Κάττου Ιωάννης κ.α. ν. K.&M. FAMAGUSTA DEVELOPERS LIMITED κ.α., Αρ. Αγωγής: 2611/11, 8/12/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Λ. ΠΑΣΧΑΛΙΔΗ, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 2611/11 Μεταξύ:
- Κάττου Ιωάννης
- Αλεξάνδρα Παπακωνσταντίνου Ενάγοντες -και-
- K.&M. FAMAGUSTA DEVELOPERS LIMITED
- Κύπρος Κυπριανού Εναγόμενοι ----------------------------------------- Ενδιάμεση αίτηση εναγόντων ημερ. 23/11/2023 για άδεια εκτέλεσης της απόφασης ημερ. 30/11/2011 Ημερομηνία: 08 Δεκεμβρίου 2023 Εμφανίσεις: Για ενάγοντες - αιτητές: κα Κάττου για Σ. Σωτηρίου Για εναγόμενο 2- καθ' ου η αίτηση: κ. Π. Αριστοτέλους ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (ex tempore) Στις 11/11/2011, οι ενάγοντες στην παρούσα αγωγή εξασφάλισαν τελική απόφαση εναντίον των δύο εναγομένων για διάφορα χρηματικά ποσά, το μεγαλύτερο εκ των οποίων ανέρχετο τότε στο ποσό των €120.000 περίπου πλέον τόκους, με κεφαλαιοποίηση δύο φορές τον χρόνο, πλέον δικηγορικά έξοδα €1.400 περίπου. Σημειώνεται εδώ ότι το τελικό κείμενο του διατακτικού του Δικαστηρίου είχε αποκρυσταλλωθεί στις 30/11/2011 όταν και εκδόθηκε από το Δικαστήριο που εξέδωσε την εν λόγω απόφαση διάταγμα διόρθωσης της. Για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας λοιπόν, η απόφαση προς εκτέλεση είναι η απόφαση την οποία το Δικαστήριο διέταξε στις 30/11/11 ότι θα ισχύει. Κατά το χρόνο που εκδόθηκε η προαναφερόμενη απόφαση προς εκτέλεση, δηλαδή στις 30/11/2011, οι τότε εν ισχύ πρόνοιες της εφαρμοστέας Διαταγής 40 που αφορούσαν στον χρόνο που έχει στη διάθεση του ένας εξ αποφάσεως πιστωτής για να εκτελέσει μια δικαστική απόφαση, οι πρόνοιες της Δ.40 Θ.8 δηλαδή, προνοούσαν για περίοδο εκτέλεσης 10 ετών από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης. Περί το 2020 όμως, οι πρόνοιες της Δ.40 Θ8 τροποποιήθηκαν και ο χρόνος εκτέλεσης καθορίστηκε στα 12 έτη από την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης. Στο σημείο αυτό κρίνω σκόπιμο να αναφερθώ στο κατά πόσο η τροποποίηση της Δ.40 Θ.8 δύναται να θεωρηθεί ότι εφαρμόζεται στην επίδικη απόφαση εφόσον αυτό είναι ένα από ουσιαστικά θέματα που θίχτηκαν έντονα από πλευράς του Καθ' ου η αίτηση
- Για το συγκεκριμένο θέμα περιορίζομαι να αναφέρω ότι πρόκειται για τροποποίηση διαδικαστικών κανονισμών, η οποία, σύμφωνα με την πάγια νομολογία της Ολομέλειας του Ανωτάτου Δικαστηρίου (βλ. Panayiotis Georghiou (Catering) Ltd ν. Kυπριακής Δημοκρατίας μέσω Yπουργικού Συμβουλίου και Άλλων
(1996)3 ΑΑΔ 323), έχει, ως γενική αρχή του δικονομικού δικαίου, αναδρομική ισχύ λόγω του ότι πρόκειται για τροποποίηση διαδικαστικού κανονισμού και όχι ουσιαστικού δικαίου. Παρεμφερώς αναφέρω ότι στη Panayiotis Georghiou (Catering) Ltd το Ανώτατο Δικαστήριο εξέταζε την αναδρομικότητα της τότε τροποποιηθείσας Δ.64, της οποίας η εμβέλεια και χρήση είναι καλά γνωστές. Επισημαίνω λοιπόν από τώρα ότι η τροποποίηση που επήλθε το 2020 στη Δ.40 Θ.8 και με την οποία επεκτάθηκε η χρονική περίοδος εκτέλεσης στα 12 έτη, κρίνεται ότι εφαρμόζεται και στην υπό συζήτηση απόφαση και κατ' επέκταση κρίνεται ότι η συγκεκριμένη απόφαση μπορούσε να εκτελεστεί μέχρι και τις 30/11/
- Στον βαθμό λοιπόν που τίθενται από πλευράς εναγόμενου 2, θέματα νομικής αδυναμίας των εναγόντων να εκτελέσουν την απόφαση μετά το 2021 και μέχρι τις 30/11/2023 λόγω μη αναδρομικότητας της τροποποίησης της Δ.40 Θ.8, η Panayiotis Georghiou (Catering) Ltd καταδεικνύει ότι η θέση αυτή δεν ευσταθεί. Θα παραθέσω τώρα τα όσα γεγονότα προκύπτουν από τις θέσεις των δύο πλευρών να μην αμφισβητούνται. Στις 09/12/11, δηλαδή μερικές μέρες μετά την έκδοση απόφασης στην αγωγή, η εναγόμενη 1 τέθηκε υπό εκκαθάριση με διάταγμα Δικαστηρίου ενώ ο εναγόμενος 2, κατά διάφορες περιόδους μεταξύ 2014 - 2023 βρισκόταν στις Κεντρικές Φυλακές όπου εξέτιε ποινές φυλάκισης που του είχαν επιβληθεί από διάφορα Δικαστήρια της χώρας. Ειδικότερα, ο εναγόμενος 2 βρισκόταν στις Κεντρικές Φυλακές κατά την περίοδο Μάρτιος 2014 - Γενάρης 2019, Ιούνιος 2020 - Σεπτέμβριος 2020 και Ιούνιος 2022 -Απρίλιος
- Είναι αδιαμφισβήτητο ότι σε σχέση με την εναγόμενη 1 οι ενάγοντες προχώρησαν το 2014 σε επαλήθευση του χρέους μέσω των σχετικών διαδικασιών που γίνονταν τότε από τον Επίσημο Παραλήπτη και ότι στις 06/04/2023 καταχώρησαν αίτηση για οικονομική εξέταση του εναγόμενου 2 με σκοπό να εκδοθεί, αν είναι δυνατό, διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται ο τελευταίος να πληρώσει το εξ αποφάσεως χρέος του με δόσεις. Σε εκείνη την αίτηση, η εκδίκαση της οποίας εκκρεμεί, ο εναγόμενος 2 εμφανίστηκε με δικηγόρο και στις 30/10/23 καταχώρισε ένσταση. Στα πλαίσια λοιπόν της προαναφερόμενης ένστασης του, ο εναγόμενος 2 ήγειρε μεταξύ άλλων το θέμα ότι ενόψει της χρονολογίας της απόφασης που εκδόθηκε εναντίον του δεν μπορεί να προωθείται οποιοδήποτε μέτρο εκτέλεσης, με το σχετικό επιχείρημα του να ήταν τότε ότι η τροποποίηση της Δ.40 Θ.8 δεν είχε αναδρομική ισχύ. Υπεδείχθη όμως τότε σε αμφότερες τις πλευρές από το Δικαστήριο για σκοπούς προβληματισμού ότι ανεξαρτήτως του ποια θα ήταν στο τέλος η δικαστική κρίση σε σχέση με την αναδρομικότητα της Δ.40 Θ.8, επειδή η τελευταία ίσως μέρα που θα μπορούσε να εκτελεστεί η απόφαση θα ήταν η 30/11/2023, η οποία θα παρερχόταν σε διάστημα λιγότερο του ενός μηνός, η αίτηση δεν θα μπορούσε ούτως ή άλλως να εκδικαστεί μετά την εν λόγω ημερομηνία αφού το Δικαστήριο δεν θα μπορούσε να εκδώσει οποιοδήποτε διάταγμα εκτέλεσης της απόφασης δια πληρωμής της με δόσεις. Ακόμη δε και αν εκδίδετο οποιοδήποτε διάταγμα πριν τις 30/11/23, αυτό θα έπαυε να ισχύει μετά την εν λόγω ημερομηνία. Εκφράστηκε τότε από πλευράς εναγόντων πρόθεση όπως καταχωρηθεί αίτηση για να δοθεί άδεια για εκτέλεση της απόφασης για περαιτέρω περίοδο προκειμένου να μπορεί να προωθηθεί η αίτηση για οικονομική εξέταση και η αίτηση αυτή για άδεια εκτέλεσης, η οποία είναι αντικείμενο της παρούσας απόφασης, καταχωρήθηκε στις 23/11/2023, δηλαδή πριν την ημερομηνία που θα εξέπνεε η προθεσμία που η τροποποιημένη Δ.40 Θ.8 καθόρισε και η οποία τροποποίηση, για τους λόγους που έχω ήδη εξηγήσει, κρίνεται ότι εφαρμόζεται αναδρομικά στην προκειμένη περίπτωση. Αναφέρω τέλος ότι εντός του ίδιου μήνα που καταχωρήθηκε η παρούσα αίτηση (Νοέμβριος 2023) αλλά πριν τις 30/11/2023, οι ενάγοντες προχώρησαν και με άλλα μέτρα εκτέλεσης εναντίον του εναγόμενου 2, καταχωρώντας ΜΕΜΟ επί της ακίνητης περιουσίας του τελευταίου και τα οποία μέχρι σήμερα δεν έχουν ακυρωθεί. Στο σημείο αυτό επισημαίνω ότι οι θέσεις που εξέφρασε κατά την ακρόαση της παρούσας αίτησης ο εναγόμενος 2 σε σχέση με το ότι κατ' εκείνον κακώς έχουν καταχωρηθεί τα εν λόγω ΜΕΜΟ, οι θέσεις αυτές δεν μπορούν να εξεταστούν στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας η οποία περιορίζεται απλά στο να εξετάσει το αν θα δοθεί ή όχι άδεια για εκτέλεση της απόφασης της 30/11/
- Αν η πλευρά του εναγόμενου 2 επιθυμεί να προωθήσει οποιοδήποτε αίτημα για ακύρωση των συγκεκριμένων ΜΕΜΟ δεν είναι σε αυτή τη διαδικασία που θα πρέπει να το πράξει. Στρεφόμενος τώρα στα γεγονότα που κατά τους αιτητές δικαιολογούν την έκδοση της αιτούμενης άδειας για εκτέλεση, αυτά, ως φαίνονται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση, αφορούν αφ' ενός στις ενέργειες που αυτοί έκαναν για σκοπούς εκτέλεσης της υπέρ τους απόφασης από την ημερομηνία έκδοσης της και μέχρι σήμερα, ήτοι την καταχώρηση επαλήθευσης χρέους σε σχέση με την εναγόμενη 1, την καταχώρηση αίτησης για οικονομική εξέταση του εναγόμενου 2 και την καταχώρηση ΜΕΜΟ επί της περιουσίας του τελευταίου, στο γεγονός ότι οι ενέργειες τους αυτές δεν καρποφόρησαν ποτέ και αφ' ετέρου στο γεγονός ότι τα ποσά που επιδικάστηκαν υπέρ τους το 2011 και τα οποία εξειδικεύονται στην παράγραφο 2 της Ε/Δ εξακολουθούν να παραμένουν μέχρι σήμερα απλήρωτα στο ακέραιο και να επιβαρύνονται και με τους επδικασθέντες τόκους οι οποίοι επίσης εξειδικεύονται στην παράγραφο 2 της Ε/Δ. Στην αντίπερα όχθη, ο συνήγορος του εναγόμενου 2, ο οποίος έχει φέρει ένσταση στο να δοθεί η αιτούμενη άδεια για εκτέλεση, πρόβαλε μέσω της εμπεριστατωμένης προφορικής αγόρευσής του διάφορους λόγους για τους οποίους θεωρεί ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Οι λόγοι αυτοί αφορούν στις προϋποθέσεις που πρέπει να πληρούνται για την έγκριση αιτήσεων αυτής της φύσης, στην κατ' ισχυρισμό καθυστέρηση και απραξία των εναγόντων καθώς επίσης και σε θέματα αναδρομικότητας της Δ.40, Θ 8 για τα οποία έχω ήδη αναφερθεί. Έχοντας εξετάσει με πολύ προσοχή τις θέσεις των δύο πλευρών και τα όσα έχουν τεθεί ενώπιον μου και διαπιστώνοντας ότι δεν υπάρχει διαφωνία ως προς τις εφαρμοστέες νομικές αρχές που διέπουν την υπό κρίση αίτηση, σημειώνω τα ακόλουθα. Όλα τα θέματα που εγείρονται στην παρούσα περίπτωση και ιδιαίτερα τα θέματα που ηγέρθηκαν υπό τύπο ένστασης από πλευράς εναγόμενου 2 έχουν απασχολήσει το Ανώτατο Δικαστήριο σε σωρεία σχετικών υποθέσεων. Θεωρώ όμως ότι η ΛΑΜΠΡΟΣ ΚΥΠΡΙΑΝΟΥ & ΥΙΟΙ (ΕΡΓΟΛΑΒΟΙ) ΛΤΔ κ.α. ν. ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΕΩΣ ΤΡΑΠΕΖΗΣ ΚΥΠΡΟΥ ΛΤΔ, Πολιτική Έφεση αρ. 179/2013, 27/11/2019, ECLI:CY:AD:2019:A492 απαντά επακριβώς σε όλα τα επιχειρήματα που έχουν προβληθεί εκατέρωθεν, με αναφορά μάλιστα και στις ίδιες αποφάσεις που έχουν επικαλεστεί οι συνήγοροι. Στην υπόθεση εκείνη λοιπόν, όπου η αίτηση της πρωτόδικα δοθείσας άδειας εκτέλεσης, η οποία κρίθηκε ότι ορθά δεν ακυρώθηκε, είχε καταχωρηθεί μετά που παρήλθε η προθεσμία της Δ.40 - ενώ στην παρούσα περίπτωση η αίτηση καταχωρήθηκε πριν τη λήξη της προθεσμίας - επαναλήφθηκε ότι οι προϋποθέσεις που θα πρέπει να ικανοποιήσει ο αιτητής σε μια αίτηση για άδεια εκτέλεσης είναι να αναφέρει με την αίτηση του (α) την ημερομηνία, το αρχικό ποσό της απόφασης και το οφειλόμενο ακόμα ποσό, (β) ότι δικαιούται σε εκτέλεση της απόφασης και (γ) να αιτιολογεί την καθυστέρηση. Όσον αφορά την προϋπόθεση που αφορά στο οφειλόμενο ποσό, στην Κυπριανού ανωτέρω λέχθηκε ότι η παράθεση στην Ε/Δ του ποσού που έχει επιδικαστεί, πλέον τους τόκους και των άλλων ποσών που επιδικάστηκαν, είναι αρκετή, αφού όπως λέχθηκε και στην υπόθεση Τράπεζα Κύπρου Λτδ ν. Κρίνου Ζ. Μακρίδη και άλλων
(2012)1 ΑΑΔ 1218, σε μια τέτοια περίπτωση το ζήτημα του οφειλόμενου υπολοίπου καθίσταται πλέον καθαρά θέμα μαθηματικού υπολογισμού. Νοείται βεβαίως ότι αυτό ισχύει εκεί όπου δεν έχουν γίνει οποιεσδήποτε πληρωμές έναντι του χρέους οι οποίες ενδεχομένως να επηρέασαν το τελικό οφειλόμενο ποσό. Εφόσον λοιπόν στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την παρούσα αίτηση αναφέρεται ποιο είναι το αρχικό επιδικασθέν ποσό μαζί με τους τόκους του και έχει παραμείνει αδιαμφισβήτητη η θέση των αιτητών ότι μέχρι σήμερα δεν έχει πληρωθεί οποιοδήποτε ποσό έναντι του χρέους αυτού, το ακριβές ύψος του σημερινού οφειλόμενου υπολοίπου καθίσταται πλέον θέμα καθαρά μαθηματικό και συνεπώς δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι οι αιτητές δεν έχουν ικανοποιήσει τη συγκεκριμένη προϋπόθεση. Όσον αφορά τώρα το κατά πόσο οι αιτητές δικαιούται σε εκτέλεση της υπέρ τους απόφασης, το δικαίωμα τους αυτό δεν έχει ουσιαστικά αμφισβητηθεί. Πρόκειται άλλωστε για δικαστική απόφαση για την οποία ο νομοθέτης έκρινε ότι οι αιτητές δικαιούνται να προσπαθούν να την εκτελέσουν για να εισπράξουν το λαβείν τους για περίοδο 12 τουλάχιστον ετών, και αν το Δικαστήριο το εγκρίνει, για περαιτέρω περίοδο ως το Δικαστήριο ήθελε θεωρήσει δίκαιο. Θεωρώ ορθό να επισημάνω εδώ ότι δεν είναι ούτε έργο αλλά ούτε και εμπίπτει στις εξουσίες του παρόντος Δικαστηρίου να αξιολογήσει το κατά πόσο ο χρόνος των 12 ετών που καθόρισε ο νομοθέτης για την δυνατότητα εκτέλεσης μιας δικαστικής απόφασης είναι δικαιολογημένος ή εύλογος. Αντιθέτως, το Δικαστήριο είναι υποχρεωμένο να εκλάβει ως δεδομένο ότι ο χρόνος αυτών των 12 ετών είναι, μέχρι σήμερα τουλάχιστον, νόμιμος, δίκαιος και εύλογος και ότι μπορεί, αν είναι δίκαιο, να παραταθεί για ακόμα 12 έτη. Έχοντας λοιπόν κρίνει ότι οι αιτητές ικανοποιούν τις προαναφερόμενες προϋποθέσεις, αυτό που παραμένει να εξεταστεί είναι το θέμα της φερόμενης καθυστέρησης και απραξίας τους που έχει προβάλει η πλευρά του εναγόμενου
- Ως προς το συγκεκριμένο θέμα δεν θα συμφωνήσω με τη θέση του κ. Αριστοτέλους ότι στην παρούσα περίπτωση οι αιτητές έχουν επιδείξει αδικαιολόγητη καθυστέρηση ή ότι έμειναν άπραχτοι καθ' όλο το χρόνο που παρήλθε, αλλά θα συμφωνήσω με την κα Κάττου ότι υπό τις συγκεκριμένες περιστάσεις της υπόθεσης οι αιτητές έχουν δώσει επαρκείς εξηγήσεις για το τι έπραξαν καθ' όλο αυτό το χρόνο αλλά και για το τι μπορούσαν να πράξουν. Υπενθυμίζω συναφώς ότι η μεν εναγόμενη 1 εταιρεία είχε τεθεί υπό εκκαθάριση λίγες μέρες μετά την έκδοση της απόφασης, ότι ο εναγόμενος 2 βρισκόταν για διάφορα χρονικά διαστήματα στη φυλακή και ότι η προσωπική περιουσία του τελευταίου είχε σε κάποιο βαθμό επηρεαστεί από το αποδεκτό γεγονός ότι στο παρελθόν αυτός ήταν πτωχεύσαντας. Αυτές οι περιστάσεις είναι θεωρώ άρρηκτα συνδεδεμένες με το περιθώριο και την ευχέρεια που είχαν οι αιτητές για να εκτελέσουν την προς όφελός τους απόφαση και σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να αγνοηθούν. Ούτε όμως μπορεί να αγνοηθεί και το ότι οι αιτητές, πριν τη λήξη της περιόδου που είχαν δια Νόμου στη διάθεσή τους για να εκτελέσουν την προς όφελός τους απόφαση, καταχώρησαν και αίτηση για οικονομική εξέταση του εναγόμενου 2 αλλά και ΜΕΜΟ επί της περιουσίας του. Υπό το φως των πιο πάνω δεδομένων συνεπώς, κρίνω ότι οι αιτητές έδωσαν επαρκείς εξηγήσεις για την καθυστέρηση και έκαμαν ικανοποιητική αναφορά στα διάφορα μέτρα εκτέλεσης τα οποία έλαβαν χωρίς όμως να υπάρξει ουσιαστικό αποτέλεσμα ώστε η παρούσα περίπτωση να μην μπορεί να θεωρηθεί ότι «πρόκειται για περίπτωση ασύγγνωστης παράλειψης ή άδικης ή καταπιεστικής συμπεριφοράς» (βλ. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ ν. Ευσταθίου κ.α., Πολιτική Έφεση αρ. 47/13, ημερ. 10.6.2019). Άλλωστε η αίτηση για άδεια εκτέλεσης έχει ζητηθεί με αφορμή το ότι επιχειρούνται να ληφθούν μέτρα εκτέλεσης τα οποία για να μπορέσουν να ολοκληρωθούν, όποια και να είναι η έκβασή τους, θα πρέπει να υπάρχει άδεια για εκτέλεση της απόφασης. Ούτε όμως διαπιστώνεται να προκαλείται στον εναγόμενο 2 οποιοσδήποτε δυσμενής επηρεασμός των δικαιωμάτων του και υπενθυμίζω εδώ την πρωταρχική υποχρέωση του, ως υπόλογος σε δικαστική απόφαση, να είχε εξοφλήσει το χρέος του πριν από χρόνια. Στη βάση όλων των πιο πάνω συνεπώς, κρίνω το αίτημα των εναγόντων δικαιολογημένο και ότι οι περί του αντιθέτου θέσεις του εναγόμενου 2 δεν ευσταθούν. Όσον αφορά την εναγόμενη 1, περιορίζομαι να αναφέρω ότι δεν έχει τεθεί οποιαδήποτε ένσταση από πλευράς της ως προς την αιτούμενη άδεια. Η αίτηση εγκρίνεται και δίδεται άδεια για εκτέλεση της απόφασης που εκδόθηκε στις 11/11/2011 και διορθώθηκε με τελικό κείμενο στις 30/11/2011 για περίοδο 12 ετών από σήμερα ως είναι και η δυνατότητα που παρέχει η Δ.
- Θ
- Όσον αφορά τα έξοδα της αίτησης, εφόσον πρόκειται για ξεχωριστή και ανεξάρτητη αίτηση, αυτά επιδικάζονται υπέρ των αιτητών και εναντίον του καθ' ου η αίτηση 2, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Εν όψει της πιο πάνω απόφασης, το Δικαστήριο θα προχωρήσει να επιληφθεί τώρα της αίτησης ημερομηνίας 6/04/2023 η οποία είχε παραμείνει σήμερα για οδηγίες ώστε να αποπερατωθεί πρώτα η παρούσα. Σε εκείνη την αίτηση έχει καταχωρηθεί ένσταση από πλευράς εναγόμενου 2 οπόταν θα προχωρήσω να ακούσω τους συνηγόρους για τον ορισμό ημερομηνίας ακρόασης. Υπ........... Πιστό Αντίγραφο Λ. Πασχαλίδης, A.Ε.Δ. Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο