Αναφορικά με την V. UZUNIDIS CONSTRUCTIONS LTD, Εταιρική αίτηση 29/2022, 6/2/2023

(4)του άρθρου 340 προβλέπει ειδικά τις περιπτώσεις όπου δεν εφαρμόζεται μεταξύ άλλων η προαναφερόμενη υποχρέωση υποβολής της έκθεσης στον Έφορο Εταιρειών. Είναι εξαιρετικά περιορισμένες και δεν περιλαμβάνουν την υπό εξέταση περίπτωση. Η σημασία της νομοθετημένης υποχρέωσης δεν υποδηλώνεται με μόνη αυτήν την ρητά και περιορισμένα προβλεπόμενη εξαίρεση. Το εδάφιο

(7)του ιδίου άρθρου προβλέπει την επιβολή προστίμου. Το άρθρο 343 Κεφ.113 προβλέπει τη δυνατότητα εξαναγκασμού του παραλήπτη ή διαχειριστή από το Δικαστήριο να υποβάλει έκθεση, για να επανορθωθεί τυχόν δική του παράλειψη, κατόπιν αίτησης από οποιοδήποτε μέλος ή πιστωτή της Εταιρείας ή από τον Έφορο Εταιρειών. Ο νόμος δεν προβλέπει δυνατότητα παρέκκλισης από την υποχρέωση ετοιμασίας και υποβολής έκθεσης, σε πρώτο στάδιο από την Εταιρεία προς τον παραλήπτη ή διαχειριστή, σε δεύτερο στάδιο από τον παραλήπτη ή διαχειριστή προς τον Έφορο Εταιρειών και αλλού. Εν προκειμένω, ο λόγος είναι για υποχρέωση που, αφενός, δεν ενεργοποιήθηκε καν μέχρι στιγμής όσον αφορά τον αιτούντα παραλήπτη ή διαχειριστή, εφόσον ο ίδιος ισχυρίζεται πως η Εταιρεία δεν έλαβε δέουσα ενημέρωση για τον διορισμό του και για την κλήση του να υποβάλει τέτοια έκθεση και ο ίδιος (ευλόγως) δεν έλαβε κάποιαν έκθεση της Εταιρείας, για να υποχρεούται να την παραδώσει στον Έφορο Εταιρειών. Αφετέρου, δεν δικαιολογήθηκε επαρκώς η αδυναμία παραλαβής της, με δεδομένο και το άρθρο 341 Κεφ.113, αλλά και τις δυνατότητες του παραλήπτη ή διαχειριστή να λάβει μέτρα για να εξαναγκάσει το πρόσωπο ή τα πρόσωπα της Εταιρείας που θα πρέπει ή που μπορούν, με βάση τον νόμο, να ετοιμάσουν, να επαληθεύσουν και να του υποβάλουν τέτοια έκθεση περιουσιακής κατάστασης της Εταιρείας. Το ότι η υποχρέωση του αιτούντος να υποβάλει έκθεση στον Έφορο Εταιρειών δεν ενεργοποιήθηκε, εφόσον δεν λήφθηκε τέτοια έκθεση από τον ίδιο, οδηγεί στο ότι ο αιτών είναι βασικά απαλλαγή από το νομοθετημένο καθήκον της Εταιρείας να του υποβάλει τέτοια έκθεση που ζητά (με δική του αίτηση), κατ' επέκταση από την άσκηση των καθηκόντων του ως διαχειριστής να επιμένει στην αναζήτηση ή και να εξαναγκάσει την υποβολή της, γιατί ενδεχομένως δεν την χρειάζεται για να ασκήσει τα καθήκοντά του, από τα οποία επιθυμεί να απαλλαγεί. Η θέση του συνηγόρου του αιτούντος ότι η απουσία ρητής πρόνοιας για απαλλαγή του διαχειριστή ή παραλήπτη από την υποχρέωση υποβολής τέτοιας έκθεσης συνιστά νομικό κενό, που δίδει δυνατότητα παρέμβασης στο Δικαστήριο, με σεβασμό, δεν ισχύει. Πρόκειται για πλήρη πρόνοια που υπάρχει παρεμφερώς και σε νομοθετήματα άλλων δικαιοδοσιών. Ο σκοπός της έκθεσης περιουσιακής κατάστασης (statement of affairs) που πρέπει να υποβληθεί από πρόσωπα της Εταιρείας προς τον παραλήπτη ή διαχειριστή είναι να τον ενημερώσει τι ακριβώς παραλαμβάνει να διαχειριστεί. Η αναγκαιότητα είναι συνυφασμένη με το έργο της παραλαβής και της διαχείρισης, ώστε να μην νοείται παραλαβή και διαχείριση όλων ή σχεδόν όλων των περιουσιακών στοιχείων της Εταιρείας χωρίς πληροφόρηση ως προς αυτά. Δεν μπορεί το Δικαστήριο να παρακάμψει τη νόμιμη υποχρέωση των προσώπων της Εταιρείας προς τον διαχειριστή ή παραλήπτη ή του διαχειριστή ή παραλήπτη προς τον Έφορο, ή να δημιουργήσει και να προσθέσει στον νόμο εξαίρεση. Το πρώτιστο όμως είναι ο παραλήπτης ή διαχειριστής να γνωρίζει πότε χρειάζεται και πότε δεν χρειάζεται τέτοια έκθεση με βάση τον νόμο, για να ασκήσει τα καθήκοντά του. Το άρθρο 340 Κεφ.113, όπως ρητά αναφέρει στο κείμενό του (εκφράζοντας την επιφύλαξη του άρθρου 344 Κεφ.113 ή και δίδοντας ερμηνεία εξ αντιδιαστολής αυτού), εφαρμόζεται εκεί όπου η διαχείριση ασκείται σε ολόκληρη ή σχεδόν ολόκληρη την περιουσία της Εταιρείας. Εξ ου και το περιεχόμενο και η ερμηνεία του. Εάν ασκείται διαχείριση σε ολόκληρη ή σχεδόν ολόκληρη την περιουσία της Εταιρείας, ο παραλήπτης ή διαχειριστής πρέπει να μπει σε διαδικασία να πληροφορηθεί την έκταση των περιουσιακών στοιχείων της Εταιρείας. Ο ίδιος έχει την εξουσία να ζητά τέτοια στοιχεία που χρειάζεται ή να απαλλάσσει πρόσωπα από την υποχρέωση να του προσκομίσουν στοιχεία που τυχόν δεν χρειάζεται για τη διαχείριση ή και να επεκτείνει τον χρόνο που υποχρεούνται τα πρόσωπα της Εταιρείας να του τα παραδώσουν (κι αν δεν το πράττει, μπορεί, με αίτηση οποιουδήποτε εξ αυτών των προσώπων της Εταιρείας, να το πράξει το Δικαστήριο). Στην προκειμένη περίπτωση, είναι η θέση του αιτούντος παραλήπτη και διαχειριστή, που όμως δεν εξηγεί καλύτερα, πως χρειάζεται τέτοια έκθεση. Ενώ ο ίδιος λειτουργεί εξ αρχής με αυτό το δεδομένο, ταυτόχρονα, αξιώνει δικαστική παρέμβαση για διαφοροποίηση του νόμου ή μη εφαρμογή του όσον αφορά την υποχρέωση των προσώπων της Εταιρείας να του παραδώσουν έκθεση. Εάν η αξία της επιβάρυνσης βάσει της οποίας διορίστηκε (επί του όλου ενεργητικού, αλλά που κατά τον διορισμό του αποκρυσταλλώθηκε) είναι περιορισμένη (λ.χ. €20.000,00, πλέον τόκους ή έξοδα), και ο ίδιος μπορεί να διαπιστώσει ή έχει ήδη διαπιστώσει και διαχειριστεί περιουσιακό στοιχείο ή περιουσιακά στοιχεία, από το σύνολο των περιουσιακών στοιχείων της Εταιρείας, που ικανοποιεί την εξασφάλιση, ενδεχομένως να μην χρειάζεται να διαχειριστεί ολόκληρη ή σχεδόν ολόκληρη την περιουσία της Εταιρείας και να μην χρειάζεται να εφαρμόσει και το άρθρο 340 Κεφ. 113 με βάση το οποίο να ζητήσει, να λάβει και να υποβάλει περαιτέρω έκθεση ή σχόλια ή σχετικές πληροφορίες στον Έφορο Εταιρειών, στην Εταιρεία ή σε άλλους ομολογιούχους. Εάν τέτοια είναι η υπόθεσή του (κάτι που δεν εξηγεί στο Δικαστήριο), δεν χρειάζεται την υπό εξέταση αίτηση και οδηγίες για το τι θα πράξει, για να περατώσει το έργο του. Εκεί, όμως, όπου έχει την υποχρέωση να αναζητήσει και να λάβει την πληροφόρηση μέσω της προβλεπόμενης έκθεσης, επειδή προϋποτίθεται για την άσκηση των καθηκόντων του (επί όλης ή σχεδόν όλης της περιουσίας της Εταιρείας), ευλόγως, δεν χωρεί παρέμβαση του Δικαστηρίου για εξαίρεση ή απαλλαγή, κατά τρόπο που ν' ανάγει την παραλαβή ή διαχείριση σε τυπική υπόθεση. Ούτε είναι δυνατόν με τέτοια προσέγγιση να διορθώνεται ο διορισμός του παραλήπτη ή διαχειριστή από τον πιστωτή ή, εάν το μόνο ζητούμενο είναι να απαλλαγεί ο διαχειριστής ή παραλήπτης από υποχρεώσεις της έκτασης που απορρέουν ή που εκλαμβάνει πως απορρέουν από τον τρόπο διορισμού του, γιατί ικανοποίησε ήδη τον πιστωτή που τον διόρισε, ν' αναζητείται δικαστική παρέμβαση για παροχή ενός είδους ασφάλειας (να κάνει το Δικαστήριο αυτά που πρέπει και μπορεί να κάνει ο διαχειριστής χωρίς δικαστική παρέμβαση). Δεν είναι υπόθεση όπου χρήζουν οδηγίες προς τον παραλήπτη και διαχειριστή για το τι να πράξει, εάν δεν χρειάζεται έκθεση της Εταιρείας και θεωρεί πως έχει ολοκληρώσει το έργο του και πρέπει να απαλλαγεί. Εκεί όπου πρέπει να υποβάλλεται έκθεση με βάση τον νόμο, γιατί η παραλαβή ή διαχείριση αφορά στο σύνολο ή σχεδόν στο σύνολο της εταιρικής περιουσίας και επειδή ο ίδιος ο διαχειριστής ή παραλήπτης χρειάζεται την πληροφόρηση αυτή για να ασκήσει τα καθήκοντά του, το άρθρο 341 Κεφ.113 διευκρινίζει περαιτέρω σε σχέση με το περιεχόμενο και τα πρόσωπα από τα οποία υποβάλλεται η έκθεση στον παραλήπτη ή διαχειριστή, και το περιθώριο παρέμβασης, για να διευκολυνθεί η πληροφόρηση. Η έκθεση πρέπει να εκθέτει, κατά την ημερομηνία του διορισμού του παραλήπτη, τις λεπτομέρειες του ενεργητικού της εταιρείας, οφειλές και υποχρεώσεις, τα ονόματα, διευθύνσεις και επαγγέλματα των πιστωτών της, τις εγγυήσεις που κατέχονται από αυτούς αντίστοιχα, τις ημερομηνίες κατά τις οποίες δόθηκαν αντίστοιχα οι εγγυήσεις και τέτοια περαιτέρω ή άλλη πληροφορία που δυνατό να καθοριστεί. Η προαναφερόμενη έκθεση πρέπει να υποβληθεί και επαληθευθεί με ένορκη δήλωση, από ένα ή περισσότερα από τα πρόσωπα που είναι διευθυντές κατά την ημερομηνία διορισμού του παραλήπτη και από το πρόσωπο που είναι κατά εκείνη την ημερομηνία ο γραμματέας της εταιρείας. Επειδή ακριβώς υπάρχουν περιπτώσεις όπου μπορεί να μην υπάρχει συνεργασία του διευθυντή ή και γραμματέα της Εταιρείας, για διάφορους λόγους, ο παραλήπτης ή διαχειριστής μπορεί να ζητήσει και να λάβει την επαληθευμένη πληροφόρηση που χρειάζεται και από άλλα πρόσωπα που αναφέρονται στο εδάφιο

(2)του άρθρου 341 Κεφ.113. Μπορεί να ζητήσει οδηγίες ως προς τα πρόσωπα, να δαπανήσει χρήματα για να διερευνηθούν τα περιουσιακά στοιχεία. Μπορεί να ζητήσει επίσης οδηγίες ως προς την άσκηση των επιμέρους καθηκόντων του, όπως για παράδειγμα να μην αποκαλύψει πλήρως ή συγκεκριμένα στοιχεία αφού λάβει την έκθεση και πρέπει να προωθήσει σχετική πληροφόρηση με ή χωρίς σχόλια, εάν θα επηρεάσουν τη διαχείριση ή για άλλους λόγους. Αφενός η ευελιξία που υπάρχει ως προς τη λήψη της πληροφόρησης που χρειάζεται ο διαχειριστής ή παραλήπτης ή και τη διαχείριση της πληροφορίας σε σχέση με το δικό του ενεργητικό καθήκον πληροφόρησης άλλων, αφετέρου η περιορισμένη δυνατότητα παρέμβασης για οδηγίες σε σχέση με την άσκηση των καθηκόντων του που σχετίζονται με την πληροφόρηση και η οιονεί ποινική αντιμετώπιση της παράλειψης συμμόρφωσης με τον εταιρικό νόμο και τις ρυθμίσεις του σχετικά με την πληροφόρηση, επίσης, οδηγούν στο προαναφερόμενο, ότι δηλαδή δεν είναι δυνατόν να παρακαμφθεί η προβλεπόμενη και επιβαλλόμενη από τον νόμο διαδικασία, όπου εκείνη χρειάζεται. Δεν αποκλείεται βεβαίως, και πάλι, εκεί όπου χρειάζεται έκθεση περιουσιακής κατάστασης, να μην μπορεί να υποβληθεί στον παραλήπτη ή διαχειριστή από οποιοδήποτε από πρόσωπα που προβλέπει ο νόμος. Και τότε, δεν υπάρχει περιθώριο παρέμβασης του Δικαστηρίου για να αφαιρέσει από το κείμενο του νόμου τη νομοθετημένη υποχρέωση, αλλά υπάρχει περιθώριο λήψης μέτρων από τον παραλήπτη ή διαχειριστή ή και από πιστωτή για να εξαναγκάσει την εφαρμογή του νόμου από τον διευθυντή ή και γραμματέα της Εταιρείας ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο μπορεί να παράσχει την απαιτούμενη πληροφόρηση και αρνείται να το πράξει ή με οποιονδήποτε τρόπο. Ο εξαναγκασμός σε συμμόρφωση με τον νόμο (compelling compliance), και όχι η μη εφαρμογή του, είναι η γνωστή και αποδεκτή οδός. Επειδή το Δικαστήριο, εν προκειμένω, δεν έχει ικανοποιηθεί ότι, σε περίπτωση που όντως ο Αιτητής χρειάζεται αυτή την πληροφόρηση (γιατί είναι τέτοια η έκταση της διαχείρισης που ασκεί), δεν μπορεί να την λάβει, με δεδομένο το εύρος της δυνατότητας που δίδει ο νόμος αλλά και την περιορισμένη προσπάθεια του ιδίου να εντοπίσει τον αρχικά υπόχρεο διευθυντή και γραμματέα της Εταιρείας ή άλλα πρόσωπα της Εταιρείας και να επικοινωνήσει για να εξυπηρετηθεί· και επειδή δεν ενεργοποιήθηκε κάποια υποχρέωση του διαχειριστή ή παραλήπτη να υποβάλει στον Έφορο Εταιρειών κάποια έκθεση μέχρι στιγμής και το καθήκον αναζήτησης τυχόν αναγκαίας πληροφόρησης δεν το έχει εξαντλήσει, ενώ ο ίδιος, εάν δεν χρειάζεται τέτοια έκθεση, μπορεί να απαλλάξει τα πρόσωπα της Εταιρείας από οποιαδήποτε υποχρέωση να του την υποβάλουν· και επειδή ο νόμος δεν δίδει δυνατότητα στο Δικαστήριο να επιτρέπει μη συμμόρφωση με την υποχρέωση αναζήτησης ή υποβολής έκθεσης περιουσιακής κατάστασης της Εταιρείας όπου εκείνη χρειάζεται, και υπάρχει η δυνατότητα εξαναγκασμού της συμμόρφωσης με τον νόμο· και επειδή ο αιτών, μη ανταποκρινόμενος σε οδηγίες για επίδοση της αίτησης προς τον αξιωματούχο της Εταιρείας που κατέστη δια κλήσεως και εκείνου, για να μπορέσει το Δικαστήριο να προσεγγίσει διαφορετικά την αίτησή του, υπάρχουν επαρκείς λόγοι για να μην μπορεί να γίνει αποδεκτή η αίτηση αυτή ως υποβλήθηκε από τον διαχειριστή και παραλήπτη, ή η μεταχείρισή της με οποιονδήποτε άλλον τρόπο, ως αίτηση για οδηγίες. Ακόμα κι αν δεν μπορεί να επιτύχει η αίτηση αυτή ως υποβλήθηκε και για τη θεραπεία που επιζητείται ή άλλην, μπορεί ο διαχειριστής και παραλήπτης να λάβει μέσω της απόφασης αυτής κάποια καθοδήγηση. Επειδή η αίτηση, για τους λόγους που εξηγήθηκαν, δεν μπορεί να επιτύχει, απορρίπτεται. Καμία διαταγή για έξοδα. (Υπ.) .............. Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο