Α.Λ. ν. ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ ΜΩΣΑΙΚΩΝ ΠΗΛΙΔΗΣ ΛΤΔ κ.α., Αρ. Αγωγής: 897/2015, 16/10/2023

Α.Λ. ν. ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ ΜΩΣΑΙΚΩΝ ΠΗΛΙΔΗΣ ΛΤΔ κ.α., Αρ. Αγωγής: 897/2015, 16/10/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαθανασίου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 897/2015 Μεταξύ: Α.Λ. Ενάγοντα και

1. ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ ΜΩΣΑΙΚΩΝ ΠΗΛΙΔΗΣ ΛΤΔ
2. CNP ASFALISTIKI LIMITED
3. Π.Ι.
4. J & J EVER TRIUMPH INTERNATIONAL LTD Εναγόμενων Ημερομηνία: 16 Οκτωβρίου 2023 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: κα Χ. Αργυρού για Χ. Αργυρού & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για τους Εναγόμενους 1 και 2: κ. Α. Ζαχαρίου για Ανδρέας Β. Ζαχαρίου & Σία ΔΕΠΕ Για τον Εναγόμενο 3: κ. Α. Παπαμιχαήλ για Α. Παπαμιχαήλ & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Για την Εναγόμενη 4: κ. Γ. Κουτρής για CHM Lawyers & Legal Consultants ΑΠΟΦΑΣΗ Τα δικόγραφα Ο Ενάγοντας, με την παρούσα αγωγή του, αξιώνει εναντίον των Εναγόμενων γενικές και ειδικές αποζημιώσεις για σωματικές βλάβες και άλλες ζημιές που ισχυρίζεται ότι υπέστη, συνέπεια εργατικού ατυχήματος. Σύμφωνα με την έκθεση απαίτησης, η Εναγόμενη 2 κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν η ασφαλιστική εταιρεία στην οποία διατηρούσε ασφάλεια ευθύνης εργοδότη η Εναγόμενη 1, εργοδότης του Ενάγοντα και η οποία καλύπτει τους εργοδοτούμενους της. Κατά τον ίδιο χρόνο, ο Εναγόμενος 3 ήταν υπάλληλος - εργοδοτούμενος της Εναγόμενης 4 και οδηγός του περονοφόρου οχήματος, ιδιοκτησίας της Εναγόμενης 4, που ενεπλάκη στο ατύχημα. Η Εναγόμενη 4 ήταν εταιρεία περιορισμένης ευθύνης, εγγεγραμμένη στην Κύπρο και ήταν ιδιοκτήτρια και ή κάτοχος και ή είχε τον έλεγχο των εγκαταστάσεων, όπου είχε συμβεί το ατύχημα και ήταν εργοδότης του Εναγόμενου
5. Κατά ή περί τις 29/6/2012, ο Ενάγοντας πήρε οδηγίες από τον εργοδότη του, Εναγόμενη 1 και μετέβη στα υποστατικά της Εναγόμενης 4 στο Δάλι για να μεταφέρει τεμάχια μαρμάρου στις εγκαταστάσεις της Εναγόμενης
6. Στο υποστατικό της Εναγόμενης 4 συνάντησε τον Εναγόμενο 3, ο οποίος ήταν υπεύθυνος και ή το άτομο που θα αναλάμβανε τη φορτοεκφόρτωση των μαρμάρων και ήταν ο οδηγός του ειδικού περονοφόρου οχήματος (forklift). Ενώ ο Ενάγοντας βρισκόταν στο χώρο αποθήκευσης των μαρμάρων εντός του περιφραγμένου χώρου του υποστατικού και ασχολείτο με την επιλογή μαρμάρων, ο Εναγόμενος 3, κατά το χειρισμό του περονοφόρου οχήματος, λόγω αμέλειας ή και απερισκεψίας ή και λανθασμένου χειρισμού, το πίσω μέρος του περονοφόρου ήρθε σ' επαφή με τη σωρό μαρμάρων που ήταν τοποθετημένα πάνω σε μεταλλικά στηρίγματα, με αποτέλεσμα τέσσερις μεγάλες πλάκες μαρμάρων συνολικού βάρους περίπου ενάμιση τόνου, οι οποίες δεν ήταν στερεωμένες με οποιοδήποτε τρόπο πάνω στα μεταλλικά στηρίγματα, να μετακινηθούν από το στήριγμα και να καταπλακώσουν τον Ενάγοντα. Αποτέλεσμα της πτώσης των μαρμάρων ήταν να εγκλωβιστεί ο Ενάγοντας μεταξύ τους και για ν' απελευθερωθεί προσέτρεξαν εκτός από τον Εναγόμενο 3 και άλλα τέσσερα πρόσωπα, τα οποία τελικά κατόρθωσαν να τον απελευθερώσουν. Ένεκα του πιο πάνω ατυχήματος, ο Ενάγοντας υπέστη σωματικές βλάβες και ζημιές, πού οφείλονται αποκλειστικά στην αμέλεια και ή παράβαση θέσμιων καθηκόντων των Εναγόμενων (παρατίθενται σχετικές λεπτομέρειες). Οι Εναγόμενοι 1 και 2, στην υπεράσπιση τους, αρνούνται τις λεπτομέρειες αμέλειας και παράβασης θέσμιων καθηκόντων που τους αποδίδονται και ισχυρίζονται ότι δεν φέρουν καμία ευθύνη για το ατύχημα. Ως αναφέρουν, αυτό οφείλεται στην αμέλεια και ή παράβαση των νόμιμων καθηκόντων των Εναγόμενων 3 και 4 και του Ενάγοντα, ο οποίος είναι έμπειρος και με εξειδικευμένες γνώσεις, υπεύθυνος για την επιλογή, παραλαβή και μεταφορά μαρμάρων και σχετικών υλικών. Επίσης, ισχυρίζονται ότι δεν υπήρξε θέμα παράβασης οποιουδήποτε συστήματος ασφαλείας και ή παράλειψης επίβλεψης και ή έκθεσης του Ενάγοντα σε οποιοδήποτε κίνδυνο. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 δε, υιοθετούν και επαναλαμβάνουν τις λεπτομέρειες αμελείας και ή παράβασης των νόμιμων καθηκόντων των Εναγόμενων 3 και 4 (που περιλαμβάνονται στην έκθεση απαίτησης) και παραθέτουν λεπτομέρειες αμέλειας του Ενάγοντα. Σε σχέση με τις σωματικές βλάβες, ισχυρίζονται ότι είναι υπερβολικές, αδικαιολόγητες και καμία σχέση έχουν με το ατύχημα. Υπερβολικές και αβάσιμες θεωρούν και τις ειδικές ζημιές που καταγράφονται στην έκθεση απαίτησης. Με βάση τα πιο πάνω, ζητούν την απόρριψη της αγωγής εναντίον τους. Ο Εναγόμενος 3 παραδέχεται ότι οι Εναγόμενες 1 και 4 είναι εγγεγραμμένες εταιρείες και ότι η Εναγόμενη 4 είναι ιδιοκτήτρια των εγκαταστάσεων όπου επισυνέβη το ατύχημα. Επίσης, παραδέχεται ότι ο Ενάγοντας, στις 29/6/2012, έλαβε οδηγίες από τον εργοδότη του και μετέβη στα υποστατικά της Εναγόμενης 4 για να μεταφέρει τεμάχια μαρμάρου. Από εκεί και πέρα, αναφέρει πως γνωρίζει σε φιλικό επίπεδο τους διευθυντές της Εναγόμενης 4 και κατά τον ουσιώδη χρόνο συνεργαζόταν με αυτούς, υπό την έννοια ότι γνώριζε στην Εναγόμενη 4 νέους πελάτες και ένας εξ αυτών ήταν και η Εναγόμενη
7. Με αυτά υπόψη, αρνείται ότι ήταν υπεύθυνος και ή υπάλληλος και ή εργοδοτούμενος της Εναγόμενης
8. Ο Ενάγοντας, λόγω της σχέσης μεταξύ των Εναγόμενων 1 και 4, επικοινώνησε με τον Εναγόμενο 3, ως το πρόσωπο επικοινωνίας που είχε και του ζήτησε να συναντηθούν στα υποστατικά της Εναγόμενης
9. Κατά τη συνάντησή τους και αφού δεν υπήρχαν άλλοι υπάλληλοι της Εναγόμενης 4, ζήτησε από τον Εναγόμενο 3 να τον βοηθήσει να φορτώσουν πλάκες μαρμάρων στο όχημα του, παρά το γεγονός ότι ο Εναγόμενος 3 τον είχε ενημερώσει ότι δεν ήταν κατάλληλος για την εργασία, αν και έχει σχετική πείρα, αλλά ο Ενάγοντας επέμενε διότι βιαζόταν. Είναι η θέση του ότι το ατύχημα οφείλεται σε πράξεις και ή ενέργειες και ή παραλείψεις του Ενάγοντα λόγω συντρέχουσας αμέλειας, αφού χωρίς οποιαδήποτε προειδοποίηση εγκατέλειψε το ενδεδειγμένο πόστο του και έθεσε τον εαυτό του σε κίνδυνο. Σύμφωνα με τον Εναγόμενο 3, προσέτρεξε σε βοήθεια του Ενάγοντα, τον μετέφερε στο νοσοκομείο όπου και εξετάστηκε και έλαβε εξιτήριο την ίδια μέρα, οπόταν και επέστρεψε πίσω στα υποστατικά της Εναγόμενης 4, παρέλαβε το φορτηγό όχημα της Εναγόμενης 1 και συνέχισε την εργασία του, χωρίς να παρουσιάζει οποιουσδήποτε τραυματισμούς. Στη συνέχεια ο Εναγόμενος 3 παραθέτει λεπτομέρειες αμέλειας και ή παράβασης των εκ του νόμου καθηκόντων του Ενάγοντα. Περαιτέρω αναφέρει ότι εφόσον αποδειχθούν οι ισχυρισμοί του Ενάγοντα για το επίδικο ατύχημα, αυτό οφείλεται στην αποκλειστική ευθύνη του Ενάγοντα και ή στην αμέλεια και ή παράβαση των νόμιμων καθηκόντων των Εναγόμενων 1, 2 και
10. Σε αυτό το σημείο υιοθετεί τις σχετικές λεπτομέρειες αμέλειας πού εκτίθενται σε σχέση με τους εν λόγω Εναγόμενους στην έκθεση απαίτησης. Είναι ακόμα η θέση του, ότι το ατύχημα προκλήθηκε εξαιτίας και ή λόγω της αποκλειστικής ευθύνης της Εναγόμενης 4 «ως εκ προστήσας του Εναγόμενου 3», η οποία αμέλησε και ή παρέλειψε να προστατεύσει τον Ενάγοντα από απρόβλεπτους και ή άλλους κινδύνους. Τέλος, αρνείται τις λεπτομέρειες των σωματικών βλαβών και των ειδικών ζημιών, καθώς επίσης τις αξιώσεις του Ενάγοντα και ζητά την απόρριψη της αγωγής εναντίον του. Η Εναγόμενη 4, στη δική της υπεράσπιση, κατ' αρχάς, εγείρει δύο προδικαστικές ενστάσεις. Πιο συγκεκριμένα ισχυρίζεται ότι το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας δεν έχει κατά τόπο αρμοδιότητα εκδίκασης της υπόθεσης και ότι αρμόδιο Δικαστήριο είναι αυτό της Λευκωσίας και ακόμη ότι η αγωγή είναι πρόωρη και ή νόμω αβάσιμη και ή λανθασμένη και ή αντικανονική. Από εκεί και πέρα, ό,τι αυτή παραδέχεται, είναι την σχέση του Ενάγοντα με την Εναγόμενη 1 και ότι η Εναγόμενη 4 είναι ιδιοκτήτρια του περονοφόρου οχήματος, το οποίο χρησιμοποιούσε κατά τον ουσιώδη χρόνο για σκοπούς των εργασιών της. Επίσης, ότι είναι εταιρεία περιορισμένης ευθύνης και ιδιοκτήτρια των επίδικων υποστατικών, όπου κατά τον ουσιώδη χρόνο πληροφορήθηκε από τον Εναγόμενο 3 ότι συνέβη κάποιο ατύχημα. Η Εναγόμενη 4 αρνείται οποιαδήποτε ευθύνη για το ατύχημα. Αποτελεί βασική της θέση δε, ότι ο Εναγόμενος 3 δεν ήταν υπάλληλος ή εργοδοτούμενος της και ή κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν είχε εξουσιοδοτηθεί από τους ίδιους να χειρίζεται το περονοφόρο όχημα. Σύμφωνα με την Εναγόμενη 4, οι ιδιοκτήτες της διατηρούσαν φιλικές σχέσεις με τον Εναγόμενο 3, ο οποίος κατά καιρούς τους εμφάνιζε ενδιαφερόμενους πελάτες και εισέρχονταν στα υποστατικά της με τη σύμφωνο γνώμη της, με σκοπό να επιδείξει εμπορεύματα. Την αποκλειστική επαφή και ή επικοινωνία με την Εναγόμενη 1, διατηρούσε ο Εναγόμενος 3 και την επίδικη μέρα, κατόπιν διευθετήσεων μεταξύ τους, όπως πληροφορήθηκε από τον ίδιο τον Εναγόμενο 3, εισήλθε στα υποστατικά της με κάποιο αντιπρόσωπο της Εναγόμενης 1, όπου επιχείρησαν να φορτώσουν εμπορεύματα σε όχημα, κάνοντας χρήση του περονοφόρου οχήματος, οπότε συνέβη κάποιο ατύχημα στον αντιπρόσωπο της Εναγόμενης
11. Ποτέ η Εναγόμενη 4 δεν έδωσε άδεια γι' αυτές τις εργασίες. Περαιτέρω, εφόσον αποδειχθούν οι ισχυρισμοί του Ενάγοντα και οι συνθήκες του ατυχήματος που περιγράφει, ισχυρίζεται ότι ο τελευταίος εισήλθε παράνομα στα υποστατικά της εταιρείας τους και στο χώρο φορτοεκφόρτωσης. Άνευ βλάβης δε, και εφόσον αποδειχθεί ότι ο Ενάγοντας εισήλθε νόμιμα στα υποστατικά της, ισχυρίζεται ότι παράνομα και χωρίς δικαίωμα προέβη στη φόρτωση και παραλαβή των εμπορευμάτων με τη χρήση περονοφόρου, σε συνεργασία με τον Εναγόμενο 3, μη υπάλληλο της εταιρείας και ή εξέθεσε τον εαυτό του σε κίνδυνο. Ακόμη, σε τέτοια περίπτωση, ισχυρίζεται ότι το ατύχημα επισυνέβη λόγω της αποκλειστικής και ή συντρέχουσας αμέλειας και ή παράβασης των θέσμιων καθηκόντων των Εναγόμενων 1 και 3 (παραθέτει σχετικές λεπτομέρειες και επίσης υιοθετεί και επαναλαμβάνει τις λεπτομέρειες που παρατίθενται στην έκθεση απαίτησης). Επιπρόσθετα, σε κάθε περίπτωση, ο Εναγόμενος 3 έχει παραβιάσει τα όρια και ή πλαίσια της εξουσιοδότησης του. Επίσης, άνευ βλάβης των ανωτέρω, ισχυρίζεται ότι ο Ενάγοντας συνέβαλε αποκλειστικά και ή δια συντρέχουσας αμέλειας του με τον Εναγόμενο 3, στην επέλευση του ατυχήματος και στην πρόκληση των ζημιών που υπέστη. Τέλος, η Εναγόμενη 4 αρνείται τις λεπτομέρειες των σωματικών βλαβών και των ειδικών ζημιών, καθώς επίσης τις αξιώσεις του Ενάγοντα και ζητά την απόρριψη της αγωγής εναντίον της. Ο Ενάγοντας, στις απαντήσεις που καταχώρισε, αρνείται τους ισχυρισμούς των Εναγόμενων και επαναλαμβάνει τους ισχυρισμούς της έκθεσης απαίτησης του. Στις απαντήσεις του στους Εναγόμενους 3 και 4, αποτελεί θέση του ότι ο Εναγόμενος 3 ενεργούσε ως υπάλληλος και ή αντιπρόσωπος και ή ως υπεύθυνο πρόσωπο και ή για λογαριασμό της Εναγόμενης 4 και ή εκτελούσε τις οδηγίες της και η τελευταία ενέκρινε και αποδεχόταν τις πράξεις του και ένεκα της σχέσης τους η Εναγόμενη 4 καθίσταται εκ προστήσεως υπεύθυνη για τις πράξεις και παραλείψεις του. H μαρτυρία Για την πλευρά του Ενάγοντα κατέθεσαν τέσσερις μάρτυρες και συγκεκριμένα η ... Κανάρη (ΜΕ1), ο Ενάγοντας (ΜΕ2), ο Δρ. .. Καλούδης (ΜΕ3) και η .. Λάμπρου (ΜΕ4). Οι Εναγόμενοι 1 και 2 δεν κάλεσαν οιονδήποτε μάρτυρα. Για την πλευρά του Εναγόμενου 3, κατέθεσε ο ίδιος, ενώ για τους Εναγόμενους 4 κατέθεσε η Wang. Το περιεχόμενο της μαρτυρίας όλων των μαρτύρων βρίσκεται καταχωρημένο στα πρακτικά και μαζί με το περιεχόμενο των τεκμηρίων, έχει μελετηθεί και λαμβάνεται υπόψη στο σύνολο του, χωρίς το Δικαστήριο στο παρόν σημείο να προβαίνει σε εκτενή παράθεση περίληψης της αλλά αυτό θα γίνει όπου και στο βαθμό που είναι αναγκαίο για σκοπούς αξιολόγησης. Εδώ παρατίθεται μια σύνοψη των όσων ανέφεραν οι μάρτυρες. Η Κανάρη (ΜΕ1) είναι επιθεωρήτρια εργασίας και αναφέρθηκε στη διερεύνηση που έγινε για το επίδικο ατύχημα. Πέραν της συνοπτικής έκθεσης ημερ.7/11/2012 που έχει ετοιμάσει (τεκμ.1), επιπλέον κατέθεσε το έγγραφο γνωστοποίησης του ατυχήματος (τεκμ.2) και την κατάθεση που λήφθηκε από τον Ενάγοντα στις 29/10/2012 (τεκμ.3). Ο Ενάγοντας (ΜΕ2) όπως είναι φυσικό αναφέρθηκε στις συνθήκες κάτω από τις οποίες συνέβη το ατύχημα, καθώς επίσης στους τραυματισμούς και τις ζημιές που κατά τον ίδιο υπέστη. Η γραπτή του κατάθεση σημειώθηκε ως τεκμήριο 4, ενώ περαιτέρω προέβη σε κατάθεση σειράς άλλων τεκμηρίων (τεκμ.2-16). Ο Δρ. Καλούδης (ΜΕ3) είναι ορθοπεδικός χειρουργός από το
12. Παρακολουθεί τον Ενάγοντα από τις 7/6/2021, οπότε τον εξέτασε για πρώτη φορά. Αναφέρθηκε στο λόγο που πήγε κοντά του ο Ενάγοντας, σχολίασε τα πιστοποιητικά που εξέδωσε ο ιατρός Σεργίου, ο οποίος παρακολουθούσε τον Ενάγοντα και εξήγησε τους τραυματισμούς που εκεί αναφέρονται, καθώς επίσης αναφέρθηκε στις εξετάσεις που έγιναν αλλά και τη γνώμη του αναφορικά με τον τραυματισμό του Ενάγοντα. Η Λάμπρου (ΜΕ4) ανέφερε ότι στις 29/6/2012 το απόγευμα, μετά το ατύχημα, ο Μ. Πηλίδης μετέφερε τον πατέρα της στο σπίτι και ακολούθως πήρε τον άντρα της στο εργοστάσιο της Εναγόμενης 1 για να πάρει το αυτοκίνητο του πατέρα της. Επίσης αναφέρθηκε στους γιατρούς που επισκεπτόταν ο πατέρας της και στις δραστηριότητες του, καθώς επίσης σ' επικοινωνία που είχε με τον Εναγόμενο 3 μετά την καταχώρηση της παρούσας αγωγής. Ο Εναγόμενος 3 αναφέρθηκε στη σχέση του με την Εναγόμενη 4 και βεβαίως στα γεγονότα της επίδικης μέρας και στις συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε το ατύχημα, σύμφωνα πάντα με τη δική του εκδοχή. Η γραπτή του δήλωση έγινε τεκμήριο
13. Η Wang, διευθύντρια και μέτοχος της Εναγόμενης 4, αναφέρθηκε στη σχέση της τελευταίας και των διευθυντών της με τον Εναγόμενο 3 και για όσα γνώριζε αναφορικά με το επίδικο ατύχημα. Στο πλαίσιο της μαρτυρίας της κατατέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου τρία τεκμήρια (18-20). Αγορεύσεις των συνηγόρων / Επιχειρηματολογία των δύο πλευρών Μετά το πέρας της ακροαματικής διαδικασίας, οι ευπαίδευτοι συνήγοροι όλων των πλευρών παρουσίασαν γραπτώς τις αγορεύσεις τους. Οι αγορεύσεις έχουν τύχει βεβαίως ενδελεχούς μελέτης. Δεν κρίνεται όμως σκόπιμη η παράθεση των όσων έχουν αναφερθεί στις αγορεύσεις και εφόσον αυτό κριθεί αναγκαίο, θα παρατεθούν κατωτέρω συγκεκριμένα σημεία των αγορεύσεων. Αξιολόγηση Μαρτυρίας Έχω παρακολουθήσει με προσοχή όλους τους μάρτυρες που κατέθεσαν ενώπιον του Δικαστηρίου και έχω εξετάσει τόσο την προφορική τους μαρτυρία όσο και την γραπτή μαρτυρία που προσέφεραν, στη βάση των καθιερωμένων αρχών αξιολόγησης, προς το σκοπό κατάληξης και διατύπωσης των αναγκαίων ευρημάτων, έχοντας κατά νουν τα επίδικα ζητήματα και τους δικογραφημένους ισχυρισμούς. Υπενθυμίζεται εδώ, ότι το Δικαστήριο έχει τη διακριτική ευχέρεια ν' αποδέχεται μέρος της μαρτυρίας ενός μάρτυρα που συγκεντρώνει τα απαραίτητα στοιχεία αξιοπιστίας και ν' απορρίπτει το υπόλοιπο μέρος αυτής ως αναξιόπιστο, ενεργώντας αναλόγως. Για μερική αποδοχή μαρτυρίας, χρειάζεται βεβαίως ικανή αιτιολόγηση από το Δικαστήριο.[1] Επίσης, στο σημείο αυτό επαναλαμβάνω την πάγια νομολογημένη αρχή, ότι η όλη διαδικασία θα πρέπει να κινείται πάνω στις γραμμές που χαράζονται από τη δικογραφία και θέματα εκτός δικογράφων δεν μπορούν και δεν πρέπει να εξετάζονται[2]. Η υπενθύμιση της συγκεκριμένης αρχής δεν γίνεται εδώ τυχαία. Όπως θα διαφανεί κατωτέρω, υπάρχουν διάφορα ζητήματα που κατ' εφαρμογή της εν λόγω αρχής δεν μπορούν να εξεταστούν. Η Κανάρη (ΜΕ1) εργάζεται στο Τμήμα Επιθεώρησης Εργασίας από το
14. Έχει εκπαιδευτεί σε θέματα ασφάλειας και υγείας και στις νομοθεσίες που επιτηρεί ως επιθεωρήτρια εργασίας. Επιθεωρεί εργατικά ατυχήματα, επικίνδυνα συμβάντα και χώρους εργασίας για την επιτήρηση της εφαρμογής της περί Ασφάλειας και Υγείας στην εργασία νομοθεσίας. Ως ανέφερε, έχει εξετάσει πολλά ατυχήματα. Έχω την άποψη ότι με βάση όσα αναφέρθηκαν, έχει τεθεί το υπόβαθρο που της δίνει το δικαίωμα να εκφέρει τη γνώμη της επί της σχετικής νομοθεσίας αλλά και για τις συνθήκες ενός εργατικού ατυχήματος. Εν προκειμένω, δεν είχαν ειδοποιηθεί την ημέρα του ατυχήματος για να μεταβούν επιτόπου. Η γνωστοποίηση ατυχήματος από τον εργοδότη του Ενάγοντα, δηλαδή την Εναγόμενη 1, στο Τμήμα τους έγινε στις 16/8/2012 (τεκμ.2). Μετέβη στο χώρο για πρώτη φορά στις 29/10/
15. Είναι αποδεκτό ότι κατά την επίσκεψη της διαπιστώθηκε ότι τα μάρμαρα βρίσκονταν σε εξωτερικό χώρο, ο οποίος δεν είναι περιφραγμένος και βρίσκονταν σε μεταλλικά στηρίγματα. Οι πλάκες μαρμάρων ακουμπούσαν η μια στην άλλη και δεν ήταν δεμένες μεταξύ τους για την αποτροπή πτώσης τους (βλ. επισυνημμένες φωτογραφίες στο τεκμ.1). Αναφερόμενη στην κατάλληλη μέθοδο για αποτροπή ατυχήματος, ανέφερε ότι υπάρχουν διάφορες μέθοδοι. Συνήθως οι πλάκες στερεώνονται με συρματόσχοινα. Σύμφωνα με την έκθεση που ετοίμασε (τεκμ.1), όταν επισκέφθηκε το υποστατικό ξανά στις 5/11/2012, οι πλάκες που βρίσκονταν στα μεταλλικά στηρίγματα ήταν στερεωμένες με συρματόσχοινα. Επίσης υπάρχουν ειδικά μεταλλικά στηρίγματα με θήκες, όπου η κάθε πλάκα είναι ανεξάρτητη και έχει δικό της στήριγμα και δεν ακουμπά η μια στην άλλη. Έτσι δεν υπάρχει κίνδυνος να μετατοπιστεί και να γείρει η πλάκα. Στην προκειμένη περίπτωση θεωρεί πως δεν ήταν ασφαλισμένες οι πλάκες και με μια τυχαία πρόσκρουση ή ακόμα και με μια μικρή σεισμική δόνηση μπορούσαν να μετατοπιστούν. Οι συγκεκριμένες θέσεις της θα αξιολογηθούν από το Δικαστήριο στο πλαίσιο του συνόλου της αποδεκτής μαρτυρίας. Από εκεί και πέρα, δεν μπορεί να μην αναφερθεί πως η διερεύνηση που έτυχε το συγκεκριμένο ατύχημα ήταν ελλιπής, κάτι που επισημαίνεται και από τους συνηγόρους των εναγόμενων 3 και 4 στις αγορεύσεις τους. Δεν υπάρχει αμφιβολία βεβαίως ότι ένας βασικός λόγος ήταν το γεγονός της έναρξης της διερεύνησης τέσσερις μήνες μετά το ατύχημα. Η μάρτυρας είπε ότι μετά τη γνωστοποίηση του ατυχήματος στις 16/8/2012, άρχισε η εξέταση κατά το χρόνο που αναφέρθηκε λόγω άλλων ατυχημάτων και υποχρεώσεων. Σε κάθε περίπτωση όμως, η μάρτυρας αρκέστηκε σε δύο επισκέψεις στο χώρο, στη λήψη κατάθεσης από τον Ενάγοντα και σε συνομιλία με τον Εναγόμενο 3, τον Λουκά, εργοδότη σε υποστατικό δίπλα από το επίδικο και τον Πηλίδη, εκ των διευθυντών της Εναγόμενης
16. Από τα πρόσωπα αυτά δεν έλαβε οποιαδήποτε κατάθεση. Όταν ερωτήθηκε γιατί δεν έλαβε κατάθεση από τον Εναγόμενο 3, απάντησε ότι δεν έχουν χρόνο να παίρνουν καταθέσεις από όλα τα πρόσωπα. Θεωρώ βεβαίως απαράδεκτο να διερευνάται ένα εργατικό ατύχημα, στο οποίο με βάση την πληροφόρηση που έλαβαν με τη γνωστοποίηση ατυχήματος υπήρξε τραυματισμός ενός εργαζόμενου και να προβάλλεται αυτή η δικαιολογία. Ο Εναγόμενος 3, με βάση την πληροφόρηση της, ήταν ο οδηγός του περονοφόρου οχήματος και άμεσα εμπλεκόμενο πρόσωπο στο ατύχημα που διερευνούσε και θεωρώ πως το λιγότερο που είχε να κάνει ήταν να πάρει από το πρόσωπο αυτό μια κατάθεση. Και το ίδιο βεβαίως ισχύει για τους άλλους δύο, αλλά κυρίως για τον Λουκά, ο οποίος με βάση την πληροφόρηση της προσέτρεξε μαζί με εργοδοτούμενους του για βοήθεια και συνέδραμαν στην απελευθέρωση του Ενάγοντα, όταν έπεσαν πάνω του οι πλάκες. Περαιτέρω, χωρίς να δοθούν από μέρους της επαρκείς και ή πειστικές εξηγήσεις, δεν έγιναν εξετάσεις για την ιδιοκτησία του forklift που οδηγείτο από τον Εναγόμενο 3, την ύπαρξη γραπτής εκτίμησης κινδύνων από την Εναγόμενη 1 και την κατάσταση της Εναγόμενης 4 στον Έφορο Εταιρειών. Ανεξάρτητα των όσων αναφέρθηκαν ανωτέρω, θα πρέπει να διευκρινιστεί ότι κατά την κρίση μου η συγκεκριμένη μάρτυρας ανέφερε στο Δικαστήριο όσα γνώριζε και θυμόταν και δεν είχε κανένα λόγο να μην πει την αλήθεια. Έτσι, αποδέχομαι ότι ο Εναγόμενος 3 προέβη στις δηλώσεις που ανέφερε ότι έγιναν προς αυτήν κατά τη συνάντηση και συνομιλία που είχαν μεταξύ τους στις 5/11/
17. Δέχομαι δηλαδή ότι της είχε αναφέρει πως ήταν συνέταιρος στην Εναγόμενη 4, υπεύθυνη της οποίας ήταν μία κινέζα, ότι δεν είχε στη διάθεση του γραπτή εκτίμηση κινδύνων και ότι οι πλάκες την επίδικη μέρα δεν ήταν στερεωμένες. Επίσης, όταν επισκέφθηκε το χώρο, παρακείμενα του εξωτερικού χώρου που βρίσκονταν τα μάρμαρα υπάρχει ένα κτίριο που διαχειριζόταν η Εναγόμενη
18. Στις 5/11/2012, μπήκαν μέσα στο κτίριο μαζί με τον Εναγόμενο 3 και υπήρχε ένα γραφείο και ένας μεγαλύτερος χώρος σαν αποθήκη. Ο Εναγόμενος 3 της έδειξε τους χώρους, τα μάρμαρα και πως έγινε το ατύχημα. Ο Ενάγοντας (ΜΕ2) μέχρι το 2007 εργαζόταν στην Εναγόμενη 1 ως μηχανικός και στη συνέχεια εργάστηκε ως οδηγός. Τα κύρια καθήκοντα του ως οδηγός, ήταν η μεταφορά παραγγελιών από τα εργοστάσια που κάνουν τις παραγγελίες οι εργοδότες του στα υποστατικά των τελευταίων, όπως επίσης και η μεταφορά των παραγγελιών από τα υποστατικά των εργοδοτών του σε πελάτες. Όπως ανέφερε ο μάρτυρας, λίγες μέρες πριν τις 29/6/2012, ο Λ.Πηλίδης, ένας εκ των διευθυντών της Εναγόμενης 1, τον ενημέρωσε ότι μίλησε με τον Εναγόμενο 3 και έκανε παραγγελία μάρμαρα από ένα εργοστάσιο στο Δάλι, που ήταν υπεύθυνος ο τελευταίος. Του παρέδωσε μια επαγγελματική κάρτα που έγραφε πάνω το όνομα και το τηλέφωνο του Εναγόμενου 3 και τη διεύθυνση και τα τηλέφωνα του εργοστασίου της Εναγόμενης
19. Ακολούθησε, άλλη μέρα, συνάντηση του μάρτυρα με τον Εναγόμενο 3 στο εργοστάσιο, κατόπιν επικοινωνίας του πρώτου με το δεύτερο. Στο χώρο, εκτός από τον Εναγόμενο 3, ο οποίος συστήθηκε ως υπεύθυνος του εργοστασίου, ήταν και μια κυρία από την Κίνα και ο Εναγόμενος 3 τη σύστησε ως ιδιοκτήτρια της εταιρείας. Επίσης, ο Εναγόμενος 3 του είχε αναφέρει ότι οι κινέζοι θα τον έκαναν συνέταιρο. Αφού προγραμματίστηκε από τον Εναγόμενο 3, όπως ο Ενάγοντας μεταβεί στις 29/6/2012 στα υποστατικά της Εναγόμενης 4 για να παραλάβει την παραγγελία των μαρμάρων, τηλεφώνησε στον Εναγόμενο 3 στις 28/6/2012 και τον ενημέρωσε ότι θα βρίσκεται στα υποστατικά τους στις 7 το πρωί της επόμενης μέρας και αυτός του είπε «εντάξει». Σε σχέση με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες συνέβη το ατύχημα, ο μάρτυρας ανέφερε τα ακόλουθα: « Στις 7.15 το πρωί της 29.6.2012 έφθασα στα υποστατικά της εναγόμενης 4 και συνάντησα τον Π... Δεν υπήρχε άλλο πρόσωπο εκεί. Αφού ήταν η πρώτη φορά που πήγαινα για να παραλάβω παραγγελία στο συγκεκριμένο εργοστάσιο δεν γνώριζα τον τρόπο που δούλευαν. Ο Π.. μου έδειξε ορισμένες πλάκες για να διαλέξω και ανέβηκε στο φορκ-λιφτ και φόρτωσε στο ημιφορτηγό τις 2 από αυτές που διάλεξα. Επειδή δεν μου άρεσαν οι άλλες πλάκες που μου έδειξε αφού είχαν ράγισμα, είπα στον Π... ότι θα πάω να δω τις άλλες πλάκες που ήταν 40-50 μέτρα πιο κάτω. Υπήρχαν μεταλλικά σταντ σε τριγωνικό σχήμα με βάση περίπου 2 μέτρων και οι πλάκες ήταν τοποθετημένες και στις δύο πλευρές του κάθε σταντ πάνω στις βάσεις. Το ύψος των σταντ ήταν περίπου 1.60 μέτρα. Μεταξύ των 2 σταντ είχε κενό χώρο ½ μέτρο περίπου σαν διάδρομο, για να μπορεί κάποιος να προχωρεί κατά μήκος των σταντ για να διαλέξει πλάκες μαρμάρων και από τα δύο σταντ που βρίσκοντο αριστερά και δεξιά του διαδρόμου. Δεν ήταν δεμένες οι πλάκες μεταξύ τους. Προχώρησα στο διάδρομο και κοίταζα μια αριστερά και μια δεξιά για να διαλέξω μάρμαρα. Όταν έφθασα προς το τέλος του διαδρόμου συνεχίζοντας να ελέγχω τα μάρμαρα στο ένα σταντ έχοντας πίσω μου το άλλο σταντ άκουσα θόρυβο από κτύπημα και γύρισα το βλέμμα μου προς τα αριστερά να δω τι συμβαίνει. Πριν προλάβω να καταλάβω τι συμβαίνει οι πλάκες που βρίσκοντο πίσω μου έγειραν και με εγκλώβισαν πάνω στις πλάκες που κοίταζα προηγουμένως. Δεν μπορούσα να κουνηθώ και ένοιωσα ότι τσακρούσε το στέρνο μου και δεν μπορούσα να αναπνεύσω. Προσπάθησα να σπρώξω με τα χέρια μου τα μάρμαρα για να τα μετακινήσω αλλά δεν μετακινούντο γιατί ήτο πολύ βαριά. Ήταν αδύνατο να κουνηθώ αφού οι πλάκες που ήταν πίσω μου με σφήνωσαν πάνω στις πλάκες που κοίταζα προηγουμένως. Όταν γύρισα προς το μέρος του Π... τον είδα πάνω στο φορκ-λιφτ να το οδηγεί με πισινή ενώ ταυτόχρονα κρατούσε το κινητό τηλέφωνο και μιλούσε. Κατάλαβα ότι δεν αντιλήφθηκε ότι όπως πήγαινε με πισινή κτύπησε τα μάρμαρα και με εγκλώβισε. Άρχισα να φωνάζω «Παναγία μου εσκότωσες με ρε Π...». Όταν ο Π... κατάλαβε τι έκανε άρχισε να φωνάζει βοήθεια και έτρεξε εργαζόμενος από διπλανό εργοστάσιο και με απελευθέρωσαν. Οι πλάκες που έπεσαν πάνω μου ήταν όπως είπε και ο Π.. στην κα Κανάρη ήταν συνολικού βάρους 1 ½ τόνων.» Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι όταν έγινε η φόρτωση των δύο πλακών, ήταν στο αυτοκίνητο του. Στη συνέχεια, πήγε δίπλα από τον Εναγόμενο 3, ο οποίος ήταν πάνω στο forklift και του ζήτησε να περιμένει για να πάει να δει κάποιες άλλες πλάκες και μετά να φορτώσει. Την ώρα που έφυγε είδε ότι ο Εναγόμενος 3 μιλούσε στο τηλέφωνο και τον είδε επίσης να μιλά στο τηλέφωνο όταν κοίταξε αριστερά, μετά που έπεσαν πάνω του οι πλάκες. Θεωρώ πως ο Ενάγοντας ήταν ειλικρινής και παρέθεσε τα γεγονότα για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες συνέβη το επίδικο ατύχημα όπως έγιναν στην πραγματικότητα και όπως τα έζησε. Για το συγκεκριμένο ζήτημα η μαρτυρία του ήταν σαφής και δόθηκε με θετικό τρόπο. Επίσης, δεν θεωρώ πως εκ της αντεξέτασης του έχει κλονιστεί η αξιοπιστία του ή οτιδήποτε ανέφερε σε σχέση με το συγκεκριμένο ζήτημα και παρέμεινε σταθερός στη θέση του μέχρι τέλους. Βεβαίως θα πρέπει να επισημανθεί εδώ ότι, η αναφορά σε πλάκες βάρους 1 ½ τόνων, παρέμεινε μετέωρη. Είναι κατανοητό από την πραγματική μαρτυρία, δηλαδή τις φωτογραφίες στο τεκμήριο 1, καθώς επίσης από την περιγραφή που δόθηκε από τον Ενάγοντα όταν έπεσαν πάνω του οι πλάκες, ότι μιλούμε για μεγάλες βαριές πλάκες. Χωρίς να διαφεύγει ότι ο Εναγόμενος 3 ανέφερε στην ΜΕ1 ότι οι πλάκες είχαν το συγκεκριμένο βάρος, είναι σαφές πως το θέμα δεν διευκρινίστηκε περαιτέρω. Σημειώνεται πως ο Εναγόμενος 3 δεν έχει ερωτηθεί κατά την αντεξέταση του πως γνώριζε ότι είχαν το συγκεκριμένο βάρος και εν πάση περιπτώσει δεν έχει δοθεί συγκεκριμένη μαρτυρία αναφορικά με το ακριβές βάρος αυτών των πλάκων. Ως προς το πόσα άτομα προσέτρεξαν για βοήθεια και απεγκλωβισμό του Ενάγοντα, ο Ενάγοντας στη μαρτυρία του ανέφερε πως όταν ο Εναγόμενος 3 φώναξε βοήθεια, έτρεξε εργαζόμενος από διπλανό εργοστάσιο και τον απελευθέρωσαν. Στην έκθεση απαίτησης όμως αναφέρεται πως εκτός από τον Εναγόμενο 3, ήρθαν άλλα 4 πρόσωπα και τον απελευθέρωσαν. Όταν ερωτήθηκε σχετικά στην αντεξέταση του, απάντησε ότι όταν φώναξε βοήθεια ο Εναγόμενος 3, ήρθε ένας, τον οποίο είδε και μετά ήρθαν άλλοι. Κατ' αρχήν δεν θεωρώ πως η κατάσταση στην οποία βρέθηκε, όπως την έχει περιγράψει, του έδινε την ευχέρεια να μπορεί να παρατηρεί και να πει με ακρίβεια πόσα άτομα έφτασαν τελικά στο μέρος. Εν πάση περιπτώσει, έχει ερωτηθεί και έχει διευκρινίσει το ζήτημα και σίγουρα δεν θεωρώ πως από τα πιο πάνω προκύπτει οτιδήποτε ουσιαστικό που να είναι ικανό να κλονίσει την αξιοπιστία του καθ' οιονδήποτε τρόπο. Η ουσία έγκειται στο ότι ο Εναγόμενος 3 μαζί με άλλο ή άλλα πρόσωπα - σύμφωνα με τον Εναγόμενο 3 ήταν 2-3 άτομα- , βοήθησαν στον απεγκλωβισμό του. Έρχομαι τώρα στην μαρτυρία του αναφορικά με τα υπόλοιπα επίδικα θέματα. Αποδέχομαι ότι ο Εναγόμενος 3 μετέφερε τον Ενάγοντα στο νοσοκομείο μετά το ατύχημα και εκεί έγιναν κάποιες εξετάσεις. Τούτο είναι παραδεκτό και από τον Εναγόμενο
20. Στο νοσοκομείο δεν του δόθηκε κάποια θεραπεία, εκτός από παυσίπονα. Επειδή όμως είχε αφόρητους πόνους σε όλο το σώμα, την επόμενη του ατυχήματος επισκέφθηκε τον ορθοπεδικό Σέργιου για να τον εξετάσει και από τότε άρχισε να κάνει θεραπεία κοντά του. Επισκεπτόταν τον γιατρό Σέργιου αρχικά και για ένα χρόνο περίπου, σταθερά, 1-2 φορές την εβδομάδα και ένεκα των πόνων του έβαζε και παυσίπονες ενέσεις στον ώμο και στα χέρια. Μετά συνέχισε να πηγαίνει σε τακτική βάση στον γιατρό του για εξέταση και θεραπεία. Μετά το τελευταίο ιατρικό πιστοποιητικό που ετοίμασε ο γιατρός, ημερομηνίας 22/12/2017, συνέχισε να τον επισκέπτεται σε τακτική βάση και τον παρακολουθούσε. Τον ενημέρωσε ότι θα τον καλούσε για μάρτυρα στο Δικαστήριο και ο γιατρός είχε αναφέρει ότι θα έβγαζε νέο πιστοποιητικό για την κατάσταση του όταν θα ερχόταν Δικαστήριο. Με οδηγίες του γιατρού του έκανε αρκετές φυσιοθεραπείες (τεκμ.8), ενώ κατά διαστήματα ο γιατρός του έκανε ακτινογραφίες και του έδινε οδηγίες να κάνει μαγνητική τομογραφία για να παρακολουθεί την κατάστασή του (τεκμ.9). Ο γιατρός Σεργίου απεβίωσε στις 26/1/2020 και μετά που πέθανε απευθύνθηκε στον ορθοπεδικό Καλούδη για να συνεχίσει τη θεραπεία του, αλλά επειδή το ραντεβού που του έδωσαν ήταν πολύ μακριά, πήγε σε διάφορους γιατρούς, όπως στον ορθοπεδικό Τζιούβα, στο νευροχειρούργο Κωνσταντινίδη, σε κάποιο άλλο Ελλαδίτη που είναι στο ιατρείο του Σέργιου και επίσης σε κάποιο ορθοπεδικό στην Λευκωσία. Από τον Ιούνιο του 2021 άρχισε να τον παρακολουθεί ο Δρ Καλούδης, ο οποίος συνεχίζει να τον παρακολουθεί μέχρι σήμερα. Ο τελευταίος του έδωσε οδηγίες να κάνει μαγνητική τομογραφία, την οποία έκανε στις 23/6/2021 (τεκμ.10). Συνεχίζει μέχρι σήμερα να έχει ενοχλήματα στον ώμο και το βράδυ δυσκολεύεται να κοιμηθεί. Από τη μαρτυρία του όμως, δεν αποδέχομαι ότι πέραν των φυσιοθεραπειών που περιλαμβάνονται στο τεκμήριο 8, έκανε και πολλές άλλες φυσιοθεραπείες. H αναφορά του αυτή κρίνεται γενική και αόριστη. Λέει ότι δεν κατέχει αποδείξεις για τις υπόλοιπες φυσιοθεραπείες που έκανε. Όμως καμία απολύτως εξήγηση δεν έχει δώσει. Ούτε εξήγησε γιατί δεν ζήτησε μια βεβαίωση από τον φυσιοθεραπευτή εκ των υστέρων για να παρουσιάσει στο Δικαστήριο ή ακόμα γιατί δεν κάλεσε τον φυσιοθεραπευτή στο Δικαστήριο ως μάρτυρα. Επίσης, δεν αποδέχομαι τη μαρτυρία του σε σχέση με τα ισχυριζόμενα προβλήματα και ή πόνους στον σπόνδυλο. Στην έκθεση απαίτησης δεν αναφέρεται οτιδήποτε για πρόβλημα στο σπόνδυλο του, ενώ όπως θα διαφανεί κάτι τέτοιο δεν υποστηρίζεται από την ιατρική μαρτυρία. Ούτε είναι αποδεκτό ότι νοιώθει άλλος άνθρωπος και πως έχασε την ενέργεια που είχε πριν το ατύχημα. Πέραν της υπερβολής που εντοπίζω στη συγκεκριμένη θέση, θα πρέπει να λεχθεί ότι ούτε τα αναφερόμενα στη δικογραφία ενοχλήματα μπορούν να στηρίξουν αυτή τη θέση, ούτε όμως η ιατρική μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου. Ανοίγω εδώ μια παρένθεση. Τα ιατρικά πιστοποιητικά του γιατρού Σεργίου, που παρακολουθούσε τον Ενάγοντα από την επόμενη του ατυχήματος, κατατέθηκαν από τον Ενάγοντα και ο εν λόγω γιατρός δεν κλήθηκε να καταθέσει σε σχέση με όσα αναφέρονται σ' αυτά, αφού όπως αναφέρθηκε έχει αποβιώσει στις 26/1/
21. Κατά το στάδιο της κατάθεσης τους είχε αναφερθεί από όλους τους συνήγορους των Εναγόμενων ότι γίνεται αποδεκτή η κατάθεση τους μόνο ως έγγραφα που έχει ο μάρτυρας στην κατοχή του και όχι για την αλήθεια του περιεχομένου τους. Καλείται τώρα το Δικαστήριο ν' αποφανθεί για τη βαρύτητα που θα προσδώσει σ' αυτή την εξ' ακοής μαρτυρία. Σε σχέση με την αξιολόγηση εξ' ακοής μαρτυρίας, παραπέμπω στο άρθρο 27 του περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ.9[3], στην Ποιν. Έφ.19/2022 Νικηφόρου v. Αστυνομίας, ημερ. 6/3/2023 και στην εκεί αναφερόμενη νομολογία, ως επίσης στο σύγγραμμα το Δίκαιο της Απόδειξης των Τάκη Ηλιάδη και Νικόλα Σάντη, Β' Έκδοση, Κεφ.
22. Εν προκειμένω, είναι σαφές πως ο γιατρός Σεργίου δεν θα μπορούσε να κληθεί ως μάρτυρας για να καταθέσει στο Δικαστήριο επειδή έχει αποβιώσει. Ο Σεργίου έχει παρακολουθήσει τον Ενάγοντα από την επόμενη του ατυχήματος και κατέγραφε με λεπτομέρεια τις εξετάσεις που γίνονταν και τις διαπιστώσεις του. Τα πιστοποιητικά ως ζήτημα λογικής ετοιμάστηκαν στη βάση των σημειώσεων που τηρούσε και οι οποίες για το λόγο που εξήγησε ο Ενάγοντας, κατόπιν επικοινωνίας με την θυγατέρα του γιατρού, δεν μπορούν να παρουσιαστούν (έχουν καταστραφεί οι κάρτες ασθενών). Οι άδειες που έδωσε ο γιατρός στον Ενάγοντα μέχρι 30/9/2012, ως αναφέρεται στο πρώτο πιστοποιητικό, περιλαμβάνονται στο τεκμήριο
23. Δεν υπήρξε εισήγηση από οποιοδήποτε εκ των Εναγόμενων, ότι ο Σεργίου είχε λόγο ν' αποκρύψει ή να παραποιήσει τα γεγονότα. Επισημαίνονται όμως εδώ και τα εξής. Όσα αναφέρει για τις εξετάσεις που έγιναν στο νοσοκομείο στις 29/6/2012 και τα αποτελέσματα τους, επιβεβαιώνονται από το πιστοποιητικό του Νοσοκομείου (τεκμ. 16), το οποίο έχει κατατεθεί για την αλήθεια του περιεχομένου του, ενώ για το ότι ο Ενάγοντας έκανε φυσιοθεραπεία σχετική είναι η βεβαίωση τεκμήριο
24. Επίσης, σύμφωνα με τον ορθοπεδικό χειρουργό Καλούδη (ΜΕ3), με βάση την πληροφόρηση του για τον τρόπο που έγινε το ατύχημα και την πίεση που δέχτηκε ο Ενάγοντας, δικαιολογούνται τα ευρήματα του γιατρού Σεργίου, όπως επίσης οι σοβαροί πόνοι του Ενάγοντα. Ακόμη, σύμφωνα με τον Καλούδη, από τις δικές του εξετάσεις επιβεβαιώνονται οι αναφορές Σεργίου για το υπεξάρθρημα της στερνοκλειδικής άρθρωσης και το άλγος στην περιοχή, ως επίσης η αδυναμία του δεξιού άνω άκρου και υπάρχει επιδείνωση των προβλέψεων του συναδέλφου του. Με βάση όσα αναφέρθηκαν και έχοντας μελετήσει με προσοχή τις θέσεις των συνηγόρων των Εναγόμενων που υποβλήθηκαν στον γιατρό Καλούδη, μέσα από τις οποίες δεν διαπιστώνεται ουσιαστικά αμφισβήτηση των διαπιστώσεων Σεργίου, έχω αποφασίσει ν' αποδεχτώ το περιεχόμενο των ιατρικών πιστοποιητικών του Σεργίου. Σε σχέση με όσα ανέφερε ο Ενάγοντας στον γιατρό περί ανικανότητας και έγκρισης του από το ιατροσυμβούλιο, σχετικά είναι όσα αναφέρονται σε άλλο σημείο κατωτέρω. Επανέρχομαι στη μαρτυρία του Ενάγοντα. Γίνεται αποδεκτό ότι ο γιατρός Σεργίου του έδωσε άδεια ασθενείας μέχρι 30/9/2012 και στη συνέχεια δόθηκε επιπλέον άδεια δύο μηνών, ήτοι μέχρι 30/11/
25. Σχετικά είναι και τα έγγραφα του τεκμηρίου 11 και επίσης η σημείωση του Σεργίου στο πιστοποιητικό ημερ. 22/12/
26. Έχοντας αυτό υπόψη και όσα προκύπτουν από την ιατρική μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, θεωρώ πως είναι λογικό ο Ενάγοντας ν' αντιμετώπισε κάποιες δυσκολίες το πρώτο διάστημα μετά τον τραυματισμό του. Επισημαίνεται ότι τουλάχιστον μέχρι 7/7/2012, είχε κρεμασμένο το δεξιό βραχίονα από το λαιμό. Στο πλαίσιο αυτό, κάποιες δραστηριότητες του λογικά περιορίστηκαν. Όμως θεωρώ υπερβολή την αναφορά του ότι τους πρώτους έξι μήνες από το ατύχημα δεν μπορούσε να φροντίσει τον εαυτό του χωρίς βοήθεια από τη γυναίκα και τα παιδιά του. Κατ' αρχήν κατά ποιο τρόπο δεν μπορούσε να φροντίσει τον εαυτό του και ποιας βοήθειας τύγχανε, δεν έχει εξηγήσει. Περαιτέρω, όχι μόνον δεν προκύπτει από την ιατρική μαρτυρία ότι ήταν ανήμπορος, αλλά σύμφωνα με τον Καλούδη, μέσα στην περίοδο των πρώτων 5 μηνών από το ατύχημα, ο Ενάγοντας λειτουργικά ήταν σχεδόν μέσα στα φυσιολογικά πλαίσια. Ο ισχυρισμός του ότι δεν μπορεί να κάνει ότι έκανε προηγουμένως, εκτός του ότι δεν έχει αποδειχθεί με θετική μαρτυρία, δεν μπορεί ούτως ή άλλως να γίνει αποδεκτός ως μη δικογραφημένος. Επίσης, στο βαθμό που αναφέρεται σε προβλήματα στον σπόνδυλο και στο αριστερό χέρι (συγκεκριμένα, αναφέρει προβλήματα και στα δύο χέρια), η μαρτυρία του δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή αφού αφενός δεν δικογραφούνται συνέπειες ή οιαδήποτε προβλήματα σε σπόνδυλο και αριστερό χέρι και αφετέρου ο γιατρός Σεργίου δεν αναφέρεται σε προβλήματα στα μέρη αυτά. Ως προς τον ισχυρισμό του ότι καταστράφηκε το περβόλι του επειδή δεν μπορούσε να το φροντίσει, απορρίπτεται. Δεν δικογραφήθηκε κάτι τέτοιο, ούτε όμως δόθηκαν επαρκείς και πειστικές λεπτομέρειες προς στοιχειοθέτηση του συγκεκριμένου ισχυρισμού. Λέγω επίσης ευθέως ότι στο βαθμό που αυτός ισχυρίστηκε ανικανότητα του για εργασία μετά το 2013 λόγω του τραυματισμού του στο επίδικο ατύχημα, η μαρτυρία του δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή αφού δεν έχει δικογραφηθεί κάτι σχετικό. Εξάλλου, στην έκθεση απαίτησης του αξιώνει μισθούς για την περίοδο από 29/6/2012 μέχρι 30/11/2012 και τίποτε πέραν τούτων. Γίνεται μεν αναφορά στην έκθεση απαίτησης σε προβλήματα που αντιμετωπίζει, όμως πουθενά ότι είναι ανίκανος να εργαστεί μετά την τελευταία ημερομηνία που αναφέρθηκε. Υπό τις περιστάσεις, θεωρώ πως δεν έχει ούτε κάποια σημασία η σύνταξη ανικανότητας που έχει λάβει από 2/5/2015 μέχρι 31/12/2019 (τεκμ.13). Παρενθετικά αναφέρω πως στο δικόγραφο του Ενάγοντα, δεν γίνεται καμία αναφορά ούτε για το θέμα της σύνταξης ανικανότητας. Ανεξάρτητα τούτου όμως, δεν θεωρώ πως έχει τεθεί το υπόβαθρο για να μπορεί να εξαχθεί συμπέρασμα ότι η κήρυξη του ως ανίκανο πρόσωπο συνδέεται με τον τραυματισμό του στο επίδικο ατύχημα εφόσον ο Ενάγοντας, ως προκύπτει από τη μαρτυρία του, συμπλέκει προβλήματα στο σπόνδυλο και στα χέρια γενικότερα, που ακριβώς δεν μπορούν με βάση την έκθεση απαίτησης αλλά και την ιατρική μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου να ληφθούν υπόψη ως συνέπειες του τραυματισμού του. Επισημαίνεται, επίσης, ότι δεν έχει παρουσιαστεί η απόφαση του Ιατροσυμβουλίου για να μελετηθεί και να διαπιστωθούν οι λόγοι που οδήγησαν στη λήψη σύνταξης τον Μάιο του 2015, ήτοι 3 χρόνια περίπου μετά το ατύχημα, ως βεβαιώνει το τεκμήριο
27. Δεν μπορώ βεβαίως να μην σχολιάσω και την παράλειψη του ν' αναφέρει στην κυρίως εξέταση του, ότι τα τελευταία 2 χρόνια εργάζεται κάποιες ώρες. Στην κυρίως εξέταση του αναφέρθηκε σε προβλήματα που του άλλαξαν τη ζωή και μιλά τα επιδόματα ασθένειας που έλαβε από τις Κοινωνικές Ασφαλίσεις και τη σύνταξη ανικανότητας. Ανέφερε επίσης ότι «μετά το ατύχημα στην πραγματικότητα δούλεψα ελάχιστο χρόνο». Με τα λεγόμενα του δίνει σαφώς την εικόνα ότι δεν εργάστηκε ξανά, παρά μόνον ελάχιστα, γιατί δεν ήταν σε θέση να το κάνει. Εν πάση περιπτώσει χρειάστηκε να τύχει αντεξέτασης από το συνήγορο των Εναγόμενων 1 και 2 για ν' αποκαλύψει ότι εργάζεται κάποιες ώρες τα τελευταία χρόνια. Και πάλιν όμως για το συγκεκριμένο ζήτημα διέκρινα μια προσπάθεια από μέρους του να μην αποκαλυφθεί η όλη αλήθεια, αφού απέφυγε να δώσει οιεσδήποτε λεπτομέρειες. Είπε για παράδειγμα ότι εργάζεται «κάποτε» και όταν του ζητήθηκε να διευκρινίσει, επανέλαβε «κάποτε». Σε άλλο σημείο ερωτήθηκε αν μιλά για 2-3 φορές τη βδομάδα και απάντησε «Μπορεί να πάω δύο, μπορεί να μην πάω καθόλου» και κάπου αλλού «Όποτε ένιωθα καλά, έπιαναν τα χέρια μου, ήμουν καλά, πήγαινα». Από τα πιο πάνω, αλλά και από τον τρόπο που απαντούσε στις ερωτήσεις, προκύπτει σαφώς η προσπάθεια του μάρτυρα να μην αναφέρει οτιδήποτε που θα μπορούσε να επηρεάσει την εικόνα που επιθυμούσε να περάσει προς το Δικαστήριο. Ο καθαρός μισθός του Ενάγοντα πριν το ατύχημα ανερχόταν σε €1.446,93 (βλ. τεκμ.15) και απώλεσε τους μισθούς του από 29/6/2012 μέχρι 30/11/2012 ήτοι μισθούς 5 μηνών. Επίσης έχει πληρώσει €600 σε φυσιοθεραπείες (τεκμ.8) και €1.100 στο γιατρό Σεργίου για επισκέψεις, θεραπεία και ετοιμασία ιατρικών πιστοποιητικών (τεκμ.14). Τα προσόντα του Δρ. Καλούδη (ΜΕ3) δηλώθηκε ότι είναι αποδεκτά. Πρόκειται αναμφίβολα για ειδικό, χειρούργο ορθοπεδικό. Η γνώμη του για το κατά πόσο δικαιολογούνται τα ευρήματα του Σεργίου και οι πόνοι στον Ενάγοντα, έχοντας υπόψη τον τρόπο που έγινε το ατύχημα και την πίεση που δέχτηκε ο Ενάγοντας, όπως επίσης και για τα μόνιμα κατάλοιπα, γίνεται αποδεκτή. Σχετικά είναι και όσα αναφέρθηκαν σε άλλο σημείο ανωτέρω. Όπως αναφέρθηκε δεν δικογραφείται οτιδήποτε περί ανικανότητας του Ενάγοντα για εργασία μετά την 1/12/2012 και γι' αυτό όσα σχετικά ανέφερε ο μάρτυρας για τη δικαιολογημένη αδυναμία του Ενάγοντα να εργαστεί, δεν θα με απασχολήσουν. Επίσης, η θέση του ότι υπήρχε κάκωση σπονδυλικής στήλης και παραλήφθηκε από τον Σεργίου, δεν μπορεί επίσης να γίνει αποδεκτή. Αφενός διότι δεν υπάρχει στην έκθεση απαίτησης οτιδήποτε περί κάκωσης της σπονδυλικής στήλης ή αναφορά σε οποιεσδήποτε συνέπειες στο συγκεκριμένο μέρος του σώματος. Αφετέρου όμως και επειδή ο Σεργίου ήταν ο γιατρός που παρακολούθησε για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα τον Ενάγοντα, από την επόμενη του ατυχήματος και ήταν προφανώς σε καλύτερη θέση ν' αξιολογήσει τα ενώπιον του δεδομένα. Τονίζω ότι, αντεξεταζόμενος, συμφώνησε ότι κανένα από τα MRI της σπονδυλικής στήλης (τεκμ.9) δεν συνδέεται με οποιοδήποτε πρόβλημα που προήλθε από τραυματισμό και προσθέτω πως προφανώς αυτό είχε υπόψη του και ο Σεργίου. Δεν διαφεύγει βεβαίως ότι στο τέλος της αντεξέτασης του, επανέλαβε ότι ο Σεργίου πρέπει να το διαπίστωσε και δεν το κατέγραψε, χωρίς να ξέρει γιατί, όμως επισημαίνεται πως αυτό ήταν μια εικασία από μέρους του. Σε σχέση με το πρόβλημα που εντόπισε ο μάρτυρας στον αριστερό ώμο του Ενάγοντα, δεν χρειάζεται να λεχθούν πολλά. Δεν υπάρχει στην έκθεση απαίτησης αναφορά περί τραυματισμού του αριστερού ώμου στο ατύχημα ή και ρήξης του τένοντα του αριστερού ώμου και δεν μπορεί να εξεταστεί τέτοιο ζήτημα. Σε κάθε περίπτωση αναφέρεται πως δεν εντοπίζεται οτιδήποτε σχετικό ούτε σε οποιοδήποτε ιατρικό πιστοποιητικό του Σεργίου. Εξ' όσων γίνεται αντιληπτό από τα όσα καταγράφονται στα ιατρικά πιστοποιητικά και ως ζήτημα λογικής, δεν τέθηκε ποτέ οποιοδήποτε ζήτημα με τον αριστερό ώμο για να τύχει χειρισμού. Υπό τις περιστάσεις, είναι θεωρώ σαφές ότι δεν τίθεται θέμα συσχετισμού του προβλήματος στον τένοντα με το ατύχημα. Εξάλλου και ο μάρτυρας, αντεξεταζόμενος, αποδέχτηκε ότι μέχρι το 2021 δεν φαίνεται να έχει προκύψει κάποιο θέμα με τον αριστερό ώμο από άλλους γιατρούς και το MRI (τεκμ.10) δεν συνδέει τον αριστερό ώμο με ατύχημα. Όπως ανέφερε: «Ο αριστερός ώμος είναι κάτι καινούριο νομίζω». Δεν διαφεύγει βεβαίως ότι σε άλλο σημείο της μαρτυρίας του διερωτήθηκε γιατί να μην παρουσιάζει και ο αριστερός ώμος εξάρθρημα της στερνοκλειδικής άρθρωσης μετά τον τραυματισμό του Ενάγοντα, όμως το θέμα έμεινε μέχρι εκεί και δεν έχει δοθεί θετική μαρτυρία για τούτο. Επίσης, από τη μαρτυρία του δεν μπορώ ν' αποδεχτώ ότι ο λόγος που δεν έγινε MRI στο δεξιό ώμο, ήταν θέμα οικονομικό. Εδώ είναι σαφές πως ο γιατρός έκανε μια εικασία. Είναι όμως ξεκάθαρο από τη μαρτυρία του, ότι αυτό έγινε αμέσως αντιληπτό από μέρους του και σε σχετική ερώτηση ανέφερε ότι δεν μπορεί ν' απαντήσει ο ίδιος γιατί δεν έγινε. Η Λάμπρου (ΜΕ4) ουσιαστικά δεν έχει αμφισβητηθεί σε σχέση με όσα ανέφερε και γίνεται αποδεκτό ότι στις 29/6/2012, ο Μ. Πηλίδης μετέφερε τον πατέρα της στο σπίτι από το νοσοκομείο και τον έβαλε να ξαπλώσει επειδή δεν μπορούσε να περπατήσει. Μετά, ο τελευταίος, πήρε τον άντρα της στο εργοστάσιο της Εναγόμενης 1 για να πάρει το αυτοκίνητο του πατέρα της. Επίσης, είναι αποδεκτό ότι ο πατέρας της επισκεπτόταν τον ιατρό Σεργίου μέχρι το 2020, οπότε ο τελευταίος πέθανε και περαιτέρω επισκεπτόταν τους ορθοπεδικούς Καλούδη και Τζιούβα και τον νευροχειρούργο Κωνσταντινίδη. Σε σχέση με την επικοινωνία της με τον Εναγόμενο 3, έγινε μετά την καταχώρηση της αγωγής διότι ήθελαν να επικοινωνήσουν μαζί του και να του επιδώσουν. Του είπε ότι θέλει να διαλέξει πλάκες από μάρμαρα και της έβαλε ραντεβού, αλλά μετά της τηλεφώνησε και της είπε ότι δεν θα είναι ο ίδιος στο εργοστάσιο και θα είναι ο συνέταιρος του ο κινέζος. Από τη μαρτυρία της όμως, δεν γίνεται αποδεκτή η αναφορά της ότι μετά το ατύχημα «ξέραναν όλα» στο χωράφι του πατέρα της. Όπως αναφέρθηκε και στο πλαίσιο αξιολόγησης της μαρτυρίας του Ενάγοντα, πρόκειται για μη δικογραφημένο ισχυρισμό, ενώ επαναλαμβάνω πως δεν δόθηκαν ούτε επαρκείς και πειστικές λεπτομέρειες προς στοιχειοθέτηση του συγκεκριμένου ισχυρισμού. Ο Εναγόμενος 3 δεν έκανε καθόλου καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Ήταν καθ' όλη τη διάρκεια της μαρτυρίας του εριστικός και είρωνας. Ας σημειωθεί ότι υπήρξαν περιπτώσεις που χρειάστηκε να παρέμβει το Δικαστήριο για να τον επαναφέρει στην τάξη, όμως αυτός συνέχισε να συμπεριφέρεται με τον ίδιο τρόπο. Σε κάθε περίπτωση όμως, αναφέρεται πως το Δικαστήριο δεν διατηρεί την παραμικρή αμφιβολία ότι ο συγκεκριμένος μάρτυρας δεν ήταν ειλικρινής. Η υπεράσπιση του δε γενικότερα κρίνεται αναξιόπιστη. Αποτέλεσε βασική του θέση ότι οι διευθυντές και μέτοχοι της Εναγόμενης 4 διατηρούν διάφορες εταιρείες, με τις οποίες κατά διαστήματα είχε συνεργαστεί και τους είχε βοηθήσει, όμως σε καμία περίπτωση δεν υπήρξε συνέταιρος οποιασδήποτε εταιρείας τους ή εργοδοτούμενος τους. Οι σχέσεις τους ήταν πάντοτε σχέσεις φιλίας και συνεργασίας. Στην προκειμένη περίπτωση, επειδή γνώριζε τον εργοδότη του Ενάγοντα, τον κ. Πηλίδη, τον έφερε σ' επαφή με την Εναγόμενη 4, με σκοπό τη μεταξύ τους συνεργασία. Η μόνη ενέργεια που έκανε ήταν να φέρει σ' επαφή τις δύο πλευρές. Βεβαίως, πριν αναφερθεί οτιδήποτε άλλο, σημειώνω εδώ πως με βάση την έρευνα του Εφόρου Εταιρειών για την εταιρεία Inzen (Cyprus) International Ltd (τεκμ. 20), ο ισχυρισμός του περί μη ύπαρξης οποιασδήποτε συνεταιρικής σχέσης διαψεύδεται. Όπως προκύπτει, ο μάρτυρας και η Wang (κατωτέρω), διευθύντρια και μέτοχος της Εναγόμενης 4, ήταν μαζί μέτοχοι και διευθυντές της εν λόγω εταιρείας, η οποία με βάση την τελευταία, ασχολήθηκε για ένα διάστημα με την εισαγωγή μπύρας. Επισημαίνω πως όταν ρωτήθηκε κατά την αντεξέταση του, αρνήθηκε ότι έκανε εταιρεία «μαζί με τους κινέζους» και ανέφερε ότι για τούτο είναι «σιγουρότατος». Σε σχέση με το επίδικο ατύχημα, κατ' αρχήν να σημειωθεί ότι ισχυρίστηκε πως οι πλάκες ήταν δεμένες με άλυσο. Κατά την αντεξέταση του επιχείρησε να πείσει ότι πριν ξεκινήσει να φορτώνει από το συγκεκριμένο σταντ, το είχαν ξεδέσει και τότε ξεκίνησε να φορτώνει. Ο ισχυρισμός του δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός. Πρώτον, επειδή δεν έχει δικογραφήσει με θετικό τρόπο αυτή την ουσιώδη θέση και δεύτερον, δεν έχει αντεξετάσει την ΜΕ1 και ουδέποτε αμφισβήτησε ότι ο ίδιος είχε αναφέρει στην εν λόγω μάρτυρα ότι οι πλάκες δεν ήταν δεμένες. Επισημαίνεται ότι ο Εναγόμενος 3 εμφανίστηκε μεν στη διαδικασία μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας της ΜΕ1, όμως αργότερα ερωτήθηκε ευθέως η πλευρά του Εναγόμενου 3 αν επιθυμεί την επανακλήτευση της μάρτυρος και δήλωσε πως δεν επιθυμεί κάτι τέτοιο (βλ. το ηλεκτρονικό μήνυμα του ευπαίδευτου συνηγόρου του Εναγόμενου 3 ημερ. 18/10/2022, όπου αναφέρει επί λέξει «.έχω λάβει αντίγραφο της συνοπτικής έκθεσης διερεύνησης ατυχήματος και έχω ζητήσει τα πρακτικά της δικασίμου που ακούστηκε η μάρτυρας τα οποία έχουν ετοιμαστεί. Ως εκ των ανωτέρω...δεν θα ζητήσω να επανακλητευθεί η μάρτυρας και επιφυλάσσω το δικαίωμα μου να αναφερθώ στη μαρτυρία της κατά την τελική μου αγόρευση). Επίσης, ανεξάρτητα των ανωτέρω, θα πρέπει ν' αναφερθεί ότι με βάση τη μαρτυρία της Wang, οι πλάκες ήταν δεμένες με αλυσίδες και κάποιες αλυσίδες είχαν κλειδί, ενώ άλλες έκλειναν με σίδερο. Τα δε κλειδιά των αλύσων, τα έχει ο άντρας της. Εξηγώ κατωτέρω γιατί δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή η συγκεκριμένη θέση της. Στο σημείο αυτό θ' αρκεστώ να πω ότι κατά την επίσκεψη της ΜΕ1 στο υποστατικό στις 29/10/2012, οι πλάκες δεν ήταν δεμένες, ενώ στις 5/11/2012 ήταν στερεωμένες με συρματόσχοινα και όχι με αλύσους. Σε κάθε περίπτωση όμως, ο μάρτυρας δεν εξήγησε ποτέ πως ακριβώς ήταν δεμένες οι πλάκες και πως τις ξέδεσε. Αν ήταν αλυσίδες με κλειδί, που το βρήκε; Αν δεν ήταν με κλειδί, σύμφωνα με τη Wang θα έπρεπε να επιμένει κάποιος για να την ανοίξει. Έτσι έγινε; Και εν πάση περιπτώσει, ουδέποτε ανέφερε ότι η τρίτη πλάκα που θα φόρτωνε βρισκόταν στο ίδιο σταντ με τις προηγούμενες δύο που φόρτωσε. Το Δικαστήριο είναι σαφές ότι δεν έχει πεισθεί από τη μαρτυρία του. Ήταν η θέση του στην κυρίως εξέταση του, ότι ο Ενάγοντας όταν άρχισαν τη διαδικασία φορτοεκφόρτωσης παρέμεινε μέσα στο φορτηγό του και περίμενε να φορτώσει (ο Εναγόμενος 3) τις πλάκες που είχε διαλέξει. Φόρτωσε με επιτυχία 2 πλάκες και στην προσπάθεια του να πάρει την 3η πλάκα, άκουσε τον Ενάγοντα να φωνάζει και όταν γύρισε τον είδε με μια πλάκα στην πλάτη. Δεν γνωρίζει γιατί ο Ενάγοντας αποφάσισε να περιπλανηθεί ανάμεσα στο εμπόρευμα. Πρόκειται για θέση η οποία δεν έχει δικογραφηθεί. Όταν τέθηκε στο μάρτυρα ότι στην έκθεση απαίτησης του (βλ. παρ.10.3.) αναφέρει ότι ενώ ο Ενάγοντας γνώριζε ότι ήταν επικίνδυνη η παραμονή του στο χώρο φορτοεκφόρτωσης «παρέμεινε στο χώρο κατά την ώρα που διενεργείτο η διαδικασία..», απάντησε ότι «Ο σκοπός μου που είμαι εδώ είναι να απαντήσω τις ερωτήσεις που μου κάμετε και απαντώ. Το τι είπα πριν και τι δεν ξέρω. Λέω τώρα πώς έγινε το θέμα, ... ». Η συγκεκριμένη θέση του λοιπόν απορρίπτεται. Σύμφωνα με τον Εναγόμενο 3, επικοινώνησε μαζί του ο Ενάγοντας ότι θα πάει να δει μάρμαρα και μετέβη στο υποστατικό της Εναγόμενης 4 η ώρα 7 π.μ., ένεκα της συνεργασίας που είχε με τους ιδιοκτήτες της τελευταίας, χωρίς την παρουσία κανενός υπεύθυνου ή υπαλλήλου της εταιρείας και χωρίς να γνωρίζει κανένας από την εταιρεία, και παρά το ότι ανέφερε στον Ενάγοντα ότι δεν είναι κατάλληλο πρόσωπο για να του φορτώσει και θα ενημέρωνε τον υπεύθυνο του εργοστασίου για να γίνει παράδοση σε άλλο χρόνο, τελικά αποδέχτηκε να του φορτώσει επειδή ο Ενάγοντας επέμενε. Ο Εναγόμενος 3, κατά την κρίση μου, δημιούργησε την ιστορία αυτή για ν' αποφύγει να πει τα πράγματα όπως ήταν στην πραγματικότητα και την πολύ στενή σχέση του με την Εναγόμενη
28. Όλα συνηγορούν υπέρ του ότι, η σχέση του με την Εναγόμενη 4 δεν ήταν αυτή που ήθελε να παρουσιάσει. Όπως ανέφερε, το forklift ήταν έξω από την αποθήκη και το κλειδί ήταν πάνω. Πολύ βολική ομολογουμένως η συγκεκριμένη απάντηση του, αλλά ο μάρτυρας καθόλου δεν έπεισε. Εν πάση περιπτώσει, ως ζήτημα λογικής, το κλειδί του συγκεκριμένου μηχανήματος θα φυλαγόταν και δεν θα το άφηναν πάνω και το μηχάνημα εκτεθειμένο. Περαιτέρω, να υπενθυμίσω ότι σύμφωνα με τη Wang, κλειδί για το forklift είχε ο άντρας της και ο Σωτήρης, που είναι γείτονας τους και είναι μαρμαράς, ο οποίος το χρησιμοποιούσε. Ο άντρας της αφήνει το κλειδί στα υποστατικά της εταιρείας. Η συγκεκριμένη μάρτυρας ανέφερε ότι δεν ξέρει που ήταν το κλειδί και το βρήκε ο Εναγόμενος 3 και ίσως ήταν πάνω στο forklift. Θεωρώ πως η γενική και αόριστη θέση της Wang δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Η Wang, όπως θα διαφανεί από την αξιολόγηση της μαρτυρίας της κατωτέρω, επιχείρησε να κρύψει και αυτή την πραγματική σχέση τους με τον Εναγόμενο
29. Είναι θεωρώ σαφές πως ο Εναγόμενος 3 είχε κλειδιά για το υποστατικό της Εναγόμενης 4, το οποίο άνοιξε, όπως ανέφερε ο Ενάγοντας και με το κλειδί το οποίο πήρε από το υποστατικό, ξεκίνησε το μηχάνημα. Προκειμένου να δικαιολογήσει την παρουσία του στο χώρο νωρίς το πρωί, ανέφερε στην αντεξέταση του ότι είχε και άλλη δουλειά δίπλα. Σε άλλο σημείο είπε ότι δίπλα από την αποθήκη είχε έναν τορναδόρο, ο οποίος πέθανε πριν 6 μήνες από καρκίνο, και πήγε για να δει αν θέλει εργαλεία. Δεν ανέφερε καν το όνομα του. Ούτε όμως ανέφερε σε οποιοδήποτε σημείο της μαρτυρίας του ότι εμπορεύεται εργαλεία για τορναδόρους. Εν πάση περιπτώσει θα πρέπει να επισημάνω εδώ την ξεκάθαρη αντίφαση που προκύπτει εν σχέση με τη θέση που πρόβαλε στην κυρίως εξέταση του. Πιο συγκεκριμένα ανέφερε ότι μετέβη στο χώρο, μετά το τηλεφώνημα του Ενάγοντα την προηγούμενη μέρα, επειδή γνώριζε και τις δύο πλευρές και ένιωθε υπεύθυνος για τη μεταξύ τους καλή συνεργασία και δεν είπε ποτέ ότι επειδή θα πήγαινε στο μέρος ούτως ή άλλως, πήγε για να δείξει και μάρμαρα στον Ενάγοντα. Η αναφορά του ότι θα επισκεπτόταν έναν τορναδόρο για να δει αν χρειάζεται εργαλεία, εκτός του ότι κρίνεται γενική και αόριστη, δείχνει θεωρώ την ετοιμότητα του μάρτυρα να πει ότι χρειάζεται προκειμένου να γίνει πιστευτή η ιστορία που δημιούργησε εκ των υστέρων. Ως προς το ζήτημα της καταλληλόλητας του να κάνει τη συγκεκριμένη δουλειά, παρατηρείται ομολογουμένως αντιφατικότητα και σύγχυση στη μαρτυρία του, συνδυαστικά και με το δικόγραφο του. Στην υπεράσπιση αναφέρεται πως ενημέρωσε τον Ενάγοντα ότι δεν ήταν κατάλληλος προς τούτη την εργασία, αν και έχει σχετική πείρα και το ίδιο επανέλαβε ουσιαστικά στην κυρίως εξέταση του. Αντεξεταζόμενος, ανέφερε ότι δεν ήξερε να κάνει αυτή τη δουλειά, ενώ σε άλλο σημείο είπε ότι είναι πολύ καλός οδηγός forklift, είναι κατάλληλος για τη συγκεκριμένη δουλειά και μπορούσε να φορτώσει. Η υπεράσπιση του Εναγόμενου 3 όμως, θεωρείται αναξιόπιστη και επειδή υπάρχει πλήρης διαφωνία μεταξύ της μαρτυρίας του και των θέσεων που καταγράφονται στην υπεράσπιση του. Για παράδειγμα, αναφέρει στην υπεράσπιση του, ότι υιοθετεί και επαναλαμβάνει τις λεπτομέρειες αμέλειας και ή παραβάσεως των εκ του Νόμου απορρεόντων καθηκόντων της Εναγόμενης 4 (που παρατίθενται στην έκθεση απαίτησης). Όταν ερωτήθηκε κατά την αντεξέταση του αν συμφωνεί ότι την ευθύνη τη φέρει η Εναγόμενη 4, απάντησε «Δεν είπα έτσι πράμα και δεν συμφωνώ, δεν είμαι αρμόδιο άτομο να ρίξω ευθύνες σε καμία εταιρεία. Εγώ ήμουν ο άνθρωπος που έκαμα το accident. Ποιος φέρει ευθύνη δεν είναι δικό μου θέμα.» Επίσης, την ίδια στιγμή που στο δικόγραφο του ισχυρίζεται ότι την αποκλειστική ευθύνη για το επίδικο ατύχημα τη φέρει ο Ενάγοντας, στη συνέχεια υιοθετεί τις λεπτομέρειες αμέλειας και ή παραβάσεως των εκ του Νόμου απορρεόντων καθηκόντων των Εναγόμενων 1, 2 και 4 που παραθέτει ο Ενάγοντας και περαιτέρω αναφέρει ότι το συμβάν προκλήθηκε «εξαιτίας και/ή λόγω αποκλειστικής ευθύνης της Εναγόμενης 4 ως εκ προστήσας του Εναγόμενου 3,.». Στη βάση των όσων έχουν αναφερθεί ανωτέρω, η μαρτυρία του για τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έγινε το ατύχημα αλλά και γενικότερα, στο βαθμό που δεν συμφωνεί με άλλη αποδεκτή μαρτυρία, απορρίπτεται. Αναφορικά με τη σχέση του με την Εναγόμενη 4, σχετικά είναι όσα αναφέρονται στην ειδική ενότητα κατωτέρω. Η Wang ανέφερε πως μαζί με το σύζυγο της έχουν την Εναγόμενη 4 και συγκεκριμένα είναι μέτοχοι 50% έκαστος. Επίσης είναι αμφότεροι διευθυντές. Η εταιρεία ιδρύθηκε το 2010 και μέχρι σήμερα λειτουργεί. Κατά το έτος 2012, η εταιρεία είχε γραφείο και αποθήκη στο Δάλι. Εξήγησε δε με ποιο τρόπο απέκτησε πολύ καλή γνώση των ελληνικών και ανέφερε ότι, μεταξύ άλλων, κάνει και μεταφράσεις σε ανθρώπους που θέλουν ν' αγοράσουν μηχανήματα από την Κίνα και πηγαίνουν μαζί στην Κίνα, όπου τους συνοδεύει σε εργοστάσια για ν' αγοράσουν μηχανήματα και τα εισάγουν. Ως προς τη γνωριμία της με τον Εναγόμενο 3, ανέφερε ότι τον σύστησε σ' αυτήν ο Η.Μ. που έχει εργοστάσιο και τον συνόδευε στην Κίνα, επειδή ο Εναγόμενος 3 πουλά βαριά μηχανήματα και ορισμένα απ' αυτά τα φέρνει από την Κίνα. Μετά τη γνωριμία τους, κάποτε την φωνάζει για να τον βοηθήσει να κάνει μετάφραση, να πάρει κανένα τηλέφωνο στην Κίνα και ταυτόχρονα (αυτός) ξέρει ότι πουλά μάρμαρα, γρανίτες και γι' αυτό την βοηθάει, κάνει marketing γι' αυτήν. Απλώς βοήθεια. Ήταν δε βασική της θέση, ότι δεν ήξερε ότι την επίδικη μέρα ο Εναγόμενος 3 βρισκόταν στο χώρο και την ενημέρωσε μετά ότι πήγε να δείξει μάρμαρα σ' έναν πελάτη από τη Λάρνακα και έγινε ένα μικρό ατύχημα. Ευθέως αναφέρω πως, κατά την κρίση μου, η συγκεκριμένη μάρτυρας δεν ήταν ειλικρινής και επιχείρησε ν' αποκρύψει την αλήθεια. Η μοναδική έγνοια της ενώ κατέθετε, ήταν να μην λεχθεί κάτι που θα έδειχνε ευθύνη της εταιρείας της. Ακριβώς, μέσα σ' αυτό το πλαίσιο, παρατήρησα εναλλαγή στις θέσεις της κατά πως την βόλευε σε κάθε περίπτωση. Ξεκινώντας από τη θέση της ότι υπήρχαν αλυσίδες στα μάρμαρα για να μην πέφτουν ή να τα κλέψει κάποιος, ευθέως αναφέρω πως αυτή δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Αφενός, διότι δεν έχει δικογραφηθεί με θετικό τρόπο αυτός ο ουσιώδης ισχυρισμός. Περαιτέρω όμως και επειδή αναμφίβολα πρόκειται για μια εκ των υστέρων σκέψη. Η μάρτυρας δεν ανέφερε ποτέ, πότε ξεκίνησαν να εφαρμόζουν αυτό το σύστημα με τις αλυσίδες. Παρεμβάλλω ότι μας ενδιαφέρει ο επίδικος χρόνος και αν τοποθετούν σήμερα αλυσίδες, αυτό είναι άλλο θέμα. Ο Εναγόμενος 3 επί τόπου ανέφερε στην ΜΕ1 ότι οι πλάκες δεν ήταν στερεωμένες, ενώ κατά τη μεταγενέστερη επίσκεψη της στις 5/11/2012 η εν λόγω μάρτυρας διαπίστωσε ότι οι πλάκες ήταν στερεωμένες με συρματόσχοινο. Η ΜΕ1 κατά την αντεξέταση της δεν αμφισβητήθηκε, ούτε της τέθηκε ότι υπήρχαν αλυσίδες και όχι συρματόσχοινα, αλλά ούτε και δόθηκε κάποια εξήγηση από την Εναγόμενη
30. Επίσης, τονίζεται πως ούτε ο Ενάγοντας αμφισβητήθηκε όταν ανέφερε ότι οι πλάκες δεν ήταν δεμένες. Ο Ενάγοντας, με δεδομένη τη θέση του ότι δεν ήταν δεμένες, αντεξετάστηκε ουσιαστικά για το κατά πόσο είδε ότι δεν ήταν δεμένες και ως προς τη γνώση του για τους κινδύνους που υπήρχαν από την παραμονή του στο χώρο. Επίσης, ανεξάρτητα των ανωτέρω, αν και ίσως εκ του περισσού, θα πρέπει να σημειώσω και τη σύγχυση που υπάρχει στη μαρτυρία της για το πώς κλείνουν οι αλυσίδες. Άλλες είπε κλειδώνουν με κλειδί και άλλες με ένα σίδερο, το οποίο αν επιμένει κάποιος μπορεί να το ανοίξει. Το κλειδί για τα κλειδωμένα, το κρατά ο άντρας της. Τώρα πως άνοιξε ο Εναγόμενος 3 την επίδικη μέρα, είναι άγνωστο. Ο τελευταίος είπε ότι «ξέδεσε» και δεν αναφέρθηκε ούτε σε ξεκλείδωμα, ούτε σε αφαίρεση κάποιου σιδέρου. Η μάρτυρας ανέφερε ότι δεν της είπε ο Εναγόμενος 3 ότι είχε αλύσους την επίδικη μέρα και ούτε της ανέφερε αν άνοιξε ή πως άνοιξε. Δεν χρειάζεται να πω κάτι περαιτέρω. Η μαρτυρία της ως γενική, αόριστη και συγκεχυμένη, ως αποτέλεσμα βεβαίως των εκ των υστέρων σκέψεων της, απορρίπτεται. Όπως αναφέρθηκε, το τιμολόγιο εκ μέρους της Εναγόμενης 4 αναφορικά με τα μάρμαρα που πωλήθηκαν, εκδόθηκε από τον Εναγόμενο 3 (βλ. τεκμ.6). Σύμφωνα με τη μάρτυρα, υπάρχει ένα τιμολόγιο στη τσάντα της, ένα στο γραφείο και ένα στο σπίτι. Παρενθετικά αναφέρεται πως εξ' όσων έγινε αντιληπτό, η μάρτυρας αναφερόμενη σε τιμολόγιο εννοούσε προφανώς μπλοκ τιμολογίων. Όταν φεύγουν από το γραφείο, το κλείνουν με κλειδωνιά. Σε άλλο σημείο, όταν ερωτήθηκε που βρήκε το μπλοκ ο Εναγόμενος 3, η μάρτυρας ανέφερε ότι το μπλοκ είναι στην αποθήκη. Της αναφέρθηκε ότι πριν είπε κάτι διαφορετικό και απάντησε: «Δεν ξέρω. Ίσως... έχει αποθήκη και γραφείο είναι ο ίδιος τόπος.» Στη συνέχεια, επειδή ακριβώς έλεγε ψέματα και προσπαθούσε με κάθε τρόπο να βρει δικαιολογίες, ούτε λίγο ούτε πολύ ανέφερε πως το μπλοκ ίσως ήταν πάνω στο forklift και ότι δεν ξέρει πού το έβαλε ο άντρας της. Σε συνέχεια των πιο πάνω, σημειώνω πως στην κυρίως εξέταση της ανέφερε ότι μετά το ατύχημα, βοήθησε τον Εναγόμενο 3 να βγάλει τιμολόγιο. Αντεξεταζόμενη, ανέφερε ότι δεν είπε στον τελευταίο που είναι το μπλοκ και ότι απλά την ρώτησε πόσα λεφτά είναι τα μάρμαρα για να βγάλει τιμολόγιο. Η ίδια δεν ήξερε που είναι το μπλοκ. Δηλαδή η μάρτυρας προσπάθησε να πείσει, ότι ένας άνθρωπος που δεν έχει σχέση με την εταιρεία τους, βρήκε ένα μπλοκ τιμολογίων στην αποθήκη της εταιρείας, την ρώτησε πόσα να χρεώσει ένα μαρμαρά από τη Λάρνακα και αυτή απλά του ανέφερε. Δεν του είπε ούτε ότι δεν είναι δική του δουλειά, ούτε τον ρώτησε που βρήκε το μπλοκ και ούτε ζήτησε λεπτομέρειες για τον πελάτη. Η μαρτυρία της δεν έχει λογική και δεν πείθει. Εν πάση περιπτώσει, θα πρέπει να υπενθυμίσω εδώ ότι ο Εναγόμενος 3 ανέφερε πως η ίδια του είπε που να βρει το μπλοκ για να μπορέσει να εκδώσει τιμολόγιο, αλλά και ότι έφερε σ' επαφή τον εργοδότη του Ενάγοντα, τον οποίο γνώριζε, μαζί με την Εναγόμενη 4 για να συνεργαστούν. Ο Εναγόμενος 3 την επίδικη ημέρα, πήρε το forklift που βρισκόταν στο χώρο της εταιρείας, το ξεκίνησε με το κλειδί και φόρτωσε τις πλάκες στο αυτοκίνητο που οδηγούσε ο Ενάγοντας. Ας σημειωθεί ότι σύμφωνα με τη μάρτυρα, το forklift βρίσκεται στην αποθήκη και όπως αναφέρθηκε ανωτέρω, κλειδί έχει ο άντρας της και ένας μαρμαράς επ' ονόματι Σωτήρης που είναι γείτονας τους και το δανείζεται. Δεν ξέρει που φυλάει το κλειδί ο άντρας της, αλλά το πιο λογικό είναι να το αφήνει στα υποστατικά της εταιρείας. Υπενθυμίζεται η θέση της, πως όταν φεύγουν το γραφείο κλείνει με κλειδωνιά. Όταν ερωτήθηκε ποιος έδωσε το κλειδί στον Εναγόμενο 3 η ώρα 7 π.μ., απάντησε «κανένας» και αμέσως μετά είπε ότι δεν ξέρει που το βρήκε, ίσως ήταν πάνω (στο forklift) ή από το Σωτήρη. Ήταν ξεκάθαρο ότι και εδώ η μάρτυρας προσπαθούσε να παραπλανήσει. Αν είναι δυνατόν να ισχυρίζεται ότι δεν γνωρίζει πως βρέθηκε το κλειδί στην κατοχή του Εναγόμενου
31. Και να μην γνώριζε, δεν ρώτησε τον Εναγόμενο 3 ή τον άντρα της ή ακόμα το Σωτήρη; Δεν έχει καμία λογική να ισχυρίζεται ότι ο Εναγόμενος 3 οδήγησε το forklift και έκανε ατύχημα, αλλά δεν γνωρίζει κανένας που βρήκε το κλειδί για να το ξεκινήσει. Ας σημειωθεί εδώ, για όποια σημασία έχει, ότι η αναφορά της ότι έκανε παράπονο στον Εναγόμενο 3 για το ότι φόρτωσε την επίδικη μέρα και έγινε ατύχημα, έρχεται σε αντίφαση με τη μαρτυρία του Εναγόμενου 3 που ανέφερε ότι δεν του είπαν οτιδήποτε. Κοντολογίς, η μαρτυρία της, στο βαθμό που δεν συνάδει με άλλη αποδεκτή μαρτυρία, απορρίπτεται ως αναξιόπιστη και σε κάθε περίπτωση ως μη πειστική. Κατωτέρω, εξετάζεται η σχέση της εταιρείας της με τον Εναγόμενο
32. Η σχέση μεταξύ Εναγόμενου 3 και Εναγόμενης 4 Κατά την κρίση μου, ο Εναγόμενος 3 προσπάθησε ν' αποκρύψει την πραγματική σχέση του με την Εναγόμενη 4 και τους διευθυντές της. Ακόμη μεγαλύτερη προσπάθεια προς την ίδια κατεύθυνση κατέβαλε η Wang. Για δικούς τους λόγους, δεν επιθυμούσαν να έρθει στο φως η πραγματική τους σχέση. Πάντως η απλή φιλία και η συνεργασία όπως την περιέγραψαν αμφότεροι, δεν συνάδει με τη λογική. Ένας άνθρωπος που μεταβαίνει στο υποστατικό μιας εταιρείας, με την οποία έχει μια χαλαρή συνεργασία, για να δείξει υποτίθεται σε κάποιον ένα προϊόν, δεν έχει καμία λογική ν' ανεβαίνει σε forklift και να ξεκινά να φορτώνει μάρμαρα, επειδή δήθεν ο άλλος επέμενε ή και τον πίεσε. Αν ο Εναγόμενος 3 δεν είχε καμία σχέση με την εταιρεία και δεν ήταν εξουσιοδοτημένος να εκτελέσει την εργασία όπως ισχυρίζεται, πολύ απλά θα αρνείτο. Παρενθετικά αναφέρω ότι ο Εναγόμενος 3 είναι ένας επιχειρηματίας που είναι χρόνια στο «παζάρι» και μου έδωσε την εικόνα ενός έξυπνου ανθρώπου. Πραγματικά δεν θεωρώ ότι πρόκειται για την περίπτωση ανθρώπου που θα έκανε κάτι χωρίς εξουσιοδότηση. Ο Εναγόμενος 3 δεν δήλωνε μόνο υπεύθυνος και συνέταιρος στην εταιρεία, αλλά ενεργούσε και συμπεριφερόταν ανάλογα. Όταν επισκέφθηκε το χώρο η ΜΕ1, της έδειξε το χώρο και πώς έγινε το ατύχημα, της έδειξε τα μάρμαρα και μπήκαν μαζί μέσα στην αποθήκη και στο γραφείο. Καμίας αμφισβήτησης δεν έτυχε η εν λόγω μάρτυρας. Επίσης, ο Ενάγοντας ήταν ξεκάθαρος ότι ο Εναγόμενος 3 κρατούσε κλειδιά και άνοιξε την αποθήκη και στη συνέχεια έβγαλε έξω το forklift για να φορτώσει, χωρίς ποτέ ν' αμφισβητηθεί. Επιπλέον, να υπενθυμίσω ότι ο Ενάγοντας ανέφερε ότι είχε επισκεφθεί το εργοστάσιο της Εναγόμενης 4 πριν την επίδικη ημερομηνία, για να ξέρει από πού να παραλάβει την παραγγελία που έκανε ο εργοδότης του. Είχε μαζί του κάρτα που του δόθηκε από τον εργοδότη του και επικοινώνησε με τον Εναγόμενο
33. Όταν πήγε επιτόπου, συνάντησε τον Εναγόμενο 3 και μία κινέζα, την οποία του σύστησε ως ιδιοκτήτρια της εταιρείας. Είναι σαφές ότι η κινέζα την οποία συνάντησε, ήταν η Wang. Εκεί ο Εναγόμενος 3 του συστήθηκε ως υπεύθυνος του εργοστασίου και ανέφερε ότι σύντομα θα γινόταν συνέταιρος. Η κουβέντα έγινε στον τόπο παραλαβής, όπου βρισκόταν και η ιδιοκτήτρια της εταιρείας και η οποία είναι σαφές ότι γνωρίζει καλά την ελληνική γλώσσα. Ο Ενάγοντας δεν αμφισβητήθηκε αναφορικά με τα πιο πάνω. Ας σημειωθεί ότι όταν ρωτήθηκε η μάρτυρας σχετικά, είπε ότι δεν θυμάται. Η θετική μαρτυρία του Ενάγοντα σε σχέση με όσα αναφέρθηκαν δεν αφήνει αμφιβολία για την παρουσία της στο μέρος και ότι έγινε κοινωνός των όσων έλεγε ο Εναγόμενος 3, χωρίς να τον διαψεύσει. Επίσης, με βάση αυτά προκύπτει ότι η Wang έλεγε ψέματα ότι δεν πηγαίνει στο εργοστάσιο και ότι μόνον της τηλεφωνούν για παραγγελίες, αλλά και ότι δεν γνώριζε τίποτε για την παραγγελία της Εναγόμενης
34. Δεν διαφεύγει βεβαίως ότι από τα έγγραφα του Εφόρου Εταιρειών (βλ. τεκμ.5 και 19), δεν προκύπτει ο Εναγόμενος 3 να είναι διευθυντής, γραμματέας ή μέτοχος της Εναγόμενης 4, αλλά ούτε ήταν εγγεγραμμένος στις Κοινωνικές Ασφαλίσεις ως υπάλληλος της εταιρείας. Τούτο όμως δεν σημαίνει απαραίτητα ότι δεν υπήρχε οποιαδήποτε σχέση. Τονίζω επίσης εδώ ότι ο Εναγόμενος 3 είναι το πρόσωπο που συμπλήρωσε και υπέγραψε το τιμολόγιο για λογαριασμό της Εναγόμενης 4 (Τεκμήριο 6). Έχει σημασία, ακόμη, να τονιστεί και το γεγονός ότι στο πλαίσιο επικοινωνίας της ΜΕ4 με τον Εναγόμενο 3 μετά την καταχώρηση της αγωγής, αυτός δεν την παρέπεμψε αλλού, ούτε της είπε ότι δεν έχει σχέση με την εταιρεία, αλλά αντίθετα της έκλεισε ραντεβού για να διαλέξει μάρμαρα, ενώ μετά της τηλεφώνησε για να την ενημερώσει ότι δεν θα είναι ο ίδιος στο ραντεβού αλλά ο συνέταιρος του ο κινέζος. Τέλος, θα πρέπει να επισημανθεί ότι η Wang, όπως και ο Εναγόμενος 3, δεν αναφέρθηκε ποτέ στην εταιρεία που είχαν δημιουργήσει μαζί με τον τελευταίο. Η εξήγηση που έδωσε ότι δεν θυμόταν, δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή. Θεωρώ πως στο πλαίσιο της προσπάθειας αμφότερων να μην φανεί οποιαδήποτε άλλη σχέση, απλά το γεγονός αυτό δεν έπρεπε ν' αποκαλυφθεί. Συναφώς, στη βάση όσων αναφέρθηκαν ανωτέρω, αποτελεί συμπέρασμα του Δικαστηρίου ότι ο Εναγόμενος 3, κατά τον επίδικο χρόνο, είχε θέση υπεύθυνη στην Εναγόμενη 4 ή και στο εργοστάσιο της τελευταίας και σε κάθε περίπτωση αυτός είχε σχέση με τις εργασίες της Εναγόμενης 4 και ήταν εξουσιοδοτημένος να ενεργεί εκ μέρους της εταιρείας, εκτελώντας παραγγελίες και εργασίες, και εκδίδοντας τιμολόγια. Νομική πτυχή αναφορικά με το θέμα της ευθύνης Ως προκύπτει από την έκθεση απαίτησης και τα γεγονότα της παρούσας, η αγωγή έχει ως νομική βάση το αστικό αδίκημα της αμέλειας, με βάση το άρθρο 51 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ.
35. Το άρθρο 51