Αναφορικά με τον Α. Π., Αρ. Αίτησης ΠΣΑ: 58/2021, 13/1/2023

(1)του προστατευτικού διατάγματος ημερ. 24.09.21,

(2)του διατάγματος ημερ. 14.01.22 με το οποίο παρατάθηκε η ισχύς του προστατευτικού διατάγματος ημερ. 24.09.21 και

(3)του διατάγματος ημερ. 14.01.22 με το οποίο τους επιβάλλεται το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής του Καθ' ου η αίτηση (Χρεώστη) που είχαν προηγουμένως απορρίψει στη συνέλευση πιστωτών (στο εξής το «ΠΣΑ»). Νομική βάση της αίτησης είναι ουσιαστικά διάφορες πρόνοιες του Ν.65(Ι)/2015 που απαριθμούνται στο σώμα της, ο Κανονισμός 22 του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2016 (5/2016), τα άρθρα 23, 25, 26 & 30 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, οι αρχές φυσικής δικαιοσύνης, η σύμφυτη εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα, πάνω στα οποία στηρίζεται η αίτηση αυτή και που σύμφωνα με τους Πιστωτές δικαιολογούν την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, περιέχονται σε ένορκη δήλωση του κυρίου Α. Κ., υπαλλήλου των Αιτητών. Προς υποστήριξη της επισυνάπτονται έγγραφα. Συνοψίζω το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης ώστε να γίνει αντιληπτή η εκδοχή των Αιτητών στο σύνολο της. Όπως αναφέρεται, οι Αιτητές χορήγησαν στον Καθ' ου η αίτηση και στη θυγατέρα του, Ε. Π., πιστωτικές διευκολύνσεις ύψους €102.000 πλέον τόκο υπό τη μορφή δανείου δυνάμει σχετικής σύμβασης (Τεκμήριο Α). Ως εξασφάλιση των οικονομικών υποχρεώσεων τους, ο Καθ' ου η αίτηση ενέγραψε προς όφελος των Αιτητών την υποθήκη αρ. Υχχχχ/2017 που αφορούν δικής του ιδιοκτησίας ακίνητα, τα στοιχεία των οποίων παρέχονται στα έγγραφα υποθήκης (Τεκμήριο Β). Επειδή σε σχέση με τη συμφωνία δανείου προέκυψαν διαφορές μεταξύ των συμβαλλομένων μερών και το δάνειο κατέστη μη εξυπηρετούμενο, οι Αιτητές, ως Πιστωτές που είναι, καταχώρισαν στο Ε.Δ. Πάφου την αγωγή αρ.χχχ/2021 εναντίον του Καθ' ου η αίτηση και της θυγατέρας του ως Χρεώστες που είναι (Τεκμήριο Γ). Ο Καθ' ου η αίτηση αποτάθηκε σε σύμβουλο αφερεγγυότητας, ο οποίος στις 27.12.21 συγκάλεσε συνέλευση πιστωτών στην οποίαν τέθηκε προς έγκριση ΠΣΑ που όμως απορρίφθηκε. Η κατάσταση προσωπικών στοιχείων του Καθ' ου η αίτηση και το προτεινόμενο ΠΣΑ κατατέθηκαν ως Τεκμήρια Δ & Ε αντίστοιχα. Οι λόγοι για τους οποίους ζητείται η ακύρωση του διατάγματος επικύρωσης του ΠΣΑ είναι βασικά οι εξής: (α) Ο Καθ' ου η αίτηση ουδέποτε υπήρξε τυπικός σε προηγούμενες προσπάθειες διευθέτηση των οφειλών του. (β) Οι Αιτητές είναι πλήρως εξασφαλισμένοι πιστωτές με την υποθήκη [ ]/2017 και γι' αυτό το προτεινόμενο ΠΣΑ δεν τους θέτει σε καλύτερη θέση από ότι θα ήταν αν εφαρμοζόταν το Κεφ.5. (γ) Κανένα άλλο γεγονός έχει συμβεί μετά το έτος 2009 που να επηρέασε τα δεδομένα του Καθ' ου η αίτηση. (δ) Με δεδομένο ότι το προτεινόμενο ΠΣΑ έχει διάρκεια 23 έτη και συγκεκριμένα μέχρι το 92ο έτος ηλικίας του Καθ' ου η αίτηση και μέχρι το 69ο έτος ηλικίας της θυγατέρας του και με γνώμονα ότι η αποπληρωμή του χρέους βασίζεται εξ' ολοκλήρου στα εισοδήματα της θυγατέρας του Καθ' ου η αίτηση, η οποία δεν αποτελεί μέρος του επίμαχου ΠΣΑ και δεν συνεργάζεται και απλά παραπέμπει τους Αιτητές στον πατέρα της, δεν αποδεικνύεται και δεν πληρείται η προϋπόθεση του άρθρου 35(γ) ότι ο Καθ' ου η αίτηση θα καταστεί φερέγγυος με το εν λόγω σχέδιο εντός 5 ετών και ούτε έχει επεξηγηθεί εάν και πως υπάρχει εύλογη προοπτική ότι η συμμετοχή του Καθ' ου η αίτηση σε τέτοιο διακανονισμό θα τον διευκολύνει να καταστεί φερέγγυος σε περίοδο όχι μεγαλύτερη των 5 ετών με αποτέλεσμα το προτεινόμενο ΠΣΑ να μην είναι βιώσιμο. (ε) Δεν πληρούνται τα κριτήρια επιλεξιμότητας που καθορίζει ο Ν.65(Ι)/2015. (στ) Στο προτεινόμενο ΠΣΑ δεν περιέχεται καμία πρόνοια για τα πιστωτικά υπόλοιπα του Καθ' ου η αίτηση και ούτε για την κινητή του περιουσία. (ζ) Τα άρθρα 62-77 του Ν.65(Ι)/2015 προσκρούουν στα άρθρα 23, 25 & 26 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας. (η) Η διαδικασία για καταχώρηση μονομερούς αίτησης για έκδοση διατάγματος επιβολής του ΠΣΑ παραβιάζει την αρχή της φυσικής δικαιοσύνης audi alteram partem. (θ) Κατά την εξέταση της μονομερούς αίτησης για έκδοση του διατάγματος επιβολής του ΠΣΑ, Ο Καθ' ου η αίτηση απέκρυψε από το Δικαστήριο:

(1)όλα τα πιο πάνω που αναφέρθηκαν ως γεγονότα και

(2)ότι το δάνειο του έτους 2017 είχε συναφθεί με σκοπό να εξοφληθεί προηγούμενη δανειοδότηση του ύψους €74.000, η οποία είχε συναφθεί περί τις 14.10.09. Η εν λόγω συμφωνία μαζί με άλλα έγγραφα κατατέθηκαν ως Τεκμήριο ΣΤ. (ι) Το επίμαχο ΠΣΑ προκαλεί ανεπανόρθωτη ζημιά στους Αιτητές επειδή τους εμποδίζει να προωθήσουν τα συμβατικά και νομοθετικά δικαιώματα τους καθώς επίσης να προωθήσουν τις δικαστικές διαδικασίες που εκκρεμούν. (κ) Η δικαστική απόφαση δεν αναφέρει σκεπτικό ή αιτιολογία, με βάση το οποίο εγκρίθηκε η αίτηση. Σύμφωνα ακόμη με τον ομνύοντα, η διαδικασία που ακολουθήθηκε είναι παράτυπη επειδή δεν επιδόθηκε στους Αιτητές η αίτηση επί της οποίας βασίστηκε η έκδοση του διατάγματος επιβολής παρά τα αιτήματα τους προς τον σύμβουλο αφερεγγυότητας. Περαιτέρω στην ένορκη δήλωση των Αιτητών σημειώνονται οι λόγοι για τους οποίους ζητείται η ακύρωση του προστατευτικού διατάγματος καθώς και του διατάγματος που παρέτεινε την ισχύ του. Δεν προτίθεμαι να τους επαναδιατυπώσω αλλά συγκεκριμένη αναφορά σε κάποιον λόγο θα γίνει εάν και εφόσον κριθεί ότι αυτός χρήζει εξέτασης. Η Ένσταση: Ο Καθ' ου η αίτηση (Χρεώστης) αντέδρασε στις 30.06.22 με την καταχώρηση ειδοποίησης περί πρόθεσης ένστασης επί 22 λόγων. Ορισμένοι από αυτούς επαναλαμβάνονται, άλλοι σχετίζονται με κάποιους άλλους ενώ άλλοι καλύπτονται μεταξύ τους. Ταξινομώντας τους σε ομάδες ουσιαστικά πρόκειται για τους εξής:

(1)Η νομική βάση της αίτησης είναι γενική και αόριστη.

(2)Η αίτηση είναι κατά νόμο και ουσία αβάσιμη, αστήριχτη, παράτυπη και αντικανονική.

(3)Οι Αιτητές δεν νομιμοποιούνται στις αιτούμενες θεραπείες.

(4)Τα αιτητικά της αίτησης είναι λανθασμένα.

(5)Η αίτηση είναι κακόπιστη και καταχρηστική.

(6)Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει η νομοθεσία για την έκδοση του αιτουμένου διατάγματος και ούτε η έκδοση του δικαιολογείται από τα γεγονότα της υπόθεσης.

(7)Οι Αιτητές έχουν ενεργήσει με κακή πίστη ως προς την έγκριση συναινετικού ΠΣΑ και δεν προσέρχονται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια επιδιώκοντας να πλήξουν τη δικαιοσύνη και δημιουργώντας βλάβη, ταλαιπωρία και έξοδα, σε αντίθεση με τον Καθ' ου η αίτηση που επέδειξε καλόπιστη συμπεριφορά.

(8)Οι Αιτητές εμποδίζονται δια διαγωγής και/ή εγγράφων και/ή συμπεριφοράς από το να προβάλλουν ισχυρισμούς που αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση και να ζητούν την έκδοση των αιτουμένων διαταγμάτων. Η ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης εδράζεται, μεταξύ άλλων, σε άρθρα του Ν.65(Ι)/2015, σε Κανονισμούς του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2015 (5/2016), στα άρθρα 27, 27Α & 52 του Κεφ. 5, στη συμφυή εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Καθ' ου η αίτηση, στην οποίαν επισυνάπτονται έγγραφα προς ενίσχυση της. Θα αναφερθώ περιληπτικά στο περιεχόμενο της προκειμένου να γίνει αντιληπτή η εκδοχή του Χρεώστη στην ολοκληρωμένη της μορφή. Στην ένορκη δήλωση, αφού απορρίπτονται όλες οι θέσεις και ισχυρισμοί των Αιτητών ως αβάσιμοι, επαναλαμβάνονται οι λόγοι ένστασης που ο Χρεώστης (Καθ' ου η αίτηση) θεωρεί ότι ισχύουν και καθιστούν, κατά τη γνώμη του, την υπό κρίση αίτηση υποκείμενη σε απόρριψη. Προς υποστήριξη των αναφορών του ο Καθ' ου η αίτηση προβαίνει σε νομικές τοποθετήσεις κατόπιν συμβουλής και πληροφόρησης που λέει ότι έλαβε από τους δικηγόρους του. Ακροαματική Διαδικασία: Η εκδίκαση της υπό κρίση αίτησης περιορίστηκε σε γραπτές αγορεύσεις. Το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων καθώς και τα επισυνημμένα σ' αυτές τεκμήρια αποτελούν το σύνολο του μαρτυρικού υλικού που προσκομίστηκε στο Δικαστήριο. Αγορεύσεις: Στην εμπεριστατωμένη αγόρευση της η ευπαίδευτη συνήγορος των Αιτητών, με παραπομπή σε νομολογία και σε διατάξεις του Ν.65(Ι)/2015, υποστήριξε τις νομικές θέσεις και ισχυρισμούς των πελατών της. Πλήρης ανάλυση της νομικής επιχειρηματολογίας της εν λόγω συνηγόρου είναι καταγραμμένη στα πρακτικά του Δικαστηρίου και δεν χρειάζεται να επαναδιατυπωθεί καθότι δεν θα εξυπηρετήσει οποιοδήποτε πρακτικό σκοπό. Εκεί και όπου κρίνεται ότι χρειάζεται θα γίνεται ειδική αναφορά σε νομικά επιχειρήματα της. Αντίθετα η πλευρά του Καθ' ου η αίτηση στα πλαίσια της αγόρευσης της περιορίστηκε σε προφορική δήλωση ότι υιοθετεί το περιεχόμενο της ένστασης και της ένορκης δήλωσης που τη συνοδεύει. Γεγονότα που αποτελούν κοινό έδαφος των διαδίκων και/ή δεν έχουν αμφισβητηθεί: Στο σημείο αυτό θεωρώ σημαντικό να αναφέρω επιγραμματικά γεγονότα που είτε αποτελούν κοινό έδαφος των διαδίκων είτε δεν έχουν αμφισβητηθεί, όπως αυτά εξόφθαλμα προκύπτουν από το περιεχόμενο του μαρτυρικού υλικού που τέθηκε ενώπιον μου. Αυτά είναι: (α) Στις 15.11.17 οι Αιτητές χορήγησαν στον Καθ' ου η αίτηση και στη θυγατέρα του, Ε. Π., πιστωτικές διευκολύνσεις ύψους €102.000 με ετήσιο κυμαινόμενο επιτόκιο στη βάση όρων σύμβασης δανείου που υπογράφηκε από τα ενδιαφερόμενα μέρη. (β) Για την εξασφάλιση των οικονομικών υποχρεώσεων των χρεωστών, ο Καθ' ου η αίτηση ενέγραψε προς όφελος των Αιτητών την υποθήκη αρ. [ ]/17 ημερ. 24.11.17 με την οποίαν υποθήκευσε δύο δικής του ιδιοκτησίας ακίνητα που περιγράφονται στη σχετική σύμβαση και δήλωση υποθηκεύσεως ακινήτου και στο σχετικό έγγραφο υποθήκης που φέρουν την υπογραφή του Καθ' ου η αίτηση ως ενυπόθηκου οφειλέτη και των Αιτητών ως ενυπόθηκων δανειστών. (γ) Στις 16.09.21 οι Καθ' ων η αίτηση καταχώρισαν στο Ε.Δ. Πάφου την αγωγή αρ. 681/2021 εναντίον του Καθ' ου η αίτηση και της θυγατέρας του (χρεωστών) ισχυριζόμενοι ότι οι τελευταίοι παραβίασαν τις μεταξύ τους συμφωνίες που αφορούν τις οικονομικές υποχρεώσεις τους προκαλώντας τους ζημιές ύψους €105.693,01 πλέον τόκους, για τις οποίες επικαλούμενες απώλειες διεκδικούν την επιδίκαση αποζημιώσεων. Τα πιο πάνω γεγονότα αποτελούν αναπόσπαστο μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου. Έρευνα στο δικαστηριακό φάκελο της υπόθεσης: Για καλύτερη εξακρίβωση όλων των γεγονότων που έχουν διαδραματιστεί ανέτρεξα στο δικαστηριακό φάκελο της υπόθεσης αφού υπήρχε τέτοια δυνατότητα (Γεωργίου v. Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου

(1999)1Γ Α.Α.Δ. 1938). Από την έρευνα του φακέλου διαπίστωσα ότι τα πιο κάτω γεγονότα επίσης συνέβησαν, τα οποία και αυτά αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου: (α) Ο Καθ' ου η αίτηση αποτάθηκε σε σύμβουλο αφερεγγυότητας δίδοντας του στις 18.02.21 οδηγίες για να ενεργεί εκ μέρους του με σκοπό την υποβολή πρότασης για ΠΣΑ προς τους πιστωτές του (Αιτητές). (β) Ο σύμβουλος αφερεγγυότητας ετοίμασε κατάσταση προσωπικών οικονομικών στοιχείων του Καθ' ου η αίτηση καθώς και το επίμαχο ΠΣΑ, το οποίο υπέβαλε προς έγκριση στη Συνέλευση Πιστωτών που διεξήχθη στις 27.12.

1. (γ) Στη Συνέλευση Πιστωτών δικαίωμα ψήφου είχαν μόνο οι Αιτητές. (δ) Με επιστολή τους ημερ. 27.12.21 προς τον σύμβουλο αφερεγγυότητας, οι Αιτητές απέρριψαν το προτεινόμενο ΠΣΑ. (ε) Στα πλαίσια μονομερούς αίτησης ημερ. 17.09.21 που καταχωρίστηκε από την Υπηρεσία Αφερεγγυότητας, εκδόθηκε στις 24.09.21 προστατευτικό διάταγμα δυνάμει των προνοιών του άρθρου 39 του Ν.65(Ι)/2015 αναφορικά με τον Καθ' ου η αίτηση. (στ) Με επιστολή του ημερ. 28.09.21 προς τους Αιτητές, ο σύμβουλος αφερεγγυότητας ειδοποίησε γραπτώς τους Αιτητές για την έκδοση προστατευτικού διατάγματος καλώντας τους, ανάμεσα σ' άλλα, να επαληθεύσουν εντός 35 ημερών τα οφειλόμενα εις αυτούς ποσά από τον Καθ' ου η αίτηση σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 43 του Ν.65(Ι)/2015 καθώς επίσης να υποβάλουν εντός 20 ημερών εκτίμηση της αγοραίας αξίας της περιουσίας του Καθ' ου η αίτηση που υπόκειται σε εξασφάλιση σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 44 του Ν.65(Ι)/
2. (ζ) Με ένορκη δήλωση ημερ. 08.10.22 προς τον σύμβουλο αφερεγγυότητας, οι Αιτητές επαλήθευσαν το χρέος του Καθ' ου η αίτηση, το οποίο υπολόγισαν σε €107.634,75 πλέον τόκους από 30.09.21 και προέβηκαν σε εκτίμηση της αγοραίας αξίας της περιουσίας του Καθ' ου η αίτηση που υπόκειται σε εξασφάλιση που ετοιμάστηκε από εμπειρογνώμονα-εκτιμητή ακινήτων εγγεγραμμένο στο μητρώο του Ε.Τ.Ε.Κ. (η) Στις 14.01.22, κατόπιν μονομερούς αίτησης ημερ. 12.01.22 που προωθήθηκε από τον Καθ' ου η αίτηση, εκδόθηκε διάταγμα με το οποίο ανανεώθηκε και παρατάθηκε η ισχύς του προστατευτικού διατάγματος σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 76 του Ν.65(Ι)/
3. (θ) Την ίδια ημέρα, ήτοι στις 14.01.22, στα πλαίσια ξεχωριστής μονομερούς αίτησης ημερ. 12.01.22 που καταχωρίστηκε από τον Καθ' ου η αίτηση, εκδόθηκε διάταγμα επιβολής στους Αιτητές του επίμαχου ΠΣΑ δυνάμει των προνοιών του άρθρου 72 του Ν.65(Ι)/
4. (ι) Στις 08.02.22 καταχωρίστηκε η υπό κρίση αίτηση. Νομική Πτυχή: Η οικονομική κρίση που έπληξε την Κύπρο το έτος 2012 οδήγησε στην αύξηση των μη εξυπηρετούμενων δανείων, ως αποτέλεσμα των οποίων δημιουργήθηκαν προβλήματα σταθερότητας του χρηματοπιστωτικού τομέα. Το κράτος έλαβε μια σειρά από έκτακτα ειδικά μέτρα, ένα από τα οποία είναι η θέσπιση ειδικής νομοθεσίας και σχετικούς κανονισμούς. Πρόκειται για τον περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμος του 2015 μετά των συναφών τροποποιήσεων (Ν.65(Ι)/2015) και τον περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2015 (5/2016). Όπως σημειώνεται στο προοίμιο της νομοθεσίας, οι χρεώστες ήταν αυτοί που επηρεάστηκαν ιδιαίτερα δυσμενώς από τις συνέπειες της κρίσης. Τα μέτρα λήφθηκαν προκειμένου να αποκατασταθεί η εύρυθμη λειτουργία του χρηματοπιστωτικού συστήματος και κατ' επέκταση να επανεκκινήσει η οικονομία του νησιού. Περαιτέρω το κράτος προέβηκε σε ενέργειες για να αποτρέψει την μετακύλιση των επιπτώσεων της κρίσης στην ευρύτερη οικονομία και κοινωνία ώστε να προφυλαχτούν τα δικαιώματα του κοινωνικού συνόλου στην Κυπριακή Δημοκρατία. Προς το σκοπό αυτό αναζητήθηκε τρόπος να υποβοηθηθούν αφερέγγυοι χρεώστες για να αντιμετωπίσουν τις οφειλές τους και καθορίστηκε διαδικασία ώστε, υπό προϋποθέσεις, να αποφεύγεται η πτώχευση τους προκειμένου να διευκολυνθεί η ενεργός συμμετοχή τους στην οικονομική δραστηριότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Με την εφαρμογή του πλαισίου προστασίας των αφερέγγυων χρεωστών, οι πιστωτές δεν πρέπει να βρίσκονται σε χειρότερη θέση από αυτήν στην οποίαν θα βρίσκονταν εάν η περιουσία του χρεώστη διατίθετο σύμφωνα με τις διατάξεις του Κεφ.
5. Το κράτος επιχείρησε να θεσπίσει μηχανισμό και να καθορίσει διαδικασία που να προστατεύουν τον πυρήνα των δικαιωμάτων των εμπλεκομένων με στόχο να εξασφαλίζεται η ισορροπία μεταξύ τους και να κατανέμονται τα βάρη σ' αυτούς κατά τρόπο δίκαιο. Με τη νομοθεσία αυτή επιδιώχτηκε η εισαγωγή ενός μηχανισμού που να επιτρέπει σε ένα αφερέγγυο χρεώστη, εφόσον πληροί συγκεκριμένα κριτήρια, να πετύχει, υπό προϋποθέσεις, αναδιάρθρωση του χρέους του, ενώ την ίδια στιγμή να διασφαλίζονται τα δικαιώματα των πιστωτών με τον τρόπο που εξηγήθηκε πιο πάνω. Το ΠΣΑ ετοιμάζεται κατά κανόνα από σύμβουλο αφερεγγυότητας και παρουσιάζεται στη Συνέλευση Πιστωτών. Εκεί είτε εγκρίνεται είτε απορρίπτεται από τους Πιστωτές. Εάν το ΠΣΑ εγκριθεί από τους πιστωτές τότε τίθεται σε ισχύ εφόσον πρώτα επικυρωθεί από το Δικαστήριο (άρθρο 61). Σε περίπτωση που δεν εγκριθεί από τους Πιστωτές στην Συνέλευση, όπως ισχύει στη δική μας υπόθεση, τότε εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 72

(1)ο Χρεώστης δύναται να αιτηθεί μονομερώς στο Δικαστήριο την έκδοση διατάγματος με το οποίο να επιβάλλεται σε όλους τους πιστωτές το ΠΣΑ που απέρριψαν στη συνέλευση. Σύμφωνα με το άρθρο 73

(1), το Δικαστήριο δύναται να εκδώσει το διάταγμα µόνο στις περιπτώσεις που το ΠΣΑ το οποίο απορρίφθηκε από τους πιστωτές, θα είχε ως αποτέλεσμα να θέσει τους πιστωτές στην ίδια ή σε καλύτερη θέση από αυτήν στην οποία τέτοιοι πιστωτές θα ευρίσκονταν εάν η περιουσία του χρεώστη διατίθετο σύμφωνα µε τις διατάξεις του περί Πτώχευσης Νόμου, εξαιρουμένων των περιουσιακών στοιχειών που δεν διατίθενται και τηρουμένης της σειράς προτεραιότητας των χρεών. Ακόμη το Δικαστήριο δύναται να εκδώσει τέτοιο διάταγμα μόνο στις περιπτώσεις όπου το ΠΣΑ το οποίο απορρίφθηκε από τους πιστωτές δεν προνοεί ότι ο χρεώστης θα απωλέσει την ιδιοκτησία της κύριας κατοικίας του (άρθρο 73

(4)). Η έκδοση ενός τέτοιου διατάγματος σε Πιστωτές θα έχει το ίδιο αποτέλεσμα που προνοείται στο άρθρο 61 ή θα περιλαμβάνει τέτοιους όρους που το Δικαστήριο κρίνει κατάλληλους να επιβάλει (άρθρο 73

(5)). Για σκοπούς αξιολόγησης του κριτηρίου κατά πόσο το ΠΣΑ που έχει απορριφθεί από τους Πιστωτές, θα έχει ως αποτέλεσμα να θέσει τους πιστωτές στην ίδια ή σε καλύτερη θέση από αυτήν στην οποία τέτοιοι πιστωτές θα ευρίσκονταν εάν η περιουσία του χρεώστη διατίθετο σύμφωνα µε τις διατάξεις του περί Πτώχευσης Νόμου, το Δικαστήριο, δυνάμει του άρθρου 73

(2), λαμβάνει υπόψη την έκθεση την οποία εκδίδει ο σύμβουλος αφερεγγυότητας, σύμφωνα µε τις διατάξεις της παραγράφου (δ) του εδαφίου

(1)του άρθρου 52, καθώς και οποιαδήποτε άλλα έγγραφα ή στοιχεία που το δικαστήριο κρίνει σχετικά. Επίσης λαμβάνονται υπόψη όλα τα περιουσιακά στοιχεία του χρεώστη για σκοπούς ενίσχυσης της δυνατότητας αποπληρωμής των χρεών του σύμφωνα µε τις διατάξεις του άρθρου 74 (άρθρο 73

(3)). Με βάση το άρθρο 72

(4)ο Χρεώστης μετά την έκδοση διατάγματος δυνάμει του παρόντος άρθρου δίδει ειδοποίηση στους καθορισμένους Πιστωτές, στους Εγγυητές, στον σύμβουλο αφερεγγυότητας και στην Υπηρεσία Αφερεγγυότητας. Οποιοδήποτε δε από τα πιο πάνω πρόσωπα, ήτοι Πιστωτές, Εγγυητές, σύμβουλος αφερεγγυότητας και Υπηρεσία Αφερεγγυότητας, δύναται, δυνάμει του άρθρου 72

(5), να προσφύγει στο Δικαστήριο για ακύρωση του διατάγματος που εκδίδεται δυνάμει του εν λόγω άρθρου εντός δεκαπέντε

(15)ημερών από την ημερομηνία που ειδοποιήθηκε για την έκδοσή του. Περαιτέρω σύμφωνα με το άρθρο 77, το οποίο επίσης αφορά το μέρος της νομοθεσίας που πραγματεύεται περιπτώσεις μη συναινετικών ΠΣΑ, σημειώνεται ότι οι διατάξεις των άρθρων 62-71 εφαρμόζονται κατ' αναλογίαν σε ΠΣΑ το οποίο επιβάλλεται κατόπιν διατάγματος Δικαστηρίου. Αυτό σημαίνει ότι ακολουθούνται, κατ' αναλογία, οι πρόνοιες του άρθρου 65, μέσα από τις οποίες απαριθμούνται οι λόγοι για τους οποίους δύναται να προσβληθεί το ΠΣΑ. Είναι οι εξής: (α) Ότι ο χρεώστης έχει µε τη συμπεριφορά του κατά τα δύο

(2)έτη πριν από την έκδοση προστατευτικού διατάγματος σύμφωνα µε τις διατάξεις του άρθρου 39, διευθετήσει τις οικονομικές του υποθέσεις µε τέτοιο τρόπο ούτως ώστε να είναι ή να γίνει επιλέξιμος να υποβάλει αίτηση για Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής, (β) δεν υπήρξε συμμόρφωση µε τις διαδικαστικές απαιτήσεις του παρόντος Νόμου, περιλαμβανομένης της µη ύπαρξης τελεσίδικης απόφασης δικαστηρίου σε σχέση µε την επαλήθευση σύμφωνα µε τις διατάξεις του άρθρου 43, όπου αυτό εφαρμόζεται, (γ) υπάρχει ουσιαστική ανακρίβεια ή παράλειψη στην Κατάσταση Προσωπικών Οικονομικών Στοιχείων, η οποία παραβλάπτει ουσιωδώς τα συμφέροντα του πιστωτή, (δ) ο χρεώστης δεν πληρούσε τα κριτήρια επιλεξιμότητας του άρθρου 35. (ε) ο χρεώστης έχει διαπράξει αδίκημα που προβλέπεται στον παρόντα Νόμο το οποίο προκαλεί ουσιαστική βλάβη στον πιστωτή, (στ) ο χρεώστης είχε συναλλαγή µε πρόσωπο η οποία έγινε κατά την περίοδο τριών

(3)ετών αμέσως πριν από την ημερομηνία καταχώρισης αίτησης για έκδοση προστατευτικού διατάγματος, η οποία δεν έγινε έναντι αξιόλογης αντιπαροχής και η οποία συνέβαλε ουσιαστικά στην ανικανότητα του χρεώστη να αποπληρώσει τα χρέη του, εξαιρουμένων των χρεών τα οποία οφείλονται στα πρόσωπα µε τα οποία ο χρεώστης είχε εισέλθει σε συναλλαγές οι οποίες δεν έγιναν έναντι αξιόλογης αντιπαροχής, (ζ) ο χρεώστης έδειξε προτίμηση δολίως σε πρόσωπο, τηρουμένων των διατάξεων της οικείας νομοθεσίας, κατά την περίοδο των τριών

(3)ετών αμέσως πριν από την ημερομηνία καταχώρισης αίτησης για έκδοση του προστατευτικού διατάγματος, η οποία είχε ως αποτέλεσμα την ουσιαστική μείωση του διαθέσιμου ποσού για την πληρωμή των χρεών του, εξαιρουμένων των χρεών που οφείλονται στο πρόσωπο στο οποίο δόθηκε η δόλια προτίμηση. Τα κριτήρια επιλεξιμότητας για μη συναινετικό ΠΣΑ καταγράφονται στα εδάφια

(1),

(2)και

(3)του άρθρου 72. Τα παραθέτω αυτούσια: «72.-

(1)Σε περίπτωση που Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωµής απορρίφθηκε από τη συνέλευση των πιστωτών, σύµφωνα µε τις διατάξεις του Τίτλου II του παρόντος Κεφαλαίου και πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις- (α) ∆ιαγράφηκε µε το 16(α) του 85(Ι) του 2018. (β) τουλάχιστον ένας από τους πιστωτές του είναι εξασφαλισµένος πιστωτής, ο οποίος έχει εξασφάλιση επί της κύριας κατοικίας του χρεώστη η οποία βρίσκεται στη ∆ηµοκρατία, η αγοραία αξία της οποίας δεν υπερβαίνει το ποσό των τριακοσίων πενήντα χιλιάδων ευρώ (€350.000)· και (γ) η συνολική αξία των περιουσιακών στοιχείων του χρεώστη, εξαιρουµένης της κύριας κατοικίας του, δεν υπερβαίνει τις πεντακόσιες χιλιάδες ευρώ (€500.000)· και (δ) Διαγράφηκε µε το 16(δ) του 85(Ι) του 2018. (ε) ο χρεώστης αδυνατεί να αποπληρώσει τα χρέη του λόγω χειροτέρευσης της οικονοµικής του κατάστασης ως αποτέλεσµα γεγονότων ή καταστάσεων εκτός του ελέγχου του, τα οποία έχουν επισυµβεί από το 2009 και εντεύθεν και πριν από την αίτηση για έκδοση προστατευτικού διατάγµατος σύµφωνα µε τις διατάξεις του άρθρου 39, και είχαν ως αποτέλεσµα την ουσιαστική µείωση του εισοδήµατος του κατά τουλάχιστον είκοσι πέντε τοις εκατόν (25%) ή περισσότερο· και (στ) ο σύµβουλος αφερεγγυότητας έχει υπογράψει δήλωση µε την οποία επιβεβαιώνει ότι, έχει την άποψη ότι- (

1. i)οι πληροφορίες που περιέχονται στην Κατάσταση Προσωπικών Οικονοµικών Στοιχείων που ετοιµάστηκε σύµφωνα µε τις διατάξεις του άρθρου 28, εξ όσων ο ίδιος γνωρίζει ή οφείλει να γνωρίζει, είναι πλήρεις και ακριβείς· και (
2. ii)ο χρεώστης πληροί τα κριτήρια επιλεξιµότητας των άρθρων 35 και του παρόντος άρθρου για να αιτηθεί στο δικαστήριο για την έκδοση διατάγµατος σύµφωνα µε τις διατάξεις του παρόντος Τίτλου ·και (iii) ο χρεώστης έχει επιδείξει καλή πίστη ως προς την έγκριση συναινετικού Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωµής δυνάµει των διατάξεων του Τίτλου II του παρόντος Κεφαλαίου, αλλά αυτή δεν κατέστη δυνατή· και (
3. iv)το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωµής που απορρίφθηκε από τους πιστωτές έχει ως αποτέλεσµα να θέσει τους πιστωτές στην ίδια ή σε καλύτερη θέση από αυτήν στην οποία θα βρίσκονταν οι εν λόγω πιστωτές, εάν η περιουσία του χρεώστη εδιατίθετο σύµφωνα µε τις διατάξεις του περί Πτώχευσης Νόµου, εξαιρουµένων των περιουσιακών στοιχειών που δεν διατίθενται και τηρουµένης της σειράς προτεραιότητας των χρεών· και (
4. iv)τηρούµενων των διατάξεων του άρθρου 74, το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωµής προβλέπει ότι τα περιουσιακά στοιχεία του χρεώστη, εξαιρουµένης της κύριας κατοικίας του και ποσού για την κάλυψη των λογικών εξόδων διαβίωσης του ιδίου και των εξαρτώµενων µελών της οικογένειάς του, χρησιµοποιούνται για την εξυπηρέτηση των χρέων του, ο χρεώστης δύναται να αιτείται µονοµερώς στο δικαστήριο την έκδοση διατάγµατος, µε το οποίο να επιβάλλεται σε όλους τους πιστωτές το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωµής που απέρριψαν σε συνέλευσή τους σύµφωνα µε τις διατάξεις του Τίτλου II του παρόντος Κεφαλαίου: Νοείται ότι, ο χρεώστης δύναται να υποβάλει αίτηση δυνάµει του παρόντος άρθρου στο δικαστήριο, µόνο ενόσω βρίσκεται σε ισχύ προστατευτικό διάταγµα το οποίο εκδίδεται δυνάµει του άρθρου 75: Νοείται περαιτέρω ότι, ο χρεώστης οφείλει όπως υποβάλει την αίτησή του αυτή στο δικαστήριο, καλή τη πίστει.

(2)Για τους σκοπούς της παραγράφου (ε) του εδαφίου

(1), τεκµαίρεται ότι οποιαδήποτε µείωση στα εισοδήµατα την οποία υπέστη ο χρεώστης από το έτος 2012 και µέχρι την ηµεροµηνία έναρξης ισχύος του παρόντος Νόµου οφείλεται σε γεγονότα ή καταστάσεις εκτός του ελέγχου του χρεώστη και πιο συγκεκριµένα στην οικονοµική κρίση, εκτός εάν ο πιστωτής µπορεί να αποδείξει, στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων, ότι ο λόγος για τον οποίο ο χρεώστης αδυνατεί να αποπληρώσει τα χρέη του είναι άλλος από την οικονοµική κρίση.

(3)Για τον καθορισµό της αγοραίας αξίας της κύριας κατοικίας για τους σκοπούς της παραγράφου (β) του εδαφίου

(1), ακολουθείται η διαδικασία που προβλέπεται από τις διατάξεις του άρθρου 44.» Σε ότι αφορά τα κριτήρια επιλεξιμότητας Χρεώστη ΠΣΑ κάτω από το άρθρο 35 που γίνεται αναφορά πιο πάνω, παρατίθενται και αυτά αυτούσια: «(α) έχει τη συνήθη του διαμονή στη ∆ημοκρατία: Νοείται ότι, πρόσωπο το οποίο είχε τη συνήθη διαμονή του στη ∆ημοκρατία μέχρι και τρία

(3)χρόνια πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος νόμου, δεν απαιτείται να πληροί το κριτήριο της συνήθους διαμονής κατά το χρόνο υποβολής της αίτησης για έκδοση προστατευτικού διατάγματος· (β) είναι αφερέγγυος· (γ) υπάρχει εύλογη προοπτική ότι η συμμετοχή του χρεώστη σε τέτοιο διακανονισμό θα τον διευκολύνει να καταστεί φερέγγυος σε περίοδο όχι μεγαλύτερη των πέντε

(5)ετών, σύμφωνα µε την δήλωση του συμβούλου αφερεγγυότητας, δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 32· (δ) έχει συμπληρώσει την Κατάσταση Προσωπικών Οικονομικών Στοιχείων και υπέβαλε ένορκη δήλωση µε την οποία επιβεβαιώνει ότι η κατάσταση των περιουσιακών στοιχείων, υποχρεώσεων, εσόδων και εξόδων του είναι ακριβής και πλήρης· (ε) ο σύμβουλος αφερεγγυότητας του χρεώστη έχει συμπληρώσει τη γραπτή δήλωση δυνάμει των διατάξεων της παραγράφου (δ), του άρθρου 32, σε σχέση µε το χρεώστη· (στ) ο χρεώστης έχει συγκατατεθεί σε επιβεβαίωση των οικονομικών του στοιχείων από το Σύμβουλο Αφερεγγυότητας, σύμφωνα µε τις διατάξεις του άρθρου 28· (ζ) ο χρεώστης δεν είναι: (i) Πτωχεύσας ο οποίος δεν αποκαταστάθηκε· (ii) πτωχεύσας που αποκαταστάθηκε και υπόκειται σε διάταγμα για πληρωμή μισθού ή αποδοχών, σύμφωνα µε τις διατάξεις του άρθρου 52 του περί Πτώχευσης Νόμου. (η) ο χρεώστης: (i) ∆εν υπήρξε καθορισμένος χρεώστης σε προστατευτικό διάταγμα κατά τη διάρκεια περιόδου δώδεκα

(12)μηνών πριν από την ημερομηνία υποβολής αίτησης Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής· (ii) δεν έχει απαλλαγεί από τα χρέη του δυνάμει ∆ιατάγματος Απαλλαγής Οφειλών, κατά τη διάρκεια περιόδου τριών

(3)ετών πριν από την ημερομηνία υποβολής αίτησης Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής· (iii) δεν έχει αποκατασταθεί, σύμφωνα µε τις διατάξεις του περί Πτώχευσης Νόμου, κατά τη διάρκεια περιόδου πέντε

(5)ετών, πριν από την ημερομηνία υποβολής αίτησης Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής.» Ολοκληρώνω τη νομική έρευνα παραθέτοντας αυτούσια τις υποχρεωτικές προϋποθέσεις που πρέπει το ΠΣΑ να τηρεί, όπως αυτές καταγράφονται στο άρθρο 46: «(α) Το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωµής πρέπει να καθορίζει µε σαφήνεια τα εξασφαλισµένα και τα µη εξασφαλισµένα χρέη· (β) η µέγιστη διάρκεια του Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωµής είναι εξήντα

(60)µήνες και δύναται να παραταθεί για περαιτέρω περίοδο που δεν µπορεί να ξεπερνά τους δώδεκα

(12)µήνες µόνο υπό τις περιστάσεις που ρητά καθορίζονται στους όρους και προϋποθέσεις του Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωµής: Νοείται ότι η µέγιστη διάρκεια των µηνιαίων δόσεων για αποπληρωµή εξασφαλισµένων χρεών δύναται να επεκτείνεται για περαιτέρω περίοδο, σύµφωνα µε τους όρους και τις προϋποθέσεις της αρχικής σύµβασης δανείου, εκτός εάν και στον βαθµό που προβλέπεται διαφορετικά από το ίδιο το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωµής· (γ) όταν ο χρεώστης συµµορφώνεται µε όλες του τις υποχρεώσεις που καθορίζονται από το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωµής, κατά τη λήξη του εν λόγω σχεδίου δεν απαλλάσσεται από τα εξασφαλισµένα χρέη του που καλύπτονται από το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωµής και συνεχίζει να υπέχει υποχρέωσης προς εξόφληση των εν λόγω χρεών σύµφωνα µε τους όρους και προϋποθέσεις της αρχικής σύµβασης δανείου, εκτός εάν και στο βαθµό που προβλέπεται διαφορετικά από το ίδιο το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωµής και υπό τους όρους και προϋποθέσεις που καθορίζονται σε αυτό· (δ) οι όροι του Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωµής Προσωπικού πρέπει να έχουν ως αποτέλεσµα να θέσουν τους πιστωτές στην ίδια ή σε καλύτερη θέση από αυτήν στην οποία αυτοί θα ευρίσκονταν, εάν η περιουσία του χρεώστη εδιατίθετο σύµφωνα µε τις διατάξεις του περί Πτώχευσης Νόµου, εξαιρουµένων των περιουσιακών στοιχειών που δεν διατίθενται και τηρουµένης της σειράς προτεραιότητας των χρεών, εκτός εάν ληφθεί η συγκατάθεση του πιστωτή για την επίτευξη διαφορετικού αποτελέσµατος: Νοείται ότι, για σκοπούς του παρόντος εδαφίου, δεν εφαρµόζεται και δεν λαµβάνεται υπόψη η προτεραιότητα πληρωµής χρεών προς τη ∆ηµοκρατία ή τις αρχές τοπικής διοίκησης, όπως αυτή προβλέπεται στην παράγραφο (α) του εδαφίου

(1)του άρθρου 38 του περί Πτώχευσης Νόµου· (ε) το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωµής δεν απαιτεί από το χρεώστη να πωλεί οποιαδήποτε βιβλία, εργαλεία και άλλα αντικείµενα εξοπλισµού που χρησιµοποιούνται από το χρεώστη και τα οποία λογικά είναι αναγκαία για την απασχόληση ή επιχείρηση του, εκτός εάν ο χρεώστης συναινεί ρητά στην εν λόγω πώληση· (στ) το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωµής δεν περιέχει όρους οι οποίοι να απαιτούν από το χρεώστη να κάνει πληρωµές τέτοιου ύψους ώστε ο χρεώστης να µην έχει στη διάθεσή του ικανοποιητικό εισόδηµα για τα λογικά έξοδα διαβίωσης για τον εαυτό του και για τα µέλη της οικογένειάς του, εκτός εάν ο χρεώστης συναινεί ρητά· (ζ) το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωµής προβλέπει (

1. i)πληρωµές για την κάλυψη των δαπανών και εξόδων του συµβούλου αφερεγγυότητας που σχετίζονται µε τα θέµατα που αναφέρονται στον Τίτλο Ι του παρόντος Κεφαλαίου και στη συνεχή διαχείριση του Σχεδίου, σύµφωνα µε τους περί Συµβούλων Αφερεγγυότητας Κανονισµούς του 2015. (
2. ii)την πληρωµή των πάσης φύσεως φορολογικών υποχρεώσεων που προκύπτουν για το χρεώστη, αναφορικά µε οποιεσδήποτε ενέργειες στις οποίες αυτός προέβη, κατά τη διάρκεια και στο πλαίσιο διαχείρισης του Σχεδίου· και ότι- (I) τέτοιες φορολογικές υποχρεώσεις του χρεώστη πληρώνονται κατά προτεραιότητα σε σχέση µε οποιεσδήποτε άλλες πληρωµές σε καθορισµένους πιστωτές· και (II) οποιαδήποτε παράλειψη του χρεώστη να συµµορφωθεί µε τους όρους του Σχεδίου αναφορικά µε τέτοιες υποχρεώσεις συνιστά παράβαση του Σχεδίου η οποία δίνει δικαίωµα στον Έφορο Φορολογίας να ανακαλέσει τη συγκατάθεσή του δυνάµει των διατάξεων του άρθρου 36 να αποδεχθεί τον συµβιβασµό που περιλαµβάνεται στο Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωµής, όπου αυτό εφαρµόζεται· (iii) υποδεικνύει το ενδεχόµενο ύψος των τελών, εξόδων και δαπανών που θα πραγµατοποιηθούν ή όταν αυτό δεν είναι εφικτό, τη βάση επί της οποίας τέτοια τέλη, έξοδα και δαπάνες υπολογίζονται· και (
3. iv)προσδιορίζει το πρόσωπο ή τα πρόσωπα τα οποία καταβάλλουν τέτοια τέλη, έξοδα και δαπάνες και τον τρόπο µε τον οποίο καταβλήθηκαν ή θα καταβληθούν (η) το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωµής προβλέπει τον τρόπο µε τον οποίο τα χρέη του χρεώστη θα αντιµετωπίζονται σε περίπτωση θανάτου ή διανοητικής ανικανότητάς του, σύµφωνα µε τις διατάξεις, της οικείας νοµοθεσίας· (θ) υπό την επιφύλαξη των διατάξεων του εδαφίου

(3)του άρθρου 50, το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωµής διασφαλίζει ότι ο χρεώστης δεν διαθέτει όλα του τα δικαιώµατα επί της κύριας κατοικίας του, περιλαµβανοµένης της κατοχής τέτοιας κατοικίας· (ι) το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωµής προβλέπει ότι οι περιστάσεις και συνθήκες του χρεώστη αναθεωρούνται από τον σύµβουλο αφερεγγυότητας σε τακτά χρονικά διαστήµατα, τα οποία καθορίζονται από το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωµής, και τα οποία σε κάθε περίπτωση δεν µπορούν να είναι µεγαλύτερα των δώδεκα

(12)µηνών, κατά τη διάρκεια της περιόδου που το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωµής είναι σε ισχύ: Νοείται ότι, η υποχρέωση αναθέωρησης των περιστάσεων και συνθηκών του χρεώστη παύει να υφίσταται σε περίπτωση τερµατισµού του Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωµής, σύµφωνα µε τις διατάξεις των άρθρων 68 ή 69 του παρόντος Νόµου. (κ) Το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωµής προβλέπει ότι η αναθεώρηση που αναφέρεται στο εδάφιο

(1), περιλαµβάνει την ετοιµασία από το χρεώστη νέας Κατάστασης Προσωπικών Οικονοµικών Στοιχείων για την περίοδο υπό αναθεώρηση, αντίγραφο της οποίας συνοδευόµενο από δήλωση του συµβούλου αφερεγγυότητας ως προς το κατά πόσο θεωρεί µε βάση τα γεγονότα και δεδοµένα που είναι σε γνώση του την εν λόγω κατάσταση πλήρη και ακριβή, θα αποστέλλεται από το σύµβουλο αφερεγγυότητας σε κάθε καθορισµένο πιστωτή. (λ) το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωµής προβλέπει για τον τρόπο διαχείρισης της εξασφάλισης που κατέχεται από εξασφαλισµένο καθορισµένο πιστωτή, σύµφωνα µε τις διατάξεις των άρθρων 48 µέχρι 51. (µ) Οι όροι του Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωµής καθορίζουν τις συνθήκες υπό τις οποίες ο σύµβουλος αφερεγγυότητας υποχρεούται να προτείνει τροποποίησή του σύµφωνα µε τις διατάξεις του άρθρου 64.

(3)Η Υπηρεσία Αφερεγγυότητας δύναται να εκδίδει Κώδικα Πρακτικής για σκοπούς κατεύθυνσης ως προς την εφαρµογή οποιωνδήποτε από τα θέµατα που αναφέρονται στο εδάφιο

(2).

(4)Για τους σκοπούς της παραγράφου (ε) του εδαφίου

(2)και χωρίς επηρεασµό των διατάξεων του εδαφίου

(3), κατά τον υπολογισµό του κατά πόσο ο χρεώστης θα έχει στη διάθεσή του ικανοποιητικό εισόδηµα για τα λογικά έξοδα διαβίωσης γι' αυτόν και για τα µέλη της οικογένειας του, στο πλαίσιο του Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωµής, θα λαµβάνονται υπόψη οι κατευθυντήριες γραµµές που εκδίδονται δυνάµει των διατάξεων του άρθρου 8.» Εξέταση της υπό κρίση αίτησης σε συνάρτηση με τους λόγους ένστασης και εξαγωγή συμπερασμάτων: Καθοδηγούμενος από το πιο πάνω νομικό πλαίσιο στρέφομαι να εξετάσω την υπό κρίση αίτηση υπό το φως των λόγων ένστασης και στη βάση των θέσεων και επιχειρημάτων αμφοτέρων πλευρών. Προς το σκοπό αυτό έχω θέσει ενώπιον μου το περιεχόμενο των εμπεριστατωμένων αγορεύσεων των συνηγόρων, το οποίο και μελέτησα με προσοχή. Έχω επίσης μελετήσει ενδελεχώς όλο το μαρτυρικό υλικό που έχει τεθεί ενώπιον μου. Θα ξεκινήσω την ενασχόληση μου από την εξέταση του πρώτου λόγου ένστασης, με τον οποίον ο Καθ' ου η αίτηση (Χρεώστης) παραπονιέται ότι η νομική βάση της υπό κρίση αίτησης είναι γενική και αόριστη. Πρόκειται για ένα ισχυρισμό που παρέμεινε στη σφαίρα της λεκτικής αναφοράς. Είναι μία μετέωρη τοποθέτηση δίχως υποστηρικτικό υπόβαθρο. Στην ένορκη δήλωση του ο Καθ' ου η αίτηση δεν εξηγεί τη θέση του αυτή. Ούτε στην αγόρευση της η ευπαίδευτη συνήγορος του Χρεώστη πραγματεύεται το ζήτημα αυτό. Κατά συνέπεια, θεωρώ ότι ο Καθ' ου η αίτηση έχει εγκαταλείψει τη θέση του αυτή. Σε κάθε περίπτωση, ο λόγος αυτός ένστασης στερείται τεκμηρίωσης. Πέραν όμως και ανεξαρτήτως του πιο πάνω, παρατηρώ ότι το λεκτικό του αιτητικού, όπως αυτό διατυπώνεται στο σώμα της υπό κρίση αίτησης, είναι ξεκάθαρο. Εκείνο που επιδιώκεται δεν επιδέχεται καμία παρερμηνεία. Νομικά υποστηρίζεται από τη νομική βάση στην οποίαν εδράζεται η προώθηση της παρούσας αίτησης. Αυτό που διαπιστώνω είναι ότι στη νομική βάση της αίτησης περιλαμβάνονται τα άρθρα του Ν.65(Ι)/2015 που αφορούν περιπτώσεις μη συναινετικών ΠΣΑ, τα οποία παρέχουν το δικαιοδοτικό υπόβαθρο της παρούσας περίπτωσης. Πρόκειται για το άρθρο 72 σε συνδυασμό κυρίως με τα άρθρα 73, 74, 77, 35 και 65 της εν λόγω νομοθεσίας καθώς επίσης τα άρθρα 39, 41, 75 και 76 της ίδιας νομοθεσίας. Παράλληλα με την αναφορά στο σώμα αυτής του Κανονισμού 22 σε συνδυασμό με τον Κανονισμό 24 του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Διαδικαστικού Κανονισμού του 2015 (5/2016) περιλαμβάνεται το δικονομικό πλαίσιο εντός του οποίου η παρούσα περίπτωση εκδικάζεται. Έχοντας υπόψη μου το αντικείμενο που ζητείται να εξεταστεί καθώς επίσης το περιεχόμενο της νομικής βάσης πάνω στην οποίαν στηρίζεται το υπό εκδίκαση θέμα, κρίνω ότι η υπό κρίση αίτηση είναι σαφής, συγκεκριμένη και νομικά συμπληρωμένη. Προχωρώ με την εξέταση του δεύτερου λόγου ένστασης, ο οποίος περιέχει δύο σκέλη. Πρώτη πτυχή είναι ότι η υπό κρίση αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη και αστήρικτη. Με κάθε σεβασμό στον Καθ' ου η αίτηση, η εν λόγω τοποθέτηση του συνιστά συμπέρασμα και όχι λόγο ένστασης με συγκεκριμένο και σαφή νόημα που χρήζει εξέτασης στα πλαίσια του αντικειμένου εκδίκασης της παρούσας διαδικασίας. Ως εκ τούτου το μέρος αυτό του λόγου ένστασης δεν έχει έρεισμα. Δεύτερη πτυχή είναι ο ισχυρισμός ότι η υπό κρίση αίτηση είναι παράτυπη και αντικανονική. Αυτό που παρατηρώ είναι ότι η ένορκη δήλωση του Καθ' ου η αίτηση δεν ασχολείται με το συγκεκριμένο σκέλος. Ούτε η αγόρευση της συνηγόρου του πραγματεύεται το ζήτημα αυτό. Ειδικότερα ουδεμία αναφορά υπάρχει που να υποδεικνύει την κατ' ισχυρισμό παρατυπία καθώς επίσης να εντοπίζει το αντικανονικό σημείο που θεωρεί ότι υπάρχει. Σε σχέση με το θέμα αυτό καμία νομική προσέγγιση παρέχεται η οποία να εξηγεί που η υπό κρίση αίτηση υστερεί νομικά και γιατί θεωρείται παράτυπη και/ή αντικανονική. Συνεπώς κρίνω ότι η θέση αυτή του Χρεώστη δεν προωθείται. Εν πάση περιπτώσει, το κομμάτι αυτό του λόγου ένστασης στερείται θεμελίωσης και γι' αυτό απορρίπτεται. Με γνώμονα τα πιο πάνω, θεωρώ ότι ο λόγος αυτός ένστασης απορρίπτεται στην ολότητα του ως αβάσιμος. Συνεχίζω με την εξέταση του τρίτου λόγου ένστασης, στον οποίον ο Καθ' ου η αίτηση παραπονιέται ότι οι Αιτητές δεν νομιμοποιούνται στις αιτούμενες θεραπείες. Οι Αιτητές έχουν δικαίωμα να διεκδικούν τις αιτούμενες θεραπείες, το οποίο πηγάζει από τις πρόνοιες της σχετικής νομοθεσίας. Η δε δικονομική πτυχή με την οποίαν διεκδικούνται παρέχεται μέσα από τους Διαδικαστικούς Κανονισμούς του 2015 (5/2016). Έχω ήδη αναφερθεί προηγουμένως στα άρθρα του δικαιοδοτικού υποβάθρου. Σε ότι αφορά το δικονομικό πλαίσιο, εκτός από τους Κανονισμούς 22 και 24 στους οποίους έγινε ήδη αναφορά, παραπέμπω στους Κανονισμούς 10, 13, 15 και

1. Το κατά πόσο όμως οι Αιτητές δικαιούνται στην χορήγηση των αιτουμένων θεραπειών, είναι κάτι που θα διαφανεί μέσα από την εξέταση της ουσίας της αίτησης. Σε τελευταία ανάλυση ο Καθ' ου η αίτηση δεν εξηγεί τη θέση του αυτή και ούτε την αποδεικνύει μέσα από την ένορκη δήλωση του. Ούτε όμως το ζήτημα αυτό θίγεται στη αγόρευση της συνηγόρου του. Θα μπορούσε να λεχθεί ότι η θέση αυτή δεν έχει προωθηθεί από τον Καθ' ου η αίτηση. Έπεται η εξέταση του τέταρτου λόγου ένστασης, με τον οποίον ο Καθ' ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι τα αιτητικά της υπό κρίση αίτησης είναι λανθασμένα. Πρόκειται για ένα ακόμη ισχυρισμό που παρέμεινε στη σφαίρα της λεκτικής αναφοράς. Είναι ένας ισχυρισμός που παρέμεινε μετέωρος. Στην ένορκη δήλωση του ο Καθ' ου η αίτηση δεν εξηγεί γιατί θεωρεί ότι οι θεραπείες που επιδιώκει είναι εσφαλμένες. Ούτε η αγόρευση της συνηγόρου του Καθ' ου η αίτηση ασχολείται με το θέμα αυτό. Συνεπώς θεωρώ ότι ο Καθ' ου η αίτηση έχει εγκαταλείψει τη θέση του αυτή. Σε κάθε περίπτωση, ο λόγος αυτός ένστασης στερείται απόδειξης και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Ακολουθεί η εξέταση του πέμπτου λόγου ένστασης όπου ο Καθ' ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι η υπό κρίση αίτηση είναι καταχρηστική και κακόπιστη. Παρά τη σχολαστική μελέτη της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την ένσταση, δεν έχω αντιληφθεί γιατί ο Καθ' ου η αίτηση θεωρεί ότι είναι καταχρηστική. Κανένας λόγος προβάλλεται που να εξηγεί την εν λόγω θέση του Καθ' ου η αίτηση, η οποία, υπό τις περιστάσεις, παρέμεινε μετέωρη και κατ' επέκταση απορρίπτεται ως ατεκμηρίωτη. Σε κάθε περίπτωση οι Αιτητές άσκησαν το δικαίωμα που τους παρέχει η νομοθεσία για την ακύρωση διατάγματος επιβολής προτεινόμενου ΠΣΑ το οποίο θεωρούν ότι τους αδικεί (άρθρο 76 του Ν.65(Ι)/2015). Προχώρησαν στην άσκηση του εν λόγω δικαιώματος στο δικονομικό πλαίσιο που τους προσφέρεται (Κανονισμός 24 του Διαδικαστικού Κανονισμού 5/2016). Οι Αιτητές καταχώρισαν σχετική αίτηση στο χρονικό διάστημα που καθορίζεται, την επέδωσαν ως προνοείται και την υποστήριξαν με ένορκη δήλωση αρμοδίου λειτουργού των Αιτητών που είναι οι πιστωτές προβάλλοντας λόγους που θεωρούν ότι την δικαιολογούν. Συνεπώς δεν παρατηρώ να υπάρχει οτιδήποτε που να καθιστά την προώθηση της εν λόγω αίτησης καταχρηστική. Σε σχέση με τον ισχυρισμό περί κακοπιστίας, εξ' όσον μπορεί να γίνει αντιληπτό ο Καθ' ου η αίτηση τη θεωρεί ως τέτοια επειδή, ως ισχυρίζεται, οι Αιτητές δεν συνεργάστηκαν κατά την προώθηση της διαδικασίας του προτεινόμενου ΠΣΑ για εξεύρεση συναινετικής λύσης προβάλλοντας ισχυρισμούς που δεν αποτελούν λόγους ακύρωσης του. Επίσης θεωρεί ότι είναι κακόπιστη ένεκα των ισχυρισμών που περιέχονται στην §11 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την υπό κρίση αίτησης. Με κάθε σεβασμό στον Καθ' ου η αίτηση δεν συμμερίζομαι την πιο πάνω θέση του. Το ποια στάση έχουν τηρήσει οι Αιτητές στη Συνέλευση Πιστωτών δεν επηρεάζει τον τρόπο εξέτασης της παρούσας αίτησης. Τα κριτήρια και οι προϋποθέσεις που προσμετρούν στην κρίση του Δικαστηρίου όταν θα αποφασίσει κατά πόσο θα ακυρώσει ή όχι διάταγμα επιβολής ΠΣΑ σε πιστωτή που έχει εκδοθεί καθορίζονται μέσα από τις πρόνοιες του Ν.65(Ι)/
2. Έχω αναφερθεί σ' αυτά προηγουμένως όταν αναφερόμουν στο νομικό πλαίσιο που ισχύει. Εδώ οι Αιτητές προβάλλουν λόγους που χρήζουν εξέτασης επειδή παραπέμπουν σε κριτήρια και προϋποθέσεις. Για παράδειγμα ο ισχυρισμός των Αιτητών ότι το επίμαχο ΠΣΑ δεν τους θέτει στην ίδια ή σε καλύτερη θέση από αυτή που θα βρίσκονταν εάν η περιουσία του Καθ' ου η αίτηση διατίθετο σύμφωνα με τις διατάξεις του Κεφ.
3. Ομοίως η θέση των Αιτητών ότι ο Καθ' ου η αίτηση δεν πληροί τα κριτήρια επιλεξιμότητας και ειδικότερα το κριτήριο του άρθρου 35(γ) ότι δεν έχει αποδειχτεί αλλά ούτε και υπάρχει εύλογη προοπτική πως ο Καθ' ου η αίτηση θα καταστεί φερέγγυος με το εν λόγω ΠΣΑ σε 5 χρόνια με αποτέλεσμα στη βάση των στοιχείων που οι Αιτητές παραθέτουν το προτεινόμενο ΠΣΑ να μην θεωρείται βιώσιμο. Σε σχέση δε με την §11 της Ε/Δ που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση, το περιεχόμενο της δεν θα πρέπει να προσεγγιστεί απομονωμένα αλλά σε συνάρτηση με τους υπόλοιπους ισχυρισμούς των Αιτητών περιλαμβανομένου της θέσης τους ότι συγκεκριμένα άρθρα του Ν.65(Ι)/2015 προσκρούουν σε άρθρα του Συντάγματος. Το νόημα της εν λόγω παραγράφου αποτελεί προέκταση του σκεπτικού των πιο πάνω θέσεων των Αιτητών. Κάτω από αυτά τα δεδομένα δεν διαπιστώνω ότι η παρούσα αίτηση διαπνέεται από στοιχείο κακοπιστίας. Θα ασχοληθώ τώρα με τον έβδομο λόγο ένστασης, με τον οποίον ο Καθ' ου η αίτηση ισχυρίζεται ότι οι Αιτητές δεν προσέρχονται με «καθαρά χέρια» στο Δικαστήριο επειδή ενέργησαν κακόπιστα ως προς την έγκριση συναινετικού ΠΣΑ. Με κάθε σεβασμό στον Καθ' ου η αίτηση δεν συμμερίζομαι ούτε αυτή τη θέση του. Οι Αιτητές ανταποκρίθηκαν στην επιστολή ημερ. 28.09.21 του συμβούλου αφερεγγυότητας δηλώνοντας επαλήθευση του χρέους που τους οφείλεται και προβαίνοντας σε εκτίμηση της αγοραίας αξίας της περιουσίας του Καθ' ου η αίτηση που υπόκειται σε εξασφάλιση, η οποία ετοιμάστηκε από εμπειρογνώμονα-εκτιμητή ακινήτων. Παράλληλα μέσα από μελέτη της πληροφόρησης που είχαν, εξέφρασαν προβληματισμό ότι δεν προκύπτει βιώσιμη λύση αναδιάρθρωσης. Ακολούθως φαίνεται να μελέτησαν το προτεινόμενο ΠΣΑ, το οποίο και απέρριψαν ενημερώνοντας γραπτώς τον σύμβουλο αφερεγγυότητας για το αποτέλεσμα της Συνέλευσης Πιστωτών (Τεκμήριο 8 στην αίτηση επιβολής ΠΣΑ ημερ. 12.01.
4. Ο αρχικός προβληματισμός τους παρέμεινε ανησυχία χωρίς να έτσι να έχουν πειστεί για επιτυχημένη προοπτική της εφαρμογής του επίμαχου ΠΣΑ. Στην δε Ε/Δ που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση σημειώνεται ότι το ΠΣΑ απορρίφθηκε για τους ίδιους λόγους που ζητείται ακύρωση του διατάγματος επιβολής του, οι οποίοι και παρατίθενται αναλυτικά και με σαφήνεια (§3). Στη βάση των πιο πάνω δεν διαβλέπω στοιχείο κακόπιστης συμπεριφοράς από μέρους των Αιτητών. Προχωρώ με τον όγδοο λόγο ένστασης όπου ο Καθ' ου η αίτηση ισχυρίζεται κώλυμα των Αιτητών στην προβολή των ισχυρισμών τους επικαλούμενος διαγωγή και/ή έγγραφα και/ή συμπεριφορά τους. Πρόκειται για μία θέση που παρέμεινε μετέωρη επειδή δεν εξηγείται ποια είναι αυτή η διαγωγή ή η συμπεριφορά που επέδειξαν οι Αιτητές καθώς επίσης ποια είναι τα έγγραφα που τους συνδέουν ώστε αυτά να εμποδίζουν την προώθηση της υπό κρίση αίτησης. Το Δικαστήριο δεν μπορεί να προβεί σε εικασίες και υποθετικά σενάρια αλλά εξετάζει μόνο λόγους που εδράζονται σε σαφή και συγκεκριμένο πλαίσιο. Έχω μελετήσει με προσοχή την Ε/Δ που συνοδεύει την ένσταση και δεν έχω εντοπίσει οτιδήποτε σχετικό με τον προβαλλόμενο λόγο. Ούτε και η αγόρευση της συνηγόρου του Καθ' ου η αίτηση έχει αγγίξει νομικά το θέμα αυτό. Κατά συνέπεια θεωρώ ότι ο Καθ' ου η αίτηση έχει εγκαταλείψει τη θέση του αυτή. Σε κάθε περίπτωση, ο λόγος αυτός ένστασης στερείται στοιχειοθέτησης και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Από την άλλη, οι Αιτητές αξιώνουν ακύρωση του προστατευτικού διατάγματος που εκδόθηκε στις 24.09.21 από το Ε.Δ. Πάφου. Η νομοθεσία παρέχει δικαίωμα στον πιστωτή να προχωρήσει με τη λήψη δικονομικού μέτρου για την ακύρωση του εκδοθέντος προστατευτικού διατάγματος. Ειδικότερα το άρθρο 41 του Ν.65(Ι)/2015 προνοεί ότι όποιος καθορισμένος πιστωτής θίγεται από την έκδοση τέτοιου διατάγματος δύναται εντός 14 ημερών από την επίδοση ειδοποίησης έκδοσης του διατάγματος να υποβάλει αίτηση στο Δικαστήριο για παραμερισμό του. Παράλληλα ο Κανονισμός 15 του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2015 (5/2016) σημειώνει ότι η αίτηση αυτή γίνεται σύμφωνα με τον Τύπο 1 του Δευτέρου Παραρτήματος του Διαδικαστικού Κανονισμού αυτού. Με τον εν λόγω κανονισμό παρέχεται το δικονομικό πλαίσιο για την προώθηση τέτοιας αίτησης. Στην προκειμένη περίπτωση οι Αιτητές, όχι μόνο δεν αντέδρασαν εντός του καθορισμένου από το άρθρο 41 και Κανονισμό 15 χρονικού διαστήματος για την καταχώρηση αίτησης για παραμερισμό του επίμαχου προστατευτικού διατάγματος, αλλά αντίθετα ανταποκρίθηκαν στο περιεχόμενο της επιστολής ημερ. 28.09.21 του συμβούλου αφερεγγυότητας με την οποίαν τους ειδοποίησαν για την έκδοση προστατευτικού διατάγματος. Η ανταπόκριση τους στην εν λόγω επιστολή συνιστούσε το επόμενο βήμα στη διαδικασία, της οποίας η έναρξη είχε σηματοδοτηθεί με την έκδοση του προστατευτικού διατάγματος. Μέσα από την έκθεση που αφορά την εκτίμηση της αγοραίας αξίας της περιουσίας του Καθ' ου η αίτηση που υπόκειται σε εξασφάλιση που ετοιμάστηκε από εμπειρογνώμονα-εκτιμητή ακινήτων, σημειώνεται ότι ο συντάκτης έλαβε οδηγίες από τους Αιτητές στις 29.09.
5. Αυτό καθιστά σαφές ότι οι Αιτητές ειδοποιήθηκαν για την έκδοση του εν λόγω προστατευτικού διατάγματος λαμβάνοντας γνώση επί του περιεχομένου της επιστολής ημερ. 28.09.21 του συμβούλου αφερεγγυότητας μεταξύ 28.09.21 και 29.09.
6. Όπως ήδη λέχθηκε, οι Αιτητές δεν παραπονέθηκαν για την έκδοση του επίμαχου προστατευτικού διατάγματος. Μάλιστα έχοντας υπόψη τους το γεγονός αυτό ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα του συμβούλου αφερεγγυότητας επαληθεύοντας το οφειλόμενο σ' αυτούς χρέος από τον Καθ' ου η αίτηση και εκτιμώντας την αγοραία αξία της περιουσίας του Καθ' ου η αίτηση που υπόκειται σε εξασφάλιση. Με τη συμπεριφορά που επέδειξαν οι Αιτητές συναίνεσαν στην προώθηση της διαδικασίας και ουσιαστικά παραιτήθηκαν του νομοθετικού δικαιώματος τους για λήψη μέτρων με σκοπό την ακύρωση του εκδοθέντος επίμαχου προστατευτικού διατάγματος. Κατά συνέπεια η έκδοση του εν λόγω αιτουμένου διατάγματος δεν δικαιολογείται και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Στο στάδιο αυτό θα εξετάσω τον έκτο λόγο ένστασης του Καθ' ου η αίτηση στο βαθμό που αφορά το διάταγμα επιβολής ημερ. 14.01.22 του ΠΣΑ στους Αιτητές, το οποίο προηγουμένως είχε απορριφθεί στη συνέλευση πιστωτών. Το πράττω στο στάδιο αυτό επειδή άπτεται της ουσίας της υπό κρίση αίτησης. Οι Αιτητές ζητούν ακύρωση του εκδοθέντος διατάγματος επιβολής. Ένας από τους λόγους που στηρίζουν την αξίωση τους είναι η θέση τους ότι το προτεινόμενο ΠΣΑ δεν τους θέτει στην ίδια ή σε καλύτερη θέση από αυτήν στην οποία θα ευρίσκονταν εάν η περιουσία του Καθ' ου η αίτηση διατίθετο σύμφωνα µε τις διατάξεις του περί Πτώχευσης Νόμου. Με τη θέση αυτή διαφωνεί ο Καθ' ου η αίτηση. Αυτό που πρώτα να λεχθεί είναι ότι το χρέος του Καθ' ου η αίτηση απέναντι στους Αιτητές ανέρχεται στα €107.634,
7. Σε σχέση με το οφειλόμενο ποσό, οι Αιτητές είναι πλήρως εξασφαλισμένοι πιστωτές. Είναι ενυπόθηκοι δανειστές ακίνητης περιουσίας του Καθ' ου η αίτηση. Ως εξασφάλιση του δανείου που χορήγησαν στον Καθ' ου η αίτηση και της θυγατέρας του, εγγράφηκε προς όφελος τους η υποθήκη με αρ. Υχχχχ/17 για ποσό €102.000 πλέον τόκους, η οποία αφορά το ακίνητο με αρ. εγγραφής χ/51518 που περιλαμβάνει κατοικία στην Π. Ο Καθ' ου η αίτηση είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης της κατοικίας και η επιβάρυνση καλύπτει ολόκληρο το μερίδιο του. Παράλληλα για το ίδιο δάνειο υπάρχουν και άλλες εξασφαλίσεις. Συγκεκριμένα υπάρχει εκχώρηση προς όφελος τους δύο τραπεζοασφαλειών ύψους €53.350 η κάθε μία, αμφότερες με Universal Life, του Καθ' ου η αίτηση και της θυγατέρας του αντίστοιχα καθώς επίσης εκχώρηση ασφάλειας πυρός στο ενυπόθηκο ακίνητο για το ποσό των €125.
8. Να σημειωθεί ότι η αξία της οικίας εκτιμήθηκε από εμπειρογνώμονα του Ε.Τ.Ε.Κ σε €145.000 (έγγραφο που βρίσκεται στο δικαστηριακό φάκελο της υπόθεσης). Ένεκα της πλήρους εξασφάλισης του χρέους του Καθ' ου η αίτηση, οι Αιτητές δεν επηρεάζονται από τις πρόνοιες του περί Πτώχευσης Νόμου επειδή υπάρχει διάθεση της ενυπόθηκης περιουσίας που είναι εξασφαλισμένη προς πλήρη εξόφληση του οφειλομένου ποσού. Η πλήρης εξασφάλιση υπάρχει δεδομένης της αξίας της εξασφάλισης σε συνάρτηση με το ύψος του χρέους. Η εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου δύναται να οδηγήσει αμέσως σε εξόφληση του χρέους. Από την άλλη το επίμαχο ΠΣΑ προτείνει σταδιακές χαμηλές πληρωμές σε μεγάλο βάθος χρόνου σε σχέση με την πληρωμή του ιδίου χρέους. Το ύψος της επικαλούμενης διαθέσιμης πληρωμής είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τα εισοδήματα του Καθ' ου η αίτηση. Επομένως αφετηρία εξέτασης του κριτηρίου αυτού αποτελεί ο προσδιορισμός των εισοδημάτων του Καθ' ου η αίτηση. Ανατρέχοντας στο δικαστηριακό φάκελο της υπόθεσης παρατηρώ ότι στο έντυπο της κατάστασης των προσωπικών οικονομικών στοιχείων που ο Καθ' ου η αίτηση συμπλήρωσε περί τις 13.12.21, αναφέρεται ότι ο ίδιος δεν εργάζεται αλλά είναι συνταξιούχος. Προκύπτει δε ότι σήμερα είναι ηλικίας περίπου 70 ετών. Είναι νυμφευμένος και έχει ένα εξαρτώμενο άτομο ηλικίας 15 ετών. Η σύζυγος του Καθ' ου η αίτηση επίσης δεν εργάζεται (οικοκυρά). Το σύνολο των μηνιαίων εισοδημάτων του ιδίου και της οικογένειας του γενικότερα ανέρχεται στα €1.091,80 (μηνιαία σύνταξη €487,10, τιμητικό επίδομα €12,16 και σύνταξη εξωτερικού €592,54). Τα λογικά έξοδα διαβίωσης του ιδίου και της οικογένειας του υπολογίστηκαν από τον ίδιο στα €1.427,
9. Συνεπώς τα μηνιαία έξοδα διαβίωσης υπερτερούν των μηνιαίων εισοδημάτων του κατά €375,
10. Το διαθέσιμο εισόδημα που δηλώνεται προκύπτει αποκλειστικά από την εθελοντική συνεισφορά της θυγατέρας του ύψους €805,00 μηνιαίως. Αυτό προέρχεται από το μηνιαίο μισθό της αφού πρώτα αφαιρεθεί ποσό που αναλογεί στα έξοδα της. Με τη συνεισφορά του ποσού αυτού καλύπτεται το έλλειμμα και παράλληλα υποδεικνύεται ότι παραμένει ποσό ύψους €429,60, το οποίο δημιουργεί την προτεινόμενη μηνιαία διαθέσιμη δόση. Το ποσό της συνεισφοράς συνιστά ολόκληρο το υπόλοιπο ποσό του μισθού της θυγατέρας του Καθ' ου η αίτηση, χωρίς έτσι να υπάρχει ή δυνατότητα αύξησης της διαθέσιμης δόσης ακόμη και αν υπήρχε πρόθεση ή διάθεση για κάτι τέτοιο. Με βάση το επίμαχο ΠΣΑ προτείνεται δόση €180 για τους πρώτους 12 μήνες, €430 για τους επόμενους 48 μήνες και €430 για άλλους 264 μήνες. Αν τηρηθούν όλα αυτά και χωρίς να συμβεί οποιοδήποτε απρόοπτο στην πορεία, τότε το οφειλόμενο ποσό πλέον οι αναλογούντες τόκοι θα εξοφληθούν μετά από 27 χρόνια, όταν συγκεκριμένα ο Καθ' ου η αίτηση θα είναι σχεδόν 97 ετών και η θυγατέρα του, όπως δηλώνεται, 68 ετών. Από τα πιο πάνω δεδομένα φαίνεται ότι το προτεινόμενο ΠΣΑ δεν είναι ρεαλιστικό και διερωτώμαι αν ουσιαστικά παρέχει βιώσιμη λύση αναδιάρθρωσης. Τα εισοδήματα του Καθ' ου η αίτηση όχι μόνο δεν προσφέρουν προτεινόμενη δόση αλλά δεν αρκούν για την πληρωμή των εξόδων διαβίωσης του και των δαπανών συντήρησης της οικογένειας του. Η προτεινόμενη δόση θα υπάρχει μόνο όταν η θυγατέρα του Καθ' ου η αίτηση συνεχίζει να συνεισφέρει, χωρίς όμως κάτι τέτοιο να διασφαλίζεται. Πέραν αυτών, το ΠΣΑ δεν αφουγκράζεται τα πραγματικά έξοδα και τις ανάγκες που θα αυξάνονται στην πορεία, κάτι που αναπόφευκτα θα έχει άμεσο αντίκτυπο στη δυνατότητα εφαρμογής του. Είναι αναμενόμενο και συνάμα αναπόφευκτο ότι με την πάροδο του χρόνου θα αυξηθούν τα έξοδα του ήδη συνταξιούχου Καθ' ου η αίτηση, τα έξοδα μιας συζύγου που δεν εργάζεται και ηλικιακά μεγαλώνει και οι ανάγκες ενός παιδιού που επίσης μεγαλώνει. Δεν έχει εξηγηθεί πως το επίμαχο ΠΣΑ συμβιβάζεται μ' αυτήν την κατάσταση και ούτε υποδείχτηκαν αλλαγές που θα το προσαρμόσουν σε τέτοια πιθανά ενδεχόμενα. Βέβαια η χρήση ολόκληρου του ποσού που μπορεί να διατεθεί υπό τη μορφή συνεισφοράς χωρίς δυνατότητα αύξησης του, εκμηδενίζει τη δυνατότητα επίδειξης οποιασδήποτε μορφής ευελιξίας που θα καταστήσει εφικτή τη συνέχιση εφαρμογής του επίμαχου ΠΣΑ. Στη βάση του μαρτυρικού υλικού που τέθηκε ενώπιων μου δεν πληρείται το κριτήριο που περιέχεται στις διατάξεις του άρθρου 73

(1)του Ν.65(Ι)/2015 επειδή, όπως διαπιστώνεται, το προτεινόμενο ΠΣΑ δεν θέτει τους Αιτητές στην ίδια ή σε καλύτερη θέση από αυτήν στην οποία θα βρίσκονταν εάν η περιουσία του Καθ' ου η αίτηση διατίθετο σύμφωνα µε τις διατάξεις του περί Πτώχευσης Νόμου. Περαιτέρω από τα προαναφερόμενα προκύπτει ότι το περιεχόμενο του ΠΣΑ παρουσιάζει ουσιαστικές παραλείψεις και αδυναμίες (άρθρο 65(γ). Οι παραλείψεις και αδυναμίες που εντοπίστηκαν στο ΠΣΑ θέτουν υπό αμφισβήτηση τη δυνατότητα βιωσιμότητας του. Σε τελευταία ανάλυση δεν αποδεικνύεται με επάρκεια ότι ο Καθ' ου η αίτηση θα καταστεί φερέγγυος στην ολοκλήρωση του επιβληθέντος ΠΣΑ. Κατά προέκταση, δεν υπάρχει εύλογη προοπτική ότι η συμμετοχή του Καθ' ου η αίτηση σε τέτοιο διακανονισμό θα τον διευκολύνει να καταστεί φερέγγυος σε περίοδο όχι μεγαλύτερη των πέντε ετών (άρθρο 35(γ)). Η εξέλιξη αυτή καθιστά αβάσιμο τον έκτο λόγο ένστασης στο βαθμό και την έκταση που έχει εξεταστεί, ο οποίος και απορρίπτεται. Την ίδια στιγμή παρέλκει η εξέταση των υπόλοιπων ισχυρισμών που προβάλλουν οι Αιτητές καθώς επίσης η αιτούμενη θεραπεία υπό το σημείο

(2)της παρούσας αίτησης. Κατάληξη: Για τους λόγους που έχω εξηγήσει η υπό κρίση αίτηση εγκρίνεται σε σχέση με το αιτητικό υπό το σημείο

(3). Συνακόλουθα το διάταγμα ημερομηνίας 14.01.22 δια του οποίου επιβάλλεται στους Αιτητές το ΠΣΑ που αυτοί απέρριψαν σε σχέση με τον Καθ' ου η αίτηση, ακυρώνεται. Σε ότι αφορά τα έξοδα δεν βλέπω λόγο να παρεκκλίνω από τον γενικό κανόνα που διέπει την επιδίκαση τους. Κατά συνέπεια, τα έξοδα της παρούσας αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των Πιστωτών-Αιτητών και εναντίον του Χρεώστη-Καθ' ου η αίτηση. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο