ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΑΠΟΒΙΩΣΑΝΤΟΣ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΣΑΒΒΑ ΛΑΜΠΡΙΑΝΟΥ, Αρ. Αίτησης Διαχείρισης: 377/2016, 22/2/2023

(1)να του επιτραπεί να καταθέσει στο Δικαστήριο εις τα ονόματα των νομίμων κληρονόμων Αντώνιου Σάββα και Μαρίας Σάββα Χαραλάμπους (στο εξής οι «Καθ' ων η αίτηση 1 και 2») το χρηματικό ποσό που τους αναλογεί σύμφωνα με το κληρονομικό τους μερίδιο από την περιουσία του αποβιώσαντα και

(2)όπως τα έξοδα της παρούσας αίτησης πληρωθούν από την περιουσία του αποβιώσαντα. Η υπό κρίση αίτηση καταχωρίστηκε μονομερώς αλλά κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου επιδόθηκε στους υπόλοιπους νομίμους κληρονόμους της περιουσίας του αποβιώσαντα. Νομική βάση της αίτησης είναι τα άρθρα 33

(1),

(2),

(3)&

(4), 53 & 58 του Κεφ.189, στους Περί Διαχειρίσεως Κληρονομιών Κανονισμούς, στη Δ.48 Θ.1 & Θ.2 & στη Δ.55 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, στις γενικές και συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα, πάνω στα οποία στηρίζεται η αίτηση αυτή και που σύμφωνα με τον Αιτητή δικαιολογούν την έγκριση της, περιέχονται σε ένορκη δήλωση του που τη συνοδεύει. Προς υποστήριξη της ένορκης δήλωσης επισυνάπτονται διάφορα έγγραφα. Στην ένορκη δήλωση του ο Αιτητής αναφέρεται στα γεγονότα που συνθέτουν το ιστορικό της υπόθεσης περιλαμβανομένου των ενεργειών στις οποίες αυτός προέβηκε. Εξηγώντας γιατί σύμφωνα με τον ίδιο θα πρέπει να εγκριθεί η αίτηση, είναι η θέση του ότι, σε αντίθεση με τον Ανδρέα Σάββα που αποδέχτηκε το κληρονομικό του μερίδιο στο σύνολο του, η άρνηση του Καθ' ου η αίτηση 1 να παραλάβει από ιδιώτη επιδότη το χρηματικό ποσό που του αναλογεί και η παράλειψη της Καθ' ης η αίτησης 2 να κοινοποιήσει στοιχεία του λογαριασμού της στον Αιτητή για να της κατατεθεί το χρηματικό μερίδιο που της αναλογεί, εμποδίζουν την καταχώρηση τελικών λογαριασμών και κατ' επέκταση την ολοκλήρωση της διαδικασίας της διαχείρισης. Η Ένσταση: Οι Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 αντέδρασαν στις 04.07.22 με την καταχώρηση ειδοποίησης περί πρόθεσης ένστασης επί των εξής λόγων:

(1)Ο Αιτητής δεν έχει δικαίωμα να αφαιρέσει από την περιουσία του αποβιώσαντα το ποσό των €29.708,41 πλέον Φ.Π.Α. και να το αποδώσει στον εαυτό του αλλά ότι τα χρήματα αυτά θα πρέπει να διανεμηθούν στους κληρονόμους.

(2)Ο Αιτητής ουδέποτε διορίστηκε ως δικηγόρος των κληρονόμων ή ως δικηγόρος της περιουσίας του αποβιώσαντα.

(3)Η απόφαση της Επιτροπής του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου δεν παράγει οποιοδήποτε νομικό αποτέλεσμα εφόσον αυτή δεν έχει εγγραφεί στο Δικαστήριο και εφόσον ο Αιτητής ουδέποτε διορίστηκε ως δικηγόρος στη διαχείριση. Η ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης εδράζεται, ανάμεσα σ' άλλα, στα άρθρα 33, 53 & 58 του Κεφ.189, στους Περί Διαχειρίσεως Κληρονομιών Κανονισμούς, στη Δ.48 Θ.1-Θ.13, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, στη νομολογία, στην πρακτική, στη διακριτική ευχέρεια και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Καθ' ου η αίτηση 1, στην οποίαν επισυνάπτονται έγγραφα προς ενίσχυση της. Στην ένορκη δήλωση, χωρίς να αμφισβητούνται οι ενέργειες που ο Αιτητής προέβηκε και γενικότερα τα γεγονότα στα οποία αυτός έκανε αναφορά ότι είχαν συμβεί στο παρελθόν, ο Καθ' ου η αίτηση 1 σημειώνει ότι οι νόμιμοι κληρονόμοι αποδέχτηκαν το διορισμό του Αιτητή ως διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντα πατέρα τους. Ωστόσο αρνείται ότι ο Αιτητής έχει διοριστεί είτε δικηγόρος τους είτε δικηγόρος στη διαχείριση και δηλώνει ότι ουδεμία τέτοια πρόθεση υπήρχε. Σύμφωνα με τον Καθ' ου η αίτηση 1, ο Αιτητής ουδέποτε τους αποκάλυψε ότι είχε σκοπό να χρεώσει την περιουσία του αποβιώσαντα με οποιαδήποτε αμοιβή δικηγόρου και ισχυρίζεται ότι δεν είχε τέτοιο δικαίωμα. Όπως ο Καθ' ου η αίτηση 1 επικαλείται, προς έκπληξη τους ο Αιτητής προσέφυγε στην Επιτροπή Επίλυσης Διαφορών Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου για αμοιβή εξωδικαστηριακών υπηρεσιών ασκούντων δικηγόρων, η οποία υπολόγισε ποσό €29.708,41 πλέον Φ.Π.Α. ως αμοιβή του. Για τους λόγους που εξηγεί, ο Καθ' ου η αίτηση 1 τονίζει ότι ο Αιτητής δεν δικαιούται σε αμοιβή, σε κάθε περιπτώσει το ύψος που διεκδικεί και ούτε είναι αποδεκτή η απόφαση της πιο πάνω Επιτροπής. Γι' αυτό είναι η θέση του ότι η αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί. Ακροαματική Διαδικασία: Η εκδίκαση της υπόθεσης διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν την υπό κρίση αίτηση και την ένσταση. Το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων καθώς και τα επισυνημμένα σ' αυτές τεκμήρια αποτελούν το σύνολο του μαρτυρικού υλικού που προσκομίστηκε στο Δικαστήριο προς απόδειξη των εκδοχών των μερών. Αγορεύσεις: Στις εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις τους αμφότεροι συνήγοροι, με παραπομπή σε νομολογία, υποστήριξαν τις εκατέρωθεν και παράλληλα εκ διαμέτρου αντίθετες νομικές θέσεις και ισχυρισμούς τους. Πλήρης ανάλυση της νομικής επιχειρηματολογίας των συνηγόρων είναι καταγραμμένη στα πρακτικά του Δικαστηρίου και δεν χρειάζεται να επαναδιατυπωθεί καθότι δεν θα εξυπηρετήσει οποιοδήποτε πρακτικό σκοπό. Εκεί και όπου κρίνεται ότι χρειάζεται θα γίνεται ειδική αναφορά σε νομικά επιχειρήματα των συνηγόρων. Γεγονότα που αποτελούν κοινό έδαφος των διαδίκων και/ή δεν έχουν αμφισβητηθεί: Στο σημείο αυτό θεωρώ σημαντικό να αναφέρω επιγραμματικά γεγονότα που είτε αποτελούν κοινό έδαφος των διαδίκων είτε δεν έχουν αμφισβητηθεί, όπως αυτά εξόφθαλμα προκύπτουν από το περιεχόμενο του μαρτυρικού υλικού που τέθηκε ενώπιον μου. Ουσιαστικά είναι εκείνα που ο Αιτητής αναφέρει στην ένορκη δήλωση του και οι Καθ' ων η αίτηση δεν απορρίπτουν με αναφορά τους μέσα από την ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση τους, αποδεχόμενοι έτσι ότι όντως έχουν συμβεί. Συγκεκριμένα: (α) Ο Αιτητής είναι ο διαχειριστής τη περιουσίας του αποβιώσαντα και ένας εκ των νομίμων κληρονόμων της. (β) Η ακίνητη περιουσία του αποβιώσαντος έχει διανεμηθεί σε ίσα μερίδια στους κληρονόμους και προς τούτο έχουν εκδοθεί ξεχωριστοί τίτλοι ιδιοκτησίας εις το όνομα ενός εκάστου κληρονόμου. (γ) Η κινητή περιουσία του αποβιώσαντος αποτελείται από μετοχές, δύο οχήματα, αποθεματικό καταστήματος και μετρητά. (δ) Οι μετοχές έχουν μεταβιβαστεί στους κληρονόμους σύμφωνα με το κληρονομικό μερίδιο τους. (ε) Τα δύο οχήματα έχουν διαγραφεί από το μητρώο του Εφόρου Μηχανοκινήτων Οχημάτων επειδή έχουν καταστραφεί ολοσχερώς. (στ) Το αποθεματικό του καταστήματος έχει διανεμηθεί σε κάθε ένα κληρονόμο με βάση το κληρονομικό του μερίδιο. (ζ) Σε ότι αφορά τα μετρητά, ο Αιτητής και ο κληρονόμος Ανδρέας Σάββα έλαβαν χρήματα. (η) Ο Αιτητής, ως ένας εκ των κληρονόμων, παρέλαβε την τραπεζική επιταγή της Alpha Bank Cyprus Ltd υπ' αρ. [ ] εκδομένη στις 18.01.22 εις το όνομα του για το ποσό των €13.992,78 ως τα μετρητά που σύμφωνα με τον ίδιο του αναλογούν με βάση το κληρονομικό του μερίδιο. (θ) Ο κληρονόμος Ανδρέας Σάββα παρέλαβε την τραπεζική επιταγή της Alpha Bank Cyprus Ltd υπ' αρ. [ ] εκδομένη στις 14.07.21 εις το όνομα του για το ποσό των €6.000 ως τα μετρητά που σύμφωνα με τον Αιτητή του αναλογούν με βάση το κληρονομικό του μερίδιο. (ι) Ο κληρονόμος Αντώνιος Σάββα (Καθ' ου η αίτηση 1) αρνήθηκε να παραλάβει την τραπεζική επιταγή της Alpha Bank Cyprus Ltd υπ' αρ. [ ] εκδομένη στις 14.01.22 εις το όνομα του για το ποσό των €13.992.78 ως τα μετρητά που σύμφωνα με τον Αιτητή του αναλογούν με βάση το κληρονομικό του μερίδιο. (κ) Παρόλο ότι της αποστάληκε σχετικό ηλεκτρονικό μήνυμα η κληρονόμος Μαρία Σάββα Χαραλάμπους (Καθ' ης η αίτηση 2) παρέλειψε να αποστείλει τα στοιχεία του λογαριασμού της στον Αιτητή, ως διαχειριστή της περιουσίας του αποβιώσαντα, προκειμένου αυτός να της καταθέσει τα μετρητά που σύμφωνα με τον ίδιο της αναλογούν με βάση το κληρονομικό της μερίδιο. Έρευνα στο δικαστηριακό φάκελο της διαχείρισης: Για καλύτερη εξακρίβωση όλων των γεγονότων που έχουν διαδραματιστεί ανέτρεξα στο δικαστηριακό φάκελο της διαχείρισης αφού υπήρχε τέτοια δυνατότητα (Γεωργίου v. Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου

(1999)1Γ Α.Α.Δ. 1938). Ο φάκελος της διαχείρισης, περιέχει στοιχεία και γεγονότα που αποτελούν μέρος του ιστορικού της διαχείρισης (Θεμιστοκλέους v. Λεωνίδου

(2005)1 Α.Α.Δ. 417). Από την έρευνα του φακέλου της διαχείρισης διαπίστωσα ότι τα πιο κάτω γεγονότα επίσης συνέβησαν: (α) Οι ενδιάμεσοι λογαριασμοί που κατατέθηκαν στο Ε.Δ. Πάφου στις 24.01.22 εγκρίθηκαν αυθημερόν από τον Πρωτοκολλητή Διαχειρίσεων. (β) Με βάση τους πιο πάνω εγκριμένους ενδιάμεσους λογαριασμούς μοναδική εκκρεμότητα που υπάρχει είναι η διανομή μέρους της κινητής περιουσίας και συγκεκριμένα τα μετρητά σε δύο από τους τέσσερις κληρονόμους (Καθ' ων η αίτηση 1 και 2). Εξέταση εκδοχών - Συμπεράσματα: Στρέφομαι να εξετάσω την υπό κρίση αίτηση υπό το φως των λόγων ένστασης και στη βάση των θέσεων και επιχειρημάτων αμφοτέρων πλευρών. Προς το σκοπό αυτό έχω θέσει ενώπιον μου το περιεχόμενο των εμπεριστατωμένων αγορεύσεων των συνηγόρων, το οποίο και μελέτησα με προσοχή. Έχω επίσης μελετήσει ενδελεχώς όλο το μαρτυρικό υλικό που έχει τεθεί ενώπιον μου. Επειδή όλοι λόγοι ένστασης αφορούν την ουσία της υπό κρίση αίτησης θα εξεταστούν μαζί σε συνάρτηση και με το καθεστώς της αίτησης αφ' εαυτής στη βάση των νομικών εγγράφων που τέθηκαν ενώπιον μου αλλά και του μαρτυρικού υλικού που επισυνάπτεται σ' αυτά. Κατ' αρχήν αυτό που πρέπει να λεχθεί είναι ότι η παρούσα αίτηση καταχωρίστηκε χωρίς να καθίσταται αντιληπτό το δικονομικό υπόβαθρο επί του οποίου προωθείται. Με την αίτηση του ο Αιτητής ζητεί από το Δικαστήριο να δώσει οδηγίες ως προς τη διανομή της περιουσίας του αποβιώσαντα. Ουσιαστικά αιτείται να του επιτραπεί να καταθέσει στο Δικαστήριο τα κληρονομικά μερίδια σε ότι αφορά το μέρος της περιουσίας του αποβιώσαντα που άπτεται των μετρητών που ο ίδιος θεωρεί ότι αναλογεί σε δύο από τους τέσσερις κληρονόμους που κατονομάζει (Καθ' ων η αίτηση 1 και 2) οι οποίοι δεν τα παραλαμβάνουν ώστε να ολοκληρωθεί η διαδικασία της διαχείρισης. Η νομική βάση της αίτησης στηρίζεται τόσο στο άρθρο 33 του περί Διαχείρισης Κληρονομιών Αποθανόντων Νόμου (Κεφ.189), του οποίου οι πρόνοιες διέπονται δικονομικά από διαδικασία ενδιάμεσης αίτησης, όσο στο άρθρο 53 της ίδιας νομοθεσίας, η δικονομική εφαρμογή του οποίου διεξάγεται υπό τη μορφή εναρκτήριας κλήσης ή πρωτογενούς αίτησης (originating summons) με ότι αυτό συνεπάγεται. Ο Αιτητής θα έπρεπε να επιλέξει τη διαδικασία η οποία θα διέπει την αίτηση που επιθυμεί να προωθήσει περιορίζοντας τη νομική βάση στο συγκεκριμένο άρθρο που την αφορά. Αυτό που εδώ παρατηρείται είναι αδιάκριτη και αχρείαστη παράθεση άρθρων του Κεφ.189 που πραγματεύονται διαφορετικά αντικείμενα. Η παράλειψη του Αιτητή να το πράξει είναι ουσιώδης και καθιστά την υπό κρίση αίτηση θνησιγενής. Ανεξάρτητα του πιο πάνω, προχωρώ να εξετάσω την ουσία της υπό κρίση αίτησης στο βαθμό που αυτό είναι δυνατό. Το άρθρο 33 του Κεφ.189, το οποίο να σημειωθεί ότι περιλαμβάνεται στη νομική βάση τόσο της υπό κρίση αίτησης όσο και της ένστασης, παρέχει εξουσία στο Δικαστήριο να διατάξει την πώληση, εκμίσθωση, υποθήκευση, εγκατάλειψη ή απαλλαγή, διαίρεση ή άλλη διάθεση οποιουδήποτε μέρους της κληρονομιάς του αποβιώσαντα που θα κρίνει σκόπιμο, στην περίπτωση όμως που η πράξη αυτή δεν δύναται να διενεργηθεί από τον προσωπικό αντιπρόσωπο επειδή αυτός στερείται οποιασδήποτε εξουσίας για το σκοπό αυτό. Στην παρούσα υπόθεση ο Αιτητής, ως προσωπικός αντιπρόσωπος της περιουσίας του αποβιώσαντα, δεν στερείται εξουσίας να προβεί ο ίδιος στις δέουσες ενέργειες και στη λήψη διαβημάτων που να του επιτρέπουν να προχωρήσει με διάθεση των επίμαχων χρηματικών ποσών που επιθυμεί στους Καθ' ων η αίτηση 1 και 2. Δεν διαφεύγει της προσοχής μου ότι ο Αιτητής επιχείρησε να τους παραδώσει τα μετρητά, προσπάθειες οι οποίες δεν καρποφόρησαν επειδή προσέκρουσαν στην άρνηση των Καθ' ων η αίτηση να τα παραλάβουν αφού φαίνεται αυτοί να διαφωνούν με την όλη συμπεριφορά του Αιτητή. Σε κάθε περίπτωση η αποτυχία του Αιτητή να παραδώσει τα χρήματα δεν σημαίνει ότι ο ίδιος στερείται εξουσία να διαθέσει τα εν λόγω επικαλούμενα κληρονομικά μερίδια. Υπό τις περιστάσεις το άρθρο 33 του Κεφ.189 δεν τυγχάνει εδώ εφαρμογής σχετικά με την αιτούμενη θεραπεία. Η ίδια αιτούμενη θεραπεία επιδιώκεται και δυνάμει του άρθρου 53 του Κεφ.189. Το εν λόγω άρθρο αποτελεί μέρος της νομικής βάσης τόσο της παρούσας αίτησης όσο και της ένστασης. Η διαδικασία δυνάμει του άρθρου 53 του Κεφ.189 διεξάγεται, ως έχει ήδη λεχθεί, υπό τη μορφή εναρκτήριας κλήσης ή πρωτογενούς αίτησης (originating summons). Η εν λόγω διαδικασία δεν αφορά διαχείριση κληρονομιάς αλλά απλώς συνιστά μέθοδο για την επίλυση συγκεκριμένων ζητημάτων που αφορούν την κληρονομική διαδοχή της αποβιώσασας. Τα θέματα των οποίων η επίλυση μπορεί να ζητηθεί με βάση το άρθρο 53 καθορίζονται ρητά μέσα από τις πρόνοιες του. Όπως λέχθηκε στην υπόθεση Αναφορικά με την αίτηση των Νικόλα Σιδέρη κ.α.

(2009)1Β Α.Α.Δ. 1390, «Η καταχώρηση εναρκτήριας αίτησης με βάση τις πρόνοιες του Άρθρου 53 του περί Διαχειρίσεως Κληρονομιών Νόμου, Κεφ.189 σαφώς δεν στοχεύει στην επίλυση διαφορών αναφορικά με τις οποίες υπάρχει έντονη αμφισβήτηση είτε πρόκειται για υποχρεώσεις της περιουσίας απορρέουσες από χρέη προς τρίτους ή αντιστρόφως κ.λ.π. Το Άρθρο 53 του νόμου και οι Κανονισμοί Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους το εν λόγω άρθρο παραπέμπει, τυγχάνουν εφαρμογής αποκλειστικά για τους σκοπούς του εν λόγω άρθρου.» Μελετώντας την αίτηση και την ένσταση καθώς και το μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον μου διαπιστώνω ότι εγείρονται σοβαρά θέματα προς εκδίκαση. Έχοντας υπόψη μου το πεδίο εμβέλειας του άρθρου 53 του Κεφ.189, όπως αυτό οριοθετείται από τις πρόνοιες του, αλλά και τη σχετική με το θέμα αυτό νομολογία, με έχει προβληματίσει πολύ κατά πόσο η προώθηση της παρούσας διαδικασίας είναι το κατάλληλο ένδικο μέσο για την επίλυση των εγειρόμενων ζητημάτων. Οι εκδοχές των μερών διαφέρουν ουσιωδώς. Ο Αιτητής προβάλλει την θέση ότι οι Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 αρνιούνται να παραλάβουν τα κληρονομικά τους μερίδια. Σύμφωνα με το ίδιο εκεί εστιάζεται το πρόβλημα, εξ' ου και ζητούνται οδηγίες από το Δικαστήριο αφού θεωρεί ότι τα χρήματα αυτά που βρίσκονται στα χέρια του ανήκουν στους Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 και θα πρέπει να καταβληθούν στο Δικαστήριο ενόψει της άρνησης τους. Από την άλλη όμως οι Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 θεωρούν ότι τα κληρονομικά τους μερίδια που τους αναλογούν είναι μεγαλύτερα από αυτά που ο Αιτητής τους προσφέρει. Ειδικότερα εκτιμούν ότι στην εξίσωση της συνολικής αξίας της περιουσίας του αποβιώσαντα θα πρέπει να προστεθεί το ποσό των €29.708,41 πλέον Φ.Π.Α. (σύνολο €35.353) που ο Αιτητής έχει αφαιρέσει, κατά τη γνώμη τους παράνομα, εσφαλμένα, χωρίς δικαίωμα, ανέντιμα και κατάχρηση εμπιστοσύνης, θεωρώντας το ως εγκριμένη πληρωμή της εξωδικαστηριακής αμοιβής του από την Επιτροπή Επίλυσης Διαφορών του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου για το ότι ενεργούσε ως δικηγόρος και διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντα (Παράρτημα ΣΤ Ενδιάμεσων Λογαριασμών Διαχείρισης ημερ. 30.10.20). Η αναφορά του Καθ' ου η αίτηση στην ένορκη δήλωση του ότι «σε καμία περίπτωση δεν είχαμε πρόθεση να διορίσουμε τον Αιτητή ως δικηγόρο μας ή δικηγόρο της περιουσίας του πατέρα μας» καθιστά αναγκαία, στα πλαίσια εξέτασης της διαφοράς που προέκυψε αναφορικά με το ύψος των κληρονομικών μεριδίων που αναλογούν στους Καθ' ων η αίτηση 1 και 2, την εξακρίβωση των συνθηκών κάτω από τις οποίες ο Αιτητής φέρεται να εξασφάλισε ενυπόγραφα έγγραφα υπό τον τίτλο «Εγγράφως Συγκατάθεση Διορισμού Δικηγόρου και Διαχειριστή» ημερ. 10.10.16 και 11.10.16 αντίστοιχα που σημειώνουν να προέρχονται από τους Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 και βρίσκονται καταχωρημένα στο δικαστηριακό φάκελο της διαχείρισης. Η σημασία των εγγράφων αυτών θα πρέπει να τύχει νομικής ερμηνείας υπό τις περιστάσεις που τα περιβάλλουν. Προς τούτο απαιτείται συνδυασμός προσκόμισης προφορικής μαρτυρίας και εξειδικευμένης νομικής επιχειρηματολογίας. Η νομιμότητα και εγκυρότητα διορισμού του Αιτητή ως δικηγόρου στη διαχείριση, εκτός από προσωπικός αντιπρόσωπος που δεν αμφισβητείται, αποτελεί θέμα που πρέπει να αποφασιστεί. Εάν και εφόσον κριθεί ότι ο Αιτητής νόμιμα και έγκυρα ενεργούσε παράλληλα και ως δικηγόρος στην υπόθεση αυτή, τότε θα πρέπει να αποφασιστεί εάν ή όχι δικαιούται σε οποιαδήποτε αμοιβή και εάν δικαιούται τότε ποιο το τυχόν ύψος αυτής. Σε σχέση με το θέμα αυτό η νομιμότητα και εγκυρότητα της υπάρχουσας απόφασης της Επιτροπής Επίλυσης Διαφορών Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου για αμοιβή εξωδικαστηριακών υπηρεσιών ασκούντων δικηγόρων επίσης πρέπει επίσης να κριθεί. Όλα αυτά τα ζητήματα πηγάζουν από την πιο πάνω βασική διαφωνία των μερών που αφορά τη διάθεση του ποσού των €35.353. Για την κρίση των θεμάτων αυτών χρειάζεται η παρουσίαση μαρτυρίας τόσο από τον Αιτητή όσο και από τους Καθ' ων η αίτηση 1 και 2. Σε τελευταία ανάλυση καταλήγω ότι η παρούσα υπόθεση δεν είναι τελικά περίπτωση αδυναμίας του Αιτητή να παραδώσει χρήματα σε κληρονόμους ώστε να δοθούν σχετικές οδηγίες γι' αυτό από το Δικαστήριο. Είναι περίπτωση όπου εγείρεται διαφορά επί κληρονομικών μεριδίων των Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 για τα οποία υπάρχει έντονη αμφισβήτηση. Είναι περίπτωση στην οποίαν υπάρχει έντονη αμφισβήτηση σχετικά με την παρουσιαζόμενη οικονομική υποχρέωση της περιουσίας του αποβιώσαντα που απορρέει από το ποσό των €35.353 ως επικαλούμενο χρέος προς τον Αιτητή. Κατ' επέκταση αναφύεται ζήτημα κληρονομικών διαφορών και συνάμα υποχρεώσεων της περιουσίας που εκκρεμούν και χρήζουν επίλυσης, κατόπιν έντονης διαφωνίας των κληρονόμων, στη βάση των οποίων απαιτείται προσκόμιση μαρτυρίας και νομική επιχειρηματολογία. Στην υπόθεση Αναφορικά με τον Παναγιώτη Ευστρατίου ή Χ''Σάββα κ.α.

(1997)1 Α.Α.Δ. 751 το Ανώτατο Δικαστήριο επικύρωσε την απόφαση του πρωτόδικου δικαστηρίου να απορρίψει τη αίτηση με το σκεπτικό ότι ο ενδεδειγμένος δικονομικός τρόπος επίλυσης κληρονομικών διαφορών είναι η αγωγή, αναφέροντας ότι τα θέματα που εγέρθηκαν στην πρωτογενή αίτηση εκφεύγουν των ορίων του άρθρου 53 του Κεφ.

1. Με βάση το σκεπτικό της πιο πάνω υπόθεσης και έχοντας υπόψη μου την ύπαρξη έντονης αμφισβήτησης επί κληρονομικής διαφοράς από την οποίαν πηγάζουν διάφορα άλλα συναφή θέματα για τα οποία υφίστανται διαφωνίες, τα μέρη δεν θα έχουν τη δυνατότητα μέσα από την παρούσα διαδικασία να παρουσιάσουν την μαρτυρία εκείνη που θα ήθελαν για να τεκμηριώσουν τις εκ διαμέτρου αντίθετες θέσεις τους. Την ίδια στιγμή αδυνατώ να αντιληφθώ γιατί εφόσον οι Καθ' ων η αίτηση 1 και 2 επιρρίπτουν ευθύνη στον Αιτητή για τα όσα του αποδίδουν δεν προχώρησαν μέχρι σήμερα στην καταχώρηση αίτησης με την οποίαν να ζητούν την αντικατάσταση του. Ούτε μπορώ να αντιληφθώ γιατί δεν έλαβαν ένδικα μέσα προς επίλυση της κληρονομικής διαφοράς που επικαλούνται. Ομοίως αδυνατώ να αντιληφθώ γιατί μέχρι σήμερα ο Αιτητής δεν μερίμνησε να εγγράψει την απόφαση της Επιτροπής Επίλυσης Διαφορών Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου για αμοιβή εξωδικαστηριακών υπηρεσιών ασκούντων δικηγόρων σύμφωνα με τις πρόνοιες του άρθρου 14 της Κ.Δ.Π. 171/2018 εφόσον ο ίδιος επιθυμεί να στηριχτεί σ' αυτήν και οι Καθ' ων η αίτηση δεν έδειξαν να συμφωνούν μ' αυτήν και/ή να την αποδέχονται. Για τους λόγους που προσπάθησα να εξηγήσω, καταλήγω ότι δεν μπορεί να δοθούν οδηγίες ως προς τη διανομή / διάθεση της περιουσίας του αποβιώσαντα τη στιγμή που αμφισβητούνται έντονα σοβαρής φύσεως ζητήματα σε σχέση μ' αυτήν. Υπό τις περιστάσεις κρίνω ότι η εξέταση των πιο πάνω επιδίκων θεμάτων μέσα από την παρούσα διαδικασία που επιδιώκουν αμφότερες πλευρές είναι απρόσφορη και μη ορθή. Η επίλυση των ζητημάτων που εγείρονται μέσα από την αίτηση και ένσταση αντίστοιχα εκφεύγουν των συγκεκριμένων ορίων του άρθρου 53 του Κεφ.
2. Συνακόλουθα τόσο η αίτηση όσο και η ένσταση απορρίπτονται ως αδικαιολόγητες. Ένεκα της πιο πάνω κατάληξης δεν επιδικάζονται οποιαδήποτε έξοδα. Ως εκ τούτου, ουδεμία διαταγή εξόδων εκδίδεται. Νοείται ότι ουδεμία επιβάρυνση θα έχει η περιουσία του αποβιώσαντα αναφορικά με την αίτηση αυτή. (Υπ.) ............................. Γ. Κ. Βλάμης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο