίπτωση, ιδιαιτέρως απαιτητικές τις περιστάσεις και τους όρους έκδοσης του. Αυτό εξηγείται, κυρίως, στη βάση του ότι είναι, συνήθως, πιο πιθανόν να προκληθεί ανεπανόρθωτη ζημιά από την έκδοση του, παρά από την έκδοση ενός απαγορευτικού διατάγματος (Redland Bricks, Ltd v. Morris [1969] 2 All E.R. 576 (H.L.), Σοφοκλέους κ.ά ν. Παύλου
(2012)1 Α.Α.Δ. 2047). Η προσοχή του Δικαστηρίου εστιάζεται όλως ιδιαίτερα στο να ισοζυγίσει τον κίνδυνο αδικίας η οποία θα προκύψει αν φανεί ότι η απόφαση του που δόθηκε στο ενδιάμεσο στάδιο ήταν εσφαλμένη. (Bacardi & Co. Ltd v. Vinco Ltd
(1996)1 A.A.Δ. 778, Κοινοτικό Συμβούλιο ν. Σούλη, Πολ. Έφ. Αρ. Ε75/2015, ημερομηνίας 7.12.2018). Στην προκείμενη περίπτωση, αφού στάθμισα τα όσα τέθηκαν ενώπιον μου από τις εκατέρωθεν πλευρές, κατέληξα ότι η πλάστιγγα γέρνει προς την πλευρά του Αιτητή. Η βλάβη την οποία ήθελε υποστεί η πλευρά του, ειδικότερα δε η περιουσία του Γιάγκου από τη μη έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, θα είναι κατά πολύ μεγαλύτερη από την οποιαδήποτε τυχόν βλάβη την οποία ήθελε υποστεί η Ενάγουσα από την έκδοση τους. Επισημαίνεται ότι η Ενάγουσα ουδόλως αναφέρει στην ένορκη δήλωση της ότι θα υποστεί οποιαδήποτε βλάβη από την έκδοση τους. Ειδικότερα, όσον αφορά τα αυτοκίνητα του Γιάγκου αυτό το οποίο αναφέρει είναι ότι ουδέποτε τα χρησιμοποίησε, είναι δε στη διάθεση του Αιτητή για να τα παραλάβει. Με το αιτητικό της παραγράφου Δ ο Αιτητής εξαιτείται την έκδοση διατάγματος με το οποίο να διατάσσεται η Ενάγουσα όπως ετοιμάσει ένορκη δήλωση, στην οποία να αποκαλύπτει λεπτομερώς ολόκληρη την κινητή περιουσία του Γιάγκου, περιλαμβανομένων των επίπλων, πινάκων, νομισμάτων, τιμαλφών, χρυσαφικών, πολύτιμων και προσωπικών αντικειμένων αυτού, που βρίσκονταν στην κατοικία του Γιάγκου κατά τη μέρα του θανάτου του, το μέρος που απουσιάζει κατά τη μέρα σύνταξης της ένορκης δήλωσης της, τους σκοπούς της απουσίας του καθενός ξεχωριστά, το χώρο που ευρίσκεται, δίδοντας πλήρη στοιχεία των προσώπων που το κατέχουν, καθώς επίσης και οποιαδήποτε εισοδήματα τα οποία τυχόν έλαβε από τη διάθεση της εν λόγω περιουσίας. Σύμφωνα με όσα αναφέρει ο Αιτητής στην Ένορκη Δήλωση του, ως ο διαχειριστής της περιουσίας του Γιάγκου έχει νομική υποχρέωση να ετοιμάσει και να καταθέσει απογραφή και λογαριασμούς της περιουσίας του. Όπως δε έχει ήδη αναφερθεί, δεν γνωρίζει επακριβώς ποια είναι η κινητή περιουσία η οποία βρίσκεται εντός της οικίας του Γιάγκου, η οποία, βρίσκεται στην κατοχή της Ενάγουσας. Από τα όσα αναφέρονται αμέσως πιο πάνω καθίσταται φανερό ίτι το ως άνω διάταγμα ζητείται για σκοπούς υποβοήθησης της διαδικασίας της διαχείρισης της περιουσίας του Γιάγκου. Είναι δε σημαντικό να αναφερθεί ότι η Ενάγουσα είχε διαταχθεί από το Δικαστήριο, με βάση την απόφαση του ημερομηνίας 12.4.2019, η οποία εκδόθηκε μετά από αίτηση του ειδικού διαχειριστή στο πλαίσιο της πρώτης αγωγής της υπ' αρ. 2640/2014, να δώσει γραπτώς εξηγήσεις και παρουσιάσει στοιχεία αναφορικά με την συλλογή αρχαιοτήτων και αντικειμένων του Γιάγκου που δεν είχαν βρεθεί, συμπεριλαμβανομένων επίπλων, πινάκων, χρυσαφικών, νομισμάτων κ.λ.π., πού αυτά είχαν πωληθεί, έναντι ποιού ποσού και σε ποιόν, ως και τις δωρεές που αυτή έκαμε και σε ποιόν τις έκαμε. Λόγω όμως του ότι η ως άνω αγωγή απορρίφθηκε τελικά από το Δικαστήριο, με αποτέλεσμα το εναντίον της εκδοθέν διάταγμα να παύσει να ισχύει, η Ενάγουσα δεν συμμορφώθηκε με αυτό. Αξίζει ακόμα να αναφερθεί ότι ο Αιτητής αναφέρει στην Ένορκη Δήλωση του ότι κατά τον έλεγχο που διενήργησε το Τμήμα Αρχαιοτήτων στην κατοικία του Γιάγκου διαφάνηκε ότι κομμάτια της νόμιμης συλλογής αρχαιοτήτων του δεν βρέθηκαν για να καταγραφούν, κάτι το οποίο επιβεβαιώθηκε και από τον ίδιο κατά τις επισκέψεις του μαζί με το διαχειριστή ειδικού σκοπού για καταμέτρηση και καταγραφή της κινητής περιουσίας του Γιάγκου, όπου διαπίστωσαν μεγάλες απώλειες αντικειμένων, όπως όλα τα προσωπικά του αντικείμενα (ρολόγια, χαρτοφύλακας, χρυσές πέννες, χρυσαφικά, οικογενειακά κειμήλια και νομίσματα μεγάλης αξίας και συλλογής). Από τα όσα έχουν αναφερθεί πιο πάνω θεωρώ ότι η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος είναι επιβεβλημένη, κατά τρόπο ώστε να ενημερωθεί ο Αιτητής λεπτομερώς, ως ο Διαχειριστής της περιουσίας του Γιάγκου, για την κινητή του περιουσία η οποία βρίσκεται στην κατοχή της Ενάγουσας, όπως επίσης και για οποιοδήποτε μέρος της το οποίο ελλείπει ως και για το λόγο που ελλείπει, κατά τρόπο ώστε να μπορέσει να προβεί στη σύνταξη και υποβολή της απογραφής της περιουσίας του Γιάγκου στο πλαίσιο της διαχείρισης η οποία εκκρεμεί στο Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας. Στις πληροφορίες των οποίων ζητείται η ένορκη αποκάλυψη περιλαμβάνονται και τα εισοδήματα που έλαβε η Ενάγουσα από την τυχόν διάθεση της κινητής περιουσίας του Γιάγκου. Είμαι της άποψης ότι η ως άνω αποκάλυψη δεν θα εξυπηρετήσει οτιδήποτε, γι' αυτό και θεωρώ αχρείαστη την απόδοση της. Πριν το τέλος θα ήθελα να αναφέρω ότι στη γραπτή αγόρευση των ευπαίδευτων συνηγόρων της Ενάγουσας εγείρεται, εμμέσως, ζήτημα καθυστέρησης στην καταχώριση της υπό εξέταση Αίτησης. Παρά το ότι το ζήτημα αυτό δεν εγείρεται στους λόγους ένστασης της Ενάγουσας, εντούτοις θα πρέπει να επισημανθεί ότι, όπως έχω διαπιστώσει, ο Αιτητής καταχώρισε την υπό εξέταση Αίτηση σε πολύ μικρό διάστημα από την καταχώριση του δικογράφου της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης του, συγκεκριμένα μετά από πάροδο 15 μόλις ημερών. Καθίσταται λοιπόν φανερό ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε ολιγωρία εκ μέρους του στην προώθηση της Αίτησης. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Για όλους τους λόγους που προσπάθησα να επεξηγήσω λεπτομερώς πιο πάνω καταλήγω ότι η Αίτηση θα πρέπει να πετύχει και να εκδοθούν τα αιτούμενα στις παραγράφους Β, Δ και Ε της Αίτησης διατάγματα. Αναφορικά με το χρόνο συμμόρφωσης της Ενάγουσας με τα διατάγματα των παραγράφων Β και Δ, αυτός καθορίζεται στις 45 μέρες από την προς αυτήν επίδοση των διαταγμάτων. Όσον αφορά τα έξοδα, δεν βλέπω λόγο για απόκλιση από το γενικό κανόνα ότι ακολουθούν το αποτέλεσμα, παρά την μερική επιτυχία της Αίτησης. Συνεπώς, θα επιδικαστούν προς όφελος του Αιτητή. Κατ' εφαρμογή των όσων νομολογήθηκαν στην Highgate Primary School κ.α. ν. Φυλακτίδη κ.α.
(2009)1 Α.Α.Δ. 317, ο Αιτητής θα πρέπει να δεσμευτεί με εγγύηση προς κάλυψη οιωνδήποτε ζημιών οι οποίες ήθελαν προκληθεί στην Ενάγουσα, σε περίπτωση που ήθελε διαφανεί ότι λανθασμένα εκδόθηκαν τα διατάγματα. Συνεπώς, θα υπογράψει, υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστής της περιουσίας του Γιάγκου, εγγύηση για το ποσό των €10.000. Με βάση τα πιο πάνω εκδίδονται διατάγματα ως οι παράγραφοι Β, Δ και Ε της Αίτησης με τη διαφοροποίηση ότι ο χρόνος για τη συμμόρφωση της Ενάγουσας με τα διατάγματα των παραγράφων Β και Δ καθορίζεται στις 45 μέρες από την προς αυτή επίδοση των διαταγμάτων και υπό τον όρο ότι ο Αιτητής θα υπογράψει την ανωτέρω αναφερομένη εγγύηση. Από τις αιτούμενες όπως αποκαλυφθούν πληροφορίες της παρ. Δ εξαιρείται η αποκάλυψη των εισοδημάτων τα οποία έλαβε η Ενάγουσα από την τυχόν διάθεση της περιουσίας του Γιάγκου. Τα έξοδα της Αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή-Εναγόμενου και εναντίον της Ενάγουσας-Καθ' ης η Αίτηση. (Υπ.) ....................................... Θ. Θωμά, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο, Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο