ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΡΑΤΙΝΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ κ.α. ν. ΧΡΙΣΤΟΣ ΦΑΝΗ, Έφεση αρ. 57/2020, 27/7/2023

ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΡΑΤΙΝΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ κ.α. ν. ΧΡΙΣΤΟΣ ΦΑΝΗ, Έφεση αρ. 57/2020, 27/7/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2023:A80 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Έφεση αρ. 57/2020 Αναφορικά με τον περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο Κεφ.224, άρθρα 11Α και 80

1. ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΡΑΤΙΝΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ
2. ΜΑΡΙΑ ΚΡΑΤΙΝΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ Εφεσείοντες και ΧΡΙΣΤΟΣ ΦΑΝΗ Εφεσίβλητος Ημερομηνία: 27 Ιουλίου 2023 Εμφανίσεις: Για τους Εφεσείοντες: Π. Ευθυμίου για Παύλος Γ. Ευθυμίου ΔΕΠΕ Για τον Εφεσίβλητο: Β. Ξενοφώντος Πρωτοπαπά (κα) Α Π Ο Φ Α Σ Η Το πλαίσιο της διαφοράς και η μαρτυρία Οι Εφεσείοντες, ιδιοκτήτες του τεμαχίου 53 τα πλήρη στοιχεία του οποίου περιγράφονται στην Έφεσή τους, ζητούν την ακύρωση της απόφασης του Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ημερομηνίας 17.02.2020, με την οποία δόθηκε, στο πλαίσιο της αίτησης του Εφεσίβλητου με αριθμό ΑΕΔ439/2005, ιδιοκτήτη του τεμαχίου 323 τα πλήρη στοιχεία του οποίου περιγράφονται στην Έφεση, αναγκαστική δίοδος από το ακίνητο των Εφεσειόντων δυνάμει του άρθρου 11Α του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου Κεφ.224 («Κεφ.224»). Ισχυρίζονται πως η προσβαλλόμενη απόφαση λήφθηκε κατά παράβαση των περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Παροχή Διόδου) Κανονισμών του 1967 («οι Κανονισμοί»), καθ' υπέρβαση των ορίων των δραστηριοτήτων που προσδιορίζονται από το ισχύον δίκαιο, κατά παράβαση της αρχής διεξαγωγής επαρκούς έρευνας και των αρχών χρηστής διοίκησης και καλής πίστης και ισότητας. Είναι αναιτιολόγητη, βασιζόμενη σε λανθασμένη ερμηνεία του νόμου, εσφαλμένη, μεροληπτική και δεν έλαβε υπόψη της ειδικές συνθήκες επιτόπου και όλους τους ουσιώδεις παράγοντες όπως τις εναλλακτικές επιλογές για δίοδο, αλλά κυρίως την ύπαρξη άλλου δικαιώματος διάβασης επιτόπου. Δεν λήφθηκε επίσης υπόψη η πραγματική ζημιά, οχληρία και σπατάλη πολύτιμης έκτασης χώρου που υπόκεινται οι Εφεσείοντες μετά την παραχώρηση του επίδικου μέρους. Η Έφεση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση της Εφεσείουσας 2 (ME1), εξουσιοδοτημένης και από τον Εφεσείοντα 1, καθώς και από την ένορκη δήλωση του κύριου Ιεζεκιήλ Ιεζεκιήλ (ME2). Οι Εφεσείοντες βασίζουν τη θέση τους ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι λανθασμένη στη μαρτυρία του ME2, προσοντούχου και έμπειρου αγρονόμου και τοπογράφου μηχανικού, ο οποίος ετοίμασε και προσκόμισε έκθεση. Ο ME2 έλαβε οδηγίες από τους Εφεσείοντες να εξετάσει κατά πόσο το δικαίωμα διόδου που προτάθηκε από το Κτηματολόγιο προς όφελος του τεμαχίου 323 έχει καθοριστεί ορθά και δίκαια. Του έδωσαν τον τίτλο ιδιοκτησίας τους, τη φόρμα Ν.283, το έντυπο Ν.285 και το έντυπο Ν.286 με το σχέδιο των εμπεκόμενων τεμαχίων. Επισκέφθηκε τα τεμάχια την 06.03.2020, πήρε μετρήσεις με το δορυφορικό σύστημα Leica 1200 και τρεις φωτογραφίες, που προσκομίζει. Αφού επεξεργάστηκε τις μετρήσεις που έλαβε επιτόπου και όλες τις πληροφορίες για την υπόθεση, ετοίμασε σχέδιο, που επίσης προσκομίζει. Στο σχέδιο, όπως εξηγεί, δείχνει το δικαίωμα διόδου πλάτους 3,66 μέτρων με χρώμα κίτρινο, όπως έχει καθοριστεί από το Κτηματολόγιο, σύμφωνα με τον φάκελο ΑΕΔ439/
3. Το δικαίωμα αυτό έχει μήκος 87,46 μέτρα, πλάτος 3,66 μέτρα και εμβαδό 366 τ.μ.. Ξεκινά από το σημείο Α και φτάνει στο σημείο Δ, επηρεάζει κατά 155 τ.μ. το τεμάχιο 52 και κατά 211 τ.μ. το τεμάχιο 53 (των Εφεσειόντων). Επί των τεμαχίων 289, 293, 292, 51 και 52, υπάρχει υφιστάμενο δικαίωμα διόδου προς όφελος του τεμαχίου 289 που καθορίστηκε με την υπόθεση Α22/86, από το σημείο Α μέχρι το σημείο Β, πλάτους 3,66 μέτρα και έκτασης 270 τ.μ., επιτόπου ασφαλτροστρωμένο, σύμφωνα με τις φωτογραφίες 1 και
4. Το δικαίωμα διόδου, όπως αναφέρει ο ME2, καθορίζεται επιτόπου έτσι ώστε να είναι δίκαιο, οικονομικότερο, να δημιουργεί λιγότερη οχληρία, να ακολουθεί την πιο σύντομη διαδρομή και γενικά να αποτελεί τη βέλτιστη επιλογή. Στην προκειμένη περίπτωση, η επιλογή του Κτηματολογίου να δώσει δεύτερο δικαίωμα διόδου από το τεμάχιο 52 θεωρεί πως είναι «απαράδεκτη». Δια μέσου των τεμαχίων 53 και 52, όπως λέει, χρειάζονται 366 τ.μ.. Αν ακολουθούσε το δικαίωμα διόδου που υφίσταται ήδη (επί των τεμαχίων 289, 293, 292, 51, 52), θα χρειάζονταν μόνον 130 τ.μ., δηλαδή 62 τ.μ. από το τεμάχιο 289 και 68 τ.μ. από το τεμάχιο
5. Από αυτό και μόνον, προκύπτουν 180 τ.μ. λιγότερα από ότι με την υπόθεση ΑΕΔ439/2005, που ισούνται με το ένα τρίτο ενός κανονικού οικοπέδου. Δεν υπήρχε λόγος, όπως λέει, και δεν θα εξυπηρετούσε οποιονδήποτε αυτή η επιλογή. Κατά την επιτόπια επίσκεψή του, δεν εντόπισε οποιοδήποτε εμπόδιο που να δυσκολεύει τον καθορισμό του δικαιώματος διόδου διαμέσου του κοινού συνόρου των τεμαχίων 289 και
6. Η κατοικία που βρίσκεται εντός του τεμαχίου 289 είναι σε πολύ μεγάλη απόσταση από το εν λόγω σύνορο. Επί του συνόρου αυτού, υπάρχει μια απλή περίφραξη με τέλι και σιδερένιους πασσάλους ως φαίνεται στη φωτογραφία
7. Στο σχέδιο του, όπως λέει, φαίνονται τα υψόμετρα 172.20, 172.10, 173.05, 172.50, 171.35, 171.35, 170,48 στη διαδρομή Α-Β-Γ, που δηλώνουν ότι και η κλίση του δικαιώματος διόδου προς αυτή την κατεύθυνση είναι πολύ ομαλή. Απεναντίας, τα τεμάχια 52 και 53, εκεί όπου φαίνονται τα υψόμετρα 166.50 και 168.00, έχουν υψομετρική διαφορά 1.5 μέτρα. Είναι πιο χαμηλά το τεμάχιο 53 σε σχέση με το τεμάχιο
8. Στην πλευρά αυτή, θα απαιτηθεί να κτιστεί τοίχος αντιστήριξης επί του τεμαχίου 53 ή πρέπει να δοθεί δικαίωμα διόδου μεγαλύτερου πλάτους των 3.66 μέτρων. Επίσης, όπως επισημαίνει ο ΜΕ2, στην ειδοποίηση του Κτηματολογίου Ν.286, γίνεται αναφορά πως το εμβαδό της έκτασης του τεμαχίου 53 που δίδεται για δικαίωμα διόδου έχει εμβαδό 179 τ.μ., και αυτό είναι λανθασμένο. Το σωστό εμβαδό είναι 211 τ.μ. ως το σχέδο που ετοίμασε. Με βάση τα πιο πάνω, θεωρεί την απόφαση του Διευθυντή λανθασμένη και άδικη, ότι ο καθορισμός διόδου στον οποίον καταλήγει προκαλεί μεγαλύτερη οχληρία, είναι ακριβότερος, κάνει διασπάθιση πολύ μεγαλύτερης έκτασης, και πάνω από όλα αγνοεί υφιστάμενο δικαίωμα διόδου πολύ πιο βολικό και οικονομικό για εξυπηρέτηση του τεμαχίου
9. Ο Εφεσίβλητος, με την ένστασή του, που συνοδεύεται από ένορκη του δήλωση (ΜΥ1), αναφέρει, ως μπορεί να λεχθεί συνοπτικά, πως είχε υποβάλει αίτηση για παραχώρηση διόδου διαμέσου των τεμαχίων 52 και 53, και η διαδικασία που ακολουθήθηκε, όπως και η απόφαση που λήφθηκε, ήταν ορθή και νόμιμη, και δεν συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος ακύρωσής της. Στην αιτιολογημένη απόφαση του Διευθυντή, εξηγείται πως, επειδή το τεμάχο 323 στερείται επαρκούς διόδου, ο Εφεσίβλητος αιτήθηκε (ΑΕΔ439/2005) για καταναγκαστική δίοδο από το κτήμα των Εφεσειόντων και άλλο. Την 04.04.2015, έγινε επιτόπια έρευνα, στην παρουσία του Εφεσίβλητου και του Εφεσείοντα
10. Ο Κτηματολόγος, κατά την επιτόπια έρευνα, αφού μελέτησε όλα τα σχετικά στοιχεία και γεγονότα, καθόρισε την κατεύθυνση της διόδου, την έκταση του προς χρήση δικαιώματος του αποκτώντος μέρους, καθώς και την καταβλητέα αποζημίωση, αφού έλαβε υπόψη όλους τους σχετικούς παράγοντες, και με σκοπό να προκληθεί η μικρότερη δυνατή ζημιά, οχληρία ή και ταλαιπωρία στους ιδιοκτήτες των επηρεαζόμενων ακινήτων. Υπό τις υφιστάμενες συνθήκες, κατέληξε πως η επιλεγείσα δίοδος ήταν η καταλληλότερη. Επηρεάζει το τεμάχιο
11. Το ποσό αποζημίωσης καθορίστηκε στις €11.900,
12. Χρησιμοποιήθηκε η συγκριτική μέθοδος, και αναφέρονται οι λεπτομέρειες των συγκριτικών που λήφθηκαν υπόψη. Ο υπολογισμός έγινε με δεδομένο πως θα χρησιμοποιηθούν από το τεμάχιο 53, για την καθορισθείσα δίοδο, 179 τ.μ.. Με βάση το αποτέλεσμα της εξέτασης, στάλθηκαν ειδοποιήσεις σύμφωνα με τους τύπους Ν.286 ημερομηνίας 17.02.2020 σε όλα τα μέρη, με σχεδιάγραμμα επικολλημένο στο πίσω μέρος, στο οποίο φαίνεται με κόκκινο χρώμα η κατεύθυνση και το πλάτος της διόδου. Οι λόγοι για τους οποίους ο καθορισμός της διόδου έγινε όπως φαίνεται στο σχεδιάγραμμα είναι γιατί είναι η καταλληλότερη και η πιο σύντομη, είναι η πλέον ομαλή, και προκαλείται η λιγότερη ζημιά και οχληρία. Δεν χρησιμοποιήθηκε το κοινό σύνορο των τεμαχίων 289, 293, 292 και 51, καθότι υπάρχει μεταξύ αυτών των τεμαχίων περίφραξη 1,50 μέτρων, καθώς και μια κολόνα τηλεφώνου, μια καγκελόπορτα, και δέντρα μεγάλης ηλικίας (5 τρεμιθιές, 3 ελιές, 1 αόρατος). Παράλληλα, η προτεινόμενη διόδος συνάδει με το προτεινόμενο οδικό δίκτυο της περοχής, καθώς έχει εκδοθεί πολεοδομική άδεια για τον διαχωρισμό του τεμαχίου 53 σε οικόπεδα, το οποίο θα διέρχεται κατά μήκος των συνόρων των τεμαχίων 52 και 53, όπως φαίνεται στο φωτοαντίγραφο του σχεδίου Ε. Την 08.05.2020, έγινε η εγγραφή του δικαιώματος, μετά την πάροδο των 30 ημερών, αφού είχαν καταβληθεί και τα νενομισμένα δικαιώματα. Όσα αναφέρονται στην αιτιολογημένη απόφαση του Διευθυντή, αναφέρονται και ενόρκως από τον κτηματολογικό λειτουργό κύριο Πέτρο Χαρπίδη (ΜΥ2), σε συμπληρωματική ένορκη δήλωση που καταχωρίστηκε προς υποστήριξη της ένστασης του Εφεσίβλητου. Ο ΜΥ2 θέτει πως η προσβαλλόμενη απόφαση είναι ορθή, και ότι ο ΜΕ2 προέβη σε λανθασμένες μετρήσεις. Προσκομίζει επιστολή της πολεοδομικής αρχής, ημερομηνίας 04.02.2011, στην οποία αναφέρεται πως είχε χορηγηθεί πολεοδομική άδεια για τη μετατροπή του τεμαχίου 53 σε οικόπεδο και έχει περιληφθεί πρόνοια για εξασφάλιση δημόσιας προσπέλασης προς το τεμάχιο 323 από το ανατολικό του σύνορο. Μέχρι να ολοκληρωθούν οι κατασκευαστικές εργασίες που αφορούν τον διαχωρισμό του τεμαχίου 53, σύμφωνα με την ληφθείσα άδεια, η πολεοδομική αρχή είχε εισηγηθεί να υποδειχθεί δικαίωμα διάβασης πλάτους 4,80 μέτρων προς όφελος του τεμαχίου 323, μεταξύ του κοινού συνόρου των τεμαχίων 52 και 53, μέχρι το εν λόγω τεμάχιο να αποκτήσει επίσημη προσπέλαση, με την κατασκευή του δημόσου δρόμου, στο πλαίσιο της υλοποίησης της πολεοδομικής άδειας που αφορά στο τεμάχιο
13. Προσκομίζεται και επιστολή της πολεοδομικής αρχής ημερομηνίας 10.07.2015, στην οποία γίνεται αναφορά στη μείωση του πλάτους του προτεινόμενου δικαιώματος διάβασης στα 4,65 μέτρα αντί στα 4,80 μέτρα, και στην προσθήκη νέων τεμαχίων, με εισήγηση να εγγραφεί δικαίωμα διόδου πλάτους 4,65 μέτρα με βάση την πορεία που υποδεικνύεται με κόκκινο χρώμα στο συναπτόμενο σχέδιο, μέχρι να ολοκληρωθεί το οδικό δίκτυο της περιοχής, από όπου το υπό αναφορά τεμάχιο θα αποκτήσει μελλοντικά δημόσια προσπέλαση. Προσκομίζεται επίσης επιστολή ημερομηνίας 04.04.2015 από τον ιδιοκτήτη του τεμαχίου 289 προς τον Διευθυντή, με την οποία ο ιδιοκτήτης του τεμαχίου ενίσταται στον επηρεασμό του τεμαχίου του, επισημαίνοντας πως το τεμάχιό του είναι έκτασης 767 τ.μ., υπάρχει σε αυτό οικία που κτίστηκε με βάση οικοδομικές άδειες που περιλαμβάνουν και την περίφραξη. Εξετάστηκαν, όπως αναφέρε, δύο πιθανές πορείες για πέρασμα. Η μία μήκους 100 μέτρων που περιλαμβάνει στροφή με οξεία γωνία και επηρεασμό του τεμαχίου του μήκους 30 μέτρων. Δείχνει την πορεία αυτή σε φωτογραφία. Υποδεικνύει πως με αυτή την επιλογή θα πρέπει να μετακινηθεί κολόνα τηλεφώνου, μετρητής νερού, καγκελόπορτα, περίφραξη, να εκριζωθούν 5 τρεμιθιές, 3 ελιές, 1 σχοινιάς, 1 αόρατος και 2 αρχαία χαρουπόδεντρα, τα πρώτα δέντρα ηλικίας 28 ετών. Από το διπλανό τεμάχιο, όπως αναφέρει, επηρεάζονται 1 σχοινιά, 1 αμυγδαλιά και 1 χαρουπόδεντρο. Η άλλη πορεία κατά μήκος των τεμαχίων 52 και 53, μήκους 90 μέτρων, είναι πιο ευθυτενής, δεν επηρεάζει οτιδήποτε αξιόλογο, αφού πρόκειται για χωράφια σε οικιστική ζώνη. Τονίζει ότι θα προκαλέσει τεράστια αναστάτωση η επιλογή της πρώτης πορείας και θα χρειαστούν δεκαετίες για να αναπτυχθεί παρόμοια βλάστηση στην περίφραξη, που λειτουργεί σαν φυσικός φραγμός, αφού το έδαφος είναι βραχώδες. Η δεύτερη πορεία, όπως εισηγείται, κατά μήκος του συνόρου των τεμαχίων 52 και 53 (που είναι αρκετά μεγαλύτερο), προσφέρεται καλύτερα για τον επιδιωκόμενο σκοπό. Είχαν δοθεί οδηγίες, που καταγράφονται στην επιστολή, να ληφθεί υπόψη το περιεχόμενό της στο πλαίσιο εξέτασης της ΑΕΔ439/
14. Οι ΜΕ2 και ΜΥ2 αντεξετάστηκαν. Ο ΜΕ2, κατά την αντεξέτασή, ανέφερε, μεταξύ άλλων, πως, όσον αφορά την αποζημίωση, δεν έχει να εκφράσει άποψη, εστίασε στην τεχνική πλευρά, στον καθορισμό του δικαιώματος διάβασης, όχι στην αξία της γης. Ερωτήθηκε εάν έλαβε υπόψη πως το τεμάχιο 289, που επηρεάζεται από υφιστάμενο δικαίωμα διάβασης, είναι μικρό τεμάχιο, και ανέφερε γενικά τις αρχές που εφαρμόζονται για τον καθορισμό διόδου, λέγοντας πως έλαβε υπόψη όλους τους παράγοντες που υφίστανται επιτόπου, προσκόμισε και φωτογραφίες. Υπάρχει, όπως είπε, κατοικία στο τεμάχιο 289, που βρίσκεται όμως πολύ μακριά από το σύνορο από το οποίο προτείνει ο ίδιος, υπάρχει και μία απλή περίφραξη, μισοχαλασμένη, μία καγκελόπορτα μικρής αξίας, επιμένοντας στην εκδοχή πως ο επηρεασμός θα είναι μικρότερος συγκριτικά με τον επηρεασμό που προκαλεί η καθορισθείσα διόδος. Επιχειρώντας να πει και πως η λύση που πρότεινε το Κτηματολόγιο δεν είναι μόνον εις βάρος των Εφεσειόντων αλλά και του Εφεσίβλητου. Αν δούμε, όπως είπε, το σχέδιο του, που έχει επισυνάψει, υπάρχει υφιστάμενο δικαίωμα διόδου με πράσινο χρώμα, είναι κατασκευασμένο και ασφαλτοστρωμένο, επαναλαμβάνοντας τις μετρήσεις που ανέφερε στην έκθεσή του. Δεν έκανε, όπως είπε, οποιαδήποτε έρευνα στην Πολεοδομία, και δεν γνωρίζει εάν είχαν ληφθεί υπόψη οι απόψεις της Πολεοδομίας, ούτε εάν προηγήθηκε αίτηση του ιδιοκτήτη του τεμαχίου 53 για εξασφάλιση πολεοδομικής άδειας, στο πλαίσιο της οποίας τέθηκε πρόνοια για δημόσια προσπέλαση προς το τεμάχιο του Εφεσίβλητου. Του υποβλήθηκε πως, γι' αυτό, η δουλειά που έκανε ήταν πρόχειρη, εφόσον δεν έλαβε υπόψη, ο ίδιος, και το γεγονός πως υπάρχει μελλοντικό οδικό δίκτυο που επηρεάζει τα τεμάχια 52 και 53, παράγοντας που το Κτηματολόγιο έπρεπε να λάβει υπόψη, να μην αγνοήσει. Ο ΜΕ2 διαφώνησε, λέγοντας πως ένα δικαίωμα διάβασης που μπορεί να εξασφαλιστεί σήμερα, αν με την μελλοντική ανάπτυξη των τεμαχίων δημιουργηθεί οδικό δίκτυο που να εξυπηρετεί, δεν δημιουργεί πρόβλημα, μη αλλάζοντας τη θέση του ότι η υφιστάμενη επιλογή σημαίνει περισσότερη γη. Αντέταξε, επίσης, πως τότε θα μπορούσε να περιμένει ο Εφεσίβλητος να ανοίξουν οι δημόσιοι δρόμοι, για να το πιάσει και δωρεάν το δικαίωμα, αλλά μπορεί και να μην υλοποιηθεί η πολεοδομική άδεια, συνεπώς δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη, το τι μπορεί να γίνει η να μην γίνει μελλοντικά, εις βάρος της επί του παρόντος επιτόπου κατάστασης. Η έκταση ενός τεμαχίου, αν είναι μεγάλο ή μικρό, δεν είναι παράγοντας που λαμβάνεται υπόψη, κατά τη θέση του, εκτός εάν ένα τεμάχιο είναι τόσο μικρό που εκ των πραγμάτων δεν μπορεί να εξυπηρετήσει άλλο, κάτι που δεν ισχύει στην περίπτωση. Κτίρια, επίσης, λαμβάνονται υπόψη, αλλά περιφράξεις και απλές κατασκευές, φθηνές, που μπορούν εύκολα να αφαιρεθούν και να αποζημιωθούν, δεν επηρεάζουν τόσο. Δέντρα, όπως είπε, δεν υπάρχουν, είτε αιωνόβια είτε άλλα, που να αξίζει τον κόπο να μην κοπούν. Ο ίδιος, όπως είπε, είναι τεχνικός επιμετρητής ποσοτήτων και μπορεί να κοστολογήσει τις ζημιές που μπορούν να γίνουν, όπως και τους τοίχους αντιστήριξης, αλλά δεν του έχει ζητηθεί κάτι τέτοιο. Εκ του προχείρου, είπε, η ζημιά είναι ένα τέλι περίφραξης που κοστολογείται €25,00 το μέτρο, 32 μέτρα επί €25,00, αυτή είναι η ζημιά του ιδιοκτήτη του τεμαχίου 289, ο ιδιοκτήτης του τεμαχίου 53, όμως, θέλει τοίχους αντιστήριξης με μπετόν. Κατά την αντεξέτασή του, ο ΜΥ2, ανέφερε, μεταξύ άλλων, πως υπάρχει συμφωνία ως προς τα βασικά κριτήρια για τον καθορισμό ενός δικαιώματος διόδου, να είναι δίκαιη, οικονομικότερη, να δημιουργεί τη λιγότερη οχληρία, να ακολουθεί την πιο σύντομη επιλογή, λέγοντας πως, στην προκειμένη περίπτωση, λήφθηκαν υπόψη. Η έκταση του δικαιώματος διάβασης είναι 179 τ.μ. και 70 τ.μ., σύνολο 249 τ.μ.. Υπάρχει, όντως, επιτόπου, υφιστάμενο δικαίωμα διόδου, ασφαλτοστρωμένο, διαμορφωμένο, πλάτους 3,66 μέτρα, το οποίο δέχθηκε πως δεν λήφθηκε υπόψη. Έλαβε υπόψη του τις απόψεις της Πολεοδομίας, που με επιστολή της αναφέρει ότι υπάρχει οδικό δίκτυο, την έκδοση πολεοδομικής άδειας για το τεμάχιο 53 για οικόπεδο και την πρόνοια για εξασφάλιση δημόσιας προσπέλασης. Ασχέτως εάν δεν έγινε η ανάπτυξη, όπως είπε, δεσμεύει το τεμάχιο 53, και όταν θα γίνει η ανάπτυξη, η έκταση που φαίνεται στο σχέδιο θα αφαιρεθεί, άρα είναι ο πιο τρανταχτός λόγος που δόθηκε το δικαίωμα διόδου στη συγκεκριμένη κατεύθυνση. Ένας δεύτερος λόγος, όπως είπε, ήταν η μεγάλη ζημιά στο τεμάχιο 289 σε περίπτωση που μπορούσε να δοθεί από εκεί πέρασμα. Ερωτήθηκε, ο ΜΥ2, γιατί έλαβε υπόψη τις απόψεις της Πολεοδομίας, εάν δεσμεύεται από κάπου. Ο ΜΥ2 ανέφερε πως πάντα λαμβάνονται υπόψη, δεν γίνεται, όταν υπάρχει πρόνοια για μελλοντικό οδικό δίκτυο, να το αγνοήσει και να προκαλέσει ζημιά στην καγκελόπορα, στην περίφραξη, κ.λπ.. Από εκεί που δόθηκε το δικαίωμα διόδου, όπως είπε, η έκταση αυτή θα αφαιρεθεί, αν όχι σημερα, στο μέλλον, οποτεδήποτε ξεκινήσει η ανάπτυξη. Εάν δίδονταν το δικαίωμα διόδου με βάση όσα είπε ο ΜΕ2, η έκταση του δικαιώματος θα ήταν μεν μικρότερη, αλλά, όπως είπε, οι προϋποθέσεις είναι διαφορετικές, όταν υπάρχει μελλοντικό οδικό δίκτυο που αναφέρει η Πολεοδομία, δεν μπορεί να γίνει κάτι διαφορετικό. Είχαν εξάλλου τη μεγαλύτερη ζημιά και οχληρία από το τεμάχιο 289, ενώ από το άλλο δεν υπάρχει κάτι άλλο, είναι το μελλοντικό οδικό δίκτυο της περιοχής. Υπάρχει μεν μια μικρή υψομετρική διαφορά μεταξύ των τεμαχίων 52 και 53, δεν την μέτρησε, αλλά από τη στιγμή που υποδεικνύει η Πολεοδομία ότι από εκεί θα περάσει ο δημόσιος δρόμος, σημαίνει ότι η απόφαση ήταν ορθή. Δεν είναι αρμόδιος και δεν γνωρίζει εάν εξαιτίας της υψομετρικής διαφοράς θα χρειαστούν έργα, όπως τοίχος αντιστήριξης, επιμένοντας πως θα προκαλούνταν μεγαλύτερη ζημιά στο τεμάχιο 289 με την αφαίρεση της καγκελόπορτας, κ.λπ.. Η υψομετρική διαφορά είναι ανεπαίσθητη, όπως είπε. Διαδικασία Η ακρόαση της Έφεσης διεξήχθη στη βάση των ενόρκων δηλώσεων, και της μαρτυρίας που προσκομίστηκε δια της αντεξέτασης των ΜΕ2 και ΜΥ2, για την οποία τηρήθηκαν πρακτικά. Το σύνολο της μαρτυρίας είναι στον φάκελο της διαδικασίας, όπως και η αιτιολογημένη απόφαση του Διευθυντή. Οι δικηγόροι των δύο πλευρών αγόρευσαν, προς υποστήριξη των θέσεων τους. Είναι σε γνώση του Δικαστηρίου ό,τι αναφέρθηκε, στην πλήρη του μορφή, ακόμα κι αν δεν γίνεται αυτούσια, ειδική ή λεπτομερής αναφορά. Νομικές πτυχές Σύμφωνα με το άρθρο 11Α Κεφ.224, ανεξάρτητα από τις λοιπές διατάξεις του Κεφ.224, εάν ακίνητη ιδιοκτησία, εξαιτίας οποιουδήποτε λόγου, είναι περίκλειστη, με τέτοιο τρόπο ώστε να στερείται της αναγκαίας διόδου σε δημόσιο δρόμο, ή εάν η υφιστάμενη δίοδος είναι ανεπαρκής για την κατάλληλη χρήση αυτής, ανάπτυξη ή εκμετάλλευση, ο ιδιοκτήτης της ακίνητης ιδιοκτησίας δικαιούται να απαιτήσει δίοδο επί των γειτονικών ακινήτων ιδιοκτησιών, με πληρωμή εύλογης αποζημίωσης. Η κατεύθυνση της διόδου και η έκταση του δικαιώματος για χρήση αυτής, καθώς και η αποζημίωση που πρέπει να καταβάλλεται καθορίζονται από τον Διευθυντή, αφού προηγηθεί γνωστοποίηση προς όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη, και αν κατόπιν της γνωστοποίησης αυτής οποιοδήποτε από τα ενδιαφερόμενα μέρη παραλείψει να παρευρεθεί κατά την επιτόπια έρευνα που ορίζεται στη γνωστοποίηση, ο Διευθυντής δύναται να προχωρήσει σε κάθε απαιτούμενη ενέργεια στην απουσία του. Υποχρέωση των γειτόνων για παροχή διόδου δεν υφίσταται αν η συγκοινωνία της ακίνητης ιδιοκτησίας προς τον δημόσιο δρόμο σταμάτησε από αυτόβουλη πράξη ή παράλειψη του κυρίου αυτής. Δίοδος που χορηγήθηκε βάσει του άρθρου αυτού θεωρείται ως δικαίωμα, δουλεία ή ωφέλημα που αποκτήθηκε βάσει των διατάξεων του άρθρου 11 Κεφ.
15. Ο ιδιοκτήτης του ακινήτου που αιτείται τη δίοδο, θα πρέπει να αποδεικνύει, προς τον Διευθυντή, πως: (α) το ακίνητό του περιβάλλεται από άλλα ακίνητα και δεν έχει καθόλου ή επαρκή δίοδο σε δημόσιο δρόμο, διαπίστωση που είναι αντικειμενική (δεν έχει σημασία τη πιστεύει ο ίδιος)· (β) η απομόνωσή του δεν οφείλεται σε πράξεις του ίδιου· (γ) είναι αναγκαία η παροχή διόδου για να υπάρχει πρόσβαση στον δημόσιο δρόμο, για την εξυπηρέτηση της κανονικής εκμετάλλευσης του ακινήτου, σύμφωνα με τον προορισμό του· (δ) η δίοδος που ζητείται είναι για να υπάρχει πρόσβαση σε δημόσιο δρόμο με την έννοια του άρθρου 2 Κεφ.224, δηλαδή σε οδό, πλατεία, μονοπάτι, ανοικτό χώρο ή χώρο επί του οποίου το κοινό έχει δικαίωμα διόδου και περιλαμβάνει οποιαδήποτε γη που εκχωρήθηκε από, ή με τη συναίνεση, της αρμόδιας αρχής ως δημόσιος δρόμος· και (ε) είναι διατεθειμένος ο ιδιοκτήτης του ακινήτου που αιτείται τη δίοδο να καταβάλει την κατάλληλη αποζημίωση, η καταβολή της οποίας είναι όρος του ενεργού της καθορισθείσας διόδου. Ο Διευθυντής, κατά τον καθορισμό δικαιώματος διόδου, έχει ευρεία διακριτική ευχέρεια, την οποία πρέπει, βεβαίως, να ασκεί κατά τρόπο εύλογο και δίκαιο. Σε αυτό το πλαίσιο, σε περίπτωση που η αναγκαία δίοδος δεν μπορεί να διέλθει διά μέσου μόνον ενός ακινήτου, αλλά με τον περιορισμό της παροχής διόδου βαρύνονται περισσότερα γειτονικά/όμορα ακίνητα, για την επιλογή, χρησιμοποιούνται κάποια κριτήρια, που συνθέτουν την αρχή της αναλογικότητας, όπως το κριτήριο της προσφορότητας (δίοδος που είναι προσφορότερη για την εξυπηρέτηση του περίκλειστου ακινήτου, λαμβανομένων υπόψη της έκτασης, του μήκους της διόδου, της λειτουργικότητας, του κόστους, κ.λπ.), και το κριτήριο της φειδούς (ποια δίοδος επιβαρύνει λιγότερο). Σύμφωνα με τους Κανονισμούς, το αποκτών μέρος επιδίδει στο δουλεύον μέρος ειδοποίηση μαζί με τοπογραφικό σχέδιο, δια της οποίας πληροφορεί το δουλεύον μέρος για την σκοπούμενη αποκτήση διόδου επί του δουλεύοντος ακινήτου, δίδοντας πλήρη στοιχεία της δικής του ιδιοκτησίας, για το δικαίωμα που σκοπεί να αποκτήσει, και για τους λόγους για τους οποίους η απόκτησή του είναι αναγκαία. Εντός 60 ημερών από την επίδοση της ειδοποίησης αυτής, το αποκτών μέρος εφοδιάζει τον Διευθυντή με αντίγραφο της ειδοποίησης και απόδειξη της επίδοσής της και ζητά εγγράφως ο Διευθυντής να καθορίσει την κατεύθυνση της διόδου, την έκταση του προς χρήση αυτής δικαιώματος και την καταβλητέα αποζημίωση, καταβάλλοντας ταυτόχρονα τα νενομισμένα τέλη. Πριν από την εξέταση της αίτησης του αποκτώντος μέρους, ο Διευθυντής δίδει ειδοποίηση τουλάχιστον 7 ημερών στα ενδιαφερόμενα μέρη με την οποία τους κοινοποιεί την ημερομηνία κατά την οποία προτίθεται να επιθεωρήσει τα αναφερόμενα ακίνητα. Ο Διευθυντής, κατόπιν επιτόπιας έρευνας και μελέτης όλων των σχετικών στοιχείων και γεγονότων, καθορίζει την κατεύθυνση της διόδου, την έκταση του προς χρήση αυτής δικαιώματος του αποκτώντος μέρους και την υπ' αυτού καταβλητέα αποζημίωση, και γνωστοποιεί τον καθορισμό των θεμάτων αυτών προς όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη. Σε περίπτωση ύπαρξης και άλλου ή άλλων ακινήτων πλην του δουλεύοντος ακινήτου που, κατά τη γνώμη του Διευθυντού είναι κατάλληλα για τη δημιουργία διόδου επ' αυτών, ό Διευθυντής μπορεί να αναβάλει τον καθορισμό της αιτουμένης διόδου και να ζητήσει από το αποκτών μέρος όπως, εντός 60 ημερών από την έκφραση αυτής της γνώμης από τον Διευθυντή να επιδώσει στον ιδιοκτήτη ή τους ιδιοκτήτες των ακινήτων την ειδοποίηση που προβλέπεται στον Κανονισμό 3, και εφόσον υπάρξει συμμόρφωση με τον Κανονισμό 4 και του Διευθυντού με τον Κανονισμό 5, ο Διευθυντής, κατόπιν νέας επιτόπιας έρευνας και μελέτης όλων των σχετικών στοιχείων και γεγονότων, και με σκοπό να προκληθεί η μικρότερη δυνατή δυνατή ζημιά, οχληρία ή ταλαιπωρία, αποφασίζει επί ποιου ή ποιων ακινήτων θα παραχωρηθεί η δίοδος και καθορίζει την κατεύθυνση της διόδου, την έκταση του προς χρήση αυτής δικαιώματος του αποκτώντος μέρους και την υπ' αυτού καταβλητέα αποζημίωση, και γνωστοποιεί τον υπ' αυτού καθορισμό των θεμάτων αυτών προς όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη. Σύμφωνα με το άρθρο 80 Κεφ. 224, κάθε πρόσωπο το οποίο έχει παράπονο κατά οποιασδήποτε διαταγής, ειδοποίησης ή απόφασης του Διευθυντή, που διενεργήθηκε, δόθηκε ή λήφθηκε δυνάμει των διατάξεων του Κεφ.224 δύναται, εντός 30 ημερών από την ημερομηνία κοινοποίησης σε αυτόν της διαταγής αυτής, ειδοποίησης ή απόφασης, να υποβάλει Έφεση στο Δικαστήριο και το Δικαστήριο δύναται να εκδώσει επί αυτής τέτοιο διάταγμα ως ήθελε είναι δίκαιο. Το Δικαστήριο, κατά την αναθεώρηση της απόφασης του, εφαρμόζει τις αρχές που διέπουν τον δικαστικό έλεγχο διοικητικών πράξεων ή αποφάσεων που εμπίπτουν εντός της σφαίρας του δημοσίου δικαίου, με δυνατότητα τροποποίησης της προσβαλλόμενης απόφασης. Δεν αντικαθιστά εύκολα τη διακριτική ευχέρεια του Διευθυντή με τη δική του, παρά μόνον εάν υπάρχουν ισχυροί λόγοι οι οποίοι αποδεικνύονται με αποδεκτή μαρτυρία και οι οποίοι συνηγορούν προς αυτή την κατεύθυνση[1]. Εξέταση Για την εξέταση της Έφεσης, προέχει αυτή να ασκήθηκε παραδεκτά. Η γνωστοποίηση της απόφασης φέρει ημερομηνία 17.02.
16. Η Έφεση ασκήθηκε την 16.03.2020, εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας, από πρόσωπα που επηρεάζονται από αυτήν, και μπορεί να εξεταστεί από το Δικαστήριο και κατ' ουσία. Η δικονομική απουσία του ιδιοκτήτη ή της ιδιοκτήτριας του τεμαχίου 52 δεν επηρεάζει την εξέταση της Έφεσης. Δεν αμφισβητείται πως το τεμάχιο 323 δεν έχει επαρκή πρόσβαση στον δημόσιο δρόμο και θεωρείται «περίκλειστο», συνεπώς ότι θα έπρεπε να εξεταστεί υποχρέωση παροχής διόδου προς όφελος του τεμαχίου 323, η οποία ζητείται προς δημόσιο δρόμο, και είναι αναγκαία. Ο Εφεσίβλητος δεν φαίνεται από οπουδήποτε να απέτρεψε πρόσβασή του στον δημόσιο δρόμο με δική του υπαιτιότητα. Δεν αμφισβητήθηκε όμως και πως το όμορο τεμάχιο 289 έχει επίσης προς όφελός του δίοδο που καθορίστηκε ήδη επί των τεμαχίων 289, 293, 292, 51 και 52 με την υπόθεση Α22/
17. Πρόκειται για μια διαμορφωμένη δίοδο, ασφαλοστρωμένη, που παραπέμπει στο ότι έχει γίνει ήδη κάποιο κόστος. Δεν υπάρχουν ενδείξεις πως καταργήθηκε ή ότι η χρήση της είναι αδύνατη. Δεν υπάρχει άρνηση πως η χρήση της υφιστάμενης διόδου θα μπορούσε να ήταν μια εναλλακτική επιλογή, προκειμένου να επωφεληθεί το τεμάχιο 323, σύμφωνα με την εισήγηση των Εφεσειόντων, και ότι η παροχή διόδου δια του συνόρου των τεμαχίων 52 και 53 δεν ήταν η αποκλειστική επιλογή. Δεν αναφέρεται στην αιτιολογημένη απόφαση του Διευθυντή οποιαδήποτε άλλη επιλογή, ενώ και ο ΜΥ2 δέχθηκε, κατά την αντεξέτασή του, πως δεν λήφθηκε υπόψη η υφιστάμενη δίοδος προς όφελος του τεμαχίου
18. Παρά ταύτα, λήφθηκε υπόψη η επιστολή του ιδιοκτήτη του τεμαχίου 289, που γράφθηκε και σε έντονο ύφος. Από την εν λόγω επιστολή, δεν καθίσταται σαφές εάν το υφιστάμενο δικαίωμα διόδου προς όφελος του τεμαχίου 289 έχει αδρανήσει, και για ποιους λόγους. Είναι η θέση του Δικαστηρίου πως, όταν υποβάλλεται αίτηση για υποχρεωτική παροχή διόδου σε τεμάχιο που θεωρείται περίκλειστο, αλλά υπάρχει ήδη καθορισμένη δίοδος προς όφελος όμορου τεμαχίου, ο παράγοντας αυτός θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη, στο πλαίσιο της εξέτασης, και να τίθεται σαφής αιτιολογία ως προς την μη δυνατότητα χρησιμοποίησης της ήδη υφιστάμενης διόδου. Υπάρχει διάσταση απόψεων ως προς τη σημασία που έπρεπε να δοθεί στα πολεοδομικά δεδομένα, αφενός ότι τυχόν μελλοντικό οδικό δίκτυο θα περάσει από το σημείο της διόδου που καθορίστηκε με την προσβαλλόμενη απόφαση, δηλαδή κατά μήκος των συνόρων των τεμαχίων 52 και 53, αφετέρου πως αυτό περιλήφθηκε σε πρόνοια σε πολεοδομική άδεια που εξασφάλισαν οι Εφεσείοντες. Όπως είναι κατανοητό, πρόκειται για μία πιθανή αλλαγή, που τοποθετείται σε αόριστο χρόνο, στο μέλλον, η υλοποίηση της οποίας, εάν τυχόν γίνει, δεν θα καθιστά πλέον αναγκαία την ύπαρξη διόδου δια μέσω οποιωνδήποτε άλλων ακινήτων προς όφελος του τεμαχίου του Εφεσίβλητου. Μέχρι τότε, όμως, δεν εξυπακούεται πως ο καθορισμός της διόδου στο πέρασμα του μελλοντικού οδικού δικτύου, δηλαδή κατά μήκος του συνόρου των τεμαχίων 52 και 53, είναι και η προσφορότερη και οικονομικότερη επιλογή, για να δοθεί πρόσβαση στο τεμάχιο του Εφεσίβλητου στον δημόσιο δρόμο. Το να προκατασκευαστεί με ιδιωτικό κόστος η δίοδος όπου θα διέλθει πιθανόν και το δημόσιο οδικό δίκτυο μελλοντικά δεν συνιστά αποδεδειγμένα οικονομικότερη επιλογή για τα εμπλεκόμενα μέρη, περιλαμβανομένου του Εφεσίβλητου. Είναι η θέση του Δικαστηρίου πως, για τον καθορισμό της διόδου, κατ' εφαρμογή της αρχής της αναλογικότητας, θα πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όλοι οι επί του παρόντος παράγοντες, και όχι αόριστα δεδομένα, που πιθανόν στον μέλλον να καταστήσουν την ωφέλεια αχρείαστη (π.χ. λόγω απόκτησης αυτάρκειας με διαφορετικό τρόπο). Το Δικαστήριο δεν έχει σαφή δεδομένα από το Κτηματολόγιο, συγκριτικά, της μιας (χρήση υφιστάμενης διόδου) και της άλλης επιλογής (καθορισμός νέας διόδου, κατά μήκος του συνόρου των τεμαχίων 52 και 53), επειδή ο Διευθυντής παρέλειψε να εξετάσει την εναλλακτική επιλογή, κατά τον χρόνο της απόφασής του. Η μαρτυρία από πλευράς Εφεσειόντων δημιούργησε επαρκείς αμφιβολίες ως προς την πληρότητα της έρευνας και κατ' επέκταση την ορθότητα της απόφασης του Διευθυντή, λόγος που οδηγεί το Δικαστήριο στην ανάγκη ακύρωσής της, ώστε η αίτηση του Εφεσίβλητου για δίοδο να επανεξεταστεί από τον Διευθυντή, λαμβάνοντας υπόψη και την υφιστάμενη δίοδο προς όφελος του όμορου τεμαχίου 289, και το γεγονός ότι είναι ήδη μια διαμορφωμένη δίοδος προς δημόσιο δρόμο. Παρέλκει η εξέταση οποιουδήποτε άλλου ζητήματος προς το παρόν. Επίσης, οι υφιστάμενες επιλογές, όπως φαίνεται, ήταν δύο. Στην αίτησή του ο Εφεσίβλητος, όπως προκύπτει από τη λοιπή μαρτυρία, είχε αναφέρει όλα τα γειτονικά τεμάχια, ασχέτως εάν στην ένορκη του δήλωση ανέφερε πως αιτήθηκε δίοδο από το σύνορο των γειτονικών τεμαχίων 52 και 53 μόνον, εκδοχή που υποστηρίζει ενόρκως και ο ΜΥ2, παρά την έγγραφη μαρτυρία, στην οποία γίνεται αναφορά σε αίτηση για δίοδο από όλα τα γειτονικά τεμάχια. Θα έπρεπε να ακολουθηθεί η προβλεπόμενη διαδικασία. Η αίτηση του Εφεσίβλητου θα έπρεπε να επιδοθεί, σύμφωνα με τον Κανονισμό 3, σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη, να προσκομιστούν οι σχετικές αποδείξεις επίδοσης στον Διευθυντή, ο οποίος να γνωστοποιήσει σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη την ημερομηνία και ώρα της επιτόπιας επίσκεψης. Από τις υφιστάμενες γνωστοποιήσεις του Διευθυντή, που προσκομίστηκαν στο Δικαστήριο, σε συνάρτηση με το περιεχόμενο της αιτιολογημένης απόφασης, φαίνεται πως έγιναν μόνον προς τους ιδιοκτήτες των τεμαχίων 323, 52 και
19. Κατ' επέκταση, δεν ακούστηκαν οι Εφεσείοντες σε σχέση με τις επισημάνσεις λόγου χάριν του ιδιοκτήτη του τεμαχίου 289, που όμως έλαβε υπόψη του ο Διευθυντής. Πώς είναι δυνατόν να έλαβε υπόψη του τις επισημάνσεις του ιδιοκτήτη του τεμαχίου 289 (που προέκυψαν με άγνωστο τρόπο), χωρίς να έχει λάβει υπόψη του την εναλλακτική της χρησιμοποίησης της υφιστάμενης διόδου προς όφελος του τεμαχίου 289, όπως δέχθηκε. Σε περίπτωση που η αίτηση του Εφεσίβλητου επιδόθηκε σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη, δηλαδή στους ιδιοκτήτες των τεμαχίων 51, 52, 53, 289, 292, 293, σύμφωνα με τον Κανονισμό 3, και έχουν προσκομιστεί οι αποδείξεις επίδοσης σύμφωνα με τον Κανονισμό 4, η διαδικασία της επανεξέτασης να αρχίσει από το στάδιο των γνωστοποιήσεων ημερομηνίας και ώρας νέας επιτόπιας έρευνας προς όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη. Σε κάθε περίπτωση, να διενεργηθεί νέα επιτόπια έρευνα στην οποία να έχουν κληθεί οι ιδιοκτήτες των τεμαχίων 51, 52, 53, 289, 292, 293 και
20. Να εξεταστεί από τον Διευθυντή γιατί η μία επιλογή είναι προσφορότερη και προτιμότερη από την άλλη, σύμφωνα με την αρχή της αναλογικότητας. Κατάληξη Λόγω της ελλιπούς έρευνας όσον αφορά τη δυνατότητα χρησιμοποίησης της εναλλακτικής επιλογής που αφορά στην ήδη υφιστάμενη δίοδο προς όφελος γειτονικού και όμορου τεμαχίου, εκδίδεται διάταγμα δια του οποίου η απόφαση/γνωστοποίηση του Διευθυντή ημερομηνίας 17.02.2020, με την οποία καθορίστηκε δίοδος προς όφελος του τεμαχίου 323 Φ./Σχ.26/57, αρ. εγγραφής 11596, στο Νέο Χωρίο της Πάφου (δεσπόζον) με επιβάρυνση του τεμαχίου 53 Φ./Σχ.26/57, αρ. εγγραφής 12439, στο Νέο Χωρίο της Πάφου (δουλεύον) και άλλου ακινήτου, ακυρώνεται. Διατάσσεται η επανεξέταση από τον Διευθυντή της αίτησης του ιδιοκτήτη του τεμαχίου 323 Φ./Σχ.26/57, αρ. εγγραφής 11596, στο Νέο Χωρίο της Πάφου για παροχή διόδου, με γνωστοποίηση στους ιδιοκτήτες των γειτονικών τεμαχίων 51, 52, 53, 289, 292, 293 και 323 ως ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Η διαδικασία δεν είναι αντιπαραθετική. Ο Εφεσίβλητος δεν ευθύνεται για την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης και ο Διευθυντής δεν είναι διάδικος. Κάθε πλευρά να επωμιστεί τα δικά της έξοδα. Η απόφαση του Δικαστηρίου να επιδοθεί από τους Εφεσείοντες στον ιδιοκτήτη ή στην ιδιοκτήτρια του τεμαχίου 52, για να λάβει γνώση για την ακύρωση της απόφασης του Διευθυντή η οποία αφορά στο ακίνητό του/της. Η απόφαση του Δικαστηρίου κοινοποιείται στον Διευθυντή του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου, στα στοιχεία που αναγράφονται στο πιστοποιητικό ημερομηνίας 14.04.
21. (Υπ.) .......... Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Peyiotis v. Polemides