Αίτηση από: T. P. M. H. L., Αρ. Αίτησης ΠΣΑ: 59/2021, 31/1/2023

(1)η μονομερής αίτηση για έκδοση διατάγματος επιβολής του ΠΣΑ, η ακύρωση του οποίου ζητείται με την παρούσα αίτηση, δεν υπεβλήθηκε καλόπιστα επειδή η Καθ' ης αίτηση δεν προέβη σε αποκάλυψη ουσιωδών γεγονότων και επειδή ο σύμβουλος αφερεγγυότητας παρουσίασε γεγονός στη συνέλευση πιστωτών που γνώριζε ότι δεν ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα (δεύτερη επιφύλαξη άρθρου 72

(1)),

(2)το επίδικο ΠΣΑ περιέχει ανακρίβειες και λανθασμένα στοιχεία που επηρεάζουν δυσμενώς τα δικαιώματα των Αιτητών με συγκεκριμένη αναφορά σ' αυτά να παρέχεται μέσα από την ένορκη δήλωση Α. (άρθρο 65(γ) της νομοθεσίας),

(3)δεν προκύπτει εύλογη προοπτική ότι η συμμετοχή της Καθ' ης η αίτησης στον εν λόγω διακανονισμό θα τη διευκολύνει να καταστεί φερέγγυα εντός των επόμενων 5 ετών (άρθρο 35

(1)(γ) της νομοθεσίας),

(4)η Καθ' ης η αίτηση δεν αδυνατεί να αποπληρώσει τα χρέη της λόγω χειροτέρευσης της οικονομικής της κατάστασης ως αποτέλεσμα γεγονότων ή καταστάσεων εκτός του ελέγχου της, τα οποία έχουν συμβεί από το έτος 2009 και μετέπειτα και πριν από την έκδοση του προστατευτικού διατάγματος με συνέπεια την ουσιαστική μείωση του εισοδήματος της κατά τουλάχιστον 25% ή περισσότερο (άρθρο 72

(1)(ε) της νομοθεσίας),

(5)το ΠΣΑ δεν θα θέσει τους Αιτητές στην ίδια ή σε καλύτερη θέση από αυτήν στην οποίαν θα βρίσκονταν σε περίπτωση που η περιουσία της Καθ' ης η αίτησης διατίθετο σύμφωνα με τις διατάξεις του Κεφ.5 (άρθρο 72

(1)(στ)(iv) & άρθρο 73

(1)της νομοθεσίας),

(6)το ΠΣΑ δεν προβλέπει για την πώληση της ακίνητης περιουσίας της Καθ' ης η αίτησης ώστε να πληρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 73 (άρθρο 74 της νομοθεσίας),

(7)σε σχέση με την μεταχείριση της κύριας κατοικίας κατά τη διαμόρφωση πρότασης για ΠΣΑ δεν ήταν λογικά εφικτό η υποβολή εισήγησης που να μην προνοούσε τη διάθεση της κύριας κατοικίας της Καθ' ης η αίτησης (άρθρο 50 της νομοθεσίας),

(8)το επίδικο ΠΣΑ δεν αποτελεί σχέδιο αποπληρωμής εν τη εννοία του νόμου (άρθρο 33 της νομοθεσίας),

(9)το επίδικο ΠΣΑ δεν είναι βιώσιμο αλλά είναι παράλογο και/ή μη λειτουργικό,

(10)η διαδικασία είναι καταχρηστική επειδή μοναδικός στόχος της Καθ' ης η αίτησης υπό τον μανδύα του ΠΣΑ είναι να δημιουργήσει προσκόμματα στην άσκηση των εκ του νόμου απορρεόντων δικαιωμάτων των Αιτητών καθυστερώντας τους να εισπράξουν το λαβείν τους. Η Ένσταση: Η Καθ' ης η αίτηση (Χρεώστιδα) αντέδρασε στις 02.06.22 με την καταχώρηση ειδοποίησης περί πρόθεσης ένστασης επί 21 λόγων. Ορισμένοι από αυτούς επαναλαμβάνονται, άλλοι σχετίζονται με κάποιους άλλους ενώ άλλοι καλύπτονται μεταξύ τους. Ταξινομώντας τους σε ομάδες ουσιαστικά πρόκειται για τους εξής:

(1)Η νομική βάση της αίτησης είναι γενική και αόριστη.

(2)Η αίτηση είναι κατά νόμο και ουσία αβάσιμη, αστήριχτη, παράτυπη και αντικανονική.

(3)Οι Αιτητές δεν νομιμοποιούνται στις αιτούμενες θεραπείες.

(4)Η αίτηση είναι κακόπιστη και καταχρηστική.

(5)Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει η νομοθεσία και/ή οι σχετικοί κανονισμοί για την έκδοση του αιτουμένου διατάγματος και ούτε η έκδοση του δικαιολογείται από τα γεγονότα της υπόθεσης.

(6)Οι Αιτητές έχουν ενεργήσει με κακή πίστη ως προς την έγκριση συναινετικού ΠΣΑ και δεν προσέρχονται στο Δικαστήριο με καθαρά χέρια επιδιώκοντας να πλήξουν τη δικαιοσύνη και δημιουργώντας βλάβη, ταλαιπωρία και έξοδα, σε αντίθεση με την Καθ' ης η αίτηση που επέδειξε καλόπιστη συμπεριφορά. Η ειδοποίηση περί πρόθεσης ένστασης εδράζεται, μεταξύ άλλων, σε άρθρα του Ν.65(Ι)/2015, στους Κανονισμούς 10, 22, 24(α)-(δ), 25, 28 & 34 του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2015 (5/2016), στα άρθρα 27, 27Α & 52 του Κεφ. 5, στη Δ.48 Θ.1-13 & στη Δ.64 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας, στη συμφυή εξουσία και στην πρακτική του Δικαστηρίου. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της Καθ' ης η αίτηση, στην οποίαν επισυνάπτονται έγγραφα προς ενίσχυση της. Στην ένορκη δήλωση, αφού απορρίπτονται όλες οι θέσεις και ισχυρισμοί των Αιτητών ως αβάσιμοι, επαναλαμβάνονται οι προαναφερόμενοι λόγοι ένστασης που η Χρεώστιδα (Καθ' ης η αίτηση) θεωρεί ότι ισχύουν και καθιστούν, κατά τη γνώμη της, την υπό κρίση αίτηση υποκείμενη σε απόρριψη. Προς υποστήριξη τους η Καθ' ης η αίτηση παρέχει τις δικές της εξηγήσεις και αναφέρει ότι ο σύμβουλος αφερεγγυότητας στον οποίο αποτάθηκε ετοίμασε το επίδικο ΠΣΑ με βάση τα σημερινά εισοδήματα της. Στο στάδιο αυτό εκείνο που πρέπει να λεχθεί είναι ότι μέσα από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης αναδύεται ένας επιπρόσθετος λόγος ένστασης που δεν αναφέρεται ευθέως στο σώμα της. Ειδικότερα η Καθ' ης η αίτηση ισχυρίζεται ότι οι Αιτητές εμποδίζονται δια διαγωγής και/ή εγγράφων και γεγονότων από το να προβάλλουν ισχυρισμούς που αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, στη βάση των οποίων ζητείται η έκδοση του αιτουμένου διατάγματος, εξηγώντας γιατί έχει αυτή τη θέση. Ακροαματική Διαδικασία: Η εκδίκαση της υπό κρίση αίτησης περιορίστηκε σε γραπτές αγορεύσεις. Το περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων καθώς και τα επισυνημμένα σ' αυτές τεκμήρια αποτελούν το σύνολο του μαρτυρικού υλικού που προσκομίστηκε στο Δικαστήριο. Αγορεύσεις: Στις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους αμφότεροι συνήγοροι, με παραπομπή σε διατάξεις του Ν.65(Ι)/2015, υποστήριξαν τις εκατέρωθεν και παράλληλα εκ διαμέτρου αντίθετες νομικές θέσεις και ισχυρισμούς τους. Πλήρης ανάλυση της νομικής επιχειρηματολογίας των συνηγόρων είναι καταγραμμένη στα πρακτικά του Δικαστηρίου και δεν χρειάζεται να επαναδιατυπωθεί καθότι δεν θα εξυπηρετήσει οποιοδήποτε πρακτικό σκοπό. Εκεί και όπου κρίνεται ότι χρειάζεται θα γίνεται ειδική αναφορά σε νομικά επιχειρήματα των συνηγόρων. Γεγονότα που αποτελούν κοινό έδαφος των διαδίκων και/ή δεν έχουν αμφισβητηθεί: Στο σημείο αυτό θεωρώ σημαντικό να αναφέρω επιγραμματικά γεγονότα που είτε αποτελούν κοινό έδαφος των διαδίκων είτε δεν έχουν αμφισβητηθεί, όπως αυτά εξόφθαλμα προκύπτουν από το περιεχόμενο του μαρτυρικού υλικού που τέθηκε ενώπιον μου. Αυτά είναι: (α) Η T. P. M. L. είναι εταιρεία εξ' ολοκλήρου θυγατρική των Αιτητών. (β) Οι Αιτητές είναι εταιρεία εξαγοράς πιστωτικών διευκολύνσεων, η οποία συστάθηκε νόμιμα και λειτουργεί σύμφωνα με το Κεφ.113 με έδρα την Λευκωσία. (γ) Οι Αιτητές έχουν αδειοδοτηθεί και εποπτεύονται από την Κεντρική Τράπεζα. (δ) Κατ' εφαρμογή των προνοιών του άρθρου 18 του Ν.169(Ι)/2015 και δυνάμει των προνοιών του Σχεδίου Διακανονισμού που επικυρώθηκε στις 04.06.21 από το Ε.Δ. Λευκωσίας στα πλαίσια της αίτησης αρ. χχχ/2021 και τέθηκε σε ισχύ στις 08.06.21, η Τ. Κ. Δ. Ε. Λ. μεταβίβασε στους Αιτητές, μεταξύ άλλων, πιστωτικές διευκολύνσεις, δικαιώματα που απορρέουν από εξ' αποφάσεως χρέη και τις εξασφαλίσεις/εγγυήσεις αυτών, μία εκ των οποίων είναι και η παρούσα υπόθεση. (ε) Δυνάμει συμφωνίας παροχής υπηρεσιών και διαχείρισης δανείων/πιστωτικών διευκολύνσεων μεταξύ των Αιτητών και της εταιρείας T. P. M. L., η τελευταία ενεργεί για λογαριασμό των πρώτων αναλαμβάνοντας τη διαχείριση αριθμού χρηματοπιστωτικών διευκολύνσεων, συμφωνιών δανείων και εξασφαλίσεων/εγγυήσεων που έχουν μεταφερθεί από την Τ. Κ. Δ. Ε. Λ. στους Αιτητές. Τα πιο πάνω γεγονότα αποτελούν αναπόσπαστο μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου. Έρευνα στο δικαστηριακό φάκελο της υπόθεσης: Για καλύτερη εξακρίβωση όλων των γεγονότων που έχουν διαδραματιστεί ανέτρεξα στο δικαστηριακό φάκελο της υπόθεσης αφού υπήρχε τέτοια δυνατότητα (Γεωργίου v. Οργανισμού Χρηματοδοτήσεως Τραπέζης Κύπρου

(1999)1Γ Α.Α.Δ. 1938). Από την έρευνα του φακέλου διαπίστωσα ότι τα πιο κάτω γεγονότα επίσης συνέβησαν, τα οποία και αυτά αποτελούν ευρήματα του Δικαστηρίου: (α) Στις 11.05.10 οι Αιτητές χορήγησαν στην Καθ' ης η αίτηση και σε άλλο πρόσωπο πιστωτικές διευκολύνσεις υπό τη μορφή στεγαστικού δανείου στη βάση όρων σύμβασης δανείου που υπογράφηκε από τα ενδιαφερόμενα μέρη. (β) Για την εξασφάλιση των οικονομικών υποχρεώσεων της, μεταξύ άλλων, δόθηκε προς όφελος των Αιτητών η υφιστάμενη υποθήκη αρ. Υ5134/07 ημερ. 17.09.07 με την οποίαν υποθηκεύτηκε το ακίνητο που περιγράφεται στη σχετική σύμβαση και δήλωση υποθηκεύσεως ακινήτου και στο σχετικό έγγραφο υποθήκης που φέρουν την υπογραφή της Καθ' ου η αίτηση και ενός άλλου ατόμου ως ενυπόθηκων οφειλετών και των Αιτητών ως ενυπόθηκων δανειστών επί ποσού €136.400 με κυμαινόμενο επιτόκιο προς 5,25%. (γ) Στις 21.11.19 η Τ. Κ. Δ. Ε. Λ. καταχώρισε στο Ε.Δ. Πάφου την αγωγή αρ. [ ]/2019 εναντίον της Καθ' ης η αίτησης και άλλων προσώπων ισχυριζόμενοι ότι αυτοί παραβίασαν τις μεταξύ τους συμφωνίες που αφορούν τις οικονομικές υποχρεώσεις τους προκαλώντας τους ζημιές ύψους €140.170,74 και €4.005,77 πλέον τόκους, για τις οποίες επικαλούμενες απώλειες διεκδικούν την επιδίκαση αποζημιώσεων καθώς επίσης την έκδοση διατάγματος εκποίησης της υποθήκη αρ. [ ]/

1. (δ) Η Καθ' ης η αίτηση αποτάθηκε σε σύμβουλο αφερεγγυότητας δίδοντας του περί τις 29.09.20 οδηγίες για να ενεργεί εκ μέρους της με σκοπό την υποβολή πρότασης για ΠΣΑ προς τους πιστωτές της (Αιτητές). (ε) Ο σύμβουλος αφερεγγυότητας ετοίμασε κατάσταση προσωπικών οικονομικών στοιχείων της Καθ' ης η αίτησης καθώς και το επίμαχο ΠΣΑ, το οποίο υπέβαλε προς έγκριση στη Συνέλευση Πιστωτών που διεξήχθη στις 03.02.
2. (στ) Στη Συνέλευση Πιστωτών δικαίωμα ψήφου είχαν μόνο οι Αιτητές. (ζ) Με ηλεκτρονικό μήνυμα τους ημερ. 03.22.22 προς τον σύμβουλο αφερεγγυότητας, οι Αιτητές απέρριψαν το προτεινόμενο ΠΣΑ. (η) Στα πλαίσια μονομερούς αίτησης ημερ. 17.09.21 που καταχωρίστηκε από την Υπηρεσία Αφερεγγυότητας, εκδόθηκε στις 24.09.21 προστατευτικό διάταγμα δυνάμει των προνοιών του άρθρου 39 του Ν.65(Ι)/2015 αναφορικά με τον Καθ' ου η αίτηση. (θ) Με επιστολή του ημερ. 28.09.21 προς τους Αιτητές, ο σύμβουλος αφερεγγυότητας ειδοποίησε γραπτώς τους Αιτητές για την έκδοση προστατευτικού διατάγματος καλώντας τους, ανάμεσα σ' άλλα, να επαληθεύσουν εντός 35 ημερών τα οφειλόμενα εις αυτούς ποσά από τον Καθ' ου η αίτηση σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 43 του Ν.65(Ι)/2015 καθώς επίσης να υποβάλουν εντός 20 ημερών εκτίμηση της αγοραίας αξίας της περιουσίας του Καθ' ου η αίτηση που υπόκειται σε εξασφάλιση σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 44 του Ν.65(Ι)/
3. (ι) Με ένορκη δήλωση ημερ. 31.01.22 προς τον σύμβουλο αφερεγγυότητας, οι Αιτητές επαλήθευσαν το χρέος της Καθ' ης η αίτησης, το οποίο υπολόγισαν σε €160.144,12 πλέον τόκους ενώ προγενέστερα και συγκεκριμένα στις 08.10.21 προέβηκαν σε εκτίμηση της αγοραίας αξίας της περιουσίας της Καθ' ης η αίτησης που υπόκειται σε εξασφάλιση που ετοιμάστηκε από εμπειρογνώμονα-εκτιμητή ακινήτων εγγεγραμμένο στο μητρώο του Ε.Τ.Ε.Κ. (κ) Την ίδια ημέρα, ήτοι στις 31.01.22, ο σύμβουλος αφερεγγυότητας με ηλεκτρονικό του μήνυμα ενημέρωσε τους Αιτητές ότι η επαλήθευση του χρέους γινόταν αποδεκτή από μέρους της Καθ' ης η αίτησης. (λ) Στις 22.12.21, κατόπιν μονομερούς αίτησης ημερ. 17.12.21 που προωθήθηκε από τον σύμβουλο αφερεγγυότητας, εκδόθηκε διάταγμα με το οποίο παρατάθηκε η ισχύς του προστατευτικού διατάγματος σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 39 του Ν.65(Ι)/
4. (μ) Στις 10.03.22, κατόπιν μονομερούς αίτησης ημερ. 04.03.22 που προωθήθηκε από την Καθ' ης η αίτηση, εκδόθηκε διάταγμα με το οποίο παρατάθηκε η ισχύς του προστατευτικού διατάγματος σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 76 του Ν.65(Ι)/
5. (ν) Την ίδια ημέρα, ήτοι στις 10.03.22, στα πλαίσια ξεχωριστής μονομερούς αίτησης ημερ. 04.03.22 που καταχωρίστηκε από την Καθ' ης η αίτηση, εκδόθηκε διάταγμα επιβολής στους Αιτητές του επίμαχου ΠΣΑ δυνάμει των προνοιών του άρθρου 72 του Ν.65(Ι)/
6. (ξ) Στις 04.04.22 καταχωρίστηκε η υπό κρίση αίτηση. Νομική Πτυχή: Η οικονομική κρίση που έπληξε την Κύπρο το έτος 2012 οδήγησε στην αύξηση των μη εξυπηρετούμενων δανείων, ως αποτέλεσμα των οποίων δημιουργήθηκαν προβλήματα σταθερότητας του χρηματοπιστωτικού τομέα. Το κράτος έλαβε μια σειρά από έκτακτα ειδικά μέτρα, ένα από τα οποία είναι η θέσπιση ειδικής νομοθεσίας και σχετικούς κανονισμούς. Πρόκειται για τον περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμος του 2015 μετά των συναφών τροποποιήσεων (Ν.65(Ι)/2015) και τον περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Διαδικαστικό Κανονισμό του 2015 (5/2016). Όπως σημειώνεται στο προοίμιο της νομοθεσίας, οι χρεώστες ήταν αυτοί που επηρεάστηκαν ιδιαίτερα δυσμενώς από τις συνέπειες της κρίσης. Τα μέτρα λήφθηκαν προκειμένου να αποκατασταθεί η εύρυθμη λειτουργία του χρηματοπιστωτικού συστήματος και κατ' επέκταση να επανεκκινήσει η οικονομία του νησιού. Περαιτέρω το κράτος προέβηκε σε ενέργειες για να αποτρέψει την μετακύλιση των επιπτώσεων της κρίσης στην ευρύτερη οικονομία και κοινωνία ώστε να προφυλαχτούν τα δικαιώματα του κοινωνικού συνόλου στην Κυπριακή Δημοκρατία. Προς το σκοπό αυτό αναζητήθηκε τρόπος να υποβοηθηθούν αφερέγγυοι χρεώστες για να αντιμετωπίσουν τις οφειλές τους και καθορίστηκε διαδικασία ώστε, υπό προϋποθέσεις, να αποφεύγεται η πτώχευση τους προκειμένου να διευκολυνθεί η ενεργός συμμετοχή τους στην οικονομική δραστηριότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Με την εφαρμογή του πλαισίου προστασίας των αφερέγγυων χρεωστών, οι πιστωτές δεν πρέπει να βρίσκονται σε χειρότερη θέση από αυτήν στην οποίαν θα βρίσκονταν εάν η περιουσία του χρεώστη διατίθετο σύμφωνα με τις διατάξεις του Κεφ.
7. Το κράτος επιχείρησε να θεσπίσει μηχανισμό και να καθορίσει διαδικασία που να προστατεύουν τον πυρήνα των δικαιωμάτων των εμπλεκομένων με στόχο να εξασφαλίζεται η ισορροπία μεταξύ τους και να κατανέμονται τα βάρη σ' αυτούς κατά τρόπο δίκαιο. Με τη νομοθεσία αυτή επιδιώχτηκε η εισαγωγή ενός μηχανισμού που να επιτρέπει σε ένα αφερέγγυο χρεώστη, εφόσον πληροί συγκεκριμένα κριτήρια, να πετύχει, υπό προϋποθέσεις, αναδιάρθρωση του χρέους του, ενώ την ίδια στιγμή να διασφαλίζονται τα δικαιώματα των πιστωτών με τον τρόπο που εξηγήθηκε πιο πάνω. Το ΠΣΑ ετοιμάζεται κατά κανόνα από σύμβουλο αφερεγγυότητας και παρουσιάζεται στη Συνέλευση Πιστωτών. Εκεί είτε εγκρίνεται είτε απορρίπτεται από τους Πιστωτές. Εάν το ΠΣΑ εγκριθεί από τους πιστωτές τότε τίθεται σε ισχύ εφόσον πρώτα επικυρωθεί από το Δικαστήριο (άρθρο 61). Σε περίπτωση που δεν εγκριθεί από τους Πιστωτές στην Συνέλευση, όπως ισχύει στη δική μας υπόθεση, τότε εφόσον πληρούνται οι προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 72

(1)ο Χρεώστης δύναται να αιτηθεί μονομερώς στο Δικαστήριο την έκδοση διατάγματος με το οποίο να επιβάλλεται σε όλους τους πιστωτές το ΠΣΑ που απέρριψαν στη συνέλευση. Σύμφωνα με το άρθρο 73

(1), το Δικαστήριο δύναται να εκδώσει το διάταγμα µόνο στις περιπτώσεις που το ΠΣΑ το οποίο απορρίφθηκε από τους πιστωτές, θα είχε ως αποτέλεσμα να θέσει τους πιστωτές στην ίδια ή σε καλύτερη θέση από αυτήν στην οποία τέτοιοι πιστωτές θα ευρίσκονταν εάν η περιουσία του χρεώστη διατίθετο σύμφωνα µε τις διατάξεις του περί Πτώχευσης Νόμου, εξαιρουμένων των περιουσιακών στοιχειών που δεν διατίθενται και τηρουμένης της σειράς προτεραιότητας των χρεών. Ακόμη το Δικαστήριο δύναται να εκδώσει τέτοιο διάταγμα μόνο στις περιπτώσεις όπου το ΠΣΑ το οποίο απορρίφθηκε από τους πιστωτές δεν προνοεί ότι ο χρεώστης θα απωλέσει την ιδιοκτησία της κύριας κατοικίας του (άρθρο 73

(4)). Η έκδοση ενός τέτοιου διατάγματος σε Πιστωτές θα έχει το ίδιο αποτέλεσμα που προνοείται στο άρθρο 61 ή θα περιλαμβάνει τέτοιους όρους που το Δικαστήριο κρίνει κατάλληλους να επιβάλει (άρθρο 73

(5)). Για σκοπούς αξιολόγησης του κριτηρίου κατά πόσο το ΠΣΑ που έχει απορριφθεί από τους Πιστωτές, θα έχει ως αποτέλεσμα να θέσει τους πιστωτές στην ίδια ή σε καλύτερη θέση από αυτήν στην οποία τέτοιοι πιστωτές θα ευρίσκονταν εάν η περιουσία του χρεώστη διατίθετο σύμφωνα µε τις διατάξεις του περί Πτώχευσης Νόμου, το Δικαστήριο, δυνάμει του άρθρου 73

(2), λαμβάνει υπόψη την έκθεση την οποία εκδίδει ο σύμβουλος αφερεγγυότητας, σύμφωνα µε τις διατάξεις της παραγράφου (δ) του εδαφίου

(1)του άρθρου 52, καθώς και οποιαδήποτε άλλα έγγραφα ή στοιχεία που το δικαστήριο κρίνει σχετικά. Επίσης λαμβάνονται υπόψη όλα τα περιουσιακά στοιχεία του χρεώστη για σκοπούς ενίσχυσης της δυνατότητας αποπληρωμής των χρεών του σύμφωνα µε τις διατάξεις του άρθρου 74 (άρθρο 73

(3)). Με βάση το άρθρο 72

(4)ο Χρεώστης μετά την έκδοση διατάγματος δυνάμει του παρόντος άρθρου δίδει ειδοποίηση στους καθορισμένους Πιστωτές, στους Εγγυητές, στον σύμβουλο αφερεγγυότητας και στην Υπηρεσία Αφερεγγυότητας. Οποιοδήποτε δε από τα πιο πάνω πρόσωπα, ήτοι Πιστωτές, Εγγυητές, σύμβουλος αφερεγγυότητας και Υπηρεσία Αφερεγγυότητας, δύναται, δυνάμει του άρθρου 72

(5), να προσφύγει στο Δικαστήριο για ακύρωση του διατάγματος που εκδίδεται δυνάμει του εν λόγω άρθρου εντός δεκαπέντε

(15)ημερών από την ημερομηνία που ειδοποιήθηκε για την έκδοσή του. Περαιτέρω σύμφωνα με το άρθρο 77, το οποίο επίσης αφορά το μέρος της νομοθεσίας που πραγματεύεται περιπτώσεις μη συναινετικών ΠΣΑ, σημειώνεται ότι οι διατάξεις των άρθρων 62-71 εφαρμόζονται κατ' αναλογίαν σε ΠΣΑ το οποίο επιβάλλεται κατόπιν διατάγματος Δικαστηρίου. Αυτό σημαίνει ότι ακολουθούνται, κατ' αναλογία, οι πρόνοιες του άρθρου 65, μέσα από τις οποίες απαριθμούνται οι λόγοι για τους οποίους δύναται να προσβληθεί το ΠΣΑ. Είναι οι εξής: (α) Ότι ο χρεώστης έχει µε τη συμπεριφορά του κατά τα δύο

(2)έτη πριν από την έκδοση προστατευτικού διατάγματος σύμφωνα µε τις διατάξεις του άρθρου 39, διευθετήσει τις οικονομικές του υποθέσεις µε τέτοιο τρόπο ούτως ώστε να είναι ή να γίνει επιλέξιμος να υποβάλει αίτηση για Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής, (β) δεν υπήρξε συμμόρφωση µε τις διαδικαστικές απαιτήσεις του παρόντος Νόμου, περιλαμβανομένης της µη ύπαρξης τελεσίδικης απόφασης δικαστηρίου σε σχέση µε την επαλήθευση σύμφωνα µε τις διατάξεις του άρθρου 43, όπου αυτό εφαρμόζεται, (γ) υπάρχει ουσιαστική ανακρίβεια ή παράλειψη στην Κατάσταση Προσωπικών Οικονομικών Στοιχείων, η οποία παραβλάπτει ουσιωδώς τα συμφέροντα του πιστωτή, (δ) ο χρεώστης δεν πληρούσε τα κριτήρια επιλεξιμότητας του άρθρου 35. (ε) ο χρεώστης έχει διαπράξει αδίκημα που προβλέπεται στον παρόντα Νόμο το οποίο προκαλεί ουσιαστική βλάβη στον πιστωτή, (στ) ο χρεώστης είχε συναλλαγή µε πρόσωπο η οποία έγινε κατά την περίοδο τριών

(3)ετών αμέσως πριν από την ημερομηνία καταχώρισης αίτησης για έκδοση προστατευτικού διατάγματος, η οποία δεν έγινε έναντι αξιόλογης αντιπαροχής και η οποία συνέβαλε ουσιαστικά στην ανικανότητα του χρεώστη να αποπληρώσει τα χρέη του, εξαιρουμένων των χρεών τα οποία οφείλονται στα πρόσωπα µε τα οποία ο χρεώστης είχε εισέλθει σε συναλλαγές οι οποίες δεν έγιναν έναντι αξιόλογης αντιπαροχής, (ζ) ο χρεώστης έδειξε προτίμηση δολίως σε πρόσωπο, τηρουμένων των διατάξεων της οικείας νομοθεσίας, κατά την περίοδο των τριών

(3)ετών αμέσως πριν από την ημερομηνία καταχώρισης αίτησης για έκδοση του προστατευτικού διατάγματος, η οποία είχε ως αποτέλεσμα την ουσιαστική μείωση του διαθέσιμου ποσού για την πληρωμή των χρεών του, εξαιρουμένων των χρεών που οφείλονται στο πρόσωπο στο οποίο δόθηκε η δόλια προτίμηση. Τα κριτήρια επιλεξιμότητας για μη συναινετικό ΠΣΑ καταγράφονται στα εδάφια

(1),

(2)και

(3)του άρθρου 72. Τα παραθέτω αυτούσια: «72.-

(1)Σε περίπτωση που Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωµής απορρίφθηκε από τη συνέλευση των πιστωτών, σύµφωνα µε τις διατάξεις του Τίτλου II του παρόντος Κεφαλαίου και πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις- (α) ∆ιαγράφηκε µε το 16(α) του 85(Ι) του 2018. (β) τουλάχιστον ένας από τους πιστωτές του είναι εξασφαλισµένος πιστωτής, ο οποίος έχει εξασφάλιση επί της κύριας κατοικίας του χρεώστη η οποία βρίσκεται στη ∆ηµοκρατία, η αγοραία αξία της οποίας δεν υπερβαίνει το ποσό των τριακοσίων πενήντα χιλιάδων ευρώ (€350.000)· και (γ) η συνολική αξία των περιουσιακών στοιχείων του χρεώστη, εξαιρουµένης της κύριας κατοικίας του, δεν υπερβαίνει τις πεντακόσιες χιλιάδες ευρώ (€500.000)· και (δ) Διαγράφηκε µε το 16(δ) του 85(Ι) του 2018. (ε) ο χρεώστης αδυνατεί να αποπληρώσει τα χρέη του λόγω χειροτέρευσης της οικονοµικής του κατάστασης ως αποτέλεσµα γεγονότων ή καταστάσεων εκτός του ελέγχου του, τα οποία έχουν επισυµβεί από το 2009 και εντεύθεν και πριν από την αίτηση για έκδοση προστατευτικού διατάγµατος σύµφωνα µε τις διατάξεις του άρθρου 39, και είχαν ως αποτέλεσµα την ουσιαστική µείωση του εισοδήµατος του κατά τουλάχιστον είκοσι πέντε τοις εκατόν (25%) ή περισσότερο· και (στ) ο σύµβουλος αφερεγγυότητας έχει υπογράψει δήλωση µε την οποία επιβεβαιώνει ότι, έχει την άποψη ότι- (

1. i)οι πληροφορίες που περιέχονται στην Κατάσταση Προσωπικών Οικονοµικών Στοιχείων που ετοιµάστηκε σύµφωνα µε τις διατάξεις του άρθρου 28, εξ όσων ο ίδιος γνωρίζει ή οφείλει να γνωρίζει, είναι πλήρεις και ακριβείς· και (
2. ii)ο χρεώστης πληροί τα κριτήρια επιλεξιµότητας των άρθρων 35 και του παρόντος άρθρου για να αιτηθεί στο δικαστήριο για την έκδοση διατάγµατος σύµφωνα µε τις διατάξεις του παρόντος Τίτλου ·και (iii) ο χρεώστης έχει επιδείξει καλή πίστη ως προς την έγκριση συναινετικού Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωµής δυνάµει των διατάξεων του Τίτλου II του παρόντος Κεφαλαίου, αλλά αυτή δεν κατέστη δυνατή· και (
3. iv)το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωµής που απορρίφθηκε από τους πιστωτές έχει ως αποτέλεσµα να θέσει τους πιστωτές στην ίδια ή σε καλύτερη θέση από αυτήν στην οποία θα βρίσκονταν οι εν λόγω πιστωτές, εάν η περιουσία του χρεώστη εδιατίθετο σύµφωνα µε τις διατάξεις του περί Πτώχευσης Νόµου, εξαιρουµένων των περιουσιακών στοιχειών που δεν διατίθενται και τηρουµένης της σειράς προτεραιότητας των χρεών· και (
4. iv)τηρούµενων των διατάξεων του άρθρου 74, το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωµής προβλέπει ότι τα περιουσιακά στοιχεία του χρεώστη, εξαιρουµένης της κύριας κατοικίας του και ποσού για την κάλυψη των λογικών εξόδων διαβίωσης του ιδίου και των εξαρτώµενων µελών της οικογένειάς του, χρησιµοποιούνται για την εξυπηρέτηση των χρέων του, ο χρεώστης δύναται να αιτείται µονοµερώς στο δικαστήριο την έκδοση διατάγµατος, µε το οποίο να επιβάλλεται σε όλους τους πιστωτές το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωµής που απέρριψαν σε συνέλευσή τους σύµφωνα µε τις διατάξεις του Τίτλου II του παρόντος Κεφαλαίου: Νοείται ότι, ο χρεώστης δύναται να υποβάλει αίτηση δυνάµει του παρόντος άρθρου στο δικαστήριο, µόνο ενόσω βρίσκεται σε ισχύ προστατευτικό διάταγµα το οποίο εκδίδεται δυνάµει του άρθρου 75: Νοείται περαιτέρω ότι, ο χρεώστης οφείλει όπως υποβάλει την αίτησή του αυτή στο δικαστήριο, καλή τη πίστει.

(2)Για τους σκοπούς της παραγράφου (ε) του εδαφίου

(1), τεκµαίρεται ότι οποιαδήποτε µείωση στα εισοδήµατα την οποία υπέστη ο χρεώστης από το έτος 2012 και µέχρι την ηµεροµηνία έναρξης ισχύος του παρόντος Νόµου οφείλεται σε γεγονότα ή καταστάσεις εκτός του ελέγχου του χρεώστη και πιο συγκεκριµένα στην οικονοµική κρίση, εκτός εάν ο πιστωτής µπορεί να αποδείξει, στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων, ότι ο λόγος για τον οποίο ο χρεώστης αδυνατεί να αποπληρώσει τα χρέη του είναι άλλος από την οικονοµική κρίση.

(3)Για τον καθορισµό της αγοραίας αξίας της κύριας κατοικίας για τους σκοπούς της παραγράφου (β) του εδαφίου

(1), ακολουθείται η διαδικασία που προβλέπεται από τις διατάξεις του άρθρου 44.» Σε ότι αφορά τα κριτήρια επιλεξιμότητας Χρεώστη ΠΣΑ κάτω από το άρθρο 35 που γίνεται αναφορά πιο πάνω, παρατίθενται και αυτά αυτούσια: «(α) έχει τη συνήθη του διαμονή στη ∆ημοκρατία: Νοείται ότι, πρόσωπο το οποίο είχε τη συνήθη διαμονή του στη ∆ημοκρατία μέχρι και τρία

(3)χρόνια πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος νόμου, δεν απαιτείται να πληροί το κριτήριο της συνήθους διαμονής κατά το χρόνο υποβολής της αίτησης για έκδοση προστατευτικού διατάγματος· (β) είναι αφερέγγυος· (γ) υπάρχει εύλογη προοπτική ότι η συμμετοχή του χρεώστη σε τέτοιο διακανονισμό θα τον διευκολύνει να καταστεί φερέγγυος σε περίοδο όχι μεγαλύτερη των πέντε

(5)ετών, σύμφωνα µε την δήλωση του συμβούλου αφερεγγυότητας, δυνάμει των διατάξεων του άρθρου 32· (δ) έχει συμπληρώσει την Κατάσταση Προσωπικών Οικονομικών Στοιχείων και υπέβαλε ένορκη δήλωση µε την οποία επιβεβαιώνει ότι η κατάσταση των περιουσιακών στοιχείων, υποχρεώσεων, εσόδων και εξόδων του είναι ακριβής και πλήρης· (ε) ο σύμβουλος αφερεγγυότητας του χρεώστη έχει συμπληρώσει τη γραπτή δήλωση δυνάμει των διατάξεων της παραγράφου (δ), του άρθρου 32, σε σχέση µε το χρεώστη· (στ) ο χρεώστης έχει συγκατατεθεί σε επιβεβαίωση των οικονομικών του στοιχείων από το Σύμβουλο Αφερεγγυότητας, σύμφωνα µε τις διατάξεις του άρθρου 28· (ζ) ο χρεώστης δεν είναι: (i) Πτωχεύσας ο οποίος δεν αποκαταστάθηκε· (ii) πτωχεύσας που αποκαταστάθηκε και υπόκειται σε διάταγμα για πληρωμή μισθού ή αποδοχών, σύμφωνα µε τις διατάξεις του άρθρου 52 του περί Πτώχευσης Νόμου. (η) ο χρεώστης: (i) ∆εν υπήρξε καθορισμένος χρεώστης σε προστατευτικό διάταγμα κατά τη διάρκεια περιόδου δώδεκα

(12)μηνών πριν από την ημερομηνία υποβολής αίτησης Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής· (ii) δεν έχει απαλλαγεί από τα χρέη του δυνάμει ∆ιατάγματος Απαλλαγής Οφειλών, κατά τη διάρκεια περιόδου τριών

(3)ετών πριν από την ημερομηνία υποβολής αίτησης Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής· (iii) δεν έχει αποκατασταθεί, σύμφωνα µε τις διατάξεις του περί Πτώχευσης Νόμου, κατά τη διάρκεια περιόδου πέντε

(5)ετών, πριν από την ημερομηνία υποβολής αίτησης Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωμής.» Ολοκληρώνω τη νομική έρευνα παραθέτοντας αυτούσια τις υποχρεωτικές προϋποθέσεις που πρέπει το ΠΣΑ να τηρεί, όπως αυτές καταγράφονται στο άρθρο 46: «(α) Το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωµής πρέπει να καθορίζει µε σαφήνεια τα εξασφαλισµένα και τα µη εξασφαλισµένα χρέη· (β) η µέγιστη διάρκεια του Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωµής είναι εξήντα

(60)µήνες και δύναται να παραταθεί για περαιτέρω περίοδο που δεν µπορεί να ξεπερνά τους δώδεκα

(12)µήνες µόνο υπό τις περιστάσεις που ρητά καθορίζονται στους όρους και προϋποθέσεις του Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωµής: Νοείται ότι η µέγιστη διάρκεια των µηνιαίων δόσεων για αποπληρωµή εξασφαλισµένων χρεών δύναται να επεκτείνεται για περαιτέρω περίοδο, σύµφωνα µε τους όρους και τις προϋποθέσεις της αρχικής σύµβασης δανείου, εκτός εάν και στον βαθµό που προβλέπεται διαφορετικά από το ίδιο το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωµής· (γ) όταν ο χρεώστης συµµορφώνεται µε όλες του τις υποχρεώσεις που καθορίζονται από το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωµής, κατά τη λήξη του εν λόγω σχεδίου δεν απαλλάσσεται από τα εξασφαλισµένα χρέη του που καλύπτονται από το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωµής και συνεχίζει να υπέχει υποχρέωσης προς εξόφληση των εν λόγω χρεών σύµφωνα µε τους όρους και προϋποθέσεις της αρχικής σύµβασης δανείου, εκτός εάν και στο βαθµό που προβλέπεται διαφορετικά από το ίδιο το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωµής και υπό τους όρους και προϋποθέσεις που καθορίζονται σε αυτό· (δ) οι όροι του Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωµής Προσωπικού πρέπει να έχουν ως αποτέλεσµα να θέσουν τους πιστωτές στην ίδια ή σε καλύτερη θέση από αυτήν στην οποία αυτοί θα ευρίσκονταν, εάν η περιουσία του χρεώστη εδιατίθετο σύµφωνα µε τις διατάξεις του περί Πτώχευσης Νόµου, εξαιρουµένων των περιουσιακών στοιχειών που δεν διατίθενται και τηρουµένης της σειράς προτεραιότητας των χρεών, εκτός εάν ληφθεί η συγκατάθεση του πιστωτή για την επίτευξη διαφορετικού αποτελέσµατος: Νοείται ότι, για σκοπούς του παρόντος εδαφίου, δεν εφαρµόζεται και δεν λαµβάνεται υπόψη η προτεραιότητα πληρωµής χρεών προς τη ∆ηµοκρατία ή τις αρχές τοπικής διοίκησης, όπως αυτή προβλέπεται στην παράγραφο (α) του εδαφίου

(1)του άρθρου 38 του περί Πτώχευσης Νόµου· (ε) το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωµής δεν απαιτεί από το χρεώστη να πωλεί οποιαδήποτε βιβλία, εργαλεία και άλλα αντικείµενα εξοπλισµού που χρησιµοποιούνται από το χρεώστη και τα οποία λογικά είναι αναγκαία για την απασχόληση ή επιχείρηση του, εκτός εάν ο χρεώστης συναινεί ρητά στην εν λόγω πώληση· (στ) το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωµής δεν περιέχει όρους οι οποίοι να απαιτούν από το χρεώστη να κάνει πληρωµές τέτοιου ύψους ώστε ο χρεώστης να µην έχει στη διάθεσή του ικανοποιητικό εισόδηµα για τα λογικά έξοδα διαβίωσης για τον εαυτό του και για τα µέλη της οικογένειάς του, εκτός εάν ο χρεώστης συναινεί ρητά· (ζ) το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωµής προβλέπει (

1. i)πληρωµές για την κάλυψη των δαπανών και εξόδων του συµβούλου αφερεγγυότητας που σχετίζονται µε τα θέµατα που αναφέρονται στον Τίτλο Ι του παρόντος Κεφαλαίου και στη συνεχή διαχείριση του Σχεδίου, σύµφωνα µε τους περί Συµβούλων Αφερεγγυότητας Κανονισµούς του 2015. (
2. ii)την πληρωµή των πάσης φύσεως φορολογικών υποχρεώσεων που προκύπτουν για το χρεώστη, αναφορικά µε οποιεσδήποτε ενέργειες στις οποίες αυτός προέβη, κατά τη διάρκεια και στο πλαίσιο διαχείρισης του Σχεδίου· και ότι- (I) τέτοιες φορολογικές υποχρεώσεις του χρεώστη πληρώνονται κατά προτεραιότητα σε σχέση µε οποιεσδήποτε άλλες πληρωµές σε καθορισµένους πιστωτές· και (II) οποιαδήποτε παράλειψη του χρεώστη να συµµορφωθεί µε τους όρους του Σχεδίου αναφορικά µε τέτοιες υποχρεώσεις συνιστά παράβαση του Σχεδίου η οποία δίνει δικαίωµα στον Έφορο Φορολογίας να ανακαλέσει τη συγκατάθεσή του δυνάµει των διατάξεων του άρθρου 36 να αποδεχθεί τον συµβιβασµό που περιλαµβάνεται στο Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωµής, όπου αυτό εφαρµόζεται· (iii) υποδεικνύει το ενδεχόµενο ύψος των τελών, εξόδων και δαπανών που θα πραγµατοποιηθούν ή όταν αυτό δεν είναι εφικτό, τη βάση επί της οποίας τέτοια τέλη, έξοδα και δαπάνες υπολογίζονται· και (
3. iv)προσδιορίζει το πρόσωπο ή τα πρόσωπα τα οποία καταβάλλουν τέτοια τέλη, έξοδα και δαπάνες και τον τρόπο µε τον οποίο καταβλήθηκαν ή θα καταβληθούν (η) το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωµής προβλέπει τον τρόπο µε τον οποίο τα χρέη του χρεώστη θα αντιµετωπίζονται σε περίπτωση θανάτου ή διανοητικής ανικανότητάς του, σύµφωνα µε τις διατάξεις, της οικείας νοµοθεσίας· (θ) υπό την επιφύλαξη των διατάξεων του εδαφίου

(3)του άρθρου 50, το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωµής διασφαλίζει ότι ο χρεώστης δεν διαθέτει όλα του τα δικαιώµατα επί της κύριας κατοικίας του, περιλαµβανοµένης της κατοχής τέτοιας κατοικίας· (ι) το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωµής προβλέπει ότι οι περιστάσεις και συνθήκες του χρεώστη αναθεωρούνται από τον σύµβουλο αφερεγγυότητας σε τακτά χρονικά διαστήµατα, τα οποία καθορίζονται από το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωµής, και τα οποία σε κάθε περίπτωση δεν µπορούν να είναι µεγαλύτερα των δώδεκα

(12)µηνών, κατά τη διάρκεια της περιόδου που το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωµής είναι σε ισχύ: Νοείται ότι, η υποχρέωση αναθέωρησης των περιστάσεων και συνθηκών του χρεώστη παύει να υφίσταται σε περίπτωση τερµατισµού του Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωµής, σύµφωνα µε τις διατάξεις των άρθρων 68 ή 69 του παρόντος Νόµου. (κ) Το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωµής προβλέπει ότι η αναθεώρηση που αναφέρεται στο εδάφιο

(1), περιλαµβάνει την ετοιµασία από το χρεώστη νέας Κατάστασης Προσωπικών Οικονοµικών Στοιχείων για την περίοδο υπό αναθεώρηση, αντίγραφο της οποίας συνοδευόµενο από δήλωση του συµβούλου αφερεγγυότητας ως προς το κατά πόσο θεωρεί µε βάση τα γεγονότα και δεδοµένα που είναι σε γνώση του την εν λόγω κατάσταση πλήρη και ακριβή, θα αποστέλλεται από το σύµβουλο αφερεγγυότητας σε κάθε καθορισµένο πιστωτή. (λ) το Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωµής προβλέπει για τον τρόπο διαχείρισης της εξασφάλισης που κατέχεται από εξασφαλισµένο καθορισµένο πιστωτή, σύµφωνα µε τις διατάξεις των άρθρων 48 µέχρι 51. (µ) Οι όροι του Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωµής καθορίζουν τις συνθήκες υπό τις οποίες ο σύµβουλος αφερεγγυότητας υποχρεούται να προτείνει τροποποίησή του σύµφωνα µε τις διατάξεις του άρθρου 64.

(3)Η Υπηρεσία Αφερεγγυότητας δύναται να εκδίδει Κώδικα Πρακτικής για σκοπούς κατεύθυνσης ως προς την εφαρµογή οποιωνδήποτε από τα θέµατα που αναφέρονται στο εδάφιο

(2).

(4)Για τους σκοπούς της παραγράφου (ε) του εδαφίου

(2)και χωρίς επηρεασµό των διατάξεων του εδαφίου

(3), κατά τον υπολογισµό του κατά πόσο ο χρεώστης θα έχει στη διάθεσή του ικανοποιητικό εισόδηµα για τα λογικά έξοδα διαβίωσης γι' αυτόν και για τα µέλη της οικογένειας του, στο πλαίσιο του Προσωπικού Σχεδίου Αποπληρωµής, θα λαµβάνονται υπόψη οι κατευθυντήριες γραµµές που εκδίδονται δυνάµει των διατάξεων του άρθρου 8.» Εξέταση της υπό κρίση αίτησης σε συνάρτηση με τους λόγους ένστασης και εξαγωγή συμπερασμάτων: Καθοδηγούμενος από το πιο πάνω νομικό πλαίσιο στρέφομαι να εξετάσω την υπό κρίση αίτηση υπό το φως των λόγων ένστασης και στη βάση των θέσεων και επιχειρημάτων αμφοτέρων πλευρών. Προς το σκοπό αυτό έχω θέσει ενώπιον μου το περιεχόμενο των εμπεριστατωμένων αγορεύσεων των συνηγόρων, το οποίο και μελέτησα με προσοχή. Έχω επίσης μελετήσει ενδελεχώς όλο το μαρτυρικό υλικό που έχει τεθεί ενώπιον μου. Θα ξεκινήσω την ενασχόληση μου από την εξέταση του πρώτου λόγου ένστασης, με τον οποίον η Καθ' ης η αίτηση (Χρεώστιδα) παραπονιέται ότι η νομική βάση της υπό κρίση αίτησης είναι γενική και αόριστη. Πρόκειται για ένα ισχυρισμό που παρέμεινε στη σφαίρα της λεκτικής αναφοράς. Είναι μία μετέωρη τοποθέτηση δίχως υποστηρικτικό υπόβαθρο. Στην ένορκη δήλωση του η Καθ' ης η αίτηση δεν εξηγεί τη θέση της αυτή. Ούτε η αγόρευση της η ευπαίδευτη συνήγορος της Χρεώστιδας πραγματεύεται το ζήτημα αυτό. Κατά συνέπεια, θεωρώ ότι η Καθ' ης η αίτηση έχει εγκαταλείψει τη θέση της αυτή. Σε κάθε περίπτωση, ο λόγος αυτός ένστασης στερείται τεκμηρίωσης. Πέραν όμως και ανεξαρτήτως του πιο πάνω, παρατηρώ ότι το λεκτικό του αιτητικού, όπως αυτό διατυπώνεται στο σώμα της υπό κρίση αίτησης, είναι ξεκάθαρο. Εκείνο που επιδιώκεται δεν επιδέχεται καμία παρερμηνεία. Νομικά υποστηρίζεται από τη νομική βάση στην οποίαν εδράζεται η προώθηση της παρούσας αίτησης. Αυτό που διαπιστώνω είναι ότι στη νομική βάση της αίτησης περιλαμβάνονται τα άρθρα του Ν.65(Ι)/2015 που αφορούν περιπτώσεις μη συναινετικών ΠΣΑ, τα οποία παρέχουν το δικαιοδοτικό υπόβαθρο της παρούσας περίπτωσης. Πρόκειται για το άρθρο 72 σε συνδυασμό κυρίως με τα άρθρα 73, 74, 77, 35 και 65 της εν λόγω νομοθεσίας. Παράλληλα με την αναφορά στο σώμα αυτής του Κανονισμού 24 του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Διαδικαστικού Κανονισμού του 2015 (5/2016) περιλαμβάνεται το δικονομικό πλαίσιο εντός του οποίου η παρούσα περίπτωση εκδικάζεται. Έχοντας υπόψη μου το αντικείμενο που ζητείται να εξεταστεί καθώς επίσης το περιεχόμενο της νομικής βάσης πάνω στην οποίαν στηρίζεται το υπό εκδίκαση θέμα, κρίνω ότι η υπό κρίση αίτηση είναι σαφής, συγκεκριμένη και νομικά συμπληρωμένη. Προχωρώ με την εξέταση του δεύτερου λόγου ένστασης, ο οποίος περιέχει δύο σκέλη. Πρώτη πτυχή είναι ότι η υπό κρίση αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη και αστήρικτη. Με κάθε σεβασμό στην Καθ' ης η αίτηση, η εν λόγω τοποθέτηση της συνιστά συμπέρασμα και όχι λόγο ένστασης με συγκεκριμένο και σαφή νόημα που χρήζει εξέτασης στα πλαίσια του αντικειμένου εκδίκασης της παρούσας διαδικασίας. Ως εκ τούτου το μέρος αυτό του λόγου ένστασης δεν έχει έρεισμα. Δεύτερη πτυχή είναι ο ισχυρισμός ότι η υπό κρίση αίτηση είναι παράτυπη και αντικανονική. Αυτό που παρατηρώ είναι ότι η ένορκη δήλωση της Καθ' ης η αίτησης δεν ασχολείται με το συγκεκριμένο σκέλος. Ούτε η αγόρευση της συνηγόρου του ασχολείται με το ζήτημα αυτό. Ειδικότερα ουδεμία αναφορά υπάρχει που να υποδεικνύει την κατ' ισχυρισμό παρατυπία καθώς επίσης να εντοπίζει το αντικανονικό σημείο που θεωρεί ότι υπάρχει. Σε σχέση με το θέμα αυτό καμία νομική προσέγγιση παρέχεται η οποία να εξηγεί που η υπό κρίση αίτηση υστερεί νομικά και γιατί θεωρείται παράτυπη και/ή αντικανονική. Συνεπώς κρίνω ότι η θέση αυτή της Χρεώστιδας δεν προωθείται. Εν πάση περιπτώσει, το κομμάτι αυτό του λόγου ένστασης στερείται θεμελίωσης και γι' αυτό απορρίπτεται. Με γνώμονα τα πιο πάνω, θεωρώ ότι ο λόγος αυτός ένστασης απορρίπτεται στην ολότητα του ως αβάσιμος. Συνεχίζω με την εξέταση του τρίτου λόγου ένστασης, στον οποίον ο Καθ' ου η αίτηση παραπονιέται ότι οι Αιτητές δεν νομιμοποιούνται στις αιτούμενες θεραπείες. Οι Αιτητές έχουν δικαίωμα να διεκδικούν τις αιτούμενες θεραπείες, το οποίο πηγάζει από τις πρόνοιες της σχετικής νομοθεσίας. Η δε δικονομική πτυχή με την οποίαν διεκδικούνται παρέχεται μέσα από τους Διαδικαστικούς Κανονισμούς του 2015 (5/2016). Έχω ήδη αναφερθεί προηγουμένως στα άρθρα του δικαιοδοτικού υποβάθρου. Σε ότι αφορά το δικονομικό πλαίσιο, εκτός από τους Κανονισμούς 22 και 24 στους οποίους έγινε ήδη αναφορά, παραπέμπω στους Κανονισμούς 10, 13, 15 και 23. Το κατά πόσο όμως οι Αιτητές δικαιούνται στην χορήγηση των αιτουμένων θεραπειών, είναι κάτι που θα διαφανεί μέσα από την εξέταση της ουσίας της αίτησης. Σε τελευταία ανάλυση η Καθ' ης η αίτηση δεν εξηγεί τη θέση της αυτή και ούτε την αποδεικνύει μέσα από την ένορκη δήλωση της. Ούτε όμως το ζήτημα αυτό θίγεται στη αγόρευση της συνηγόρου της. Θα μπορούσε να λεχθεί ότι η θέση αυτή δεν έχει προωθηθεί από την Καθ' ης η αίτηση. Έπεται η εξέταση του τέταρτου λόγου ένστασης, με τον οποίον η Καθ' ης η αίτηση ισχυρίζεται ότι η υπό κρίση αίτηση είναι καταχρηστική και κακόπιστη. Παρά τη σχολαστική μελέτη της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την ένσταση, δεν έχω αντιληφθεί γιατί η Καθ' ης η αίτηση θεωρεί ότι είναι καταχρηστική. Ο ισχυρισμός της Καθ' ης η αίτησης ότι «εκείνο που οι Αιτητές πραγματικά επιδιώκουν είναι να θίξουν ανεπανόρθωτα τα δικαιώματα της» παρέμεινε στη σφαίρα της θεωρίας και της λεκτικής διατύπωσης. Ουσιαστικά ουδεμία εξήγηση δόθηκε που να δικαιολογεί την εν λόγω θέση της Καθ' ης η αίτησης, η οποία, υπό τις περιστάσεις, παρέμεινε μετέωρη και κατ' επέκταση απορρίπτεται ως ατεκμηρίωτη. Σε κάθε περίπτωση οι Αιτητές άσκησαν το δικαίωμα που τους παρέχει η νομοθεσία για την ακύρωση διατάγματος επιβολής προτεινόμενου ΠΣΑ δυνάμει των προνοιών του άρθρου 72

(5)του Ν.65(Ι)/

1. Προχώρησαν στην άσκηση του εν λόγω δικαιώματος στο δικονομικό πλαίσιο που τους προσφέρεται (Κανονισμός 24 του Διαδικαστικού Κανονισμού 5/2016). Οι Αιτητές καταχώρισαν σχετική αίτηση, την οποίαν επέδωσαν ως προνοείται και την υποστήριξαν με ένορκη δήλωση αρμοδίου λειτουργού των Αιτητών που είναι οι πιστωτές προβάλλοντας λόγους που θεωρούν ότι την δικαιολογούν. Συνεπώς δεν παρατηρώ να υπάρχει οτιδήποτε που να καθιστά την προώθηση της εν λόγω αίτησης καταχρηστική. Σε σχέση με τον ισχυρισμό περί κακοπιστίας, εξ' όσον μπορεί να γίνει αντιληπτό ο Καθ' ου η αίτηση τη θεωρεί ως τέτοια επειδή, ως ισχυρίζεται, οι Αιτητές δεν συνεργάστηκαν κατά την προώθηση της διαδικασίας του προτεινόμενου ΠΣΑ για εξεύρεση συναινετικής λύσης μη ζητώντας διευκρινίσεις για τυχόν ασάφειες ή για τη διόρθωση οποιουδήποτε λάθους και μη θέτοντας τις απόψεις, παρατηρήσεις, εισηγήσεις και προτάσεις τους. Με κάθε σεβασμό στον Καθ' ου η αίτηση δεν συμμερίζομαι την πιο πάνω θέση του. Το ποια στάση έχουν τηρήσει οι Αιτητές είτε κατά τη διάρκεια της διαδικασίας είτε στη Συνέλευση Πιστωτών δεν επηρεάζει τον τρόπο εξέτασης της παρούσας αίτησης. Τα κριτήρια και οι προϋποθέσεις που προσμετρούν στην κρίση του Δικαστηρίου όταν θα αποφασίσει κατά πόσο θα ακυρώσει ή όχι διάταγμα επιβολής ΠΣΑ σε πιστωτή που έχει εκδοθεί καθορίζονται μέσα από τις πρόνοιες του Ν.65(Ι)/
2. Έχω αναφερθεί σ' αυτά προηγουμένως όταν αναφερόμουν στο νομικό πλαίσιο που ισχύει. Εδώ οι Αιτητές προβάλλουν λόγους που χρήζουν εξέτασης επειδή παραπέμπουν σε κριτήρια και προϋποθέσεις. Για παράδειγμα ο ισχυρισμός των Αιτητών ότι το επίμαχο ΠΣΑ δεν τους θέτει στην ίδια ή σε καλύτερη θέση από αυτή που θα βρίσκονταν εάν η περιουσία του Καθ' ου η αίτηση διατίθετο σύμφωνα με τις διατάξεις του Κεφ.
3. Ομοίως η θέση των Αιτητών ότι ο Καθ' ου η αίτηση δεν πληροί τα κριτήρια επιλεξιμότητας και ειδικότερα το κριτήριο του άρθρου 35(γ) ότι δεν έχει αποδειχτεί αλλά ούτε και υπάρχει εύλογη προοπτική πως ο Καθ' ου η αίτηση θα καταστεί φερέγγυος με το εν λόγω ΠΣΑ σε 5 χρόνια με αποτέλεσμα στη βάση των στοιχείων που οι Αιτητές παραθέτουν το προτεινόμενο ΠΣΑ να μην θεωρείται βιώσιμο. Επίσης η Καθ' ης η αίτηση θεωρεί ότι η προώθηση της υπό κρίση αίτησης είναι κακόπιστη ένεκα του ισχυρισμού της ότι οι Αιτητές απέκρυψαν ουσιώδη γεγονότα από το Δικαστήριο και προέβησαν σε ψευδείς δηλώσεις. Πρόκειται για μία θέση η οποία παρέμεινε μετέωρη. Η Καθ' ης η αίτηση δεν αναφέρει ποια συγκεκριμένα είναι αυτά τα ουσιώδη γεγονότα που οι Αιτητές απέκρυψαν από το Δικαστήριο. Ούτε υπέδειξε στο Δικαστήριο ποιες δηλώσεις των Αιτητών είναι ψευδείς και από πού προκύπτει αυτό. Ούτε καταδεικνύει πως η παράλειψη αυτών των ουσιωδών γεγονότων και η παρουσίαση επικαλούμενων ψευδών αναφορών επηρεάζουν τον τρόπο εξέτασης της παρούσας αίτησης στη βάση των κριτηρίων και προϋποθέσεων που παρέχονται μέσα από τις διατάξεις της κείμενης νομοθεσίας και προσμετρούν στην κρίση του Δικαστηρίου. Επιπλέον η Καθ' ης η αίτηση θεωρεί ότι η παρούσα αίτηση προωθείται κακόπιστα επειδή οι Αιτητές δεν έκαναν χρήση των προνοιών του άρθρου 41

(1)-

(7)του Ν.65(Ι)/2015 και να προσβάλει τη διαδικασία από το στάδιο του προστατευτικού διατάγματος. Το γεγονός ότι οι Αιτητές δεν κατέφυγαν στον παραμερισμό του προστατευτικού διατάγματος που εκδόθηκε πριν από την ετοιμασία του επίμαχου ΠΣΑ δεν προσδίδει κακόπιστη πνοή στην διαδικασία. Οι Αιτητές ανταποκρίθηκαν στην επιστολή ημερ. 28.09.21 του συμβούλου αφερεγγυότητας δηλώνοντας επαλήθευση του χρέους που τους οφείλεται και προβαίνοντας σε εκτίμηση της αγοραίας αξίας της περιουσίας της Καθ' ης η αίτησης που υπόκειται σε εξασφάλιση, η οποία ετοιμάστηκε από εμπειρογνώμονα-εκτιμητή ακινήτων. Η απόρριψη του προτεινόμενου ΠΣΑ μετά τη συνέλευση πιστωτών και αφού πρώτα είχαν ζητήσει και λάβει σχετικά στοιχεία και πληροφορίες από τον σύμβουλο αφερεγγυότητας, καταδεικνύει ότι οι Αιτητές προβληματίστηκαν και για τους δικούς τους λόγους δεν έχουν πειστεί για επιτυχημένη προοπτική της εφαρμογής του επίμαχου ΠΣΑ, γεγονός για το οποίο ενημέρωσαν γραπτώς τον σύμβολο αφερεγγυότητας. Επομένως φαίνεται ότι οι Αιτητές αποφάσισαν να μην υποστηρίξουν το προτεινόμενο ΠΣΑ αφού πρώτα μελέτησαν το περιεχόμενο του στη βάση των δεδομένων που είχαν στην κατοχή τους. Κάτω από αυτά τα δεδομένα δεν διαπιστώνω ότι η παρούσα αίτηση διαπνέεται από στοιχείο κακοπιστίας. Τα όσα έχω αναφέρει αμέσως προηγουμένως καλύπτουν και την εξέταση του έκτου λόγου ένστασης. Δεν χρειάζεται να τα επαναλάβω. Συνεπώς, έχοντας υπόψη μου το πιο πάνω σκεπτικό μου, δεν διαβλέπω στοιχείο κακόπιστης συμπεριφοράς από μέρους των Αιτητών. Θα ασχοληθώ τώρα με τον επιπρόσθετο λόγο ένστασης που παρουσιάζεται μέσα από το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης της Καθ' ης η αίτησης. Θα εξεταστεί παρόλο ότι μπορούσε να είχε καταγραφεί στο σώμα της ένστασης, όπως έγινε με τους υπόλοιπους λόγους. Εδώ η Καθ' ης η αίτηση ισχυρίζεται ότι οι Αιτητές εμποδίζονται δια διαγωγής και/ή εγγράφων και γεγονότων από το να προβάλλουν ισχυρισμούς που αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, στη βάση των οποίων ζητείται η έκδοση του αιτουμένου διατάγματος. Με κάθε σεβασμό στην Καθ' ης η αίτηση, δεν συμμερίζομαι την πιο πάνω θέση της. Η ανταπόκριση των Αιτητών σε επαλήθευση του χρέους που τους ζητήθηκε από τον σύμβουλο αφερεγγυότητας, έστω και αν αυτή πραγματοποιήθηκε εκτός της καθορισμένης χρονικής προθεσμίας, όπως και η διενέργεια εκτίμησης της αγοραίας αξίας της περιουσίας που υπόκειται σε εξασφάλιση, η συγκέντρωση σχετικών στοιχείων και πληροφοριών καθώς επίσης η συμμετοχή τους στη συνέλευση πιστωτών καταδεικνύει από μέρους τους σεβασμό στη διαδικασία και συμμόρφωση με τις διατάξεις της σχετικής νομοθεσίας. Παράλληλα το γεγονός ότι δεν υπέβαλαν οποιαδήποτε πρόταση ή εισήγηση ή παρατήρηση ή να ζητήσουν διευκρίνιση ή να θέσουν οποιοδήποτε ερώτημα σε σχέση με το προτεινόμενο ΠΣΑ, δεν μπορεί να τους στερήσει δικαιώματα που πηγάζουν μέσα από τις διατάξεις του Ν.65(Ι)/

1. Η πιο πάνω στάση που αποδίδεται στους Αιτητές δεν συνιστά κώλυμα στη διεκδίκηση των νομοθετικών δικαιωμάτων τους, Σε καμία περίπτωση μπορεί να εκληφθεί ότι οι Αιτητές έχουν απεμπολήσει τα νομοθετικά δικαιώματα τους τα οποία επιδιώκουν να ασκήσουν με την προώθηση της παρούσας αίτησης. Κατά συνέπεια ο λόγος αυτός ένστασης κρίνεται αβάσιμος και ως εκ τούτου απορρίπτεται. Ακολουθεί η εξέταση του πέμπτου λόγου ένστασης της Καθ' ης η αίτησης που αφορά το διάταγμα επιβολής ημερ. 10.03.22 του ΠΣΑ στους Αιτητές, το οποίο προηγουμένως είχε απορριφθεί στη συνέλευση πιστωτών. Το πράττω στο στάδιο αυτό επειδή άπτεται της ουσίας της υπό κρίση αίτησης. Οι Αιτητές ζητούν ακύρωση του εκδοθέντος διατάγματος επιβολής. Ένας από τους λόγους που στηρίζουν την αξίωση τους είναι η θέση τους ότι το προτεινόμενο ΠΣΑ δεν τους θέτει στην ίδια ή σε καλύτερη θέση από αυτήν στην οποία θα ευρίσκονταν εάν η περιουσία της Καθ' ης η αίτησης διατίθετο σύμφωνα µε τις διατάξεις του περί Πτώχευσης Νόμου. Με τη θέση αυτή διαφωνεί η Καθ' ης η αίτηση. Αυτό που πρώτα πρέπει να λεχθεί είναι ότι το χρέος της Καθ' ης η αίτησης απέναντι στους Αιτητές ανέρχεται στα €160.144,
2. Το ύψος του χρέους προκύπτει μέσα από επαλήθευση του στην οποίαν προέβηκαν οι Αιτητές στις 31.01.22 και έγινε αποδεκτή από τον σύμβουλο αφερεγγυότητας εκ μέρους της Καθ' ης η αίτησης με ηλεκτρονικό του μήνυμα ιδίας ημερομηνίας. Σε σχέση με το οφειλόμενο ποσό, οι Αιτητές είναι εξασφαλισμένοι πιστωτές. Ως εξασφάλιση των πιστωτικών διευκολύνσεων που χορήγησαν στην Καθ' ης η αίτηση, εγγράφηκε προς όφελος των Αιτητών η υποθήκη με αρ. [ ]/07 του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου για ποσό €136.400 πλέον τόκους, η οποία αφορά ολόκληρο το ακίνητο με αρ. εγγραφής 0/[ ], φ/σχ. 51/[ ], τμήμα 1, τεμάχιο ΕΠΙ [ ] που περιλαμβάνει διαμέρισμα αρ.1 δύο υπνοδωματίων στην περιοχή Α. Θ. στην επαρχία Πάφου, το οποίο ανήκει εξ' ημισείας (από ½) στην Καθ' ης η αίτηση και στο σύζυγο της. Η Καθ' ης η αίτηση μαζί με το σύζυγο της είναι οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες του διαμερίσματος και η υποθήκη καλύπτει αμφότερα εξ' ημισείας μερίδια των εγγεγραμμένων ιδιοκτητών του ακινήτου, δηλαδή η υποθήκη καλύπτει ολόκληρο το διαμέρισμα. Παράλληλα για το ίδιο χρέος υπάρχουν και άλλες εξασφαλίσεις. Συγκεκριμένα υπάρχουν προσωπικές εγγυήσεις δύο άλλων φυσικών προσώπων καθώς επίσης η εκχώρηση δικαιωμάτων δύο ασφαλειών ζωής της E. L. στο όνομα της Καθ' ης η αίτησης και του συζύγου της αντίστοιχα για το ποσό των €68.344 εκάστη. Να σημειωθεί ότι η αξία της οικίας εκτιμήθηκε από δύο εμπειρογνώμονες του Ε.Τ.Ε.Κ σε €87.000 και σε €95.000 αντίστοιχα (έγγραφα που βρίσκονται στο δικαστηριακό φάκελο της υπόθεσης). Η έννοια και σημασία του «εξασφαλισμένου χρέους» παρέχεται στο άρθρο 2 του Ν.65(Ι)/2015 που είναι το ερμηνευτικό πλαίσιο της κείμενης νομοθεσίας. Με βάση τον ορισμό αυτό «εξασφαλισμένο χρέος» σημαίνει το χρέος, η αποπληρωμή του οποίου είναι εξασφαλισμένη με εξασφάλιση επί οποιουδήποτε ενεργητικού ή περιουσιακού στοιχείου οποιασδήποτε φύσης μέχρι την αξία της περιουσίας που υπόκειται σε εξασφάλιση. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως ήδη λέχθηκε, υπάρχει υποθηκευμένο ακίνητο, η αξία του οποίου ανέρχεται μεταξύ €87.000 και €95.000 δυνάμει σχετικών εκτιμήσεων από ιδιώτες εμπειρογνώμονες. Πέραν αυτού, η ύπαρξη δύο ασφαλειών ζωής της E. L. στο όνομα της Καθ' ης η αίτησης και του συζύγου της αντίστοιχα για το ποσό των €68.344 εκάστη, τα δικαιώματα των οποίων εκχωρήθηκαν στους Αιτητές, συνιστούν περιουσιακά στοιχεία που σχετίζονται με την εξασφάλιση χρέους. Εδώ υπάρχει εξασφάλιση χρέους δεδομένης της αξίας του υποθηκευμένου ακινήτου σε συνδυασμό με τις πιο πάνω εγγυήσεις σε συνάρτηση με το ύψος του χρέους. Η εκποίηση του ενυπόθηκου ακινήτου μαζί με τις προαναφερόμενες εγγυήσεις δύναται να οδηγήσουν αμέσως σε εξόφληση του χρέους. Ένεκα της εξασφάλισης του χρέους της Καθ' ης η αίτησης, οι Αιτητές δεν επηρεάζονται από τις πρόνοιες του περί Πτώχευσης Νόμου επειδή υπάρχει διάθεση της ενυπόθηκης περιουσίας που είναι εξασφαλισμένη προς εξόφληση του οφειλομένου ποσού. Από την άλλη το επίμαχο ΠΣΑ προτείνει σταδιακές χαμηλές πληρωμές σε μεγάλο βάθος χρόνου σε σχέση με την πληρωμή του ιδίου χρέους. Το ύψος της επικαλούμενης διαθέσιμης πληρωμής είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τα εισοδήματα της Καθ' ης η αίτησης και συνεισφορές προς όφελος της. Επομένως αφετηρία εξέτασης του κριτηρίου αυτού αποτελεί ο προσδιορισμός των εισοδημάτων της Καθ' ης η αίτησης. Ανατρέχοντας στο δικαστηριακό φάκελο της υπόθεσης παρατηρώ ότι στο έντυπο της κατάστασης των προσωπικών οικονομικών στοιχείων που η Καθ' ης η αίτηση συμπλήρωσε περί τις 29.09.20, αναφέρεται ότι η ίδια δεν εργάζεται με τα εισοδήματα της έτσι να είναι μηδενικά. Αναφορά ότι έκτοτε ξεκίνησε να εργάζεται δεν υπάρχει. Επίσης δεν υπάρχει αναφορά ότι βρήκε εργοδότη και ότι πρόκειται να ξεκινήσει σύντομα να εργάζεται. Ούτε υπάρχει αναφορά ότι εργάζεται ως αυτοεργοδοτούμενη. Ούτε όμως ότι εργάζεται υπό οποιοδήποτε καθεστώς είτε πλήρους είτε μερικής απασχόλησης. Η Καθ' ης η αίτηση είναι νυμφευμένη και έχει δύο εξαρτώμενα άτομα ηλικίας 13 ετών και 6 ετών αντίστοιχα. Ο σύζυγος της Καθ' ης η αίτηση εργάζεται με μηνιαίο μισθό ύψους €1.
3. Άλλη συνεισφορά ή όφελος δεν δηλώνεται ότι υπάρχει. Κινητή περιουσία ή άλλη ακίνητη περιουσία (εκτός από την υποθηκευμένη κατοικία) δεν δηλώνεται ότι υπάρχει. Από τα πιο πάνω διαπιστώνεται ότι το σύνολο των μηνιαίων εισοδημάτων της ιδίας και της οικογένειας της γενικότερα ανέρχεται στα €1.300 που είναι ο μηνιαίος μισθός του συζύγου της από την εργασία του. Τα λογικά έξοδα διαβίωσης της ιδίας και της οικογένειας της υπολογίστηκαν από την ίδια στα €1.540,
4. Συνεπώς τα μηνιαία έξοδα διαβίωσης υπερτερούν των μηνιαίων εισοδημάτων του κατά €240,
5. Άλλες συνεισφορές ή πηγές εισοδημάτων δεν αναφέρεται ότι υπάρχουν. Συνεπώς δεν προκύπτει να υπάρχει διαθέσιμο εισόδημα. Το επίμαχο ΠΣΑ αναφέρει ότι το μηνιαίο εισόδημα της Καθ' ης η αίτησης ανέρχεται σε €1.603 και το σύνολο των λογικών εξόδων διαβίωσης σε €1.
6. Επίσης αναφέρει ότι μπορεί να υπάρξει περιορισμός εξόδων διαβίωσης κατά €168 και καταλήγει ότι υπάρχει μηνιαίο διαθέσιμο μηνιαίο εισόδημα για τους πιστωτές ύψους €
7. Οι υπολογισμοί που ακολούθησαν έγιναν με βάση τα πιο πάνω αριθμητικά δεδομένα. Ωστόσο τα δεδομένα που ο σύμβουλος αφερεγγυότητας χρησιμοποιεί για να ετοιμάσει το προτεινόμενο ΠΣΑ διαφέρει από τα στοιχεία η Καθ' ης η αίτηση έδωσε όταν είχε συμπληρώσει το έντυπο της κατάστασης των προσωπικών οικονομικών στοιχείων της, στο οποίο είχε δηλώσει ότι το σύνολο των μηνιαίων εισοδημάτων / συνεισφορών της ιδίας και της οικογένειας της ανέρχεται σε €1.300 ενώ το σύνολο των μηνιαίων λογικών εξόδων διαβίωσης της ιδίας και της οικογένειας της υπολογίστηκε σε €1.540,
8. Σαφώς ο σύμβουλος αφερεγγυότητας χρησιμοποίησε λανθασμένα δεδομένα που οδηγούν σε παραπλανητικά συμπεράσματα. Αυτό που διαφαίνεται είναι ότι εκ των πραγμάτων δεν μπορεί να υπάρξει οποιοδήποτε διαθέσιμο ποσό. Οι υπολογισμοί που αναφέρονται στο προτεινόμενο ΠΣΑ και οι αριθμοί που σημειώνονται δεν ανταποκρίνονται την πραγματικότητα. Με βάση το επίμαχο ΠΣΑ προτείνεται δόση €180 για τους πρώτους 12 μήνες, €430 για τους επόμενους 48 μήνες και €430 για άλλους 264 μήνες. Αν τηρηθούν όλα αυτά και χωρίς να συμβεί οποιοδήποτε απρόοπτο στην πορεία, τότε το οφειλόμενο ποσό πλέον οι αναλογούντες τόκοι θα εξοφληθούν μετά από 27 χρόνια, όταν συγκεκριμένα ο Καθ' ου η αίτηση θα είναι σχεδόν 97 ετών και η θυγατέρα του, όπως δηλώνεται, 68 ετών. Από τα πιο πάνω δεδομένα φαίνεται ότι το προτεινόμενο ΠΣΑ δεν είναι ρεαλιστικό και διερωτώμαι αν ουσιαστικά παρέχει βιώσιμη λύση αναδιάρθρωσης. Τα εισοδήματα του Καθ' ου η αίτηση όχι μόνο δεν προσφέρουν προτεινόμενη δόση αλλά δεν αρκούν για την πληρωμή των εξόδων διαβίωσης του και των δαπανών συντήρησης της οικογένειας του. Η προτεινόμενη δόση θα υπάρχει μόνο όταν η θυγατέρα του Καθ' ου η αίτηση συνεχίζει να συνεισφέρει, χωρίς όμως κάτι τέτοιο να διασφαλίζεται. Πέραν αυτών, το ΠΣΑ δεν αφουγκράζεται τα πραγματικά έξοδα και τις ανάγκες που θα αυξάνονται στην πορεία, κάτι που αναπόφευκτα θα έχει άμεσο αντίκτυπο στη δυνατότητα εφαρμογής του. Είναι αναμενόμενο και συνάμα αναπόφευκτο ότι με την πάροδο του χρόνου θα αυξηθούν τα έξοδα του ήδη συνταξιούχου Καθ' ου η αίτηση, τα έξοδα μιας συζύγου που δεν εργάζεται και ηλικιακά μεγαλώνει και οι ανάγκες ενός παιδιού που επίσης μεγαλώνει. Δεν έχει εξηγηθεί πως το επίμαχο ΠΣΑ συμβιβάζεται μ' αυτήν την κατάσταση και ούτε υποδείχτηκαν αλλαγές που θα το προσαρμόσουν σε τέτοια πιθανά ενδεχόμενα. Βέβαια η χρήση ολόκληρου του ποσού που μπορεί να διατεθεί υπό τη μορφή συνεισφοράς χωρίς δυνατότητα αύξησης του, εκμηδενίζει τη δυνατότητα επίδειξης οποιασδήποτε μορφής ευελιξίας που θα καταστήσει εφικτή τη συνέχιση εφαρμογής του επίμαχου ΠΣΑ. Στη βάση του μαρτυρικού υλικού που τέθηκε ενώπιων μου δεν πληρείται το κριτήριο που περιέχεται στις διατάξεις του άρθρου 73

(1)του Ν.65(Ι)/2015 επειδή, όπως διαπιστώνεται, το προτεινόμενο ΠΣΑ δεν θέτει τους Αιτητές στην ίδια ή σε καλύτερη θέση από αυτήν στην οποία θα βρίσκονταν εάν η περιουσία του Καθ' ου η αίτηση διατίθετο σύμφωνα µε τις διατάξεις του περί Πτώχευσης Νόμου. Περαιτέρω από τα προαναφερόμενα προκύπτει ότι το περιεχόμενο του ΠΣΑ παρουσιάζει ουσιαστικές παραλείψεις και αδυναμίες (άρθρο 65(γ). Οι παραλείψεις και αδυναμίες που εντοπίστηκαν στο ΠΣΑ θέτουν υπό αμφισβήτηση τη δυνατότητα βιωσιμότητας του. Σε τελευταία ανάλυση δεν αποδεικνύεται με επάρκεια ότι ο Καθ' ου η αίτηση θα καταστεί φερέγγυος στην ολοκλήρωση του επιβληθέντος ΠΣΑ. Κατά προέκταση, δεν υπάρχει εύλογη προοπτική ότι η συμμετοχή του Καθ' ου η αίτηση σε τέτοιο διακανονισμό θα τον διευκολύνει να καταστεί φερέγγυος σε περίοδο όχι μεγαλύτερη των πέντε ετών (άρθρο 35(γ)). Η εξέλιξη αυτή καθιστά αβάσιμο τον έκτο λόγο ένστασης στο βαθμό και την έκταση που έχει εξεταστεί, ο οποίος και απορρίπτεται. Την ίδια στιγμή παρέλκει η εξέταση των υπόλοιπων ισχυρισμών που προβάλλουν οι Αιτητές καθώς επίσης η αιτούμενη θεραπεία υπό το σημείο

(2)της παρούσας αίτησης. Κατάληξη: Για τους λόγους που έχω εξηγήσει η υπό κρίση αίτηση εγκρίνεται σε σχέση με το αιτητικό υπό το σημείο

(3). Συνακόλουθα το διάταγμα ημερομηνίας 14.01.22 δια του οποίου επιβάλλεται στους Αιτητές το ΠΣΑ που αυτοί απέρριψαν σε σχέση με τον Καθ' ου η αίτηση, ακυρώνεται. Σε ότι αφορά τα έξοδα δεν βλέπω λόγο να παρεκκλίνω από τον γενικό κανόνα που διέπει την επιδίκαση τους. Κατά συνέπεια, τα έξοδα της παρούσας αίτησης, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των Πιστωτών-Αιτητών και εναντίον του Χρεώστη-Καθ' ου η αίτηση. (Υπ.) ................................. Γ. Κ. Βλάμης, Α.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο