ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ν. Σ.Μ., Αρ. Αγωγής: 1350/2017, 4/12/2023

(1)/2006 (στο εξής ο Νόμος) ή και τον περί Φόρου Προστιθέμενης Αξίας (Τροποποιητικό) (Αρ.3) Νόμο, αρ.129(Ι)/

1. Σύμφωνα με τον ενάγοντα, κατόπιν αίτησης του εναγόμενου στις 26/9/2013, για λήψη ειδικής χορηγίας για απόκτηση ή και ανέγερση κατοικίας, η οποία εγκρίθηκε με επιστολή της αρμόδιας υπηρεσίας του Υπουργείου Οικονομικών ημερ.12/10/2015, διαβιβάστηκε στον τελευταίο επιταγή για το ποσό των €10.896,
2. Εκ των υστέρων όμως, διαπιστώθηκε ότι ο εναγόμενος τον Ιούνιο του 2013 εγκαταστάθηκε μόνιμα στο εξωτερικό και ως εκ τούτου η κατοικία για την οποία έλαβε χορηγία δεν αποτελεί τον κύριο και μόνιμο χώρο διαμονής του. Μάλιστα, ο εναγόμενος κατά τον χρόνο έγκρισης της χορηγίας δεν διέμενε στην κατοικία, ενώ περαιτέρω την εκμίσθωσε σε τρίτα πρόσωπα. Πάντως, από την έρευνα που διενεργήθηκε διαπιστώθηκε ότι ο εναγόμενος εξακολουθεί να είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης της κατοικίας. Ως εκ τούτου, έχοντας υπόψη τις ρητές πρόνοιες της σχετικής νομοθεσίας, ο εναγόμενος οφείλει να επιστρέψει το ποσό που έλαβε. Όπως αναφέρει ακόμα ο ενάγοντας, μόλις διαπιστώθηκαν τα ανωτέρω, η αρμόδια Υπηρεσία του Υπουργείου Οικονομικών απέστειλε επιστολή στον εναγόμενο ημερομηνίας 3/3/2017, με την οποία του ζήτησε όπως εντός τριάντα

(30)ημερών εφοδιάσει την υπηρεσία με στοιχεία για το ότι η επίδικη κατοικία αποτελεί τον κύριο τόπο διαμονής του, ως η σχετική προϋπόθεση για τη λήψη της ως άνω χορηγίας, πλην όμως ο εναγόμενος ουδέν έπραξε. Ο εναγόμενος στην υπεράσπιση του, κατ' αρχάς εγείρει προδικαστική ένσταση και ισχυρίζεται ότι η απόφαση του Ενάγοντα ουδέποτε εξωτερικεύτηκε στον ίδιο ή και ουδέποτε κοινοποιήθηκε ή και έλαβε γνώση αυτής και ως προς τούτο παρέμεινε internum της διοίκησης. Γι' αυτό και η αγωγή θα πρέπει ν' απορριφθεί ως προδήλως αβάσιμη. Από εκεί και πέρα παραδέχεται ότι υπέβαλε την αίτηση και ότι αυτή εγκρίθηκε και έλαβε το αναφερόμενο ποσό. Ό,τι άλλο παραδέχεται είναι τις αναφερόμενες στην έκθεση απαίτησης πρόνοιες της νομοθεσίας και ότι συνεχίζει να είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης της κατοικίας. Αρνείται όλους τους υπόλοιπους ισχυρισμούς του ενάγοντα και ισχυρίζεται ότι: (α) Διαμένει στην Κύπρο και η εν λόγω κατοικία αποτελεί κύριο και μόνιμο χώρο διαμονής του. Ο οποιοσδήποτε ισχυρισμός του Ενάγοντα για το ότι ο Εναγόμενος διαμένει στο εξωτερικό σε καμία περίπτωση δεν ευσταθεί. (β) Έχει συμπεριφερθεί απολύτως νομότυπα και κανένα ποσό δεν οφείλει να επιστρέψει στον Ενάγοντα από τη στιγμή που ο ίδιος ο Ενάγοντας ως αναφέρει και στην παράγραφο της 3 της Έκθεσης Απαίτησης του, ενέκρινε την αίτηση του Εναγόμενου για παραχώρηση Ειδικής Χορηγίας για την ανέγερση ή και απόκτηση κατοικίας και ακολούθως του διαβίβασε την επιταγή για το ποσό της Ειδικής Χορηγίας ύψους €10.896,68. (γ) Ουδέποτε έλαβε οποιαδήποτε επιστολή ή και οχλήθηκε ή και οχλήθηκε δεόντως από τον Ενάγοντα και ο οποιοσδήποτε ισχυρισμός του Ενάγοντα (για όχληση του) αποτελεί εκ των υστέρων σκέψεις. Με βάση όσα αναφέρθηκαν ανωτέρω, ο εναγόμενος αρνείται ότι οφείλει οιονδήποτε ποσό και ζητά την απόρριψη της αγωγής εναντίον του. Ο ενάγοντας στην απάντηση του στην υπεράσπιση, αρνείται την προδικαστική ένσταση του εναγόμενου, καθώς επίσης τους ανωτέρω ισχυρισμούς του υπό (α)-(γ) και επαναλαμβάνοντας τους ισχυρισμούς του στην έκθεση απαίτησης, αξιώνει την έκδοση απόφασης υπέρ του ως η έκθεση απαίτησης. Παρά το γεγονός ότι το επίδικο ποσό της υπόθεσης υπερβαίνει τις €3.000, οι δύο πλευρές συμφώνησαν όπως η παρούσα εκδικαστεί με γραπτές μαρτυρίες και το Δικαστήριο έχοντας υπόψη όλα τα δεδομένα εξέδωσε σχετικό διάταγμα. Για την πλευρά του ενάγοντα κατατέθηκε γραπτή μαρτυρία της Ζ.Α., Διοικητικής Λειτουργού στην Υπηρεσία Χορηγιών και Επιδομάτων του Υπουργείου Οικονομικών (ΜΕ1), της Ε.Ζ., Βοηθός Κτηματολογική Λειτουργός στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λάρνακας - Υπεύθυνη στον Τομέα Μεταβιβάσεων και Υποθηκών (ΜΕ2) και του Λ.Λ., ιδιώτη επιδότη (ΜΕ3), ενώ για την πλευρά του εναγόμενου κατατέθηκε γραπτή μαρτυρία του ίδιου. Ουδείς εκ των μαρτύρων αντεξετάστηκε. Η επιχειρηματολογία των συνηγόρων εμπεριέχεται στις γραπτές αγορεύσεις που αυτοί παρέδωσαν στο Δικαστήριο και τις οποίες είχα την ευκαιρία να μελετήσω. Στο σημείο αυτό, αναφέρω πως δεν θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω ό,τι οι συνήγοροι αναφέρουν στις αγορεύσεις τους και θ' αναφερθώ σε συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων κατωτέρω, εφόσον τούτο κριθεί αναγκαίο. Υπενθυμίζω εδώ την πάγια νομολογιακή αρχή ότι, εφόσον πρόκειται για αστική υπόθεση, ο ενάγων έχει γενικό βάρος απόδειξης (burden of proof) της υπόθεσής του στη βάση του κριτηρίου του ισοζυγίου των πιθανοτήτων. Αν το έχει καταφέρει αυτό ο ενάγοντας, τότε το ερώτημα είναι αν ο εναγόμενος, ο οποίος έχει ειδικό βάρος απόδειξης (evidential burden), παρουσίασε με τη σειρά του, τέτοια ικανοποιητική μαρτυρία προς υποστήριξη των θεμάτων που κατέστησε επίδικα με τη δική του εκδοχή, ώστε το βάρος να μετατοπιστεί πίσω στον ενάγοντα να απαντήσει ικανοποιητικά και να αποσείσει το εκ πρώτης όψεως, περί αντιθέτου συμπέρασμα που δημιουργήθηκε από τον εναγόμενο (βλ. μεταξύ άλλων Σοφοκλέους Κυριάκος ν. Γιώτας Κυριάκου

(2010)1 Α.Α.Δ. 665). Το κριτήριο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διάδικου που φέρει το βάρος της απόδειξης (onus of proof) είναι "πιο πιθανή παρά ή αντίθετη", εκείνης, δηλαδή, του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση ή εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not). Αν απέτυχε να αποδείξει τη θέση ή την εκδοχή του σε αυτό το επίπεδο (standard of proof), ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης δεν θεωρείται ότι το απέσεισε, έστω και αν η θέση ή η εκδοχή του είναι "πιο πιθανή παρά ή αντίθετη", εκείνης, δηλαδή, του αντιδίκου του (βλ. Κυριάκου ανωτέρω). Εν προκειμένω, με βάση τη δικογραφία και τη μαρτυρία που προσκομίστηκε από τις δύο πλευρές, αλλά και τη δήλωση του συνήγορου του εναγόμενου στο πλαίσιο της αγόρευσης του, ότι δηλαδή η μαρτυρία των ΜΕ2 και ΜΕ3 δεν αμφισβητείται (βλ. σελ.11), προκύπτει ότι τα κάτωθι γεγονότα αποτελούν κοινό έδαφος μεταξύ των δύο πλευρών ή και δεν αμφισβητούνται:

1. Ο εναγόμενος, δυνάμει των προνοιών του Νόμου, στις 26/9/2013 υπέβαλε αίτηση στην Υπηρεσία Χορηγιών και Επιδομάτων του Υπουργείου Οικονομικών για να του παραχωρηθεί η Ειδική Χορηγία για την απόκτηση ή και την ανέγερση κατοικίας στο χωρίο Περβόλια της επαρχίας Λάρνακας (βλ. Τεκμήριο Α στη μαρτυρία της ΜΕ1).
2. Την ίδια μέρα υποβολής της συγκεκριμένης αίτησης, στάλθηκε, καθηκόντως, από την Ζ.Α., επιστολή ημερομηνίας 26/9/2013 στον εναγόμενο, με την οποία τον ενημέρωνε ότι η αίτηση του είχε καταχωρηθεί με τον αριθμό φακέλου Κ.....3, ότι οι αιτήσεις λαμβάνουν σειρά προτεραιότητας και ότι αυτή θα εξεταζόταν ανάλογα με την ημερομηνία υποβολής της. Τέλος, του ανέφερε ότι η Υπηρεσία Χορηγιών και Επιδομάτων του Υπουργείου Οικονομικών θα επικοινωνούσε μαζί του για τα περαιτέρω. Η εν λόγω επιστολή είναι επισυνημμένη ως Τεκμήριο Β στη μαρτυρία της ΜΕ
4. Στις 12/10/2015, στάλθηκε από την Ζ.Α. εκ μέρους της Υπηρεσίας Χορηγιών και Επιδομάτων του Υπουργείου Οικονομικών επιστολή στον εναγόμενο, με την οποία του γνωστοποιήθηκε το γεγονός της έγκρισης της ως άνω αίτησής του για παραχώρηση της Ειδικής Χορηγίας για την απόκτηση ή και την ανέγερση κατοικίας. Δια της ως άνω επιστολής επισημάνθηκαν επίσης, εκ νέου, στον εναγόμενο οι όροι παροχής της σχετικής χορηγίας και του διαβιβάστηκε επιταγή για το ποσό της Ειδικής Χορηγίας ύψους €10.896,
5. Αντίγραφο της εν λόγω επιστολής είναι επισυνημμένη ως Τεκμήριο Γ στη μαρτυρία του ΜΕ
6. Η επιταγή λήφθηκε και εξαργυρώθηκε από τον Εναγόμενο.
7. Εξ όσων προκύπτει από τα στοιχεία του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λάρνακας, στις 18/11/2010, έγινε αποδεκτή η Δήλωση Μεταβίβασης της πώλησης ακινήτου με Π...../10, με την οποία ο Εναγόμενος αγόρασε τα 1009/20586 μερίδια, εξ αδιαιρέτου, από ένα χωράφι με αριθμό εγγραφής 5261 στα Περβόλια της επαρχίας Λάρνακας, για το ποσό των €153.
8. Πιστό Αντίγραφο της εν λόγω Δήλωσης Μεταβίβασης επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Α στη μαρτυρία της ΜΕ
10. Ταυτοχρόνως, έγινε αποδεκτή και η Δήλωση Υποθήκης του υπό αναφορά ακινήτου υπ' αρ.Υ..../10 για το ποσό των €320.000, προς όφελος της Ελληνικής Τράπεζας (βλ. Τεκμήριο Β στη μαρτυρία της ΜΕ2).
11. Επίσης, από τα στοιχεία του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λάρνακας, προκύπτει ότι οι ιδιόκτητες του υπό αναφορά ακινήτου, στις 23/3/2012, προέβησαν σε Συμφωνία Διανομής για να καθοριστεί το μερίδιο του καθενός, στην οποία φαίνεται ότι στον Εναγόμενο αναλόγισε η κατοικία με αριθμό 11, όπως φαίνεται στο Σχέδιο Διανομής (βλ. Τεκμήριο Γ στη μαρτυρία της ΜΕ2). Σημειώνεται ότι τη διανομή υπέγραψε ως πληρεξούσιος αντιπρόσωπος του Εναγόμενου, ο Α.Α., δυνάμει πληρεξουσίου εγγράφου υπ'αρ.247/12 (βλ. Τεκμήριο Δ στη μαρτυρία της ΜΕ2).
12. Από τα στοιχεία του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Λάρνακας, προκύπτει ότι ο Εναγόμενος ήταν μέχρι 20/1/2023 ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης των 1009/20586 μεριδίων του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 5261, το οποίο είναι ακόμα Υποθηκευμένο με την Υ..../10 (βλ. το Πιστοποιητικό Έρευνας ημερομηνίας 20/1/2023 που επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Ε στη μαρτυρία της ΜΕ2).
13. Η δικηγόρος του ενάγοντα, είχε αναθέσει στον ΜΕ3 την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος στην παρούσα αγωγή. Στις 9/10/2017, ο τελευταίος είχε επισκεφθεί τη διεύθυνση του εναγομένου και διαπίστωσε ότι στη συγκεκριμένη κατοικία διέμενε μια αλλοδαπή κυρία, η οποία όμως αρνήθηκε πεισματικά να του δώσει το όνομα της. Το μόνο στοιχείο που κατάφερε τελικά να αποκομίσει από την εν λόγω κυρία, ήταν ότι ενοικίαζε την εν λόγω κατοικία από τον εναγόμενο. Ως εκ τούτου, ο εν λόγω επιδότης επέστρεψε το κλητήριο ένταλμα ανεπίδοτο, δίδοντας στην δικηγόρο του ενάγοντα σχετική ειδοποίηση για το λόγο της μη επίδοσης ήτοι για το λόγο ότι το εν λόγω κλητήριο ένταλμα δεν επιδόθηκε στον εναγόμενο, επειδή την εν λόγω κατοικία ο εναγόμενος την ενοικιάζει σε άλλους (βλ. το Τεκμήριο Α στη μαρτυρία του ΜΕ3).
14. Ένεκα του γεγονότος της μη επίδοσης, στις 7/6/2018 εξασφαλίστηκε διάταγμα υποκατάστατης επίδοσης του κλητήριου εντάλματος στους γονείς του εναγομένου ή δια θυροκολλήσεως του κλητηρίου εντάλματος στη διεύθυνση των γονέων του (βλ. Τεκμήριο Β στη μαρτυρία του ΜΕ3). Στις 8/8/2018 δε, ο ΜΕ3 επέδωσε το εν λόγω Κλητήριο Ένταλμα δια θυροκολλήσεώς του στη διεύθυνση των γονέων του εναγόμενου. Αντίγραφο της ένορκης δήλωσης επίδοσης, μαζί με αντίγραφο της σχετικής ειδοποίησης, επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Γ στη μαρτυρία του ΜΕ
15. Συνεπώς, όλα τα πιο πάνω γίνονται ευρήματα του Δικαστηρίου. Με αυτά υπόψη, στρέφομαι τώρα στις εκατέρωθεν προβληθείσες εκδοχές και προβαίνω σε αξιολόγηση της μαρτυρίας των δύο πλευρών. Σύμφωνα με την ΜΕ1, κατά το Φεβρουάριο του 2017, λήφθηκε σχετική πληροφόρηση από την Υπηρεσία Χορηγιών και Επιδομάτων του Υπουργείου Οικονομικών, ότι ο εναγόμενος, από τον Ιούνιο του 2013, εγκαταστάθηκε μονίμως στο εξωτερικό και ως εκ τούτου η κατοικία για την οποία έλαβε χορηγία δεν αποτελεί τον κύριο και μόνιμο χώρο διαμονής του, σύμφωνα με τις πρόνοιες του ως άνω Νόμου. Μετά από σχετική έρευνα στην οποία προχώρησε η Υπηρεσία Χορηγιών και Επιδομάτων του Υπουργείου Οικονομικών, διαπιστώθηκε ότι πράγματι ο εναγόμενος δε διέμενε στην εν λόγω κατοικία, ενώ ο ίδιος, προχώρησε σε εκμίσθωση της κατοικίας σε τρίτα πρόσωπα. Επίσης, από την έρευνα διαπιστώθηκε ότι ο εναγόμενος εξακολουθεί να είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης της επίδικης κατοικίας. Κατά την έρευνα, διαπιστώθηκε περαιτέρω ότι ο εναγόμενος, κατά το χρόνο έγκρισης της επίδικης χορηγίας, δεν διέμενε στην κατοικία για την οποία έλαβε την σχετική χορηγία και ως εκ τούτου οφείλει να επιστρέφει το συνολικό ποσό το οποίο του καταβλήθηκε ως χορηγία, ήτοι το ποσό των €10.896,
16. Σχετική με τα ανωτέρω, είναι η επιστολή εκ μέρους της Υπηρεσίας Χορηγιών και Επιδομάτων του Υπουργείου Οικονομικών, ημερομηνίας 3/3/2017, που στάλθηκε από την ίδια στον εναγόμενο, με την οποία του ζητούσαν όπως εντός τριάντα

(30)ημερών, εφοδιάσει την Υπηρεσία Χορηγιών και Επιδομάτων του Υπουργείου Οικονομικών με στοιχεία για το ότι η επίδικη κατοικία αποτελεί τον κύριο τόπο διαμονής του, που ήταν προϋπόθεση για τη λήψη της επίδικης χορηγίας (βλ. Τεκμήριο Δ), πλην όμως ο εναγόμενος ουδέν έπραξε. Η πληροφόρηση στην οποία αναφέρεται η μάρτυρας, για εγκατάσταση του Εναγόμενου στο εξωτερικό από τον Ιούνιο του 2013, προφανώς προέρχεται από την επιστολή της Επαρχιακής Διοίκησης ημερ.13/12/2016 (Τεκμήριο Ε στη μαρτυρία της ΜΕ1). Πιο συγκεκριμένα, η υπογράφουσα την επιστολή εκ μέρους του Έπαρχου, αναφέρεται σ' επιστολή του Βοηθού Αστυνομικού Διευθυντή (στο εξής ο ΒΑΔ) ημερ.14/6/2016, με βάση την οποία από πληροφορίες που εξασφαλίστηκαν από το οικογενειακό περιβάλλον του Εναγόμενου, αυτός νυμφεύθηκε και μετακόμισε στην Ελλάδα «εδώ και τρία χρόνια». Προφανώς, τούτη η τελευταία φράση, σε συνδυασμό με την ημερομηνία της επιστολής του ΒΑΔ, οδήγησε στην πιο πάνω αναφορά για τον Ιούνιο του

1. Ο Εναγόμενος στη μαρτυρία του απορρίπτει τον ισχυρισμό ότι από τον Ιούνιο του 2013 εγκαταστάθηκε μόνιμα στο εξωτερικό και παραπέμπει σε συγκεκριμένη απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου «.από την οποία προκύπτει ότι εγώ ήμουν έγκλειστος στις Κεντρικές Φυλακές ως κατάδικος. Επομένως δεν θα μπορούσα με κανένα τρόπο να βρίσκομαι ή να εγκατασταθώ μόνιμα στο εξωτερικό.» Από μελέτη της απόφασης προκύπτει ότι πράγματι ο εναγόμενος καταδικάστηκε από Κακουργιοδικείο σε σχέση με συγκεκριμένα, σοβαρά αδικήματα και η καταδίκη του, ως επίσης οι ποινές που είχαν επιβληθεί, παραμερίστηκαν. Αν και δεν προκύπτει από την απόφαση ούτε η ημερομηνία καταδίκης του, ούτε οι ποινές που είχαν επιβληθεί, εντούτοις το γεγονός της φυλάκισης του επιβεβαιώνεται και από όσα αναφέρονται στην ίδια επιστολή της Επαρχιακής Διοίκησης ανωτέρω, έχοντας υπόψη την πληροφόρηση από την Αστυνομία. Ως αναφέρεται, ο Εναγόμενος κατά το έτος 2012 φυλακίστηκε και το υποστατικό παρέμεινε κλειστό. Ας σημειωθεί ότι η επιστολή του ΒΑΔ δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου για να μελετηθεί και ν' αξιολογηθεί το περιεχόμενο της. Η αναφορά δε του Ανώτερου Υπαστυνόμου Φελλά, στην επιστολή του ημερ. 23/6/2017 προς την ΜΕ1 (Τεκμήριο Ι στη μαρτυρία της), ότι «Κατόπιν επιτόπιας επίσκεψης μελών του Αστυνομικού Σταθμού Κιτίου στη δηλωθείσα διεύθυνση και από πληροφορίες που λήφθηκαν από γείτονες, διαπιστώθηκε ότι το υπό αναφορά πρόσωπο απουσιάζει εδώ και χρόνια στην Ελλάδα», δεν απαντά στο ζήτημα. Υπό τις περιστάσεις, ενόψει των όσων έχουν αναφερθεί, θεωρώ πως δεν έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου θετική και πειστική μαρτυρία περί εγκατάστασης του Εναγόμενου στο εξωτερικό από τον Ιούνιο του
2. Επισημαίνεται εδώ ότι, σε άλλο σημείο της μαρτυρίας της ΜΕ1, αναφέρεται ότι σύμφωνα με το Τεκμήριο Ι, ο Εναγόμενος βρίσκεται ή και βρισκόταν στο εξωτερικό από το
3. Εκτός του ότι προκύπτει αντίφαση εν σχέση με τη θέση ότι βρίσκεται στο εξωτερικό από τον Ιούνιο του 2013 ανωτέρω, από τη μελέτη της συγκεκριμένης επιστολής είναι σαφές πως η μόνη αναφορά που εντοπίζεται στο έτος 2014, αφορά τον χρόνο που διερευνήθηκε υπόθεση εναντίον του Εναγόμενου και ως αναφέρεται, στο πλαίσιο αυτής, εκδόθηκε ένταλμα σύλληψης εναντίον του και το όνομα του τέθηκε στο stop-list. Δεν μπορεί όμως να εξαχθεί συμπέρασμα με βάση το περιεχόμενο της επιστολής, ότι βρίσκεται στο εξωτερικό από το
4. Ο Εναγόμενος είναι παραδεκτό ότι, στις 26/9/2013, υπέβαλε την αίτηση για χορηγία και στις 12/10/2015 του στάλθηκε επιστολή με την οποία πληροφορείται για την έγκριση της, μαζί με επιταγή για το ποσό των €10.896,68.-. Η επιταγή λήφθηκε και εξαργυρώθηκε από τον Εναγόμενο. Από εκεί κει πέρα, είναι γεγονός ότι στη μαρτυρία του, ο Εναγόμενος δεν αρνείται ότι έχει φύγει από την Κύπρο και βρίσκεται στο εξωτερικό. Επέλεξε όμως να μην δώσει λεπτομέρειες για το χρόνο που έφυγε και αρκέστηκε να πει ότι συνεχίζει να είναι ο ιδιοκτήτης της κατοικίας, κάτι που εξάλλου είναι παραδεκτό και αποτελεί ήδη εύρημα του Δικαστηρίου. Προφανώς δεν αρνείται το γεγονός για να μην ψευδομαρτυρήσει. Επισημαίνεται πως ούτε στην αγόρευση του συνηγόρου του προβάλλεται ως θέση, πως ο ισχυρισμός γενικότερα του Ενάγοντα ότι έφυγε από την Κύπρο και βρίσκεται στο εξωτερικό δεν ευσταθεί. Εξάλλου, δεν είναι θεωρώ καθόλου τυχαίο ότι η πλευρά του Εναγόμενου στην αγόρευση της προωθεί ουσιαστικά ως θέση ότι ο ακριβής προσδιορισμός του χρόνου κατά τον οποίο ο δικαιούχος έπαυσε να χρησιμοποιεί την κατοικία για σκοπούς ιδιοκατοίκησης είναι εξαιρετικής σημασίας, ούτως ώστε να εξακριβωθεί και ν' αποκρυσταλλωθεί η απαιτούμενη επιστροφή της χορηγίας ή και η ειδική ζημιά του Ενάγοντα (έχοντας υπόψη την πρόνοια του άρθρου 9 του Νόμου και την απαίτηση της νομολογίας για εξειδίκευση των ειδικών αποζημιώσεων και αυστηρή απόδειξη τους). Έχοντας αυτά υπόψη και τη μαρτυρία γενικότερα που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, ουδείς μπορεί ν' αμφισβητήσει - δεν το κάνει ούτε ο Εναγόμενος -, ότι τουλάχιστον από τις 24/3/2016 - και όχι από 24/2/2016 που αναφέρει σε κάποιο σημείο της μαρτυρίας της η ΜΕ1-, ο Εναγόμενος ενοικιάζει την κατοικία και συνεπώς δεν την χρησιμοποιεί. Σχετικό είναι το ενοικιαστήριο συμβόλαιο που επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Κ στη μαρτυρία της ΜΕ1 και με βάση το οποίο προκύπτει ότι η επίδικη κατοικία ενοικιάστηκε από τον Εναγόμενο σε κάποια εταιρεία μέχρι 24/3/
5. Όπως προκύπτει δε περαιτέρω από την παραδεκτή μαρτυρία, όταν ο ΜΕ3 επισκέφθηκε την οικία στις 9/10/2017 για να επιδώσει την παρούσα αγωγή, εκεί διέμενε μια αλλοδαπή κυρία, η οποία ανέφερε ότι ενοικίαζε την κατοικία από τον Εναγόμενο, ενώ ακολούθησε η εξασφάλιση διατάγματος για υποκατάστατη επίδοση της αγωγής. Επισημαίνεται ότι δεν αποτελεί θέση του Εναγόμενου ότι ευρίσκεται στην Κύπρο μετά τις 24/3/2016, ούτε παρουσίασε μαρτυρία προς αμφισβήτηση της θέσης του ενάγοντα, προκύπτουσα από το σύνολο των ερευνών που έγιναν για εντοπισμό του και της πληροφόρησης που ελήφθη στο πλαίσιο αυτό, ότι εγκατέλειψε την Κύπρο και βρίσκεται στο εξωτερικό και ότι κατ' επέκταση η κατοικία δεν χρησιμοποιείται από τον ίδιο. Έχει δε σημασία να τονιστεί εδώ ότι, στην πραγματικότητα, όπως προκύπτει από τη μαρτυρία του σε συνδυασμό με όσα αναφέρονται στην αγόρευση του συνηγόρου του, έχει αμφισβητήσει μόνον την αναφορά της ΜΕ1 για εγκατάσταση του στο εξωτερικό από τον Ιούνιο του 2013, όμως στο τέλος της ημέρας ποτέ την ουσία των όσων περιήλθαν στην Υπηρεσία της ΜΕ1 μέσω της Επαρχιακής Διοίκησης και της Αστυνομίας, κατόπιν των ερευνών που έγιναν. Με εξαίρεση τα σημεία που έχουν αναφερθεί ανωτέρω, η μαρτυρία της ΜΕ1 γίνεται αποδεκτή. Η μαρτυρία της αφορά ουσιαστικά δικές της ενέργειες και πληροφόρηση που έλαβε από άλλα τμήματα και υπηρεσίες. Διευκρινίζεται βέβαια ότι η θέση της περί παραβίασης των εκ του νόμου υποχρεώσεων του Εναγόμενου, λαμβάνεται υπόψη ως η προσωπική της άποψη και κατ' επέκταση του Τμήματος που εκπροσωπεί, η οποία έχει σχέση με την ουσία του πράγματος και συνεπώς θ' αξιολογηθεί από το Δικαστήριο κατωτέρω, υπό το φως του συνόλου της αποδεκτής μαρτυρίας. Σε σχέση δε με τις παραπομπές στις οποίες προβαίνει σε συγκεκριμένα άρθρα της νομοθεσίας που ενδιαφέρει για σκοπούς της παρούσας, παρατηρώ ότι πράγματι έχει μεταφέρει πιστά τα άρθρα του νόμου, όμως απαιτείται να γίνουν κάποιες παρατηρήσεις για τη συγκεκριμένη νομοθεσία. Από την άλλη, ο Εναγόμενος είναι σαφές ότι δεν διακρίνεται για την καθαρότητα των θέσεων του. Παρά τα όσα αναφέρονται γι' αυτόν στη μαρτυρία της ΜΕ1 και στις επιστολές που επισυνάπτονται, επέλεξε να μην τοποθετηθεί επί της ουσίας του πράγματος. Η άρνηση του δε ότι έλαβε οποιαδήποτε επιστολή απορρίπτεται, έχοντας υπόψη την παραδοχή του ότι έλαβε στις 12/10/2015 το επίδικο ποσό, το οποίο του στάλθηκε με την επιστολή Τεκμήριο Γ στη μαρτυρία της ΜΕ
6. Ας σημειωθεί ότι και η επιστολή ημερ.3/3/2017 (Τεκμήριο Δ), με την οποία του ζητείται να προσκομίσει στοιχεία, του στάλθηκε στην ίδια διεύθυνση και μάλιστα συστημένη, ως επιμαρτυρείται από τη σφραγίδα του Ταχυδρομείου επί της επιστολής και θεωρείται πως περιήλθε σε γνώση του. Με βάση την αποδεκτή μαρτυρία, αποτελεί εύρημα μου ότι ο Εναγόμενος τουλάχιστον από 24/3/2016 δεν διαμένει στην επίδικη κατοικία, αφού αυτός έχει εγκαταλείψει την Κύπρο και βρίσκεται στο εξωτερικό. Η αίτηση του Εναγόμενου για παραχώρηση χορηγίας, υποβλήθηκε με βάση τον Νόμο. Ο συγκεκριμένος νόμος έχει καταργηθεί από 1/10/2011, με το Ν.129(Ι)/
7. Εξαίρεση αποτελεί το άρθρο 9 του Νόμου, στο οποίο γίνεται αναφορά κατωτέρω. Λαμβάνοντας υπόψη το χρόνο υποβολής της αίτησης δηλ. 26/9/2013, εξ' όσων γίνεται αντιληπτό η αίτηση εξετάστηκε και έγινε αποδεκτή επειδή ίσχυε προφανώς η μεταβατική διάταξη του εδαφίου 3 του άρθρου 5 του Ν.129(Ι)/2011 (βλ. και τη δήλωση του εργολήπτη στην αίτηση σε σχέση με την περίοδο κατασκευής του έργου ήτοι 2011-2013) και έτσι η παρούσα ρυθμίζεται από το Νόμο. Σύμφωνα με το άρθρο 9 του Νόμου, σε περίπτωση που ο δικαιούχος της χορηγίας παύσει να χρησιμοποιεί την κατοικία ως κύριο και μόνιμο χώρο διαμονής πριν από την πάροδο δέκα ετών οφείλει, εντός τριάντα ημερών από την ημερομηνία που έχει παύσει να τη χρησιμοποιεί ως κύριο και μόνιμο χώρο διαμονής, να επιστρέψει το ποσό της χορηγίας που αναλογεί στο ποσοστό της χρονικής περιόδου για την οποία δεν έχει χρησιμοποιήσει την κατοικία για σκοπούς ιδιοκατοίκησης ή να το συμψηφίσει μετά από αίτηση του με οποιοδήποτε άλλο ποσό χορηγίας το οποίο δικαιούται σύμφωνα με τις διατάξεις του Νόμου. Εν προκειμένω, ο Εναγόμενος γνώριζε πολύ καλά, εξ' αρχής, ότι η κατοικία θα πρέπει να χρησιμοποιείται αποκλειστικά για κύρια και μόνιμη ιδιοκατοίκηση του και ότι σε περίπτωση που θα παύσει να τη χρησιμοποιεί θα πρέπει να επιστρέψει στο Υπουργείο Οικονομικών το ποσό της χορηγίας που αναλογεί στη χρονική περίοδο που δεν την έχει χρησιμοποιήσει για σκοπούς ιδιοκατοίκησης, σύμφωνα με το άρθρο 9 του Νόμου ανωτέρω. Υποβάλλοντας την αίτηση του, ο Εναγόμενος υπέγραψε υπεύθυνη δήλωση σε σχέση με τα πιο πάνω (βλ. την υπεύθυνη δήλωση που επισυνάπτεται στο Τεκμήριο Α στη μαρτυρία της ΜΕ1). Έγινε υπενθύμιση του δε για τούτο, με την επιστολή που του στάλθηκε μαζί με την επιταγή ημερ.12/10/2015, που είναι παραδεκτό ότι έλαβε. Και ξανά, με την επιστολή ημερ.3/3/
8. Είναι δε σαφές, ότι με την επιλογή του να ενοικιάσει την κατοικία και να εγκαταλείψει την Κύπρο, είχε αυτόματα και εκ του Νόμου υποχρέωση να επιστρέψει εντός 30 ημερών την αναλογία του ποσού που έλαβε ως ανωτέρω έχει αναφερθεί. Εν πάση περιπτώσει προκύπτει παραβίαση των υποχρεώσεων που ανέλαβε προκειμένου να του δοθεί η χορηγία. Ο Εναγόμενος έχοντας υπόψη όσα αναφέρθηκαν ανωτέρω, θα πρέπει να επιστρέψει το ποσό που έλαβε με εξαίρεση το ποσό που αναλογεί για την περίοδο 12/10/2015-24/3/2016 ήτοι για περίοδο 5 μηνών και 12 ημερών. Με απλά μαθηματικά, προκύπτει ότι από το ποσό των €10.896,68 θα πρέπει ν' αφαιρεθεί ποσό €490.- που αναλογεί στην εν λόγω περίοδο και ο Εναγόμενος να διαταχθεί να επιστρέψει το υπόλοιπο και συγκεκριμένα ποσό €10.406,
9. Στο σημείο αυτό σημειώνω πως δεν έχει διαφύγει η προδικαστική ένσταση του Εναγόμενου και όσα σχετικά αναφέρονται στην αγόρευση του συνηγόρου του. Εκτός όμως του ότι δεν επεξηγείται στην αγόρευση σε ποια απόφαση αναφέρεται ο Εναγόμενος και το θέμα αφέθηκε σε γενικό και αόριστο επίπεδο, σε κάθε περίπτωση αναφέρω ότι η υποχρέωση του Εναγόμενου δεν προκύπτει από απόφαση αλλά είναι άμεσα συνδεδεμένη με τις υποχρεώσεις που ανέλαβε όταν υπέβαλε την αίτηση, οι οποίες μάλιστα πηγάζουν απευθείας από το Νόμο, και τις οποίες έχει παραβιάσει. Κατάληξη Η αγωγή επιτυγχάνει και εκδίδεται απόφαση υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον του Εναγόμενου, για το ποσό των €10.406,68.-, πλέον νόμιμο τόκο. Τα έξοδα της αγωγής, ως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον του Εναγόμενου. (Υπ.) ............. Μ. Παπαθανασίου, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο