ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΤΖΙΡΚΑΛΛΗΣ ν. ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΠΕΝΤΑΛΕΙΑΣ, Αγωγή αρ. 367/2018, 12/4/2023

ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΤΖΙΡΚΑΛΛΗΣ ν. ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΠΕΝΤΑΛΕΙΑΣ, Αγωγή αρ. 367/2018, 12/4/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2023:A33 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Αγωγή αρ. 367/2018 ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ ΤΖΙΡΚΑΛΛΗΣ Ενάγων v. ΚΟΙΝΟΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΠΕΝΤΑΛΕΙΑΣ Εναγόμενοι Ημερομηνία: 12 Απριλίου 2023 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: Γ. Μαυρέσης Για τους Εναγόμενους: Κλ. Νικολάου (κα) Α Π Ο Φ Α Σ Η Το πλαίσιο της διαφοράς Ο Ενάγων προσέφυγε στο Δικαστήριο και διεκδικεί εναντίον των Εναγόμενων €527,

1. Πίσω από τη μικρή αξία της διαφοράς, υπάρχει ένα θέμα που για τον ίδιο είναι σημαντικό. Ο Ενάγων, σήμερα ηλικίας άνω των 80 ετών, ως o Πρόεδρος του Κοινοτικού Συμβουλίου Πενταλειάς, την περίοδο που περιλαμβάνει τους μήνες Ιούλιο μέχρι και Δεκέμβριο του 2016, ισχυρίζεται πως διεκπεραίωνε εργασίες των Εναγόμενων με ιδιωτικό του όχημα. Ειδικότερα, οι Εναγόμενοι είχαν αρχικά παραχωρήσει στον Ενάγοντα υπηρεσιακό όχημα, τα στοιχεία του οποίου αναφέρονται στην αγωγή, για να διεξάγει τις εργασίες των Εναγόμενων, όπως, μεταξύ άλλων, καταμέτρηση υδρομετρητών, κατάσβεση πυρκαγιών, πληρωμές, επισκέψεις στις δημόσιες υπηρεσίες, κ.λπ.. Περί τον Ιούνιο του 2016, του ζήτησαν να παραδώσει το υπηρεσιακό όχημα που είχε παραχωρηθεί, γιατί θα έπρεπε να χρησιμοποιούνταν αποκλειστικά για την κατάσβεση πυρκαγιών, εφόσον είχε ειδικό εξοπλισμό. Δεν θα του παραχωρούσαν άλλο όχημα σε αντικατάσταση. Ενώπιον Έπαρχου Πάφου, όπου μετέβησαν οι εμπλεκόμενοι για να λύσουν τη διαφορά, συμφώνησαν, όπως λέει, ο Ενάγων να παραδώσει μεν το συγκεκριμένο υπηρεσιακό όχημα, αλλά και οι Εναγόμενοι να του πληρώσουν τα οδοιπορικά έξοδα στα οποία θα υποβάλλονταν με χρήση του ιδιωτικού του οχήματος, σύμφωνα με τα εγκεκριμένα ποσά που ισχύουν για τους δημόσιους λειτουργούς, που κατά τον ουσιώδη χρόνο περιλάμβαναν την κατανάλωση καυσίμων και την φθορά του οχήματος ως εξής: €0,2871 ανά χιλιόμετρο όταν το όχημα είναι διπλοκάμπινο και το καύσιμο είναι Diesel και €0,2826 ανά χιλιόμετρο όταν το όχημα είναι Saloon και το καύσιμο είναι βενζίνη. Ο Ενάγων ισχυρίζεται πως διένυσε συνολικά 1.837 χιλιόμετρα, που κατέγραψε αναλυτικά ανά μήνα, με όχημα Navara (καύσιμο diesel), και πως δικαιούται στο ποσό των €527,40 (€0,2871 x 1.837). Παρόλο που απαίτησε την πληρωμή του ποσού αυτού, οι Εναγόμενοι παρέλειψαν να το καταβάλουν. Οι Εναγόμενοι, με την υπεράσπισή τους, αρνούνται την απαίτηση αυτή, και θέτουν πως ο λόγος που απαιτήθηκε η επιστροφή του υπηρεσιακού οχήματος από τον Ενάγοντα ήταν γιατί το χρησιμοποιούσε διαχρονικά για τις προσωπικές του εργασίες, όπως εργασίες στα χωράφια του, και όχι για υπηρεσιακούς σκοπούς. Δεν κατέγραφε σε βιβλίο που τηρούνταν στο οίκημα των Εναγόμενων τα χιλιόμετρα που διένυε καθημερινά για τις ανάγκες της υπηρεσίας, τις διαδρομές, τον σκοπό και την εργασία προς όφελος της Κοινότητας. Όταν δεν είχε εκλεγεί, παρέδωσε μαζί με τα κλειδιά και κάποιες σελίδες από ένα βιβλίο που είναι άγνωστο πότε τις έφτιαξε, χωρίς συνοχή και συνέχεια, λέγοντας πως συνιστούν οδοιπορικά. Τις πλείστες φορές, όμως, επισκέπτονταν την πόλη της Πάφου για προσωπικούς του σκοπούς και όχι για εργασίες της Κοινότητας. Ο Ενάγων, παρά την υπεράσπιση των Εναγόμενων, επέμεινε στην απαίτησή του. Το Δικαστήριο, με βάση τα δικόγραφα, θα πρέπει να αποφασίσει εάν συνάφθηκε κάποια συμφωνία μεταξύ του Ενάγοντος και των Εναγόμενων για πληρωμή προς τον Ενάγοντα οδοιπορικών εξόδων σε περίπτωση χρήσης του ιδιωτικού του οχήματος για εργασίες των Εναγόμενων. Εάν ναι, κατά πόσον ο Ενάγων διένυσε όντως συνολικά 1.837 χιλιόμετρα με ιδιωτικό όχημα Navara για τους σκοπούς της υπηρεσίας των Εναγόμενων, δημιουργώντας οδοιπορικά έξοδα στο ύψος που απαιτεί. Διαδικασία Η εκδίκαση της υπόθεσης έγινε με ταχεία διαδικασία που προβλέπει η Δ.30,κ.6 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας (ΚΠΔ). Για την απόδειξη της υπόθεσής του, ο Ενάγων έδωσε μαρτυρία ο ίδιος (ΜΕ1). Επιτράπηκε περιορισμένη αντεξέτασή του. Μαρτυρία προσκομίστηκε και από την πλευρά των Εναγόμενων, από τον νυν Κοινοτάρχη κύριο Χαράλαμπο Ιωάννου (ΜΥ1). Παρόλο που επιτράπηκε η αντεξέτασή του, δεν προσήλθε για αντεξέταση. Η μαρτυρία είναι στο σύνολό της στον φάκελο της υπόθεσης. Μετά την παρουσίαση της μαρτυρίας, οι δικηγόροι των δύο πλευρών αγόρευσαν, με κείμενες αγορεύσεις, στις οποίες εξέθεσαν την επιχειρηματολογία προς υποστήριξη των θέσεων τους. Επίσης, βρίσκονται στον φάκελο της υπόθεσης. Είναι σε γνώση του Δικαστηρίου ό,τι αναφέρθηκε, ακόμα κι αν δεν γίνεται ειδική ή αυτούσια ή λεπτομερής αναφορά. Μαρτυρία και εξέταση Η αξιολόγηση της μαρτυρίας περιορίζεται στην έκταση των αμφισβητούμενων γεγονότων που προκύπτουν[1]. Σκοπεί στην εύρεση των πραγματικών γεγονότων επί των οποίων το Δικαστήριο μπορεί να βασιστεί. Αξιολογείται το περιεχόμενο της μαρτυρίας[2], από το οποίο δυνατόν να προκύπτουν και κρίσεις αναφορικά με την αξιοπιστία των μαρτύρων. Λόγω και του τρόπου παρουσίασης της μαρτυρίας στις υποθέσεις ταχείας εκδίκασης, το πλέγμα των κλασικών νομολογιακών αρχών προσαρμόζεται ανάλογα, με προσεγγίσεις απαλλαγμένες από εξωτερικές εντυπώσεις εκ της άμεσης συμπεριφοράς ή των αντιδράσεων στο εδώλιο του μάρτυρα[3] ή αντίστοιχα που να παρεμβάλλουν εκ του ύφους, της έκτασης ή των εξωτερικών γνωρισμάτων της γραφής ή της αφηγηματικής ικανότητας του συγγράψαντος την κάθε κείμενη εκδοχή. Η πληρότητα και η σαφήνεια ή η ελλειμματικότητα και η αοριστία επί των αμφισβητούμενων γεγονότων, η αμεσότητα ή η υπεκφυγή, οι συμπτώσεις και η λογική ή η ύπαρξη ουσιωδών αντιφάσεων ή υπερβολών[4], εν τέλει η πειστικότητα ή όχι της εκδοχής, είναι κριτήρια περιεχομένου που μπορούν να εξετάζονται και να λαμβάνονται υπόψη, συναρτώμενα με το σύνολο της μαρτυρίας, ασχέτως του έγγραφου ή έμμεσου τρόπου του λόγου των μαρτύρων, την απουσία πλήρους ζωντανής ατμόσφαιρας και την απόσταση του Δικαστηρίου από τον μάρτυρα και τους τρόπους συμπεριφοράς του (demeanour) ή τα έκδηλα στοιχεία της προσωπικότητάς του. Ο ΜΕ1, σε σχέση με τα επίδικα θέματα, ανέφερε τις συνθήκες υπό τις οποίες του είχε παραδοθεί το όχημα των Εναγόμενων από τον τέως Κοινοτάρχη, όταν είχε αναλάβει τα δικά του καθήκοντα. Ήταν, όπως λέει, ενός είδους τακτική, στην οποία δεν είχε οποιοσδήποτε ένσταση. Το θέμα της επιστροφής του οχήματος τέθηκε αρχικά τον Ιανουάριο του 2016, από τον Αναπληρωτή Κοινοτάρχη, με τη δικαιολογία ότι έπρεπε να χρησιμοποιείται αποκλειστικά για την κατάσβεση πυρκαγιών και όχι για άλλες εργασίες. Άρχισε να συζητιέται το θέμα και η θέση του Ενάγοντος ήταν ότι, εάν θα παρέδιδε το υπηρεσιακό όχημα, θα έπρεπε να του καταβάλλονται οδοιπορικά έξοδα, για τη χρήση του ιδιωτικού του οχήματος για τις ανάγκες της υπηρεσίας. Το ίδιο ίσχυε για όλους τους Κοινοτάρχες, σε περίπτωση χρήσης του ιδιωτικού τους οχήματος. Καταγράφονται σε ένα βιβλίο (βιβλίο κίνησης) τα χιλιόμετρα που διανύονται σε μηνιαία βάση και στο τέλος κάθε μήνα ή στο τέλος κάθε χρόνου παρουσιάζεται το βιβλίο και γίνεται η πληρωμή. Η πρακτική του βιβλίου κίνησης, συγκεκριμένα, ίσχυσε από το 2015, με υπόδειξη από πλευράς Έπαρχου Πάφου, που μπορούσε να ασκεί και έλεγχο επί του βιβλίου. Πριν από το 2015, οι καταγραφές γίνονταν σε διάφορες κόλες ή τετράδια, κατά τρόπο πρόχειρο. Οι σχέσεις αναμεταξύ του Ενάγοντος και άλλων μελών του Κοινοτικού Συμβουλίου δεν ήταν αρκετά καλές, ιδίως περί το τέλος του 2015, με αποτέλεσμα τη δυσλειτουργία της Κοινότητας. Εξαιτίας αυτής, ενεργοποιήθηκε σχετική νομοθετική πρόνοια και πλέον οι συνεδριάσεις διεξάγονταν στα γραφεία της Επαρχιακής Διοίκησης. Και με το όχημα, παρόλο που από πλευράς Έπαρχου Πάφου δεν είχε ζητήσει κάτι τέτοιο, τα μέλη του Κοινοτικού Συμβουλίου ασκούσαν πιέσεις, να διατάξει τον Ενάγοντα να παραδώσει το όχημα. Η απόφαση για παράδοση του οχήματος τελικά ελήφθη στη συνεδρίαση που έγινε την 23.06.
2. Έκτοτε, θεωρεί πως ήταν δεδομένο πως, από τη στιγμή που θα χρησιμοποιούσε το ιδιωτικό του όχημα για να μεταβαίνει στην Επαρχιακή Διοίκηση ή στις διάφορες κρατικές και ημικρατικές υπηρεσίες στην Πάφο ή εκτός Πάφου ή εντός της Κοινότητας για διάφορα ζητήματα όπως την επιδιόρθωση των αγωγών νερού ή τον έλεγχο και τη χλωρίωση του πόσιμου νερού ή για τον οδικό φωτισμό ή την καθαριότητα ή για την επιδιόρθωση ζημιών από βροχοπτώσεις κ.λπ., είτε διαφωνούσαν είτε συμφωνούσαν οποιαδήποτε από τα μέλη της Κοινότητα, είτε υπήρχε αναφορά στο πρακτικό είτε όχι, θα καλύπτονταν όσον αφορά τα οδοιπορικά έξοδα. Προσκομίζει αντίγραφο της εγκυκλίου του Τμήματος Δημόσιας Διοίκησης και Προσωπικού μαζί με Πίνακα επιδομάτων οδοιπορικών ημερομηνίας 07.02.2014 (Τεκμήριο 1). Προσκομίζει και σχετικό πιστοποιητικό παράδοσης του οχήματος (Τεκμήριο 2). Από την 24.06.2016 και μέχρι τη λήξη της θητείας του, την 31.12.2016, χρησιμοποιούσε το ιδιωτικό του όχημα τύπου Navara που δέχεται καύσιμο diesel (Τεκμήριο 3). Κατά το διάστημα από την 01.07.2016 μέχρι την 27.12.2016 διένυσε, όπως αναφέρει, συνολικά 1.837 χιλιόμετρα: Τον Ιούλιο 475, τον Αύγουστο 198, τον Σεπτέμβριο 282, τον Οκτώβριο 274, τον Νοέμβριο 337, τον Δεκέμβριο
3. Ο Ενάγων προσκομίζει βιβλίο που ισχυρίζεται πως ήταν το βιβλίο κίνησης στο οποίο καταγράφονται οι διαδρομές του από την 05.05.2015 μέχρι την 27.12.2016 και στο οποίο περιλαμβάνονται οι σελίδες Α807489-Α807494 που αφορούν την επίδικη περίοδο Ιουλίου - Δεκεμβρίου του 2016 (Τεκμήριο 4). Στο συγκεκριμένο βιβλίο, όπως αναφέρει, κατέγραφε χειρόγραφα πάντοτε την ημερομηνία αναχώρησης, την ώρα αναχώρησης, την ημερομηνία και ώρα επιστροφής του, τα χιλιόμετρα που διανύθηκαν, τον προορισμό και τον σκοπό και έθετε δίπλα τη μονογραφή του. Πριν από το 2015, από το 2012 που ανέλαβε, τηρούσε άλλο βιβλίο για το κοινόκτητο όχημα, που αλλάχθηκε κατόπιν των προαναφερόμενων συστάσεων από πλευράς Έπαρχου Πάφου. Στο Τεκμήριο 4, όπως αναφέρει, υπάρχουν 25 αριθμημένες σελίδες από τη σελίδα Α807476 μέχρι τη σελίδα Α
4. Σε κάθε σελίδα, αντιστοιχεί ένας μήνας. Στο Τεκμήριο 4, όντως περιέχονται συνεχείς δεμένες τριπλότυπες σελίδες με καταχωρίσεις και για το υπηρεσιακό όχημα, και από την 01.07.2016 με το ιδιωτικό όχημα του Ενάγοντος. Οι περιγραφές στις καταχωρίσεις είναι λεπτομερείς. Δεν φαίνεται στο Δικαστήριο εφικτό, κάποιος να μπήκε στη διαδικασία εκ των υστέρων, να κατασκεύασε το Τεκμήριο 4 με τόση λεπτομέρεια τόσων πολλών μηνών και με φυσική συνέχεια. Ο ΜΕ1 ανέφερε και στη μαρτυρά του συγκεκριμένα και αναλυτικά πόσες φορές χρησιμοποίησε το όχημά του και για ποιους σκοπούς, για κάθε μήνα ξεχωριστά, χρησιμοποιώντας πολλές σελίδες της γραπτής μαρτυρίας του για τον σκοπό αυτό. Για την καταμέτρηση των χιλιομέτρων που διένυσε με το όχημά του, χρησιμοποίησε το μιλίμετρο του οχήματος, δηλαδή κατά την αναχώρηση σημείωνε τον αριθμό χιλιομέτρων που ήταν καταγεγραμμένα και μετά το πέρας των εργασιών τον καινούργιο αριθμό και προέβαινε σε αφαίρεση. Φέρει παραδείγματα των υπολογισμών του. Επιπλέον, είχε στην κατοχή του αντίγραφο του εγκεκριμένου καταλόγου αποστάσεων από το κέντρο της Πάφου στις κοινότητες ολόκληρης της Επαρχίας Πάφου που εξέδωσε το Επαρχιακό Τμήμα Δημοσίων Έργων Πάφου, που χρησιμοποιούν όλοι ανεξαιρέτως οι δημόσιοι λειτουργοί και υπάλληλοι, όταν χρησιμοποιούν τα ιδιωτικά τους οχήματα κατά την εκτέλεση της εργασίας τους (Τεκμήριο 5). Εξηγεί αναλυτικά στη μαρτυρία του και όλες τις αποστάσεις με βάση το Τεκμήριο
5. Ο ΜΕ1 εξηγεί πολύ αναλυτικά στο Δικαστήριο όλες τις χρεώσεις του, και σε συνάρτηση με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς των Εναγόμενων περί κατάχρησης, απαντώντας τους με πληρότητα. Την 29.12.2016, δηλαδή δύο ημέρες πριν λήξει η θητεία του, συναντήθηκε με τα μέλη του Κοινοτικού Συμβουλίου και τους ενημέρωσε για τα οδοιπορικά του. Γι' αυτό συμπλήρωσε και υπέγραψε επιταγή στο όνομά του για το ποσό των €527,40 (Τεκμήριο 6), που όμως δεν συνυπογράφηκε από τον ΜΥ1, που τότε ήταν ο Αναπληρωτής Κοινοτάρχης, και είχε αυτό το καθήκον της συνυπογραφής. Τα υπόλοιπα μέλη του Κοινοτικού Συμβουλίου είχαν αναφέρει πως θα έπρεπε να αφήσουν το θέμα για το επόμενο Κοινοτικό Συμβούλιο. Ο ίδιος δεν έθεσε ξανά υποψηφιότητα, εκλέχθηκε ο ΜΥ1, ο οποίος συνέχισε την άρνηση. Αποτάθηκε και στην Έπαρχο Πάφου, με σχετικό παράπονο, και η Έπαρχος Πάφου απέστειλε σχετική επιστολή προς το Κοινοτικό Συμβούλιο την 03.08.2017 με την οποία τους διαβίβασε αντίγραφο καταστάσεων με τις διαδρομές που είχε κάνει, ζητώντας να αποφασίσουν σχετικά με την καταβολή των οδοιπορικών του εξόδων (Τεκμήριο 7). Το Κοινοτικό Συμβούλιο, στη συνεδρία του ημερομηνίας 16.09.2017, αποφάσισε να απορρίψει το αίτημά του με τη δικαιολογία πως δεν πρόκειται για δρομολόγια εκτός της Επαρχίας Πάφου. Όμως, επειδή η Έπαρχος υπέδειξε πως η πληρωμή είναι δικαιολογημένη, είναι η θέση του Ενάγοντος, πως η απόφαση στερούνταν νομιμότητας. Δεν επανεξετάστηκε το θέμα. Αποτάθηκε σε δικηγόρο, που απέστειλε επιστολή (Τεκμήριο 8), χωρίς ανταπόκριση. Αναφέρει, ο ΜΕ1, πως ο προηγούμενος Κοινοτάρχης λάμβανε €600,00 ετησίως ως οδοιπορικά (Τεκμήρια 9 και 10). Όπως λέει, αισθάνεται αδικημένος, γιατί τα μέλη του Κοινοτικού Συμβουλίου γνωρίζουν την αλήθεια, ωστόσο εκδικητικά αρνούνται την πληρωμή, παρόλο που πρόκειται για παράνομη παράλειψη, όπως υποδεικνύεται και από πλευράς Έπαρχου. Νεότερη επιστολή του δικηγόρου του, ημερομηνίας 28.05.2020 (Τεκμήριο 11), επίσης, δεν είχε ανταπόκριση. Μέχρι και σήμερα, όπως αναφέρει, δεν πληρώθηκε οποιοδήποτε ποσό. Κατά την αντεξέτασή του, ο ΜΕ1, καθ' όσην έκταση σχετίζονταν με ό,τι καλείται το Δικαστήριο να αποφασίσει, ο ΜΕ1 ήταν σταθερός και συγκεκριμένος στα λεγόμενά του, περιλαμβανομένων των συγκεκριμένων δρομολογίων που διένυσε για τους σκοπούς της υπηρεσίας του, και δεν προκύπτει οτιδήποτε που να τον καθιστά αναξιόπιστο ως μάρτυρα των γεγονότων που γνωρίζει, ότι ήρθε να παρουσιάσει στο Δικαστήριο κατασκευασμένα δρομολόγια και να πει ψέματα, για να εξασφαλίσει χρήματα ως οδοιπορικά. Πέρα από τα γεγονότα που ο ΜΕ1 θα μπορούσε να μαρτυρήσει, ως προς τις συνθήκες υπό τις οποίες του ζητήθηκε η επιστροφή του οχήματος, δεν διαφωτίζει η μαρτυρία του, ενώ η αποκλειστική χρήση υπηρεσιακού οχήματος από Κοινοτάρχη δεν φαίνεται να ήταν σύμφωνα με τους περί Παροχής Ορισμένων Ωφελημάτων σε Καθορισμένους Δικαιούχους του Κρατικού και του Ευρύτερου Δημόσιου Τομέα (Όροι και Διαδικασία) Νόμο 3(Ι)/2014 και τους περί Υπηρεσιακών Οχημάτων του Κρατικού Τομέα και του Ευρύτερου Δημόσιου Τομέα Κανονισμούς του 2014 (ΚΔΠ 504/2014). Όσον αφορά τα υπηρεσιακά οχήματα που διατίθενται για μη αποκλειστική χρήση, χρησιμοποιούνται αποκλειστικά για υπηρεσιακούς σκοπούς, περιλαμβανομένων κοινωνικών και υπηρεσιακών υποχρεώσεων που απορρέουν από τη φύση των καθηκόντων των δικαιούχων εντός και εκτός του κανονικού ωραρίου, όπως καθορίζεται από την οικεία αρμόδια Αρχή. Η μετάβαση από τον τόπο διαμονής στον τόπο εργασίας δεν εμπίπτει στις περιπτώσεις υπηρεσιακής μετακίνησης, ούτε στους υπηρεσιακούς σκοπούς για τους οποίους δύναται να γίνεται χρήση υπηρεσιακού οχήματος. Δικαιούχος στον οποίο παραχωρείται η χρήση υπηρεσιακού οχήματος δεν δύναται να υποβάλλει απαίτηση για κάλυψη οδοιπορικών. Εξ αυτού, μπορεί να συνάγεται απλώς λογικά το αντίθετο. Όμως ο ΜΕ1, πέρα από αυτή τη λογική αντιστοιχία, δεν προσκομίζει οποιοδήποτε στοιχείο που να δείχνει την ύπαρξη συμφωνίας μεταξύ του Ενάγοντος και των Εναγόμενων για πληρωμή οδοιπορικών εξόδων, ή άλλο πλαίσιο επί του οποίου να μπορεί να εφαρμοστεί ιδιωτικό δίκαιο. Το τι ήταν δεδομένο ή αυτονόητο για τον Ενάγοντα μετά την παράδοση του υπηρεσιακού οχήματος (στην οποία ήταν ενδεχομένως υποχρεωμένος να προβεί), δεν συνιστά και συμφωνία, που να περιλαμβάνει την ανάληψη υποχρέωσης από μέρους του Κοινοτικού Συμβουλίου σε συγκεκριμένη πληρωμή. Την ανάληψη τέτοιας υποχρέωσης αναιρεί η ίδια η μαρτυρία του ΜΕ1, με βάση την οποία, ουσιαστικά, οι Εναγόμενοι ουδέποτε αποδέχθηκαν να πληρώσουν οδοιπορικά στον ΜΕ
6. Το τι γίνονταν σε άλλες περιπτώσεις, εάν καταβάλλονταν κατ' αποκοπή μηνιαίο ποσό σε προηγούμενο Κοινοτάρχη ως οδοιπορικά ή έξοδα παραστάσεως, αφενός δεν αποτελεί κατ' ανάγκη νόμιμη πρακτική, αφετέρου δεν μαρτυρεί συμφωνία μεταξύ του Ενάγοντος και των Εναγόμενων ή νόμιμη υποχρέωση. Η δικογραφημένη εκδοχή του ότι υπήρχε συμφωνία ενώπιον Έπαρχου δεν είναι ό,τι μαρτυρείται και με την επιστολογραφία που κατέθεσε ο ΜΕ
7. Το θέμα πάντως τέθηκε σε συνεδρία του Συμβουλίου, ως οι συστάσεις, και αποφασίστηκε, απλώς όχι με τον τρόπο που επιθυμούσε ο Ενάγων. Από την πλευρά των Εναγόμενων, ο ΜΥ1, παρόλο που οι Εναγόμενοι δεν έχουν ανταπαίτηση ούτε υπάρχει σχετικό επίδικο θέμα, αναφέρεται στη χρήση του υπηρεσιακού οχήματος από τον Ενάγοντα, βάλλοντας εναντίον του, ότι δεν κατέγραφε ορθά τις κινήσεις του, κάνοντας λόγο για την περίοδο πριν από το 2015 (Τεκμήριο 12[5]), και ότι δεν αποδείκνυε πως τα δρομολόγια ήταν όντως για τις ανάγκες του Κοινοτικού Συμβουλίου και όχι για προσωπικούς του σκοπούς. Αντί, όπως λέει, να συνεχίσει το βιβλίο που ίσχυε ήδη από τα προηγούμενα χρόνια, επειδή δεν επανεκλέχθηκε, άνοιξε νέο βιβλίο και συμπλήρωσε κενές σελίδες, που παρουσίασε εκ των υστέρων, το 2017, αντί όταν υποτίθεται πως γίνονταν η δαπάνη. Κι όμως, από το Τεκμήριο 4 που προσκόμισε ο ΜΕ1 δεν καταδεικνύεται το ίδιο. Απλώς ανοίχθηκε νέο βιβλίο στο οποίο συνεχίστηκαν οι καταχωρίσεις από εκεί που σταμάτησαν στο προηγούμενο. Οι αναφορές του ΜΥ1 είναι υπερβολικές, εκφρασμένες με ανάγκη να υποδείξει ότι ο ίδιος είναι καλύτερος από τον προηγούμενο Κοινοτάρχη, ασαφείς και αόριστες. Δεν είναι πως αποκλείεται ο τρόπος χρησιμοποίησης υπηρεσιακών οχημάτων από Κοινοτάρχες να απολήγει σε διασπάθιση δημόσιου χρήματος, αλλά αναφορές τέτοιας σοβαρότητας, ενώπιον Δικαστηρίου, θα πρέπει να διατυπώνονται με τη δέουσα σοβαρότητα, και με όλα τα στοιχεία που χρειάζονται για να αποδειχθούν· όχι ως λόγος πολιτικός. Οι καταγραφές, όπως αναφέρει ο ΜΥ1, δεν ήταν ορθές, εφόσον δεν αναγράφονται οι αποστάσεις, τα λίτρα που δαπανήθηκαν, και προς αυτό υποδεικνύει τον τρόπο που ο ίδιος συμπληρώνει το βιβλίο κίνησης (Τεκμήριο 13[6]). Το Τεκμήριο 13, μία μεμονωμένη σελίδα, με κάθε σεβασμό, είναι πολύ δυσανάγνωστο, και ουδόλως μπορεί να αποτελέσει υπόδειγμα αναφοράς κίνησης υπηρεσιακού οχήματος. Παρεμπιπτόντως, φαίνεται, στο Τεκμήριο 13, να γίνεται αναφορά κίνησης του υπηρεσιακού (πυροσβεστικού) οχήματος από τον ΜΥ1, του οποίου η χρήση είχε αφαιρεθεί από τον Ενάγοντα. Την 30.01.2015, όπως αναφέρει ο ΜΥ1, λήφθηκε επιστολή από το Υπουργείο Εσωτερικών, όχι από την Επαρχιακή Διοίκηση, για την ενεργοποίηση του άρθρου 45 του περί Κοινοτήτων Νόμου, και αρμόδια για την εκτέλεση καθηκόντων θα ήταν η Επαρχιακή Διοίκηση. Ο ΜΥ1 προσκόμισε τις σχετικές επιστολές, μη αναφέροντας, όμως, ποιοι έκαναν σωρηδόν καταγγελίες εναντίον του Ενάγοντος και ποιο ήταν το αποτέλεσμά εκείνων των καταγγελιών, ως προς τη διαπίστωση της βασιμότητάς τους. Από τη μαρτυρία του ΜΥ1, αναδύεται αντιπαλότητα με τον Ενάγοντα. Ο ΜΥ1 δεν παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο για αντεξέταση, σύμφωνα με οδηγίες του Δικαστηρίου, παρά τον χρόνο και τις ευκαιρίες που δόθηκαν για τον σκοπό αυτό. Το Δικαστήριο δεν επέτρεψε κατάχρηση του χρόνου του. Η μαρτυρία του ΜΥ1, ως εκτέθηκε, ελλιπής, με τη γενικότητα, τις υπερβολές, τις ασάφειες, τις αοριστίες και τις αντιφάσεις της, δεν είναι μαρτυρία στην οποία μπορεί να βασιστεί το Δικαστήριο, για να διαγνώσει αυτά που καλείται να διαγνώσει, με βάση τη δικογραφία. Το πραγματικό πλαίσιο, ως δίδεται μέσα από την αποδεκτή μαρτυρία του ΜΕ1, δεν επαρκεί για τη στοιχειοθέτηση της απαίτησής του. Όπως προαναφέρθηκε, δεν φαίνεται από οπουδήποτε να έχει συναφθεί συμφωνία μεταξύ του Ενάγοντος και των Εναγόμενων για πληρωμή οδοιπορικών εξόδων, της οποίας ο ΜΕ1 να μπορεί να αξιώνει εκτέλεση ή βάσει της οποίας ή για παράβαση της οποίας να μπορεί να αξιώσει αποζημίωση. Η αγωγή δεν βασίζεται ούτε σε παράβαση νόμιμου καθήκοντος. Δεν υπάρχει τέτοια δικογραφημένη βάση και αναφορά συγκεκριμένου νόμου που δημιουργεί αστική ευθύνη. Σύμφωνα με το άρθρο 48 του περί Κοινοτήτων Νόμου 86(Ι)/1999, ο Κοινοτάρχης δικαιούται αποζημίωση, σύμφωνα με τον περί Κοινοταρχών (Αποζημίωση) Νόμο 76/
8. Και πριν από τον τροποποιητικό Ν.51(Ι)/2022, η αποζημίωση θα έπρεπε να περιλαμβάνεται στον εγκεκριμένο προϋπολογισμό της Κοινότητας. Τηρουμένων των διατάξεων του Ν.76/1991, ο Κοινοτάρχης δικαιούται να πάρει τα δικαιώματα που εκτίθενται στο Μέρος Ι του Δεύτερου Πίνακα του Ν.86(Ι)/1999 σχετικά με τα διάφορα θέματα που αναφέρονται σε αυτόν, καθώς και κάθε δικαίωμα το οποίο καθορίζεται στον Ν.86(Ι)/1999 ή σε οποιοδήποτε άλλον νόμο. Σύμφωνα με τα άρθρα 4, 5 και 6 του Ν.76/1991, αντί των δικαιωμάτων τα οποία οι Κοινοτάρχες δικαιούνται να λαμβάνουν σχετικά με τα διάφορα θέματα που αναφέρονται σε οποιονδήποτε νόμο ή κανονισμό, οι Κοινοτάρχες των χωριών στα οποία εφαρμόζεται ο εν λόγω νόμος λαμβάνουν αποζημίωση, το ύψος της οποίας θα καθορίζεται με διάταγμα του Υπουργικού Συμβουλίου. Η αποζημίωση των Κοινοταρχών καταβάλλεται από την Κυβέρνηση της Δημοκρατίας. Ανεξαρτήτως των διατάξεων του εν λόγω νόμου, το Υπουργικό Συμβούλιο έχει εξουσία να προβεί στην πληρωμή αποζημίωσης σε κοινοτάρχες σε ειδικές περιπτώσεις. Εάν στην αποζημίωση ή ωφελήματα που λαμβάνει ένας Κοινοτάρχης πρέπει να περιλαμβάνονται οδοιπορικά έξοδα ή όχι, δεν είναι θέμα στο οποίο μπορεί να υπεισέλθει η δικαιοδοσία του Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο, επίσης, δεν γνωρίζει ούτε ελέγχει τον προϋπολογισμό της Κοινότητας. Ούτε είναι δυνατόν να ασκεί δημοσιονομικό έλεγχο, ή έλεγχο στο βιβλίο κίνησης οχήματος και στα παραστατικά ή δικαιολογητικά εξόδων ή δρομολογίων του Κοινοτάρχη, για να διαπιστώσει εάν τηρούνται όσα προβλέπονται στους Κανονισμούς Κυβερνητικών Αποθηκών (Κανονισμός 122, 124 και 125) και οι εγκύκλιοι του Γενικού Λογιστηρίου της Δημοκρατίας· ή για να κρίνει το ίδιο εάν καλώς ή κακώς, νόμιμα ή παράνομα, προέβη ο Κοινοτάρχης στο συγκεκριμένο δρομολόγιο τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή, σε συνάρτηση και με τις προβλεπόμενες λειτουργικές δραστηριότητές του και τις υφιστάμενες αποφάσεις ή εγκρίσεις. Ο Κοινοτάρχης δεν είναι συμβεβλημένος πάροχος υπηρεσιών μεταφοράς, ούτε εργαζόμενος σε σχέση εργασίας. Βρίσκεται σε αιρετό αξίωμα τις απολαβές στο οποίο δεν δημιουργεί ούτε εξαναγκάζει το Δικαστήριο δια αγωγής. Η δε αυστηρότητα που επιβάλλει ο δημοσιονομικός έλεγχος (απόδειξη με συγκεκριμένα δικαιολογητικά), δεν μπορεί να καλυφθεί μέσα από προσέγγιση της αξίωσης για οδοιπορικά ως αξίωση υφιστάμενου αστικού χρέους. Προφανώς, το Δικαστήριο αυτό δεν ασκεί και έλεγχο νομιμότητας πράξεων ή αποφάσεων Κοινοτικών Συμβουλίων ή άλλων οργάνων σε σχέση με την πληρωμή ή μη πληρωμή οδοιπορικών εξόδων σε Κοινοτάρχες ή γενικότερα την άσκηση επιδοματικής πολιτικής ή παρακολούθησης του τρόπου χειρισμού της αρχής της οικονομικότητας όσον αφορά τις μετακινήσεις του Κοινοτάρχη. Έχοντας υπόψη τα δικόγραφα, τα γεγονότα ως έχουν αποδειχθεί, και το διαθέσιμο νομικό πλαίσιο, δεν διατίθεται βάση στο Δικαστήριο, από όπου να προκύπτει αστική ευθύνη των Εναγόμενων, ως νομικού προσώπου, στην πληρωμή χρέους οδοιπορικών εξόδων στον Ενάγοντα, τέως Κοινοτάρχη, και κατ' επέκταση δικαίωμα σε αξίωση αστικής φύσης εναντίον του εναγόμενου Κοινοτικού Συμβουλίου για απόδοση οδοιπορικών. Το άδικο που εξέφρασε ο Ενάγων, και είναι κατά τα λοιπά κατανοητό στην ευρύτερη διάσταση που το εκφράζει, δεν μετουσιώνεται είτε σε παράβαση σύμβασης είτε σε αδικοπραξία είτε σε παρανομία, ή τουλάχιστον δεν υποδεικνύεται τέτοια προσέγγιση, εκ του γεγονότος ότι απλώς δεν καταβλήθηκε επίδομα οδοιπορικών εξόδων στον Ενάγοντα. Κατάληξη Ως εκ των ανωτέρω, η αγωγή του Ενάγοντος δεν μπορεί να έχει επιτυχία, και απορρίπτεται. Οι δικαστικές διαδικασίες έχουν έξοδα, που επιβαρύνουν τη μία πλευρά ή την άλλη. Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως και σε αυτήν, υπερβαίνουν την αξία της διαφοράς. Των προειδοποιήσεων του Δικαστηρίου φαίνεται να υπερτερεί η ανάγκη των εμπλεκομένων για δίκη ή έκφραση σε πλαίσιο δίκης. Η δικαστική διαδικασία δεν θα πρέπει να χρησιμοποιείται με επιπολαιότητα, ως απλή αντίδραση σε οτιδήποτε αισθάνεται κάποιος ως άδικο, με προσδοκία ότι έτσι θα επιτύχει τον οποιοδήποτε σκοπό του. Ο Ενάγων δεν πέτυχε στην αξίωσή του. Ακολουθώντας τον συνήθη κανόνα σε σχέση με τα έξοδα, ότι ακολουθούν το αποτέλεσμα της διαδικασίας στην οποία έχουν προκύψει, καθότι δεν συντρέχει λόγος απόκλισης, τα έξοδα αυτής της αγωγής επιδικάζονται υπέρ των Εναγόμενων και εναντίον του Ενάγοντος, όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........... Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Courtis and Others v. Iasonides