ΕΛΙΣΑΒΕΤ ΤΣΑΚΑΛΙΔΟΥ ν. GAGANDEEP SINGH, Αγωγή αρ. 49/2022, 11/4/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2023:A32 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Αγωγή αρ. 49/2022 i-justice ΕΛΙΣΑΒΕΤ ΤΣΑΚΑΛΙΔΟΥ Ενάγουσα v. GAGANDEEP SINGH Εναγόμενος Ημερομηνία: 11 Απριλίου 2023 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα: Λ. Παπαλουκάς για Λ. Λουκαΐδου - Θεοφάνους ΔΕΠΕ Για τον Εναγόμενο: καμία εμφάνιση Α Π Ο Φ Α Σ Η (συνοπτική / καθορισμός αποζημιώσεων) Η Ενάγουσα, ιδιωτική υπάλληλος με μηνιαίες απολαβές περίπου €991,00, την 05.02.2021, οδηγούσε νόμιμα το όχημα, τα στοιχεία του οποίου αναφέρονται στην αγωγή (όχημα Α), επί της Λεωφόρου Αποστόλου Παύλου στην Πάφο, και ο Εναγόμενος οδηγούσε το όχημα τα στοιχεία του οποίου, επίσης, αναφέρονται στην αγωγή (όχημα Β), στην ίδια οδό. Το όχημα Β, που οδηγούσε ο Εναγόμενος, συγκρούστηκε με μοτοποδήλατο που οδηγούσε τρίτο πρόσωπο. Το μοτοποδήλατο ανατράπηκε και σύρθηκε στον δρόμο μαζί με το πρόσωπο αυτό, εισήλθε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας όπου βρίσκονταν το όχημα Α που οδηγούσε η Ενάγουσα, με αποτέλεσμα να συγκρουστεί και με το μπροστινό δεξιό μέρος του οχήματος της Ενάγουσας. Ως αποτέλεσμα της σύγκρουσης αυτής, το τρίτο πρόσωπο τραυματίστηκε θανάσιμα, και η Ενάγουσα υπέστη βλάβες και ζημιές, για τις οποίες καταλογίζει οδική αμέλεια στον Εναγόμενο που - συνοπτικά να λεχθεί εδώ -οδηγούσε απερίσκεπτα και δεν έλαβε υπόψη του την παρουσία του μοτοποδηλάτου έγκαιρα, αγνοώντας την ασφάλεια της Ενάγουσας που χρησιμοποιούσε τον ίδιο δρόμο. Όλες οι λεπτομέρειες σε σχέση με την οδική συμπεριφορά του Εναγόμενου, που κατά τη θέση της Ενάγουσας συνιστούν οδική αμέλεια, σχετίζονται με τη σύγκρουση του οχήματος Β που οδηγούσε ο Εναγόμενος με το μοτοποδήλατο, που στη συνέχεια, και ως συνέπεια της πρώτης σύγκρουσης, συγκρούστηκε ή κατέπεσε (ως αντικείμενο χωρίς ανθρώπινο έλεγχο) στο όχημα της Ενάγουσας. Αξιώνει αποζημιώσεις. Ειδικότερα, η Ενάγουσα, αμέσως μετά το ατύχημα, μεταφέρθηκε με ασθενοφόρο στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου, όπου εισήχθη για νοσηλεία και παρακολούθηση, από την 05.02.2021 μέχρι την 10.02.
- Ένεκα της κατάστασής της, παραπέμφθηκε για ορθοπεδική εκτίμηση, εισήχθη στη χειρουργική κλινική, υποβλήθηκε σε ακτινογραφίες και λάμβανε ή λαμβάνει σωρεία φαρμάκων, έφερε σκληρό κολάρο, παρακολουθούνταν και εξακολουθεί να παρακολουθείται από ψυχίατρο, αξιολογήθηκε από κλινικό ψυχολόγο, τοποθετήθηκε «collar and cuff» στον δεξιό ώμο και μετά το εξιτήριο έλαβε άδεια ασθενείας, ενώ μετά από σύσταση ψυχιάτρου, δόθηκε αναρρωτική άδεια μέχρι και την 21.05.
- Περαιτέρω, παρακολουθείται από νευροχειρούργο και ορθοπεδικό μέχρι σήμερα, ενώ σε διάφορες ημερομηνίες νοσηλεύθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο, καθότι η υγεία της, ιδίως η ψυχική της υγεία, είναι πλέον ασταθής, λόγω του συμβάντος που εκτυλίχθηκε μπροστά στα μάτια της. Στις λεπτομέρειες σωματικών βλαβών της, η Ενάγουσα αναφέρει αυχεναλγία, κάκωση αυχένα, πόνους στην αυχενική και οσφυϊκή μοίρα, επώδυνη κάμψη σε έσω και έξω στροφή στο δεξί γόνατο, πόνο στην περιοχή του σκαφοειδούς, ρήξη οπίσθιου κέρατος έσω μηνίσκου, ήπιο οίδημα στα μαλακά μόρια, ήπιο οίδημα στην επιγονατίδα, κακώσεις που έχρηζαν νοσηλείας και παρακολούθησης, ακτινοβολήθηκε, έλαβε φαρμακευτική αγωγή, έκανε χρήση αυχενικού κολάρου τύπου Philadelphia, ταλαιπωρήθηκε σε μαγνητικές τομογραφίες και παρακολουθήθηκε από εξωτερικά ιατρεία. Υπέστη κάκωση δεξιάς ωμικής ζώνης, κάκωση αυχένος, κάκωση οσφυϊκής μοίρας, κάκωση δεξιού καρπού και δεξιού γόνατος, κρανιοεγκεφαλική κάκωση, άλγος-κάκωση δεξιού ώμου, θώρακα, δεξιού καρπού και δεξιού γόνατος, άλγος ΑΜΣΣ και περιορισμός στις κινήσεις ΑΜΣΣ, ασβεστοποιό τενοντίτιδα υπερακανθίου δεξιού ώμου, ψυχιατρική και ψυχολογική εκτίμηση, ανησυχία, φόβο, κρίσεις πανικού, στεναχώρια, αγχώδη κατάθλιψη και σύνδρομο μετατραυματικό στρες, ψυχικό άγχος, σοβαρή επιδείνωση κατάθλιψης και άγχους, διαταραχές ύπνου με αυπνία. Όπως αναφέρει, κλείστηκε στον εαυτό της, αισθάνεται ανασφάλεια και λύπη, μελαγχολία, μειωμένη διάθεση, ενώ αναβιώνει το συμβάν συχνά. Παρουσίασε συμπεριφορά αποφυγής, δεν ήταν σε θέση να οδηγήσει, είχε έντονο φόβο εντός του οχήματος και έλαβε αυξημένες δόσεις αντικαταθλιπτικών και πρόσθετα αγχολυτικά και ηρεμιστικά φάρμακα και συχνές ψυχολογικές συνεδρίες. Όσον αφορά το όχημα Α, που οδηγούσε η Ενάγουσα, καταστράφηκε ολοσχερώς, ωστόσο η ασφαλιστική εταιρεία του Εναγόμενου ήδη αποζημίωσε την Ενάγουσα εξωδικαστικά. Ωστόσο, υπάρχει επιπλέον ειδική ζημιά ύψους €8.931,80, που αφορά στα ιατρικά έξοδα (€84,00), στην αστυνομική έκθεση (€85,00), στη φαρμακευτική αγωγή (€58,80), στα ιατρικά πιστοποιητικά (€230,00), σε μελλοντικά ιατρικά έξοδα (€5.000,00) και σε απώλεια ημερομισθίων από την 05.02.2021 μέχρι την 21.05.2021 (€3.474,00). Πριν από το ατύχημα, όπως αναφέρει, ήταν σε καλή κατάσταση, κινούνταν αυτόνομα, οδηγούσε, φρόντιζε το σπίτι της, συμμετείχε σε κοινωνικές εκδηλώσεις και γενικά απολάμβανε ένα καλό επίπεδο διαβίωσης, που τώρα εμποδίζεται να πράξει, συνεπεία του ατυχήματος. Ο Εναγόμενος δεν προώθησε την υπόθεσή του και δεν καταχώρισε κάποιαν υπεράσπιση στην υπόθεση αυτή. Η Ενάγουσα προχώρησε προς απόδειξη της υπόθεσής της, αναφέροντας ενόρκως τα προαναφερόμενα. Προσκόμισε αντίγραφο αναλυτικής κατάστασης αποδοχών για το έτος 2021, την αστυνομική έκθεση για το ατύχημα και την απόδειξη πληρωμής της, δέσμη αποδείξεων για τα ιατρικά έξοδα, δέσμη αποδείξεων για τη φαρμακευτική αγωγή, δέσμη αποδείξεων για τα ιατρικά πιστοποιητικά και δέσμη πιστοποιητικών ασθενείας. Ο συνήγορός της, αγορεύοντας προς υποστήριξη της απαίτησής της, εισηγήθηκε πως με τη μαρτυρία που προσκομίστηκε αποδεικνύεται η οδική αμέλεια του Εναγόμενου και η ζημιά της Ενάγουσας συνεπεία αυτής και πως στην έκταση που μαρτυρήθηκε, χωρίς αμφισβήτηση, πρέπει να επιδικαστούν ειδικές αποζημιώσεις ως αξιώνονται και μαρτυρούνται και γενικές αποζημιώσεις σε ένα πλαίσιο γενικών αποζημιώσεων €13.000,00 - €30.000,00, που δίνουν κάποιες δικαστικές αποφάσεις[1]. Τα γεγονότα που μαρτύρησε η Ενάγουσα μπορούν να αναχθούν στο άρθρο 51 § 1(α) του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ. 148, το οποίο προβλέπει ότι συνιστά αμέλεια η τέλεση πράξης που υπό τις περιστάσεις δεv θα τελoύσε λoγικό συvετό πρόσωπo ή η παράλειψη τέλεσης πράξης που υπό τις περιστάσεις τέτoιo πρόσωπo θα τελoύσε͘. Και στην περίπτωση οδικής αμέλειας, τα συστατικά στοιχεία του αδικήματος δεν διαφοροποιούνται. Ο ενάγων θα πρέπει να αποδείξει ότι ο εναγόμενος δεν ενήργησε λογικά ως μέσος συνετός οδηγός, υπό τις ίδιες περιστάσεις. Η αμέλεια συνυφαίνεται με τον χρόνο, τον τόπο και τις υπόλοιπες συνθήκες που οδήγησαν στo ατύχημα. Κάθε πρόσωπο έχει καθήκον μέριμνας (duty of care), απρόσωπα, έναντι σε κάθε άλλο πρόσωπο που χρησιμοποιεί την ίδια «οδό», με την έννοια του άρθρου 2 του περί Μηχανοκινήτων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης έναντι Τρίτου) Νόμου 96(I)/2000, και που κατά λογική πρόβλεψη μπορεί να επηρεαστεί από τις πράξεις του. Το καθήκον αυτό προσδιορίζεται και συγκεκριμενοποιείται μέσα στο εκάστοτε πραγματικό πλαίσιο. Το κριτήριο εάν υπήρξε παράβασή του (breach of duty) είναι αντικειμενικό, και το μέτρο είναι ο μέσος συνετός οδηγός· όχι ο τέλειος[2]. Εάν η δυνατότητα να προκύψει κίνδυνος είναι λογικά εμφανής, το να μην πάρει ένας οδηγός τις αναγκαίες προφυλάξεις, συνιστά αμέλεια. Αν όμως η δυνατότητα να προκύψει κίνδυνος είναι μόνον μια απλή πιθανότητα που δεν θα περνούσε από το μυαλό ενός λογικού ανθρώπου, τότε το να μην πάρει ένας οδηγός πρόσθετες προφυλάξεις δεν αποτελεί αμέλεια[3]. Οι ειδικότεροι νόμοι και οι κανονισμοί σχετικά με την οδική συμπεριφορά μπορούν να λειτουργούν ως βάση και οδηγός για την προσέγγιση του τρόπου οδήγησης του λογικού συνετού οδηγού, και η παράβασή τους μπορεί να αποτελεί εκ πρώτης όψεως μαρτυρία αμέλειας· χωρίς να σημαίνει ότι συνιστά πάντοτε οδική αμέλεια[4]. Σύμφωνα με τους Κανονισμούς 58
(5)(α)(β)
(10)που περιέχονται στους περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων και Τροχαίας Κινήσεως Κανονισμούς του 1984 ως τροποποιήθηκαν μέχρι σήμερα, ο οδηγός κάθε µηχανοκίνητου οχήµατος οφείλει να διατηρεί το όχηµα κατά το δυνατό πλησιέστερα προς την αριστερή άκρη του οδοστρώµατος του δρόµου στην οποία κινείται και εφόσον προσεγγίζει συµβολή δρόµων και ο δρόµος κοντά στη συµβολή είναι χαραγµένος µε λωρίδες κυκλοφορίας, να οδηγεί το όχηµα εντός της λωρίδας κυκλοφορίας που αντιστοιχεί µε την κατεύθυνση προς την οποία προτίθεται να προχωρήσει. Πριν αλλάξει λωρίδα κυκλοφορίας οφείλει να βεβαιωθεί ότι η λωρίδα που προτίθεται να ακολουθήσει είναι ελεύθερη, να καταστήσει γνωστή την πρόθεση του δίδοντας το κατάλληλο σήµα προς τους άλλους οδηγούς µε τον ηλεκτρικό σηµατοδότη κατεύθυνσης ή και µε το χέρι και να καταβάλει προσπάθεια για να µην εµποδίσει την κυκλοφορία ούτε να προκαλέσει κίνδυνο σε άλλα οχήµατα ή άλλη τροχαία. Πρόσωπο το οποίο οδηγεί ή έχει την ευθύνη ή τον έλεγχο µηχανοκίνητου οχήµατος σε οποιοδήποτε δρόµο οφείλει να µην παρεµποδίζει, παρενοχλεί ή διακόπτει, από αµέλεια ή από πρόθεση, την ελεύθερη διακίνηση προσώπων, µηχανοκινήτων ή άλλων οχηµάτων σε οποιοδήποτε δρόµο και για το σκοπό αυτό να διατηρεί το όχηµα στην αριστερή πλευρά του δρόµου. Σε υποθέσεις τροχαίων δυστυχημάτων η πραγματική μαρτυρία έχει ιδιαίτερη σημασία και συνιστά αντικειμενικό οδηγό για τη διαπίστωση της ροής των γεγονότων[5]. Σύμφωνα με την αστυνομική έκθεση, ο Εναγόμενος επιχείρησε να στρίψει δεξιά για να κατευθυνθεί προς την οδό Νιόβης βεβιασμένα και απερίσκεπτα, μη δίδοντας προτεραιότητα στο μοτοποδήλατο, του οποίου ανέκοψε την πορεία, ώστε να συγκρουστεί μαζί του και εκείνο με το όχημα της Ενάγουσας. Όπως προκύπτει από τη μαρτυρία αυτή, που δεν αμφισβητήθηκε, ο Εναγόμενος οδήγησε κατά τρόπο που πίπτει και κάτω από το επίπεδο του λoγικού συvετού προσώπου υπό τις περιστάσεις. Η εν γένει οδική συμπεριφορά του Εναγόμενου, όπως παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο από την Ενάγουσα, φαίνεται να συνιστά τη γενεσιουργό αιτία[6] του ατυχήματος, και γι' αυτό δικαιολογεί και την απόδοση οδικής αμέλειας στον Εναγόμενο. Είναι εξάλλου μαρτυρία, που επίσης είναι ενώπιον του Δικαστηρίου, ότι από την παράβαση του καθήκοντος επιμέλειας εκ μέρους του Εναγομενου προς την Ενάγουσα, που επίσης χρησιμοποιούσε τον ίδιο δρόμο, η Ενάγουσα υπέστη ζημιά, καθότι το μοτοποδήλατο που κτύπησε ο Εναγόμενος μαζί με τον οδηγό του, κατέληξαν ως αντικείμενα που εκτινάχθηκαν πάνω στο όχημα της Ενάγουσας. Ενδιαφέρει βεβαίως η ζημιά η οποία τελεί σε αιτιώδη συνάφεια (causation) µεταξύ της αμέλειας του ενεχόμενου οδηγού και της ζηµιάς που προκλήθηκε και αποτελεί το αντικείµενο της διαδικασίας[7]. Η αυχεναλγία, η κάκωση αυχένα, οι πόνοι στην αυχενική και οσφυϊκή μοίρα, η επώδυνη κάμψη σε έσω και έξω στροφή στο δεξί γόνατο, ο πόνος στην περιοχή του σκαφοειδούς, η ρήξη οπίσθιου κέρατος έσω μηνίσκου, το ήπιο οίδημα στα μαλακά μόρια, το ήπιο οίδημα στην επιγονατίδα, και οι κακώσεις δεξιάς ωμικής ζώνης, αυχένος, οσφυϊκής μοίρας, δεξιού καρπού και δεξιού γόνατος, η κρανιοεγκεφαλική κάκωση, και το άλγος-κάκωση δεξιού ώμου, θώρακα, δεξιού καρπού και δεξιού γόνατος, και το άλγος ΑΜΣΣ και ο περιορισμός στις κινήσεις ΑΜΣΣ, φαίνονται συνδεδεμένα με τη σύγκρουση που επήλθε στο όχημα της Ενάγουσας, προερχόμενη από την οδική αμέλεια του Εναγόμενου. Η ασβεστοποιός τενοντίτιδα υπερακανθίου δεξιού ώμου, με σεβασμό, δεν μαρτυρείται ως σχετιζόμενη με το επίδικο ατύχημα. Η επιδείνωση της ήδη υφιστάμενης κατάθλιψης, με παρουσίαση και άλλων συμπτωμάτων, που παραπέμπουν σε μετατραυματικό στρες, εκτεινόμενα πέρα από το γενικό πλαίσιο της ψυχικής ταλαιπωρίας που φέρει κάθε εμπειρία τραγικού ατυχήματος ή τραυματισμός, μπορούν να συσχετιστούν με την οδική σύγκρουση και τον τρόπο που έγινε, και λαμβάνονται υπόψη. Οι σωματικές βλάβες της Ενάγουσας γενικά δεν ήταν σοβαρές, παρόλο που της προκάλεσαν πόνο και ταλαιπωρία, και δεν άφησαν κατάλοιπα, έχοντας υπόψη την ηλικία και το ιστορικό της, όπως και αυτό αναφέρεται και στην ιατρική μαρτυρία (είχε υποστεί στο παρελθόν χειρουργείο στην κατώτερη οσφυϊκή μοίρα). Στην ίδια μαρτυρία, ιδίως στην πραγματική ιατρική μαρτυρία, δεν υπάρχουν ευρήματα σοβαρών τραυματισμών της Ενάγουσας. Όσον αφορά την επιδείνωση ήδη υφιστάμενης διαγνωσμένης προ μηνών κατάθλιψης, λαμβάνεται υπόψη, ως τέτοια, δηλαδή ως επιδείνωση υφιστάμενης ψυχολογικής κατάστασης. Δεν έχει προσκομιστεί επαρκής μαρτυρία σε σχέση με έξοδα μελλοντικών ιατρικών εξόδων €5.000,00. Όσον αφορά την αξίωση για απώλεια απολαβών, από την αναλυτική κατάσταση αποδοχών και τη μαρτυρία της Ενάγουσας, που δεν αμφισβητήθηκε, προκύπτει απώλεια €3.474,00 για την περίοδο από 05.02.2021 μέχρι 21.05.2021. Δεν υπάρχει μαρτυρία πως κατά τη διάρκεια της άδειας ασθενείας της, η Ενάγουσα αποζημιώθηκε καθόλου με άλλον τρόπο, αλλά ούτε και πως δεν ήταν δυνατόν να εργαστεί, ενώ παράλληλα δεν προσκόμισε μαρτυρία σε σχέση με το είδος της εργασίας και τα καθήκοντά της. Ωστόσο για τα κονδύλια που ζητά η Ενάγουσα, πλην των μελλοντικών ιατρικών εξόδων, έχει προσκομιστεί μαρτυρία δεν αμφισβητήθηκε, και στο σύνολό της επαρκεί για την απόδειξη της σχετικής απαίτησης. Όσον αφορά τις περαιτέρω γενικές αποζημιώσεις, στην Κεζαρίδη v. Κωνσταντίνου
(2007)1 ΑΑΔ 1373, ο εφεσίβλητος είχε υποστεί σοβαρό διάστρεμμα της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, κακώσεις στην κεφαλή και εγκεφαλική διάσειση, βλάβες που τον απομάκρυναν από την εργασία του και του προκάλεσαν ταλαιπωρία για περίπου 14 μήνες. Του χορηγήθηκε αυχενικό κολλάρο και αναλγητικά και αντιφλεγμονώδη φάρμακα, είχε έντονους πονοκεφάλους, αδυναμία συγκέντρωσης, έντονο πόνο και δυσκαμψία του αυχένα, με πόνο και μούδιασμα στα άνω άκρα. Οι ακτινογραφίες της αυχενικής μοίρας έδειξαν ευθειασμό της σπονδυλικής στήλης και σπονδυλοαρθριτικές αλλοιώσεις στους Α5 και Α6 σπονδύλους. Το δικαστήριο εκεί επιδίκασε προς όφελος του Λ.Κ.6.000,00 υπό μορφή γενικών αποζημιώσεων, ποσό το οποίο επικυρώθηκε κατ' έφεση, με τη σημείωση όμως ότι κινούνταν πολύ κοντά στο ανώτατο όριο που θα μπορούσε να επιδικαστεί. Στη μεταγενέστερη Χριστοφίνης ν. Φταντζή, Πολ. Έφ. 328/2011, ημερομηνίας 31.05.2017, ECLI:CY:AD:2017:A202, σε διάστρεµµα αυχενικής µοίρας, αιµωδίες άνω άκρων, θλάση προσθίου θωρακικού τοιχώµατος και µώλωπες στην περιοχή του στέρνου, για τα οποία χρησιμοποιήθηκε αυχενικό κολάρο για 15 ηµέρες, και χορηγήθηκαν αναλγητικά και αντιφλεγµονώδη, φυσιοθεραπείες και ανάπαυση, όπου επίσης υπήρξε άλγος και δυσκαµψία του αυχένα και αιµωδίες των άνω άκρων κατά τις αλλαγές του καιρού ή σε κόπωση, το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε το ποσό των €10.000,00 που επιδικάστηκε πρωτόδικα ήταν υπερβολικό και το αντικατέστησε µε το ποσό των €7.000,
- Βάσει των ιδίων αυθεντιών και άλλων που σχετίζονται με άλλους τραυματισμούς, οι αρκετά πρόσφατες πρωτόδικες Σκάρος ν. Κούλουμα κ.α., Συνενωμένες Αγωγές 3257/2012 και 3256/2012 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, ημερομηνίας 11.01.2019, επιδικάστηκαν αποζημιώσεις €7.000,00 για τραυματισμούς που βρίσκονται περίπου ίδιο πλαίσιο, αλλά που ήταν σοβαρότεροι, εφόσον περιλάμβαναν, εκτός από θλάση αυχενικής µοίρας της σπονδυλικής στήλης µε ευθειασµό, και θλάση θώρακος και κάταγµα 8ης πλευράς αριστερά, που προκάλεσαν περισσότερη ταλαιπωρία στον τραυματία και διαρκέστερες θεραπείες, ενώ η ιατρική μαρτυρία ήταν ότι υπήρχαν ορισμένα μόνιμα κατάλοιπα. Το Δικαστήριο με την παρούσα σύνθεση, στην Ιωάννου ν. Ιωάννου, Αγωγή 2086/2020 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λεμεσού, ημερομηνίας 08.12.2020, σε ελαφριά εγκεφαλική διάσειση, σοβαρή θλάση αυχένος με ευθειασμό της αυχενικής μοίρας, χωρίς κατάγματα, με συμπτώματα ζαλάδας, αστάθειας, ναυτίας, πόνων στο κεφάλι, τον αυχένα, τις ωμοπλάτες και σε περιοχές της οσφυϊκής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, δυσκαμψία, αδυναμία, μυϊκούς σπασμούς και αιμωδίες στα άνω άκρα, μώλωπα στη δεξιά πλάγια ινιακή περιοχή του αυχένα και εντύπωμα ζώνης στο πρόσθιο δεξιό ημιθωράκιο, βλάβες που αντιμετωπίστηκαν χωρίς νοσηλεία, με ανάπαυση, φαρμακευτική αγωγή, χρήση μαλακού κολάρου και φυσιοθεραπείες, δίδοντας βελτιωμένη εικόνα 10 ημέρες μετά το ατύχημα, χωρίς μόνιμα κατάλοιπα και χωρίς επηρεασμό της εργασιακής ή εισοδηματικής ικανότητας γενικότερα, παρά την ταλαιπωρία και την προσωρινή αποχή και τον ισχυρισμό ότι θα υπάρχει ταλαιπωρία σε ολόκληρη τη ζωή του ενάγοντος, μέσα σε ένα πλαίσιο €2.000,00 και €7.000,00, υπό τις σημερινές συνθήκες, έκρινε ότι το ποσό των €5.000,00, υπό μορφή γενικών αποζημιώσεων, συνιστούσε επαρκή, δίκαιη και εύλογη αποζημίωση. Στην Bebbington v. Astrobay Ltd, Αγωγή αρ. 497/2018 Ε.Δ. Πάφου, ημερομηνίας 09.03.2023, το Δικαστήριο με την παρούσα σύνθεση, σε σοβαρότερο τραυματισμό επί διαφορετικής βάσης αγωγής, ήτοι κάταγμα αριστερής ποδοκνημικής/αστραγάλου με μετατόπιση, πληγή πάνω από τον αριστερό έσω σφυρό με σημάδια μόλυνσης, πόνο στο δεξί πόδι, όπου χρειάστηκε χειρουργική επέμβαση με ανοιχτή ανάταξη και εσωτερική οστεοσύνθεση του αριστερού σφυρού με δύο βίδες και του έξω σφυρού με πλάκα και βίδες, και το αριστερό της πόδι τοποθετήθηκε σε νάρθηκα κάτω από το γόνατο, έπειτα σε μποτάκι ισοσταθμιστή και μετά αφαιρέθηκε λόγω πόνου, ενώ θα χρειάζονταν με βάση τη μαρτυρία μελλοντική επέμβαση για την αφαίρεση των εμφυτευμάτων και περαιτέρω θεραπείες, όπου υπήρξε απώλεια διαφόρων ανέσεων, επιδίκασε γενικές αποζημιώσεις €20.000,
- Στην Κωνσταντίνου ν. Ζήσιμος, Αγωγή αρ. 808/2021 Ε.Δ. Πάφου, ημερομηνίας 10.04.2023, το Δικαστήριο με την παρούσα σύνθεση επιδίκασε υπεραυξημένες αποζημιώσεις €15.00,00 για βλάβες που υπέστη ο ενάγων από επίθεση, ήτοι κάκωση αριστερού ώμου, κάκωση αριστερού γόνατος, μερική ρήξη υπερακανθίου τένοντα άνω άκρου για την οποία χρειάστηκε να υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση συρραφής υπερακανθίου τένοντα και ακρωμιοπλαστική και έπειτα σε θεραπείες αποκατάστασης και φυσιοθεραπείες, φλεγμονή υποπλάτιου και υπακανθίου τένοντα άνω άκρου, μόνιμη μερικού βαθμού δυσκαμψία αριστερού ώμου με περιορισμό στην απαγωγή πέραν των 120 μοιρών, τραυματισμό κεφαλής, τραυματισμό αριστερού φρυδιού όπου έγινε συρραφή στο τραύμα, επίσταξη ρινός, κάταγμα ρινός, απώλεια δοντιού (άνω κοπτήρα), έντονη δυσφορία και πόνο στην αριστερή πλευρά του αυχένα μέχρι τα άκρα του αριστερού χεριού, δυσκαμψία, έκπτωση λειτουργικότητας σε όλους τους τομείς της ζωής του, συχνή αναβίωση του περιστατικού με αίσθημα φόβου και αναταραχή, έντονη ανησυχία και νευρικότητα. Έχοντας υπόψη τα γεγονότα της υπόθεσης αυτής, το είδος και την έκταση των βλαβών της Ενάγουσας στη συγκεκριμένη περίπτωση, τόσο των φυσικών βλαβών όσο και στη ψυχολογία της σε συνάρτηση με την οδική αμέλεια του Εναγόμενου, τον πόνο και την ταλαιπωρία της Ενάγουσας συνολικά και τη διάρκεια της νοσηλείας και ιατρικής παρακολούθησής της, την απουσία καταγμάτων ή χειρουργικών επεμβάσεων ή πιο παρεμβατικών ιατρικών πράξεων και μόνιμων καταλοίπων, την προϋφιστάμενη κατάσταση της Ενάγουσας, την απουσία επαρκούς μαρτυρίας για επηρεασμό της εργασίας της Ενάγουσα στην οποία επέστεψε, τις αρχές της αποζημίωσης, και τις τάσεις της νομολογίας, το σύγχρονο οικονομικοκοινωνικό περιβάλλον και τον τρόπο που διαμορφώνει τις δυναμικές της ζημιάς και της αποζημίωσης η αξία του χρήματος, ένα ποσό της τάξεως των €10.000,00 συνιστά επαρκή, δίκαιη και εύλογη αποζημίωση της Ενάγουσας από τον Εναγόμενο, μέσα στο πλαίσιο του κοινωνικά αποδεκτού, χωρίς να προκαλεί την εντύπωση ευκαιριακού πλουτισμού της Ενάγουσας. Καταλήγοντας, επιδικάζεται υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον του Εναγόμενου ποσό ύψους €10.000,00 ως γενικές αποζημιώσεις, με νόμιμο τόκο επί του ποσού αυτού από την ημερομηνία του δυστυχήματος, δηλαδή από την 05.02.2021, μέχρι πλήρους εξόφλησης της απόφασης αυτής[8]. Περαιτέρω, επιδικάζεται υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον του Εναγόμενου ποσό ύψους €3.931,80 ως ειδικές αποζημιώσεις, με νόμιμο τόκο επί του ποσού αυτού από την ημερομηνία του δυστυχήματος (05.02.2021) μέχρι σήμερα, μειωμένο κατά το ήμισυ[9]. Επιπρόσθετα των επιδικασθέντων αποζημιώσεων πλέον τόκου ως ανωτέρω, επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον του Εναγόμενου τα έξοδα της παρούσας αγωγής, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, πλέον Φ.Π.Α. και έξοδα επίδοσης. (Υπ.) ......... Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Κυπριανού ν. Κυρανίδη, αγωγή αρ. 2574/2008 Ε.Δ. Λάρνακας, ημερομηνίας 13.06.2012, Παπαμάρκου ν. Τ.Κ. ν. Κωνσταντίνου
(2007)1 ΑΑΔ 546, και Χατζηπαύλου ν. Φωτίου, αγωγές αρ. 4129/2008, 4128/2008, 4132/2008 Ε.Δ. Λεμεσού, ημερομηνίας 07.01.2014. [2] Σωκράτους v. Αστυνοµίας
(1989)2 ΑΑΔ 1, Αλεξάνδρου v. Λεβέντη
(1996)1 ΑΑΔ 420. [3] Lang v. London Transport Executive
(1959)3 All E.R. 609, Παναγιώτου ν. Μαύρου
(1970)1 CLR 215. [4] Χριστοφόρου ν. Τρύφωνος
(1999)1 (Γ) ΑΑΔ 1516. [5] Conway v. Ηλία
(2003)1Α ΑΑΔ 540, 546, Ευαγγέλου ν. Γιαννακού
(1992)1Β ΑΑΔ 1243, 1246 και Ιωαννίδου ν. Γιαννή
(1990)1Β ΑΑΔ 213, 216. [6] Κυριάκου ν. Κανάρη
(1997)1 ΑΑΔ 1436. [7] Χριστοδούλου v. Γρηγορίου
(1989)1Ε Α.Α.Δ 178. [8] Αζόφ ν. Προδρόμου
(2006)1 Α.Α.Δ. 331 και Θεοφάνους ν. Κουρουκλά
(2006)1 Α.Α.Δ. 528. [9] Άρθρο 58Α του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου Κεφ. 148, και εδάφιο
(2)του άρθρου 33 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/1960 όπως έκτοτε τροποποιήθηκε. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο