← Κύπρος

Αναφορικά με την Κυριακή Χριστοφή, Χρεώστιδα ν. -, Αίτηση ΠΣΑ αρ.: 4/2021, 13/4/2023

Αναφορικά με την Κυριακή Χριστοφή, Χρεώστιδα ν. -, Αίτηση ΠΣΑ αρ.: 4/2021, 13/4/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Μ. Παπαϊωάννου, Α.Ε.Δ. Αίτηση ΠΣΑ αρ.: 4/2021 Αναφορικά με τον περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμο του 2015 Αναφορικά με την Κυριακή Χριστοφή, Χρεώστιδα ----------------------------- Αίτηση ημερομηνίας 14.6.22 από την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 13 Απριλίου, 2023 Εμφανίσεις: Για τους Αιτητές: κα Ξ. Κόκκινου για Χρυσαφίνης & Πολυβίου ΔΕΠΕ Για Καθ΄ ης η Αίτηση: κα Αρ. Χαραλάμπους για Argiro S. Charalambous LLC Α Π Ο Φ Α Σ Η Με αυτή την Αίτηση οι Αιτητές ζητούν Διάταγμα του Δικαστηρίου το οποίο να διατάσσει τον παραμερισμό και/ή ακύρωση του διατάγματος επιβολής του ΠΣΑ στους πιο πάνω πιστωτές του χρεώστη ημερ.11/5/22 επιδοθέν σε αυτούς την 31/5/2022 καθώς και Διάταγμα το οποίο να ακυρώνει και/ή παραμερίζει το διάταγμα παράτασης του Προστατευτικού Διατάγματος ημερ.11/5/22 καθότι αυτό είναι άκυρο και/ή ακυρώσιμο και/ή είχε ήδη εκπνεύσει πριν την 6/5/

  1. Η αίτηση βασίζεται στο Νόμο 65(Ι)/2015 περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμο, Άρθρα 2,15, 35, 40,42 43 (1-13), 72,73,74,75,76,77 στον περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Διαδικαστικός Κανονισμός του 2016, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς, Δ.48, Δ.57, Δ.64, στο Κεφ.6 Άρθρο 9, στο Ν.14/60 Άρθρα 29,30,31,32, στις συμφυείς εξουσίες και στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Την Αίτηση στηρίζει ένορκη δήλωση του Σταύρου Μόδεστου ο οποίος εργάζεται στην Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ (εφ' εξής «Τράπεζα») και μεταξύ άλλων ασχολείται με το χειρισμό των αιτήσεων που αφορούν τα Προσωπικά Σχέδια Αφερέγγυων Φυσικών Προσώπων. Γνωρίζει, ως αναφέρει, τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης από προσωπική εμπλοκή σε αυτήν και είναι εξουσιοδοτημένος από την Τράπεζα να προβεί στην ένορκη δήλωση, λαμβάνει δε νομική συμβουλή για νομικά θέματα από τους εξωτερικούς νομικούς τους συμβούλους κ.κ.Χρυσαφίνης και Πολυβίου ΔΕΠΕ. Η Τράπεζα είναι πιστωτής της χρεώστιδας κας Κυριακής Χριστοφή εφόσον της παραχώρησε στεγαστικό δάνειο ύψους CHF198.980 κατά ή περί την 11/12/
  2. Ως αναφέρει, έχουν καλούς, βάσιμους και αιτιολογημένους λόγους να πιστεύουν ότι η αίτηση της χρεώστιδας για έκδοση του διατάγματος 11/5/2022 δεν έγινε καλή τη πίστη. Είναι της άποψης ότι ο Σύμβουλος έχει εφαρμόσει λανθασμένα, παράτυπα και αδικαιολόγητα τους όρους της Συμφωνίας Δανείου και επιπλέον δεν έλαβε υπόψιν του τη «Δήλωση Συναλλαγματικού Κινδύνου» την οποίαν υπέγραψε ελευθέρα βουλήσει η χρεώστιδα. Επομένως λανθασμένα αναφέρει ο Σύμβουλος στην απόφασή του 2/2/22 ότι «ο χρεώστης με έχει ενημερώσει ότι για την παραχώρηση του πιο πάνω δανείου σε ξένο νόμισμα (ελβετικά φράγκα) δεν έλαβε οποιαδήποτε προσυμβατική ενημέρωση ούτε έχει υπογράψει τυχόν έγγραφα προσυμβατικής ενημέρωσης.» Καμία αναφορά γίνεται στη δήλωση αυτή στην απόφαση του Συμβούλου 2/2/
  3. Πουθενά σε ένορκες δηλώσεις είτε του χρεώστη είτε σε αναφορές του Σύμβουλου, δεν υπάρχει αυτό το έγγραφο και επομένως ουδέποτε λήφθηκε υπόψη. Ως επίσης αναφέρει, ο Σύμβουλος έχει μετατρέψει τον εαυτό του σε Δικαστήριο και έχει αποφασίσει λανθασμένα, παράτυπα και αντινομικά, χωρίς να λάβει υπόψη όλα τα δεδομένα, έγγραφα και μαρτυρικό υλικό, το οφειλόμενο από τον χρεώστη ποσό, προβαίνοντας σε δικούς τους λανθασμένους, αβάσιμους και παράτυπους υπολογισμούς. Σημειώνει επίσης, ότι ο Σύμβουλος και η χρεώστιδα παρέσυραν τους Αιτητές και τους έκαναν να πιστεύουν με τις πράξεις / ενέργειες και τη συμπεριφορά τους ότι η χρεώστιδα θα εντασσόταν στο σχέδιο ΕΣΤΙΑ, αφού υπέβαλε σχετική αίτηση από το 2019, η οποία εγκρίθηκε από το Υπουργείο Εργασίας και μέχρι τον Μάρτιο του 2022 ο Σύμβουλος και η χρεώστιδα (21/3/2022) απαντούσαν στους αιτητές ότι εξετάζεται η πρόταση για το ΕΣΤΙΑ. Παράλληλα όμως η χρεώστιδα προχωρούσε με προώθηση ΠΣΑ, κάτι το οποίο αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας, και της προστασίας και υποβοήθησης που παρέχει ο Νομοθέτης σε χρεώστες με σκοπό την υποστήριξή τους για να μπορέσουν να αποπληρώσουν τα χρέη τους. Οι Αιτητές θα μπορούσαν να λάβουν ενωρίτερα μέτρα εναντίον του Συμβούλου. Μάλιστα από το 2019 η χρεώστιδα λόγω της αίτησής της στο ΕΣΤΙΑ, απολάμβανε όλα τα οφέλη ενώ, στην πραγματικότητα, καταχραζόταν τις πρόνοιες των Νόμων. Είναι περαιτέρω η θέση του ότι υπάρχει μια διαφορά στην επαλήθευση χρέους που παρέδωσε ο Έρμος Μιχαηλίδης ( €92K) σε σχέση με τα υπόλοιπα της Τράπεζας (€ 218K στις 05/10/2021), η οποία προκαλεί τεράστια ζημιά στους πιστωτές, αφού ακριβώς στηρίζεται σε λανθασμένα ποσά, τα οποία εξ όσων αντιλαμβάνεται στηρίχτηκαν σε υπολογισμούς υπολοίπου με βάση επιτόκιο 1.25% (επιτόκιο δανείου στην χορήγηση libor +1,25%) και ισοτιμία CHF/EUR κατά την ημερομηνία εκταμίευσης. Το συνολικό επιτόκιο του δανείου ήταν 4,055% κατά την χορήγηση και έχει μειωθεί σταδιακά σε 2,5% σήμερα (παρόλο ότι το περιθώριο αυξήθηκε σε 3,25% λόγω του αρνητικού Libor επιτοκίων του CHF). Ο λόγος που δεν έγινε καμία ενέργεια για καταχώρηση αίτησης στο δικαστήριο με σκοπό τον καθορισμό του ορθά οφειλόμενου ποσού βάσει του Νόμου του 2015 ήταν ότι μεσολάβησε επικοινωνία με τον κ. Έρμο Μιχαηλίδη και η προσπάθεια να καταλήξουν σε μια αμοιβαία αποδεκτή συνεννόηση, ακριβώς για να αποφευχθεί η έκδοση του επίδικου διατάγματος ημερ. 11/5/
  4. Το ότι με την συμπεριφορά του οδηγούσε τους πιστωτές να πιστεύουν ότι θα καταλήξουν σε κάποια συμβιβαστική λύση με την χρεώστιδα καθώς και η μη ανταπόκριση των πελατών τόσο στα τηλεφωνήματα ή τα ηλεκτρονικά μηνύματα να συζητηθεί κάποια πιθανή αντιπρόταση, πιστεύει ότι συνηγορούν υπέρ της θέσης ότι η χρεώστιδα ενήργησε κακή τη πίστη και εκδόθηκε το επίδικο διάταγμα επιβολής του ΠΣΑ. Με βάση την ΚΠΟΣ που τους είχαν παραδώσει το 2020 (επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 6) προέκυπτε ΠΕΔ €582 (με βάση δαπάνες €1877 oι οποίες είναι ψηλότερες και από τις ελάχιστες αποδεκτές δαπάνες για ζεύγος με ένα παιδί άνω των 14 που η Τράπεζα έχει αναθεωρήσει πρόσφατα λόγω του πληθωρισμού). Στην ανάλυση του ο κ. Έρμος Μιχαηλίδης καταλήγει σε διαθέσιμο εισόδημα €390 αφού έχει αφαιρέσει αμοιβή και έξοδα συμβούλου αφερεγγυότητας €60 μηνιαίως, δηλαδή κανονικά €450 για πληρωμή δόσης. Επιπλέον αναφέρει πως τους πρώτους 5 μήνες θα πρέπει να καταβάλει μηνιαίως το ποσό των €450 για κάλυψη των δικηγορικών και εξόδων του συμβούλου αφερεγγυότητας. Άρα υπάρχει επιπλέον διαθέσιμο ποσό €2.
  5. Τέλος, σημειώνει πως η αναθεωρημένη πρόταση που παρουσίασαν στην χρεώστιδα μετά την αποστολή του ΠΣΑ και τις συζητήσεις με τον Έρμο Μιχαηλίδη ήταν ως εξής: το χρέος θα μειώνετο αυτόματα σε €150K εκ των οποίων €143K θα εξυπηρετείτο και €7,5K θα παγιοποιείτο. Από το εξυπηρετούμενο χρέος αναλογεί €95K στον πελάτη περίπου ίσο με αυτό που όρισε ο Σύμβουλος. Η μηνιαία δόση για την χρεώστιδα ήταν επίσης εντός του ΠΕΔ που είχε υπολογίσει ο Έρμος Μιχαηλίδης (χωρίς την δική του αμοιβή). Επιπλέον, με βάση τα πιο πάνω η Τράπεζα θα επιβαρύνετο με το ποσό που η χρεώστιδα βάσει της έγκρισης για το Εστία θα έπρεπε να καταβάλει για μείωση του δανεισμού της πριν την αναδιάρθρωση (συνεισφορά που ζητήθηκε από την κυβέρνηση για το σχέδιο Εστία εκ €18.172 - επειδή βρέθηκαν καταθέσεις στο όνομα της). Άνευ βλάβης των πιο πάνω ισχυρισμών, αναφέρει ότι η ικανότητα αποπληρωμής των χρεών της χρεώστιδας δεν έχει επηρεαστεί αρνητικά μέχρι σήμερα, και αυτή δύναται να αποπληρώνει τα χρέη της. Ούτε η περιουσία της έχει μειωθεί ούτε τα εισοδήματά της. Τα εισοδήματα της δεν μειώθηκαν αφού είναι δημόσιος υπάλληλος, δεν απώλεσε ακίνητη περιουσία, ούτε είχε οιοδήποτε άλλο πρόβλημα. Επομένως από το έτος 2012 μέχρι το 2015 ή 2016 δεν υπέστη καμία εισοδηματική μείωση. Παραπέμπει συναφώς στα στοιχεία που έχει παρουσιάσει η χρεώστιδα στην Ε/Δ της ημερ.6/5/22 Τεκμήριο 17 - «αποδοχές Υπηρεσίας Κοινωνικών Ασφαλίσεων» και στον πίνακα που ετοίμασε για να δείξει τη μείωση στα εισοδήματα της 25%. Οι απολαβές της χρεώστιδας αυξάνονται. Το ίδιο συμβαίνει και με το σύζυγό της. Η μοναδική μείωση φαίνεται στο έτος 2018 όπου για 3 μήνες δεν έλαβε εισόδημα (έτσι φαίνεται, χωρίς να δικαιολογήσει για ποιο λόγο, κατά πόσο λάμβανε επίδομα κτλ.). Δεν υπάρχει μείωση εισοδημάτων λόγω οικονομικής κρίσης. Μάλιστα, τα έτη 2012,2013,2015 2016 2017 2019 και 2020 τα εισοδήματά τους είναι πιο αυξημένα από αυτά των ετών 2009, 2010, 2011 και προηγούμενα όταν έλαβαν την πιστωτική διευκόλυνση της Τράπεζας. Η μόνη μείωση αφορά 3 μήνες του έτους
  6. Σίγουρα δεν ευθύνεται η οικονομική κρίση για τη μη είσπραξη μισθού από το σύζυγο της χρεώστιδας για τους 3 μήνες του καλοκαιριού του
  7. Παρουσιάζει περαιτέρω αποδεικτικά στοιχεία από το Γενικό Λογιστήριο και Δηλώσεις Φόρου Εισοδήματος για τους πελάτες (που οι ίδιοι προσκόμισαν με την αίτηση τους στο ΣΧΕΔΙΟ ΕΣΤΙΑ) ως Τεκμήριο 7 όπου τα εισοδήματα που δηλώνουν είναι διαφορετικά από αυτά που φαίνονται στο Τεκμήριο 17 της Ε/Δ της χρεώστιδας ημερ. 6/5/
  8. Επομένως, είναι η θέση του ότι ενόψει των ανωτέρω φαίνεται ότι η χρεώστιδα δεν είναι αφερέγγυα καθότι τα χρέη της είναι «μικρότερα» από την αξία των περιουσιακών της στοιχείων ενώ υπάρχει διαθέσιμο εισόδημα για αποπληρωμή της οφειλής της προς τους πιστωτές. Προσθέτει ότι η αίτηση της χρεώστιδας δυνάμει του άρθρου 72 του Νόμου 65(Ι)/2015 δεν έγινε καλή τη πίστη, δεν έχουν τηρηθεί οι πρόνοιες του πιο πάνω άρθρου και δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για έκδοση του διατάγματος ημερ.11/5/
  9. Η χρεώστιδα δεν αδυνατεί να αποπληρώσει τα χρέη της λόγω χειροτέρευσης της οικονομικής της κατάστασης λόγω γεγονότων τα οποία έχουν συμβεί από το 2009 ή 2012 ή 2016 και εντεύθεν και πριν από την αίτηση για έκδοση προστατευτικού διατάγματος σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 39 που είχαν ως αποτέλεσμα την ουσιαστική μείωση του εισοδήματός της κατά τουλάχιστον 25% ή περισσότερο. Ούτε καν θεωρείται αφερέγγυα δυνάμει του Άρθρου 35 του πιο πάνω Νόμου. Κατά συνέπεια το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής δεν θέτει τους Αιτητές στην ίδια ή σε καλύτερη θέση από αυτήν που θα βρίσκονταν εάν η περιουσία του χρεώστη διατίθετο σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Πτώχευσης Νόμου. Η δόση που προτείνει ο Σύμβουλος είναι η ίδια με αυτήν που έχει υπολογιστεί κατόπιν αιτήσεως της χρεώστιδας για το ΣΧΕΔΙΟ ΕΣΤΙΑ. Επομένως, δεν επηρεάζει ουσιαστικά ή και καθόλου την οικονομική της κατάσταση. Η Καθ' ης η αίτηση καταχώρησε ένσταση στην αίτηση. Οι λόγοι επί των οποίων στηρίζεται η Ένσταση παρατίθενται αυτούσιοι:
  10. Η Αίτηση είναι κατά νόμο και ουσία αβάσιμη και αστήρικτη, παράτυπη και αντικανονική.
  11. Η Αίτηση είναι κακόπιστη και καταχρηστική.
  12. Οι Πιστωτές - Αιτητές δε νομιμοποιούνται στις αιτούμενες θεραπείες.
  13. Δεν τηρούνται και δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος και οι Κανονισμοί για την έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων.
  14. Η νομική βάση της Αίτησης είναι αόριστη και γενική.
  15. Η έκδοση των αιτούμενων Διαταγμάτων δεν δικαιολογείται υπό το φως των πραγματικών γεγονότων.
  16. Οι Αιτητές κωλύονται να προωθούν και/ή να ζητούν την έκδοση Διατάγματος ακύρωσης και/ή παραμερισμού του Διατάγματος παράτασης του Προστατευτικού Διατάγματος ημερ.11/05/2021 εφόσον θα έπρεπε να προβούν στην καταχώρηση ξεχωριστής Αίτησης δυνάμει του Άρθρου 76 του Νόμου.
  17. Οι Αιτητές κωλύονται να προωθούν ισχυρισμούς που δεν σχετίζονται με τον παραμερισμό του Διατάγματος Επιβολής ημερ.11/05/2022 και συγκεκριμένα ισχυρισμούς που σχετίζονται με το σχέδιο ΕΣΤΙΑ. Αποτελούσε δικαίωμα της Χρεώστιδας να υποβάλει Αίτηση για το σχέδιο ΕΣΤΙΑ χωρίς αυτό να συνεπάγεται και με τη συμμετοχή της σε αυτό εφόσον διατηρούσε δικαίωμα της να επιλέξει την πιο συμφέρουσα επιλογή σχεδίου για την ίδια, ήτοι το ΠΣΑ.
  18. Οι Αιτητές κωλύονται να προωθούν ισχυρισμούς που δεν σχετίζονται με τον παραμερισμό του Διατάγματος Επιβολής ημερ.11/05/2022 και συγκεκριμένα ισχυρισμούς που σχετίζονται με το οφειλόμενο χρέος εφόσον σε περίπτωση αμφισβήτησης του διατηρούσαν το δικαίωμα καταχώρησης Αίτησης Επαλήθευσης χρέους πράγμα που δεν έπραξαν κατά τον προβλεπόμενο από τον Νόμο χρόνο.
  19. Το Προστατευτικό Διάταγμα δεν έκπνευσε στις 06/05/2022 ως αναληθώς και λανθασμένα αναφέρουν οι Αιτητές αλλά έκπνευσε με την λήξη της Συνέλευσης Πιστωτών δυνάμει του Άρθρου 53

(9)του Νόμου.
  1. Δεν πληρείται κανένας από τους λόγους τους οποίου θέτει το Άρθρο 65(α) έως (ζ) του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμος του 2015 (Ν. 65(I)/2015) ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα αναφορικά με τους λόγους που Πιστωτής δύναται να προσβάλει την έναρξη ισχύος Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής.
  2. Οι ισχυρισμοί που αναφέρονται τόσο στην Αίτηση όσο και στην Ένορκη Δήλωση των Αιτητών είναι αναληθείς και αβάσιμοι.
  3. Η Χρεώστιδα προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και έχει δώσει σαφή στοιχεία, αναφορές και λεπτομέρειες αναφορικά με την οικονομική της κατάσταση.
  4. Οι Αιτητές έχουν ενεργήσει με κακή την πίστη ως προς την έγκριση συναινετικού Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής. Η Χρεώστιδα έχει επιδείξει καλή πίστη ως προς την έγκριση συναινετικού Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής.
  5. Το Σχέδιο έχει ετοιμασθεί με τρόπο που θα θέσει τους Πιστωτές στην ίδια ή καλύτερη θέση από την οποία θα βρίσκονταν εάν η περιουσία της Χρεώστιδας διατίθετο σύμφωνα με τις διατάξεις του Περί Πτώχευσης Νόμου.
  6. Η Χρεώστιδα έχει ακολουθήσει με καλή την πίστη την διαδικασία για προστασία της κύριας κατοικίας της και αντιμετώπισης των οικονομικών της υποχρεώσεων.
  7. Το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής ετοιμάστηκε με αντικειμενικότητα, επαγγελματική επάρκεια, επιμέλεια και ευσυνειδησία από τον Σύμβουλο Αφερεγγυότητας.
  8. Οι Αιτητές δεν προσήλθαν στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια αλλά με κακή πίστη επιδιώκοντας να πλήξουν την απονομή της δικαιοσύνης, την δημιουργία βλάβης, ταλαιπωρίας και εξόδων.
  9. Ο Νομοθέτης με την ψήφιση και έγκριση του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμο του 2015 (Ν. 65(I)/2015) επιθυμούσε το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής (ΠΣΑ) να αποτελεί ένα νέο μηχανισμό που επιτρέπει σε έναν αφερέγγυο χρεώστη, νοουμένου ότι πληροί ορισμένα κριτήρια, να πετύχει, υπό προϋποθέσεις, αναδιάρθρωση των χρεών του, να καταστεί φερέγγυο πρόσωπο και να διατηρήσει την κύρια του κατοικία.
  10. Οι Αιτητές εμποδίζονται δια διαγωγής και/ή εγγράφων και/ή συμπεριφοράς από το να προβάλλουν ισχυρισμούς που αναφέρονται στην Ένορκη Δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση και να ζητούν τα αιτούμενα Διατάγματα.
  11. Το Διάταγμα επιβολής ημερ.11/05/2022 ορθά έχει εκδοθεί από το Σεβαστό Δικαστήριο αφού πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις των Άρθρων 72 και 73 του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμος του 2015 (Ν. 65(I)/2015) ως έχει τροποποιηθεί.
  12. Πληρούνται τα κριτήρια επιλεξιμότητας του Άρθρου 35 του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμος του 2015 (Ν. 65(I)/2015) ως έχει τροποποιηθεί.
  13. Η Αίτηση είναι καθ' όλα αβάσιμη, αστήρικτη και καταχρηστική αφού σε τελική ανάλυση εκείνο που οι Αιτητές πραγματικά επιδιώκουν είναι να θίξουν ανεπανόρθωτα τα δικαιώματα της Χρεώστιδας. Η ένσταση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 θ.1 έως 13, Δ.64, στον περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμο του 2015 (Ν.65(I)/2015) όπως αυτός τροποποιήθηκε μέχρι σήμερα και ειδικότερα αλλά χωρίς περιορισμό στα Άρθρα 33,39, 52, 62, 64, 65, 72-77, 91
(1), 91
(2)και 97, στον περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Διαδικαστικό Κανονισμό 2016 και ειδικότερα αλλά χωρίς περιορισμό στα άρθρα 24(α) έως (δ), 25, 22,23, 28, 15 και 10 του εν λόγω Κανονισμού, στον Περί Πτώχευσης Νόμο (Κεφ.5) Άρθρα 27, 27α, 52 ως επίσης στη συμφυή εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση η χρεώστιδα αναφέρει ότι γνωρίζει προσωπικά τα γεγονότα της υπόθεσης λόγω προσωπικού χειρισμού, από έγγραφα που κατέχει και από πληροφορίες που έχει λάβει από το Σύμβουλο Αφερεγγυότητας κύριο Έρμο Μιχαηλίδη (στο εξής «ο Σύμβουλος»). Για όσα ζητήματα αναφέρει στην παρούσα τα οποία είναι νομικά έχει λάβει νομική συμβουλή από τους δικηγόρους της. Υιοθετεί και επαναλαμβάνει όλους τους λόγους που περιέχονται στην ένσταση της. Ισχυρίζεται ότι η εν λόγω Αίτηση είναι αντικανονική, αβάσιμη, αστήρικτη, παράτυπη και καταχρηστική ενώ σε περίπτωση έγκρισης της θα θιγούν ανεπανόρθωτα τα δικαιώματα της. Είναι η θέση της ότι δεν πληρείται κανένας από τους λόγους τους οποίους θέτει το Άρθρο 65(α)-(ζ) του Ν.65(Ι)/2015 αναφορικά με τους λόγους που Πιστωτής δύναται να προσβάλει την έναρξη ισχύος Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής. Αναφέρει ότι έχει αποδείξει ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις και οι όροι των Άρθρων 72 και 73 του Ν. 65(I)/2015 ως έχει τροποποιηθεί μέχρι σήμερα, εφόσον το Δικαστήριο έγκρινε την Αίτηση Επιβολής της ημερ.06/05/2022 στο πλαίσιο της οποίας εκδόθηκε το Διάταγμα ημερ.11/05/
  1. Συγκεκριμένα, η αγοραία αξία του υποθηκευμένου ακινήτου ανέρχεται στις €218.590 και η συνολική αξία των περιουσιακών της στοιχείων, εξαιρουμένης της κύριας κατοικίας της, δεν υπερβαίνει τις €500.
  2. Περαιτέρω, ισχυρίζεται ότι αδυνατεί να αποπληρώσει τα χρέη της λόγω χειροτέρευσης της οικονομικής της κατάστασης ως αποτέλεσμα γεγονότων ή καταστάσεων εκτός του ελέγχου της, τα οποία έχουν επισυμβεί από το 2009 και εντεύθεν και πριν από την Αίτηση για έκδοση Προστατευτικού Διατάγματος σύμφωνα με τις πρόνοιες του Άρθρου 39 και είχαν ως αποτέλεσμα την ουσιαστική μείωση του εισοδήματος της κατά τουλάχιστον 25% ή περισσότερο. Ενόψει του ότι, το Προστατευτικό Διάταγμα θα έπαυε να ισχύει στις 08/01/2022 και λόγω του ότι οι Αιτητές δεν είχαν αποστείλει προς τον Σύμβουλο Ένορκη Δήλωση επαλήθευσης χρέους ήταν απαραίτητη η παράταση της ισχύος του Προστατευτικού Διατάγματος ημερ.05/10/2021 ούτως ώστε να δοθεί η δυνατότητα στους Αιτητές να αποστείλουν την επαλήθευση τους και να ολοκληρωθεί το ΠΣΑ. Ο Σύμβουλος καλή τη πίστη αποτάθηκε στο Δικαστήριο με μονομερή Αίτηση ζητώντας την έκδοση Διατάγματος με το οποίο να παρατείνεται η ισχύς του Προστατευτικού Διατάγματος ημερομηνίας 05/10/2021 για περαιτέρω περίοδο 40 ημερών. Το Προστατευτικό Διάταγμα ανανεώθηκε σύμφωνα με Διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ.23/12/
  3. Ως επίσης αναφέρει, οι Αιτητές και πάλι δεν συμμορφώθηκαν με τις πρόνοιες του Νόμου εφόσον απέστειλαν την επαλήθευση χρέους εκτός της προβλεπόμενης προθεσμίας και συγκεκριμένα μια μέρα πριν τη Συνέλευση Πιστωτών και περαιτέρω την απέστειλαν με λανθασμένο τρόπο και συγκεκριμένα μέσω ηλεκτρονικού μηνύματος και όχι μέσω διπλοσυστημένης επιστολής ως όφειλαν και ως εκ τούτου ο Σύμβουλος δεν είχε εκ του Νόμου τη δυνατότητα αποδοχής αυτής. Τελικά οι πιστωτές μετά την λήξη της Συνέλευσης Πιστωτών απέστειλαν την διπλοσυστημένη επιστολή στις 23/2/2022 η οποία παρελήφθη από τον Σύμβουλο Αφερεγγυότητας στις 28/2/
  4. Επιπρόσθετα, στις 16/02/2022 που πραγματοποιήθηκε η Συνέλευση Πιστωτών οι Αιτητές απέρριψαν την Πρόταση, δεν υπέβαλαν οποιανδήποτε παρατήρηση και δεν ζήτησαν οποιανδήποτε τροποποίηση ή διόρθωση οποιουδήποτε λάθους ή για την αντιμετώπιση οποιασδήποτε ασάφειας, στην πρόταση για αποπληρωμή των χρεών της και γενικά δεν προέβησαν σε κάποια εισήγηση ή πρόταση για το πως θα μπορούσαν τα χρέη της να αποπληρωθούν σε ένα συναινετικό σχέδιο αποπληρωμής προτού την απορρίψουν. Οι αναφορές των Αιτητών ότι εγκρίθηκε αίτηση της στο σχέδιο ΕΣΤΙΑ είναι γενικοί και αόριστοι και δεν αποτελούν λόγους ακύρωσης του Διατάγματος Επιβολής ημερ.11/05/
  5. Είναι η θέση της ότι προσήλθε στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια και ενεργώντας καλόπιστα, δίδοντας στο Δικαστήριο αληθή, πλήρη στοιχεία και γεγονότα κάτι το οποίο αποδεικνύεται από την όλη της συμπεριφορά μέχρι σήμερα. Αντίθετα αυτοί που δεν προσέρχονται με καλή τη πίστη είναι οι Αιτητές εφόσον ουδέποτε ανταποκρίθηκαν στα αιτήματα του Συμβούλου και επίσης καθυστέρησαν αδικαιολόγητα να αποστείλουν την επαλήθευση χρέους και ουδέποτε κατέβαλαν προσπάθεια για συναινετικό ΠΣΑ. Ως επίσης ισχυρίζεται οι ισχυρισμοί των Αιτητών στις παραγράφους 7, 8, 10 και 11 δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη στο πλαίσιο της επίδικης Αίτησης και δεν σχετίζονται με τους λόγους που προνοεί η Νομοθεσία για την πιθανή ακύρωση Διατάγματος επιβολής. Ως την πληροφορεί ο Σύμβουλος, για σκοπούς ετοιμασίας του ΠΣΑ με επιστολή του ημερ.27/10/2021 ζήτησε από τους Αιτητές να του αποστείλουν αναλυτικές καταστάσεις λογαριασμού από το άνοιγμα του λογαριασμού μέχρι την έκδοση του Προστατευτικού Διατάγματος, την αρχική συμφωνία δανείου και τυχόν τροποποιήσεις της καθώς και αντίγραφο υποθήκης και αντίγραφο εγγυητήριου εγγράφου, αν υπήρχε, και ουδέποτε έλαβε οποιαδήποτε απάντηση από τους Αιτητές. Περαιτέρω, οι Αιτητές δεν καταχώρησαν Αίτηση Επαλήθευσης του χρέους και αποδέχθηκαν τον υπολογισμό του οφειλόμενου χρέους από τον Σύμβουλο. Συγκεκριμένα, δυνάμει του Άρθρου 43 του Νόμου σε περίπτωση διαφωνίας αναφορικά με την επαλήθευση του χρέους, οι Αιτητές είχαν το δικαίωμα να καταχωρήσουν Αίτηση στο Δικαστήριο εντός 15 ημερών από την ημέρα Απόφασης του Συμβούλου, δυνάμει της οποίας το Δικαστήριο θα αποφάσιζε κατά πόσο θα επικύρωνε ή θα ακύρωνε την Απόφαση του Συμβούλου ή κατά πόσο θα διαφοροποιούσε αυτή. Η Απόφαση του Συμβούλου σχετικά με το οφειλόμενο χρέος φέρει ημερομηνία 02/02/2022 και δυνάμει του Νόμου οι Αιτητές είχαν το δικαίωμα να καταχωρήσουν την Αίτηση Επαλήθευσης μέχρι τις 17/02/
  6. Οι ισχυρισμοί των Αιτητών αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις και γενικά η όλη συμπεριφορά τους είναι καταχρηστική εφόσον αποδεικνύει την αδιαφορία τους προς τις διατάξεις του Νόμου και τα χρονικά πλαίσια που θέτει αλλά και την αδιαφορία τους προς όλη την διαδικασία. Περαιτέρω, ισχυρίζεται ότι ο Σύμβουλος λαμβάνοντας υπόψιν, μεταξύ άλλων, τις αναλυτικές καταστάσεις λογαριασμού από το άνοιγμα του λογαριασμού μέχρι την ημερομηνία έκδοσης του Προστατευτικού Διατάγματος, την αρχική Συμφωνία δανείου καθώς και το περιεχόμενο της Απόφασης του Διευθυντή της Υπηρεσίας Προστασίας του Καταναλωτή με αρ.2016/17 (ΚΡ), σύμφωνα με την οποία κρίθηκε ότι η Συμφωνία δανείου περιέχει καταχρηστικούς όρους (Απόφαση της Υπηρεσίας Προστασίας του Καταναλωτή έχει επισυναφθεί ως Τεκμήριο 6 στην Αίτηση Επιβολής ημερ.06/05/2022), διενήργησε έλεγχο και διαπίστωσε ότι το σύνολο τόκου που χρεωνόταν ο λογαριασμός δεν συνάδει με το ύψος του επιτοκίου που έπρεπε να χρεώνεται ο λογαριασμός σύμφωνα με την αρχική Συμφωνία και έτσι προχώρησε στην ετοιμασία Αναδομημένης Κατάστασης Λογαριασμού. Η τελευταία στάλθηκε στους Αιτητές, οι οποίοι ουδέποτε ανταποκρίθηκαν ή την αμφισβήτησαν και συνεπώς αδυνατούν σήμερα να προωθούν τους οποιουσδήποτε ισχυρισμούς περί λανθασμένων, αβάσιμων και παράτυπων υπολογισμών. Περαιτέρω, ως την ενημερώνει ο Σύμβουλος ο καθορισμός του επιτοκίου στο 1,25% έγινε με βάση τις διατάξεις του άρθρου 48
(4)(ε) του περί Αφερεγγυότητας Νόμου του 2015, αλλά και την Οδηγία Διαχείρισης Καθυστερήσεων του 2015 της Κεντρικής Τράπεζας της Κύπρου, Τμήμα ΙΙΙ, Επιλογές Αναδιάρθρωσης Χορηγήσεων, Μόνιμες Λύσεις, VII Μείωση του Επιτοκίου. Ο Σύμβουλος ετοίμασε το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής και ενήργησε με υπευθυνότητα και επαγγελματισμό, ακολουθώντας πάντοτε τον Κώδικα Δεοντολογίας Συμβουλών Αφερεγγυότητας και το Ν.65(I)/2015 όπως αυτός τροποποιήθηκε. Ουδέποτε δε η ίδια ή/και ο Σύμβουλος παρέσυραν τους Αιτητές ότι θα εντασσόταν στο Σχέδιο ΕΣΤΙΑ. Η Αίτηση στο σχέδιο ΕΣΤΙΑ καταχωρήθηκε το 2019 και έγινε αποδεκτή τον Μάρτιο του 2022 ενώ η διαδικασία για την έκδοση Προστατευτικού Διατάγματος ξεκίνησε από την Υπηρεσία Αφερεγγυότητας το 2021 και πολύ πριν την έγκριση της στο σχέδιο ΕΣΤΙΑ. Η Αίτηση από την Υπηρεσία Αφερεγγυότητας έγινε 2 και πλέον χρόνια μετά την Αίτηση στο σχέδιο ΕΣΤΙΑ και πριν λάβει οποιαδήποτε απάντηση. Τόσο το σχέδιο ΕΣΤΙΑ όσο και τα Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής έχουν ως στόχο την προστασία της κύριας κατοικίας και λόγω της αδυναμίας αποπληρωμής των χρεών της έπρεπε να μελετηθούν όλα τα ενδεχόμενα σχέδια και μέτρα που θα μπορούσαν να ληφθούν για την προστασία της κύριας κατοικίας της. Επιπρόσθετα αναφέρει ότι με το Σχέδιο ΕΣΤΙΑ το ποσό που θα ήταν υποχρεωμένη να πληρώσει θα ήταν αυτό που σύμφωνα με τις καταστάσεις λογαριασμού παρουσιάζεται από πλευράς μόνο των Αιτητών χωρίς να δίδεται η δυνατότητα ελέγχου των καταστάσεων λογαριασμού δυνάμει του περί Καταχρηστικών Ρητρών σε Καταναλωτικές Συμβάσεις Νόμο, ήτοι ποσά που έχουν χρεωθεί στο λογαριασμό αδικαιολόγητα. Αντίθετα, με το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής υπάρχει η δυνατότητα ελέγχου και το σχέδιο γίνεται με βάση την σημερινή οικονομική της κατάσταση και με κύριο σκοπό την προστασία της κύριας κατοικίας της. Ενόψει των ανωτέρω, έκρινε πως ήταν προς όφελος της και για την προστασία της κύριας κατοικίας της να αποταθεί στο Σύμβουλο Αφερεγγυότητας για την υποβολή Πρότασης Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής παρά να ενταχθεί στο σχέδιο ΕΣΤΙΑ όπου οι κίνδυνοι ήταν μεγαλύτεροι. Αποτελούσε και αποτελεί δικαίωμα της να αποφασίσει και να επιλέξει την πιο συμφέρουσα επιλογή σχεδίου για την ίδια και ως εκ τούτου δεν ήταν υποχρεωμένη, παρόλο που η αίτηση της για το σχέδιο ΕΣΤΙΑ έγινε αποδεκτή, να ενταχθεί σε αυτό, εφόσον δεν αποτελούσε την πιο ασφαλή επιλογή. Αρνείται ότι από το 2019 λόγω της Αίτησης της στο σχέδιο ΕΣΤΙΑ απολάμβανε διάφορα οφέλη και λέγει ότι οι ισχυρισμοί των Αιτητών δεν προβλέπονται από το Νόμο ως λόγοι ακύρωσης του Διατάγματος Επιβολής. Η εφαρμογή του ΠΣΑ αποτελεί μια τελευταία ευκαιρία για να καταφέρει να προστατεύσει την κύρια κατοικία της, να αποπληρώσει τις οφειλές της και να καταστεί με αυτό τον τρόπο φερέγγυα. Ως την πληροφορεί ο Σύμβουλος, το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής έγινε με βάση την ΚΠΟΣ ημερομηνίας 02/02/2022 στην οποία αναγράφονται όλα τα σωστά ποσά ενώ οι Αιτητές αναφέρονται στην ΚΠΟΣ του έτους 2020 προσπαθώντας να παραπλανήσουν το Δικαστήριο. Οι ισχυρισμοί των Αιτητών ότι η Τράπεζα θα επιβαρύνετο με το ποσό που βάση της έγκρισης της αίτησης για το ΕΣΤΙΑ θα έπρεπε να καταβάλει για μείωση του δανεισμού της πριν την αναδιάρθρωση δεν αποτελούν λόγους ακύρωσης του Διατάγματος Επιβολής ημερ.11/05/2022. Ισχυρίζεται ότι κατά το έτος 2018 παρουσιάστηκε μείωση των εισοδημάτων της και ως εκ τούτου αδυνατεί να αποπληρώσει τα χρέη της λόγω χειροτέρευσης της οικονομικής της κατάστασης ως αποτέλεσμα γεγονότων ή καταστάσεων εκτός του ελέγχου της τα οποία έχουν επισυμβεί από το 2009 και εντεύθεν και είχαν ως αποτέλεσμα την ουσιαστική μείωση των εισοδημάτων της κατά τουλάχιστον 25% και πριν την Αίτηση έκδοσης του Προστατευτικού Διατάγματος και έχει προσκομίσει ικανοποιητική μαρτυρία και αντίγραφα Φορολογικών Δηλώσεων που θεμελιώνουν τον ισχυρισμό της. Συγκεκριμένα, κατά το έτος 2016 είχε εισοδήματα €19.557 ενώ κατά το 2018 τα εισοδήματα της μειώθηκαν στο ποσό των €14.505, ήτοι μειώθηκαν πέραν του 25% (Δέσμη Αντιγράφων Κατάστασης Κοινωνικών Ασφαλίσεων επισυνάφθηκε ως Τεκμήριο 17 στην Αίτηση Επιβολής ημερ.06/05/2022). Οι Αιτητές δεν κατάφεραν να αποδείξουν στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων ότι, ο λόγος που αδυνατεί να αποπληρώσει τα χρέη της είναι άλλος από την οικονομική κρίση δηλαδή αποτέλεσμα γεγονότος ή κατάστασης εκτός του ελέγχου της. Οι Αιτητές παραδέχονται ότι υπήρξε μείωση των εισοδημάτων της κατά το έτος 2018 και όπως την πληροφορούν οι Δικηγόροι της, η σχετική Νομοθεσία είναι ξεκάθαρη και προνοεί μείωση του εισοδήματος κατά τουλάχιστον 25% σε οποιοδήποτε χρόνο από το 2009 και εντεύθεν και πριν από την Αίτηση για έκδοση Προστατευτικού Διατάγματος ενώ είναι φανερό πως κατά τα έτη 2016 και 2018 υπήρξε μείωση των εισοδημάτων της πέραν του 25%. Ως εκ τούτου, σε κάθε περίπτωση πληρεί τις προϋποθέσεις που θέτει η Νομοθεσία κάτι το οποίο αποδεικνύεται και από την έκδοση του σχετικού Διατάγματος Επιβολής ημερ.11/05/2022 από το Δικαστήριο. Όσον αφορά τα αποδεικτικά στοιχεία που προσκομίζουν οι Αιτητές και συγκεκριμένα το Τεκμήριο 7 που πρόκειται για στοιχεία από το Γενικό Λογιστήριο και Δηλώσεις Φόρου Εισοδήματος αναφέρει ότι οι Αιτητές σκοπό έχουν να παραπλανήσουν το Δικαστήριο εφόσον παρουσιάζουν μόνο μέρος των εισοδημάτων της και μόνο για συγκεκριμένη χρονική περίοδο, αποκρύπτοντας την πλήρη εικόνα από το Δικαστήριο. Είναι η θέση της ότι πληρούσε όλες τις προϋποθέσεις επιβολής του Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής καθώς εμπίπτει στο ευρύτερο πεδίο εφαρμογής της Νομοθεσίας και είναι αφερέγγυα αφού αδυνατεί να αποπληρώσει το σύνολο των χρεών της προς τους Πιστωτές. Οι Αιτητές δεν δύνανται στο παρόν στάδιο να ισχυρίζονται ότι δεν είναι αφερέγγυα εφόσον σε περίπτωση που έκριναν αυτό ή και ότι δεν πληρούσε τα κριτήρια επιλεξιμότητας είχαν την δυνατότητα σε προγενέστερο στάδιο δυνάμει του Άρθρου 41 του Νόμου να καταχωρήσουν Αίτηση για παραμερισμό του Προστατευτικού Διατάγματος, πράγμα το οποίο δεν έπραξαν. Ισχυρίζεται επίσης ότι το ΠΣΑ ετοιμάστηκε από τον Σύμβουλο με τρόπο που θέτει τους Αιτητές στην ίδια ή σε καλύτερη θέση απ' αυτή στην οποία θα ευρίσκονταν σε περίπτωση πτώχευσης της. Σύμφωνα με την παράγραφο Γ2 του ίδιου του Σχεδίου (ΠΣΑ 4/21/ΛΚΑ) οι εξασφαλισμένοι πιστωτές με βάση το προτεινόμενο Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής, θα λάβουν όλο το εξασφαλισμένο χρέος τους πλέον τόκους. Περαιτέρω, οι Πιστωτές της θα μπορούσαν να πάρουν και περισσότερα ανάλογα με το ύψος των εισοδημάτων της τα επόμενα πέντε χρόνια κατά τη διάρκεια του Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής όπου θα γίνεται έλεγχος της οικονομικής της κατάστασης από τον Σύμβουλο και το Προσωπικό Σχέδιο δύναται να τροποποιηθεί σε περίπτωση μείωσης αλλά και αύξησης των εισοδημάτων της. Σύμφωνα με τις διατάξεις του Άρθρου 70
(1)σε περίπτωση αποτυχίας ή τερματισμού του Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής της θα είναι υπεύθυνη για το ποσό του χρέους ως είχε, αμέσως πριν επιβληθεί από το Δικαστήριο το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής ως εκ τούτου με την εφαρμογή του δεν επηρεάζονται τα δικαιώματα των Αιτητών και ορθό είναι να της δοθεί μια ευκαιρία συμμετοχής στο ΠΣΑ. Η ακρόαση της υπόθεσης διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν, αντίστοιχα, την αίτηση και την ένσταση, χωρίς οι δύο πλευρές να προβούν σε αντεξέταση των ενόρκως δηλούντων. Και οι δυο πλευρές υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους με την υποβολή εμπεριστατωμένων γραπτών αγορεύσεων, το περιεχόμενο των οποίων λαμβάνω υπόψη μου και θα αναφερθώ σε αυτό όπου το κρίνω απαραίτητο. Απαντήσεις στα διάφορα επιχειρήματα θα δοθούν με το σκεπτικό του Δικαστηρίου που θα ακολουθήσει. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Προτού προχωρήσω στην εξέταση της ουσίας της αίτησης, κρίνω σκόπιμο να σκιαγραφήσω τον σκοπό του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωµής και Διάταγµα Απαλλαγής Οφειλών) Νόµου του 2015, N. 65(Ι)/2015, όπως τροποποιήθηκε. Όπως προκύπτει από το προοίμιο του Νόμου, η θέσπιση του κατέστη αναγκαία λόγω της οικονομική κρίσης που έπληξε την Κύπρο το 2012 και εντάσσεται στα πλαίσια των έκτακτων μέτρων που εφαρμόστηκαν για να αποφευχθεί η κατάρρευση της οικονομίας, να προφυλαχτεί η σταθερότητα του χρηματοοικονομικού συστήματος και να εξασφαλιστεί η προστασία του δημοσίου συμφέροντος. Ταυτόχρονα, εκτός από την προστασία του χρηματοπιστωτικού τομέα, έπρεπε να αποτραπεί και η µετακύλιση των επιπτώσεων της κρίσης του στην ευρύτερη οικονομία και κοινωνία και να προφυλαχθούν τα δικαιώματα του κοινωνικού συνόλου στη Δημοκρατία. Η θέσπιση δίκαιων και βιώσιμων μέτρων αποπληρωμής κρίθηκε επιβεβλημένη για την επαναφορά της ισορροπίας μεταξύ των δικαιωμάτων των χρεωστών και πιστωτών για σκοπούς επανεκκίνησης της οικονομίας. Μέσω της διαδικασίας που προνοεί ο Νόμος σκοπός είναι να υποβοηθούν αφερέγγυοι χρεώστες να αντιμετωπίσουν τις οφειλές τους, έτσι ώστε να αποφεύγεται η πτώχευση από τη μια και από την άλλη να διασφαλιστούν τα δικαιώματα των πιστωτών επί των οφειλόμενων από αφερέγγυους χρεώστες με λογικό και οργανωμένο τρόπο και με γνώμονα ότι δεν θα βρίσκονται σε χειρότερη θέση από αυτή στην οποία θα βρίσκονταν αν η περιουσία του χρεώστη διατίθετο σύμφωνα με τις διατάξεις του Πέρι Πτώχευσης Νόμου. Η διαδικασία που ακολουθείται με βάση το N. 65(Ι)/2015 αναφορικά με την έκδοση Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής (ΠΣΑ), περιέχεται στο Κεφάλαιο 2 του Νόμου. Το ΠΣΑ ετοιμάζεται από σύμβουλο αφερεγγυότητας και παρουσιάζεται στη συνέλευση πιστωτών προς εξέταση όπου οι πιστωτές θα το εγκρίνουν ή θα το απορρίψουν. Σε περίπτωση έγκρισης του, τίθεται σε ισχύ αφού πρώτα επικυρωθεί από το Δικαστήριο με βάση το άρθρο 61 του Νόμου. Σε περίπτωση που το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής απορριφθεί από τη συνέλευση των πιστωτών και εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει άρθρο 72
(1), ο χρεώστης δύναται να αποταθεί μονομερώς στο Δικαστήριο για την έκδοση διατάγματος με το οποίο να επιβάλλεται σε όλους τους πιστωτές το ΠΣΑ το οποίο απέρριψαν στη συνέλευση τους. Το Δικαστήριο, σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 73
(1)του Νόμου, δύναται να εκδώσει διάταγμα κατόπιν αίτησης που υποβάλλεται σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 72
(1), μόνο στις περιπτώσεις που το ΠΣΑ που απορρίφθηκε από τους πιστωτές, θα είχε ως αποτέλεσμα να θέσει τους πιστωτές στην ίδια ή σε καλύτερη θέση από αυτήν στην οποία τέτοιοι πιστωτές θα ευρίσκονταν εάν η περιουσία του χρεώστη διατίθετο σύμφωνα με τις διατάξεις του Περί Πτώχευσης Νόμου. Για σκοπούς αξιολόγησης του κριτηρίου κατά πόσο το ΠΣΑ το οποίο απορρίφθηκε από τους πιστωτές, θα έχει ως αποτέλεσμα να θέσει τους πιστωτές στην ίδια ή σε καλύτερη θέση από αυτήν στην οποία τέτοιοι πιστωτές θα ευρίσκονταν εάν η περιουσία του χρεώστη διατίθετο σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Πτώχευσης Νόμου, το Δικαστήριο, δυνάμει του άρθρου 73
(2)λαμβάνει υπόψη την έκθεση την οποία εκδίδει ο σύμβουλος αφερεγγυότητας, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 52
(1)(δ), καθώς και οποιαδήποτε άλλα έγγραφα ή στοιχεία τα οποία κρίνει σχετικά. Επίσης λαμβάνονται υπόψη σύμφωνα με το άρθρο 73
(3)όλα τα περιουσιακά στοιχεία του χρεώστη για σκοπούς ενίσχυσης της δυνατότητας αποπληρωμής των χρεών του. Σύμφωνα με το άρθρο 72
(4)του Νόμου, ο χρεώστης μετά την έκδοση διατάγματος δυνάμει του παρόντος άρθρου δίδει ειδοποίηση στους καθορισμένους πιστωτές, τους εγγυητές, τον σύμβουλο αφερεγγυότητας και την Υπηρεσία Αφερεγγυότητας. Το άρθρο 72
(5)του Νόμου προνοεί τα ακόλουθα: «Οποιοδήποτε πρόσωπο αναφέρεται στο εδάφιο
(4)δύναται να προσφύγει στο δικαστήριο για ακύρωση του διατάγματος που εκδίδεται δυνάμει του παρόντος άρθρου εντός δεκαπέντε
(15)ημερών από την ημερομηνία που ειδοποιήθηκε για την έκδοση του.» Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 77 του Νόμου, το οποίο εντάσσεται κάτω από ΤΙΤΛΟ ΙΙΙ - ΜΗ ΣΥΝΑΙΝΕΤΙΚΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΣΧΕΔΙΑ ΑΠΟΠΛΗΡΩΜΗΣ εφαρμόζονται οι διατάξεις των άρθρων 62-71 κατ' αναλογίαν σε ΠΣΑ το οποίο επιβάλλεται κατόπιν διατάγματος του Δικαστηρίου. Ειδικότερα, το Άρθρο 65 του Νόμου προνοεί τα εξής: «65. Οι λόγοι για τους οποίους Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής δύναται να προσβληθεί από πιστωτή σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 59, περιορίζονται χωρίς επηρεασμό των διατάξεων του άρθρου 68, στους ακόλουθους: (α) Ότι ο χρεώστης έχει με τη συμπεριφορά του κατά τα δύο
(2)έτη πριν από την έκδοση προστατευτικού διατάγματος σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 39, διευθετήσει τις οικονομικές του υποθέσεις με τέτοιο τρόπο ούτως ώστε να είναι ή να γίνει επιλέξιμος να υποβάλει αίτηση για Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής· (β) δεν υπήρξε συμμόρφωση με τις διαδικαστικές απαιτήσεις του παρόντος Νόμου, περιλαμβανομένης της μη ύπαρξης τελεσίδικης απόφασης δικαστηρίου σε σχέση με την επαλήθευση σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 43, όπου αυτό εφαρμόζεται· (γ) υπάρχει ουσιαστική ανακρίβεια ή παράλειψη στην Κατάσταση Προσωπικών Οικονομικών Στοιχείων, η οποία παραβλάπτει ουσιωδώς τα συμφέροντα του πιστωτή· (δ) ο χρεώστης δεν πληρούσε τα κριτήρια επιλεξιμότητας που καθορίζονται στο άρθρο 35 όταν προτάθηκε το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής· (ε) ο χρεώστης έχει διαπράξει αδίκημα που προβλέπεται στον παρόντα Νόμο το οποίο προκαλεί ουσιαστική βλάβη στον πιστωτή· (στ) ο χρεώστης είχε συναλλαγή με πρόσωπο η οποία έγινε κατά την περίοδο τριών
(3)ετών αμέσως πριν από την ημερομηνία καταχώρισης αίτησης για έκδοση προστατευτικού διατάγματος, η οποία δεν έγινε έναντι αξιόλογης αντιπαροχής και η οποία συνέβαλε ουσιαστικά στην ανικανότητα του χρεώστη να αποπληρώσει τα χρέη του, εξαιρουμένων των χρεών τα οποία οφείλονται στα πρόσωπα με τα οποία ο χρεώστης είχε εισέλθει σε συναλλαγές οι οποίες δεν έγιναν έναντι αξιόλογης αντιπαροχής· (ζ) ο χρεώστης έδειξε προτίμηση δολίως σε πρόσωπο, τηρουμένων των διατάξεων της οικείας νομοθεσίας, κατά την περίοδο των τριών
(3)ετών αμέσως πριν από την ημερομηνία καταχώρισης αίτησης για έκδοση του προστατευτικού διατάγματος, η οποία είχε ως αποτέλεσμα την ουσιαστική μείωση του διαθέσιμου ποσού για την πληρωμή των χρεών του, εξαιρουμένων των χρεών που οφείλονται στο πρόσωπο στο οποίο δόθηκε η δόλια προτίμηση.» Τα κριτήρια επιλεξιμότητας για μη συναινετικό ΠΣΑ καταγράφονται στο άρθρο 72
(1)-
(3)και τα παραθέτω αυτούσια: «72.-
(1)Σε περίπτωση που Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής απορρίφθηκε από τη συνέλευση των πιστωτών, σύμφωνα με τις διατάξεις μη συναινετικό του Τίτλου ΙΙ του παρόντος Κεφαλαίου και πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις- (α) [Διαγράφηκε]· (β) τουλάχιστον ένας από τους πιστωτές του είναι εξασφαλισμένος πιστωτής, ο οποίος έχει εξασφάλιση επί της κύριας κατοικίας του χρεώστη η οποία βρίσκεται στη Δημοκρατία, η αγοραία αξία της οποίας δεν υπερβαίνει το ποσό των τριακοσίων πενήντα χιλιάδων ευρώ (€350.000)· και (γ) η συνολική αξία των περιουσιακών στοιχείων του χρεώστη, εξαιρουμένης της κύριας κατοικίας του, δεν υπερβαίνει τις πεντακόσιες χιλιάδες ευρώ (€500.000)· και (δ) [Διαγράφηκε]· (ε) ο χρεώστης αδυνατεί να αποπληρώσει τα χρέη του λόγω χειροτέρευσης της οικονομικής του κατάστασης ως αποτέλεσμα γεγονότων ή καταστάσεων εκτός του ελέγχου του, τα οποία έχουν επισυμβεί από το 2009 και εντεύθεν και πριν από την αίτηση για έκδοση προστατευτικού διατάγματος σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 39, και είχαν ως αποτέλεσμα την ουσιαστική μείωση του εισοδήματός του κατά τουλάχιστον είκοσι πέντε τοις εκατόν (25%) ή περισσότερο· και (στ) ο σύμβουλος αφερεγγυότητας έχει υπογράψει δήλωση με την οποία επιβεβαιώνει ότι, έχει την άποψη ότι- (
  1. i)οι πληροφορίες που περιέχονται στην Κατάσταση Προσωπικών Οικονομικών Στοιχείων που ετοιμάστηκε σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 28, εξ όσων ο ίδιος γνωρίζει ή οφείλει να γνωρίζει, είναι πλήρεις και ακριβείς· και (
  2. ii)χρεώστης πληροί τα κριτήρια επιλεξιμότητας των άρθρων 35 και του παρόντος άρθρου για να αιτηθεί στο δικαστήριο για την έκδοση διατάγματος σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Τίτλου II παρόντος Τίτλου· και (iii) ο χρεώστης έχει επιδείξει καλή πίστη ως προς την έγκριση συναινετικού Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής δυνάμει των διατάξεων του Τίτλου ΙΙ του παρόντος Κεφαλαίου, αλλά αυτή δεν κατέστη δυνατή· και (
  3. iv)το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής που απορρίφθηκε από τους πιστωτές έχει ως αποτέλεσμα να θέσει τους πιστωτές στην ίδια ή σε καλύτερη θέση από αυτήν στην οποία θα βρίσκονταν οι εν λόγω πιστωτές, εάν η περιουσία του χρεώστη εδιατίθετο σύμφωνα με τις διατάξεις του περί Πτώχευσης Νόμου, εξαιρουμένων των περιουσιακών στοιχειών που δεν διατίθενται και τηρουμένης της σειράς προτεραιότητας των χρεών· και (
  4. v)τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 74, το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής προβλέπει ότι τα περιουσιακά στοιχεία του χρεώστη, εξαιρουμένης της κύριας κατοικίας του και ποσού για την κάλυψη των λογικών εξόδων διαβίωσης του ιδίου και των εξαρτώμενων μελών της οικογένειάς του, χρησιμοποιούνται για την εξυπηρέτηση των χρέων του, ο χρεώστης δύναται να αιτείται μονομερώς στο δικαστήριο την έκδοση διατάγματος, με το οποίο να επιβάλλεται σε όλους τους πιστωτές το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής που απέρριψαν σε συνέλευσή τους σύμφωνα με τις διάταξεις του Τίτλου ΙΙ του παρόντος Κεφαλαίου: Νοείται ότι, ο χρεώστης δύναται να υποβάλει αίτηση δυνάμει του παρόντος άρθρου στο δικαστήριο, μόνο ενόσω βρίσκεται σε ισχύ προστατευτικό διάταγμα το οποίο εκδίδεται δυνάμει του άρθρου 75: Νοείται περαιτέρω ότι, ο χρεώστης οφείλει όπως υποβάλει την αίτησή του αυτή στο δικαστήριο, καλή τη πίστει.
(2)Για τους σκοπούς της παραγράφου (ε) του εδαφίου
(1), τεκμαίρεται ότι οποιαδήποτε μείωση στα εισοδήματα την οποία υπέστη ο χρεώστης από το έτος 2012 και μέχρι την ημερομηνία έναρξης ισχύος του παρόντος Νόμου οφείλεται σε γεγονότα ή καταστάσεις εκτός του ελέγχου του χρεώστη και πιο συγκεκριμένα στην οικονομική κρίση, εκτός εάν ο πιστωτής μπορεί να αποδείξει, στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων, ότι ο λόγος για τον οποίο ο χρεώστης αδυνατεί να αποπληρώσει τα χρέη του είναι άλλος από την οικονομική κρίση.
(3)Για τον καθορισμό της αγοραίας αξίας της κύριας κατοικίας για τους σκοπούς της παραγράφου (β) του εδαφίου
(1), ακολουθείται η διαδικασία που προβλέπεται από τις διατάξεις του άρθρου 44.» Επειδή ζητείται η ακύρωση διατάγματος το οποίο εκδόθηκε στα πλαίσια μονομερούς αίτησης, σημειώνεται πως μια τέτοια αίτηση «είναι υψίστης πίστεως («uberrima fides») και παράλειψη παρουσίασης ουσιαστικών γεγονότων ενώπιον του Δικαστηρίου οδηγεί στην ακύρωση της διαταγής που δόθηκε στη μονομερή αίτηση».(Βλ.Γρηγορίου ν. Χριστόφορου
(1995)1 Α.Α.Δ. 248 και Μ.and Ch. Mitsingas Trading Ltd κ.α. ν. The Timberland Co.
(1997)1 (Γ) Α.Α.Δ. 1791). Το χαρακτήρα της μονομερούς αίτησης, η οποία καταχωρείται δυνάμει του άρθρου 72
(1)του Ν.65(Ι)/2015, ως αίτησης υψίστης πίστεως (uberrima fides) επιβάλλει και η δεύτερη επιφύλαξη του εδαφίου αυτού το οποίο ορίζει τα εξής: «Νοείται περαιτέρω, ότι, ο χρεώστης οφείλει όπως υποβάλει την αίτηση του αυτή στο δικαστήριο, καλή τη πίστει». Έπεται πως κατά την έκδοση από το Δικαστήριο μονομερώς προστατευτικού διατάγματος και διατάγματος επιβολής του, ο χρεώστης θα πρέπει να ενεργεί καλή τη πίστει (bona fide) και να προβαίνει σε πλήρη αποκάλυψη όλων των ουσιαστικών στοιχείων της οικονομικής του κατάστασης τα οποία μπορούν να επιδράσουν στην κρίση του Δικαστηρίου. Απόκρυψη ουσιωδών στοιχείων μπορεί να οδηγήσει σε ακύρωση είτε του προστατευτικού διατάγματος είτε του διατάγματος επιβολής του ΠΣΑ (Βλ. επίσης Ιn Re Nugent (A Debtor)
(2016)IEHC 127). ΓΕΓΟΝΟΤΑ Τα γεγονότα που αφορούν την παρούσα υπόθεση έχουν ως εξής:
(1)Στις 5/10/2021 εκδόθηκε Προστατευτικό Διάταγμα (με διάρκεια ισχύος 95 ημερών) το οποίο ανανεώθηκε την 23.12.2021 για περίοδο 40 ημερών από 8/1/22.
(2)Στις 7/10/2021 ο Σύμβουλος απέστειλε email και διπλοσυστημένη επιστολή στην Τράπεζα με το οποίο ζήτησε την προσκόμιση επαλήθευσης χρέους εντός 35 ημερών και εκτίμησης εντός 20 ημερών.
(3)Στις 26/10/2021 η Τράπεζα απέστειλε την εκτίμηση. Στις 27/10/2021 ο Σύμβουλος έκανε αποδεκτή την εκτίμηση.
(4)Στις 15/2/2022 η Τράπεζα απέστειλε την επαλήθευση χρέους την οποία ο Σύμβουλος δεν έκαμε αποδεκτή καθότι δεν απεστάλη εντός της προθεσμίας των 35 ημερών.
(5)Στις 2/2/2022 ο Σύμβουλος απέστειλε επιστολή με την οποίαν δεν αποδέχθηκε το οφειλόμενο (κατά την Τράπεζα) χρέος της χρεώστιδας και συγκάλεσε συνέλευση πιστωτών για την 16/2/22.
(6)Στις 15/2/2022 ο Σύμβουλος με επιστολή του δεν αποδέχθηκε την επαλήθευση χρέους της Τράπεζας, επιμένοντας στην δική του κατάσταση λογαριασμού. (ζ) Στις 16/2/22 έλαβε χώρα η συνέλευση πιστωτών όπου δεν εγκρίθηκε το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής από την Τράπεζα Κύπρου. Στις 11/5/22 εκδόθηκε διάταγμα Δικαστηρίου κατόπιν μονομερούς αιτήσεως από την χρεώστιδα ημερ.6/5/22 για ανανέωση και παράταση της ισχύος του προστατευτικού διατάγματος ημερ.5/10/
  1. Mε τα πιο πάνω ως υπόβαθρο, προχωρώ να εξετάσω τους λόγους που προωθήθηκαν από τους Αιτητές μέσω της αγόρευσης τους σε συνάρτηση με τους λόγους ένστασης. ΑΝΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΑΠΟΠΛΗΡΩΜΗΣ Οι Αιτητές ισχυρίζονται ότι η ικανότητα αποπληρωμής των χρεών της χρεώστιδας δεν έχει επηρεαστεί αρνητικά μέχρι σήμερα, και ότι αυτή δύναται να αποπληρώνει τα χρέη της εφόσον ούτε η περιουσία της αλλά ούτε τα εισοδήματα της έχουν μειωθεί. Τα εισοδήματα της, εισηγούνται, δεν μειώθηκαν αφού είναι δημόσιος υπάλληλος, δεν απώλεσε ακίνητη περιουσία, ούτε είχε οιοδήποτε άλλο πρόβλημα. Παραπέμπουν συναφώς στα στοιχεία που έχει παρουσιάσει η χρεώστιδα στην ένορκη δήλωση της ημερ.6/5/22 Τεκμήριο 17 - «αποδοχές Υπηρεσίας Κοινωνικών Ασφαλίσεων» και στον πίνακα που ετοίμασε για να δείξει τη μείωση στα εισοδήματα της 25% όπου, είναι η εισήγηση τους, φαίνεται ότι τα εισοδήματα της καθώς και του συζύγου της αυξάνονται. Σύμφωνα με τη θέση τους από το έτος 2012 μέχρι το 2015 ή 2016 η χρεώστιδα δεν υπέστη καμία εισοδηματική μείωση. Η μοναδική μείωση φαίνεται στο έτος 2018 όπου για 3 μήνες ο σύζυγος της για άγνωστο λόγο δεν έλαβε εισόδημα. Δεν υπάρχει συνεπώς, εισηγούνται, μείωση εισοδημάτων λόγω οικονομικής κρίσης. Μάλιστα, τα έτη 2012, 2013, 2015, 2016, 2017, 2019 και 2020 τα συνολικά εισοδήματά τους είναι πιο αυξημένα από αυτά των ετών 2009, 2010, 2011 και προηγούμενα όταν έλαβαν την πιστωτική διευκόλυνση της Τράπεζας. Επομένως, είναι η θέση τους ότι η χρεώστιδα δεν είναι αφερέγγυα καθότι τα χρέη της είναι «μικρότερα» από την αξία των περιουσιακών της στοιχείων ενώ υπάρχει διαθέσιμο εισόδημα για αποπληρωμή της οφειλής της προς τους πιστωτές. Οι συνήγοροι της Καθ' ης η αίτηση αντιτείνουν ότι παρουσιάστηκε μείωση των εισοδημάτων της Καθ' ης η αίτηση και ως εκ τούτου αδυνατεί να αποπληρώσει τα χρέη της λόγω χειροτέρευσης της οικονομικής της κατάστασης ως αποτέλεσμα γεγονότων ή καταστάσεων εκτός του ελέγχου της τα οποία έχουν επισυμβεί από το 2009 και εντεύθεν και είχαν ως αποτέλεσμα την ουσιαστική μείωση των εισοδημάτων της κατά τουλάχιστον 25% και πριν την Αίτηση έκδοσης του Προστατευτικού Διατάγματος και ότι έχει προσκομίσει ικανοποιητική μαρτυρία και αντίγραφα Φορολογικών Δηλώσεων που θεμελιώνουν τον ισχυρισμό της. Συγκεκριμένα, είναι η θέση τους ότι κατά το έτος 2016 είχε εισοδήματα €19.557 ενώ κατά το 2018 τα εισοδήματα της μειώθηκαν στο ποσό των €14.505, ήτοι πέραν του 25%. Παραπέμπουν σχετικά στη Δέσμη Αντιγράφων Κατάστασης Κοινωνικών Ασφαλίσεων που επισυνάπτεται στην αίτηση 6/5/22 για διάταγμα επιβολής. Από μελέτη των πιο πάνω στοιχείων στο φάκελο της υπόθεσης προς διαπίστωση των εισοδημάτων της χρεώστιδας, παρατηρώ ότι από τις Καταστάσεις Κοινωνικών Ασφαλίσεων, που επισυνάπτονται στην ένορκη δήλωση της χρεώστιδας ημερ.6/5/22 και τον σχετικό πίνακα, που αποτελούν το Τεκμήριο 17, δεν προκύπτει η μείωση που επικαλούνται οι συνήγοροι της Αιτήτριας. Συγκεκριμένα, το 2009 η χρεώστιδα παρουσιάζει ακάθαρτες αποδοχές ύψους €12.021, το 2010 €15.898, το 2011 €16.903, το 2012 €16.562, το 2013 €16.872, το 2014 και 2015 €16.562, το 2016 €16.741, το 2017 €16.594, το 2018 €17.090, το 2019 €17.207 και το 2020 €17.
  2. Ενόψει τούτου, δεν μπορώ να συμφωνήσω ότι υπήρξε οποιαδήποτε μείωση και δη ως αποτέλεσμα γεγονότων ή καταστάσεων εκτός του ελέγχου της χρεώστιδας τα οποία έχουν επισυμβεί από το 2009 και εντεύθεν. Όσον αφορά τα εισοδήματα του συζύγου της αυτά παρουσιάζουν αύξηση μετά τα έτη 2009 και
  3. Είναι γεγονός ότι η μοναδική μείωση φαίνεται στο έτος 2018 στα εισοδήματα του συζύγου της χρεώστιδας, για 3 μήνες κατά τους οποίους δεν έλαβε εισόδημα. Κατά το έτος 2017 ο σύζυγος της έλαβε €18.216 ενώ κατά το έτος 2018 €13.
  4. Το αμέσως επόμενο έτος έλαβε €18.
  5. Όπως δε προκύπτει από τον Πίνακα τα συνολικά εισοδήματα του ζεύγους κατά το 2016 ήταν €19.557, κατά το 2017 ήταν €18.964, κατά το 2018 €14.505 και κατά το 2019 €20.
  6. Είναι προφανές ότι η μείωση του συνολικού εισοδήματος του 2018 (ποσοστού 25.83% ως αναφέρεται στον πίνακα) δεν μπορεί να αποτελέσει ουσιαστική μείωση του εισοδήματος της χρεώστιδας η οποία να την εμποδίζει να αποπληρώνει τα χρέη της εντός της έννοιας του άρθρου 72
(1)(ε). Για να ικανοποιηθεί το κριτήριο του εν λόγω άρθρου θεωρώ ότι η ελάχιστη μείωση του 25% στα εισοδήματα του χρεώστη δεν θα πρέπει να είναι αποσπασματική αλλά να προκύπτει από τη συνολική περίοδο που λαμβάνονται εισοδήματα. Δεν βρίσκει έρεισμα στη λογική να απομονώνεται επιλεκτικά ένας χρόνος κατά τον οποίο υπήρξε μείωση ενώ κατά τα υπόλοιπα χρόνια να μην υπήρξε καθόλου μείωση. Σκοπός του Νομοθέτη ήταν να θεσπίσει μηχανισμό εκεί όπου έχει επέλθει σημαντική συνολική μείωση στα εισοδήματα του χρεώστη, η οποία έχει καθοριστεί νομοθετικά. Οφείλω εδώ να σημειώσω ότι η σύγκριση στον πίνακα που καταλήγει στη μείωση 25.83% δεν έγινε σε σχέση με το έτος που προηγήθηκε του έτους της μείωσης αλλά με προηγούμενο αυτού έτος. Αυτό ενισχύει την πιο πάνω θέση μου για επιλεκτική αναφορά σε συγκεκριμένα έτη αντί σε συνολική μείωση. Διαπιστώνω, περαιτέρω πως στο Τεκμήριο 7 που επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση των Αιτητών έχουν επισυναφθεί φορολογικές δηλώσεις για το 2017 και 2018 του συζύγου της χρεώστιδας στις οποίες φαίνονται εισοδήματα €19.668 και €14.332, αντίστοιχα. Σε αυτές πράγματι διαπιστώνονται διαφορές στο ύψος των αποδοχών του σε σχέση με τις καταστάσεις των Κοινωνικών Ασφαλίσεων για τα ίδια έτη, €18.216 και €13.261, αντίστοιχα. Τα στοιχεία αυτά παρουσιάζουν ανακριβή εικόνα των εισοδημάτων του συζύγου της χρεώστιδας. Η παρούσα διαδικασία συνιστά ιδιόμορφη διαδικασία. Εξετάζοντας τους λόγους που παρατίθενται πιο πάνω με βάση τους οποίους ο πιστωτής μπορεί να υποβάλει την αίτηση του, μεταξύ των οποίων και η μη ικανοποίηση των κριτηρίων επιλεξιμότητας, κρίνω ότι το Δικαστήριο μπορεί να εξετάσει εκ νέου το βάσιμο της έκδοσης του επίδικου διατάγματος, πάντοτε στα πλαίσια της εξουσίας που του δίνει ο Νόμος, παρά το ότι το διάταγμα εκδόθηκε από ομόβαθμο Δικαστήριο. Κατά συνέπεια καταλήγω με σιγουριά ότι δεν υπήρξε συμμόρφωση με το κριτήριο επιλεξιμότητας που προνοείται στο άρθρο 72
(1)(ε), πιο πάνω και ότι το περιεχόμενο του ΠΣΑ παρουσιάζει ουσιαστικές ανακρίβειες, παραλείψεις και αδυναμίες δυνάμει του άρθρου 65(γ). Με βάση τα πιο πάνω κρίνω ότι η αίτηση θα πρέπει να έχει επιτυχή κατάληξη, χωρίς να χρήζουν εξέτασης τα υπόλοιπα ζητήματα που έχουν εγείρει οι δικηγόροι των Αιτητών. Εκδίδεται Διάταγμα ως η παρα. Α της αίτησης. Επιδικάζονται έξοδα υπερ των Αιτητών και εναντίον της Καθ΄ ης η αίτηση ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.): ........... Μ. Παπαϊωάννου, Α.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.