Αναφορικά με την αίτηση της ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ ν. ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΑΠΑΜΙΛΤΙΑΔΟΥΣ, Γενική Αίτηση αρ. 165/2023, 10/7/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2023:A71 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Γενική Αίτηση αρ. 165/2023 i-justice Αναφορικά με την αίτηση της ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ για την ανανέωση του ΜΕΜΟ ΕΒ1763/2013 ΕΚΓ Πάφου επ' ονόματι του ΔΗΜΗΤΡΗ ΠΑΠΑΜΙΛΤΙΑΔΟΥΣ Ημερομηνία: 10 Ιουλίου 2023 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια: Α. Χ. Παπαχαραλάμπους Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Αιτήτρια, με την υπό εξέταση γενική αίτηση, ζητά την ανανέωση του ΜΕΜΟ ΕΒ1763/2013 που εκπνέει την 13.09.
- Κατά την εξέταση αυτής, το Δικαστήριο αναζήτησε την ύπαρξη εκτελεστής απόφασης, εφόσον δεν γίνονταν οποιαδήποτε σχετική αναφορά στην προσφερόμενη μαρτυρία. Με πρόσθετη μαρτυρία και επεξηγήσεις, κατέστη γνωστό πως το ΜΕΜΟ είχε εγγραφεί βάσει διαιτητικής απόφασης, που δεν είχε οποτεδήποτε εγγραφεί στο βιβλίο αποφάσεων του Δικαστηρίου. Είχε γίνει αποδεχτή απευθείας από το Κτηματολόγιο η εγγραφή, με βάση το άρθρο 52 § 5 του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου 22/
- Ο κύριος Παπαχαραλάμπους ανέφερε πως, παλαιότερα, αυτό συνέβαινε. Πρόσθετα, εξήγησε πως η διαιτητική απόφαση εφεσιβλήθηκε, η έφεση απορρίφθηκε, και καταχωρίστηκε η Πολιτική Έφεση 277/2022 εναντίον της απορριπτικής απόφασης, που εκκρεμεί. Αίτηση για εγγραφή της διαιτητικής απόφασης καταχωρίστηκε μεν από το 2014, αλλά ακόμα εκκρεμεί (γενική αίτηση 146/2014). Επιχειρηματολογώντας, ανέφερε πως εφόσον το Κτηματολόγιο ενέγραψε το ΜΕΜΟ και βεβαιώνει και την ισχύ του, και δεν έχει ακυρωθεί, αυτό μπορεί να ανανεωθεί και από το Δικαστήριο, αν πληρούνται οι υπόλοιπες προϋποθέσεις που προβλέπει ο νόμος. Επίσης, πως, σε περίπτωση μη ανανέωσής του, η Αιτήτρια θα υποστεί ζημιά από την απώλειά του, ενώ δεν υπάρχει επηρεασμός του οφειλέτη του χρέους, ο οποίος προκαλεί και καθυστέρηση στη διαδικασία της εγγραφής της διαιτητικής απόφασης. Η εγγραφή ΜΕΜΟ συνιστά έναν εκ των τρόπων εκτέλεσης της δικαστικής απόφασης, όπως αναφέρεται και στο άρθρο 14 § 1(β) του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.
- Με βάση το άρθρο 53 Κεφ.6, ο εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτής δύναται, αφού εγγράψει τη δικαστική απόφαση που εκδόθηκε υπέρ του στο Κτηματολόγιο, να καταστήσει οποιαδήποτε ακίνητη ιδιοκτησία επί της οποίας ο εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτης χρέους έχει συμφέρον και η οποία είναι εγγεγραμμένη στο όνομα του στα βιβλία του Κτηματολογίου, εγγύηση για την πληρωμή του εκ δικαστικής αποφάσεως χρέους. Σύμφωνα με τα άρθρα 54, 55 Κεφ.6, η εγγραφή γίνεται με την κατάθεση στο Κτηματολόγιο επίσημου αντιγράφου της δικαστικής απόφασης, μαζί με το προβλεπόμενο σημείωμα του εκ δικαστικής απόφασης πιστωτή. Η εγγραφή δικαστικής απόφασης παραμένει σε ισχύ για δέκα χρόνια από την ημερομηνία που γράφτηκε για πρώτη φορά. Σύμφωνα με το άρθρο 56 Κεφ.6, η εγγραφή δύναται, από καιρό σε καιρό, να παρατείνεται με διάταγμα του Δικαστηρίου για χρονικό διάστημα ή διαστήματα που δεν υπερβαίνουν κάθε φορά τα δέκα χρόνια. Δεν εκδίδεται διάταγμα παράτασης της εγγραφής, εκτός αν η αίτηση γι' αυτό υποβληθεί έναν τουλάχιστον μήνα πριν από τη λήξη της υφιστάμενης χρονικής περιόδου, για την οποία είναι εγγεγραμμένη η δικαστική απόφαση, και το Δικαστήριο είναι σε θέση, αφού ακούσει και εξετάσει την αίτηση και όλη τη μαρτυρία που προσάχθηκε προς υποστήριξη της, να εκδώσει το διάταγμα πριν από τη λήξη της υφιστάμενης χρονικής περιόδου· και έχει δοθεί στον Επαρχιακό Κτηματολογικό Λειτουργό της Επαρχίας όπου βρίσκεται η ιδιοκτησία ειδοποίηση για την αίτηση και το χρόνο που ορίστηκε για ακρόαση της, και το Δικαστήριο ικανοποιηθεί ότι η δικαστική απόφαση δεν προήλθε από συμπαιγνία ή εξασφαλίστηκε με σκοπό να παραγκωνίσει άλλους πιστωτές και επίσης ότι η παράταση της χρονικής περιόδου της εγγραφής δεν θα επηρεάσει δυσμενώς τον εκ δικαστικής αποφάσεως οφειλέτη χρέους ή οποιονδήποτε άλλον εκ δικαστικής αποφάσεως πιστωτή ή πιστωτές. Το άρθρο 52 § 5 Ν.22/85, και το 2013 και σήμερα, προέβλεπε και προβλέπει πως, αν οποιαδήποτε απόφαση του διαιτητή ή των διαιτητών, με βάση το εδάφιο
(2), δεν έχει εφεσιβληθεί στο Δικαστήριο, σύμφωνα με το εδάφιο
(4), ή αν η έφεση κατ' αυτής εγκαταλειφθεί ή αποσυρθεί, η διαιτητική απόφαση είναι τελική και εκτελείται κατά τον ίδιο τρόπο ως εάν αυτή να ήταν απόφαση πολιτικού δικαστηρίου. Το μέτρο εκτέλεσης του ΜΕΜΟ μπορεί να ασκηθεί και επί συνεργατικών διαιτητικών αποφάσεων που εκτελούνται ως δικαστικές αποφάσεις, εφόσον το άρθρο 52 § 5 Ν.22/85 δεν θέτει σχετικό περιορισμό, ως προς τον τρόπο εκτέλεσης. Προβλέποντας την ισχύ μιας τελικής διαιτητικής απόφασης, και τη δυνατότητά της να εκτελείται ως απόφαση δικαστηρίου, το άρθρο 52 § 5 Ν.22/1985, δεν καθιστά τη διαιτητική απόφαση απευθείας εκτελεστή, εκ του νόμου, χωρίς την ανάγκη να μεσολαβήσει οποιοδήποτε άλλο διάβημα. Ο νόμος είναι ουσιαστικός. Νοουμένου ότι η εγγραφή της δικαστικής απόφασης στο Κτηματολόγιο επί ακίνητης περιουσίας είναι μέτρο εκτέλεσης δικαστικής απόφασης, προϋποτίθεται, σε κάθε περίπτωση, η δικαστική απόφαση (ή η διαιτητική απόφαση που εκτελείται ως δικαστική απόφαση) να υφίσταται (να μην έχει λόγου χάριν ακυρωθεί) και να είναι εκτελεστή, δηλαδή να μπορεί να εκτελεστεί με μέτρα εκτέλεσης, κατά τον χρόνο που ζητείται η παράταση της εγγραφής της στο Κτηματολόγιο. Σύμφωνα με τη Δ.34,κ.1 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας (ΚΠΔ), κάθε απόφαση του Δικαστηρίου πρέπει, αφού εκδοθεί, να εγγραφεί στο βιβλίο αποφάσεων. Η Δ.34,κ.7 ΚΠΔ προνοεί διαδικασία για την περίπτωση όπου δεν είναι εφικτή η προσαγωγή στο Δικαστήριο του φακέλου της διαδικασίας στην οποία εκδόθηκε η απόφαση και το βιβλίο αποφάσεων, προκειμένου να εκδοθεί πιστοποιημένο αντίγραφο αυτής για του σκοπούς εγγραφής της στο Κτηματολόγιο με βάση το άρθρο 54 Κεφ.6. Η διαδικαστική πρόνοια της Δ.47, κκ.1,3 ΚΠΔ, που προβλέπει γενικά για την εγγραφή προς εκτέλεση αποφάσεων μη δικαστικών (extra-judicial order) που εκδίδονται με βάση οποιονδήποτε νόμο (περιλαμβανομένου και του Ν.22/85), επίσης, προϋποθέτει την εγγραφή τους στο βιβλίο αποφάσεων του Δικαστηρίου. Και στο κείμενο της Δ.47,κ.1 ΚΠΔ, διακρίνεται κατά κάποιον τρόπο η διαδικασία εγγραφής στο βιβλίο αποφάσεων από αυτή καθαυτή τη διαδικασία εκτέλεσης, σε συνάρτηση και με το περιεχόμενο της Δ.47,κ.3 ΚΠΔ. Η εγγραφή γίνεται απλώς με άδεια του Δικαστηρίου (leave given under Rule 1) που δεν χρειάζεται καν να συντάσσεται, αλλά εάν και όταν θα χρειαστεί εκτέλεση της απόφαση (order sought to be enforced when entered) τότε, μετά την εγγραφή που θα έχει ήδη γίνει (και προϋποτίθεται για να απασχολήσει το θέμα εκτέλεσης), το Δικαστήριο επιλαμβάνεται και υπογράφει. Η γενική Δ.47,κ.1 ΚΠΔ, υφιστάμενη και συναρτώμενη με την εφαρμογή του Ν.22/85 και την επιμέρους νομολογία, συναντά επιμέρους διαφοροποιήσεις και ανάλογες προσαρμογές. Για παράδειγμα, για να εκτελεστεί η τελική διαιτητική απόφαση που εκδίδεται με βάση τον Ν.22/85, ενώ πρόκειται για εκ του νόμου αποτέλεσμα όσον αφορά τον Ν.22/85 (ο νόμος προβλέπει πως, με το που καθίσταται τελική, εκτελείται, χωρίς να προνοεί για κάποια διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου), ελλείψει ειδικότερης κανονιστικής ή διαδικαστικής πρόνοιας και λόγω της ύπαρξης των Δ.47,κ.1 και Δ.62 ΚΠΔ και γενικότερα της λειτουργίας της εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων με τρόπο παράλληλα ρυθμισμένο, συνεφαρμόζοντας τις πρόνοιες, θα πρέπει η διαιτητική απόφαση να εγγραφεί πρώτα στο βιβλίο αποφάσεων του Δικαστηρίου, δια αίτησης που μεσολαβεί, σε Δικαστήριο, με διαδικαστικό όχημα την Δ.47,κ.1 ΚΠΔ. Η αίτηση για εγγραφή της διαιτητικής απόφασης του Ν.22/85 στο βιβλίο δικαστικών αποφάσεων γίνεται όχι μονομερώς, ως προβλέπει η Δ.47,κ.1 ΚΠΔ, αλλά δια κλήσεως, με βάση την ειδικότερη νομολογία επί του Ν.22/85, διασφαλίζοντας περαιτέρω τις προϋποθέσεις εγγραφής που προβλέπει ο Ν.22/85 (αντί, λόγου χάριν, να εξετάζονται από το Πρωτοκολλητείο, όταν απλώς προσκομίζεται η διαιτητική απόφαση, εξετάζονται από το Δικαστήριο που μπορεί να ακούσει περιορισμένα μαρτυρία), στον βαθμό που έχουν να κάνουν με την υπόσταση και το πραγματικό γεγονός της γνωστοποίησης διαιτητικών αποφάσεων που δυνατόν να εκδίδονται και ερήμην. Η συνεφαρμογή των διατάξεων που απολήγει στην προσθήκη διαδικαστικής προϋπόθεσης υποβολής αίτησης στο Δικαστήριο για εγγραφή της τελικής διαιτητικής απόφασης δεν είναι κατ' ανάγκη δυσανάλογη παρέμβαση, νοουμένου ότι και το Δικαστήριο δεν (πρέπει να) ενεργεί κατά τρόπο που να αδρανοποιεί τη νομοθετική πρόνοια της άμεσης εκτελεστότητας, και (να) περιορίζεται αυστηρά στη διαπίστωση όσων απαιτεί και ο νομοθέτης (υπαρκτή διαιτητική απόφαση που φέρει τα εξωτερικά γνωρίσματα μιας έγκυρης διαιτητικής απόφασης, που κατέστη τελική). Συνάγεται πως μόνον με την προηγούμενη εγγραφή της διαιτητικής απόφασης στο βιβλίο αποφάσεων του Δικαστηρίου είναι εφικτή η εκτέλεση της ως δικαστική απόφαση. Δεν εκτελείται μια διαιτητική απόφαση απευθείας με βάση το άρθρο 52 Ν.22/1985 ως δικαστική απόφαση, χωρίς να έχει προηγηθεί εγγραφή της στο βιβλίο αποφάσεων του Δικαστηρίου, και κατ' επέκταση χωρίς να έχει τεθεί η εκτέλεσή της υπό τον έλεγχο του Δικαστηρίου, όπως υπό τον έλεγχό του τελεί και η εκτέλεση των δικαστικών αποφάσεων, χρονικά και άλλως πώς (βλ. και Δ.40,κ.8 ΚΠΔ). Εφόσον η υπό αναφορά διαιτητική απόφαση δεν έχει μέχρι στιγμής εγγραφεί στο βιβλίο αποφάσεων του Δικαστηρίου, προκειμένου να μπορεί να εκτελεστεί ως δικαστική απόφαση, ως είναι η νομοθετημένη δυνατότητα, αλλά εκκρεμεί ακόμα σχετική δικαστική διαδικασία, δεν επιτρέπεται η εγγραφή της στο Κτηματολόγιο επί οποιασδήποτε ακίνητης περιουσίας οφειλέτη του διαιτητικού χρέους για να αποτελέσει εγγύηση για την είσπραξή του (προς εκτέλεση), κατ' επέκταση και η παράταση τέτοιας εγγραφής. Το γεγονός ότι το Κτηματολόγιο είχε αποδεχθεί την εγγραφή της διαιτητικής απόφασης το 2013 χωρίς προσκόμιση επίσημου πιστού αντιγράφου του διατάγματος εγγραφής της διαιτητικής απόφασης στο βιβλίο αποφάσεων του Δικαστηρίου, και δεν είχε ακυρωθεί το ΜΕΜΟ αυτό, δεν δεσμεύει το Δικαστήριο να προχωρήσει και με την ανανέωσή του, χωρίς να ελέγξει την προϋπόθεση της εκτελεστότητας, περιλαμβανομένης της ύπαρξης εκτελεστής απόφασης, δικαστικής ή διαιτητικής που εκτελείται ως δικαστική απόφαση (έχοντας εγγραφεί στο βιβλίο αποφάσεων του Δικαστηρίου). Δεν συνιστά ζημιά της Αιτήτριας η απώλεια του οφέλους της εγγραφής του ΜΕΜΟ που απέκτησε με τον προαναφερόμενο τρόπο· δηλαδή, χωρίς να έχει προηγηθεί η εγγραφή της διαιτητικής απόφασης στο βιβλίο αποφάσεων του Δικαστηρίου για να μπορεί να εκτελείται ως δικαστική απόφαση. Τυχόν ανάγκη της Αιτήτριας να δεσμεύσει ακίνητη περιουσία του οφειλέτη, εάν υπάρχει κίνδυνος, ενόσω εκκρεμεί κάποια δικαστική διαδικασία, να τύχει αποξένωσης, μπορεί ενδεχομένως να εξυπηρετηθεί με άλλους τρόπους. Επί του προαναφερόμενου, εφόσον εκκρεμεί και δικαστική διαδικασία σχετικά με την εγγραφή της δικαστικής απόφασης στο βιβλίο αποφάσεων του Δικαστηρίου, θα μπορούσε να λεχθεί και πως δεν έχει αποδεχθεί πως η παράταση τέτοιας εγγραφής στο Κτηματολόγιο, που έγινε με τον προαναφερόμενο τρόπο, δεν είναι εις βάρος του Καθ' ου η αίτηση οφειλέτη ή ότι δεν επηρεάζει τη σειρά και εμπράγματη προτεραιότητα τυχόν άλλων πιστωτών, που εκείνοι έχουν καταφέρει να εξασφαλίσουν εκτελεστή δικαστική απόφαση. Η αίτηση απορρίπτεται. (Υπ.) ............ Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο