ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑΤΟΣ KINGS PARK κ.α. ν. ΜΑΝΩΛΗΣ ΤΣΑΝΤΕΚΙΔΗΣ, Αγωγή αρ. 707/2020, 27/3/2023

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑΤΟΣ KINGS PARK κ.α. ν. ΜΑΝΩΛΗΣ ΤΣΑΝΤΕΚΙΔΗΣ, Αγωγή αρ. 707/2020, 27/3/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2023:A15 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Αγωγή αρ. 707/2020 ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΣΥΓΚΡΟΤΗΜΑΤΟΣ KINGS PARK Ενάγουσα v.

1. ΜΑΝΩΛΗΣ ΤΣΑΝΤΕΚΙΔΗΣ
2. ΜΑΡΙΑ ΚΑΓΓΕΛΙΔΟΥ Εναγόμενοι Ημερομηνία: 27 Μαρτίου 2023 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα: Α. Αθανασίου για Μέρκουρης Τελώνης & Γιολάντα Ζυμπουλάκη Τελώνη ΔΕΠΕ Για τους Εναγόμενους: Ενρ. Γ. Γεωργιάδου (κα) Α Π Ο Φ Α Σ Η Το πλαίσιο της διαφοράς Η Ενάγουσα ενάγει υπό την ιδιότητά της ως η διαχειριστική επιτροπή του όλου κτιριακού συγκροτήματος "Kings Park", στο οποίο οι Εναγόμενοι είναι συνιδιοκτήτες, κατά ½ ο κάθε ένας, του διαμερίσματος Ε1 στο Block E στο "Stasis Kings Park", το οποίο αγόρασαν το
3. Κατά την αγορά του διαμερίσματος, οι Εναγόμενοι έλαβαν γνώση, μεταξύ άλλων, του πως θα έπρεπε να καταβάλλουν τα κοινόχρηστα που καθίστανται ληξιπρόθεσμα κάθε έτος, για την περίοδο από την 01.09.2018 και μετέπειτα. Οι Εναγόμενοι, αποδεχόμενοι την αγορά του διαμερίσματος, αποδέχθηκαν και συμφώνησαν και την Ενάγουσα ως τη διαχειριστική επιτροπή, για τις υπηρεσίες συντήρησης ή διατήρησης των κοινόχρηστων χώρων σε χρησιμοποιήσιμη ή λειτουργική κατάσταση. Η Ενάγουσα διατηρούσε βιβλία και λογαριασμούς, που ελέγχονταν κάθε έτος από εγκεκριμένους λογιστές, και περιείχαν και τον λογαριασμό των Εναγόμενων, που κατά την 30.11.2019 παρουσίαζε χρεωστικό υπόλοιπο €1.459,36, για την περίοδο από την 01.09.2018 μέχρι την 31.12.
4. Η Ενάγουσα, όπως είναι η θέση της, επιβάλλει και τόκο υπερημερίας προς 6,50% επί των καθυστερημένων και ληξιπρόθεσμων οφειλών, αυτό γιατί η Ενάγουσα, επειδή δεν είχε απόθεμα για τη συντήρηση της κοινόκτητης οικοδομής, εδώ και χρόνια, χρειάζονταν να δανείζεται χρήματα από χρηματοπιστωτικό ίδρυμα στο οποίο διατηρούσε λογαριασμό, και να υποστεί περαιτέρω ζημιά. Οι Εναγόμενοι, παρόλο που οχλήθηκαν, και μεσολάβησε και αλληλογραφία δικηγόρων, δεν ανταποκρίνονται στην οφειλή. Οι Εναγόμενοι, στην υπεράσπισή τους, ισχυρίζονται πως η Ενάγουσα δεν έχει εκλεγεί ή συσταθεί νόμιμα και δεν νομιμοποιείται να ενάγει. Όντως, παρέλαβαν την κατοχή του ειρημένου διαμερίσματος την 31.08.2018, ωστόσο ουδείς ήρθε σε επαφή μαζί τους για τη χρήση των κοινόχρηστων χώρων του συγκροτήματος "Kings Park". Ουδέποτε παρέλαβαν ειδοποίηση για σύγκληση κάποιας γενικής συνέλευσης, ούτε τους παραδόθηκε ή αναρτήθηκε κατάλογος εσόδων-εξόδων για τους κοινόχρηστους χώρους του "Kings Park", το έτος
5. Ουδέποτε ανέθεσαν στην Ενάγουσα κάποια εργασία, αλλά και δεν δόθηκε ή αναρτήθηκε οποτεδήποτε αναλυτική κατάσταση λογαριασμών εσόδων-εξόδων. Οποιαδήποτε τέλη επιβλήθηκαν, ιδίως τέλη διαχείρισης πισίνας, δεν είναι νόμιμα, καθότι δεν υπάρχει άδεια λειτουργίας πισίνας, αλλά και τοποθετήθηκαν κιγκλιδώματα με αποτέλεσμα να μην είναι δυνατή η χρήση της. Ουδέποτε συμφώνησαν για την πληρωμή τόκου. Όντως, υπήρξε αλληλογραφία. Οι Εναγόμενοι αρνούνται την οφειλή. Με απαντητικό δικόγραφο, η Ενάγουσα εμμένει στη δική της εκδοχή. Όσον αφορά την πισίνα, δεν είναι δημόσια και δεν απαιτείται άδεια λειτουργίας, ενώ συνιστά κοινόχρηστο χώρο που συντηρείται και πρέπει να πληρώνονται τα κοινόχρηστα τέλη που αναλογούν γι' αυτήν. Τα κιγκλιδώματα τοποθετήθηκαν μετά από παράπονα των ιδιοκτητών που πληρώνουν ανελλιπώς ότι η πισίνα χρησιμοποιείται και από ιδιοκτήτες που δεν πληρώνουν, αλλά κυρίως για την αποφυγή χρήσης της από τρίτους, που θα δημιουργούσε διάφορους κινδύνους υγείας και ασφάλειας. Κάθε χρόνο η Ενάγουσα, όπως αναφέρει, τοποθετεί αναλυτική κατάσταση αναφορικά με τα κοινόχρηστα έξω από κάθε πόρτα, ενώ οι Εναγόμενοι μπορούσαν ανά πάσα στιγμή να επιθεωρήσουν τα βιβλία της Ενάγουσας. Το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφασίσει εάν η Ενάγουσα νομιμοποιείται να ενάγει για την είσπραξη κοινοχρήστων τελών του συγκροτήματος μέρος του οποίου είναι το διαμέρισμα των Εναγόμενων και εάν οι Εναγόμενοι οφείλουν οποιαδήποτε κοινόχρηστα τέλη και το ύψος αυτών. Διαδικασία Η εκδίκαση της υπόθεσης έγινε με ταχεία διαδικασία που προβλέπει η Δ.30,κ.6 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας (ΚΠΔ). Για την απόδειξη της υπόθεσης της, η Ενάγουσα προσκόμισε μαρτυρία από τον κύριο Ανδρέα Στασή (ΜΕ1) και τον κύριο Γιώργο Ανδρέου (ΜΕ2). Μαρτυρία προσκομίστηκε και από την Εναγόμενη 2 (ΜΥ1), και τους κυρίους Χαράλαμπο Μαρκαντώνη (ΜΥ2) και Λούη Μαραγκό (ΜΥ3), ενοικιαστές μονάδων σε προηγούμενα έτη. Δεν εισήχθη προφορική μαρτυρία. Η μαρτυρία είναι στο σύνολό της στον φάκελο της υπόθεσης. Μετά την παρουσίαση της μαρτυρίας, οι δικηγόροι των δύο πλευρών αγόρευσαν, με κείμενες αγορεύσεις, στις οποίες εξέθεσαν την επιχειρηματολογία προς υποστήριξη των θέσεων τους. Επίσης, βρίσκονται στον φάκελο της υπόθεσης. Είναι σε γνώση του Δικαστηρίου ό,τι αναφέρθηκε, ακόμα κι αν δεν γίνεται ειδική ή αυτούσια ή λεπτομερής αναφορά. Μαρτυρία και εξέταση Η αξιολόγηση της μαρτυρίας περιορίζεται στην έκταση των αμφισβητούμενων γεγονότων που προκύπτουν[1]. Σκοπεί στην εύρεση των πραγματικών γεγονότων επί των οποίων το Δικαστήριο μπορεί να βασιστεί. Αξιολογείται το περιεχόμενο της μαρτυρίας[2], από το οποίο δυνατόν να προκύπτουν και κρίσεις αναφορικά με την αξιοπιστία των μαρτύρων. Λόγω και του τρόπου παρουσίασης της μαρτυρίας στις υποθέσεις ταχείας εκδίκασης, το πλέγμα των κλασικών νομολογιακών αρχών προσαρμόζεται ανάλογα, με προσεγγίσεις απαλλαγμένες από εξωτερικές εντυπώσεις εκ της άμεσης συμπεριφοράς ή των αντιδράσεων στο εδώλιο του μάρτυρα[3] ή αντίστοιχα που να παρεμβάλλουν εκ του ύφους, της έκτασης ή των εξωτερικών γνωρισμάτων της γραφής ή της αφηγηματικής ικανότητας του συγγράψαντος την κάθε κείμενη εκδοχή. Η πληρότητα και η σαφήνεια ή η ελλειμματικότητα και η αοριστία επί των αμφισβητούμενων γεγονότων, η αμεσότητα ή η υπεκφυγή, οι συμπτώσεις και η λογική ή η ύπαρξη ουσιωδών αντιφάσεων ή υπερβολών[4], εν τέλει η πειστικότητα ή όχι της εκδοχής, είναι κριτήρια περιεχομένου που μπορούν να εξετάζονται και να λαμβάνονται υπόψη, συναρτώμενα με το σύνολο της μαρτυρίας, ασχέτως του έγγραφου ή έμμεσου τρόπου του λόγου των μαρτύρων, την απουσία πλήρους ζωντανής ατμόσφαιρας και την απόσταση του Δικαστηρίου από τον μάρτυρα και τους τρόπους συμπεριφοράς του (demeanour) ή τα έκδηλα στοιχεία της προσωπικότητάς του. Δεν αμφισβητείται ότι η οικοδομή εντός της οποίας βρίσκεται η μονάδα των Εναγόμενων είναι κοινόκτητη οικοδομή. Ορισμένα από τα επίδικα θέματα, όπως η νομιμοποίηση της Ενάγουσας και εάν υπάρχει οποιαδήποτε παρανομία ή παρατυπία στη λήψη των αποφάσεων της Ενάγουσας που να αίρει την υποχρέωση των Εναγόμενων να συνεισφέρουν στα κοινά βάρη, συμπλέκονται με νομικά ζητήματα, παρά με αντικρουόμενες εκδοχές επί πραγματικών ζητημάτων. Αμιγώς πραγματικό ζήτημα ως προς το οποίο υπάρχει διάσταση είναι η ύπαρξη και το ύψος της διεκδικούμενης οφειλής της μονάδας των Εναγόμενων. Προέχει όμως η εξέταση του θέματος που εγείρουν οι Εναγόμενοι, της νομιμοποίησης της Ενάγουσας να ενάγει. Επί αυτού, να σημειωθεί πως οι Εναγόμενοι είχαν αιτηθεί τη διαγραφή της αγωγής της Ενάγουσας, χωρίς όμως επιτυχία, καθώς τα γεγονότα είναι τέτοια που το Δικαστήριο έκρινε πως το ζήτημα αυτό θα πρέπει να εξεταστεί στο πλαίσιο της ακρόασης της αγωγής. Η νομιμοποίηση της Ενάγουσας Σύμφωνα με το άρθρο 38ΚΒ του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου Κεφ.224, κάθε κοινόκτητη οικοδομή πρέπει να έχει Διαχειριστική Επιτροπή για τη ρύθμιση και διαχείριση των υποθέσεών της. Σύμφωνα με το άρθρο 38ΚΣΤ, η Διαχειριστική Επιτροπή ενεργεί από μέρους και για λογαριασμό των κυρίων των μονάδων και είναι υπεύθυνη για την επιβολή των Κανονισμών, έχει εξουσίες (άρθρο 38ΚΗ), υποχρεώσεις και καθήκοντα (άρθρο 38ΚΖ), και μπορεί μεταξύ άλλων, εκ του νόμου, να ενάγει σε σχέση με οποιοδήποτε ζήτημα αφορά στην κοινόκτητη ιδιοκτησία ή την εφαρμογή του νόμου, όπως και να συμβάλλεται. Σύμφωνα με τους πρότυπους Κανονισμούς, κάθε μεταγενέστερη της πρώτης γενική συνέλευση των κυρίων των μονάδων συγκαλείται μια φορά τον χρόνο, νοουμένου ότι το χρονικό διάστημα, μεταξύ της ημερομηνίας μιας ετήσιας γενικής συνέλευσης και της αμέσως επόμενης δεν μπορεί να υπερβαίνει τους δεκατέσσερις μήνες. Για κάθε γενική συνέλευση πρέπει να δίνεται επτά ημερών ειδοποίηση που να καθορίζει τον τόπο, την ημερομηνία και την ώρα της συνέλευσης και, σε περίπτωση ειδικών εργασιών, τη φύση κάθε εργασίας. Τυχαία παράλειψη να δοθεί η ειδοποίηση αυτή σε οποιοδήποτε κύριο ή η μη λήψη της από οποιοδήποτε κύριο δεν καθιστά άκυρη οποιαδήποτε διαδικασία σε τέτοια συνέλευση. Ειδοποίηση που αναρτάται σε περίοπτη θέση στην κοινόκτητη οικοδομή θεωρείται ότι δόθηκε σε κάθε κύριο μονάδας μια ημέρα μετά την ανάρτησή της. Εκτός από τη μελέτη των λογαριασμών και την εκλογή των μελών της Διαχειριστικής Επιτροπής από την ετήσια γενική συνέλευση, κάθε εργασία που διεξάγεται σε τέτοια γενική συνέλευση ή έκτακτη γενική συνέλευση θεωρείται ειδική. Εκτός αν προνοείται διαφορετικά, καμιά εργασία δεν διεξάγεται σε οποιαδήποτε γενική συνέλευση, αν δεν υπάρχει απαρτία των προσώπων που δικαιούνται να ψηφίσουν κατά τον χρόνο που η συνέλευση επιλαμβάνεται της εργασίας. Απαρτία υπάρχει αν παρίστανται, προσωπικά ή με πληρεξούσιο, πρόσωπα στα οποία ανήκει το 50% τουλάχιστον της κοινόκτητης ιδιοκτησίας. Αν δεν υπάρχει απαρτία μισή ώρα μετά την ώρα που ορίστηκε για τη γενική συνέλευση, η συνέλευση αναβάλλεται για την ίδια ημέρα της επόμενης εβδομάδας, στον ίδιο τόπο και χρόνο. Αν και σ' αυτή τη γενική συνέλευση δεν υπάρχει απαρτία μισή ώρα μετά την ώρα που ορίστηκε για τη γενική συνέλευση, τα πρόσωπα που παρευρίσκονται και δικαιούνται να ψηφίσουν αποτελούν απαρτία. Σε σχέση με το θέμα αυτό, ο ΜΕ1 ανέφερε πως είναι ο εξελεγμένος πρόεδρος της Ενάγουσας, που ενάγει ως διαχειριστική επιτροπή. Προσκομίζει δέσμη εγγράφων, που κατ' αυτόν καταδεικνύουν την εκλογική διαδικασία και τον διορισμό της διαχειριστής επιτροπής από το 2018 μέχρι και την καταχώριση της αγωγής (Τεκμήριο 1). Εφόσον δεν προσκομίστηκαν οποιοιδήποτε άλλοι Κανονισμοί, είναι κατανοητό πως ισχύουν οι πρότυποι Κανονισμοί που περιλαμβάνονται στον Νόμο. Στο Τεκμήριο 1, περιέχονται ειδοποίηση γενικής συνέλευσης ημερομηνίας 18.06.2018 για την 26.06.2018, πρακτικό γενικής συνέλευσης ημερομηνίας 26.06.2018 που λόγω μη απαρτίας αναβλήθηκε για την 03.07.2018, καταστάσεις ιδιοκτητών, και πρακτικό εξ αναβολής ημερομηνίας 03.07.2018, στο οποίο αναφέρεται ο διορισμός της διαχειριστικής επιτροπής και η απόφαση για την περίφραξη της πισίνας. Περιλαμβάνονται και ειδοποίηση γενικής συνέλευσης ημερομηνίας 04.07.2019 για την 11.07.2019, πρακτικό γενικής συνέλευσης ημερομηνίας 11.07.2019 που λόγω μη απαρτίας αναβλήθηκε για την 18.07.2019, καταστάσεις ιδιοκτητών, και πρακτικό εξ αναβολής ημερομηνίας 18.07.2019, στο οποίο αναφέρεται ο διορισμός της διαχειριστικής επιτροπής, η απόφαση για την καλύτερη περίφραξη της πισίνας και άλλα θέματα. Περιλαμβάνονται και ειδοποίηση γενικής συνέλευσης ημερομηνίας 05.08.2020 για την 11.08.2020, πρακτικό γενικής συνέλευσης ημερομηνίας 05.08.2020 που λόγω μη απαρτίας αναβλήθηκε για την 18.08.2020, καταστάσεις ιδιοκτητών, και πρακτικό εξ αναβολής ημερομηνίας 18.08.2020, στο οποίο αναφέρεται ο διορισμός της διαχειριστικής επιτροπής, και άλλα θέματα. Το επιχείρημα των Εναγόμενων, δια της μαρτυρίας της ΜΥ1, που επιχειρούν να ενισχύουν οι ΜΥ2 και ΜΥ3, ότι η Ενάγουσα δεν νομιμοποιείται να ενάγει βασίζεται στο γεγονός ότι, κατόπιν αίτησης της δικηγόρου τους ημερομηνίας 08.10.2020 προς το Κτηματολόγιο, για να ενημερωθεί κατά πόσον έχει εγγραφεί στα αρχεία του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου η διαχειριστική επιτροπή της οικοδομής «Kings Park», που έχει ανεγερθεί στο τεμάχιο 782 του Φ/Σχ. 51/02 ενορία Μούτταλλος, στην Πάφο, την 12.10.2020 έλαβε αρνητική απάντηση (Τεκμήριο 1Α[5]), την οποία προσκομίζει η ΜΥ1 στο Δικαστήριο. Έπειτα, η ΜΥ1 αναφέρει πως δεν είχαν λάβει ειδοποίηση για σύγκλιση γενικής συνέλευσης, ενώ ενοικιαστές άλλων μονάδων τους είχαν αναφέρει, και αναφέρουν ενώπιον του Δικαστηρίου και οι ΜΥ2 και ΜΥ3, ότι είχε γίνει μεν μια γενική συνέλευση τον Μάιο του 2017, από την οποία είχαν αποχωρήσει, λόγω διαφωνιών (Τεκμήριο 1Β). Παραπονούνται, οι Εναγόμενοι, πως τα μέλη που φέρονται ως μέλη της διαχειριστικής επιτροπής είναι διοικητικοί σύμβουλοι της εταιρείας A.N. Stasis Estates Plc και μία υπάλληλος στο ξενοδοχείο Avlida που διαχειρίζεται η εν λόγω εταιρεία (Τεκμήριο 1Γ), πάντοτε οι ίδιοι, εκθέτοντας το ερώτημα πώς γίνεται να υπάρχουν παρόντες περίπου 30 ή και περισσότεροι ιδιοκτήτες και από αυτούς ουδείς να επέδειξε ενδιαφέρον να γίνουν μέλη της διαχειριστικής επιτροπής. Έχοντας υπόψη τα προβλεπόμενα στον Νόμο και το Τεκμήριο 1, ακόμα κι αν όσα περιέχονται στο Τεκμήριο 1 δεν είναι όλα τα έγγραφα που θα μπορούσαν να συνοδεύουν κάθε σύγκληση ή κάθε γενική συνέλευση, δεν φαίνεται να προκύπτει ανομία ή παρανομία στην εκλογή της διαχειριστικής επιτροπής. Το γεγονός ότι οι Εναγόμενοι ή οι ΜΥ2 και ΜΥ3 μπορεί να μην έλαβαν την ενημέρωση για τη σύγκληση των γενικών συνελεύσεων στις οποίες εκλέχθηκε η διαχειριστική επιτροπή ή και να μην παρουσιάστηκαν ή και να ήταν εξ αναβολής λόγω μη απαρτίας, δεν αναιρεί το γεγονός που μαρτυρείται από τον ΜΕ1 και το Τεκμήριο 1 ότι έγιναν αυτές οι γενικές συνελεύσεις κατόπιν προηγούμενων ειδοποιήσεων, και δεν παραλείφθηκε σκόπιμα η ειδοποίηση προς οποιονδήποτε ιδιοκτήτη μονάδας. Δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι τα έγγραφα που απαρτίζουν το Τεκμήριο 1 κατασκευάστηκαν εκ των υστέρων για να δείξουν μια εικόνα εκλογής διαχειριστικής επιτροπής, ενώ, εν τοις πράγμασι, φαίνεται να γίνεται (καλή ή κακή, δεν είναι ζητούμενο εδώ) διαχείριση της κοινόκτητης οικοδομής, όπως απαιτεί και ο Νόμος. Η ΜΥ1 δεν υποδεικνύει πως υπάρχει κάποια άλλη διαχειριστική επιτροπή από αυτήν που ενάγει. Γιατί δεν επιδείχθηκε ενδιαφέρον από άλλους ιδιοκτήτες μονάδων, πλην αξιωματούχων της εταιρείας Α.Ν. Stasis Estates Plc που φαίνεται πως είναι η ιδιοκτήτρια αρκετών μονάδων, δεν είναι κάτι που μπορεί να εκδικαστεί στο πλαίσιο αυτής της δίκης, να διαγνωστούν οι δυναμικές που ασκούνται για να επιδειχθεί ενδιαφέρον ή διεκδίκηση από τους ιδιοκτήτες των μονάδων σε σχέση με τη διαχείριση και τον τρόπο διαχείρισης. Είναι κατανοητό πως όταν κοινόκτητες οικοδομές που αποτελούνται από τόσες πολλές μονάδες (όλα τα συμπλέγματα ή οικοδομήματα μαζί εν προκειμένω), γιατί ενδεχομένως τέτοια να ήταν η συστατική πράξη της κοινόκτητης οικοδομής (και δεν ακυρώθηκε ούτε διαφοροποιήθηκε με σχετική διαδικασία), και την πλειοψηφία των μονάδων κατέχει ένας ιδιοκτήτης ή μία ιδιοκτήτρια, μπορεί να δημιουργούνται συνθήκες υπό τις οποίες οι υπόλοιποι ιδιοκτήτες (των 30 και πλέον μονάδων, όπως αναφέρουν και οι Εναγόμενοι) να αισθάνονται μειοψηφία, ή και να είναι στην πραγματικότητα. Από πόσες μονάδες αποτελείται μια κοινόκτητη οικοδομή, ποιος έχει την πλειοψηφία, ποιος όχι, δεν είναι κάτι που μπορεί να ελέγξει ή να διαφοροποιήσει το Δικαστήριο σε αυτή τη διαδικασία. Εάν, πάλι, εγγράφθηκε ή όχι στο Κτηματολόγιο μία διαχειριστική επιτροπή, δεν είναι σχετικό με τη δυνατότητά της να ενάγει, και υπάρχει επ' αυτού ήδη νομολογία, που καθιστά μη αναγκαία την περαιτέρω ανάλυση[6]. Από τα ενώπιον του Δικαστηρίου δεδομένα, φαίνεται πως η Ενάγουσα, που περιγράφεται στον τίτλο της αγωγής ως η διαχειριστική επιτροπή, εκλέχθηκε και (ασχέτως εάν δεν εγγράφηκε στο Κτηματολόγιο), ασκεί τη διαχείριση της αδιαμφισβήτητα κοινόκτητης οικοδομής (που πρέπει να διαθέτει με βάση τον Νόμο διαχειριστική επιτροπή), δεν υπάρχει κάποια άλλη διαχειριστική επιτροπή, κατ' επέκταση νομιμοποιείται, εκ των άρθρων 38ΙΑ, 38ΙΒ, 38ΚΒ, 38ΚΖ, 38ΚΗ Κεφ.224, να ενάγει για τα θέματα διαχείρισης, μεταξύ των οποίων και η είσπραξη τυχόν οφειλών. Η οφειλή της συγκεκριμένης μονάδας Στην οριζόντια ιδιοκτησία, οι συνιδιοκτήτες έχουν αναγκαστική συγκυριότητα στους χώρους που είναι κοινόχρηστοι. Έτσι, είναι νόμιμη υποχρέωση κάθε κύριου μονάδας σε κοινόκτητη οικοδομή, όπως αδιαμφισβήτητα είναι και η επίδικη οικοδομή, που απορρέει από το άρθρο 38ΙΑ του Κεφ. 224, να συμμετέχει στις δαπάνες που είναι αναγκαίες για την ασφάλιση, συντήρηση, επιδιόρθωση αποκατάσταση και διαχείριση της κοινόκτητης ιδιοκτησίας και για την εξασφάλιση των υπηρεσιών που καθορίζονται στον Νόμο και τους Κανονισμούς. Η συμμετοχή στα κοινά βάρη εκφράζεται με την καταβολή κοινοχρήστων και άλλων αναλογούντων χρεώσεων που επιβάλλει η διαχειριστική επιτροπή. Εάν δεν το πράττει ο κύριος κάθε μονάδας, εάν δηλαδή δεν ανταποκρίνεται στα κοινά βάρη, θεωρείται παραβάτης του Νόμου, με την παράβασή του να πλήττει συμφέροντα της συνιδιοκτησίας, κατ' επέκταση που συνυφαίνονται με το περιουσιακό δικαίωμα όλων των υπόλοιπων συνιδιοκτητών της κοινόκτητης οικοδομής. Αυτή η νόμιμη υποχρέωση κάθε κύριου μονάδας να συνεισφέρει στα κοινά βάρη, εκτός εάν καθοριστεί διαφορετικά με κάποιον Κανονισμό ή σύμφωνη γνώμη όλων των κυρίων των μονάδων (π.χ. ότι για τα έξοδα συντήρησης του ανελκυστήρα, για παράδειγμα, δεν θα υπάρχει αναλογία στις μονάδες που είναι καταστήματα, κ.λπ.), δεν υπόκειται σε προϋποθέσεις ούτε αίρεται ή περιορίζεται. Η Ενάγουσα, όπως υποστηρίζει ο ΜΕ1, τηρούσε λογαριασμούς για τους ιδιοκτήτες, για τις υπηρεσίες της, καθώς και βιβλία ελεγμένα και υπογεγραμμένα από εγγεγραμμένους λογιστές, που ήταν διαθέσιμα για επιθεώρηση. Ο λογαριασμός των Εναγόμενων, περί την 30.11.2019, παρουσίαζε χρεωστικό υπόλοιπο €1.459,36, για την περίοδο από την 01.09.2018 μέχρι και την 31.12.
6. Προσπαθώντας να εξηγήσει πώς προκύπτει το ποσό αυτό, η Ενάγουσα, όπως αναφέρει ο ΜΕ1, επιβάλλει και τόκο υπερημερίας όταν δεν καταβάλλονται εμπρόθεσμα τα κοινόχρηστα, επειδή αναγκάζεται, όπως λέει, να δανείζεται χρήματα από χρηματοπιστωτικό ίδρυμα, για να προβαίνει στο έργο της διαχείρισης. Δεν προσκομίζει βεβαίως οποιοδήποτε στοιχείο αναφορικά με το ότι υπόκειται σε ζημιά σε ποσοστό 6,50% λόγω της μη πληρωμής των κοινοχρήστων, αλλά προσκόμισε μία επιστολή λογιστών ημερομηνίας 17.01.2022 (Τεκμήριο 2), στην οποία, επίσης, γίνεται λεκτική αναφορά σε δανεισμό, χωρίς οποιαδήποτε περαιτέρω στοιχεία. Ότι η ίδια αναφορά γίνεται από λογιστές, που υιοθετήθηκε και ως ορθή από τον ΜΕ2, δεν επαυξάνει την αποδεικτική δύναμη όσον αφορά ισχυρισμό ζημιάς της Ενάγουσας από τη μη εμπρόθεσμη καταβολή κοινοχρήστων, λόγω αναγκαστικού δανεισμού. Η συγκρότηση αποθεματικού (π.χ. με επιβολή πάγιου τέλους) σταδιακά, συνιστά υποχρέωση της διαχείρισης, και δεν φαίνεται να εξουσιοδοτείται από κάπου δανεισμός της Ενάγουσας, για να εξυπηρετεί κεφάλαιο κίνησης. Αυτό, σε συνάρτηση με το ότι πρόκειται για γενική και αόριστη αναφορά, δεν επιτρέπει στο Δικαστήριο να δεχθεί οποιαδήποτε χρέωση τόκου υπερημερίας για μη εμπρόθεσμη καταβολή κοινοχρήστων. Στο Τεκμήριο 2, εξηγούνται, με πρόσθετα συνημμένα, τα συνολικά έξοδα διαχείρισης για τα έτη 2018 (€65.743,00) και 2019 (€67.414,00), που περιλαμβάνουν μισθούς κηπουρού, μισθούς καθαριστών, συντηρητή πισίνας, μεταφορικά, νερό και ρεύμα, λογιστικά έξοδα, έξοδα διαχείρισης, έξοδα τιμολογίων, και άλλα έξοδα. Τα συνολικά έξοδα αφορούν σε τα συγκροτήματα (blocks). Τα μεγαλύτερα ποσά είναι για τους μισθούς κηπουρού και για τη συντήρηση πισίνας. Το Δικαστήριο, κινούμενο πάνω στις ράγες που θέτει η ενώπιον του δικογραφία και μόνον, δεν αναμένει, για την απόδειξη της απαίτησης μιας διαχειριστικής επιτροπής για κοινόχρηστα ή κοινά βάρη, όπως εν προκειμένω της Ενάγουσας, να δίδεται μαρτυρία σε σχέση με τα επιμέρους τρέχοντα καθημερινά έσοδα-έξοδα διαχείρισης για όλους τους μήνες και έτη που συνθέτουν τη διεκδικούμενη οφειλή ή μαρτυρία σε σχέση με το ότι πράγματι έτσι ήταν τα έσοδα και τα έξοδα ή όντως έγιναν οι συναλλαγές και καταβλήθηκαν ποσά σε τρίτα πρόσωπα. Για παράδειγμα, για τα έξοδα «μεταφοράς», τι γίνονταν συγκεκριμένα, ποια δρομολόγια, τι μεταφορές, γιατί, κ.λπ.. Θα ήταν δυσανάλογα και το βάρος και ο όγκος της μαρτυρίας, και εν τέλει θα έβαινε και εκτός κοινής λογικής τέτοια αποδεικτική προσέγγιση, ιδίως εάν δεν αμφισβητούνται με τα δικόγραφα συγκεκριμένες χρεώσεις ή πράξεις, για συγκεκριμένους λόγους, ώστε να τις καθιστά ειδικά επίδικες, στρέφοντας τη δίκη προς τέτοια κατεύθυνση. Δεν προκύπτει από οτιδήποτε τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, από απτά στοιχεία, ότι τα έξοδα που αναφέρονται στις καταστάσεις που προσκόμισαν οι ΜΕ1 και ΜΕ2 είναι «κατασκευασμένες» χρεώσεις ή προϊόν επινόησης της διαχειριστικής επιτροπής για να ζητηθούν χρήματα από τους Εναγόμενους χωρίς λόγο, που δεν ζητήθηκαν από άλλους συνιδιοκτήτες, ούτε μη αναγκαίες για την κοινόκτητη οικοδομή. Ως προς τον τρόπο κατανομής, στο Τεκμήριο 2, αναφέρεται πως ήταν κτισμένα συνολικά 6728 τ.μ., που δίνουν (διαιρούμενα με το κάθε ετήσιο κόστος διαχείρισης) €9,87 ανά τ.μ. για το έτος 2018, και €10,02 για το έτος
7. Το ποσό αυτό (€9,87 ή €10,02) η Ενάγουσα πολλαπλασιάζει με το ολικό εμβαδόν της κάθε μονάδας, και προκύπτουν έτσι τα κοινόχρηστα που χρεώνει σε κάθε μονάδα. Στην προκειμένη περίπτωση, ο πολλαπλασιασμός έγινε με 108 τ.μ., που σύμφωνα με την Ενάγουσα, συνιστούν το εμβαδόν της μονάδας των Εναγόμενων. Με βάση τα 108 τ.μ., αναφέρεται για το έτος 2018 οφειλή €1.063,00 (αντί €1.065,96 ως το αποτέλεσμα της πράξης 108 x 9,87, μικρή η απόκλιση). Για το ίδιο έτος, 2018, επειδή οι Εναγόμενοι έλαβαν την κατοχή την 31.08.2018, και πληρώθηκε από τους προηγούμενους ιδιοκτήτες το ποσό των €708,67, χρεώθηκε το ποσό των €354,
8. Για το έτος 2019, τα κοινόχρηστα που αναλογούν στη μονάδα των Εναγόμενων, σύμφωνα με τους υπολογισμούς της Ενάγουσας, είναι €1.082,00 (108 x 10,02). Προσθέτοντας τα ποσά που ανέφερε η Ενάγουσα, στα οποία κατέληξε με τους δικούς της υπολογισμούς (354,00 + 1.082,00) προκύπτει ένα άθροισμα €1.436,00, στο οποίο πρόσθεσε τόκους €117,85, δίδοντας σύνολο οφειλής €1.553,
9. Με την αγωγή της η Ενάγουσα αξιώνει €1.459,36, διαφορετικό ποσό. Ό,τι δεν εξηγείται, είναι γιατί κάθε μονάδα συμμετέχει στα κοινόχρηστα έξοδα με το σύνολο του εμβαδού της, και ανεξάρτητα από το ποσοστό συμμετοχής στην κοινόκτητη οικοδομή ή άλλως πώς τον συντελεστή επιβάρυνσης που αναγράφεται στον τίτλο της. Καθορίζεται συγκεκριμένα στον τίτλο της γιατί - ως τεκμαίρεται - έχει υπολογιστεί με βάση το άρθρο 38Θ. Δεν εξηγήθηκε από τον ΜΕ1 ή τον ΜΕ2, γιατί γίνεται υπολογισμός με πολλαπλασιασμό του συνόλου του εμβαδού της κάθε μονάδας με ένα ποσό ανά τ.μ. που εξάγεται ισόποσα για όλους (π.χ. €9,87 ανά τ.μ. για το έτος 2018), με βάση το σύνολο των κτισμένων τ.μ.. Αν και δεν μπορεί να λεχθεί πως είναι ασυνήθιστος ο τρόπος αυτός στην πράξη (πως δηλαδή δεν έχει ξαναεμφανιστεί), δεν προκύπτει από οπουδήποτε η συγκεκριμένη μεθοδολογία, και κυρίως δεν εξηγείται πώς εκφράζει έναν δίκαιο τρόπο κατανομής των κοινόχρηστων δαπανών, με παραγνώριση του καθορισμένου ποσοστού συμμετοχής στην κοινόκτητη οικοδομή. Δεν προσκομίστηκε οποιοσδήποτε Κανονισμός της κοινόκτητης οικοδομής ή συμφωνία που να δείχνει τέτοιο τρόπο υπολογισμού των κοινοχρήστων. Το μέρος αυτό της μαρτυρίας των ΜΕ1 και ΜΕ2 σε σχέση με τον τρόπο υπολογισμού των κοινοχρήστων δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό. Στην επιστολή ημερομηνίας 14.05.2020 που επέδωσαν οι δικηγόροι της Ενάγουσας στους Εναγόμενους (Τεκμήριο 3), που απαντήθηκε την 20.05.2020 (Τεκμήριο 4), και συνεχίστηκε η όλη αλληλογραφία και με την επιστολή ημερομηνίας 21.05.2020 (Τεκμήριο 5) και την επιστολή ημερομηνίας 26.05.2020 (Τεκμήριο 6), αξίωναν €1.459,
10. Οι Εναγόμενοι δεν αμφισβητούν ότι ανταλλάχθηκε η προαναφερόμενη αλληλογραφία αναμεταξύ δικηγόρων, που όμως δεν κατέληξε και στην επίλυση της διαφοράς. Η αντίδραση των Εναγόμενων, αφενός στον τρόπο υπολογισμού των εξόδων διαχείρισης ή διαχείρισης, αφετέρου στο ύψος της αξίωσης, ήταν εύλογη και δικαιολογημένη, ως έναν βαθμό. Αυτό σε συνάρτηση με το γεγονός πως χρεώνονται όλοι οι ιδιοκτήτες μονάδων έξοδα που απαιτούνται για τη συντήρηση και λειτουργία τόσων blocks, κατ' επέκταση τόσων μονάδων, ενώ, υπό τις περιστάσεις, τα συναλλακτικά ήθη ή η καλή πίστη ενδεχομένως να δικαιολογούσαν συμφωνία κατανομής με χρήση και του κριτηρίου της ωφέλειας, δυνατότητα που δίνει και το άρθρο 38Ι. Είναι κάτι που οι συνιδιοκτήτες, ενδεχομένως, θα πρέπει να επιδιώξουν, αλλά που δεν μπορεί να επιβάλει το Δικαστήριο στο πλαίσιο αυτής της διαδικασίας. Από την άλλη, το γεγονός ότι δεν καταβλήθηκε οποιοδήποτε ποσό για συνεισφορά στα κοινά βάση και τις κοινές δαπάνες, ακόμα κι αν αμφισβητείται το ύψος του οφειλόμενου ποσού, δεν είναι ενδεικτικό καλής πίστης από πλευράς των ιδιοκτητών, εν προκειμένω των Εναγόμενων, πόσω μάλλον όταν η υποχρέωση συνεισφοράς απορρέει από τον Νόμο, και δεν νοείται συντήρηση και λειτουργία κοινόκτητης οικοδομής χωρίς οποιαδήποτε συνεισφορά όλων των συνιδιοκτητών. Σύμφωνα με τους πρότυπους Κανονισμούς, η διαχειριστική επιτροπή τηρεί καταστάσεις εσόδων και εξόδων και τις υποβάλλει προς έγκριση με όλες τις σχετικές αποδείξεις και στοιχεία στην τακτική γενική συνέλευση. Δεν τα αναρτά σε περίοπτο μέρος. Ζητήματα λογαριασμών είναι στην κάθε ετήσια γενική συνέλευση που πρέπει να τίθενται. Κάθε κύριος μονάδας μπορεί, σε εύλογο χρόνο, να επιθεωρεί τις καταστάσεις εσόδων και εξόδων και τις σχετικές αποδείξεις και στοιχεία, και έτσι να ελέγχει ο ίδιος το έργο της διαχειριστικής επιτροπής, που βασικά εκπροσωπεί το μερίδιό του στην κοινόκτητη ιδιοκτησία. Οι Εναγόμενοι θα μπορούσαν να ζητήσουν τέτοια επιθεώρηση, εάν είχαν αμφιβολίες ως προς τα κοινόχρηστα ή άλλα βάρη που, ως γεγονός, τους επιβλήθηκαν από τη διαχειριστική επιτροπή για το κάθε έτος 2018 ή
11. Θα μπορούσαν, επίσης, να παραστούν σε κάποιαν ετήσια γενική συνέλευση και να θέσουν θέμα ή ακόμα και να εκφράσουν την αδικία που μπορεί να αισθάνονται για θέματα της διαχείρισης ή αναφορικά με τον τρόπο συμμετοχής της μονάδας τους ή των λοιπών μονάδων. Θα μπορούσαν να ενεργήσουν με κάποιον τρόπο, για να αμφισβητήσουν τις επί συνεχών ετών πράξεις της διαχειριστικής επιτροπής να επιβάλλουν κοινόχρηστα ή άλλα κοινά βάρη με τα οποία ενδεχομένως διαφωνούν. Στη δική της μαρτυρία η Εναγόμενη 2 (ΜΥ1), προσκομίζει το πιστοποιητικό εγγραφής της μονάδας των Εναγόμενων (Τεκμήριο 7[7]). Στο Τεκμήριο 7, αναφέρεται πως ο κλειστός χώρος της μονάδας είναι 88 τ.μ., οι καλυμμένες βεράντες 4 τ.μ., και οι ακάλυπτες βεράντες 16 τ.μ., που δίδουν σύνολο 108 τ.μ., που ήταν και η βάση υπολογισμού της Ενάγουσας (Τεκμήριο 2). Έπειτα, αναφέρεται πως το ποσοστό συμμετοχής της συγκεκριμένης μονάδας στην κοινόκτητη ιδιοκτησία είναι 1,34%. Κοινόκτητη οικοδομή, ως είχε εγγραφεί, φαίνεται από τον τίτλο πως είναι όντως όλα τα blocks. Ο τρόπος που συστάθηκε η κοινόκτητη οικοδομή δεν είναι κάτι που μπορεί να αλλάξει στο πλαίσιο αυτής της διαδικασίας. Είναι όμως κατανοητό το πρόβλημα που ενδεχομένως να αντιμετωπίζουν οι ιδιοκτήτες των μονάδων. Έχοντας υπόψη τα δεδομένα του τίτλου (Τεκμήριο 7) που προσκόμισε η ΜΥ1, και με δεδομένο πως, για ό,τι συνιστά την κοινόκτητη οικοδομή, που είναι όλα τα blocks (ως είναι η περιγραφή της ακίνητης ιδιοκτησίας), τα ετήσια έξοδα ήταν όσα αναφέρονται στο Τεκμήριο 2 και όχι άλλα (δεν προσκομίστηκε μαρτυρία για άλλα έξοδα), για το έτος 2018 (€65.743,00), με βάση το ποσοστό συμμετοχής της μονάδας των Εναγόμενων (1,34%), τα κοινόχρηστα που θα έπρεπε να οφείλουν είναι για όλο το έτος €880,35, οπότε, με την αφαίρεση της πληρωμής των προηγούμενων ιδιοκτητών (€708,67), άφηνε υπόλοιπο €171,
12. Για το έτος 2019 (€67.414,00), με βάση το ποσοστό συμμετοχής της μονάδας των Εναγόμενων (1,34%), τα κοινόχρηστα που θα έπρεπε να οφείλουν είναι για όλο το έτος €903,
13. Το σύνολο της οφειλής των Εναγόμενων, για τα έτη 2018 (€171,68) και 2019 (€903,35), θα έπρεπε να ήταν €1.075,
14. Όχι το ποσό που αξιώνει η Ενάγουσα με την αγωγή της. Η διαφορά, ενόψει του ύψους της οφειλής γενικά, δεν είναι αμελητέα. Δεν προκύπτει από οπουδήποτε να υπήρξε συμφωνία ή Κανονισμός για επαυξημένη συμμετοχή σε κατηγορία δαπανών που δεν καλύπτει το υφιστάμενο καθορισμένο ποσοστό συμμετοχής στην κοινόκτητη οικοδομή. Το Δικαστήριο αποδέχεται το μέρος της μαρτυρίας της ΜΥ1 σχετικά με το Τεκμήριο 7, και τις δηλώσεις που περιέχει το έγγραφο αυτό, πως τα τ.μ. του όλου εμβαδού της μονάδας των Εναγόμενων είναι 108 τ.μ. και ότι το ποσοστό συμμετοχής των Εναγόμενων στην κοινόκτητη οικοδομή είναι καθορισμένο από το Κτηματολόγιο στο 1,34%, και δεν ισχύει οποιοδήποτε άλλο ποσοστό συμμετοχής. Η μαρτυρία της ΜΥ1 ότι η πισίνα δεν έχει άδεια είναι ασαφής και κάπως αντιφατική. Δεν μαρτυρείται από οπουδήποτε ότι η συνιδιόκτητη ιδιωτική πισίνα χρειάζεται άδεια από κάποιαν αρμόδια αρχή, για να λειτουργήσει, και η αποσπασματική παραπομπή του Δικαστηρίου σε μια επιστολή του Δήμου Πάφου ημερομηνίας 29.06.2020 (Τεκμήριο 8) που αναφέρεται σε άγνωστη επιστολή της δικηγόρου των Εναγόμενων ημερομηνίας 28.05.2020 και εκφέρει άποψη, δεν συνιστά μαρτυρία περί αναγκαιότητας τέτοιας άδειας λειτουργίας. Την ίδια στιγμή που οι Εναγόμενοι επιχειρούν να αναδείξουν παράνομη λειτουργία της πισίνας, προσκομίζουν δημοσιεύματα (Τεκμήριο 9) σε σχέση με διαμαρτυρίες των ιδιοκτητών του συγκροτήματος όταν είχαν τοποθετηθεί κιγκλιδώματα στην πισίνα, η τοποθέτηση των οποίων είχε αποφασιστεί σε γενική συνέλευση, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να την χρησιμοποιούν όσοι είχαν οφειλές. Διεκδικούν την ωφέλεια από το συγκεκριμένο κοινόκτητο πράγμα, την πισίνα. Δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή τέτοια μαρτυρία, ως μαρτυρία στην οποία μπορεί να βασιστεί το Δικαστήριο για εξάγει ευρήματα, σχετικά με το ύψος της οφειλής των Εναγόμενων. Βεβαίως, ο αποκλεισμός οποιουδήποτε ιδιοκτήτη από τη χρησιμοποίηση του μέρους της οικοδομής που είναι κοινόκτητο, για μόνον τον λόγο ότι οφείλει κοινόχρηστα, δεν δικαιολογείται, εάν όντως έλαβε χώρα. Εάν έλαβε χώρα, δεν αίρει την εκ του νόμου απορρέουσα υποχρέωση συνεισφοράς που έχουν οι συνιδιοκτήτες, η οποία καταρχήν δεν εξαρτάται από την πραγματική χρησιμοποίηση της κοινόκτητης ιδιοκτησίας (π.χ. πισίνας). Δεν εμποδίζεται η σύναψη συμφωνίας εξαίρεσης ορισμένων συνιδιοκτητών από συγκεκριμένες κοινές δαπάνες, στη βάση του κριτηρίου της ωφέλειας, ωστόσο, εάν δεν υπάρξει τέτοια έγκυρη συμφωνία, καί δεν μπορεί να αποκλειστεί η κοινή χρήση (είτε το μέρος της κοινόκτητης οικοδομής είναι η πισίνα, είτε είναι η ταράτσα είτε είναι ο διάδρομος είτε είναι άλλο μέρος) καί δεν μπορεί να εξαιρεθεί η συνεισφορά. Η υπόθεση των Εναγόμενων δεν είναι ότι στην πράξη λειτούργησαν τα πράγματα ως να είχε καταρτιστεί με την εκατέρωθεν συμπεριφορά τέτοια συμφωνία. Οι Εναγόμενοι δεν ανταπαιτούν αποζημίωση για τη στέρηση κάποιου δικαιώματος χρήσης κοινόκτητης περιουσίας, ούτε δίνουν επαρκείς λεπτομέρειες τέτοιου αποκλεισμού στη χρήση, το δε Τεκμήριο 9 φέρει ημερομηνία το 2021, εκτός του χρόνου στον οποίον αφορά η απαίτηση της Ενάγουσας. Επαναλαμβάνεται πως είναι κατανοητή η θέση στην οποία βρίσκονται οι ιδιοκτήτες μιας τέτοιας κοινόκτητης οικοδομής, που αποτελείται από τόσες μονάδες, την πλειοψηφία της ιδιοκτησίας της οποίας έχει, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, συγκεκριμένος ιδιοκτήτης. Άλλα μέτρα θα πρέπει να λάβουν, για να επιλύσουν αυτό το πρόβλημα, της διασφάλισης της συμμετοχής τους στη διαχείριση ή της κατάρτισης συμφωνίας κατανομής των κοινών βαρών και δαπανών. Στη βάση της προσκομισθείσας μαρτυρίας που μπορεί να γίνει αποδεκτή (εν μέρει των ΜΕ1 και ΜΕ2 και εν μέρει της ΜΥ1), η Ενάγουσα έχει αποδείξει την απαίτησή της για το ποσό των €1.075,03, μόνον. Κατάληξη Ως εκ των ανωτέρω, εκδίδεται απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον των Εναγόμενων 1 και 2, αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα, για το ποσό των €1.075,03, πλέον νόμιμος τόκος, πλέον (ακολουθώντας τον κανόνα σε σχέση με τα έξοδα, ότι ακολουθούν το αποτέλεσμα της αγωγής, εφόσον δεν δικαιολογείται απόκλιση από αυτόν) για τα έξοδα της αγωγής όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............. Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Courtis and Others v. Iasonides