CAR CORAL LIMITED ως αντικατέστησε την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ ν. IAN CHAPPELL κ.α., Αρ. Αγωγής: 1057/2014, 27/4/2023

CAR CORAL LIMITED ως αντικατέστησε την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ ν. IAN CHAPPELL κ.α., Αρ. Αγωγής: 1057/2014, 27/4/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2023:A40 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Γ. Κ. Βλάμη, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1057/2014 Μεταξύ: CAC CORAL LIMITED ως αντικατέστησε την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ Εναγόντων και 1. IAN CHAPPELL (U.K. PASS No. [ ]) εκ 38 [ ], [ ], [ ], [ ], [ ] United Kingdom 2. HAYLEY CHAPPELL (U.K. PASS No. [ ]) εκ 38 [ ], [ ], [ ], [ ], [ ] United Kingdom 3. PAFILIA PROPERTY DEVELOPERS LTD (A.E.33959) εκ Νικοδήμου Μυλωνά 33, Marina Court 33, γρ. 26, 8047 Πάφος Εναγομένων Ημερομηνία: 27.04.23 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: κα Χρ. Μιχαήλ για για κ.κ. Βελάρης & Βελάρης Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγόμενη 3: κα Λ. Χατζηξενοφώντος για κ.κ. A.G. Erotocritou L.L.C. ΑΠΟΦΑΣΗ Η παρούσα αγωγή αφορά χρεωστικό υπόλοιπο που οι Ενάγοντες διεκδικούν από όλους τους Εναγομένους, το οποίο σύμφωνα με τους Ενάγοντες προέκυψε κατόπιν παράβασης ουσιωδών όρων σύμβασης παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων υπό τη μορφή οικιστικού δανείου καθώς και προνοιών συναφών συμφωνητικών εγγράφων εγγύησης και εξασφάλισης του από τους Εναγομένους. Οι Ενάγοντες αξιώνουν την επιδίκαση χρηματικού ποσού προς όφελος τους που θεωρούν ότι αντιστοιχεί στο κατ' ισχυρισμό οφειλόμενο ποσό, πλέον τόκους, καθώς επίσης ζητούν εκποίηση ενυπόθηκης ακίνητης ιδιοκτησίας που ισχυρίζονται ότι δόθηκε ως εξασφάλιση της παροχής του οικιστικού δανείου. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 ενάγονται ως πρωτοφειλέτες και στις 02.12.15 εκδόθηκε εναντίον τους δικαστική απόφαση αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα για το ποσό των €233.317,41 πλέον τόκο προς 14% ετησίως από 05.08.12 μέχρι εξόφλησης, του τόκου κεφαλαιοποιημένου την 30η Ιουνίου και 31ην Δεκεμβρίου εκάστου έτους, πλέον δικηγορικά έξοδα. Η Εναγόμενη 3 ενάγεται ως εγγυήτρια και ενυπόθηκη οφειλέτης. Η αγωγή σε σχέση με τον εν λόγω διάδικο προχώρησε σε ακρόαση. Η ενυπόθηκη ακίνητη περιουσία: Η ακίνητη ιδιοκτησία με αρ. εγγραφής [ ], [ ], [ ], [ ], Φ/Σχ. [ ], τεμ. [ ], [ ], [ ], [ ] που βρίσκεται στα δημοτικά όρια της Πέγειας στην επαρχία Πάφου και εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης της είναι η Εναγόμενη 3, υποθηκεύτηκε με την υποθήκη αρ. Υ3996/2006. Στις 10.12.18 η εν λόγω υποθήκη διαχωρίστηκε σε δύο. Το ακίνητο που σχετίζεται με το οικιστικό δάνειο: Πρόκειται για το δύο υπνοδωματίων διαμέρισμα αρ. 206 στο Block 1 που αποτελεί μέρος του κτιριακού συγκροτήματος με την ονομασία [ ] και θα κατασκευαζόταν από την Εναγόμενη 3 εντός της πιο πάνω ενυπόθηκης ακίνητης ιδιοκτησίας τους (στο εξής η «οικία» ή το «διαμέρισμα»). Οι δικογραφημένες εκδοχές των διαδίκων: Θα παραθέσω συνοπτικά τις εκδοχές των μερών, όπως αυτές περιέχονται στα δικόγραφα της αγωγής, από τα οποία προσδιορίζονται και τα επίδικα θέματα της υπόθεσης. Σύμφωνα με τους Ενάγοντες οι Εναγόμενοι 1 και 2 αγόρασαν το πιο πάνω ακίνητο από την Εναγόμενη 3, η οποία είναι εταιρεία δεόντως εγγεγραμμένη στο μητρώο του Εφόρου Εταιρειών σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία και ασχολείται με την ανάπτυξη γης. Για σκοπούς αγοράς της εν λόγω οικίας οι Ενάγοντες παρείχαν πιστωτικές διευκολύνσεις στους Εναγομένους 1 και 2 υπό τη μορφή οικιστικού δανείου σε ελβετικά φράγκα στη βάση όρων σχετικής σύμβασης ημερ. 22.03.07. Οι πιστωτικές διευκολύνσεις είχαν τη μορφή οικιστικού δανείου σε ελβετικά φράγμα ύψους CHF250.279,33 (ισοδύναμο σε €153.090,68), η αποπληρωμή του οποίου θα γινόταν με μηνιαίες δόσεις CHF1.730. Το εν λόγω δάνειο θα βαρύνεται με σύνολο επιτοκίου 6 μηνών Libor πλέον 1,75% ετησίως. Αποτελεί μέρος της εκδοχής των Εναγόντων ότι η Εναγόμενη 3 εγγυήθηκε αυτόβουλα και ελεύθερα, αλληλέγγυα και/ή ξεχωριστά την εκπλήρωση των υποχρεώσεων των Εναγομένων 1 και 2 προς αυτούς που είτε πηγάζουν από τη σύμβαση ημερ. 22.03.07 είτε θα δημιουργούνταν μελλοντικά, μέχρι ποσού CHF250.000 πλέον τόκους και έξοδα. Είναι η θέση των Εναγόντων ότι η Εναγόμενη 3 ανέλαβε να αποπληρώσει στους Ενάγοντες σε πρώτη ζήτηση οποιαδήποτε ποσά οι Εναγόμενοι 1 και 2 θα όφειλαν δυνάμει σχετικού συμφωνητικού εγγράφου εγγύησης και αποζημίωσης. Οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι, πέραν της εγγύησης που δόθηκε από την Εναγόμενη 3, για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων των Εναγομένων 1 και 2 δόθηκαν οι πιο κάτω επιπλέον εξασφαλίσεις: (α) η Εναγόμενη 3 ενέγραψε προς όφελος των Εναγόντων την υποθήκη αρ. Υ3996/06 που αφορά τα ιδιοκτησίας της τεμάχια στα οποία βρίσκεται το κτιριακό συγκρότημα [ ] για το ποσό των €854.300,72 με τόκο 6,25% ετησίως από 21.08.06 ή το εκάστοτε επιτρεπόμενο ανώτατο ποσοστό επιτοκίου πάνω στο εκάστοτε οφειλόμενο υπόλοιπο πλέον έξοδα μέχρι εξόφλησης (υπάρχουσα δεύτερη υποθήκη), (β) εκχώρηση υπέρ των Εναγόντων του πωλητηρίου εγγράφου ανάμεσα στους Εναγομένους 1 και 2 και στην Εναγόμενη 3 σε σχέση με την πώληση του επίμαχου ακινήτου, (γ) εγγραφή προς όφελος των Εναγόντων υποθήκης που αφορά την επίμαχη οικία για το ποσό του δανείου μετά που αυτή θα έχει μεταβιβαστεί και εγγραφεί στα ονόματα των Εναγομένων 1 και 2 (θα είναι η πρώτη υποθήκη), (δ) οποιαδήποτε υφιστάμενη ή μελλοντική παγοποίηση μετρητών. Επειδή, σύμφωνα με τους Ενάγοντες, ο λογαριασμός δανείου των Εναγομένων 1 και 2 παρουσίαζε καθυστερήσεις σε πληρωμές, κατά παράβαση ουσιωδών όρων της σύμβασης δανείου, με επιστολή τους ημερ. 06.08.12 τερμάτισαν τη σύμβαση δανείου και τη λειτουργία του εν λόγω λογαριασμού απαιτώντας εξόφληση όλου του χρεωστικού υπολοίπου εντός περιόδου 7 ημερών. Η επιστολή αυτή κοινοποιήθηκε και στην Εναγόμενη 3 από την οποίαν ζητήθηκε να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις της που, με βάση τις αναφορές των Εναγόντων, πηγάζουν από την επικαλούμενη συμφωνία εγγύησης και αποζημίωσης. Είναι γι' αυτό που οι Ενάγοντες αξιώνουν από την Εναγόμενη 3 την πληρωμή ποσού €233.317,41 που θεωρούν ότι είναι το ύψος του χρεωστικού υπολοίπου που παρουσίαζε ο λογαριασμός δανείου στις 21.08.12, πλέον τόκο προς 14% ετησίως από 05.08.12 μέχρι εξόφλησης, του τόκου κεφαλαιοποιημένου την 30η Ιουνίου και 31ην Δεκεμβρίου εκάστου έτους. Επιπλέον οι Ενάγοντες επιδιώκουν την έκδοση διατάγματος πώλησης της επίμαχης οικίας με το ποσό που θα προκύψει από την πώληση να χρησιμοποιείται προς εξόφληση ή έναντι του κατ' ισχυρισμό οφειλομένου ποσού, τυχόν δε περίσσευμα να επιστραφεί στην Εναγόμενη 3. Αντίθετα η Εναγόμενη 3 επισημαίνει ότι ακολουθώντας την πρακτική που τότε επικρατούσε εγγυήθηκε, ως κατασκευαστής της οικίας, τους Εναγομένους 1 και 2 σε σχέση με το δάνειο που εξασφάλισαν για την αγορά του ακινήτου. Ωστόσο αποτελεί μέρος της εκδοχής της Εναγομένης 3 ότι υπήρχε παράλληλη συμφωνία και/ή συνεννόηση μεταξύ των διαδίκων ότι η εγγύηση που αυτή παρείχε θα έπαυε να ισχύει και/ή θα αντικαθίστατο με εγγραφή υποθήκης επί της επίμαχης οικίας με την ολοκλήρωση της κατασκευής του ακινήτου και/ή με την έκδοση ξεχωριστού τίτλου ιδιοκτησίας επί του εν λόγω ακινήτου. Είναι η δικογραφημένη θέση της Εναγομένης 3 ότι η κατασκευή της επίμαχης οικίας έχει ολοκληρωθεί και περί τις 02.07.15 εκδόθηκε ξεχωριστός τίτλος ιδιοκτησίας της. Είναι ακόμη η δικογραφημένη θέση της Εναγομένης 3 ότι οι Ενάγοντες παρότρυναν και προέτρεψαν τους Εναγομένους 1 και 2 να ζητήσουν και να λάβουν δάνειο σε ελβετικά φράγκα δίδοντας τους αμελείς διαβεβαιώσεις, οι οποίες διαδραμάτισαν καθοριστικό ρόλο στην λήψη απόφασης από μέρους τους. Σχετικές λεπτομέρειες παρέχονται στην §5Β υπό τα σημεία (
2. i)μέχρι (
3. v)της έκθεσης υπεράσπισης. Επίσης η Εναγόμενη 3 αποδίδει στους Ενάγοντες παράλειψη ενημέρωσης και διαφώτισης των Εναγομένων 1 και 2 για κινδύνους και επιπτώσεις που υπάρχουν αναφορικά με τη λειτουργία δανείου σε ελβετικά φράγκα προτού οι τελευταίοι αποφασίσουν αν θα προχωρούσαν μ' αυτό. Αναφορές σε τέτοιους κινδύνους και επιπτώσεις δικογραφούνται στις §5Γ και §5Δ της έκθεσης υπεράσπισης. Επιπροσθέτως αποτελεί μέρος της εκδοχής της Εναγομένης 3 ότι το ποσό που οι Ενάγοντες αξιώνουν αποτελεί προϊόν παράνομων και/ή αντισυμβατικών χρεώσεων και παράνομου ανατοκισμού. Επιπλέον η Εναγόμενη 3 εγείρει ζήτημα νομιμότητας και εγκυρότητας της σύμβασης δανείου που σύμφωνα με την ίδια συμπαρασύρει σε ακυρότητα και τη συμφωνία εγγύησης για τους εξής λόγους: (α) στερείται νόμιμου ανταλλάγματος επειδή το δάνειο χορηγήθηκε σε νόμισμα άλλο από το νόμισμα των εισοδημάτων των Εναγομένων 1 και 2, (β) η σύμβαση δανείου περιέχει καταχρηστικές ρήτρες, όπως για παράδειγμα ο όρος ότι οι Ενάγοντες έχουν το δικαίωμα να μεταβάλλουν κατά την απόλυτη κρίση τους και οποτεδήποτε το επιτόκιο ως δικογραφείται στην §5Ι υπό τα σημεία (
4. i)μέχρι (
5. v)της έκθεσης υπεράσπισης. (γ) ένεκα απάτης και εικονικότητας για τον επικαλούμενο λόγο που δικογραφείται στην παράγραφο 5Ε της έκθεσης υπεράσπισης. Περαιτέρω είναι η δικογραφημένη θέση της Εναγομένης 3 ότι ο τόκος υπερημερίας και οι όροι για χρεώσεις επιπρόσθετων τόκων και τραπεζικών δικαιωμάτων συνιστούν ποινικές ρήτρες επειδή αποσκοπούν στην τιμωρία των Εναγομένων και γι' αυτό δεν πρέπει να ληφθούν υπόψη. Η δε αύξηση του επιτοκίου και η κεφαλαιοποίηση τόκου καταστρατηγούν τον περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου και Συναφών Θεμάτων Νόμος του 1999 (Ν.160(Ι)/1999) και είναι αντίθετη με τα χρηστά ήθη αφού υπερβαίνουν το υπό της Κεντρικής Τράπεζας και/ή από τη νομοθεσία καθορισμένο επιτόκιο. Ακόμη αποτελεί μέρος της εκδοχής της Εναγόμενης 3 ότι οι Ενάγοντες δεν προέβηκαν σε νόμιμο τερματισμό των συμφωνιών και ότι δεν ειδοποίησαν τους εγγυητές. Ειδικότερα είναι η δικογραφημένη θέση της ότι οι Ενάγοντες δεν την ενημέρωσαν ότι υπήρχαν καθυστερήσεις στην πληρωμή μηνιαίας δόσης που αφορά το δάνειο των Εναγομένων 1 και 2. Για όλα τα πιο πάνω η Εναγόμενη 3 ζητεί την απόρριψη της αγωγής με έξοδα εναντίον των Εναγόντων. Προσαχθείσα μαρτυρία: Για την απόδειξη της απαίτησης τους οι Ενάγοντες παρουσίασαν δύο μάρτυρες. Προς υπεράσπιση της η Εναγόμενη 3 κάλεσε τέσσερις μάρτυρες. Κατά την εκδίκαση της υπόθεσης κατατέθηκαν 35 τεκμήρια. Θα σκιαγραφήσω τώρα την ουσία της μαρτυρίας που παρουσιάστηκε ενώπιον μου. Η κυρίως εξέταση του ΜΕ1 αποτελείται από γραπτή δήλωση του (Ένδειξη 'Α') και ακολούθησε η αντεξέταση του. Πρόκειται για τον Δαμιανό Μηνά. Είναι υπάλληλος της Altamira Asset Management (Cyprus) Ltd αλλά δεόντως εξουσιοδοτημένος να δώσει μαρτυρία ενώπιον του Δικαστηρίου. Αναφέρθηκε στους αρχικούς Ενάγοντες και στους νέους Ενάγοντες της παρούσας αγωγής. Ενεργεί ως secondee στους νέους Ενάγοντες δυνάμει σχετικής συμφωνίας που υπογράφηκε μεταξύ των νέων Εναγόντων και του εργοδότη του. Όπως ο μάρτυρας είπε, όλες οι επίδικες συμφωνίες, λογαριασμοί, εγγυήσεις, εξασφαλίσεις καθώς και όλα τα δικαιώματα και υποχρεώσεις της Εθνικής Τράπεζας Ελλάδος (Κύπρου) Λίμιτεδ (στο εξής η «Τράπεζα») έχουν μεταβιβαστεί στην CAC Coral Ltd, η οποία έχει αντικαταστήσει και υποκαταστήσει την Τράπεζα στην παρούσα αγωγή και ενεργούν πλέον ως οι Ενάγοντες κατ εφαρμογή του άρθρου 18 του Ν.169(Ι)/2015 και δυνάμει των προνοιών Σχεδίου Διακανονισμού το οποίο επικυρώθηκε στις 20.12.18 από το Ε.Δ. Λευκωσίας στην Αίτηση Εταιρειών αρ. 947/2018 βάση των άρθρων 198-200 του Κεφ.113 και τέθηκε σε ισχύ στις 21.12.18. Διευκρινίζοντας το νομικό καθεστώς των Εναγόντων, ο μάρτυρας είπε ότι οι Ενάγοντες δεν είναι τραπεζικός οργανισμός αλλά εταιρεία εξαγοράς πιστώσεων. Μέσα από τη μαρτυρία του ο ΜΕ1 ανάφερε ότι περί την 01.12.06 οι Εναγόμενοι 1 & 2 αγόρασαν, δυνάμει σχετικής σύμβασης (Τεκμήριο 3), από την Εναγόμενη 3, η οποία είναι εταιρεία που ασχολείται με την ανάπτυξη γης και με την ανέγερση κατοικιών, διαμέρισμα που βρίσκεται εντός των ακινήτων με αρ. εγγραφής 0/[ ], 0/[ ], 0/[ ], 0/[ ], Φ/Σχ. [ ], τεμ. [ ], [ ], [ ] & [ ] στο κτιριακό συγκρότημα [ ], ιδιοκτησίας της Εναγομένης 3. Επειδή οι Εναγόμενοι 1 & 2 διέμεναν μόνιμα στο εξωτερικό, διόρισαν πληρεξούσιο αντιπρόσωπο τους τον δικηγόρο Ιωάννη Παπαζαχαρία από την Πάφο δυνάμει σχετικού πληρεξουσίου εγγράφου που υπέγραψαν ημερ. 11.12.06 (Τεκμήριο 2) προκειμένου να προβεί στις απαραίτητες ενέργειες αγοράς του ακινήτου περιλαμβανομένης της εξασφάλισης δανειοδότησης. Σύμφωνα με τον ΜΕ1, οι Εναγόμενοι 1 & 2 αποτάθηκαν στην Τράπεζα για να τους χρηματοδοτήσει για την αγορά του διαμερίσματος, η οποία εγκρίνοντας σχετική αίτηση τους συμφώνησε να τους παρέχει πιστωτικές διευκολύνσεις υπό τη μορφή στεγαστικού δανείου (Τεκμήριο 5). Ο ΜΕ1 δεν γνωρίζει τι είχε συζητηθεί μεταξύ των τραπεζικών λειτουργών και των Εναγομένων 1 & 2 και ούτε τι τους έχει τυχόν εξηγηθεί. Προς το σκοπό αυτό υπογράφηκε σύμβαση δανείου ημερ. 22.03.07 μεταξύ της Τράπεζας και του πληρεξουσίου αντιπροσώπου Παπαζαχαρία εκ μέρους και για λογαριασμό των Εναγομένων (Τεκμήριο 4). Αναπόσπαστο μέρος της σύμβασης αποτελεί το περιεχόμενο της επιστολής ημερ. 22.03.07 της Τράπεζας που κατέγραφε συγκεκριμένες προϋποθέσεις και εξασφαλίσεις σε σχέση με την χρηματοδότηση, το οποίο έγινε αποδεκτό από τον πληρεξούσιο αντιπρόσωπο των Εναγομένων. Είναι η θέση του μάρτυρα ότι σε κάποια ζητήματα υπήρξε διαπραγμάτευση με την Τράπεζα, σε κάθε όμως περίπτωση οι Εναγόμενοι 1 και 2 είχαν την επιλογή, αν επιθυμούσαν, να μην υπέγραφαν τα έγγραφα. Με βάση τη μαρτυρία του ΜΕ1 η Εναγόμενη 3 συμφώνησε με την πιο πάνω επιστολή, την οποίαν υπέγραψε. Μάλιστα, όπως ο μάρτυρας είπε, η ίδια πρότεινε συγκεκριμένο σχέδιο χρηματοδότησης σε ελβετικά φράγκα για τους πελάτες της. Σχετική αλληλογραφία παρουσιάστηκε ως Τεκμήριο 18. Ο εν λόγω μάρτυρας είπε ότι το ίδιο ισχύει και στην προκειμένη περίπτωση. Δεν υπήρξε παρότρυνση από μέρους της Τράπεζας αλλά οι ίδιοι οι Εναγόμενοι 1 & 2, μέσω της Εναγομένης 3, ζήτησαν χρηματοδότηση σε ελβετικά φράγκα. Οι Εναγόμενοι 1 & 2 αιτήθηκαν στις 09.09.07 όπως η χρηματοδότηση δοθεί σε νόμισμα ελβετικού φράγκου (Τεκμήριο 17). Η Εναγόμενη 3 ενημερώθηκε από την Τράπεζα με επιστολή της ημερ. 22.03.07 (Τεκμήριο 6) για τη χορήγηση οικιστικού δανείου στους Εναγομένους 1 και 2 σε ελβετικό φράγκο καθώς και για τις χρεώσεις με τις οποίες θα επιβαρύνεται το έγγραφο εγγύησης και αποζημίωσης ημερ. 22.03.07. Όταν υλοποιήθηκαν τα πιο πάνω, η Τράπεζα εκταμίευσε το συνολικό ποσό του δανείου που ήταν σε ελβετικά φράγκα CHF250.279,33 (ισότιμο σε Λ.Κ.£89.600). στο λογαριασμό δανείου αρ. 545/140068-9. Μία από τις εξασφαλίσεις που δόθηκαν ήταν να εγγραφεί προς όφελος της Τράπεζας η υποθήκη αρ. Υ3996/06 ημερ. 21.08.06 που υπέγραψε η Εναγόμενη 3 μαζί με σχετικό έγγραφο υποθήκης του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου για το ποσό των Λ.Κ.£500.000 (ισότιμο σε €854.300,72) πλέον τόκο 6,25% ετησίως από 21.08.06 που αφορούσε τα προαναφερόμενα ακίνητα στα οποία βρίσκεται το κτιριακό συγκρότημα, εντός του οποίου στεγάζεται το επίμαχο διαμέρισμα που οι Εναγόμενοι αγόρασαν με χρηματοδότηση της Τράπεζας (Τεκμήριο 8). Η πιο πάνω υποθήκη διαχωρίστηκε στην Υ10103996/06 για ποσό €753.988,22 και στην Υ102003996/06 για ποσό €100.312,50. Η πρώτη υποθήκη μεταβιβάστηκε από την Τράπεζα στους Ενάγοντες και είναι αυτή που καλύπτει την χρηματοδότηση των Εναγομένων. Να σημειωθεί ότι ο μάρτυρας επιβεβαίωσε ότι έχει εκδοθεί ξεχωριστός τίτλος ιδιοκτησίας του επίμαχου διαμερίσματος της Εναγομένης 3 αλλά δεν έχει μεταβιβαστεί στα ονόματα των Εναγομένων 1 & 2 (Τεκμήριο 21). Περαιτέρω ο μάρτυρας ανάφερε ότι η Εναγόμενη 3 υπέγραψε έγγραφο εγγύησης και αποζημίωσης ημερ. 22.03.07 με το οποίο εγγυήθηκε αυτόβουλα και ελεύθερα αλληλέγγυα και/ή ξεχωριστά την εκπλήρωση των υποχρεώσεων των Εναγομένων σύμφωνα με το Τεκμήριο 4 ή διαφορετικά, είτε αυτές υφίσταντο κατά την ημέρα της εγγύησης είτε θα δημιουργούνταν μελλοντικά μέχρι ποσού CHF250.000 πλέον τόκους και έξοδα (Τεκμήριο 9). Η Εναγόμενη 3 ανέλαβε να πληρώσει στην Τράπεζα σε πρώτη ζήτηση οποιαδήποτε ποσά οι Εναγόμενοι της όφειλαν. Πρακτικά συνεδρίασης διοικητικού συμβουλίου Εναγομένης 3 ημερ. 21.03.07 που εγκρίνουν την παροχή εξασφάλισης με την πιο πάνω υποθήκη καθώς και εξουσιοδοτούν την υπογραφή του Τεκμηρίου 9, κατατέθηκαν ως Τεκμήριο 10. Εξηγώντας τον τρόπο λειτουργίας των δανείων σε ξένο νόμισμα κατά τον ουσιώδη χρόνο, ο ΜΕ1 είπε τα εξής που σημειώνονται αυτολεξεί: «Κατά τη χορήγηση δανείου σε ξένο νόμισμα, ανοιγόταν ο λογαριασμός δανείου ο οποίος ήταν συνδεδεμένος με άλλο ενδιάμεσο λογαριασμό ο οποίος στην ουσία λειτουργούσε ως λογαριασμός εξυπηρέτησης του πρώτου και παρουσίαζε το χρεωστικό υπόλοιπο τυχόν ληξιπρόθεσμων δόσεων, ενώ ο λογαριασμός δανείου παρουσίαζε το υπόλοιπο ποσό του δανείου ως αν να ήταν ενήμερο, δηλαδή ως αν οι πληρωτέες δόσεις είχαν πληρωθεί κανονικά. Με λίγα λόγια ο λογαριασμός δανείου πιστωνόταν αυτόματα την ημερομηνία που είχε καθοριστεί η δόση με αντίστοιχη χρέωση του ενδιάμεσου λογαριασμού. Τη μέρα που οι Εναγόμενοι κατέβαλλαν τη δόση τους στον ενδιάμεσο λογαριασμό, το υπόλοιπο του ενδιάμεσου λογαριασμού μηδενιζόταν. Ο ενδιάμεσος λογαριασμός έπρεπε κανονικά να έχει πάντοτε μηδενικό υπόλοιπο. Αν όμως παραλείπονταν δόσεις ή δεν γινόταν εμπρόθεσμη κατάθεση τους, ο ενδιάμεσος λογαριασμός γινόταν χρεωστικός, ένδειξη του γεγονότος ότι το δάνειο ήταν υπερήμερο. Ο συμψηφισμός των υπολοίπων του λογαριασμού δανείου και του ενδιάμεσου λογαριασμού απέδιδε το πραγματικό υπόλοιπο της δανειακής οφειλής.» Κατά τον μάρτυρα ο ενδιάμεσος λογαριασμός δεν ήταν τρεχούμενος αλλά ήταν συνδεδεμένος με τον λογαριασμό δανείου. Αμφότεροι λογαριασμοί χρεώνονταν με το συνολικό συμβατικό επιτόκιο. Η δημιουργία του ενδιάμεσου λογαριασμού ήταν μια εσωτερική διαδικασία της Τράπεζας για συγκεκριμένα δάνεια όπως το επίδικο. Απορρίπτοντας τη θέση της ευπαιδεύτου συνηγόρου της Εναγομένης 3, ο μάρτυρας είπε ότι οι καταστάσεις του ενδιάμεσου λογαριασμού αποστέλλονταν στους Εναγομένους 1 & 2. Προς υποστήριξη του ισχυρισμού του, ο ΜΕ1 κατέθεσε δύο επιστολές ημερ. 22.03.07 από τον Εναγόμενο 1 προς την Τράπεζα (Τεκμήρια 19Α και 19Β). Ο μάρτυρας ακόμη εξήγησε ότι όλες οι καταχωρήσεις και πράξεις που έγιναν και αφορούν τους επίδικους λογαριασμούς έγιναν κατά τη συνήθη και κανονική διεξαγωγή των εργασιών της Τράπεζας. Οι πληροφορίες αυτές αποθηκεύονται σε ηλεκτρονικό αρχείο. Οι λογαριασμοί αυτοί συνιστούν μέρος του τραπεζικού βιβλίου που τηρείται σε ηλεκτρονική μορφή. Το μητρώο με τις πληροφορήσεις, καταχωρήσεις και πράξεις που αφορούν τους λογαριασμούς των πιστωτικών διευκολύνσεων που έχουν μεταφερθεί στους Ενάγοντες, περιλαμβανομένου του επίδικου δανείου, μεταφέρθηκαν αυτούσια στους Ενάγοντες σε έντυπη μορφή και ηλεκτρονικά από τους τεχνικούς της Τράπεζας, οι οποίοι πλέον τα έχουν στην κατοχή τους. Για κάθε καταχώρηση δοσοληψίας υπάρχει αρχείο με τα σχετικά εντάλματα ταμείου ή άλλα υποστηριχτικά έγγραφα, χωρίς να υπάρχει δυνατότητα επέμβασης ή αλλοίωσης τους. Οι καταστάσεις των επιδίκων λογαριασμών που κατατέθηκαν, ήτοι δανείου αρ. [ ] για την περίοδο από 22.03.07 μέχρι 06.08.12 (Τεκμήριο 14) και ενδιάμεσος αρ. [ ] για την περίοδο από 30.03.07 μέχρι 31.08.12 (Τεκμήριο 15), τις εκτύπωσε, έλεγξε και σύγκρινε με το ηλεκτρονικό αρχείο ο μάρτυρας, διαπιστώνοντας ότι περιλαμβάνουν τις πληροφορίες, καταχωρήσεις και πράξεις που αφορούν τους επίδικους λογαριασμούς και είχαν μεταφερθεί αυτούσια από την Τράπεζα. Είναι οι ίδιες μ' αυτές που αποστάληκαν στους πελάτες. Στην πορεία ο λογαριασμός δανείου παρουσίαζε καθυστερήσεις στην πληρωμή. Με επιστολή της ημερ. 21.10.11 η Τράπεζα ενημέρωσε τους Εναγομένους 1 και 2 για καθυστερήσεις ύψους CHF49.496,53 προειδοποιώντας τους πως αν δεν τακτοποιούνταν θα προχωρούσαν σε τερματισμό της σύμβασης δανείου. Η εν λόγω επιστολή κοινοποιήθηκε και στην Εναγόμενη 3 (Τεκμήρια 11Α και 11Β). Ηλεκτρονική δε αλληλογραφία των μερών κατατέθηκε ως Τεκμήριο 16. Επειδή παρέμειναν οι οικονομικές εκκρεμότητες, η Τράπεζα με νέα επιστολή της ημερ. 06.08.12 που αποστάληκε στους Εναγομένους, με κοινοποίηση στην Εναγόμενη 3, προχώρησε σε τερματισμό της σύμβασης δανείου και ης λειτουργίας του λογαριασμού, ενημερώνοντας παράλληλα για επιβάρυνση ολόκληρου του υπολοίπου με επιτόκιο προς 14% (βασικό επιτόκιο προς 6,25% πλέον επιτόκιο περιθωρίου προς 7,75%) κεφαλαιοποιούμενο την 30ην Ιουνίου και 31ην Δεκεμβρίου κάθε έτους (Τεκμήρια 12Α και 12Β). Επιπλέον ο μάρτυρας σημείωσε ότι μέχρι την ημερομηνία τερματισμού η Τράπεζα κατά διαστήματα προέβαινε σε τροποποιήσεις του επιτοκίου, τις οποίες γνωστοποίησε στους Εναγομένους. Σε ότι αφορά το ύψος του τόκου υπερημερίας, γίνονταν σχετικές δημοσιεύσεις στον τύπο. Συγκεντρωτικός πίνακας στον οποίον φαίνονται όλες οι μεταβολές επιτοκίου καθώς και οι επιστολές γνωστοποίησης προς τους Εναγομένους και οι ανακοινώσεις στον τύπο κατατέθηκαν ως Τεκμήριο 13. Καταλήγοντας ο μάρτυρας ανάφερε ότι στους Ενάγοντες οφείλεται ποσό €233.317,41 πλέον τόκο προς 14% ετησίως από 05.08.12 μέχρι εξόφλησης, του τόκου κεφαλαιοποιημένου την 30η Ιουνίου και 31ην Δεκεμβρίου εκάστου έτους. Από τα έγγραφα που έχει στην κατοχή του ο ΜΕ1 δεν εντόπισε να έχει πληρωθεί οποιοδήποτε ποσό. Όπως ο μάρτυρας ανάφερε, οι Ενάγοντες θεωρούν την Εναγόμενη 3 συνοφειλέτη και κατ' επέκταση υπόλογο στην πληρωμή του. Τελευταίος μάρτυρας των Εναγόντων ήταν ο Κωνσταντίνος Κωνσταντίνου (ΜΕ2), ο οποίος από το έτος 2019 παρέχει υπηρεσίες, ως συνεργάτης των Εναγόντων, αναφορικά με τη διαχείριση οφειλών που βρίσκονται στις οριστικές καθυστερήσεις και τον χειρισμό δικαστηριακών υποθέσεων με αντικείμενο, μεταξύ άλλων, χρέη προς τους Ενάγοντες. Η γραπτή δήλωση του που κατατέθηκε ως Ένδειξη 'Β' βασικά αποτελεί την κυρίως εξέταση του. Στη συνέχεια υπεβλήθηκε στη βάσανο της αντεξέτασης. Στην μαρτυρία του ο εν λόγω μάρτυρας ανάφερε, μεταξύ άλλων, ότι το άθροισμα του χρεωστικού υπολοίπου μεταφέρθηκε σε λογαριασμό οριστικών καθυστερήσεων μέσω του ενδιάμεσου λογαριασμού. Επίσης έχει δηλώσει ότι το περιεχόμενο των επιδίκων λογαριασμών, περιλαμβανομένου των καταχωρήσεων, πράξεων και εγγραφών στις καταστάσεις των λογαριασμού δανείου και ενδιάμεσου λογαριασμού είναι ορθές και απεικονίζουν τις συναλλαγές που έχουν γίνει από τους Εναγομένους 1 και 2. Ο μάρτυρας παρουσίασε το ρόλο και τη σημασία της λειτουργίας ενδιάμεσου λογαριασμού στην διεκπεραίωση των δραστηριοτήτων της Τράπεζας. Παραθέτω αυτούσιες τις αναφορές του στο ζήτημα αυτό (§8 Ένδειξη 'Β' σελίδα 4): «Ειδικότερα ο Ενδιάμεσος Λογαριασμός λειτουργούσε ως λογαριασμός εξυπηρέτησης του Λογαριασμού Δανείου και παρουσίαζε το χρεωστικό υπόλοιπο τυχόν ληξιπρόθεσμων δόσεων και αναλογούντων τόκων, ενώ ο Λογαριασμός Δανείου παρουσίαζε το υπόλοιπο ποσό του δανείου ως αν να ήταν ενήμερο, δηλαδή ως αν οι πληρωτέες δόσεις είχαν πληρωθεί κανονικά. Με λίγα λόγια ο Λογαριασμός Δανείου πιστωνόταν αυτόματα την ημερομηνία που είχε καθοριστεί η δόση με αντίστοιχη χρέωση του Ενδιάμεσου Λογαριασμού. Συνεπώς, όλες οι πληρωμές των δόσεων του Δανείου από μέρους των Εναγομένων 1 και 2 πιστώνονταν στον Ενδιάμεσο Λογαριασμό. Επίσης τονίζω ότι το συνολικό οφειλόμενο ποσό είναι σε κάθε περίπτωση το άθροισμα αυτών των λογαριασμών. Παράλληλα εξήγησε το είδος λειτουργίας του συγκεκριμένου λογαριασμού δανείου λέγοντας πως είναι όπως τον τρεχούμενο λογαριασμό αλλά χωρίς όριο. Μπορεί να βρίσκεται σε υπέρβαση. Στην προκειμένη περίπτωση ο εν λόγω λογαριασμός ήταν συνεχώς σε υπέρβαση. Ο μάρτυρας ακόμη σημείωσε ότι η Τράπεζα ενημέρωνε με στοιχεία την Κεντρική Τράπεζα ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση το ποσό ήταν ληξιπρόθεσμο. Την ίδια στιγμή απέρριψε κατηγορηματικά τη θέση της Εναγομένης 3, όπως αυτή του υπεβλήθηκε από τον συνήγορο της στο στάδιο αντεξέτασης του, η οποία ήταν ότι η Τράπεζα παρανομούσε διαβιβάζοντας στην Κεντρική Τράπεζα εικονικές πράξεις για να δικαιολογήσει τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια της με σκοπό να βελτιώσει τους δείχτες κεφαλαιουχικής επάρκειας της και να συνεχίσει έτσι ο εν λόγω τραπεζικός οργανισμός να λειτουργεί. Παραθέτοντας εναλλακτικό σενάριο από μέρους των Εναγόντων ως προς τις χρεώσεις επιτοκίου υπερημερίας του λογαριασμού, διαφόρων εξόδων που η Τράπεζα υπέστη και σε σχέση με τον διαιρέτη που έχει χρησιμοποιηθεί για τον υπολογισμό των τόκων σε περίπτωση που γίνει αποδεκτή η θέση της Εναγομένης 3 για αντισυμβατικές και παράνομες χρεώσεις, ο μάρτυρας παρουσίασε αναδομημένες καταστάσεις με βάση τις καταχωρήσεις στο τραπεζικό βιβλίο ηλεκτρονικής μορφής που η Τράπεζα τηρούσε για τους λογαριασμούς της. Οι αναδομημένες καταστάσεις που αφορούσαν το λογαριασμό δανείου κατατέθηκαν ως Τεκμήριο 22Α και αυτές που αφορούσαν τον ενδιάμεσο λογαριασμό κατατέθηκαν ως Τεκμήριο 22Β. Σύμφωνα με τον μάρτυρα, οι αναδομημένες καταστάσεις καλύπτουν την περίοδο από 22.03.07 που είναι η ημερομηνία εκταμίευσης του δανείου μέχρι 06.08.12 που είναι η ημερομηνία τερματισμού της σύμβασης δανείου και της λειτουργίας του λογαριασμού. Αναλύοντας το σκεπτικό της ετοιμασίας των αναδομημένων λογαριασμών ο μάρτυρας είπε ότι εδράζονται στα πιο κάτω δεδομένα: (α) το επιτόκιο ήταν αυτό που ίσχυε την περίοδο λειτουργίας των λογαριασμών ως μεταβάλλονταν με βάση το Τεκμήριο 13, (β) μηδενικό επιτόκιο υπερημερίας, (γ) έχουν αφαιρεθεί έξοδα ετοιμασίας καταστάσεων (statement fee) και έξοδα αποστολής επιστολής όχλησης, (δ) κεφαλαιοποίηση τόκων κάθε 30η Ιουνίου και 31ην Δεκεμβρίου από το άνοιγμα των λογαριασμών μέχρι τον τερματισμό τους και μεταφορά των υπολοίπων στις οριστικές καθυστερήσεις, (ε) για τον υπολογισμό τόκου λήφθηκαν υπόψη οι μήνες προς όσες ημέρες έχει ο κάθε ένας και ως διαιρέτης χρησιμοποιήθηκε ο αριθμός 365 και για δίσεκτα έτη ο αριθμός 366, (στ) τα ποσά που αναφέρονται είναι σε ελβετικά φράγκα και στο τέλος της κατάστασης μετατρέπεται σε ευρώ με συναλλαγματική ισοτιμία 1,1995 που ίσχυε στις 06.08.12 (ημερομηνία τερματισμού), (ζ) το περιεχόμενο τους διαβάζεται σε συνδυασμό με τα Τεκμήρια 14 & 15 ώστε να διαπιστώνεται η περιγραφή ή οι λεπτομέρειες κάθε μίας χρέωσης και/ή πίστωσης. Ο ΜΕ2 επίσης ανάφερε ότι χρησιμοποιήθηκαν οι πράξεις που είναι καταχωρημένες στο τραπεζικό βιβλίο της Τράπεζας και με τη χρήση μαθηματικών εξισώσεων υπολογίστηκαν οι τόκοι. Όπως είπε, έλεγξε προσωπικά και επαλήθευσε την κάθε πράξη, καταχώρηση και δεδομένα που περιέχονται στις εν λόγω καταστάσεις λογαριασμού και διαπίστωσε ότι το περιεχόμενο των αναδομημένων καταστάσεων λογαριασμού είναι ακριβές και ορθό. Πρώτος μάρτυρας υπεράσπισης (ΜΥ1) ήταν ο δικηγόρος Ιωάννης Παπαζαχαρίας. Η γραπτή του δήλωση που κατατέθηκε ως Ένδειξη 'Γ' δυνάμει του άρθρου 25 του Κεφ.9 αποτελεί την κυρίως εξέταση του μάρτυρα. Ακολούθως υπεβλήθηκε σε αντεξέταση. Συνοπτική καταγραφή του συνόλου της μαρτυρίας του εν λόγω μάρτυρα περιέχει αναφορά του ότι η γνωριμία του με τους Εναγομένους 1 και 2 επήλθε μέσω εταιρείας που εδρεύει στην Αγγλία και είχε συστήσει την Κύπρο ως προορισμό για επενδύσεις σε ακίνητα. Η ίδια εταιρεία σύστησε τους εν λόγω Εναγομένους και στην Εναγόμενη 3, η οποία ήταν επιχειρηματίας ανάπτυξης γης. Εξηγώντας το ρόλο του, ο ΜΥ1 είπε ότι εκπροσώπησε τους Εναγομένους 1 και 2 ως δικηγόρος τους καταρτίζοντας το πωλητήριο έγγραφο, την εξασφάλιση αδειών που χρειάζονταν, την κατάθεση του πωλητηρίου εγγράφου στο Κτηματολόγιο και άλλα συναφή που απαιτούνταν για την επένδυση του ακινήτου. Παράλληλα ήταν πρακτική του να διορίζεται πληρεξούσιος αντιπρόσωπος πελατών του που χρειάζονταν δανειοδότηση προκειμένου να ολοκληρώσουν την αγορά του ακινήτου. Παρείχε απλή εξυπηρέτηση στους υφιστάμενους πελάτες του χωρίς να εισπράττει αμοιβή για τις υπηρεσίες του στο ζήτημα της δανειοδότησης. Αντίθετα για τις νομικές υπηρεσίες λάμβανε αμοιβή. Όπως είπε, στην παρούσα υπόθεση διορίστηκε, με βάση το Τεκμήριο 2, πληρεξούσιος αντιπρόσωπος των Εναγομένων 1 και 2 για να υπογράψει μόνο όλα τα απαραίτητα έγγραφα και να συναφθεί το επίμαχο δάνειο ώστε να ολοκληρωθεί η αγορά του ακινήτου χωρίς να απαιτείται η παρουσία τους στην Κύπρο. Ο ίδιος δεν ήταν αυτός που ετοίμασε το έγγραφο αυτό. Επίσης δεν ήταν παρών όταν οι Εναγόμενοι 1 και 2 συναντήθηκαν με τους λειτουργούς της Τράπεζας, συνάντηση που εξ όσον αντιλαμβάνεται έγινε πριν τη σύναψη του δανείου και την αγορά του ακινήτου. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 είχαν κάνει όλα τα σχετικά και είχαν συνεννοηθεί για το δάνειο τους, για το οποίο ο ΜΥ1 δεν ήταν υπεύθυνος. Ο ΜΥ1 απλά θα λάμβανε γραπτές οδηγίες ρητές γραπτές οδηγίες να μεταβεί στην Τράπεζα να υπογράψει όλα τα σχετικά έγγραφα και να τους ενημερώσει, πράγμα που έπραξε. Για τη σύναψη του δανείου ο ΜΥ1 στις 22.03.07 μετέβηκε σε υποκατάστημα της Τράπεζας. Άλλη εμπλοκή στο ζήτημα του δανείου δεν είχε. Όταν πήγε στο υποκατάστημα της Τράπεζας του παρουσιάστηκαν προδιατυπωμένα έγγραφα για υπογραφή χωρίς να του εξηγηθεί οποιοσδήποτε όρος καθώς επίσης οι κίνδυνοι σύναψης δανείου σε ελβετικά φράγκα. Ούτε όμως γνωρίζει τους κινδύνους αυτούς. Ούτε του αναφέρθηκε ότι σε περίπτωση αλλαγής της συναλλαγματικής ισοτιμίας θα αυξανόταν η μηνιαία δόση αποπληρωμής δανείου αλλά ούτε του δόθηκαν αριθμητικά παραδείγματα για να ενημερώσει τους Εναγομένους 1 και 2. Αναγνωρίζοντας την υπογραφή του στη σελίδα 5 του Τεκμηρίου 5 αμέσως κάτω από δακτυλογραφημένη δήλωση του ότι του είχαν επεξηγηθεί οι κίνδυνοι χορήγησης δανείου και/ή πιστωτικών διευκολύνσεων σε ελβετικά φράγκα και που ενυπάρχουν στο νομικό πλαίσιο των όρων και ότι τους έχει αντιληφθεί, ανέφερε ότι: (α) το Τεκμήριο 5 που περιλαμβάνει την επίμαχη δήλωση ήταν ένα από τα προδιατυπωμένα έγγραφα της Τράπεζας που υπέγραψε, (β) όταν μετέβηκε στην Τράπεζα δεν ανέγνωσε τους όρους παρά μόνο βεβαιώθηκε ότι είχε σημειωθεί ορθά το ύψος του επίδικου δανεισμού, το επιτόκιο και το ύψος της δόσης, (γ) η Τράπεζα δεν έθεσε στην προσοχή του τη συγκεκριμένη δήλωση. Σύμφωνα με τον μάρτυρα, η Εναγόμενη 3 δεν ενδιαφερόταν σε τι νόμισμα θα συναπτόταν το δάνειο των Εναγομένων 1 και 2 από την Τράπεζα. Όπως είπε, αυτό που την ενδιέφερε ήταν να εισπράξει το τίμημα πώλησης στο τοπικό νόμισμα. Ο ίδιος γνώριζε ότι κατά την εν λόγω περίοδο η Τράπεζα προωθούσε δάνεια σε ελβετικά φράγκα σε αρκετούς πελάτες της, περιλαμβανομένου πελάτες της Εναγομένης 3. Καταλήγοντας ο μάρτυρας δήλωσε πως ο ίδιος είχε χειριστεί πάρα πολλές περιπτώσεις όπου πελάτες βρέθηκαν σε πολύ δυσχερή θέση σε μεταγενέστερο στάδιο λόγω της δραματικής ανατροπής της ισοτιμίας μεταξύ ελβετικού φράγκου και ευρώ. Ένεκα αυτού του συμβάντος, πελάτες κλήθηκαν να πληρώσουν αυξημένες δόσεις, χωρίς να ήταν ικανές να εξοφλήσουν το δάνειο που τους είχε χορηγηθεί. Επόμενος μάρτυρας ήταν ο Ανδρέας Νικόλας Θεοδοσίου (ΜΥ2), ο οποίος συνεργάζεται επαγγελματικά με την Εναγόμενη 3 από τον Απρίλιο 2007. Μέχρι το έτος 2016 εργαζόταν ως σύμβουλος πωλήσεων ακινήτων ενώ από το έτος 2017 μέχρι σήμερα κατέχει τη θέση του διευθυντή πωλήσεων της Εναγομένης 3. Η κυρίως εξέταση του αποτελείται από τη γραπτή δήλωση του, η οποία παρουσιάστηκε ως Ένδειξη 'Δ'. Στη συνέχεια αντεξετάστηκε από τη συνήγορο των Εναγόντων. Περίληψη του περιεχομένου της μαρτυρίας του περιλαμβάνει αναφορά για το είδος των επαγγελματικών δραστηριοτήτων του εργοδότη του. Όπως είπε, πρόκειται για εταιρεία ανάπτυξης ακινήτων που εδρεύει στην Κύπρο με αρκετούς πελάτες ως αγοραστές ακινήτων, ορισμένοι από τους οποίους κατάγονται από χώρες του εξωτερικού. Κατά τον ουσιώδη χρόνο οι Εναγόμενοι 1 και 2 ήταν πελάτες της Εναγομένης 3. Αναφερόμενος στα μέλη τη ομάδας που είναι επικεφαλής σημείωσε ότι είναι σύμβουλοι πωλήσεων ακινήτων που έχουν άμεση επαφή με τους αγοραστές. Ο ίδιος δεν ήταν ο σύμβουλος που χειρίστηκε την υπόθεση των Εναγομένων 1 και 2, πλην όμως είπε ότι η διαδικασία που ακολουθείται από τους συμβούλους πριν από το έτος 2007 σχετικά με αγοραστές από το εξωτερικό που προσπαθούν να εξασφαλίσουν χρηματοδότηση είναι συγκεκριμένη. Ο μάρτυρας περίγραψε στη διαδικασία που εφαρμόζεται σε τέτοιες περιπτώσεις. Έπειτα αναφέρθηκε στο ρόλο που ο ίδιος διαδραμάτιζε όταν ήταν σύμβουλος πωλήσεων στις συναντήσεις του με αρμοδίους λειτουργούς της Τράπεζας αναφορικά με το προϊόν χρηματοδότησης. Την ίδια στιγμή χαρακτήρισε παραπλανητική τη στάση που η Τράπεζα τηρούσε απέναντι σε πελάτη που ενδιαφερόταν να δανειοδοτηθεί σε νόμισμα ελβετικού φράγκου για να αγοράσει το ακίνητο που επιθυμούσε αφού όπως ισχυρίστηκε γινόταν επιφανειακή πληροφόρηση, παραγνώριση κινδύνων και παρότρυνση από την Τράπεζα στον πελάτη να προσχωρήσει με τέτοιου είδους χρηματοδότηση. Έπειτα όμως συμφώνησε ότι δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει αν η Τράπεζα ενημέρωνε είτε για του όρους είτε για τους κινδύνους είτε για την πορεία της δανειοδότησης. Σύμφωνα ακόμη με τον μάρτυρα, η Εναγόμενη 3 δεν ζήτησε τη δανειοδότηση πελατών της σε ξένο νόμισμα και τούτο το πληροφορήθηκε από τον εκτελεστικό διευθυντή της Εναγομένης 3 που υπέγραφε σχετικές επιστολές. Ερχόμενος στο ζήτημα παροχής εξασφάλισης σε χρηματοδότηση πελάτη όταν στο στάδιο χορήγησης της το προς πώληση ακίνητο δεν είχε ξεχωριστό τίτλο ιδιοκτησίας, ο ΜΥ2 ανάφερε ότι η πρακτική που ακολουθείτο ήταν η Εναγόμενη 3 να υποθηκεύει προς όφελος της Τράπεζας το ακίνητο αλλά και εταιρική εγγύηση. Με την έκδοση όμως ξεχωριστού τίτλου ιδιοκτησίας, παραχωρείτο νέα υποθήκη από τον πελάτη και η εταιρική εγγύηση ακυρωνόταν. Παρόλα αυτά όμως ο ΜΥ2 συμφώνησε ότι δεν είχε προσωπική ανάμιξη στην παροχή εγγυήσεων και εξασφαλίσεων της Εναγομένης 3 προς την Τράπεζα για σκοπούς δανειοδότησης των πελατών της, περιλαμβανομένης της παρούσας υπόθεσης με πελάτες τους Εναγομένους 1 και 2. Επίσης δήλωσε άγνοια για την ύπαρξη παράλληλης συμφωνίας ή συνεννόησης μεταξύ Τράπεζας και Εναγομένης 3 που αποτύπωνε την πιο πάνω πρακτική που επικαλέστηκε ότι εφαρμοζόταν. Αν και του ζητήθηκε να παρουσιάσει έγγραφο που να ενισχύει την αναφορά του περί εφαρμογής της πρακτικής στην παρούσα υπόθεση, ανέφερε ότι δεν είχε οτιδήποτε στην κατοχή του. Για την ολοκλήρωση της διαδικασίας μεταβίβασης του ακινήτου εις το όνομα του πελάτη και την παροχή σ' αυτόν χρηματοδότησης για την αγορά του ακινήτου, ο πελάτης παρείχε πληρεξούσιο έγγραφο σε δικηγόρο ώστε να μην είναι απαραίτητη η παρουσία του στην Κύπρο. Η Εναγόμενη 3 ήταν αυτή που τους οδηγούσε σε δικηγόρο. Κατά την αντεξέταση του ερωτήθηκε αν οι αγοραστές που δανειοδοτούνταν σε ελβετικό φράγκο ελάμβαναν νομική συμβουλή. Καταγράφονται αυτούσια ερώτηση και απάντηση από το σχετικό πρακτικό του Δικαστηρίου ημερ. 15.04.22, σελίδα 11 γραμμές 23-25: «Ε. Γνωρίζετε αν οι αγοραστές ελβετικού φράγκου ελάμβαναν νομική συμβουλή; Α. Για αυτό παίρνουμε δικηγόρους, για να δώσουν νομική συμβουλή για το ακίνητο που θα αγοράζανε.» Περαιτέρω ο ΜΥ2 ανάφερε ότι ανάτρεξε στο αρχείο της Εναγομένης 3 και δεν εντόπισε τη προειδοποιητική επιστολή ημερ. 21.10.11 (Τεκμήριο 11Α) που η Τράπεζα ισχυρίζεται ότι απέστειλε στην Εναγόμενη 3. Θεωρεί ότι δεν έχει αποσταλεί επειδή στον τραπεζικό φάκελο τη υπόθεσης υπάρχει η υπόλοιπη αλληλογραφία, περιλαμβανομένης της επιστολή τερματισμού ημερ. 06.08.12. Είναι η θέση του μάρτυρα ότι αν η Εναγόμενη 3 ενημερωνόταν έγκαιρα για τις καθυστερήσεις στο δάνειο θα τερμάτιζε τις εξασφαλίσεις που παραχώρησε και θα πρόσφερνε στην Τράπεζα το επίμαχο ακίνητο για να μειωθεί η έκθεση της στο δανεισμό. Καταληκτικά ο μάρτυρας είπε ότι με βάση τη σύμβαση πώλησης (Τεκμήριο 3), οι Εναγόμενοι 1 και 2 οφείλουν στην Εναγόμενη 3 ποσό €53.121 πλέον φόρους και τέλη που αναλογούν στο επίμαχο ακίνητο, τους οποίους η Εναγόμενη 3 έχει πληρώσει εκ μέρους και για λογαριασμό των Εναγομένων 1 και 2. Ακολούθως προσήλθε ο Νεόφυτος Παρέας (ΜΥ3), πτυχιούχος στον χρηματοοικονομικό τομέα. Την περίοδο 2001-2016 εργάστηκε στην Alpha Bank Cyprus Limited ως λειτουργός δανείων ενώ από το έτος 2016 μέχρι σήμερα είναι διευθυντής και μέτοχος σε ιδιωτική εταιρεία παρέχοντας υπηρεσίες οικονομικού συμβούλου. Μέρος της κυρίως εξέτασης του είναι η γραπτή δήλωση στην οποίαν προέβηκε και κατατέθηκε ως Ένδειξη 'Ε'. Η κυρίως εξέταση του συμπληρώθηκε με ένορκη προφορική μαρτυρία και με την κατάθεση τεκμηρίων. Η παρουσία του στο Δικαστήριο ολοκληρώθηκε με την αντεξέταση του από την συνήγορο των Εναγόντων. Συνοψίζοντας το σύνολο της μαρτυρίας του μπορεί να λεχθεί η αναφορά του ότι είχε λάβει οδηγίες από τους δικηγόρους της Εναγομένης 3 να ασχοληθεί με το ποσό που διεκδικούν οι Ενάγοντες, τη συναλλαγματική ισοτιμία, το επιτόκιο που επιδιώκεται και με την χρέωση τόκων ανά εξάμηνο στο επίδικο δάνειο. Προς το σκοπό αυτό ετοίμασε σχετική έκθεση (Τεκμήριο 24) αφού πρώτα μελέτησε και έλαβε υπόψη τα έγγραφα που κατονομάζει στην §3 της σελίδας 2 της γραπτής του δήλωσης. Σχολιάζοντας το δανεισμό σε ξένο νόμισμα ο μάρτυρας είπε ότι η πράξη αυτή εγκυμονεί επιτοκιακό και συναλλαγματικό κίνδυνο για τους δανειολήπτες επειδή σε περίπτωση που το επιτόκιο του ξένου νομίσματος αυξηθεί ή η συναλλαγματική ισοτιμία του ενισχυθεί έναντι του εγχώριου νομίσματος, η καταβαλλόμενη δόση θα αυξηθεί σημαντικά όπως και το συνολικό κόστος του δανεισμού του. Έπειτα ο μάρτυρας αναφέρθηκε στην εγκύκλιο της Κεντρικής Τράπεζας τον Οκτώβριο 2006 (Τεκμήριο 23) που ασχολείται με το θέμα αυτό, υποδεικνύοντας ότι η Τράπεζα δεν έχουν συμμορφωθεί με την υποχρέωση της παρουσίασης δήλωσης η οποία να επιβεβαιώνει ενημέρωση των Εναγομένων 1 και 2 για την ύπαρξη επιτοκιακού και συναλλαγματικού κινδύνου με συγκεκριμένα παραδείγματα. Στη συνέχεια έγινε αναφορά στο ύψος της συναλλαγματικής ισοτιμίας μεταξύ ελβετικού φράγκου (CHF) και ευρώ (EUR) καθώς και στον τρόπο λειτουργίας των δύο λογαριασμών μετά την εκταμίευση του ποσού δανείου CHF250.279,33. Επειδή δεν έτυχε οποιασδήποτε πληροφόρησης, ο ΜΥ3 δεν είναι σε θέση να εκφέρει γνώμη για την ορθότητα των τόκων στον ενδιάμεσο λογαριασμό. Είναι η θέση του εν λόγω μάρτυρα, βασισμένη στην εμπειρία του, ότι η δημιουργία και η λειτουργία του ενδιάμεσου λογαριασμού αποσκοπούσε στο να παρουσιαστεί το επίδικο δάνειο στην Κεντρική Τράπεζα ως εξυπηρετούμενο και ότι δεν υπήρχαν καθυστερημένες δόσεις, πράγμα που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Η πρακτική που ο ΜΥ3 έχει υπόψη του από την επαγγελματική του εμπειρία είναι ότι το ποσό που παραμένει στο λογαριασμό δανείου (escrow account) τοκίζεται και μεταφέρεται πίσω στο δάνειο ως αν δεν είχε εκταμιευτεί. Όπως ο μάρτυρας είπε, με τον τρόπο που έχει λειτουργήσει ο συγκεκριμένος λογαριασμός πληρώθηκαν περισσότεροι τόκοι από ότι έπρεπε. Προσεγγίζοντας το ζήτημα της συναλλαγματικής ισοτιμίας, ο μάρτυρας είπε ότι η Τράπεζα αντίς στην κάθε πίστωση στο δανειακό λογαριασμό να χρησιμοποιεί τη συναλλαγματική ισοτιμία CHF/EURO 1,6348 που ίσχυε κατά τη σύναψη του δανείου, χρησιμοποιούσε αυτή της συγκεκριμένης ημέρας που έγινε η κάθε πίστωση. Ένεκα αυτής της προσέγγισης δημιουργήθηκε ζημιά που υπολόγισε στα CHF15.903,13. Επίσης είπε ότι κατά τον τερματισμό του δανείου στις 06.08.12 η Τράπεζα μετέτρεψε το δάνειο σε ευρώ χρησιμοποιώντας τη συναλλαγματική ισοτιμία της εν λόγω ημερομηνίας, η οποία ήταν CHF/EURO 1,1995. Ένεκα αυτής της προσέγγισης δημιουργήθηκε ζημιά που υπολόγισε σε €62.125,69. Ακόμη είπε ότι μέχρι τον Σεπτέμβριο 2008 που το 6 μηνών Libor (London Interbank Ofered Rate) δεν είχε ιδιαίτερη μεταβολή, το περιθώριο κέρδους δεν είχε μεταβληθεί. Αντίθετα τον Μάρτιο 2009 που το 6 μηνών Libor είχε μειωθεί σημαντικά, η Τράπεζα ξεκίνησε να αυξάνει το περιθώριο κέρδους χωρίς οι δύο αυτές παράμετροι να σχετίζονται μεταξύ τους, με αποτέλεσμα κατά τον τερματισμό η Τράπεζα να διεκδικεί περιθώριο κέρδους 7,75%. Σύμφωνα με τον ΜΥ3, το περιθώριο κέρδους (πρόσθετο επιτόκιο) εξαρτάται κυρίως από την επικινδυνότητα του δανειολήπτη. Είναι η άποψη του μάρτυρα ότι η Τράπεζα δεν απέδειξε κάτι τέτοιο. Σε κάθε περίπτωση είπε η αύξηση του περιθωρίου κέρδους δεν πρέπει να είναι αυθαίρετη αλλά εξαρτάται από μετρήσιμους παράγοντες που να δικαιολογούν την αύξηση. Όπως είπε, η αύξηση του πρόσθετου επιτοκίου σε συνδυασμό με την επιβολή τόκου υπερημερίας επέφερε ζημιά που υπολόγισε στα CHF18.170,36. Ένα άλλο ζήτημα που απασχόλησε τον μάρτυρα στην μαρτυρία του είναι η χρήση εμπορικού έτους σαν διαιρέτη. Παρόλο ότι αναγνωρίζει ότι στο Τεκμήριο 4 προνοείται η χρήση τέτοιου που αποτελείται από 360 ημέρες, εντούτοις ο μάρτυρας θεωρεί ότι τέτοια χρήση είναι άδικη επειδή δεν έτυχε διαπραγμάτευσης από τους Εναγομένους 1 και 2 και επέτρεψε στην Τράπεζα να χρεώσει περισσότερους τόκους από ότι δικαιούται. Ένεκα αυτού, προκλήθηκε ζημιά που υπολόγισε στα CHF607,74. Από τη δε χρέωση διαφόρων εξόδων, ο μάρτυρας επικαλέστηκε τη δημιουργία ζημιάς που υπολόγισε στα CHF81,00. Ο ΜΥ3 ετοίμασε αναθεωρημένη κατάσταση σχετικά με το υπόλοιπο του δανειακού λογαριασμού, την οποίαν παρουσίασε ως Τεκμήριο 28. Στα πλαίσια της ετοιμασίας της για κάθε πράξη χρησιμοποίησε τη συναλλαγματική ισοτιμία κατά τη σύναψη του δανείου χωρίς να μεταβάλει το περιθώριο κέρδους και δίχως να μετατρέψει το δάνειο σε ευρώ κατά τον τερματισμό και με χρέωση επιτοκίου 6 μηνών Libor με τις μεταβολές που παρουσιάζονται στην ιστοσελίδα www.iborate.com με τη βοήθεια του προγράμματος excel, πλέον 1,75%. Στη βάση των πιο πάνω, ο μάρτυρας υπολόγισε το χρεωστικό υπόλοιπο του δανείου μέχρι τις 06.08.12 στα CHF193.476,67 (ισότιμο €118.345,68). Κάνοντας την ίδια άσκηση για τον ενδιάμεσο λογαριασμό, ο μάρτυρας υπολόγισε το υπόλοιπο μέχρι τις 02.08.12 να ανέρχεται στα CHF50.953,94 (ισότιμο €31.168,30). Σχετική αναθεωρημένη κατάσταση του ενδιάμεσου λογαριασμού που ο μάρτυρας ετοίμασε κατατέθηκε ως Τεκμήριο 29. Σύμφωνα με τον ΜΥ3, η νόμιμη οφειλή κατά την ημερομηνία τερματισμού προκύπτει από το άθροισμα των υπολοίπων σε λογαριασμό δανείου και ενδιάμεσο λογαριασμό, το οποίο υπολόγισε ότι ανέρχεται συνολικά στα CHF244.430,61 (ισότιμο σε €149.513,98). Την ίδια στιγμή ο μάρτυρας αναγνώρισε, μετά που του υποδείχτηκαν από τη συνήγορο των Εναγόντων κατά την αντεξέταση του, ότι εκ λάθους: (α) αφαιρέθηκε από το υπόλοιπο δύο φορές το ποσό CHF2.201,77 και (β) δεν συμπεριέλαβε πίστωση CHF1.730 στην ημερ. 01.09.11 στο Τεκμήριο 28. Τα πιο πάνω σφάλματα έχουν, όπως ο μάρτυρας παραδέχτηκε, διαφοροποιήσει τα δεδομένα της παρούσας υπόθεσης και τους πιο πάνω υπολογισμούς που αφορούν το υπόλοιπο. Περαιτέρω στα πλαίσια της ένορκης μαρτυρίας του ΜΥ3 κατατέθηκαν τα εξής έγγραφα: Τεκμήριο 25 - Γραπτή ανακοίνωση της Τράπεζας ημερ. 29.06.12 Τεκμήριο 26 - Γραπτή ανακοίνωση της Κεντρικής Τράπεζας ημερ. 21.12.07 Τεκμήριο 27 - Έγγραφο υπό τον τίτλο «Key ECB Interest Rates» Τεκμήριο 30 - Έγγραφο υπό τον τίτλο «Επιτόκια Αναφοράς» Τελευταίος μάρτυρας για την Εναγόμενη 3 ήταν ο Μιχάλης Κυριακίδης (ΜΥ4), επίσης πτυχιούχος στον χρηματοοικονομικό τομέα. Επίσης διαθέτει μεταπτυχιακό στον τραπεζικό κλάδο. Όπως και ο προηγούμενος μάρτυρας υπεράσπισης, έτσι και αυτός εργάστηκε στην Alpha Bank Cyprus Limited ως λειτουργός δανείων με τη διαφορά όμως ότι ήταν την περίοδο 2004-2016. Από το έτος 2016 μέχρι σήμερα είναι διευθυντής και μέτοχος στην ίδια εταιρεία με τον ΜΥ3. Η μεγάλη πλειονότητα της μαρτυρίας του περιέχεται σε γραπτή του δήλωση, η οποία κατατέθηκε ως Ένδειξη 'Στ'. Στην προφορική του μαρτυρία έδωσε διευκρινίσεις επί του περιεχομένου της γραπτής δήλωσης του καταθέτοντας επιπλέον έγγραφα ως τεκμήρια. Η παρουσία του στο εδώλιο του μάρτυρα ολοκληρώθηκε με την αντεξέταση του. Όπως ο μάρτυρας είπε, οι δικηγόροι της Εναγομένης 3 του ζήτησαν να δώσει μαρτυρία ως εμπειρογνώμονας σχετικά με το ποσό που διεκδικούν οι Ενάγοντες, τη συναλλαγματική ισοτιμία, το επιτόκιο που αξιώνεται αλλά για τη χρέωση τόκου ανά εξάμηνο στο επίδικο δάνειο. Για την ετοιμασία της μελέτης του έλαβε υπόψη του τα έγγραφα που αναφέρει στην §13 της γραπτής δήλωσης του. Ένα μεγάλο μέρος της μαρτυρίας του που σημειώνεται στη γραπτή του δήλωση ταυτίζεται πλήρως με μαρτυρία του ΜΥ3 που καταγράφεται στη δική του γραπτή δήλωση. Συνοπτική καταγραφή του συνόλου της υπόλοιπης μαρτυρίας του ΜΥ4 περιλαμβάνει αναφορά του ότι εντοπίστηκαν σφάλματα στο Τεκμήριο 28 (αναθεωρημένη κατάσταση σχετικά με το υπόλοιπο του δανειακού λογαριασμού που ετοιμάστηκε από τον ΜΥ3), τα οποία εκ παραδρομής προέκυψαν κατά την αντιγραφή δεδομένων που αναγράφονταν στο Τεκμήριο 14 (τραπεζική κατάσταση λογαριασμού δανείου) με αποτέλεσμα τα συμπεράσματα του ΜΥ3 να βασίζονται επί λανθασμένων δεδομένων. Τα λάθη που εντόπισε ήταν τα εξής: (α) στο Τεκμήριο 28 πιστώθηκε εις διπλούν το ποσό των CHF1.730 την 01.03.11 ενώ όπως προκύπτει στο Τεκμήριο 14 η εν λόγω πίστωση έγινε μόνο μια φορά, (β) στο Τεκμήριο 28 δεν πιστώθηκε το ποσό των CHF1.730 την 01.09.11 παρά το ότι η εν λόγω πίστωση παρουσιάζεται στο Τεκμήριο 14. Επιπλέον ο ΜΥ4 είπε ότι εντόπισε καλόπιστο λάθος, το οποίο προέκυψε από αντιγραφή λανθασμένου δεδομένου από το Τεκμήριο 15 (τραπεζική κατάσταση ενδιάμεσου λογαριασμού) για να ετοιμαστεί υο Τεκμήριο 29 (αναθεωρημένη κατάσταση σχετικά με το υπόλοιπο του ενδιάμεσου λογαριασμού που ετοιμάστηκε από τον ΜΥ3). Ειδικότερα υπέδειξε ότι η ημερομηνία 03.05.12 που εμφανίζεται στο Τεκμήριο 29 για τη χρέωση CHF1.730 είναι λανθασμένη και ότι η ορθή είναι η 02.04.12. Αυτό όμως, όπως είπε, δεν διαφοροποιεί το υπόλοιπο που παρουσιάζεται στο Τεκμήριο 29. Ο ΜΥ4 υπερασπίστηκε την ορθότητα της μεθοδολογίας που χρησιμοποίησε ο συνάδελφος του (ΜΥ3) λέγοντας πως είναι σύμφωνη με τις νομικές αρχές που ακολουθούνται για τον υπολογισμό της δανειακής δόσης δανείου σε ελβετικά φράγκα παραπέμποντας στην §43 της γραπτής δήλωσης του ΜΥ3. Διορθώνοντας τα πιο πάνω σφάλματα χρησιμοποιώντας την ίδια μεθοδολογία, ο ΜΥ4 κατάθεσε τα εξής έγγραφα: (α) αναθεωρημένη κατάσταση δανειακού λογαριασμού - Τεκμήριο 31 (β) αναθεωρημένη κατάσταση ενδιάμεσου λογαριασμού - Τεκμήριο 32 (γ) αναθεωρημένη μελέτη σε σχέση με το οφειλόμενο ποσό προς την Τράπεζα κατά τον τερματισμό του δανείου - Τεκμήριο 33 Είναι η θέση του ΜΥ4 ότι η Τράπεζα θα έπρεπε να είχε χρησιμοποιήσει τη συναλλαγματική ισοτιμία που ίσχυε κατά τη σύναψη του επιδίκου δανείου. Ο ίδιος έλαβε υπόψη του την επικινδυνότητα των Εναγομένων 1 και 2 στο στάδιο εκείνο, ήτοι βασικό επιτόκιο των 6 μηνών libor σε ελβετικά φράγκα πλέον περιθώριο επιτοκίου 1.75% (κυμαινόμενο επιτόκιο στη συγκεκριμένη δανειακή σύμβαση). Με βάση τη μελέτη του, ο ΜΥ4 αναφέρει ότι η ζημιά των Εναγομένων προκύπτει από την αλλαγή της συναλλαγματικής ισοτιμίας, από την αύξηση του επιτοκίου, από τον υπολογισμό των τόκων χρησιμοποιώντας ως διαιρέτη του εμπορικού έτους τις 360 ημέρες αντίς τις 365 και από τη χρέωση στο δάνειο διαφόρων εξόδων, τα οποία δεν προνοούνταν στα Τεκμήρια 4 και 5. Ο εν λόγω μάρτυρας θεωρεί ότι η Τράπεζα δεν είχε δικαίωμα να μεταβάλει το επιτόκιο επειδή πιστεύει ότι ο συγκεκριμένος όρος της σύμβασης είναι καταχρηστικός. Σύμφωνα με τον εν λόγω μάρτυρα: (α) η ζημιά που προκύπτει λόγω της συναλλαγματικής ισοτιμίας είναι CHF16.167,25, (β) η συναλλαγματική ζημιά που προκύπτει κατά τον τερματισμό του δανείου είναι €62.125,69, (γ) η ζημιά που προκύπτει από τη μεταβολή του επιτοκίου, δηλαδή την αύξηση του πρόσθετου επιτοκίου και την επιβολή τόκου υπερημερίας είναι CHF18.151,67, (δ) η ζημιά που προκύπτει από τη χρήση ως διαιρέτη εμπορικό έτος που αποτελείται από 365 ημέρες είναι CHF608,00, (ε) η ζημιά που προκύπτει από τη χρέωση διαφόρων εξόδων είναι CHF81,00. Περαιτέρω ο ΜΥ4 ανάφερε ότι για τη διακύμανση του 6 μηνών libor χρησιμοποίησε την μεταβολή που παρουσιάζεται στην ιστοσελίδα www.iborate.com και μέσα από τη μελέτη του παρουσιάζεται γραφική παράσταση σχετικά με τη διακύμανση του 6 μηνών libor. Οι αναθεωρημένες καταστάσεις ετοιμάστηκαν από τον ίδιο με την βοήθεια του προγράμματος (software) excel. Εφαρμόζοντας την ίδια μεθοδολογία στην αναθεωρημένη κατάσταση λογαριασμού δανείου (Τεκμήριο 28), ο ΜΥ4 παρατηρεί ότι μέχρι τις 06.08.12, το υπόλοιπο δανείου έπρεπε να είναι CHF193.230,18 (ισότιμο σε €118.195,39). Για την δε ετοιμασία της αναθεωρημένης κατάστασης ενδιάμεσου λογαριασμού (Τεκμήριο 29) χρησιμοποιήθηκε η ίδια μεθοδολογία και ο μάρτυρας συμφωνεί με το υπόλοιπο που ο ΜΥ3 είχε υπολογίσει σε CHF50.953,44 (ισότιμο σε €31.168,30). Επομένως ο εν λόγω μάρτυρας καταλήγει σε συνολικό υπόλοιπο CHF244.182,92 (ισότιμο σε €149.363,69). Σε σχέση με τη λειτουργία τους ο ΜΥ4 ανάφερε ότι δεν χρειαζόταν ο ενδιάμεσος λογαριασμός. Όπως είπε, εφόσον οι Εναγόμενοι 1 και 2 είχαν δανειστεί ένα ποσό θα έπρεπε να αποπληρώνεται με απευθείας κατάθεση χρημάτων στο λογαριασμό δανείου στον οποίον να φαίνονταν οι πιστώσεις. Σύμφωνα με τον εν λόγω μάρτυρα οι συνολικές πιστώσεις που αφορούν το επίδικο δάνειο ανέρχονται σε CHF95.110,80 (Τεκμήριο 33 σελίδα 9). Το ποσό αυτό προκύπτει από την αναδομημένη κατάσταση ενδιάμεσου λογαριασμού που ο ίδιος ετοίμασε (Τεκμήριο 32). Σχολιάζοντας την ύπαρξη των δύο λογαριασμών, ο ΜΥ4 σημείωσε ότι θα πρέπει να ιδωθούν μαζί για να εξακριβωθεί η πραγματική εικόνα της δανειοδότησης αφού το υπόλοιπο του λογαριασμού δανείου έχει σχέση με το υπόλοιπο του ενδιάμεσου λογαριασμού. Ωστόσο ο ίδιος δεν εξέτασε και δε ανέλυσε τον ενδιάμεσο λογαριασμό επειδή δεν υπήρχαν έγγραφα για τη λειτουργία του, όπως για το άνοιγμα, για τη παροχή πιστωτικών διευκολύνσεων και για τη λειτουργία του. Ακόμη κατά την ένορκη μαρτυρία του ο μάρτυρας κατάθεσε τα εξής επιπλέον έγγραφα: Τεκμήριο 34 - γραφική παράσταση και σχετικός πίνακας Euribor, Τεκμήριο 35 - Πίνακας που παρουσιάζει 6 μηνών Euro Libor. Τελικές Αγορεύσεις: Αμφότερες πλευρές στις αγορεύσεις τους προσπάθησαν με εμπεριστατωμένη νομική επιχειρηματολογία αλλά και με σχολιασμό μερών της προσκομισθείσας μαρτυρίας καθώς και με αναφορά σε νομοθεσίες και παραπομπή σε νομολογία που θεωρούν ότι υποστηρίζουν την εκδοχή τους, να πείσουν για την ορθότητα των θέσεων και εισηγήσεων τους. Το περιεχόμενο τους δεν χρειάζεται να επαναδιατυπωθεί καθότι δεν θα εξυπηρετήσει οποιοδήποτε πρακτικό σκοπό. Εκεί και όπου κρίνεται ότι χρειάζεται θα γίνεται ειδική αναφορά σε νομικά επιχειρήματα των συνηγόρων. Παραδεκτά γεγονότα και μη αμφισβητούμενα γεγονότα: Προτού ασχοληθώ με την αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας θεωρώ χρήσιμο να αναφερθώ σε γεγονότα που προκύπτουν να είναι παραδεκτά μέσα από τα δικόγραφα καθώς επίσης σε γεγονότα που είτε αποτελούν κοινό έδαφος των διαδίκων είτε δεν αμφισβητήθηκαν μέσα από την εκδίκαση της αγωγής. Συγκεκριμένα: