← Κύπρος

J.T.A. TRAVEL LTD ν. N.P. HOTELS LTD κ.α., Αρ. Αγ.: 73/2022, 11/12/2023

J.T.A. TRAVEL LTD ν. N.P. HOTELS LTD κ.α., Αρ. Αγ.: 73/2022, 11/12/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

  1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΩ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγ.: 73/2022(
  2. i)Μεταξύ:- J.T.A. TRAVEL LTD Ενάγουσας και 1. N.P. HOTELS LTD 2. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΝΕΜΙΤΣΑΣ Εναγόμενων και ASTROBANK PUBLIC COMPANY LTD Μεσεγγυούχου Αίτηση ημερ.29.6.22 για έκδοση Διατάγματος μεσεγγύησης εις χείρας τρίτου ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 11 Δεκεμβρίου, 2023 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα - Αιτήτρια: κος Α. Πετρίδης και κα Κ. Λυσιώτη για Πολύκαρπος Δ. Πετρίδης & Σία Κ. Λυσιώτη & Ι. Μιχαήλ ΔΕΠΕ Για την Εναγόμενη 1 - Καθ΄ ης η αίτηση: κα Σπηλιωτοπούλου για Κώστας Μελάς & Συνεργάτες ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Στις 20/6/2022 εκδόθηκε απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγομένης 1 για το ποσό των €300.225 πλέον τόκο και έξοδα. Κατόπιν μονομερούς αίτησης της Ενάγουσας - Αιτήτριας (στο εξής η «Αιτήτρια») ημερομηνίας 29/6/22, το Δικαστήριο στις 5.10.2022 εξέδωσε ένταλμα κατάσχεσης (writ of attachment) εις χείρας των Μεσεγγυούχων με το οποίο η ASTROBANK PUBLIC COMPANY LTD - Μεσεγγυούχοι (στο εξής οι «Μεσεγγυούχοι»), διατάσσονταν να μην αποχωριστούν ή διαθέσουν οποιαδήποτε ποσά βρίσκονταν κατατεθειμένα σε λογαριασμούς επ΄ ονόματι της Εναγομένης 1 μέχρι του ποσού της απόφασης. Μετά από σχετικές οδηγίες του Δικαστηρίου το Διάταγμα ημερομηνίας 5.10.2022 επιδόθηκε τόσο στους Μεσεγγυούχους όσο και στην Εναγόμενη εταιρεία. Κατά την εμφάνιση τους στο Δικαστήριο οι Μεσεγγυούχοι μέσω του δικηγόρου τους δήλωσαν ότι στο λογαριασμό της Εναγομένης 1 βρίσκεται κατατεθειμένο ποσό €56.652,01 το οποίο δεν έχουν ένσταση να πληρωθεί στην Αιτήτρια και ότι έχουν συμμορφωθεί με το Διάταγμα ενώ η πλευρά της Εναγομένης 1 εταιρείας ζήτησε χρόνο για να καταχωρήσει ένσταση. Η ΑΙΤΗΣΗ Η Αίτηση βασίζεται στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, άρθρα 9, 73 - 81, στον περί Δικαστηρίων Νόμο Ν.14/60, άρθρο 32, στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Θ. 43, 43Α και Θ. 48, Θ. 1 & 2, στη Νομολογία, στις συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου και στο περιεχόμενο του φακέλου. Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση φαίνονται στην ένορκη δήλωση της Άννας Δημητρίου, υπεύθυνης λογιστηρίου της Αιτήτριας η οποία δηλώνει ότι είναι δεόντως εξουσιοδοτημένη, γνωρίζοντας ταυτόχρονα προσωπικά τα γεγονότα που περιβάλλουν την υπόθεση, αφού στα πλαίσια των καθηκόντων της προετοιμάζει τις συμφωνίες συνεργασίας με τους αντισυμβαλλόμενους της Αιτήτριας, ελέγχει όλες τις πτυχές της οικονομικής συνεργασίας, μεταξύ των οποίων και τις καταστάσεις λογαριασμών, τις τιμές αγοράς υπηρεσιών και την εφαρμογή των όρων των συμφωνιών. Ως αναφέρει, οι αναφορές της σε νομικά ζητήματα, γίνονται κατόπιν συμβουλής που έλαβε από τους Δικηγόρους της Ενάγουσας. Έχει ανατρέξει στα λογιστικά τους αρχεία και πληροφορήθηκε ότι η Εναγόμενη 1 στα πλαίσια της συνεργασίας που υπήρχε μεταξύ τους, έδωσε οδηγίες ότι τις πληρωμές που θα εκτελούσαν προς αυτήν ως ξενοδόχο, θα τις διεκπεραίωναν μέσω του τραπεζικού λογαριασμού της που διατηρεί με τον Μεσεγγυούχο. Επισυνάπτει ως Τεκμήριο 2 το σχετικό έντυπο με τα στοιχεία του λογαριασμού, με το οποίο τους εφοδίασε η Εναγόμενη 1 κατά την περίοδο της συνεργασίας τους. Είναι η θέση της ότι η μοναδική επιλογή, που η Ενάγουσα έχει προς ικανοποίηση της Δικαστικής Απόφασης που έχει εκδοθεί προς όφελος της είναι να επιχειρήσουν να δεσμεύσουν το ποσό που υπάρχει κατατεθειμένο στον λογαριασμό που η Εναγομένη 1 διατηρεί με τον Μεσεγγυούχο και όχι να προχωρήσουν με οποιαδήποτε άλλα μέτρα εκτέλεσης, τα οποία θα δώσουν στην Εναγομένη 1 την ευκαιρία να αποξενώσει οιονδήποτε ποσό δυνατό να έχει κατατεθειμένο σε τραπεζικό και/ή τραπεζικούς λογαριασμούς που διατηρεί με τον Μεσεγγυούχο. Η ΕΝΣΤΑΣΗ Η Εναγόμενη 1 - Καθ' ης η αίτηση καταχώρησε ένσταση στην αίτηση. Η ένσταση στηρίζεται στα άρθρα 9, 14-15, 73-91 του Κεφ. 6, στα άρθρα 31, 32, 41 του Νόμου 14/60, στο άρθρο 6 του περί Συντάξεως Νόμου του 1997 (97(I)/1997), στην Δ.43 Θ. 1-3 των Θεσμών περί Πολιτικής Δικονομίας, στο κοινοδίκαιο, στις αρχές της επιείκειας, καθώς και στην πρακτική και εγγενείς και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Οι λόγοι ένστασης είναι, αυτούσιοι, οι ακόλουθοι: 1. Δεν συντρέχουν οι προϋποθέσεις έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος. 2. Η Εναγόμενη 1 δεν είναι η τελική και/ή πραγματική δικαιούχος (beneficial owner) του πιστωτικού υπολοίπου και/ή μέρους του πιστωτικού υπολοίπου του λογαριασμού υπ' αρ. [ ] που διατηρείται επ' ονόματί της στην Μεσεγγυούχο, ASTROBANK PUBLIC COMPANY LTD. 3. H διαχείριση του πιστωτικού υπολοίπου και/ή μέρους του πιστωτικού υπολοίπου του λογαριασμού υπ' αρ. [ ] διενεργείτο από την Εναγόμενη 1 υπό τύπο εμπιστεύματος (trust) προς όφελος της τελικής και/ή πραγματικής δικαιούχου Στέλλας Λοϊζου ΑΔΤ [ ] και/ή ασκείτο υπό των οδηγιών της Στέλλας Λοϊζου ΑΔΤ [ ] και/ή κατόπιν έγκρισης της Στέλλας Λοΐζου ΑΔΤ [ ], η οποία ήταν η τελική και/ή πραγματική του δικαιούχος και/ή έχει ωφέλιμο συμφέρον (beneficial interest) επί του εν λόγω πιστωτικού υπολοίπου. 4. To πιστωτικό υπόλοιπο και/ή μέρος του πιστωτικού υπολοίπου του λογαριασμού υπ' αρ. [ ] αποτελείται από οικονομίες της Στέλλας Λοϊζου ΑΔΤ [ ] που παραδόθηκαν στον Εναγόμενο 2 για ασφαλή φύλαξη και κατατέθηκαν και/ή πιστώθηκαν στον λογαριασμό της Εναγόμενης 1 για τον σκοπό αυτό. Οι οικονομίες της Στέλλας Λοΐζου ΑΔΤ [ ] προέρχονται και από εισόδημα συντάξεως, που δεν μπορεί να υπαχθεί σε κατάσχεση (not attachable). 5. H έκδοση του αιτούμενου εντάλματος κατασχέσεως του πιστωτικού υπολοίπου και/ή μέρους του πιστωτικού υπολοίπου του λογαριασμού υπ' αρ. [ ] αντίκειται στις αρχές της επιείκειας (the order will be refused where it would be inequitable). Η ένσταση βασίστηκε εν μέρει στην ένορκη δήλωση του Εναγόμενου 2, Παναγιώτη Νέμιτσα, διευθυντή της Εναγομένης 1. Ως αναφέρει ο ενόρκως δηλών στις 05/10/22 εκδόθηκε ένταλμα εις χείρας τρίτου αναφορικά με τον τραπεζικό λογαριασμό ο οποίος διατηρείται επ' ονόματι της Εναγομένης 1 στην ΑSTROBANK PUBLIC COMPANY LTD. Όπως δηλώθηκε από την μεσεγγυούχο κατά τις 17/10/22 στο Δικαστήριο το υπόλοιπο του πιο πάνω λογαριασμού ανερχόταν γύρω στις €57.000. Από το συνολικό ποσό του πιο πάνω λογαριασμού, οι €50.000 είναι χρήματα που του εμπιστεύθηκε η αδελφή του, Στέλλα Λοΐζου, ετών 76 για ασφαλή φύλαξη. Στο εν λόγω ποσό περιλαμβάνονται οι οικονομίες μιας εικοσαετίας που προέρχονταν από σεβαστά ποσά χρημάτων που της έφερνε ο γιος της (ο οποίος ζει τα τελευταία 25 χρόνια στην Ιταλία και είναι σχεδιαστής μόδας) όταν την επισκεπτόταν στην Κύπρο αλλά και από ποσά συντάξεων της αδελφής του και του ογδοντάχρονου τώρα συζύγου της. Ουσιαστικά το μόνο έσοδο της Εναγομένης 1 προερχόταν από την εκμετάλλευση του ξενοδοχείου CARAVEL HOTEL στην Λεμεσό, την κατοχή του οποίου έχει δυνάμει σχετικής συμφωνίας υπενοικίασης. Εδώ και 3 χρόνια το ξενοδοχείο δεν έχει σχεδόν καμία δραστηριότητα εξ' ου και στο λογαριασμό στην ΑSTROBANK PUBLIC COMPANY LTD η Εναγόμενη 1 δεν είχε δικά της χρήματα πέραν από περίπου €7.000. Ως επίσης προσθέτει ο ενόρκως δηλών η αδελφή του είχε δημιουργήσει ένα κομπόδεμα για τα «γεράματα» εκείνης και του συζύγου της, το οποίο φύλαγε σε μετρητά στο σπίτι της στην περιοχή Κάψαλος - Αγία Φύλα της Λεμεσού. Επειδή όμως, στην εν λόγω περιοχή γίνονταν συχνές ληστείες, η αδελφή του φοβήθηκε (επειδή μένει μόνη της με το σύζυγό της, ο οποίος έχει μειωμένη όραση λόγω σοβαρού διαβήτη) και από τα μέσα του 2018 μέχρι το 2022 του παρέδωσε τμηματικά €50.000 για ασφαλή φύλαξη. Έχει στην κατοχή του άρθρα σχετικά με ληστείες που έγιναν στην περιοχή Αγία Φύλα Λεμεσού (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2). Ούτε η αδελφή του ούτε ο σύζυγός της οδηγούν και ήταν πρακτικά δύσκολο, και λόγω ηλικίας, να μεταβαίνουν στην τράπεζα να τα καταθέτουν. Η δε κόρη της αδελφής του μεταβαίνει σχεδόν καθημερινά και μένει στα κυβερνητικά καταλύματα για γονείς ανάπηρων παιδιών και δεν είχε τον χρόνο για να ασχολείται με τέτοιου είδους θέματα. Ο ενόρκως δηλών φύλαγε τα χρήματα που του παρέδιδε η αδελφή του στον εν λόγω λογαριασμό της Εναγομένης 1 στην ΑSTROBANK PUBLIC COMPANY LTD καθώς τον θεωρούσε ασφαλή. Σημειώνει ότι τον προσωπικό του λογαριασμό δεν τον θεωρούσε ασφαλή επειδή εκκρεμούσε αγωγή εναντίον του και σε περίπτωση απόφασης εναντίον του ο προσωπικός του λογαριασμός θα υπόκειτο σε μέτρα εκτέλεσης. Επισυνάπτει αντίγραφο του κλητηρίου της αγωγής 155/2013 Ε.Δ. Λεμεσού (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 3) η οποία έχει εκδικαστεί και αναμένεται έκδοση απόφασης. Η αδελφή του ζει με τον ογδοντάχρονο σύζυγό της με τον οποίο στηρίζουν ψυχολογικά και οικονομικά το εγγόνι τους, ετών 17 που είναι τετραπληγικό. Επισυνάπτει σχετικό πιστοποιητικό (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 4). Λόγω των μεγάλων εξόδων που συνεπάγεται η κατάσταση υγείας του εγγονιού της, η αδελφή του με τεράστιες οικονομίες και θυσίες θέλει τα χρήματα που μάζευε εδώ και μια εικοσαετία να χρησιμοποιηθούν και για συνεισφορά στις ανάγκες του εγγονιού της για καλύτερη ποιότητα ζωής. Προσθέτει ότι από τη μέρα που δεσμεύθηκαν τα χρήματα της αδελφής του νιώθει μεγάλες τύψεις και ενοχές. Ζητά από το Δικαστήριο να αποδεσμεύσει €50.000 από τον εν λόγω λογαριασμό εφόσον δεν ανήκουν ούτε στον ίδιο ούτε στην εταιρεία του, Εναγόμενη 1. Προσκομίστηκε επίσης προς υποστήριξη της ένστασης ένορκη δήλωση της Στέλλας Λοΐζου, αδελφής του Παναγιώτη Νέμιτσα, Εναγόμενου 2. Ως αναφέρει η πιο πάνω ενόρκως δηλούσα, τον Οκτώβρη του 2022 ο αδελφός της την πληροφόρησε ότι τα χρήματα που της φύλαγε στον λογαριασμό της Εναγομένης 1 στην ASTROBANK PUBLIC COMPANY LTD παγοποιήθηκαν. Από το σύνολο των χρημάτων της Εναγομένης 1 που παγοποιήθηκαν οι €50.000 είναι δικά της χρήματα που παρέδωσε η ίδια κατά καιρούς στον αδελφό της για ασφαλή φύλαξη επειδή φοβόταν μήπως την ληστέψουν αφού τα είχε σπίτι της σε μετρητά. Η ίδια είναι 76 ετών και ο σύζυγός της 80 ετών με μειωμένη όραση και σοβαρού τύπου διαβήτη. Οι €50.000 μαζεύτηκαν από μεγάλες οικονομίες μιας εικοσαετίας. Περιλαμβάνουν ποσά από τη σύνταξη της και του συζύγου της και ως επί το πλείστο σεβαστά ποσά που τους έφερνε κατά την εκάστοτε επίσκεψή του στην Κύπρο ο γιος της, ο οποίος είναι σχεδιαστής μόδας και διαμένει εδώ και 25 χρόνια στην Ιταλία. Η ίδια είχε, ως αναφέρει, από πάντα μεγάλη αγάπη και τυφλή εμπιστοσύνη στον αδελφό της τον οποίο θεωρεί και προστάτη της για όλες τις φορές που την βοήθησε στην διάρκεια των χρόνων. Έτσι, του παρέδωσε σταδιακά κατά την περίοδο από μέσα 2018 μέχρι 2022 σε μετρητά €50.000 για να της τα φυλάξει. Δεν τον ρώτησε πού και πώς. Ήξερε μόνο ότι ό,τι δώσει στον αδελφό της αυτός θα το φυλάξει και δεν θα είχε καμία έγνοια και οποτεδήποτε χρειαζόταν κάποια χρήματα θα της τα έδιδε. Όταν έμαθε για τη δέσμευση των χρημάτων της, έχασε τη γη κάτω από τα πόδια της εφόσον εκείνα τα χρήματα τα φύλαγε ως κόρην οφθαλμού για τα γηρατειά της και του συζύγου της, τον οποίο και φροντίζει, για τις απρόβλεπτες ανάγκες της ζωής και για τις ανάγκες του δεκαεπτάχρονου εγγονιού της ο οποίος είναι τετραπληγικός και έχει αυξημένες ανάγκες και έξοδα που δεν καλύπτονται πλήρως από το Κράτος. Ζητά από το Δικαστήριο να αποδεσμεύσει τα χρήματά της. Κατόπιν σχετικού Διατάγματος του Δικαστηρίου οι πιο πάνω ενόρκως δηλούντες στην ένσταση αντεξετάστηκαν. Η ΑΝΤΕΞΕΤΑΣΗ ΤΩΝ ΕΝΟΡΚΩΣ ΔΗΛΟΥΝΤΩΝ ΑΝΤΕΞΕΤΑΣΗ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΝΕΜΙΤΣΑ Ο ενόρκως δηλών ανέφερε ότι το ξενοδοχείο που διαχειριζόταν η Εναγομένη 1 από τις αρχές του 2020 δεν είχε εργασίες. Δέχθηκε ότι η Εναγομένη 1 είσπραξε από την Ενάγουσα το ποσό των €300.000, με επιταγή, υπό μορφή προπληρωμής, στις 10/10/2019 (Τεκμήριο 2, στην ένορκη δήλωση της Άννας Δημητρίου). Σε ερώτηση τι έγιναν οι € 300.000 εφόσον από τις αρχές του 2020 το ξενοδοχείο δεν λειτουργούσε απάντησε ότι ξοδεύτηκαν σε ανακαίνιση. Αρνήθηκε υποβολή ότι το ποσό των €57.000 είναι μέρος του ποσού των € 300.000 το οποίο είσπραξε η Εναγόμενη 1. Ισχυρίστηκε ότι, στο λογαριασμό του Μεσεγγυούχου, έμειναν μόνο € 7.000 ποσό το οποίο ανήκει στην Εναγομένη 1, ενώ όλα το υπόλοιπο ποσό ανήκει στην αδελφή του, η οποία του το εμπιστεύθηκε να της το φυλάξει. Κατέθεσε τα χρήματα αυτά στο λογαριασμό της Εταιρείας και όχι σε προσωπικό του λογαριασμό, επειδή εκκρεμούσε εναντίον του στο Ε.Δ. Λεμεσού η Αγωγή υπ' αρ. 155/2013, για ποσό, περίπου, € 2.000.000.- και γι' αυτό δεν ήθελε να το διακινδυνεύσει και να καταθέσει τα χρήματα σε δικό του λογαριασμό. Το ποσό των € 50.000 το κατέθεσε σταδιακά και δεν έδινε κάποια απόδειξη ή άλλο έγγραφο στην αδελφή του για το λόγο ότι μαζί μπορεί να κατέθετε και δικά του λεφτά που είχε να παίρνει από κάποιες συναλλαγές - γύρω στις €15-20.000 οι οποίες ξοδεύτηκαν σε έξοδα του ξενοδοχείου. Γνώριζε ότι το ποσό των €50.000 ήταν της αδελφής του γιατί τα είχε μετρήσει στην παρουσία της στο σπίτι της. Στην Τράπεζα δεν έδινε δικαιολογητικό για τις καταθέσεις της αδελφής του γιατί δεν χρειαζόταν δικαιολογία για ποσά κάτω των €10.000. ΑΝΤΕΞΕΤΑΣΗ ΣΤΕΛΛΑΣ ΛΟΪΖΟΥ H πιο πάνω ανέφερε ότι από το έτος 2019 μέχρι το 2022 παρέδιδε χρήματα στον αδελφό της για να της τα φυλάξει. Το ποσό των €50.000 το είχε στην κατοχή της ως οικονομίες μιας ζωής. Ως ανέφερε, έδιδε στον αδελφό της λίγα-λίγα τα χρήματα γιατί δεν επιθυμούσε να τα έχει όλα στο σπίτι της. Την πρώτη φορά που του έδωσε χρήματα είχε πάει στο σπίτι της και μπορεί να του έδωσε €5.000 ή €10.000. Του έδινε χρήματα ανά τακτά χρονικά διαστήματα. Δεν ήθελε να γνωρίζει που τα είχε καταθέσει, έχοντας του απόλυτη εμπιστοσύνη. Ο ίδιος δεν της ανέφερε αν τα χρήματα τα κατέθεσε σε λογαριασμό της Εναγομένης 1. Η ίδια δεν επιθυμούσε να καταθέσει τα λεφτά στην Τράπεζα αλλά να τα έχει στο σπίτι της. Σε ερώτηση για το λόγο που δεν άνοιξε λογαριασμό για να καταθέσει τα χρήματα της αφού ανησυχούσε λόγω της εγκληματικότητας ανέφερε πως δεν οδηγεί και δεν ήθελε να μπλέξει με Τράπεζες. Έχει απλώς ένα λογαριασμό στον οποίο κατατίθεται η σύνταξη της. Της υπεβλήθη ότι δεν έχουν σχέση οι €50.000 της με το λογαριασμό της Εναγομένης 1 στην Astrobank και απάντησε ότι εμπιστεύτηκε στον αδελφό της τα χρήματα της και δεν έχει λόγο να τον αμφισβητεί. Αυτή είναι η αλήθεια. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ Είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω με μεγάλη προσοχή τους μάρτυρες κατά την αντεξέταση τους ενώπιον του Δικαστηρίου. Σε σχέση με τον Παναγιώτη Νέμιτσα αναφέρω ότι η μαρτυρία του δεν ήταν πειστική σε σχέση με τη θέση ότι το ποσό των €50.000 στο λογαριασμό της Εταιρείας ανήκει στην αδελφή του. Συναφώς αναφέρω ότι από μόνη της η θέση του πιο πάνω ότι κατάθετε τα χρήματα της αδελφής του στο λογαριασμό της Εταιρείας δεν βρίσκει έρεισμα στην κοινή λογική και την ανθρώπινη πείρα. Θα μπορούσε κάλλιστα, λόγου χάριν, να καταθέσει τα χρήματα της αδελφής του ανοίγοντας οποιοδήποτε άλλο λογαριασμό στην Τράπεζα, χωρίς κατ' ανάγκη να πρόκειται για τον προσωπικό του λογαριασμό. Ή να τα καταθέσει στον ήδη υφιστάμενο λογαριασμό της αδελφής του. Η εξήγηση της κατ' ισχυρισμό ενέργειας του να μην καταθέσει τα χρήματα στον προσωπικό του λογαριασμό αλλά στον επίδικο λογαριασμό της Εταιρείας λόγω αγωγής που εκκρεμούσε εναντίον του, πέραν του ότι δεν κρίνεται ικανοποιητική, υποδηλοί ενέργεια προς αποφυγή, ενδεχομένως, νομικών του υποχρεώσεων, την οποία δεν δίστασε να παραδεχθεί ενόρκως. Πέραν των πιο πάνω, η γενικότερη εντύπωση που μου προξένησε ο μάρτυρας από το εδώλιο είναι ότι δεν ήταν ειλικρινής και ότι δεν είπε όλη την αλήθεια στο Δικαστήριο. Μη πειστική κρίνεται και η θέση του ότι ποσό € 300.000 που έλαβε από την Ενάγουσα κατά το έτος 2019 ξοδεύτηκαν σε ανακαίνιση του ξενοδοχείου, δεδομένης της θέσης του ότι το ξενοδοχείο δεν λειτουργούσε κανονικά τα έτη 2020-2022 και της γενικής αναφοράς του σε ύπαρξη αποδείξεων που αφορούσαν τις εν λόγω ανακαινίσεις. Ως εκ των πιο πάνω η μαρτυρία του απορρίπτεται στο σύνολο της. Στη μαρτυρία της Στέλλας Λοΐζου μηδαμινή βαρύτητα μπορεί να δοθεί. Στην ουσία η μαρτυρία της περιστράφηκε γύρω από τα λεγόμενα του αδελφού της αφού η ίδια δεν είχε προσωπική γνώση για το που στην πραγματικότητα κατατέθηκαν τα λεφτά που κατά τον ισχυρισμό της έδωσε στον τελευταίο για να της φυλάξει. Προσθέτω στο σημείο αυτό ότι ο ισχυρισμός της ότι κατά το έτος 2018 ο αδελφός της, εκ των προτέρων, μέτρησε τα χρήματα της στο σπίτι της, τα οποία συμποσούντο σε € 50.000, τα οποία δεν του έδωσε τότε αφού του τα έδινε τμηματικά δεν μπορεί να κριθεί ως πειστικός ή λογικός. Αντίφαση παρουσιάζεται δε σε σχέση με την μαρτυρία της που αφορά το λόγο που δεν είχε ανοίξει λογαριασμό στο όνομα της σε τράπεζα. Ενώ η αρχική της θέση ήταν ότι δεν ήθελε, όπως είπε να μπλέξει με τις Τράπεζες, διαφάνηκε στη συνέχεια ότι είναι κάτοχος λογαριασμού στον οποίο κατατίθεται η σύνταξη της. Αυτή δε η τοποθέτηση της δεν συνάδει με τον ισχυρισμό και των δύο ενόρκως δηλούντων ότι στο ποσό των € 50.000 περιλαμβάνονταν ποσά της σύνταξης της. Δεν μπορώ να δεχθώ ούτε τη μαρτυρία της πιο πάνω. Και οι δυο πλευρές υποστήριξαν τις εκατέρωθεν θέσεις τους με την υποβολή εμπεριστατωμένων γραπτών αγορεύσεων, το περιεχόμενο των οποίων λαμβάνω υπόψη μου και θα αναφερθώ σε αυτό όπου το κρίνω απαραίτητο. Απαντήσεις στα διάφορα επιχειρήματα θα δοθούν με το σκεπτικό του Δικαστηρίου που θα ακολουθήσει. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Το άρθρο 73 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου, Κεφ. 6 προβλέπει τα εξής: «73. Ανεξάρτητα από τις πρόνοιες των άρθρων 82 και 87 του Μέρους VIII, όταν ο εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης χρέους έχει συμφέρο (is beneficially interested) σε οποιοδήποτε ποσό χρημάτων, ασφάλειες για ποσό χρημάτων, αγαθά ή άλλη κινητή ιδιοκτησία που τελούν υπό τη φύλαξη ή τον έλεγχο τρίτου προσώπου στη Δημοκρατία ή όταν το τρίτο αυτό πρόσωπο είναι οφειλέτης του εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη χρέους δύναται να εκδοθεί σε οποιοδήποτε χρόνο μετά τη δικαστική απόφαση με αίτηση του εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή, ένταλμα κατάσχεσης στα χέρια τρίτου με το οποίο το τρίτο αυτό πρόσωπο να εμφανιστεί ενώπιον του Δικαστηρίου και εξεταστεί σχετικά με την ιδιοκτησία που έχει στα χέρια του και η οποία αναφέρεται στο ένταλμα, και με το οποίο διατάσσεται να μην παραιτηθεί εν τω μεταξύ από τη φύλαξη αυτής. Το ένταλμα δεσμεύει την ιδιοκτησία του εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη χρέους η οποία είναι στα χέρια του άλλου αυτού προσώπου για την ικανοποίηση του εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους κατά τον τρόπο που αναφέρεται πιο κάτω.» Περαιτέρω, σύμφωνα με το άρθρο 78 του Κεφ. 6, το Δικαστήριο δύναται αφού ακούσει όλα τα πρόσωπα που δυνατόν να θεωρήσει ως ενδιαφερόμενα να διατάξει όπως οποιαδήποτε περιουσία που κατασχέθηκε πληρωθεί στον εξ' αποφάσεως πιστωτή προς ικανοποίηση της απόφασης ή να εκδώσει οποιοδήποτε άλλο διάταγμα ήθελε κρίνει δίκαιο. Το άρθρο 73 του Κεφ. 6, διαφοροποιείται από τη σχετική Αγγλική Νομοθεσία αφού δεν περιορίζεται σε έκδοση διατάγματος μεσεγγύησης μόνο σε χρέη όπως συμβαίνει στην Αγγλία. Επεκτείνει τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να εκδώσει διάταγμα σε σχέση και με άλλες μορφές δικαιωμάτων, σε αγαθά, σε χρήματα και εγγυήσεις για χρηματικά ποσά (securities). Σχετική επί του θέματος είναι η υπόθεση Carna Plants Ltd v. Masalcha Brothers Ltd κ.α.

(1990)1 ΑΑΔ 28, στη σελ.32. Ως προς την ακολουθητέα διαδικασία όπως προνοείται στο μέρος VII του Κεφ. 6 θεμελιακή είναι η απόφαση F. Hoffman-La Roche and Co A.G. v. Inter-Continental Pharmaceuticals (Bletchley) Limited κ.α.
(1969)1CLR 106, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα σχετικά: «Sections 73 to 81 (Part VII) of the Civil Procedure Law, Cap. 6 (which we need not quote verbatim) provide that, if an application for the issue of α writ of attachment is granted by the Court, a writ goes out to the third party (the garnishee) calling on him to appear before the Court and be examined regarding the money or other movable property in his hands which is alleged to be the property of, or be due to, the judgment debtor. Under the provisions of section 74, that property becomes security in the hands of the garnishee, for the satisfaction of the claim of the judgment creditor. Finally, under section 78, the Court, after hearing all interested persons, may order that any part of the money attached shall be paid over to the judgment creditor in satisfaction of his judgment.» Περαιτέρω, στην υπόθεση Re Γενικός Εισαγγελέας (αρ.2)
(1999)1(Α) ΑΑΔ 711, υποδείχθηκε ότι η διαδικασία κατάσχεσης εις χείρας τρίτου είναι εναρκτήρια διαδικασία και όχι ενδιάμεση, παρόλο που αρχίζει με μονομερή αίτηση. Στην πρόσφατη απόφαση στην Πολιτική Έφεση Αρ.18/2021, ημερομ.16.2.2021, ECLI:CY:AD:2021:D41, Αναφορικά με την αίτηση της Cyfield Development Public Ltd, η Λ. Δημητριάδου, Δ. με αναφορά στην πιο πάνω νομολογία υπέδειξε τα ακόλουθα : «Η ακολουθητέα διαδικασία, σύμφωνα με τη σχετική νομολογία, είναι η καταχώρηση μονομερούς αίτησης (ex parte) για την έκδοση εντάλματος κατάσχεσης (order nisi). Αφού ειδοποιηθεί ο μεσεγγυούχος και ο εξ' αποφάσεως χρεώστης, ακολουθεί δικαστική διαδικασία για την οριστικοποίηση του διατάγματος κατάσχεσης ή την έκδοση οιουδήποτε διατάγματος το Δικαστήριο ήθελε κρίνει δίκαιο.» Στην υπόθεση Carna Plants (πιο πάνω) τονίστηκε ότι το διάταγμα μεσεγγύησης αποτελεί μέτρο εκτέλεσης Δικαστικής απόφασης. Προϋπόθεση έκδοσης του διατάγματος, είναι η ύπαρξη συμφέροντος του εξ αποφάσεως χρεώστη στο αντικείμενο της μεσεγγύησης. Η φύση του συμφέροντος, καθορίζεται στην πιο πάνω απόφαση ως ακολούθως: «Η πρώτη προϋπόθεση που πρέπει να ικανοποιηθεί για την έκδοση διατάγματος αφορά το συμφέρον του εξ αποφάσεως χρεώστη στο αντικείμενο της μεσεγγύησης. Ο Νόμος ορίζει (άρθρο 73) ότι πρέπει να είναι ο δικαιούχος του αντικειμένου - "beneficially interested". Ο Αγγλικός όρος "beneficially interested" είναι ευρύτερος από τον αντίστοιχο Ελληνικό "δικαιούχος". ................................ Ανεξάρτητα από την επακριβή σημασία στο πλαίσιο του Άρθρου 73 του όρου "beneficially interested" και τη φύση των δικαιωμάτων και συμφερόντων τα οποία περιλαμβάνει, το συμφέρον του εξ αποφάσεως χρεώστη πρέπει να είναι άμεσο και όχι έμμεσο ή η άσκηση του να τελεί υπό όρους.» Σχετική είναι επίσης η υπόθεση Impregilo SPA ν. Του Πλοιου "Marwa M"(αρ.2)
(2002)1 Α.Α.Δ.
  1. Στην υπόθεση αυτή απορρίφθηκε αίτηση για κατάσχεση εις χείρας τρίτου αφού δεν αποδείχθηκε η προϋπόθεση της ύπαρξης εκ Δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη χρέους που να έχει συμφέρον (is beneficially interested) σε οποιοδήποτε ποσό χρημάτων που τελεί υπό τη φύλαξη ή τον έλεγχο τρίτου προσώπου. Δεδομένου δε ότι το άρθρο 78 δίδει εξουσία για έκδοση οιουδήποτε διατάγματος προς εκτέλεση της απόφασης, καθίσταται ως προϋπόθεση, η δυνατότητα ευχέρειας να εκτελεστεί η απόφαση. Σε αντίθετη περίπτωση δεν εκδίδεται διάταγμα μεσεγγύησης. Σχετική είναι η υπόθεση Carna Plants (πιο πάνω) όπου η μεσεγγύηση αφορούσε τραπεζική πίστωση του εξωτερικού, εκτός δηλαδή δικαιοδοσίας των Κυπριακών Δικαστηρίων. Υποδείχθηκε ότι τα μέσα εκτέλεσης Δικαστικών αποφάσεων, περιορίζονται κατά κανόνα σε στοιχεία ενεργητικού (assets) που ευρίσκονται εντός και όχι εκτός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Οι προϋποθέσεις έκδοσης του αιτούμενου διατάγματος έχουν συνοψισθεί στην απόφαση Solvochem France. SARL v. Κυπριακής Εταιρείας Αποθήκευσης Πετρελαιοειδών Λτδ, Πολιτική Έφεση E9/2014, ημερομηνίας 9.5.2019, ως ακολούθως: «(α) Ο αιτητής θα πρέπει να είναι εξ αποφάσεως πιστωτής και να αποδείξει στο Δικαστήριο ότι η σχετική απόφαση δεν έχει ικανοποιηθεί εν όλω ή εν μέρει, (β) Πρέπει επίσης να καταδειχθεί σχέση πιστωτή και οφειλέτη μεταξύ του εξ αποφάσεως οφειλέτη και του τρίτου προσώπου, του μεσεγγυούχου, (γ) Η έκδοση διατάγματος είναι ζήτημα που εμπίπτει στα πλαίσια της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου.» ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ Στην υπό κρίση υπόθεση σε κανένα σημείο δεν έχει αμφισβητηθεί ότι η Αιτήτρια είναι εξ αποφάσεως πιστωτής της Εναγόμενης
  2. Επομένως, είμαι ικανοποιημένη ότι πληρούται η πρώτη προϋπόθεση που τίθεται για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, δηλαδή, η Αιτήτρια να είναι εξ αποφάσεως πιστωτής δυνάμει της πιο πάνω δικαστικής απόφασης εφόσον δεν έχει, μέχρι σήμερα, εξοφληθεί το ποσό που αφορά η εν λόγω απόφαση. Οι ευπαίδευτοι συνήγοροι της Καθ' ης η αίτηση εισηγήθηκαν, παραταύτα, ότι με βάση τη νομολογία δεν εκδίδεται διάταγμα κατάσχεσης εις χείρας τρίτου προς ικανοποίηση εξ' αποφάσεως χρέους όταν υπάρχουν εύλογοι και/ή βάσιμοι λόγοι που να εισηγούνται (reasonable ground for suggesting) ότι τα χρήματα που επιδιώκονται να κατασχεθούν αποτελούν χρήματα κατεμπιστεύματος, τα όποια δεν είναι στην πραγματικότητα χρήματα του εξ' αποφάσεως οφειλέτη, υπό την έννοια ότι ο εξ αποφάσεως οφειλέτης δεν είναι ο τελικός και πραγματικός δικαιούχος των χρημάτων καθώς δεν έχει το ωφέλιμο συμφέρον σε αυτά. Αποτέλεσε θέση τους ότι με βάση την ενώπιον του Δικαστηρίου τεθείσα μαρτυρία συντρέχουν βάσιμοι και εύλογοι λόγοι που υποστηρίζουν ότι το ποσό των €50.000, το οποίο αποτελεί μέρος του πιστωτικού υπόλοιπου στον λογαριασμό της Καθ' ης η Αίτηση στην Astro Bank, είναι χρήματα του καταπιστεύματος (trust) που δημιουργήθηκε προς όφελος της Στέλλας Λοΐζου του οποίου καταπιστευματοδόχος είναι η Καθ' ης η Αίτηση. Ως εκ τούτου, κατά τη θέση τους, η εξ αποφάσεως οφειλέτης, Καθ' ης η Αίτηση εταιρεία δεν έχει το συμφέρον που απαιτείται από το Άρθρο 73 του Κεφ. 6 επί του ποσού €50.000 καθώς η τελική και πραγματική δικαιούχος των €50.000 είναι η κα Στέλλα Λοΐζου, η οποία καθ' όλους τους χρόνους κατείχε το ωφέλιμο συμφέρον επί του ποσού. Περαιτέρω, εισηγήθηκαν ότι το χρηματικό ποσό των €50.000 περιλαμβάνει χρήματα που προέρχονται από ποσά συντάξεων της Στέλλας Λοΐζου και του συζύγου της τα οποία δεν μπορούν να υπαχθούν σε κατάσχεση (not attachable) και ως εκ τούτου αντίκειται στον Νόμο να αποτελέσουν αντικείμενο των αιτούμενων διαταγμάτων. Έχοντας απορρίψει για τους λόγους που φαίνονται πιο πάνω την εκδοχή των μαρτύρων ότι τα χρήματα στον τραπεζικό λογαριασμό της Εναγόμενης 1 είχαν δοθεί από την Στέλλα Λοΐζου για φύλαξη στον Εναγόμενο 2, τα όσα εισηγούνται οι συνήγοροι της Καθ΄ ης η αίτηση για δημιουργία καταπιστεύματος δεν βρίσκουν έρεισμα στα ενώπιον μου αποδεκτά γεγονότα. Συνεπώς στα χρήματα στην κατοχή των μεσεγγυούχων νόμιμος δικαιούχος είναι η εξ αποφάσεως οφειλέτης, Εναγόμενη 1 και, περαιτέρω, η σχέση καταθέτη και τράπεζας είναι σχέση πιστωτή και οφειλέτη. Σύμφωνα με την Ετήσια Αγγλική Δικονομική Πρακτική (Annual Practice) του 1970, παράγραφοι 49/1/8, 49/1/3 αν ο εξ αποφάσεως χρεώστης μπορεί να εναγάγει το μεσεγγυούχο για το ποσό που του οφείλεται και να το ανακτήσει τότε είναι φανερό ότι υπάρχει χρέος μεταξύ τους που είναι κατασχέσιμο. Με άλλα λόγια πρέπει να υπάρχει χρηματικό ποσό οφειλόμενο στον εξ αποφάσεως χρεώστη. Επομένως, στην υπό κρίση υπόθεση είναι προφανές ότι η Εναγόμενη 1 και οι μεσεγγυούχοι τελούν σε σχέση πιστωτή και οφειλέτη. Συνακόλουθα έχω την άποψη ότι πληρούται και η δεύτερη προϋπόθεση για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. ΚΑΤΑΛΗΞΗ Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης μου, εκδίδεται διάταγμα κατασχέσεως εις χείρας τρίτου (writ of attachment), με το οποίο να διατάσσονται οι μεσεγγυούχοι, όπως, καταβάλουν στην Ενάγουσα/Αιτήτρια το ποσό το οποίο βρίσκεται κατατεθειμένο στο λογαριασμό της Εναγομένης
  3. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας /Αιτήτριας και εναντίον της Εναγομένης/Καθ' ης η αίτηση ως αυτά υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Έχοντας υπόψη το γεγονός ότι οι μεσεγγυούχοι εξ αρχής δεν έφεραν ένσταση κρίνω ορθότερο όπως μην επιδικάσω έξοδα εναντίον τους. (Υπ.): ........... Μ. Παπαϊωάννου, Α.Ε.Δ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.