← Κύπρος

ΠΑΥΛΙΝΑ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ άλλως ΠΑΥΛΙΝΑ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ν. CTC - ARI AIRPORTS LTD, Αρ. Αγωγής: 1851/2020, 26/7/2023

ΠΑΥΛΙΝΑ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ άλλως ΠΑΥΛΙΝΑ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ν. CTC - ARI AIRPORTS LTD, Αρ. Αγωγής: 1851/2020, 26/7/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ Ενώπιον: Ν. Παπανδρέου, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1851/2020 Μεταξύ: ΠΑΥΛΙΝΑ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ άλλως ΠΑΥΛΙΝΑ ΝΙΚΟΛΑΟΥ Ενάγουσας / Καθ' ης η Αίτηση -και- CTC - ARI AIRPORTS LTD Εναγόμενης / Αιτήτριας Ημερομηνία: 26.7.2023 Εμφανίσεις: Για Αιτήτρια - Εναγόμενη: κ. Α. Γιάγκου για Στυλιανός Ν. Χριστοφόρου & Συνεργάτες Για Καθ' ης η Αίτηση - Ενάγουσα: κ. Γ. Νικολάου για Ανδρέας Κουκούνης & Σια Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Εισαγωγή

  1. Με την υπό κρίση αίτηση της («η Αίτηση») η Εναγόμενη («η Αιτήτρια») αξιώνει την έκδοση οδηγιών προς εκδίκαση των προδικαστικών ενστάσεων που ήγειρε μέσω της Υπεράσπισης της στην παρούσα αγωγή προδικαστικά, δυνάμει της Διαταγής 27 θεσμού 2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας.
  2. Οι εν λόγω προδικαστικές ενστάσεις αφορούν, ως προς το αιτητικό, (α) το ζήτημα της καθ' ύλην δικαιοδοσίας του παρόντος Δικαστηρίου να εκδικάσει την παρούσα αγωγή, με την Εναγόμενη να ισχυρίζεται ότι αποκλειστική δικαιοδοσία εκδίκασης της έχει το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών για τους λόγους που επεξηγεί. Ως προς το αιτητικό (β) αφορά στη θέση της ότι η αξίωση της Ενάγουσας έχει παραγραφεί δυνάμει του άρθρου 12 του περί Ετησίων Αδειών μετ' απολαβών Νόμου Ν. 8/
  3. Η Αίτηση και η Ένσταση
  4. Η Αίτηση στηρίζεται ως προανέφερα κυρίως στη Διαταγή 27 θεσμό 1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της κας Βασιλείου, διευθύντρια του τμήματος ανθρώπινου δυναμικού της Αιτήτριας. Εκεί προβάλλει νομικούς ισχυρισμούς οι οποίοι δεν δύνανται να ληφθούν υπόψιν ως προέρχοντες από μάρτυρα γεγονότων. Στην Αίτηση η Καθ' ης η Αίτηση καταχώρησε ένσταση προβάλλοντας 14 λόγους ένστασης οι οποίοι δύνανται να κατηγοριοποιηθούν και να συνοψίσουν ως εξής: (α) ότι η Αίτηση αποτελεί κατάχρηση διαδικασίας καθώς αντίστοιχη αίτηση καταχωρήθηκε σε προγενέστερο στάδιο και απορρίφθηκε χωρίς οι Αιτητές να επιφυλάξουν το δικαίωμα τους για καταχώρηση νέας (Λόγος Ένστασης 1), (β) ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης οδηγιών ως αξιώνονται εφόσον τούτο δεν είναι το κατάλληλο στάδιο να αποφασιστούν τα προδικαστικά θέματα που εγείρονται (Λόγοι Ένστασης 2 - 8), (γ) το Επαρχιακό Δικαστήριο Λάρνακας είναι το καθ' ύλη αρμόδιο Δικαστήριο να αποφασίσει τα επίδικα θέματα της αγωγής (Λόγοι Ένστασης 9 - 11), (δ) τυχόν έγκριση του αιτήματος της Αιτήτριας θα επηρέαζε ανεπανόρθωτα την Ενάγουσα η οποία δεν προωθεί την αίτηση με καλή πίστη (Λόγος Ένστασης 13) και (ε) δεν τίθεται θέμα παραγραφής των δικαιωμάτων της (Λόγος Ένστασης 14). Η ένσταση στηρίζεται από την ένορκη δήλωση της Αιτήτριας η οποία επίσης προβαίνει σε σωρεία νομικών επιχειρημάτων τα οποία δεν δύνανται να ληφθούν και δεν λαμβάνονται υπόψιν. Κατά τα λοιπά, θα προβώ σε αναφορά στις εκατέρωθεν ένορκες δηλώσεις των μερών στο βαθμό που τούτο κρίνεται αναγκαίο.
  5. Η διαδικασία διεξήχθη στη βάση των πιο πάνω και ουδείς αντεξετάστηκε. Τα μέρη παραχώρησαν στο Δικαστήριο εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τις οποίες το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψιν στην πλήρη τους έκταση και αναφορά θα προβώ στις εκατέρωθεν θέσεις στο βαθμό που κρίνεται αναγκαίο. Νομική πτυχή
  6. Οι αρχές που διέπουν την άσκηση της ευχέρειας του Δικαστηρίου για εκδίκαση νομικού σημείου προδικαστικά, είναι καλά γνωστές και δεν χρήζουν επανάληψης παρά μόνο συνοπτικά. Αρκεί να λεχθεί ότι η σχετική εξουσία παρέχεται δυνάμει της Διαταγής 27 θ.1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία διαλαμβάνει οποιοσδήποτε διάδικος δικαιούται να εγείρει στο δικόγραφο του οποιοδήποτε νομικό σημείο το οποίο θα αποφασίζεται από το Δικαστήριο σε οποιοδήποτε στάδιο τούτο κριθεί πρόσφορο ("convenient"). Η έκδοση μιας τέτοιας διαταγής γίνεται κατά κανόνα όταν το Δικαστήριο κρίνει ότι το κρινόμενο νομικό σημείο εγείρει σοβαρό νομικό θέμα το οποίο αν αποφασιστεί υπέρ του αιτητή, αποφασίζεται η όλη υπόθεση ή ένα ουσιώδες θέμα της αγωγής (Χ''Οικονόμου ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ

(1992)1 ΑΑΔ 949 και Malachtou v. Armefti and Another
(1984)1 C.L.R. 584). Μια τέτοια διαταγή θα πρέπει να εκδίδεται με φειδώ και σε εξαιρετικά απλές και καθαρές περιπτώσεις και όχι εκεί όπου τα εγειρόμενα θέματα, λόγω ασάφειας των γεγονότων ή του νόμου, θα πρέπει να αποφασιστούν κατά την ακρόαση. Ακόμα, η διαταγή αυτή δεν εκδίδεται όταν υπάρχουν αμφισβητούμενα γεγονότα (Χ''Οικονόμου και Αγρόκτημα Λανίτη Λτδ & Άλλοι ν. Γενικού Εισαγγελέα κ.ά.
(1991)1 Α.Α.Δ. 225).
  1. Ως προς τη διαδικασία που θα πρέπει να ακολουθηθεί, η σχετική αίτηση θα πρέπει να καθορίζει το συγκεκριμένο νομικό σημείο που εγείρεται και να καταχωρείται κατά το χρόνο που κλείνουν οι έγγραφες προτάσεις ή πολύ σύντομα αργότερα. Κανονικά η προκαταρκτική εκδίκαση θα πρέπει να ζητείται στην αίτηση για οδηγίες (βλ. Χ΄΄Οικονόμου (ανωτέρω)). Εξέταση της αίτησης
  2. Κρίνω σκόπιμο να στραφώ πρωτίστως, ως ζήτημα λογικής προτεραιότητας, στη θέση της Καθ' ης η Αίτηση δια το ότι η προώθηση της Αίτησης συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας ενόψει της απόσυρσης πανομοιότυπης αίτησης σε προγενέστερο στάδιο. Τούτο δεν ευσταθεί. Όπως προκύπτει από το Τεκμήριο 1 που συνοδεύει την Ένορκη Δήλωση της ίδιας της Ενάγουσας, η προγενέστερη αίτηση αποσύρθηκε άνευ βλάβης. Τούτο εξυπακούει και το δικαίωμα της για καταχώρηση νέας αίτησης, ήτοι της Αίτησης.
  3. Σε ό,τι αφορά το στάδιο στο οποίο καταχωρήθηκε η Αίτηση, από το δικαστικό φάκελο προκύπτει ότι η αρχική αίτηση καταχωρήθηκε με το κλείσιμο των δικογράφων στο στάδιο των οδηγιών, η οποία στη συνέχεια απεσύρθη, άνευ βλάβης στις 1.2.
  4. Η Αίτηση καταχωρήθηκε την ίδια ημερομηνία. Δεν εντοπίζεται οποιαδήποτε καθυστέρηση στην προώθηση της Αίτησης και προς τούτο λαμβάνω υπόψιν ότι η αγωγή δεν είχε οριστεί για ακρόαση. Επιπλέον, με δεδομένο το ζήτημα που προκύπτει, αυτό της καθ' ύλην δικαιοδοσίας του Επαρχιακού Δικαστηρίου το ζήτημα δύναται να εξεταστεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, ακόμα και αυτεπάγγελτα.
  5. Ως εκ των πιο πάνω καμία κατάχρηση παρατηρείται στην προώθηση της Αίτησης και συναφώς, ο πρώτος λόγος ένστασης απορρίπτεται. Το Αιτητικό (α)
  6. Στρεφόμενη στην ουσία σε ό,τι αφορά το αιτητικό (α) της Αίτησης, σημειώνω ότι τα γεγονότα τα οποία που στοιχειοθετούν τη δικαιοδοσία του Δικαστηρίου είναι εκείνα τα οποία συνθέτουν την απαίτηση και συναφώς, αναζητούνται στην Έκθεση Απαίτησης (Sevegep Ltd v. United Sea Trasport Ltd and Another
(1989)1 AAΔ (Ε) 729 και Βούνου ν. Βούνου
(1995)1 ΑΑΔ 168, Αγρόκτημα Λανίτη Λτδ κ.ά. ν. Γενικού Εισαγγελέα
(1991)1 ΑΑΔ 225 και Interamerican Ιnsurance Co Limited v. Μακρίδου
(2000)1(Γ) ΑΑΔ 1529).
  1. Με την Έκθεση Απαίτησης της, η Ενάγουσα ισχυρίζεται ότι εργοδοτήθηκε από τις Κυπριακές Αερογραμμές το 1996, και από τον Ιούλιο του 2006 «πλέον» από τους Εναγόμενους, αφήνοντας να νοηθεί ότι πρόκειται για το ίδιο νομικό πρόσωπο, χωρίς όμως τούτο να δικογραφείται ρητά. Συνεχίζει ότι η συμφωνία εργοδότησης της ήταν ακαθόριστης χρονικής διάρκειας με ετήσιο μισθό €31,318, καταβολή 13ου μισθού, κοινωνικών ασφαλίσεων και ετήσια άδεια όπως προβλέπεται από την Κυπριακή νομοθεσία. Η Ενάγουσα εργαζόταν πρωινές και απογευματινές βάρδιες. Λόγω απώλειας του συζύγου της στις 2.7.2018 η Ενάγουσα αποτάθηκε στους Εναγόμενους και τους παρακάλεσε να τροποποιήσουν το ωράριο εργασίας της για να μπορεί να ανταπεξέλθει στα καθήκοντα της ως, πλέον, μονογονιός. Ειδικότερα, όπως εργάζεται μόνο τα πρωινά για κάποιο χρονικό διάστημα.
  2. Οι πιο πάνω ισχυρισμοί της εμπεριέχονται στις παραγράφους 1 - 7 της Έκθεσης Απαίτησης και η Εναγόμενη, μέσω της παραγράφου της 2 της Υπεράσπισης της, παραδέχεται. Συναφώς, το πιο πάνω πλαίσιο γεγονότων αποτελεί το κοινώς αποδεκτό πλαίσιο δυνάμει της δικογραφίας. Παρεμβάλλω στο σημείο αυτό ότι δεν καθίστατο αναγκαία η επίκληση οποιουδήποτε κοινώς αποδεκτού πραγματικού υπόβαθρου δια μέσου της Αίτησης, ως η σχετική εισήγηση του συνηγόρου της Ενάγουσας, εφόσον τα επίδικα θέματα αλλά και το κοινώς αποδεκτό υπόβαθρο καθορίζεται με βάση τις δικογραφημένες θέσεις.
  3. Συνεχίζοντας, η Ενάγουσα ισχυρίζεται ότι οι Εναγόμενοι «έχοντας πλήρη γνώση της τραγικής κατάστασης στην οποία βρισκόταν η Ενάγουσα και έχοντας ήδη κατά νου και την πρόθεση να ανακοινώσουν Σχέδιο Εθελούσιας Αποχώρησης από την εταιρεία τους για εργαζόμενους αορίστου χρόνου όπως ακριβώς η ενάγουσα με την καταβολή γενναιόδωρης αποζημίωσης, κατά παράβαση της συμφωνίας εργοδότησης της ενάγουσας με τους εναγόμενους, απάντησαν αρνητικά στο πιο πάνω αίτημα της ενάγουσας, αναφέροντας της ότι είναι διατεθειμένοι να διαφοροποιήσουν το ωράριο της μόνο μέχρι τον Σεπτέμβριο του 2018.»[1] Τα πιο πάνω, συνεχίζει η Ενάγουσα, τα οποία χαρακτηρίζει άδικα και παράνομα,[2] την εξανάγκασαν σε παραίτηση για να διασφαλίσει την φροντίδα των ανήλικων παιδιών της. Προσθέτει ότι η πιο πάνω παράνομη «αδικαιολόγητη συμπεριφορά» των εναγόμενων συνιστούσε και συνιστά «παράνομο τερματισμό από τους εναγόμενους της εργοδότησης της ενάγουσας με τους εναγόμενους και παράβαση εκ μέρους των εναγόμενων της σύμβασης εργοδότησης της ενάγουσας από τους εναγόμενους.»[3]
  4. Συνεπεία τούτου, η Ενάγουσα αναγκάστηκε να εξεύρει αλλού εργασία με χαμηλότερες απολαβές ύψους €815 με αποτέλεσμα να υφίσταται απώλεια εισοδήματος ύψους €1185, ήτοι ύψους €29625 μέχρι την καταχώρηση της αγωγής. Επιπλέον, οι Εναγόμενοι αποστέρησαν παράνομα από την Ενάγουσα την ευκαιρία να συμμετάσχει στο Σχέδιο Εθελούσιας Αποχώρησης και να λάβει ποσό ύψους €70,000.[4]
  5. Αναφέρει δε ότι «η Ενάγουσα διεκδικεί τα πιο πάνω ποσά χρημάτων διαζευκτικά ή/και σωρευτικά και ως γενικές αποζημιώσεις για παράβαση σύμβασης εργασίας ή/και για παράνομη απόλυση ή/και για παράνομο ή/και αυθαίρετο ή/και αδικαιολόγητο τερματισμό εργοδότησης από τους εναγόμενους.»[5] Αξιώνει, επίσης, το ποσό των €1185 μηνιαίως από την ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής μέχρι και τη συνταξιοδότηση της στο 65ο της έτος, για τους ίδιους λόγους καθώς και ως απώλεια καριέρας. Αξιώνει επίσης το ποσό των €70,000 λόγω της «παράνομης συμπεριφοράς και παράλειψης των εναγόμενων» να μην της αποκαλύψουν ότι είχαν πρόθεση να ανακοινώσουν και να θέσουν σε εφαρμογή Σχέδιο Εθελούσιας Αποχώρησης από την εργοδότηση των Εναγόμενων το οποίο αφορούσε και στην ίδια την ενάγουσα.[6] Αξιώνει επίσης γενικές αποζημιώσεις «για την ταλαιπωρία, τη ψυχική οδύνη και το άγχος που δημιουργήθηκαν στην ενάγουσα με την ανακοίνωση και εφαρμογή του Σχεδίου Εθελούσιας Αποχώρησης αμέσως μετά τον παράνομο εξαναγκασμό σε παραίτηση της ενάγουσας από τους εναγόμενους.»[7] Επιπλέον, αξιώνει τιμωρητικές και γενικές αποζημιώσεις τους πιο πάνω λόγους, πλέον νόμιμο τόκο.
  6. Από το περιεχόμενο της Έκθεσης Απαίτησης προκύπτει ότι οι ισχυρισμοί και, κατ΄ επέκταση, οι αξιώσεις που προωθεί η Ενάγουσα, κεντρικό άξονα έχουν τον ισχυριζόμενο εξαναγκασμό σε παραίτηση της από την υπηρεσία της Εναγόμενης ή τον παράνομο ή αυθαίρετο τερματισμό της απασχόλησης της. Η πιο πάνω φρασεολογία είναι διάχυτη στο σώμα της Έκθεσης Απαίτησης, και σε καίρια μάλιστα σημεία όπως την παράγραφο πριν την καταγραφή των ειδικών ζημιών της Ενάγουσας (βλ. παρ.11) αλλά και στο σώμα των περισσότερων αξιώσεων της. Συναφώς, όπως πάντοτε προκύπτει από το σώμα της Έκθεσης Απαίτησης, τυχόν επιδίκαση αποζημιώσεων συμφώνως προς της αξιώσεις της Ενάγουσας προϋποθέτει δικαστική κρίση επί των πιο πάνω ισχυρισμών, ήτοι, περί εξαναγκασμού σε παραίτηση ή παράνομου τερματισμού της απασχόλησης της Ενάγουσας.
  7. Το ζήτημα εξαναγκασμού σε παραίτηση και τερματισμού απασχόλησης αποτελούν θέματα που διέπονται ρητά από το Μέρος ΙΙ του περί Τερματισμού Απασχολήσεως Νόμο 24/
  8. Ως τέτοια αποκλειστική αρμοδιότητά να αποφασίζει επί τούτου κέκτηται το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών (βλ. Άρθρο 30
(1)του Νόμου).
  1. Οι πιο πάνω διαπιστώσεις κατά την κρίση μου καθιστούν σαφές ότι είναι πρόσφορο όπως το σημείο που εγείρεται δια της παραγράφου (α) της Αίτησης εκδικαστεί προδικαστικά. Ειδικότερα, υφίσταται ικανό υπόβαθρο επί του οποίου κατά την κρίση μου το Δικαστήριο είναι σε θέση να αποφασίσει επί του ζητήματος της καθ' ύλην δικαιοδοσίας του. Το υπόβαθρο αυτό προκύπτει, αφενός, από το λεπτομερές περιεχόμενο της Έκθεσης Απαίτησης και, αφετέρου, από το κοινώς αποδεκτό πραγματικό υπόβαθρο το οποίο παρατίθεται στην παράγραφο 12 πιο πάνω. Εκεί γίνεται σαφής αναφορά στο ότι η σχέση των μερών διέπεται από σύμβαση εργοδότησης καθώς και παρατίθενται εκτενείς λεπτομέρειες ως προς την πηγή, ως θέμα γεγονότων, από την οποία αντλούνται οι αξιώσεις της Ενάγουσας. Συναφώς, τα όσα εκεί καταγράφονται επαρκούν για να κριθεί κατά πόσο (α) η Ενάγουσα αξιώνει αποζημιώσεις πέραν αυτών που διαλαμβάνει ο Ν.24/67 και/ή (β) κατά πόσο οι αξιώσεις εμπίπτουν εν τη εννοία της αυτοτελούς αξίωσης του άρθρου 12(ε) του Ν. 8/
  2. Εφόσον παρέχεται ικανό υπόβαθρο προς τούτο για εξεταστεί το ζήτημα προδικαστικά, ενεργοποιείται και η αντίστοιχη υποχρέωση του Δικαστηρίου να αποφανθεί επί του σημείου της καθ' ύλην δικαιοδοσίας του με σκοπό διάσωση πολύτιμου δικαστικού χρόνου και εξόδων (βλ. Theodora Panayi v. The Administrators of the Estate of the late Stylianos Mandriotis
(1963)2 CLR 167.) Πρόσθετα, όπως τονίστηκε στην Αγρόκτημα Λανίτη Λτδ κ.ά. ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας
(1991)1 ΑΑΔ 225 (Η έμφαση είναι του Δικαστηρίου): «Η φύση του νομικού θέματος, μάλιστα, καθιστούσε την επίλυσή του, βάσει της Δ.27, επιβεβλημένη επειδή έθιγε την καθ' ύλη δικαιοδοσία του δικαστηρίου. Θέματα που άπτονται της αρμοδιότητας του δικαστηρίου πρέπει να επιλύονται το ενωρίτερο δυνατό. Είναι αντινομικό το δικαστήριο να αναλαμβάνει και να ασκεί δικαιοδοσία εκτός του πεδίου της αρμοδιότητάς του.»[8]
  1. Συνεπεία των πιο πάνω οι Λόγοι Ένστασης 2 μέχρι 8, σε ό,τι αφορά το αιτητικό (α) της Αίτησης, απορρίπτονται.
  2. Τα όσα κατά τα λοιπά προέβαλε η πλευρά της Ενάγουσας προς υποστήριξη των εκατέρωθεν θέσεων της περί έλλειψης δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών, για τους λόγους που επικαλείται, αποτελούν ζητήματα που θα αποφασιστούν στο στάδιο πλήρους εκδίκασης του προδικαστικού σημείου υπό της παραγράφου (α) και ως εκ τούτου εγείρονται πρόωρα. Αρκεί στο σημείο αυτό να λεχθεί ότι η θέση του συνηγόρου της Ενάγουσας ότι η αγωγή δεν εδράζεται στους νόμους που αναφέρουν οι Εναγόμενοι εφόσον δεν υπάρχει καμία αναφορά στην αγωγή σε νομοθεσίες που διέπουν τις εργασιακές σχέσεις, δεν αλλοιώνει την πιο πάνω εικόνα εφόσον δεν πρόκειται για αξιώσεις που αφορούν το αστικό αδίκημα παραβίασης ενός νομοθετικού καθήκοντος όπου η σχετική δικογράφηση νομοθετήματος θα ήταν αναγκαία. Ούτε έχει σημασία το νομικό πέπλο με το οποίο η Ενάγουσα επέλεξε να χαρακτηρίσει την αξίωση της αλλά η ουσία των ισχυρισμών της (βλ. κατ' αναλογίαν Κακοφεγγίτου ν. Κυπριακές Αερογραμμές Πολ. Έφ. 225/2012, 6.12.2017), ECLI:CY:AD:2017:D
  3. Υπό το φως των πιο πάνω, οι σχετικοί Λόγοι Ένστασης 9 μέχρι 11 απορρίπτονται.
  4. Ούτε διεφάνη ότι η Αίτηση δεν ηγέρθηκε με καλή πίστη ή οποιαδήποτε ανεπανόρθωτη ζημιά που θα υποστεί η Ενάγουσα εάν το ζήτημα της καθ' ύλην δικαιοδοσίας του Επαρχιακού Δικαστηρίου ακουσθεί και αποφασιστεί προδικαστικά. Αντίθετα, επαναλαμβάνω, ο σκοπός αυτής της διεργασίας, όταν τούτο κρίνεται εφικτό, όπως στην παρούσα περίπτωση, είναι η αποφυγή κατασπατάλησης χρόνου και εξόδων προτού η υπόθεση ορισθεί για ακρόαση και ακουσθεί. Ως εκ τούτοι οι σχετικοί Λόγοι Ένστασης 12 και 13 απορρίπτονται. Αιτητικό (β) της Αίτησης
  5. Διαφορετική είναι η προσέγγιση σε ό,τι αφορά το Αιτητικό (β) της Αίτησης. Εκεί γίνεται αναφορά στο θέμα παραγραφής των αξιώσεων της Ενάγουσας στη βάση του άρθρου 12 του Ν.8/
  6. Η παράγραφος 10(Α) του εν λόγω άρθρου διαλαμβάνει ότι (ο τονισμός του Δικαστηρίου): «Αίτηση στο Δικαστήριο Εργατικών διαφορών υποβάλλεται εντός δώδεκα μηνών από την ημερομηνία κατά την οποία ανέκυψε το προς υποβολήν αιτήσεως δικαίωμα ή εντός εννέα μηνών από την απάντηση του Ταμείου για πλεονάζον προσωπικό»
  7. Από το σαφές λεκτικό της ως άνω πρόνοιας προκύπτει ότι η εκεί αναφερόμενη παραγραφή αφορά στο εναρκτήριο μέσο που «υποβάλλεται», καταχωρείται δηλαδή, ενώπιον του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών και όχι σε αγωγή ενώπιον Επαρχιακού Δικαστηρίου. Κατ' επέκταση, το Επαρχιακό Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να αποφανθεί, προδικαστικά, κατά πόσο μια αξίωση που έχει παραγραφεί για σκοπούς προώθησης της ενώπιον του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών. Ως εκ τούτου, το αιτητικό (β) απορρίπτεται. Κατάληξη
  8. Ως εκ των πιο πάνω η Αίτηση επιτυγχάνει μερικώς εκδίδονται οδηγίες για εκδίκαση του προδικαστικού σημείου υπό της παραγράφου (α) της Αίτησης. Το αιτητικό (β) της Αίτησης απορρίπτεται. Ενόψει της μερικής επιτυχίας της Αίτησης κρίνω ότι δεν θα πρέπει να εκδοθεί οιαδήποτε διαταγή ως προς τα έξοδα. Η αγωγή ορίζεται για προγραμματισμό στις 14.9.23 η ώρα 9:00 π.μ. (Υπ.)........... Ν. Παπανδρέου, Ε.Δ. Πιστόν αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Παρ. 8 της Έκθεσης Απαίτησης. [2] Βλ. παρ. 9 της Έκθεσης Απαίτησης. [3] Βλ. παρ. 9 της Έκθεσης Απαίτησης. [4] Βλ. παρ. 11 της Έκθεσης Απαίτησης. [5] Βλ. παρ.11, σελ. 3 της Έκθεσης Απαίτησης. [6] Βλ. παρ. 15 της Έκθεσης Απαίτησης. [7] Βλ. παρ. 16 της Έκθεσης Απαίτησης. [8] Βλ. επίσης Αναφορικά με την Αίτηση των KAZAKHSTAN KAGAZY PLC, Πολ. Αίτηση Αρ. 213/2021, 11.11.21, ECLI:CY:AD:2021:D
  9. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.