ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ ν. ΑΝΔΡΕΑΣ ΖΗΣΙΜΟΣ, Αγωγή αρ. 808/2021, 10/4/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2023:A28 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Αγωγή αρ. 808/2021 ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ Ενάγων v. ΑΝΔΡΕΑΣ ΖΗΣΙΜΟΣ Εναγόμενος Ημερομηνία: 10 Απριλίου 2023 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: Λ. Μούζουρου (κα) για Σάββας Μάτσας ΔΕΠΕ Για τον Εναγόμενο: καμία εμφάνιση Α Π Ο Φ Α Σ Η (συνοπτική / καθορισμός αποζημιώσεων) Ο Ενάγων, τον Μάιο του 2021, ήταν ηλικίας 51 ετών, υγιής, και ενοικίαζε υποστατικό από τον Εναγόμενο. Την 19.05.2021, ανέφερε τηλεφωνικώς στον Εναγόμενο πως θα εγκατέλειπε το υποστατικό την 30.06.
- Ο Εναγόμενος, σύμφωνα με τη θέση του Ενάγοντος, ήθελε την άμεση αποχώρηση του Ενάγοντος. Ο Εναγόμενος κατέφθασε τότε σε παρακείμενο χωράφι, όπου βρίσκονταν ο Ενάγων, για να συζητήσουν. Είναι η θέση του Ενάγοντος πως ο Εναγόμενος του επιτέθηκε, γρονθοκοπώντας τον στο πρόσωπο. Έπειτα, πως άρπαξε και ένα τούβλο και το πρόταξε, με τρόπο που έδειχνε πρόθεση να το ρίξει στον Ενάγοντα για να τον τραυματίσει, λέγοντάς του και πως θα τον σκοτώσει. Κάποιοι γείτονες άρχισαν να φωνάζουν ότι θα τον σκοτώσει, και τότε ο Εναγόμενος πέταξε το τούβλο δίπλα από το σώμα του Ενάγοντος. Στην συνέχεια, τον γρονθοκόπησε και τον κλώτσησε με δύναμη και του προκάλεσε σωματικές βλάβες. Ο Ενάγων κατάφερε να ξεφύγει, έτρεξε στο όχημά του για να πάρει το κινητό του τηλέφωνο και να ζητήσει βοήθεια. Ο Εναγόμενος, κρατώντας μια πέτρα, κατευθύνθηκε επιθετικά προς τον Ενάγοντα, με σκοπό να τον τραυματίσει. Ο Ενάγων, για να προστατευθεί, πήρε από το όχημα ένα σκεπάρνι, που όμως δεν χρησιμοποίησε. Ο Εναγόμενος, φοβούμενος το εργαλείο, τράπηκε σε φυγή. Αμέσως μετά, γύρω τις 20:30, ο Ενάγων μετέβη στο ΤΑΕΠ του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου, όπου ανέφερε πως υπέστη επίθεση και ξυλοδαρμό, και δέχθηκε ιατρική βοήθεια. Την επομένη, 20.05.2021, κατήγγειλε την υπόθεση στην Αστυνομία. Υπέστη, όπως αναφέρει, κάκωση αριστερού ώμου, κάκωση αριστερού γόνατος, μερική ρήξη υπερακανθίου τένοντα άνω άκρου για την οποία χρειάστηκε να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση συρραφής υπερακανθίου τένοντα και ακρωμιοπλαστική και έπειτα σε θεραπείες αποκατάστασης και φυσιοθεραπείες, φλεγμονή υποπλάτιου και υπακανθίου τένοντα άνω άκρου, μόνιμη μερικού βαθμού δυσκαμψία αριστερού ώμου με περιορισμό στην απαγωγή πέραν των 120 μοιρών, τραυματισμό κεφαλής, τραυματισμό αριστερού φρυδιού όπου έγινε συρραφή στο τραύμα, επίσταξη ρινός, κάταγμα ρινός, απώλεια δοντιού (άνω κοπτήρα), έντονη δυσφορία και πόνο στην αριστερή πλευρά του αυχένα μέχρι τα άκρα του αριστερού χεριού, δυσκαμψία, έκπτωση λειτουργικότητας σε όλους τους τομείς της ζωής του, συχνή αναβίωση του περιστατικού με αίσθημα φόβου και αναταραχή, έντονη ανησυχία και νευρικότητα. Συνεπεία των κακώσεων στον αριστερό ώμο, υπάρχει πιθανότητα να εμφανίσει τενοντίτιδα για την οποία θα χρειαστεί φαρμακευτική αγωγή και φυσιοθεραπεία. Αξιώνει €1.400,00 ως ειδικές ζημιές για την ετοιμασία ιατρικού πιστοποιητικού (€200,00) και για την εμφύτευση δοντιού (άκω κοπτήρα) (€1.200,00), και γενικές και παραδειγματικές ή τιμωρητικές αποζημιώσεις. Ο Εναγόμενος δεν προώθησε κάποιαν υπεράσπιση. Οι συνήγοροι υπεράσπισής του αποσύρθηκαν από την εκπροσώπησή του. Παρόλο που το Δικαστήριο έδωσε επαρκή χρόνο, επιτρέποντας οποιαδήποτε άλλη εξέλιξη, δεν υπήρξε τέτοια εξέλιξη. Εξετάστηκε η μαρτυρία που προσκόμισε ο Ενάγων προς απόδειξη της υπόθεσής του, η οποία έμεινε αναντίλεκτη. Ως τέτοια, δίδει αναγκαστικά και το πραγματικό πλαίσιο που έχει στη διάθεσή του το Δικαστήριο, για να κινηθεί εντός αυτού. Ειδικότερα, ο Ενάγων ορκίζεται τα προαναφερόμενα και προσκομίζει έντυπο του ΤΑΕΠ Γενικού Νοσοκομείου Πάφου για παραπομπή του για ακτινογραφίες κρανίου, ρινικών οστών, θώρακος, αριστερού ώμου και αριστερού γονάτου, ημερομηνίας 19.05.2021 (ώρα 20:27), ιατρικό έντυπο αναφοράς προς την Αστυνομία, ημερομηνίας 19.05.2021 (ώρα 20:30), στο οποίο αναφέρεται πως ο ασθενής μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο λόγω αναφερόμενου ξυλοδαρμού, έφερε τραύμα αριστερού φρυδιού, επίσταξη ρινός, ανέφερε άλγος ρινός και αριστερού ώμου και αριστερού γόντατος. Έγινε πλύση και συρραφή τραύματος, εμβόλιο τετάνου, ακτινολογικός έλεγχος όπου διαγνώστηκε κάταγμα ρινός, αναφέρθηκε απώλεια δοντιού που το έφερε μαζί του (άνω κοπτήρας), ενώ η λοιπή νευρολογική και κλινική εξέταση ήταν χωρίς ιδιαίτερα ευρήματα. Προσκομίζει και έντυπα επείγουσας κλήσης και μεταφοράς με ασθενοφόρο, έντυπο αναφοράς ιστορικού -κλινικής εικόνας, και αλληλογραφία με την Αστυνομία. Προσκομίζει και ιατρική έκθεση ημερομηνίας 10.09.2021 από το ιδιωτικό νοσοκομείο «Ευαγγελισμός», στην οποία αναφέρεται ιατρική εξέταση ημερομηνίας «25.02.2021» (σημ.: η αναφορά της ημερομηνίας λογικά είναι τυπογραφικά λανθασμένη) μετά από ξυλοδαρμό που ανέφερε πως υπέστη την 19.05.2021, και παρακολούθηση μέχρι την 06.09.
- Παρουσίαζε πλήρη αδυναμία άρσης αριστερού άνω άκρου με έντονο άλγος. Η απαγωγή του ώμου ήταν στις 20 μοίρες. Έγινε παραπομπή για μαγνητική τομογραφία ώμου, που έγινε την 17.06.2021 και κατέδειξε μερική ρήξη του υπερακανθίου τένοντα και φλεγμονή υποπλατίου και υπακανθίου τένοντα. Αποφασίστηκε χειρουργική επέμβαση που έγινε την 29.06.2021 για τη συρραφή του υπερακανθίου τέοντα και ακρωμιοπλαστική, και ακολούθησε εντατικό πρόγραμμα αποκατάστασης και φυσιοθεραπείας. Κατά την τελευταία εξέταση, την 06.09.2021, παρουσίασε άλγος στην κίνηση του αριστερού ώμου με περιορισμό στην απαγωγή πέραν των 120 μοιρών, οπότε συστήθηκε συνέχιση εντατικής φυσιοθεραπείας. Προγνωστικά, όπως αναφέρεται, ως αποτέλεσμα των κακώσεων, ο ασθενής αναμένεται να έχει μερικού βαθμού δυσκαμψία του αριστερού ώμου με την πιθανότητα εμφάνισης τενοντίτιδας, με ανάγκη φαρμακευτικής αγωγής και φυσιοθεραπείας στο μέλλον. Προσκομίζει τιμολόγιο για το κόστος του ιατρικού πιστοποιητικού (€200,00) και ιατρική αναφορά ημερομηνίας 29.09.2021 σχετικά με την αποκατάσταση του δοντιού 22 (άνω κοπτήρα), με εμφύτευμα δοντιού, το κόστος της οποίας αναφέρεται σε €1.200,
- Το σύνολο της μαρτυρίας είναι σε γνώση του Δικαστηρίου. Η συνήγορος του Ενάγοντος αγόρευσε προς υποστήριξη της απαίτησης του Ενάγοντος, δίδοντας, με αναφορά στη νομολογία[1], ένα πλαίσιο αποζημιώσεων αρκετά ευρύ, καταλήγοντας σε εισήγηση ότι θα πρέπει να επιδικαστεί ποσό €26.000,00 που να περιλαμβάνει και την επαύξηση που επιβάλλει η ανάγκη επιδίκασης και τιμωρητικών αποζημιώσεων, που εξηγεί. Είναι υπόψη του Δικαστηρίου ό,τι αναφέρθηκε. Καταρχάς, να λεχθεί πως τα γεγονότα που προαναφέρθηκαν μπορούν να αναχθούν στο αστικό αδίκημα της επίθεσης που προβλέπεται στο άρθρο 26 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ.
- Από το κείμενο του άρθρου 26 του Κεφ. 148, προκύπτει ότι, για να στοιχειοθετηθεί το αστικό αδίκημα της επίθεσης, χρειάζεται να αποδεικνύονται η πρόθεση χρήσης βίας κατά του προσώπου άλλου, και η χρήση βίας, ενώ αρκεί και η απειλή χρήσης βίας, στην οποία το άλλο πρόσωπο δεν παρέχει οικειοθελή συγκατάθεση. Η πρόθεση περιέχει τη συνειδητοποίηση (adcertence) από μέρους του δράστη ότι η συμπεριφορά του συνιστά χρήση βίας ή απειλή βίας, και την επιθυμία των συνεπειών της πράξης του. Η επιθυμία δεν έχει τη θετική έννοια που είναι κοινότερα κατανοητή[2], αλλά συνιστά περισσότερο τη μη επιτυχή ψυχοπνευματική αντίσταση του δράστη στις συνέπειες που είναι το φυσικό επακόλουθο της πράξης του ή ό,τι αναμενόμενα, και άρα με βεβαιότητα, απορρέει από αυτήν· εν προκειμένω, από την απειλή χρήσης βίας, η δημιουργία πεποίθησης στο θύμα ότι θα χρησιμοποιηθεί η βία, και από τη χρήση βίας, η άσκηση της βίας· ασχέτως εάν η άσκηση της βίας θα επιφέρει όντως και φυσικό ή ηθικό ή ψυχολογικό τραυματισμό του θύματος[3]. Η συμπεριφορά του Εναγόμενου, ως εκτέθηκε μέσα από τη μαρτυρία του Ενάγοντος, πληροί τα συστατικά στοιχεία του αστικού αδικήματος της επίθεσης και ο Εναγόμενος αναπόφευκτα κρίνεται πως είναι ένοχος για το αδίκημα αυτό. Από την επίθεση, ο Ενάγων τραυματίστηκε, έχοντας υποστεί τις προαναφερόμενες σωματικές βλάβες, υπέστη συνολικά έξοδα €1.400,00, πόνο και ταλαιπωρία, και ηθικό πλήγμα. Η μαρτυρία που προσκομίστηκε για τις ειδικές ζημιές είναι επαρκής για να επιδικαστεί το ποσό των €1.400,00 υπέρ του Ενάγοντος και εναντίον του Εναγόμενου. Για το αστικό αδίκημα της επίθεσης, είναι δυνατόν να επιδικαστούν γενικές αποζημιώσεις. Η αρχή που διέπει το υπολογισμό των αποζημιώσεων στα αστικά αδικήματα, όπως και στο αστικό αδίκημα της επίθεσης, είναι η αρχή της αποκατάστασης[4]. Με βάση αυτήν, οι (συνήθεις) αποζημιώσεις που επιδικάζονται θα πρέπει να είναι εκείνο το ποσό το οποίο θα θέσει τον ενάγοντα στην θέση στην οποία θα βρισκόταν εάν δεν διαπράττονταν το αδίκημα. Το ποσό που θα επιδικαστεί θα πρέπει να είναι δίκαιο και εύλογο, μέσα στο πλαίσιο του κοινωνικά αποδεκτού[5]. Έχει αναγνωριστεί προ ετών η τάση της νομολογίας για αύξηση των αποζημιώσεων σε σύγκριση με το ύψος των αποζημιώσεων που επιδικάζονταν στο παρελθόν[6], που αντανακλά την μεγαλύτερη ευαισθησία στον ανθρώπινο πόνο· τάση που δεν φαίνεται να έχει διαφοροποιηθεί. Οι αποζημιώσεις παραμένουν το μέσο αποτίμησης του ανθρώπινου πόνου και αντιμετώπισης των δυσχερειών που επιφέρει η σωματική βλάβη στην κάθε ξεχωριστή περίπτωση· όπως και το χρήμα παραμένει ένα φύσει ατελές μέσο για να επιφέρει την πλήρη αποκατάσταση. Λαμβάνεται υπόψη και η αγοραστική αξία του χρήματος μέσα στο σημερινό οικονομικό περιβάλλον[7]. Αλλά ως τέτοιο, ατελές μέσο, το χρήμα, δεν θα πρέπει να ωθεί σε μίαν ανέλεγκτη πορεία αύξησης των αποζημιώσεων[8]. Εκεί όπου υπάρχει πλήγμα στην αξιοπρέπεια του θύματος, υπάρχει και η δυνατότητα επιδίκασης επαυξημένων αποζημιώσεων, οι οποίες διακρίνονται από τις παραδειγματικές αποζημιώσεις (exemplary damages). Οι τελευταίες αποσκοπούν στην τιμωρία του παραβάτη και την αποτροπή[9]. Στη διαχρονική νομολογία[10] επιδικάζονται παραδειγματικές αποζημιώσεις για συμπεριφορά που αποτελεί αστικό αδίκημα και είναι τόσο αξιοκατάκριτη ή στοχεύει να εξευτελίσει ή να γελοιοποιήσει το θύμα ή που πηγάζει από αθέμιτο κίνητρο ή κακή πρόθεση (malice), θρασύτητα (insolence) ή αλαζονεία (arrogance)· συμπεριφορά που συναντάται και σε υποθέσεις επίθεσης[11]. Δεν επιδικάζεται διακριτά κάποιο ποσό ως παραδειγματικές αποζημιώσεις, αλλά επηρεάζεται το ύψος της συνήθους αποζημίωσης, που εν τέλει υπολογίζεται και προσδιορίζεται με βάση το σύνολο των δεδομένων. Ενόψει του ότι ο υπολογισμός των αποζημιώσεων σε κάθε περίπτωση είναι ξεχωριστός, η υφιστάμενη νομολογία σε σχέση με τα ποσά που επιδικάστηκαν σε άλλες περιπτώσεις μπορεί να αποτελεί έναν χρήσιμο οδηγό, χωρίς όμως να δεσμεύει. Τα τραύματα του Ενάγοντος, τα σοβαρότερα εκ των οποίων είναι η μερική ρήξη του υπερακανθίου για την οποία χειρουργήθηκε και υπέστη θεραπεία διαρκείας καθώς και η απώλεια ενός δοντιού, συνδυαστικά και με τα υπόλοιπα τραύματα που έχει υποστεί, και η διαδικασία της αποθεραπείας του, δεν αγγίζουν τη σοβαρότητα των τραυμάτων στην Χρυσάνθου ν. Φραντζή
(2010)1 ΑΑΔ 1295, στην οποίαν επικυρώθηκε ποσό αποζημιώσεων 8.000,00 Λίρες Κύπρου σε παιδάκι τριών ετών που είχε υποστεί, μεταξύ άλλων, κτυπήματα στο στόμα και στο πηγούνι και απώλεια πέντε δοντιών. Εκεί το θύμα είχε υποστεί και κατάγματα βάσεων όλων των δεξιών μεταταρσίων οστών, κρανιοεγκεφαλική κάκωση με διάσειση εγκεφάλου, ενώ και όλη η ταλαιπωρία που υπέστη από τους τραυματισμούς του ήταν αρκετά μεγαλύτερη, εφόσον τοποθετήθηκε σε γύψο για περίπου δύο εβδομάδες, δεν μπορούσε να περπατήσει, να δαγκώσει, να έχει ομαλή μάσηση, έμεινε χωρίς τα μπροστινά του δόντια για τρία χρόνια και έπρεπε να υποβληθεί σε θεραπεία για αποκατάσταση και ανατολή όλων των μόνιμων δοντιών, ενδεχομένως να χειρουργηθεί μέχρι τα έντεκα του χρόνια και μέχρι τότε να φέρει σιδεράκια. Και στην παλαιότερη Νεάρχου ν. Στεφανίδη
(2003)1 ΑΑΔ 351, όπου επικυρώθηκε ποσό 7.000,00 Λίρες Κύπρου, εκτός από την απώλεια δύο δοντιών, και η διαδικασία της αποθεραπείας των τραυμάτων του στόματος και της αποκατάστασης των δοντιών διήρκησε περίπου ενάμισι μήνα, υπήρξε και κάταγμα δεξιού βραχίονα, για το οποίο χρειάστηκαν δύο εγχειρήσεις, που η δεύτερη περιλάμβανε μεταμόσχευση οστού από τη λεκάνη. Στην παλαιότερη Χαραλάμπους ν. Ανδρέου, Αγωγή αρ. 3707/2007 Ε.Δ. Πάφου, ημερομηνίας 28.09.2012, είχε επιδικαστεί από το Πρωτόδικο Δικαστήριο ποσό €6.000,
- Εκεί ο ενάγων, ηλικίας 41 ετών και οδηγός ταξί, είχε δεχθεί επίθεση από τον εναγόμενο με κτυπήματα ενώ βρίσκονταν καθισμένος στο αυτοκίνητό του, σε δημόσιο χώρο, επειδή ήταν να επέλθει οδική σύγκρουση, και οι δύο οδηγοί ήρθαν σε αντιπαράθεση. Ο εκεί ενάγων είχε υποστεί εκχυμώσεις στο άνω και κάτω χείλος και αιμάτωμα στην άνω γνάθο, ενώ έχασε και δύο δόντια, είχε χρειαστεί να λείψει από την εργασία του, ενώ ταλαιπωρήθηκε περισσότερο, από παρενέργειες της επαναφύτευσης, χρειάστηκε να μεταβεί και στο εξωτερικό για πλήρη αποκατάσταση και νέα εμφυτεύματα. Το ποσό των €6.000,00 είχε επιδικαστεί ως επαυξημένο, έχοντας λάβει υπόψη, το Δικαστήριο, τον τρόπο που έγινε η επίθεση, σε δημόσιο χώρο, στην παρουσία άλλων ατόμων, ταπεινώνοντας και εξευτελίζοντας τον ενάγοντα. Σε αυτό τον άξονα, της Χαραλάμπους (ανωτέρω), που όμως ανατρέχει στο 2012, λαμβάνεται υπόψη και το σημερινό οικονομικοκοινωνικό περιβάλλον[12], όπως έχει διαμορφωθεί μετά την Χαραλάμπους (ανωτέρω), και ιδίως μετά τις απαρχές του
- Η παραμετροποίηση που γίνεται, με άξονες και την αξία του χρήματος και την ακρίβεια, στοχεύει να τοποθετήσει την αποζημίωση που θα επιδικαστεί στο μέτρο του δίκαιου, του λογικού και του κοινωνικά αποδεκτού, σήμερα που επιβάλλεται. Ο Ενάγων δέχθηκε τη λεκτική και φυσική επίθεση από τον Εναγόμενο σε ένα χωράφι, με δυνατότητα θέασης από γείτονες, αλλά χωρίς άμεση πρόσβαση σε βοήθεια, για ζήτημα σχετικό με την ενοικίαση υποστατικού, σε επαναλαμβανόμενες χρονικές στιγμές, και με διαφορετικά μέσα. Η βία ήταν έντονη και ο Ενάγων υπέστη και ηθικό πλήγμα. Ωστόσο, η μαρτυρία του Ενάγοντος δεν περιέχει στοιχεία και λεπτομέρεια που να επιτρέπει στο Δικαστήριο να εκτιμήσει και την ύπαρξη διακριτής ψυχολογικής βλάβης, πέρα από τον πόνο και την ταλαιπωρία που ενυπάρχει σε βίαιο σωματικό τραύμα. Δεν έχει προσκομιστεί ψυχιατρική ή σχετική μαρτυρία. Ο τρόπος που ο Εναγόμενος επέλεξε να επιλύσει το πρόβλημά του ή να εκτονώσει τα συναισθήματά του, επιτιθέμενος στον Ενάγοντα, είναι απαράδεκτος και κοινωνικά μη αποδεκτός, εξ ου και διαπράττεται αστικό αδίκημα. Επιπλέον, η άσκηση φυσικής βίας, ή οποιασδήποτε άλλης μορφής βίας, δεν αποτελεί τρόπο επίλυσης των διαφορών αναμεταξύ των πολιτών σε μία πολιτισμένη κοινωνία, και η παράνομη χρήση της, με τον τρόπο που χρησιμοποιήθηκε και από τον Εναγόμενο, είναι βασικά συνώνυμη με την απαξίωση του ανθρώπου, γι' αυτό και οι αποζημιώσεις που θα επιδικαστούν θα είναι επαυξημένες. Ωστόσο, πέραν από την επαύξηση που φέρει ένα αστικό αδίκημα που σχετίζεται με τη βία στον άνθρωπο και στρέφεται στη σωματική ακεραιότητα και την ίδια την αξιοπρέπεια του ανθρώπου, η υπόθεση δεν έχει και χαρακτηριστικά που να την κατατάσσουν ως ιδιάζουσα περίπτωση, δια της οποίας πρέπει να υπάρξει πρόσθετος παραδειγματισμός. Ο Εναγόμενος δεν φαίνεται στο Δικαστήριο, από όσα έχουν εκτεθεί ενώπιον του από τον Ενάγοντα, να επιτέθηκε στον Ενάγοντα με πρόθεση να εξευτελίσει τον Ενάγοντα ή να επωφεληθεί, ή από αλαζονεία ή αθέμιτα κίνητρα, αλλά γιατί δεν κατάφερε να συγκρατήσει τα αρνητικά συναισθήματά του για τη διαφορά του με τον Ενάγοντα σε σχέση με την ενοικίαση ενός υποστατικού. Ακόμα και δίκαιο να είχε ο Εναγόμενος στη μεταξύ τους ενοικιαστική διαφορά, δεν ήταν λόγος να επιτεθεί στον Ενάγοντα, ούτε τρόπος να επιτύχει την έξωση του Ενάγοντος. Έχοντας κατά νου τη μαρτυρία· το είδος των σωματικών βλαβών του Ενάγοντος, την ηλικία του και όποια πληροφορία διέθεσε ο Ενάγων στο Δικαστήριο· τον βίαιο τρόπο που προκλήθηκαν οι σωματικές βλάβες σε παρατεταμένες χρονικές στιγμές, αλλά και τη συχνότητα μερικών εκ των τραυματισμών ή και τους τρόπους που μπορούν να προκληθούν και στην καθημερινότητα· τη συμπτωματολογία τους και τον τρόπο και τον χρόνο αποκατάστασής τους που περιέλαβε στην προκειμένη περίπτωση συρραφή φρυδιού, χειρουργική επέμβαση για τη μερική ρήξη του υπερακανθίου και εμφύτευση ενός δοντιού (η αναγκαιότητα των οποίων δεν αμφισβητήθηκε) δηλαδή πιο παρεμβατικές ιατρικές πράξεις, αλλά και πολύμηνη έκθεση του Ενάγοντος σε φαρμακευτικές αγωγές και φυσιοθεραπείες· την αδιαμφισβήτητη αναφορά του Ενάγοντος σε κάποιες πιθανές μελλοντικές ενοχλήσεις, που όμως δεν εξειδικεύτηκε περισσότερο· την μη εξειδικευμένη αναφορά του Ενάγοντος σε επηρεασμό της καθημερινής ζωής ή της εργασίας του από τους τραυματισμούς αυτούς· την άγνοια όσον αφορά τις οικονομικές δυνάμεις του Εναγόμενου (παράγοντας που επίσης δεν είναι άσχετος)· έχοντας ως οδηγό τις αρχές της αποζημίωσης, την υφιστάμενη νομολογία, όλα τα δεδομένα της παρούσας υπόθεσης, το οικονομικοκοινωνικό πλαίσιο μέσα στο οποίο κινείται η υπόθεση, κρίνω πως σήμερα, το ποσό των €15.000,00, είναι επαρκής αποζημίωση του Ενάγοντος, υπό τις περιστάσεις, που αντικατοπτρίζει πλήρως τον πόνο και την ταλαιπωρία και το πλήγμα που υπέστη ο Ενάγων, συνεπεία της επίθεσης που δέχθηκε από τον Εναγόμενο. Το ύψος αυτό στις αποζημιώσεις δεν προκαλεί εντύπωση ευκαιριακού ή παράλογου πλουτισμού του Ενάγοντος που ταλαιπωρήθηκε από τους τραυματισμούς στα διάφορα μέρη του σώματός του, και παράλληλα υπενθυμίζει τη διαχρονικότητα της κοινωνικής απαξίας που βρίσκει αυτή η συμπεριφορά του Εναγόμενου. Εκδίδεται απόφαση υπέρ του Ενάγοντος και εναντίον του Εναγόμενου για το ποσό των €1.400,00, ως ειδικές αποζημιώσεις με νόμιμο τόκο μέχρι εξόφλησης, πλέον για το ποσό των €15.000,00, ως επαυξημένες γενικές αποζημιώσεις με νόμιμο τόκο μέχρι εξόφλησης, πλέον τα έξοδα όπως θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ............ Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Γεωργίου ν. Κωνσταντίνου, αγωγή αρ. 1006/2008 Ε.Δ. Αμμοχώστου, ημερομηνίας 13.09.2010, Λυσάνδρου ν. Περδίος, αγωγή αρ. 5906/2007 Ε.Δ. Λεμεσού, ημερομηνίας 04.11.2014, Nedelcheva v. Ελευθερίου, αγωγή αρ. 294/2016 Ε.Δ. Λάρνακας, ημερομηνίας 28.09.2016, Νεοφύτου ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, Πολιτική Έφεση 503/2012, ημερομηνίας 31.05.2019, ECLI:CY:AD:2019:A212, Λαγοποδίδης ν. Αναστασιάδη, Πολιτική Έφεση 250/2011, ημερομηνίας 18.05.2017, ECLI:CY:AD:2017:A
- [2] Βλ. και Winfield on Torts, 7η έκδοση, σελ.
- [3] DPP v. Smith
(1961)AC 290, και Georghios Protopapas v. The Police
(1962)CLR 27 [4] Papakokkinou and Others v. Kanther
(1982)1 CLR 65. [5] Paraskevopoulos v. Georghiou
(1970)1 CLR 116. [6] Paraskevaides (Overseas) Ltd v. Christofi
(1992)1 CLR 789. [7] Christodoulides v. Kyprianou
(1968)1 CLR 130, Karavallis v. Economides
(1970)1 CLR 271. [8] Μαυροπετρή v. Λουκά
(1995)1 ΑΑΔ 66. [9] Socrates Eliades v. Vassos Lyssarides
(1979)1 CLR 254. [10]Papakokkinou and Others v. Kanther
(1982)1 CLR 65, Adrian Holdings Ltd v. Δημοκρατίας
(1988)1 ΑΑΔ 1836, Rookes v. Barnard [1964] 1 All E.R.367, Broome v. Cassel & Co. [1972] Α.C. 1027 και Drane v. Evangelou [1978] 1 W.L.R. 455 (C.A.), Μήτα ν. Γ. & Κ. Σοφοκλέους Λτδ
(2003)1(Γ) ΑΑΔ 1952. [11] Stavros Gregoriades v. Evangelos Kyriakides
(1970)1 CLR 120. [12] hristodoulides v. Kyprianou
(1968)1 CLR 130, Karavallis v. Economides
(1970)1 CLR 271. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο