ΚΟΣΜΟΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΛΤΔ ν. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΠΑΜΠΟΣ, Αγωγή αρ. 48/2022, 24/4/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2023:A37 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Αγωγή αρ. 48/2022 ΚΟΣΜΟΣ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΗΜΟΣΙΑ ΛΤΔ Ενάγοντες v. ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ΠΑΜΠΟΣ Εναγόμενος Αίτηση ημερομηνίας 30.12.2022 για παραμερισμό απόφασης Ημερομηνία: 24 Απριλίου 2023 Εμφανίσεις: Για τον Αιτητή (Εναγόμενο): Ι. Κουκούνη (κα) Για την Καθ' ης η αίτηση (Ενάγουσα): Μ.Α. Παπαδόπουλος Α Π Ο Φ Α Σ Η Την 26.01.2022, η Καθ' ης η αίτηση («Ενάγουσα») καταχώρισε αγωγή με την οποία αξίωνε €6.114,81 βάσει συμφωνίας ασφαλιστικών υπηρεσιών που παρείχε στον Αιτητή («ο Εναγόμενος»), για τις χρεωπιστώσεις των οποίων διατηρούσε κατάσταση λογαριασμού, που κατά την 14.12.2017 έδειχνε το προαναφερόμενο ποσό ως χρεωστικό υπόλοιπο. Ήταν η θέση της Ενάγουσας πως ο Εναγόμενος, παρόλο που οχλήθηκε, παρέλειψε να πληρώσει την οφειλή αυτή. Ο Εναγόμενος, την 15.06.2022, καταχώρισε σημείωμα εμφάνισης στην αγωγή, δια δικηγόρου. Την 05.07.2022, η Ενάγουσα αιτήθηκε την έκδοση απόφασης εναντίον του Εναγόμενου, λόγω παράλειψής του να καταχωρίσει Έκθεση Υπεράσπισης. Η αίτηση είχε οριστεί την 16.09.
- Την 16.09.2022, ο χρόνος καταχώρισης της Έκθεσης Υπεράσπισης του Εναγόμενου επεκτάθηκε μέχρι την 17.10.2022, και η αίτηση ορίστηκε για Απόδειξη την 25.11.2022 ώρα 08:30, εκτός εάν εμπρόθεσμα ή εκ συμφώνου προηγουμένως καταχωρούνταν η Έκθεση Υπεράσπισης του Εναγόμενου. Ο Εναγόμενος δεν καταχώρισε οποιαδήποτε Έκθεση Υπεράσπισης. Την 25.11.2022, που ήταν ορισμένη για Απόδειξη η αίτηση, ο δικηγόρος της Ενάγουσας είχε εμφανιστεί στο Δικαστήριο, αλλά όχι η δικηγόρος του Εναγόμενου. Η πλευρά της Ενάγουσας προσκόμισε ένορκη δήλωση για απόδειξη της απαίτησης της Ενάγουσας, σύμφωνα με τις οδηγίες του Δικαστηρίου ημερομηνίας 16.09.
- Το Δικαστήριο ανέμενε μέχρι και την 10:05, και εφόσον δεν υπήρχε οποιαδήποτε εμφάνιση ή ηλεκτρονική επικοινωνία από πλευράς Εναγόμενου, ούτε στον φάκελο του Δικαστηρίου υπήρχε οποιαδήποτε ενημέρωση, αλλά ούτε και η Έκθεση Υπεράσπισης του Εναγόμενου είχε καταχωριστεί, αναγκαστικά, προχώρησε και εξέτασε τη μαρτυρία που προσκομίστηκε, την οποία έκρινε επαρκή για την απόδειξη της απαίτησης της Ενάγουσας. Συνεπώς, την 25.11.2022, εκδόθηκε απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον του Εναγόμενου για το ποσό που αποδείχθηκε. Στο πινάκιο του Δικαστηρίου που δημοσιεύθηκε συμπληρωμένο την ίδια ημέρα, και παρέμεινε και αναρτημένο στη σελίδα του Παγκύπριου Δικηγορικού Συλλόγου για όλες τις επόμενες ημέρες μέχρι και σήμερα, αναφέρονταν το γεγονός ότι στην αγωγή αυτή εκδόθηκε δικαστική απόφαση, λόγω μη εμφάνισης από πλευράς Εναγόμενου. Μετά την έκδοση της απόφασης, η Ενάγουσα προχώρησε με μέτρο εκτέλεσης. Την 30.12.2022, ο Εναγόμενος καταχώρισε την υπό εξέταση αίτηση, με την οποία ζητά τον παραμερισμό της δικαστικής απόφασης ημερομηνίας 25.11.2022, μεταξύ άλλων, βάσει των Δ.17,κ.10, Δ.26,κ.14 και Δ.33,κ.5 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας (ΚΠΔ). Η αίτησή του συνοδεύεται από ένορκη δήλωσή του, με την οποία αναφέρει πως απλώς παρέλειψε η δικηγόρος του να εμφανιστεί κατά την καθορισμένη ώρα, «λόγω φόρτου εργασίας και αφού εκ παραδρομής είχε την εντύπωση ότι θα μπορούσε να εμφανιστεί στην παρούσα υπόθεση σε οποιανδήποτε ώρα εντός του χρονικού πλαισίου που διεκπεραιώνονται οι πρώτες εμφανίσεις από το δικαστήριο, και τότε (αφού εμφανίστηκε μετά την καθορισμένη ώρα) ενημερώθηκε ότι η υπόθεση είχε διεκπεραιωθεί ήδη στην απουσία της με επακόλουθο την έκδοση απόφασης». Ο Εναγόμενος αναφέρει πως η απόφαση είναι αντικανονική και μη νομότυπη, καθότι η αίτηση για απόφαση δεν είχε επιδοθεί κανονικά με ιδιώτη επιδότη στην πλευρά του Εναγόμενου, αλλά αφέθηκε στη δικαστική θυρίδα της δικηγόρου του, και την 16.09.2022 που η αίτηση είχε οριστεί για Απόδειξη κατόπιν εμφάνισης, δεν αποφασίστηκε πρώτα το θέμα της επίδοσης. Έπειτα, ο Εναγόμενος ισχυρίζεται πως θα πρέπει να παραμεριστεί η απόφαση και να ακουστεί καθότι έχει καλή εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση γιατί η κατάσταση λογαριασμού που παρουσίασε η Ενάγουσα δεν τον αφορά, σε αυτήν παρουσιάζονται γενικά και αόριστα ασφαλιστήρια που αφορούν σε τρίτα πρόσωπα και οχήματα ιδιοκτησίας τρίτων προσώπων, ενώ ο ίδιος ουδέποτε είχε δώσει οδηγίες στην Ενάγουσα για ασφαλιστικές υπηρεσίες, για τις οποίες οι Ενάγουσα δεν παρείχε επαρκείς λεπτομέρειες για να στοιχειοθετήσει την απαίτησή της. Δεν οφείλει κάποιο ποσό στην Ενάγουσα. Επίσης, οι επιστολές που ανέφερε η Ενάγουσα πως απέστειλε με συστημένο ταχυδρομείο δεν είχαν παραλειφθεί από τον Εναγόμενο. Επειδή ο ίδιος απουσίαζε στο εξωτερικό από τον Σεπτέμβριο του 2022 (μετά τις προαναφερόμενες επιστολές) μέχρι τον Νοέμβριο του 2022, δεν είχε καταφέρει να δώσει οδηγίες στη δικηγόρο του για την Έκθεση Υπεράσπισής του, και η πρόθεσή του ήταν να ζητήσει περαιτέρω χρόνο για την καταχώρισή της. Ουδέποτε εγκατέλειψε την υπόθεσή του. Και την υπό εξέταση αίτηση, όπως θέτει, δεν την καταχώρισε με καθυστέρηση, καθότι ο ίδιος έλαβε γνώση της μέσω του δικαστικού επιδότη την 19.12.2022 και δρομολογήθηκε άμεσα ο έλεγχος του φακέλου του Δικαστηρίου, για να διαπιστωθεί τι έγινε, και έπειτα για να συνταχθεί και να καταχωριστεί η αίτησή του. Η Ενάγουσα ενίσταται στον παραμερισμό της απόφασης, προβάλλοντας - ως συνοψίζονται εδώ οι λόγοι - πως δεν πληρούνται οι απαραίτητες προϋποθέσεις για τον παραμερισμό, εφόσον, υπήρξε εσκεμμένη αδιαφορία όσον αφορά την εμφάνιση στη διαδικασία την οποία επακολούθησε και αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης, ενώ δεν δικαιολογείται επαρκώς ούτε η παράλειψη καταχώρισης της Έκθεσης Υπεράσπισης εντός του καθορισμένου χρόνου. Παράλληλα, δεν αποκαλύπτεται καθόλου υπεράσπιση στην ουσία της αξίωσης, σε συνάρτηση με το γεγονός ότι η Ενάγουσα απέδειξε την απαίτησή της με μαρτυρία. Η Ενάγουσα θεωρεί την αίτηση κακόπιστη, με σκοπό την πρόκληση καθυστέρησης στην Ενάγουσα ως προς το να δρέψει τους καρπούς της απόφασης. Θεωρεί δίκαιο η αίτηση του Εναγόμενου να απορριφθεί. Η ένσταση της Ενάγουσας συνοδεύεται επίσης από μαρτυρία, υπαλλήλου στις υπηρεσίες της Ενάγουσας, που αρνείται όσα αναφέρονται στην αίτηση, αναφέρει τα γεγονότα που προκύπτουν και από τον φάκελο της διαδικασίας όσον αφορά την έκδοση της απόφασης, καθώς και ότι δεν συνιστά καλή εκ πρώτης όψεως υπεράσπιση η γενική άρνηση του Εναγόμενου σε σχέση με τις ασφαλιστικές υπηρεσίες, εφόσον ο Εναγόμενος συμβλήθηκε για την παροχή τους, ασχέτως εάν επωφελούνταν μέλη της οικογένειάς του ή πρόσωπα που γνώριζε. Η κατάσταση λογαριασμού που τηρούσε η Ενάγουσα ήταν διαφωτιστική, ενώ περιείχε και πιστώσεις, εκτός από χρεώσεις, σε διάρκεια ετών, χωρίς αμφισβήτηση, και κατέληγε στο συγκεκριμένο χρεωστικό υπόλοιπο. Μάλιστα, λόγω της καλής επαγγελματικής σχέσης, κάποια στιγμή του είχε παραχωρήσει και έκπτωση η Ενάγουσα. Όσον αφορά τις επιστολές, ο Εναγόμενος κατ' επιλογή του δεν τις παρέλαβε, χωρίς αυτό να επηρεάζει την Ενάγουσα, που τις απέστειλε, ενώ επανειλημμένα είχε οχλήσει τον Εναγόμενο να πληρώσει την οφειλή. Ο Εναγόμενος είναι γενικότητες και αοριστίες που προβάλλει, όχι υπεράσπιση. Η προσπάθεια του Εναγόμενου να αποφεύγει τις επιδόσεις και την οφειλή είχε παρουσιαστεί και σε άλλες επιστολές, μέσω ιδιώτη επιδότη, για την οποία μαρτυρεί ο ιδιώτης δικαστικός επιδότης. Και το Κλητήριο Ένταλμα της αγωγής είναι με θυροκόλληση που επιδόθηκε στον Εναγόμενο, για τους ίδιους λόγους, που μαρτυρήθηκαν. Το σύνολο των γεγονότων, από την οπτική της Ενάγουσας, δείχνει απαξίωση της απαίτησής της, των δικαιωμάτων της, και της δικαστικής διαδικασίας. Δεν παρουσιάζει οτιδήποτε ο Εναγόμενος που να δείχνει απουσία του στο εξωτερικό κατά τον χρόνο που έπρεπε να καταχωρίσει την Έκθεση Υπεράσπισής του. Η πλευρά της Ενάγουσας επιχειρηματολογεί περαιτέρω προς αυτή την κατεύθυνση. Όσον αφορά την επίδοση της αίτησης, λήφθηκε γνώση της από την πλευρά του Εναγόμενου, που βεβαιώθηκε, και υπήρξε αίτημα για χρόνο καταχώρισης Έκθεσης Υπεράσπισης. Ουδέποτε έθεσε θέμα παρατυπίας και η πρόθεσή της ήταν να ζητήσει και περαιτέρω χρόνο για υπεράσπιση, όπως αναφέρει. Προσκομίζει πλήρη την αλληλογραφία με το Δικαστήριο. Εφόσον ήταν γνωστή η ημερομηνία και η ώρα εμφάνισης στο Δικαστήριο, θα έπρεπε να εμφανιστεί. Η απόφαση εκδόθηκε εφόσον εξαντλήθηκε ο χρόνος των πρώτων εμφανίσεων και δεν υπήρξε εμφάνιση, ούτε ενημέρωση πως θα υπήρχε αργοπορία, παρά το ότι αναμένονταν με υπομονή να εμφανιστεί. Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στη βάση των αρχικών ενόρκων δηλώσεων της αίτησης και της ένστασης, χωρίς αντεξέταση. Οι δικηγόροι των δύο πλευρών αγόρευσαν. Είναι σε γνώση του Δικαστηρίου ό,τι αναφέρθηκε στην αίτηση, στην ένσταση, στις αγορεύσεις, στην πλήρη τους μορφή, και ό,τι βρίσκεται στον φάκελο της διαδικασίας. Η πρόνοια της Δ.33,κ.5 ΚΠΔ προσαρμόζεται απόλυτα με την πρόνοια της Δ.17,κ.10 ΚΠΔ που ισχύει για τον παραμερισμό απόφασης που εκδόθηκε λόγω παράλειψης καταχώρησης εμφάνισης, όπως και με την πρόνοια της Δ.26,κ.14 ΚΠΔ που ισχύει για τον παραμερισμό απόφασης που εκδόθηκε λόγω παράλειψης καταχώρισης υπεράσπισης. Κατά συνέπεια, πέρα από τη δικαιολόγηση της παράλειψης εμφάνισης κατά την ημέρα της δίκης και την δικαιολόγηση παράλειψης καταχώρισης της Έκθεσης Υπεράσπισης, θα πρέπει, στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση για τον παραμερισμό, να εξηγείται και η ύπαρξη εκ πρώτης όψεως καλής υπεράσπισης, που να δικαιολογεί το επανάνοιγμα της υπόθεσης. Στη Χρυσάνθου ν. Mariala Construction Ltd
(1996)1 ΑΑΔ 1129, για παράδειγμα, προϋπήρχε απόφαση του Δικαστηρίου με την οποία είχε απορριφθεί αίτηση για συνοπτική απόφαση, στη βάση του ότι υπήρχε εκ πρώτης όψεως εύλογη υπεράσπιση, ωστόσο αυτή η συνθήκη δεν αναιρούσε εκ προοιμίου την υποχρέωση, κατά την αίτηση για παραμερισμό απόφασης που μετέπειτα εκδόθηκε λόγω παράλειψης εμφάνισης κατά την ακροαματική διαδικασία της αγωγής, με χρήση της Δ.33,κ.5 ΚΠΔ, να αναφερθεί η ύπαρξη εκ πρώτης όψεως καλής υπεράσπισης, και δη όχι λεκτικά, αλλά να εξηγηθεί. Εκεί, βεβαίως, αν το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν ασχολήθηκε με εκείνη τη πτυχή, είναι γιατί δεν χρειάστηκε, έχοντας ήδη καταλήξει ότι δεν πληρούνταν η πρώτη προϋπόθεση, του δικαιολογημένου της παράλειψης εμφάνισης. Η νομολογία[1] που δομήθηκε στη βάση της Δ.17,κ.10 ΚΠΔ και συνοψίστηκε και σε αρκετές πιο πρόσφατες δικαστικές αποφάσεις, μεταξύ των οποίων η Wakeham v. Bhatti, Πολιτική Έφεση 49/2011, ημερομηνίας 25.05.2016, ECLI:CY:AD:2016:A255, η Χρυσόδοντας ν. Ακουολογικό Κέντρο Λάρνακας Γιώργος Παναγιώτου Λτδ, Πολιτική Έφεση Ε10/2013, ημερομηνίας 06.06.2018, και η Jurgen κ.α. ν. Σταυρινού, Πολιτική Έφεση 80/2014, ημερομηνίας 01.06.2020 είναι ότι το Δικαστήριο ελέγχει εάν συντρέχουν οι πιο κάτω προϋποθέσεις, σωρευτικά: (α) Εάν έχει διαφανεί εκ πρώτης όψεως συζητήσιμη υπεράσπιση στην αγωγή, με την ουσιαστική μαρτυρία που συνοδεύει την αίτηση για παραμερισμό, χωρίς να απαιτείται να υπάρχει εκτεταμένη αναφορά· αυτή είναι και η ουσιωδέστερη προϋπόθεση[2]. Στο πλαίσιο της αίτησης παραμερισμού, το Δικαστήριο δεν εξετάζει τη μαρτυρία για να την αξιολογήσει όπως σε κανονική δίκη. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν την κοιτάζει ώστε να διακριβώσει κατά πόσο παρατίθεται με έναν τρόπο συνεκτικό και κυρίως πειστικό· ότι δεν είναι «απογυμνωμένη νομιμοποιητικού ερείσματος», όπως ήταν η έκφραση στην Πατούρης ν. Hellenic Bank
(2001)1(Γ) ΑΑΔ
- Η υπεράσπιση πρέπει να είναι «συζητήσιμη», άρα «λογικοφανής», όπως αναφέρθηκε στη NSM Democars Ltd v. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Πολιτική Έφεση 121/2010, ημερομηνίας 14.10.2015, ECLI:CY:AD:2015:A
- (β) Εάν έχει εξηγηθεί η καθυστέρηση τόσο στην εμφάνιση και στην Έκθεση Υπεράσπισης όσο και στην υποβολή της αίτησης για παραμερισμό[3]· Για την παράλειψη εμφάνισης ή υπεράσπισης, θα πρέπει να δίδονται ικανοποιητικοί λόγοι, όπως για παράδειγμα ότι η διαδικασία δεν περιήλθε σε γνώση του αιτητή, ή ότι υπήρχαν αντικειμενικές δυσκολίες, δίδοντας γι' αυτό συγκεκριμένες και εύλογες εξηγήσεις[4]. Η άνευ επαρκών εξηγήσεων παράλειψη καταχώρισης εμφάνισης ή υπεράσπισης αποτελεί καλό λόγο για μη παραμερισμό, εάν προκύπτει από αυτήν αδιαφορία και περιφρόνηση, σε τέτοιο βαθμό που να επισκιάζει ξεκάθαρα τη σημαντικότητα της ύπαρξης εκ πρώτης όψεως συζητήσιμης υπεράσπισης, ώστε εάν επιτραπεί η ακρόαση της υπεράσπισης, παρά την επιλήψιμη δικονομική διαγωγή, να πλήττεται σοβαρότερα το θεμέλιο της δικαιοσύνης, απ' ότι εάν δεν επιτραπεί η ακρόαση της υπεράσπισης[5]. Προφανώς, η συνδρομή των πιο πάνω προϋποθέσεων ελέγχεται σε ένα ευρύτερο πλαίσιο, μέσα στο οποίο το Δικαστήριο ζυγίζει, από τη μια, την αρχή ότι είναι προς το συμφέρον του συνόλου της κοινωνίας να τερματίζονται οι αντιδικίες το συντομότερο δυνατόν (interest repuplicae ut sit finis litium), από την άλλη, την αρχή ότι κάθε διάδικος έχει το δικαίωμα να ακούγεται· δικαίωμα που δεν πρέπει να του αφαιρείται με μεγάλη ευκολία ή με ζήλο[6]. Όπως επισημαίνεται και στη Jurgen (ανωτέρω), δεν υπάρχουν στεγανά στην εξέταση μιας τέτοιας αίτησης, αλλά κάθε περίπτωση κρίνεται στη βάση των δικών της τυχόν διαφορετικών γεγονότων. Στη Jurgen (ανωτέρω), για παράδειγμα, ο αιτητής ήταν πρόσωπο που γνώριζε τι έπρεπε να πράξει και δεν είχε άγνοια των διαδικασιών, όπως και των συνεπειών μη καταχώρισης εμφάνισης σε μία αγωγή, ωστόσο επικαλέστηκε το γεγονός ότι γίνονταν διαπραγματεύσεις και ότι η εντύπωση ήταν πως δεν θα προωθείτο η αγωγή. Δεν ενέχει σημασία η "εντύπωση" με την οποία αφέθηκαν οι εφεσείοντες, κατά το δικό τους ισχυρισμό, ότι οι διαπραγματεύσεις συνεχίζονταν ή ότι δεν θα λαμβάνονταν περαιτέρω μέτρα, λέχθηκε. Από την άλλη, στην Κοστανιάν ν. Βασιλείου, Πολιτική Έφεση 168/2013, ημερομηνίας 25.2.2020, ECLI:CY:AD:2020:A73, λέχθηκε ότι: ...τυχόν επιπόλαιοι χειρισμοί ενός εναγομένου, που οδηγούν στην έκδοση απόφασης εναντίον του, δεν θεωρούνται, χωρίς άλλο, από τη νομολογία ως καταφρόνηση της δικαστικής διαδικασίας, οποιασδήποτε μορφής. Στην Κοστανιάν (ανωτέρω), όπου κρίθηκε ότι θα έπρεπε να παραμεριστεί η ερήμην απόφαση, η εφεσείουσα, όταν παρέλαβε κλητήριο που αφορούσε διαφορά επί διαμερισμάτων για την οποία δεν γνώριζε πληροφορίες, παρέδωσε το κλητήριο στο συνεναγόμενο της, ο οποίος την προέτρεψε να του το δώσει για να ενεργήσει όπως και ο ίδιος, παραδίδοντας το στον δικηγόρο του για διευθέτηση. Όμως ο συνεναγόμενος δεν ενήργησε όπως αντιλήφθηκε η εφεσείουσα και εκδόθηκε απόφαση λόγω μη καταχώρισης εμφάνισης. Από τη συγγνωστή επιπολαιότητα έως την ασύγγνωστη αδιαφορία υπάρχει μια απόσταση, πραγματική. Η Jurgen (ανωτέρω), για παράδειγμα, διαφοροποιήθηκε από την Κοστανιάν (ανωτέρω) στη βάση του ότι οι εφεσείοντες ήταν οργανισμός με εμπειρία σε δικαστικές διαδικασίες που γνώριζε περί των διαδικασιών και η ιδιότητα τους ενείχε τη δική της σημασία. Με διαφορετικό τρόπο εμπλοκή της ιδιότητας των αιτητών και της πρακτικής δυνατότητας να καταχωρίσουν εμφάνιση υπήρχε στη Sokollow S.A. Oddzial Zaklady Miesne W Kole v. Lope Enterprises Ltd
(2014)1 ΑΑΔ 2555, στην οποία δεν κρίθηκε ως δικαιολογημένη η παράλειψη των εφεσειόντων, δια των αλλοδαπών δικηγόρων στους οποίους είχαν αποταθεί, να ακολουθήσουν τη δέουσα διαδικασία εμφάνισης, ενδεχομένως κατόπιν συμβουλής από Κύπριους δικηγόρους, αλλά να πράξουν κατά το δοκούν, αποστέλλοντας έγγραφα υπεράσπισης στο Πρωτοκολλητείο. Το απαύγασμα αυτής της νομολογιακής σειράς είναι πως οι υποθέσεις, οι εντυπώσεις και άλλες υποκειμενικές καταστάσεις δεν προσδίδουν βαρύτητα στους λόγους μη εμφάνισης. Σημασία έχουν τα αντικειμενικά δεδομένα. Στην Wakeham (ανωτέρω) δεν τίθετο υπό αμφισβήτηση η ύπαρξη εκ πρώτης όψεως συζητήσιμης υπεράσπισης, ενώ ο εφεσείων παρείχε αρκούντως καλό λόγο μη εμφάνισης και καθυστέρησης υποβολής της αίτησης (περίπου τρείς μήνες), που δεν αμφισβητήθηκε: εξέτιε ποινή φυλάκισης στις Κεντρικές Φυλακές, από όπου δύσκολα μπορούσε να επικοινωνεί, ενώ αντιμετώπιζε και προβλήματα υγείας. Ως σύνολο, οι περιστάσεις του, σε συνάρτηση με την ύπαρξη εκ πρώτης όψεως συζητήσιμης υπεράσπισης, δικαιολογούσαν τον παραμερισμό. Εξ ου και λέχθηκε πως: Όπου η διαδικασία έχει εξελιχθεί κανονικά και έχει οδηγηθεί στην έκδοση απόφασης λόγω αβλεψίας και/ή παράλειψης εναγόμενου να εμφανισθεί, το Δικαστήριο είναι δυνατό να ασκήσει τη διακριτική του ευχέρεια υπέρ του παραμερισμού της απόφασης εάν ο εναγόμενος ικανοποιήσει ότι έχει καλή υπεράσπιση στην αγωγή και η μη εμφάνισή του ήταν, υπό τις περιστάσεις, δικαιολογημένη. Στην προκειμένη περίπτωση, ότι την 25.11.2022 ήταν ορισμένη για Απόδειξη η αίτηση της Ενάγουσας, ήταν γνωστό στην πλευρά του Εναγόμενου, που εμφανίστηκε στη διαδικασία την 16.09.
- Δεν υπήρξε ένσταση στην αίτηση της Ενάγουσας ούτε αίτημα για παραμερισμό της επίδοσής της, αλλά το θέμα της επίδοσης αφέθηκε στο Δικαστήριο. Εφόσον, ομολογουμένως, λήφθηκε γνώση της αίτησης και του περιεχομένου της με παράδοση στη διεύθυνση επίδοσης του Εναγόμενου, και υπήρξε εμφάνιση, δεν υπήρχε οποιοσδήποτε λόγος να διενεργηθεί και επίδοση της ίδιας αίτησης με ιδιώτη δικαστικό επιδότη, ενέργεια που θα απέδιδε άκρα τυπολατρία και θα δημιουργούσε απλώς πρόσθετα έξοδα. Το Δικαστήριο έχει υποχρέωση να περιορίζει τον χρόνο και τα έξοδα της διαδικασίας. Ουδεμία αντικανονικότητα υπάρχει στην έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης, συναρτώμενη με την επίδοσή της. Δεν υπάρχει θέμα δικαίου να παραμεριστεί η απόφαση. Έπειτα, εφόσον η πλευρά του Εναγόμενου δέχθηκε πως παρέλειψε να καταχωρίσει Έκθεση Υπεράσπισης, δεν υπέβαλε ένσταση στην αίτηση, και αιτήθηκε χρόνο για να καταχωρίσει το δικόγραφό της, δόθηκε τέτοιος χρόνος. Ουδέποτε αναφέρθηκε πως υπήρχε οποιοσδήποτε κώλυμα για το οποίο θα χρειάζονταν πρόσθετος ή περισσότερος χρόνος για την ετοιμασία και καταχώριση της Έκθεσης Υπεράσπισης του Εναγόμενου, πέραν αυτού που δόθηκε ήδη, που ήταν επαρκής, έχοντας υπόψη και τη φύση της διαφοράς. Ο φόρτος εργασίας δεν συνιστά λόγο που δικαιολογεί την παράλειψη εμφάνισης στο Δικαστήριο· όχι απλώς κατά την καθορισμένη ώρα, αλλά καθ' όλη τη χρονική διάρκεια των πρώτων εμφανίσεων. Ούτε είναι αναμενόμενο οποιοσδήποτε δικηγόρος να επικαλείται έτσι απλά φόρτο εργασίας, ότι έχει άλλες υποχρεώσεις και άλλες δουλειές, για να παραλείπει να εμφανίζεται στο Δικαστήριο, θεωρώντας ότι αυτό είναι κάτι κανονικό ή φυσιολογικό ή ακόμα και δικαιωματικό, ως η εμφάνιση σε ένα Δικαστήριο να είναι υποδεέστερης σημασίας από άλλες υποχρεώσεις. Εάν η συνήγορος του Εναγόμενου είχε οποιοδήποτε λόγο που την εμπόδιζε να διενεργήσει εμφάνιση την 25.11.2022 με φυσική παρουσία, θα μπορούσε να επικοινωνήσει ηλεκτρονικά με το Δικαστήριο ή να διεξάγει την εμφάνισή της ηλεκτρονικά, όπως έπραξε για την εμφάνιση της 16.09.
- Αν μη τι άλλο, θα μπορούσε να επικοινωνήσει με τον συνάδελφό της, δικηγόρο της Ενάγουσας, να ενημερώσει εκείνον, είτε πως θα καθυστερούσε είτε πως θα είχε αίτημα για περαιτέρω χρόνο, και έστω εμμέσως, να φθάσει και στο Δικαστήριο η πληροφόρηση. Δεν υπήρχε τέτοια ενέργεια. Δεν ήταν υποχρεωμένοι, ούτε το Δικαστήριο ούτε ο δικηγόρος της Ενάγουσας, να αναμένουν τη δικηγόρο του Εναγόμενου, για άγνωστο και απροσδιόριστο χρόνο, εάν και πότε θα εμφανιστεί, χωρίς να γνωρίζουν τις προθέσεις της, μαντεύοντας απλώς πως δεν εγκαταλείφθηκε η υπόθεση από πλευράς Εναγόμενου, ο οποίος δεν εμφανίστηκε, δεν καταχώρισε Έκθεση Υπεράσπισης σε χρόνο επαρκή, δεν ειδοποίησε για κάποιο κώλυμα ως προς οποιοδήποτε από τα προαναφερόμενα, δεν υπέβαλε με οποιονδήποτε τρόπο αίτημα. Η παράλειψη εμφάνισης την 25.11.2022 δεν δικαιολογείται. Εάν, μάλιστα, ευσταθεί ο ισχυρισμός του Εναγόμενου ότι η συνήγορός του εμφανίστηκε αργοπορημένα την 25.11.2022 και τότε πληροφορήθηκε πως εκδόθηκε απόφαση (κάτι που πάντως δεν φαίνεται από τον φάκελο της διαδικασίας, και φυσικά το Δικαστήριο δεν διατηρεί μνήμη τέτοιου συμβάντος), είναι εύλογο το ερωτηματικό, γιατί δεν ενήργησε τότε άμεσα για την επανόρθωση της παράλειψης έγκαιρης εμφάνισης, και της συνέπειας που είχε να εκδοθεί απόφαση, εφόσον έλαβε γνώση του ότι εκδόθηκε απόφαση, και αναμένονταν μέχρι την 19.12.2022, για να λάβει γνώση ο Εναγόμενος της απόφασης μέσω δικαστικού επιδότη που προσπαθούσε να εκτελέσει την απόφαση αυτή. Δεν δικαιολογείται επίσης η παράλειψης της καταχώρισης της Έκθεσης Υπεράσπισης του Εναγόμενου εντός του (κατ' επέκταση) καθορισμένου από το Δικαστήριο χρόνου. Η απουσία του Εναγόμενου στο εξωτερικό, πέραν του ότι δεν είναι αποδεδειγμένη στην προκειμένη περίπτωση (γιατί δεν προσκομίστηκε κάποιο στοιχείο, ούτε εξηγήθηκε), ακόμα κι αν υφίστατο ως μια πραγματική συνθήκη, δεν συνιστά λόγο που εμποδίζει την καταχώριση Έκθεσης Υπεράσπισης σε απλής φύσης διαφορά, ως προς την οποία, μάλιστα, η φερόμενη ως υπεράσπιση του Εναγόμενου είναι πως ουδέποτε συμβλήθηκε με την Ενάγουσα και δεν την γνωρίζει συμβατικά. Από την 15.06.2022, που ο Εναγόμενος καταχώρισε σημείωμα εμφάνισης, μέχρι και την 25.11.2022 που εκδόθηκε η απόφαση, ήταν αρκετοί μήνες, για να καταχωριστεί η Έκθεση Υπεράσπισης του Εναγόμενου, εάν υπήρχε διαθέσιμη υπεράσπιση. Η σύγχρονη εποχή παρέχει μέσα επικοινωνίας, δια των οποίων θα μπορούσε ο Εναγόμενος, εάν απουσίαζε στο εξωτερικό, να αναφέρει στη δικηγόρο του ποια είναι η υπεράσπισή του στην αγωγή, και απλώς να καταχωριστεί. Όσον αφορά την υπεράσπιση που επιχειρεί να δείξει τώρα πως έχει ο Εναγόμενος, πως ουδέποτε συμβλήθηκε με την Ενάγουσα, δεν ικανοποιεί την προϋπόθεση να είναι συζητήσιμη και λογικοφανής. Καταρχάς, η Ενάγουσα, κατά την απόδειξη της απαίτησής της, εφόσον δεν είχε αντίκρουση και αντιπαράθεση που να δημιουργεί συγκεκριμένη επιδικία, δεν υποχρεούνταν να προσκομίσει και στοιχεία για μία προς μία τις καταχωρίσεις στην κατάσταση λογαριασμού που παρουσίασε στο Δικαστήριο. Σε εκείνην, αναφέρονται τα στοιχεία του Εναγόμενου, περιλαμβανομένης διεύθυνσης και τηλεφωνικών αριθμών, και υπάρχουν καταχωρίσεις από την 07.06.2012 μέχρι και την 14.12.2017, με σαφή περιγραφή και λογιστική συνέχεια. Κάποιες καταχωρίσεις είναι για ασφαλιστικές υπηρεσίες στο όνομα του Εναγόμενου, κάποιες για ασφαλιστικές υπηρεσίες σε άτομα με κοινό επώνυμο, και κάποιες σε άτομα με άλλο επώνυμο. Υπάρχουν πληρωμές έναντι, καθ' όλη τη διάρκεια της λειτουργίας του λογαριασμού, ο οποίος μετέφερε στο Δικαστήριο την ύπαρξη πολυετούς συνεργασίας της Ενάγουσας με τον Εναγόμενο, στο πλαίσιο της οποίας ο Εναγόμενος διευθετούσε την αγορά ασφαλιστικής κάλυψης από την Ενάγουσα προς όφελός του ή προς όφελος τρίτων, κατά πάσαν πιθανότητα οικείων του, ή επειδή είχε και παρεμφερή επαγγελματική δραστηριότητα. Στο πλαίσιο της μακροχρόνιας επαγγελματικής σχέσης του Εναγόμενου με την Ενάγουσα, ο Εναγόμενος επωφελούνταν και εκπτώσεων. Ο λογαριασμός του Εναγόμενου είχε εξοφληθεί την 30.06.2015, ημερομηνία μετά από την οποία υπήρξαν καταχωρίσεις νέων ασφαλιστικών υπηρεσιών, οι οποίες δεν εξοφλήθηκαν. Περιλαμβάνουν μεταξύ άλλων τον Εναγόμενο και ονόματα ατόμων με το ίδιο επώνυμο, ενώ σε ορισμένες καταχωρίσεις αναφέρονται και συγκεκριμένοι αριθμοί κυκλοφορίας οχημάτων. Οι τελευταίες πιστώσεις έναντι του χρέους είναι από ακυρώσεις ασφαλιστηρίων συμβολαίων, που φαίνεται πως ήταν αποταμιευτικές. Από την αλληλογραφία που προσκομίστηκε στο Δικαστήριο, η Ενάγουσα ανέφερε και το όνομα της επιχείρησης του Εναγόμενου, την πλήρη διεύθυνση, και την ταυτότητά του. Η Ενάγουσα προσκόμισε μαρτυρία ότι ο δικαστικός επιδότης, στην προσπάθειά του να επιδώσει την επιστολή της Ενάγουσας για να διεκδικήσει την οφειλή, πήγαινε στη διεύθυνση εργασίας του Εναγόμενου στη Μεσόγη, ενώ είχε πληροφορίες ότι ήταν εκεί ο Εναγόμενος, εμφανίζονταν εκεί μόνον ο υπάλληλος και του έλεγε ότι δεν είναι εκεί, εκφράζοντας, ο δικαστικός επιδότης, την πεποίθηση ότι τον έβλεπε από τις κάμερες και κρύβονταν. Ο Εναγόμενος δεν αρνείται πως οι προειδοποιητικές επιστολές στάλθηκαν από την Ενάγουσα στη δική του διεύθυνση με σύσταση. Εάν ο ίδιος επέλεξε να μην τις παραλάβει, δεν επηρεάζει αυτή η συνθήκη την υπόθεση της Ενάγουσας. Η υπόθεση της Ενάγουσας δόθηκε σε πολύ ρεαλιστικό πλαίσιο. Τα πράγματα ενώπιον του Δικαστηρίου δεν είναι πως η Ενάγουσα επινόησε τη συμβατική σχέση με τον Εναγόμενο ως πελάτη της, ή τον επέλεξε από μόνη της εν αγνοία του, και χρησιμοποίησε όλα τα στοιχεία του που βρήκε από κάπου αλλού γιατί λόγου χάριν ήταν διαθέσιμα (τρία τηλέφωνα περιλαμβανομένων προσωπικών κινητών τηλεφώνων, φαξ, αριθμό ταυτότητα, διεύθυνση, αριθμό ταχυδρομικής θυρίδας, όνομα επιχείρησης, αριθμούς οχημάτων κ.λπ.), και για χρόνια ολόκληρα διατηρούσε πλασματικό λογαριασμό στο όνομά του, με χρεωπιστώσεις που δεν ανταποκρίνονται σε πραγματικές ασφαλιστικές πράξεις, με χρήση και στοιχείων άλλων προσώπων με το ίδιο επώνυμο με τον Εναγόμενο, χωρίς οι ενέργειές της να σχετίζονται με οποιονδήποτε τρόπο με τον Εναγόμενο. Ότι η Ενάγουσα αποφάσισε να καταδιώξει τον Εναγόμενο, έναν φανταστικό οφειλέτη της, για να αποκομίσει άνομα χρήμα από αυτόν (γιατί ο Εναγόμενος διαθέτει χρήματα ή μπορεί να θυματοποιηθεί) γιατί και η Ενάγουσα, ασφαλιστική εταιρεία, είχε λόγο να πράξει κάτι τέτοιο, φτάνοντας, έπειτα και από τα προαναφερόμενα, να επιδίδει επιστολές με δικαστικό επιδότη και συστημένο ταχυδρομείο. Έναντι στην πολύ συγκεκριμένη και ξεκάθαρη απαίτηση της Ενάγουσας, η υπεράσπιση που προσπαθεί να παρουσιάσει ο Εναγόμενος, και για την οποία διεκδικεί επανάνοιγμα της υπόθεσης και δίκη, συνιστά γενική άρνηση συνοδευόμενη και από διάφορες διαζεύξεις, που σε συνάρτηση με την αιτίαση πως δεν παρέλαβε τις επιστολές, και όλη τη στάση του Εναγόμενου, δείχνει στο Δικαστήριο μη συζητήσιμη και μη λογικοφανή υπεράσπιση, που δυστυχώς δεν μπορεί να επιτύχει το επανάνοιγμα της υπόθεσης αυτής. Η Αντωνία, ο Στέφανος, ο ίδιος, τα συγκεκριμένα οχήματα, είναι όλα άγνωστα σε αυτόν, ξένα, γιατί ο ίδιος δεν έχει οικεία πρόσωπα με αυτά τα ονόματα ή οχήματα με αυτούς τους αριθμούς, ή επαγγελματική ενασχόληση σχετιζόμενη με την Onyx Concept (Cy) Ltd ή με την εμπορία οχημάτων; Τα οχήματα αυτά είναι μεν γνωστά του, αλλά είχαν άλλες οδικές ασφάλειες; Δεν έχει τα συγκεκριμένα τηλέφωνα, τον συγκεκριμένο αριθμό ταυτότητας, δεν έγιναν οι συγκεκριμένες πληρωμές έναντι στην Ενάγουσα, περιλαμβανομένων αυτών που έγιναν με επιταγές, και περιγράφονται στην κατάσταση λογαριασμού; Ποια είναι η υπόθεση του Εναγόμενου; Διαπράχθηκε τέτοια απάτη από την ασφαλιστική εταιρεία εις βάρος του; Τι έπραξε, όταν πληροφορήθηκε πως μια ασφαλιστική εταιρεία παρουσιάζει έναν λογαριασμό στο όνομά του με χρεωπιστώσεις που δεν του ανήκουν, με χρήση στοιχείων του, και διεκδικεί συγκεκριμένο ποσό; Είναι προφανώς μια σειρά ερωτημάτων που δεν απαντώνται με την απλή λεκτική διατύπωση θέσεων από τον Εναγόμενο υπό τύπον ή ως υπεράσπιση. Όχι για να εντοπιστεί η αλήθεια της μίας εκδοχής έναντι στην άλλη. Δεν είναι η αξιολόγηση το ζητούμενο. Αλλά σε αυτό το στάδιο, όπως αναφέρθηκε, το Δικαστήριο δεν αρκείται σε τέτοιες επιφανειακές διατυπώσεις και θεωρητικές εναντιώσεις, αλλά προσπαθεί να βρει την ουσία της διαφοράς, εάν υπάρχει, να δει ότι υπάρχει πράγματι διαφορά. Ο Εναγόμενος προφανώς έχει δικαίωμα ακρόασης, του δόθηκε, το άσκησε, το ασκεί και επί του παρόντος, δια της αίτησής του. Αυτό όμως που δεν έχει ο Εναγόμενος είναι δικαίωμα χρησιμοποίησης της δικαστικής διαδικασίας για οποιονδήποτε άλλο σκοπό πλην της διάγνωσης και επίλυσης συγκεκριμένης, γνήσιας, υπαρκτής διαφοράς. Να υπεκφεύγει της υποχρέωσής του να εξηγήσει στο Δικαστήριο, τι πρέπει να εκδικαστεί, και γιατί θα πρέπει να παρακάμψει το γεγονός ότι δεν υπήρξε εμφάνιση και καταχώριση Έκθεσης Υπεράσπισης, εδώ και τόσους μήνες, και να επιτρέψει στον Εναγόμενο να πάρει περαιτέρω χρόνο για να καταχωρίσει και να παρουσιάσει πλήρως την υπεράσπισή του. Αναζητά την υπεράσπιση που είναι τέτοια, καλή εκ πρώτης όψεως, ώστε να δίδει έμφαση στην αναγκαιότητα παραγνώρισης ακόμα και της αμέλειας του Εναγόμενου ως προς την τήρηση της διαδικασίας. Δεν δίδεται τέτοια διαφορά στο Δικαστήριο, αλλά, απεναντίας, υπερτερεί, υπό το σύνολο των δεδομένων που είναι ενώπιον του Δικαστηρίου, η προσπάθεια του Εναγόμενου να αποφύγει την απαίτηση της Ενάγουσας, με χρησιμοποίηση του δικαστικού χρόνου, ως χρόνου ανακούφισης από την οφειλή, με ό,τι ο χρόνος μπορεί να φέρει. Έτσι, η μη δικαιολογημένη παράλειψη εμφάνισης την 25.11.2022, η μη δικαιολογημένη παράλειψη καταχώρισης Έκθεσης Υπεράσπισης μέχρι και τότε, η μη δικαιολογημένη καθυστέρηση στην καταχώριση της υπό εξέταση αίτησης, η μη απόδειξη εκ πρώτης όψεως καλής συζητήσιμης υπεράσπισης, ως ένα δυναμικό σύνολο, δεν επιτρέπει στο Δικαστήριο να προχωρήσει με τον παραμερισμό της απόφασης που εκδόθηκε εναντίον του Εναγόμενου την 25.11.
- Υπό όλες τις περιστάσεις, το Δικαστήριο κλίνει προς την ανάγκη διαφύλαξης της τελεσιδικίας. Όσον αφορά το περιεχόμενο της απόφασης, που ο Εναγόμενος θεωρεί λανθασμένο, δεν προκύπτει κάποιο λάθος. Με βάση το διάταγμα ημερομηνίας 13.05.2022 δια του οποίου επιτράπηκε η υποκατάστατη επίδοση του Κλητηρίου Εντάλματος της αγωγής στον Εναγόμενο, τα έξοδα της αίτησης για υποκατάστατη επίδοση ήταν στην πορεία της αγωγής, που η πορεία της αγωγής ήταν η έκδοση απόφασης εναντίον του Εναγόμενου, ο οποίος επωμίζεται και τα έξοδα που δαπάνησε η Ενάγουσα για να διενεργήσει τις επιδόσεις. Ως πράξη, η επίδοση του Κλητηρίου Εντάλματος της αγωγής, δεν αμφισβητήθηκε οποτεδήποτε από τον Εναγόμενο. Και τα υπόλοιπα ποσά που επιδικάστηκαν ως έξοδα, δηλαδή τα έξοδα της αγωγής, τα έξοδα της αίτησης για απόφαση και τα έξοδα επιδόσεων είναι ορθά, λαμβανομένου υπόψη πως δεν ζητήθηκαν από την Ενάγουσα περαιτέρω έξοδα, για όλες τις εμφανίσεις που φαίνονται από τον φάκελο της διαδικασίας να έχουν έξοδα. Εξάλλου, ο Εναγόμενος δεν προτείνει συγκεκριμένη τροποποίηση της δικαστικής απόφασης, αλλά αιτείται τον παραμερισμό της, για λόγους που, όπως έχει εξηγηθεί, δεν μπορούν να επιτύχουν. Δεν υπάρχει οποιοσδήποτε άλλος λόγος, εκ των λόγων που εκθέτει ο Εναγόμενος στην αίτησή του, ικανός να οδηγήσει το Δικαστήριο σε ένα διαφορετικό αποτέλεσμα. Για τους λόγους που εξηγήθηκαν, η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει και γι' αυτό απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης, ακολουθώντας τον κανόνα σε σχέση με τα έξοδα, ότι ακολουθούν το αποτέλεσμα της διαδικασίας στην οποία έχουν προκύπτει, εφόσον δεν υποδεικνύεται λόγος απόκλισης από αυτόν, επιδικάζονται υπέρ της Ενάγουσας/Καθ' ης η αίτηση και εναντίον του Εναγόμενου/Αιτητή, όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ........... Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Δέστε ενδεικτικά και Evans v. Bartlam
(1937)2 All E.R. 646, Bush κ.ά. ν. Γιαννή
(2001)1 Α.Α.Δ. 1342, Αργυρού ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λίμιτεδ
(2005)1 Α.Α.Δ. 229, Τρύφωνος ν. Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Αλληλεγγύης
(2014)1 Α.Α.Δ. 1080. [2] Βίκα Πίκα Ντίσκο Λτδ ν. Χάπυ Στρητς Ντίσκο Λτδ
(1997)1 Α.Α.Δ. 28, Πίττας ν. Unigoods Trading Co. Ltd
(2004)1Γ Α.Α.Δ. 1761, Κωνσταντινίδη ν. Hissin
(2004)1Γ Α.Α.Δ. 1774. [3] Χριστοφόρου ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας (Χρηματοδοτήσεις) Λτδ
(2000)1 Α.Α.Δ. 86. [4] Iason Travel & Tours Ltd ν. L. Pashias Travel Ltd
(2013)1 Α.Α.Δ.
- [5] NSM Democars Ltd v. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Πολιτική Έφεση 121/2010, ημερομηνίας 14.10.2015, ECLI:CY:AD:2015:A
- [6] Δέστε και Milouca Motor Trading Ltd v. Κούρτης
(1997)1 Α.Α.Δ. 941 και Phylactou v. Michael
(1982)1 C.L.R. 204 cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο