ΑTELIE NIKITAS LIMITED κ.α. ν. THEMIS PORTFOLIO MANAGEMENT HOLDINGS LTD κ.α., Αρ. Αγωγής 239/2023, 11/7/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Γ. Πετάση - Κορφιώτη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 239/2023 (I justice) Μεταξύ:
- ΑTELIE NIKITAS LIMITED
- ΝΙΚΗΤΑΣ ΠΙΤΣΙΛΛΙΔΗΣ
- ΑΝΔΡΟΥΛΛΑ ΝΙΚΗΤΑ ΠΙΤΣΙΛΛΙΔΟΥ Εναγόντων και 1.THEMIS PORTFOLIO MANAGEMENT HOLDINGS LTD
- BANK OF CYPRUS PUBLIC COMPANY LIMITED Εναγομένων Αίτηση της Ενάγουσας 3 ημερομηνίας 11.7.2023 για έκδοση προσωρινού διατάγματος Για την Ενάγουσα 3 - Αιτήτρια: κα. Μ. Πάσιη ΑΠΟΦΑΣΗ (δόθηκε αυθημερόν) Στις 11.7.2023 καταχωρήθηκε η παρούσα αγωγή δια γενικώς οπισθογραφημένου κλητηρίου εντάλματος. Η αγωγή στρέφεται εναντίον δυο εναγομένων, ήτοι της Themis Portfolio Management Holdings Limited και της Bank of Cyprus Public Company Ltd ως Εναγόμενους 1 και 2 αντίστοιχα. Με το κλητήριο ένταλμα αξιώνονται διάφορες θεραπείες οι οποίες στην ουσία επικεντρώνονται στην έκδοση απόφασης του Δικαστηρίου για ακύρωση και/ή τροποποίηση των επίδικων συμφωνιών δανείου καθότι, σύμφωνα με τους Ενάγοντες, εξασφαλίστηκαν και υπογράφηκαν κατόπιν πλάνης, ψευδών παραστάσεων, απάτης, απειλής και δόλου ενώ ταυτόχρονα προβάλλονται διάφοροι ισχυρισμοί αναφορικά με τους όρους που περιλαμβάνονται στις εν λόγω συμφωνίες και ειδικότερα ότι πρόκειται περί παράνομων, καταχρηστικών και ετεροβαρών όρων. Την ίδια ημέρα καταχωρήθηκε μονομερής αίτηση από την Ενάγουσα 3 με την οποία επιδιώκεται η έκδοση διαταγμάτων ώστε να απαγορευθεί στην Εναγόμενη να προχωρήσει σε διαδικασία πλειστηριασμού σε σχέση με συγκεκριμένα ακίνητα τα οποία τυγχάνουν καταγραφής στις παραγράφους Α εως Θ της αίτησης. Η αίτηση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Αιτήτριας στην οποία γίνεται αναφορά στην έκδοση απόφασης εναντίον της ίδιας και των Εναγόντων 1 και 2 στο πλαίσιο των αγωγών με αριθμούς 263/2004 και 265/2004 στις 8.6.
- Με τις αποφάσεις διατάχθηκε, μεταξύ άλλων, η εκποίηση των υποθηκών με αρ. Υ609/98 και 610/
- Στην ένορκη δήλωση της η Αιτήτρια επεξηγεί τους λόγους που οδήγησαν στην άσχημη οικονομική κατάσταση των Εναγόντων, που είχαν ως αποτέλεσμα την έκδοση των δικαστικών αποφάσεων εναντίον τους, ενώ προβάλλονται ισχυρισμοί αναφορικά με τον λανθασμένο υπολογισμό των οφειλόμενων ποσών δυνάμει των αποφάσεων του Δικαστηρίου και την υποχρέωση που κατ' ισχυρισμό είχαν οι Εναγόμενοι να υπολογίζουν τον τόκο επί των οφειλόμενων ποσών στη βάση των επιτοκίων που ορίζονται από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα από το 2008 και έπειτα. Η αίτηση στηρίζεται στο άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν. 14/60 που καθορίζει τη γενική εξουσία του Δικαστηρίου για έκδοση συντηρητικών ενδιάμεσων διαταγμάτων. Σύμφωνα με το άρθρο 32, η έκδοση ενδιάμεσου διατάγματος εναπόκειται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, νοουμένου ότι πληρούνται σωρευτικά οι ακόλουθες προϋποθέσεις: (α) η ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, (β) η ύπαρξη πιθανότητας να δικαιούται ο αιτών διάδικος σε θεραπεία ή ότι έχει ορατή πιθανότητα επιτυχίας, και (γ) ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο εκτός εάν εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα. Οι πρόνοιες του άρθρου 32 του Ν. 14/60 και οι προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται για την έκδοση ενός τέτοιου διατάγματος έχουν ερμηνευθεί και επεξηγηθεί σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλέπε Odysseos v. Pieris Estates
(1982)1 Α.Α.Δ. 557, Acropol Shipping Co Ltd v. Rossis
(1976)1 Α.Α.Δ. 38, Jonitexo Ltd v. Adidas
(1984)1 Α.Α.Δ. 263, National Bank of Greece v. Motovia
(1987)1 Α.Α.Δ. 303, KOT v. Θεωρή
(1989)1 Α.Α.Δ. 255, Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Χ"Βασίλη
(1989)1 Α.Α.Δ. 152 και Cyprus Sulphur & Copper Co Ltd & άλλων v. Παραρλάμα Λτδ
(1990)1 Α.Α.Δ. 1051) Η πρώτη προϋπόθεση ως προς την ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση έχει επεξηγηθεί ότι ικανοποιείται με την κατάδειξη συζητήσιμης υπόθεσης, με αναφορά πάντοτε στα καταχωρημένα δικόγραφα. Το δεύτερο κριτήριο, το οποίο είναι σε κάποια έκταση αλληλένδετο με το πρώτο, ικανοποιείται εάν καταδεχθεί ότι ο αιτητής έχει πιθανότητα επιτυχίας, η οποία έχει επεξηγηθεί ως κάτι περισσότερο από απλή πιθανότητα αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι το μέτρο απόδειξης σε αστικές υποθέσεις. Η διακρίβωση αυτή γίνεται με βάση την προσαχθείσα μαρτυρία η οποία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα τα οποία καταδεικνύουν την ύπαρξη τέτοιας πιθανότητας. Αναφορικά με την τρίτη προϋπόθεση, η έννοια του δύσκολου ή αδύνατου της πλήρους απονομής δικαιοσύνης σε μεταγενέστερο στάδιο κρίνεται συνήθως σε συνάρτηση με το κατά πόσον η επιδίκαση αποζημιώσεων στον αιτητή στο τελικό στάδιο της εκδίκασης της ουσίας της αγωγής είναι αρκετή για την κατοχύρωση των δικαιωμάτων του. Εάν η απάντηση είναι θετική τότε, κατά βάση, η έκδοση ή συνέχιση προσωρινού διατάγματος δεν κρίνεται απαραίτητη (βλέπε Κυπριακός Οργανισμός Τουρισμού ν. Αλκιβιάδη Θεωρή
(1989)1 A.A.Δ. 255). Όμως, οι έννοιες του δύσκολου ή αδύνατου απονομής πλήρους δικαιοσύνης δεν περιορίζονται στη δυνατότητα χρηματικής αποζημίωσης αλλά ανάλογα με τις συγκεκριμένες παραμέτρους της κάθε περίπτωσης, περιλαμβάνουν και διάφορα άλλα μεταβλητά κριτήρια και παράγοντες που το Δικαστήριο πρέπει να έχει κατά νου (βλέπε μεταξύ άλλων Cambridge Nutrition Ltd v British Broadcasting Corp.
(1990)3 All E.R. 523 και Zena Company Ltd v Demenian Catering Ltd, Πολιτική Έφεση αρ. 304/2008, απόφαση ημερομηνίας 21.10.2011). Το θέμα όμως δεν τελειώνει εδώ. Όπως υποδεικνύεται στην Οdysseos (πιο πάνω), ακόμα και εάν πληρούνται οι πιο πάνω προϋποθέσεις, το ζήτημα παραμένει στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου το οποίο θα πρέπει να σταθμίσει όλους τους παράγοντες που τέθηκαν ενώπιον του και να εξετάσει το ισοζύγιο της ευχέρειας μεταξύ των διαδίκων (σχετικές επί του θέματος είναι οι αποφάσεις Ιπποδρομιακή Αρχή Κύπρου ν. Πασχάλη Χ"Βασίλη (πιο πάνω), Παλιομυλίτου ν. Παναγιώτου κ.α.
(2003)1 Α.Α.Δ. 407, K. Christodoulides Land and Building Developments Ltd v. Φιλόκυπρου Γεώργιου Ματθαίου
(2005)1 Α.Α.Δ. 310 και Parico Aluminium Designs Ltd. v. Muskita Aluminium Co Ltd κ.α.
(2002)1 Α.Α.Δ. 2015). Εξετάζοντας τις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν. 14/60 και ασκώντας την διακριτική του ευχέρεια το Δικαστήριο δεν αποφασίζει επί της αξίωσης του αιτητή και επιμελώς θα πρέπει να αποφεύγει την κρίση της ουσίας της αγωγής. Κατά το στάδιο αυτό το Δικαστήριο πρέπει να αποφεύγει να καταλήξει σε συμπεράσματα αναφορικά με την πλήρη εξέταση του πραγματικού και νομικού καθεστώτος της υπόθεσης (βλέπε Άκης Γρηγορίου κ.ά. ν. Χριστίνας Χριστόφορου κ.α.
(1995)1 Α.Α.Δ. 248). Το πιο πάνω εγχείρημα γίνεται μόνο για να διαπιστωθεί εάν υπάρχει το αναγκαίο υλικό για τη διαπίστωση ύπαρξης των τριών προϋποθέσεων του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου Ν. 14/60 (βλέπε C.T. Tobacco Ltd ν. Εκδόσεις Αρκτίνος κ.α.
(2003)1 Α.Α.Δ. 853). Όπως, μάλιστα, υποδείχθηκε στην υπόθεση Τ.Α. Micrologic Consultants Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 A.A.Δ. 1802, σε ενδιάμεση διαδικασία για έκδοση προσωρινού διατάγματος εκείνο που χρειάζεται δεν είναι απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξης του. Τα δικαιώματα των διαδίκων θα αποφασιστούν μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας από το μόνο αρμόδιο σώμα που δεν είναι άλλο από το Δικαστήριο το οποίο θα εκδικάσει την ουσία της υπόθεσης. Ενωρίτερα σήμερα δόθηκε η ευκαιρία στη συνήγορο της Αιτήτριας να τοποθετηθεί ως προς την ουσία της αίτησης. Υποστηρίζοντας την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων η κα Πασιή αναφέρθηκε στους λόγους που οδήγησαν τους Ενάγοντες στην κακή οικονομική κατάσταση και τόνισε πως η διενέργεια των προγραμματισμένων πλειστηριασμών μετά την πάροδο δεκαπέντε ετών από την έκδοση των αποφάσεων εναντίον τους είναι, υπό τις περιστάσεις, άδικη. Προώθησε, επίσης, τις θέσεις των Εναγόντων περί λανθασμένου υπολογισμού των ποσών που οφείλονται δυνάμει των δικαστικών αποφάσεων. Προτού προχωρήσω στην εξέταση της ουσίας της αίτησης, κρίνω ορθό να σημειώσω πως στην ένορκη δήλωση η οποία υποστηρίζει την αίτηση δεν επισυνάπτονται τα ακόλουθα έγγραφα: - Οι επίδικες συμφωνίες δανείου, - Οι αποφάσεις οι οποίες εκδόθηκαν στο πλαίσιο των αγωγών με αρ. 263/2004 και 265/2004, και - Οποιεσδήποτε καταστάσεις των εν λόγω λογαριασμών, όπως ούτε και καταστάσεις λογαριασμού από τις οποίες να προκύπτει το κατ' ισχυρισμό ορθό οφειλόμενο ποσό. Αξίζει, επίσης, να σημειωθεί ότι στο αιτητικό της αίτησης γίνεται μια γενική αναφορά σε «Eναγόμενη», ενώ, ως έχει ήδη σημειωθεί, η αγωγή στρέφεται εναντίον δύο Eναγόμενων, χωρίς, δηλαδή, να προσδιορίζεται σε οποιοδήποτε σημείο εναντίον ποιας εκ των δύο Eναγόμενων επιζητούνται τα αιτούμενα διατάγματα. Επισημαίνεται συναφώς πως στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση δεν γίνεται οποιαδήποτε αναφορά στην εναγόμενη 1 και την όποια σχέση της με τα επίδικα περιστατικά, ιδιαίτερα έχοντας υπόψη πως με βάση τους ισχυρισμούς, οι αποφάσεις εκδόθηκαν προς όφελος της εναγόμενης
- Ερχόμενη στις προϋποθέσεις που πρέπει να ικανοποιηθούν ώστε να δικαιολογείται η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων παρατηρούνται τα εξής: Χωρίς σε καμία περίπτωση να καταλήγω ως προς την ουσία της αγωγής, αποτελεί κρίση μου ότι τα όσα επικαλείται η Ενάγουσα 3 προς υποστήριξη της αίτησης, με το περιορισμένο βάρος που έχει για τους σκοπούς της παρούσας διαδικασίας δεν είναι αρκετά για σκοπούς κατάδειξης ορατής πιθανότητας επιτυχίας. Στο πλαίσιο αυτό σημειώνεται, επιπροσθέτως των ως άνω, πως με την αγωγή επιδιώκεται η ακύρωση των δυο συμφωνιών, για τις οποίες, ωστόσο, έχουν ήδη εκδοθεί εκ συμφώνου δικαστικές αποφάσεις κατά το έτος
- Από μέρους των Εναγόντων δεν αξιώνεται οποιαδήποτε θεραπεία αναφορικά με τις εν λόγω αποφάσεις και τούτο ενώ στην παράγραφο 9 της ένορκης δήλωσης προβάλλεται ισχυρισμός περί εξαπάτησης τους ώστε να αποδεχθούν την έκδοση απόφασης. Περαιτέρω, τα στοιχεία τα οποία έχουν παρουσιαστεί προς υποστήριξη της αίτησης είναι ανεπαρκή, υπό την έννοια ότι δεν καταδεικνύεται οποιαδήποτε βάσιμη πιθανότητα να επιτύχει η αγωγή. Η Αιτήτρια περιορίστηκε στην προβολή ισχυρισμών, ως επί το πλείστο γενικών, και μάλιστα χωρίς σύνδεση των γεγονότων που επικαλείται με τις θεραπείες που αξιώνονται. Οι λόγοι που οδήγησαν στην κακή οικονομική κατάσταση των Εναγόντων και δη γεγονότα που έλαβαν χώρα σε χρόνο πριν την έκδοση των δικαστικών αποφάσεων, δεν θα μπορούσαν να επηρεάσουν με οποιονδήποτε τρόπο την κρίση του Δικαστηρίου, ενώ ούτε το επιχείρημα περί υποχρέωσης των Eναγόμενων να χρεώνουν τόκο στη βάση των επιτοκίων της Κεντρικής Τράπεζας μπορεί να έχει οποιοδήποτε έρεισμα, δεδομένης της έκδοσης εκ συμφώνου αποφάσεων κατά το έτος
- Αν και η πιο πάνω κρίση του Δικαστηρίου προδιαγράφει την τύχη της αίτησης, κρίνω σκόπιμο να σημειώσω πως, σε κάθε περίπτωση, η Αιτήτρια δεν κατάφερε να ικανοποιήσει ούτε την τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 του Ν. 14/
- Ειδικότερα, με τη μαρτυρία που προσκόμισε, απέτυχε να αποδείξει ότι θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη σε μεταγενέστερο στάδιο σε περίπτωση που δεν εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Και τούτο γιατί οι όποιες ζημιές θα υποστεί σε περίπτωση μη έγκρισης της υπό κρίση αίτησης, ως οι ισχυρισμοί της, αφενός μπορούν να αποτιμηθούν σε χρήμα, αφετέρου δεν προβάλλεται από μέρους της οποιοσδήποτε ισχυρισμός περί ενδεχόμενης αδυναμίας των εναγομένων (ή οποιουδήποτε εξ' αυτών) να ικανοποιήσουν την όποια απόφαση τυχόν εκδοθεί υπέρ της στο πλαίσιο της αγωγής. Ως εκ τούτου, η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και συνακόλουθα απορρίπτεται. (Υπ)............... Γ. Πετάση ‑ Κορφιώτη, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο