← Κύπρος

MSL MEDICAL SERVICES LIMITED κ.α. ν. NTOUKAL AUTO GROUP LTD κ.α., Αγωγή αρ. 170/2022, 27/7/2023

MSL MEDICAL SERVICES LIMITED κ.α. ν. NTOUKAL AUTO GROUP LTD κ.α., Αγωγή αρ. 170/2022, 27/7/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2023:A82 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Αγωγή αρ. 170/2022 I-JUSTICE

  1. MSL MEDICAL SERVICES LIMITED
  2. P. D. T.
  3. K. H. G. Ενάγοντες v.
  4. NTOUKAL AUTO GROUP LTD
  5. Ν. Ζ.
  6. Σ. Κ.
  7. ΤΜΗΜΑ ΟΔΙΚΩΝ ΜΕΤΑΦΟΡΩΝ Εναγόμενοι Αίτηση ημερομηνίας 05.04.2022 για ενδιάμεση θεραπεία Ημερομηνία: 27 Ιουλίου 2023 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες/Αιτητές: Γιώργος Α. Βασιλείου ΔΕΠΕ Για τους Εναγόμενους 1, 2, 3/Καθ' ων η αίτηση: Σιαηλής & Σιαηλή ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η Οι Ενάγοντες, με την αγωγή τους, ζητούν αποζημιώσεις, λόγω απάτης, ψευδών παραστάσεων, παράνομης ιδιοποίησης περουσίας και αδικαιολόγητου πλουτισμού. Διαζευκτικά, ζητούν αναγνωριστική απόφαση πως δύο οχήματα BMW αποτελούν περιουσία της Ενάγουσας 1, διατάγματα για επανεγγραφή τους στο όνομα της Ενάγουσας 1, καθώς και διάταγμα για επιστροφή μίας μοτοσικλέτας BMW που, κατά τη θέση τους, κατακρατείται. Εναντίον της Εναγόμενης 2, ζητούν και διάταγμα για παύση της από γραμματέας της Ενάγουσας 1 και ακύρωση των εταιρικών αποφάσεων που είχαν ληφθεί με τη συμμετοχή της, και άλλες σχετικές θεραπείες. Στο πλαίσιο της αγωγής τους, οι Ενάγοντες ζητούν από το Δικαστήριο (ως περιορίστηκε η απαίτησή τους για ενδιάμεση θεραπεία), μεταξύ άλλων, βάσει του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/1960 και των άρθρων 4 και 5 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6, διάταγμα που να απαγορεύει στους Εναγόμενους 1, 2, 3 να πωλήσουν, αποξενώσουν, διαθέσουν, μεταβιβάσουν, επιβαρύνουν, ενεχυριάσουν, μεταφέρουν, καταστρέψουν, αποσυναρμολογήσουν ή επέμβουν στο όχημα BMW 3ER REIHE HATCH BACK με αρθμό εγγραφής [] (όχημα Α) (όσον αφορά το όχημα BMW 640i με αριθμό εγγραφής [], όχημα Β, πλέον βρίσκεται στην ιδιοκτησία τρίτου προσώπου), ή να εκτελέσουν οποιαδήποτε έγγραφα για οποιονδήποτε εξ αυτών των σκοπών. Ζητούν και βοηθητικό διάταγμα αποκάλυψης εγγράφων, πληροφοριών ή στοιχείων δυνάμει των οποίων τα οχήματα Α και Β είχαν μεταβιβαστεί στην κυριότητα της Εναγόμενης
  8. Επίσης, ζητούν διάταγμα τύπου Mareva που να δεσμεύει περιουσιακά στοιχεία των Εναγόμενων 1, 2, 3 μέχρι €60.000,00 και δεσμευτικό διάταγμα αναφορικά με τη μοτοσικλέτα BMW 1200 GS με αριθμό εγγραφής [], που ανήκει στον Ενάγοντα 2 («η μοτοσικλέτα»). Οι Ενάγοντες 2 και 3 υποστηρίζουν την αίτηση με μαρτυρία τους, δια της οποίας εκτίθεται η εξής εκδοχή ως προς τα γεγονότα: Η Ενάγουσα 1, ημεδαπή εταιρεία το μετοχικό κεφάλαιο της οποίας κατέχεται από τους Ενάγοντες 2 και 3, ήταν η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια των οχημάτων Α και Β. Ο Ενάγων 2 είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης και της μοτοσικλέτας. Ο Ενάγων 2 διαγνώστηκε με διπολική διαταραχή, με επεισόδια μανίας και παραλογισμού, λόγος για τον οποίον λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή, και χρειάστηκε να νοσηλευθεί. Επειδή, στο πλαίσιο των επεισοδίων μανίας, επιχειρεί να πωλήσει περιουσία, απέστειλε στο Τμήμα Οδικών Μεταφορών και σε τραπεζικά ιδρύματα επιστολή, ενημερώνοντάς τους πως, εάν λάμβαναν οδηγίες από τον ίδιο, να μην τις εκτελούσαν, και να ζητούσαν οδηγίες από την Ενάγουσα
  9. Το καλοκαίρι του 2021, επειδή ο Ενάγων 2, στο πλαίσιο του προβλήματός του, υποψιάζονταν πως η Ενάγουσα 3 επιχειρεί να αποξενώσει περιουσία, ήρθαν σε ρήξη. Ήταν λόγω της υγείας του. Ήρθε σε επαφή με τον Εναγόμενο 3, μέτοχο της Εναγόμενης 1, και του ανέθεσε να πωλήσει τα οχήματα Α και Β. Το όχημα Β είχε παραδοθεί στον εκθεσιακό χώρο της Εναγόμενης 1 προς πώληση. Η προσπάθεια (αρχικά) ανακόπηκε. Ο Ενάγων 2 πήγε με τη μοτοσικλέτα του να παραλάβει το όχημα Β από τον εκθεσιακό χώρο της Εναγόμενης 1, αφήνοντας τη μοτοσικλέτα του εκεί, και το όχημα Β στον χώρο στάθμευσης ξενοδοχείου στη Λεμεσό. Στη συνέχεια, τέθηκε υπό υποχρεωτική νοσηλεία, οπότε δεν μπόρεσε να επιστρέψει στον χώρο της Εναγόμενης 1 και να παραλάβει τη μοτοσικλέτα του, ή στον χώρο του ξενοδοχείου για να παραλάβει το όχημα Β. Το ξενοδοχείο είχε επικοινωνήσει με τον Εναγόμενο 3 για την απομάκρυνση του οχήματος Β, γιατί πάνω στο όχημα ήταν τα στοιχεία της Εναγόμενης
  10. Ο Εναγόμενος 3 πήγε και πήρε το όχημα Β και το μετέφερε στο σπίτι του, παράνομα κατά τη θέση των Εναγόντων. Η Εναγόμενη 1, όπως προαναφέρθηκε, είχε αναλάβει και την πώληση και διαφήμιση του οχήματος Α. Όταν ο Ενάγων 2 είχε πάρει εξιτήριο, ζήτησε να του επιστραφεί η μοτοσικλέτα του, αλλά ο Εναγόμενος 3 τον ενημέρωσε πως είχε παραληφθεί από τη σύζυγό του και άλλο πρόσωπο, ψευδώς, αφού στη συνέχεια του ζήτησε, για να του την επιστρέψει, να του πληρώσει ποσό €2.500,00, για τη φύλαξη. Θεωρεί, ο Ενάγων 2, πως οι Εναγόμενοι κατέχουν κινητή περιουσία του και τον εκβιάζουν για να πληρώσει ποσά. Έπειτα, είναι ισχυρισμός του Ενάγοντος 2 πως, κατά τη διάρκεια της νοσηλείας του, όταν τον Σεπτέμβριο 2021 έλαβε άδεια από το νοσοκομείο, ο Εναγόμενος 3 τον έβαλε να υπογράψει έγγραφα στην ελληνική γλώσσα, εν γνώσει της πάθησής του. Επρόκειτο για έγγραφα παύσης της Ενάγουσας 3 από διευθύντριας της Ενάγουσας 1, παύσης δικής του από γραμματέας της Ενάγουσας 1 και διορισμού της Εναγόμενης 2 ως νέας γραμματέως. Πιθανολογεί, ο Ενάγων 2, πως, ανάμεσα στα έγγραφα που υπέγραψε εκείνη την ημέρα, ήταν και έγγραφα για τη μεταβίβαση των οχημάτων Α και Β στην Εναγόμενη
  11. Κατά τον χρόνο της αίτησής, εκκρεμούσε το πόρισμα του γραφολόγου σε σχέση με τις μεταβιβάσεις των οχημάτων. Συνοπτικά, ο Ενάγων 2 ισχυρίζεται πως οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 συνέργησαν και εκμεταλλεύθηκαν την κατάσταση υγείας του και άλλαξαν τη σύνθεση της Ενάγουσας 1 και πήραν τα δύο οχήματα και κατακρατούν και τη μοτοσικλέτα. Ο Ενάγων 2 θεωρεί πως, στη βάση αυτών των γεγονότων, οι Ενάγοντες/Αιτητές δικαιούνται στις ενδιάμεσες θεραπείες που ζητά, και επιχειρηματολογεί επί τούτου. Οι Εναγόμενοι 1, 2 και 3 ενίστανται στην χορήγηση ενδιάμεσων θεραπειών στους Ενάγοντες. Προβάλλουν, μέσα από λόγους ένστασης που αλληλοκαλύπτονται, πως η αίτηση είναι νομικά και πραγματικά αβάσιμη και ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις που πρέπει να συντρέχουν για την έκδοση διαταγμάτων του είδους που ζητούν οι Ενάγοντες. Η εκδοχή των Εναγόμενων είναι πως η Ενάγουσα 1 πώλησε στην Εναγόμενη 2 νόμιμα τα οχήματα Α και Β και έλαβε και αντίτιμο. Το όχημα Β είχε αγοραστεί από την Εναγόμενη 1 έναντι €20.000,00 και έπειτα πωλήθηκε περαιτέρω σε τρίτο πρόσωπο, το δε όχημα Α κλάπηκε από τον Ενάγοντα
  12. Όσον αφορά τη μοτοσικλέτα του Ενάγοντος 2, οι Εναγόμενοι μπορούν να την παραδώσουν στον Ενάγοντα 2, ο οποίος θα πρέπει να εξοφλήσει το κόστος φύλαξής της. Ειδικότερα, η γνωριμία με τον Ενάγοντα 2 ήταν τον Ιούλιο του 2021, μέσω κοινού γνωστού. Ο Ενάγων 2 μαζί με τον κοινό γνωστό τους είχαν μεταβεί στο γραφείο της Εναγόμενης 1 και άφησαν το όχημα Β γα να πωληθεί και η Εναγόμενη 1 θα λάμβανε προμήθεια από την πώληση. Το όχημα έμεινε στον χώρο της Εναγόμενης 1 μέχρ τον Αύγουστο του 2021, οπότε ο Ενάγων 2 το έλαβε για να το πωλήσει ο ίδιος. Μετά από λίγες ημέρες, ο Ενάγων 2 επικοινώνησε και πάλι με τους Εναγόμενους, εκφράζοντας τότε τη βούλησή του να πωλήσε απευθείας στην Εναγόμενη 1 το όχημα Β, καθότι είχε αναφέρει πως χρειάζονταν επειγόντως χρήματα. Οι Εναγόμενοι δέχθηκαν την πρόταση, η κατάληξη ήταν η πώληση να γίνει στο ποσό των €20.000,00, που ο Ενάγων 2 είχε ζητήσει σε μετρητά. Την 04.08.2021, ο Ενάγων 2, εκ μέρους της Ενάγουσας 1, πώλησε το όχημα Β στην Εναγόμενη 1 έναντι €20.000,00, και είχε εκδοθεί τιμολόγιο και απόδειξη, με σφραγίδα της Ενάγουσας
  13. Την ίδια ημέρα, ενώπιον πιστοποιούντος υπαλλήλου, υπογράφθηκε δήλωση μεταβίβασης του οχήματος Β στην Εναγόμενη
  14. Ενώ το όχημα Β είχε πωληθεί στην Εναγόμενη 1, ο Ενάγων 2 είχε πει πως μπορούσε να το δείξει σε ένα γνωστό του, να το αγοράσει ο ίδιος, εκ μέρους της Εναγόμενης 1, και οι Εναγόμενοι έδειξαν εμπιστοσύνη στην προσπάθειά του, λόγω και του κοινού γνωστού τους. Ωστόσο, ο Ενάγων 2 δεν επέστρεψε το όχημα Β στην Εναγόμενη 1, τον αναζητούσαν, δήλωσαν το όχημα στην Αστυνομία, μέχρι που έλαβαν τηλεφώνημα από το ξενοδοχείο, για να παραλάβουν το όχημα, όπως και έγινε. Όταν οι Εναγόμενοι είχαν ρωτήσει τι συνέβη με τον Ενάγοντα 2, είχαν ενημερωθεί από τον κοινό γνωστό τους ότι νοσηλεύονταν σε ψυχιατρικό ίδρυμα, μετά από περιστατικό που είχε γίνει με την Ενάγουσα
  15. Μέχρι τότε, δεν είχε γίνει κάτι γνωστό για οποιοδήποτε προσωπικό πρόβλημα του Ενάγοντος
  16. Ενόσω ο Ενάγων 2 νοσηλεύονταν, είχε επισκεφθεί τον χώρο κάποιος υποτιθέμενος αγοραστής για ένα άλλο όχημα, μαζί με μία γυναίκα και ένα παιδί, και η γυναίκα, που αργότερα ανέφερε πως ήταν η σύντροφος του Ενάγοντος 2 με το παιδί του, είχε ισχυριστεί πως το όχημα Β (που δεν ήταν ήταν στον εκθεσιακό χώρο, αλλά διαφημίζονταν παλαιότερα) είναι δικό της. Οι Εναγόμενοι της εξήγησαν πως είχε αγοραστεί από εταιρεία, και έφυγε. Όταν ο Ενάγων 2 είχε βγε από το νοσοκομείο, συναντήθηκε με τους Εναγόμενους και ανέφερε πως χρειάζονταν άμεσα χρήματα, για να πληρώσει λογαριασμούς κοινης ωφέλειας που επείγουν, γιατί η σύζυγός του και κάποιοι δικηγόροι τον ξεγέλασαν. Μάλιστα, επειδή είχε πει πως δεν είχε νερό στο σπίτι του, τον φιλοξένησαν στο δικό τους, για να φροντίσει τον εαυτό του. Τους ανέφερε πως δεν είχε κάποιο πρόβλημα με τη ψυχική του υγεία και ότι οι γιατροί μπορούν να το βεβαιώσουν. Κατόπιν, ο ίδιος εξέφρασε την επιθυμία να πωλήσει το όχημα Α στην Εναγόμενη 1, έναντι €7.000,
  17. Την 16.09.2021, του δόθηκε το ποσό των €5.000,00 και το υπόλοιπο ποσό των €2.000,00 θα του δίδονταν όταν θα παρέδιδε το όχημα Α. Την επόμενη ημέρα, πέρασε από το γραφείο των Εναγόμενων, όπου εκδόθηκε τιμολόγιο και απόδειξη για το ποσό των €5.000,00, με σφραγίδες των εταιρειών. Την ίδια ημέρα, υπογράφθηκε έντυπο μεταβίβασης του οχήματος. Και πάλι, ο Ενάγων 2 καθυστερούσε την παράδοση του οχήματος Β. Την 14.10.2021, ο Ενάγων 2 εξόφλησε το τίμημα, και ζήτησε να κρατήσε το όχημα Β για δύο ακόμα ημέρες, όπως και έγινε, την 16.10.2021 παρέδωσε το όχημα με ένα κλειδί, λέγοντας πως υπάρχει και δεύτερο κλειδί, που πρέπει να λάβει από την Ενάγουσα
  18. Ενώ οι Εναγόμενοι απουσίαζαν, σε μεταγενέστερη ημέρα, ο Ενάγων 2 παραβίασε την είσοδο της κατοικίας τους, και με το δεύτερο κλειδί πήρε το όχημα Α και έφυγε. Παραδέχθηκε τηλεφωνικώς την πράξη του, και παρά τις προειδοποιήσεις ότι θα καταγγελθεί στην Αστυνομία, δεν επέστρεψε το όχημα, επομένως έγινε η καταγγελία του. Ο ίδιος, μέχρι και σήμερα, αρνείται να επιστρέψει το όχημα και ισχυρίζεται πλαστογραφία. Το όχημα Α κατέχεται από τον Ενάγοντα 2, ενώ είναι ιδιοκτησίας της Εναγόμενης
  19. Όσον αφορά τη μοτοσικλέτα του Ενάγοντος 2, βρίσκεται στο κατάστημα των Εναγόμενων εδώ και πολύ καιρό, κλήθηκε ο Ενάγων 2 να την παραλάβει, καταβάλλοντας τα έξοδα για τη φύλαξή της, ωστόσο, μέχρι στιγμής, δεν ανταποκρίθηκε. Το όχημα Α που η Εναγόμενη 1 αγόρασε για €7.000,00, έχει αγοραία αξία €10.000,00 - €12.000,00, και το όχημα Β πωλήθηκε για €25.000,
  20. Τα έγγραφα που έχουν στην κατοχή τους αποκαλύπτοντα μέσω της διαδικασίας αυτής, εφόσον επισυνάπτονται ως τεκμήρια στην ένορκη τους δήλωση. Η ακρόαση της υπό εξέταση αίτησης έγινε στη βάση των αρχικών ενόρκων δηλώσεων. Οι δικηγόροι αγόρευσαν προς υποστήριξη των θέσεων τους. Είναι σε γνώση του Δικαστηρίου ό,τι αναφέρθηκε. Το διάταγμα Mareva δεν παύει να είναι απαγορευτικό διάταγμα κατά την έννοια του άρθρου 32 Ν.14/
  21. Το άρθρο 32 Ν.14/60 ορίζει τις προϋποθέσεις που θα πρέπει να συντρέχουν για να μπορεί να εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα: Θα πρέπει ο διάδικος που αιτείται το προσωρινό διάταγμα να αποδείξει ότι (α) υπάρχει σoβαρό ζήτημα πρoς εκδίκαση κατά την επ' ακρoατηρίoυ διαδικασία, (β) υπάρχει πιθανότητα να δικαιoύται σε θεραπεία, και ότι, (γ) εκτός εάν εκδoθεί παρεμπίπτoν απαγoρευτικό διάταγμα, θα είναι δύσκoλo ή αδύνατoν να απoνεμηθεί πλήρης δικαιoσύνη σε μεταγενέστερo στάδιο. H Nemitsas Industries Ltd v. S & S Maritime Lines and Others

(1976)1 CLR 302, που επέτρεψε την είσοδο στην Κυπριακή νομολογία των διαταγμάτων Mareva, και η οποία αφορούσε το κλασικό αρχικό σχήμα του διατάγματος τύπου Mareva, τη δέσμευση τραπεζικού λογαριασμού (μη αντικειμένου της αγωγής) εντός της δικαιοδοσίας, ερμήνευσε τις προϋποθέσεις έκδοσης διατάγματος Mareva με βάση το άρθρο 32 Ν.14/60. Σειρά μεταγενέστερων αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου, καταγράφοντας τη δική τους ιστορική προσέγγιση η κάθε μία, κατέστησαν ακόμα πιο σαφές ότι ένα διάταγμα τύπου Mareva εκδίδεται δυνάμει του άρθρου 32 Ν.14/60, η ευρύτητα του οποίου είναι μεγάλη, αλλά οδηγός επί του θέματος είναι και οι εκάστοτε αρχές της νομολογίας. Οι αρχές έκδοσης διαταγμάτων Mareva έτυχαν πληρέστερης ανασκόπησης στην εγχώρια Poltava Petroleum Co ν. Mexana Oil Ltd
(2001)1 (B) ΑΑΔ 1301. Παράλληλα με τις προϋποθέσεις του άρθρου 32 Ν.14/60, τα κριτήρια έκδοσης ενός Mareva, όπως προκύπτουν μέσα από την αγγλική νομολογία, είναι (α) ο ενάγων να είναι πολύ πιθανόν να δικαιούται σε δικαστική απόφαση εναντίον του εναγόμενου, για ορισμένο ή οριστό πράγμα ή χρηματικό ποσό, και (β) να υπάρχουν λόγοι να πιστεύεται ότι ο εναγόμενος έχει περιουσία για να ανταποκριθεί στην ενδεχόμενη δικαστική απόφαση, εν όλω ή εν μέρει, η οποία, όμως, δεν θα υπάρχει ή δεν θα μπορεί να εντοπιστεί, όταν εκδοθεί η εναντίον του δικαστική απόφαση, εκτός εάν εκδοθεί το διάταγμα[1] (σε περιπτώσεις που έχει ήδη εκδοθεί η δικαστική απόφαση, υπάρχουν λόγοι να πιστεύεται ότι ο καθ' ου η αίτηση θα αποξενώσει την περιουσία του, προκειμένου να αποφύγει την εκτέλεσή της[2]). Ο κίνδυνος σε σχέση με την αποξένωση ή απομείωση της περιουσίας, με κάποια διαφοροποίηση από ό,τι γνωρίζουμε στην C. Phasarias (Automotice Centre) Ltd v. Σκυροποιία «Λεωνίκ» Λτδ
(2001)1(Β) ΑΑΔ 785 σε σχέση με τη δέσμευση ακίνητης περιουσίας (ότι δεν υπάρχει ανάγκη να προσάγεται μαρτυρία ότι πράγματι υπάρχει πρόθεση για αποξένωση ή επιβάρυνση και εκείνο που μετρά είναι η πιθανή επίδραση που θα έχει η αποξένωση ή η επιβάρυνση στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης που ενδεχομένως θα εκδοθεί), θα πρέπει να είναι πραγματικός. Δηλαδή, θα πρέπει να διαφαίνεται μέσα από συγκεκριμένες κινήσεις και συμπεριφορά του εναγόμενου, παρά να αιωρείται ως υποκειμενικό συναίσθημα. Έτσι, στην Gorbunova v. Berezovsky and others [2013] All E.R. (D) 179 (Jan), το διάταγμα περιορίστηκε σε εκείνη την περιουσία που ήταν υπό τέτοιο υπαρκτό κίνδυνο. Ο σκοπός του εναγόμενου να θέσει συγκεκριμένη περιουσία εκτός της διάθεσης του Δικαστηρίου θα πρέπει, επίσης, να είναι εμφανής, να υποστηρίζεται από κάποια εκδηλωμένη συμπεριφορά, αλλά και από κάποια ορατή ικανότητα. Το ύψος των ποσών στα οποία αφορά η υπόθεση δεν είναι άσχετος παράγοντας[3]. Όταν υπάρχει στέρεη μαρτυρία (solid evidence) ότι ο εναγόμενος ενήργησε ανέντιμα, τότε είναι που η ανάγκη απόδειξης της πρόθεσης εξαφάνισης της περιουσίας υπαναχωρεί. Σε ένα γενικό διάταγμα Mareva, είναι αναμενόμενο να εξαιρούνται τα έξοδα που είναι απαραίτητα για συναλλαγές που είναι συνήθεις για τη διαβίωση και την εργασία του εναγόμενου ή και για τη νομική του υπεράσπιση[4], και σε περίπτωση που η περιουσία υπερβαίνει το χρέος, να ορίζεται μέγιστο ποσό μέχρι το οποίο ισχύει η απαγόρευση[5]. Τα διατάγματα Mareva, όπως εξάλλου και όλα τα προσωρινής φύσης διατάγματα, δεν δημιουργούν κάποια πρώιμη εξασφάλιση, δηλαδή δεν καθιστούν τον ενάγοντα, πριν από την έκδοση κάποιας δικαστικής απόφασης, εξασφαλισμένο πιστωτή, ούτε είναι και μοχλός πίεσης προκειμένου ο εναγόμενος να δεχθεί τελική απόφαση (σε περιπτώσεις που τέτοια δεν υπάρχει)[6]. Με άλλα λόγια, δεν είναι αυτοσκοπός. Σύμφωνα με μία αυστηρότερη προσέγγιση, δεν σκοπούν καν πρώτιστα στη διασφάλιση της ικανοποίησης τυχόν εκδοθείσας δικαστικής απόφασης, αλλά στην πρόληψη τυχόν κατάχρησης της δικαστικής διαδικασίας, δια της μεθόδευσης ματαίωσης ή αποτυχίας εκτέλεσης της προσδοκώμενης δικαστικής απόφασης. Εξ ου και προϋποθέτουν να διαφαίνεται κάπου τέτοιος σκοπός από μέρους του εναγόμενου. Οι σκοποί του Mareva συζητήθηκαν ικανοποιητικά στην Polly Peck International Plc v. Nadir [1992] 4 All E.R. 769[7] και περαιτέρω στην πιο πρόσφατη Group Seven Ltd v. Allied Investment Corporation Ltd [2013] EWHC 1509 (Ch)[8]. Είναι σχετικό να αναφερθεί πως συχνά ένα διάταγμα Mareva συνδυάζεται με υποβοηθητικό ή υποστηρικτικό διάταγμα έρευνας και ένορκης αποκάλυψης περιουσίας, που σκοπεύει στο να καταστήσει αποτελεσματική τη λειτουργία του[9], ή και με άλλα διατάγματα. Η αποτελεσματικότητα των Mareva μπορεί και να εξαρτάται από την εκτέλεση ενός υποστηρικτικού διατάγματος έρευνας και αποκάλυψης[10]. Όταν τα διατάγματα αυτά χρησιμοποιούνται για πάγωμα τραπεζικών λογαριασμών επιχειρήσεων, μπορούν να προκαλέσουν τόση ζημιά, που ο Lord Donaldson τα χαρακτήρισε ως τα "πυρηνικά όπλα" του δικαίου[11]. Ως προς τις μορφές ενός Mareva, αυτό μπορεί να είναι περιορισμένο στο ύψος της απαίτησης (maximum sum orders), που είναι το πιο συνηθισμένο, ή περιορισμένο σε συγκεκριμένο αντικείμενο η αξία του οποίου μπορεί να είναι ίση ή και μεγαλύτερη από το χρέος, χωρίς να αποκλείεται να είναι μικρότερη, ή απεριόριστα, σε κάθε κινητή και ακίνητη περιουσία, που εκείνα κατ' εξαίρεση μπορούν να εκδοθούν. Είναι σπανιότερες οι περιπτώσεις στις οποίες ζητείται δέσμευση του συνόλου της περιουσίας ενός διαδίκου, χωρίς κάποιο περιορισμό. Στη Marketrends (Capital Market) Ltd ν. Γεωργίου
(2002)1 ΑΑΔ 1759, που επαναλήφθηκε στη Spidertrade Co FinanceLtd ν. Χ'Γαβριήλ
(2003)1 ΑΑΔ 121, υποδείχθηκε ότι η σχετική εξουσία του Δικαστηρίου πρέπει να ασκείται με φειδώ, όχι ως μέτρο γενικής εξασφάλισης για το ενδεχόμενο είσπραξης εξ αποφάσεως χρέους. Στη Spidertrade (ανωτέρω), λέχθηκε ότι, παρότι το άρθρο 32 Ν.14/60 παρέχει, εντός των εκεί ρητώς προσδιορισθέντων ορίων, ευρεία διακριτική εξουσία για την έκδοση προσωρινών διαταγμάτων, και παρότι η άσκηση αυτής της εξουσίας πρέπει να διατηρείται ελαστική, ελεύθερη από τυπικούς κανόνες, υπόκειται εντούτοις σε αρχές που αποβλέπουν σε διατήρηση της ισορροπίας στα δικαιώματα των διαδίκων. Η στέρηση, μέχρι την έκδοση τελικής απόφασης, την οποία ο εναγόμενος θα υποστεί με τη δέσμευση περιουσιακών στοιχείων που δεν αποτελούν το αντικείμενο της αγωγής, δεν δικαιολογείται παρά μόνον σε εξαιρετικές περιπτώσεις, ήτοι σε εκείνες όπου καταδεικνύεται ότι ισχυρή αιτία αγωγής θα παρέμενε χωρίς αντίκρισμα λόγω άμεσου, απτού κινδύνου απομάκρυνσης περιουσιακών στοιχείων προς παρεμπόδιση ικανοποίησης της αναμενόμενης απόφασης στην αγωγή. Συνδυαστικά, οι αρχές με βάση τις οποίες μπορεί να εκδοθεί ή και να διατηρηθεί σε ισχύ ένα διάταγμα Mareva έχοντας υπόψη και τις αρχές έκδοσης προσωρινών διαταγμάτων με βάση το άρθρο 32 Ν.14/60 είναι οι εξής: 1. Το Δικαστήριο θα πρέπει να έχει δικαιοδοσία επί του εναγόμενου· 2. θα πρέπει να υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, που αφορά σε συγκεκριμένο πράγμα, σε χρέος ή αποζημίωση, ορισμένα ή οριστά. Το σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση διαπιστώνεται με βάση τα καταχωρισμένα δικόγραφα ή, όπου δεν υπάρχουν, την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση. Ό,τι εξετάζεται σε σχέση με αυτή την προϋπόθεση, είναι κατά πόσον αποκαλύπτεται κάποια γνωστή στον νόμο αιτία αγωγής, η οποία, εάν επιτύχει, θα έχει ως συνέπεια τη χορήγηση ανάλογης ουσιαστικής θεραπείας[12]· 3. θα πρέπει να υπάρχει καλή βάση αγωγής και καλές πιθανότητες ο διάδικος που αιτείται να δικαιούται σε θεραπεία και έκδοση δικαστικής απόφασης. Όπως υποδείχθηκε, μεταξύ άλλων, και στην T.A. Micrologic Comp. Conlsut. Ltd v. Microsoft Corporation
(2002)1 AAΔ 1802, εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος, αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξής του. Απαιτείται κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων[13]. Όπως έχει αναφερθεί στην Κυτάλα ν. Χρυσάνθου
(1996)1 ΑΑΔ 253, η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας γίνεται στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας, η οποία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η πιθανότητα, υπό την πιο πάνω έννοια·
  1. εκτός εάν εκδοθεί το διάταγμα, να υπάρχει το ενδεχόμενο πρόκλησης ανεπανόρθωτης ζημιάς, οπότε θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη. Αυτή η προϋπόθεση έχει την έννοια ότι τυχόν αποζημιώσεις δεν θα αποτελούσαν επαρκή θεραπεία στην ίδια την αγωγή[14]. Στην περίπτωση του διατάγματος Mareva, λόγω της φύσης του, η προϋπόθεση αυτή συσχετίζεται με τον σκοπό του, που είναι η χρήση του κυρίως ως «βοήθημα» στη διαδικασία εκτέλεσης και στοχεύει στην πρόληψη ενεργειών οι οποίες τείνουν να υπονομεύσουν την αποτελεσματικότητα της δικαστικής διαδικασίας[15]. Αυτό που εξετάζεται είναι ουσιαστικά η τυχόν ύπαρξη κινδύνου μετακίνησης ή αποξένωσης περιουσιακών στοιχείων και κατά συνέπεια κινδύνου μη ικανοποίησης τυχόν μελλοντικής απόφασης ή τέλος η ανάγκη διευκόλυνσης της εκτέλεσης. Η προϋπόθεση συνήθως εξετάζεται επί του πραγματικού σε συνάρτηση και με τις υπόλοιπες προϋποθέσεις, που πρέπει να ικανοποιούνται στα διατάγματα Mareva, δηλαδή: (α) με την αποξένωση να υπάρχει πιθανότητα να εμποδιστεί ο ενάγων στην ικανοποίηση της δικαστικής απόφασης· (β) ο εναγόμενος να έχει περιουσία για να ανταποκριθεί στην ενδεχόμενη δικαστική απόφαση, εν όλω ή εν μέρει· (γ) να υπάρχει πραγματικός (αντικειμενικός) κίνδυνος αποξένωσης, απομείωσης ή εξαφάνισης της περιουσίας (real risk of disposal of or dissipation), που δεν εμπίπτει στη συνήθη δραστηριότητα του εναγόμενου ή και στέρεη μαρτυρία (solid evidence) ότι ο εναγόμενος ενήργησε ανέντιμα. Δεν χρειάζεται να αποδειχθεί, στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων, ότι θα επέλθει όντως τέτοια εξαφάνιση, αλλά η απόδειξη πρέπει να εστιάζει σε αυτό τον κίνδυνο και στις πραγματικές του διαστάσεις. Αυτές οι προϋποθέσεις διαδέχεται η μία την άλλη με μια λογική αλληλουχία, ώστε εάν λόγου χάριν δεν υπάρχει περιουσία για να ανταποκριθεί ο εναγόμενος, εν όλω ή εν μέρει, σε κάποια ενδεχόμενη δικαστική απόφαση, δεν έχει και νόημα η εξέταση του κινδύνου αποξένωσης (ανύπαρκτης περιουσίας). Συναφή με τον κίνδυνο εξαφάνισης περιουσιακών στοιχείων, όχι εξαντλητικά τιθέμενα, είναι και τα ακόλουθα, που έχουν επισημανθεί[16]: η φύση των περιουσιακών στοιχείων (όσο περισσότερο αυτά μπορούν να εξαφανιστούν, τόσο μεγαλύτερος είναι και ο κίνδυνος), η οικονομική κατάσταση του εναγόμενου ή των επιχειρήσεών του, ο χρόνος κατά τον οποίον ο εναγόμενος ασκεί την επιχείρησή του (εάν είναι κάποια σταθερή εργασία, μπορεί να είναι λιγότερες οι πιθανότητες εξαφάνισης περιουσιακών στοιχείων), η κατοικία ή η διαμονή του εναγόμενου, η πιστωτική ικανότητα του εναγόμενου στο παρελθόν και στο παρόν, οποιεσδήποτε εκφρασμένες δηλώσεις του, σε σχέση με την υπό αναφορά περιουσία, τυχόν διασύνδεσή του με άλλες εταιρείες ή πρόσωπα που παράβηκαν όρους κάποιας συμφωνίας ή δικαστικής απόφασης, και η συμπεριφορά του σε σχέση με την απαίτηση του ενάγοντος (κατά πόσο παρουσιάζει τάσεις υπεκφυγής ή απροθυμίας ή κατά πόσο εγείρει πλασματικές ή ανούσιες υπερασπίσεις ή τηρεί πλήρη σιωπή). Έχοντας υπόψη τις νομικές αρχές και τα γεγονότα, τα ζητήματα που εγείρουν οι Ενάγοντες μπορούν να εκδικαστούν από το Ε.Δ. Πάφου, αποτελούν γνωστές στο δίκαιο βάσεις αγωγής, που συνοδεύονται από κάποια γεγονότα τα οποία συγκεκριμενοποιούνται επαρκώς και φαίνεται πως μπορεί να ακουστεί μαρτυρία σε ένα δεδομένο δικονομικό πλαίσιο, και δεν υπάρχει οτιδήποτε που να αποκλείει εκ προοιμίου την εκδίκαση της αγωγής των Εναγόντων. Ικανοποιείται πρώτη προϋπόθεση του άρθρου 32 Ν.14/
  2. Υπάρχει σώρευση και κατ' επέκταση σύγχυση νομικών βάσεων σε όσα οι Ενάγοντες αναφέρουν, αλλά, σε γενικές γραμμές, η διαφορά που εισάγουν κινείται στο δίκαιο των συμβάσεων και το κύρος της ανάθεσης πώλησης των οχημάτων Α και Β από τον Ενάγοντα 2, εκ μέρους της Εναγόμενης 1, που ο Ενάγων 2 θέτει, εν ολίγοις, πως ήταν άκυρες για λόγους που σχετίζονται με τη ψυχική του υγεία ή λόγω απάτης. Ότι νοσηλεύθηκε σε ψυχιατρικό ίδρυμα κατά τον ουσιώδη χρόνο δεν αμφισβητείται, και χωρίς φυσικά να αξιολογείται η μαρτυρία, δίδει μια διάσταση παράξενη στα γεγονότα, εφόσον οι ένδικες συναλλαγές φαίνονται να έγιναν σε χρονικό διάστημα που καταλαμβάνει μήνες. Δεν χρειάζεται να αποδειχθεί για τους σκοπούς αυτής της διαδικασίας η πιθανότητα επιτυχίας κάθε μίας βάσης αγωγής ξεχωριστά. Για κάποιες, όπως ψευδείς παραστάσεις ή για θεραπείες που σχετίζονται με την εταιρεία της Ενάγουσας 1 και σε σχέση με την Εναγόμενη 2, δεν υπάρχει επαρκής πραγματική βάση και δεν συσχετίζονται και με την ενδιάμεση θεραπεία που ζητούν οι Ενάγοντες. Εστιάζοντας στις βάσεις που έχουν να κάνουν με το κύρος των αναθέσεων πώλησης των οχημάτων Α και Β ή την απάτη σε σχέση με τη μεταβίβασή τους, με δεδομένη τη νοσηλεία στο ψυχιατρικό ίδρυμα, και τη συγκεκριμενοποίηση των ισχυρισμών των Εναγόντων, υπάρχουν επαρκείς πιθανότητες επιτυχίας για τους σκοπούς αυτής της διαδικασίας, για επιτραπεί στο Δικαστήριο να εξετάσει περαιτέρω το ενδεχόμενο ενδιάμεσης θεραπείας. Όσον αφορά τη μοτοσικλέτα, υπάρχει παραδοχή των Εναγόμενων πως είναι στην κατοχή τους, αν και ανήκει στον Ενάγοντα 2, αλλά δεν την παραδίδουν λόγω δικής τους χρηματικής απαίτησης. Ικανοποιείται και η δεύτερη προϋπόθεση του άρθρου 32 Ν.14/60, όσον αφορά τις προαναφερόμενες βάσεις. Το πρόβλημα, στην προκειμένη περίπτωση, είναι στην τρίτη προϋπόθεση και στις επιμέρους προϋποθέσεις που ισχύουν για τα διατάγματα Mareva, όπως εκτέθηκαν ανωτέρω. Δεν αμφισβητήθηκε η θέση των Εναγόμενων πως το όχημα Α κατέχεται από τον Ενάγοντα 2 και πάντως δεν βρίσκεται στην κατοχή των Εναγόμενων, αν και στην ιδιοκτησία της Εναγόμενης 1, με τον τρόπο που περιγράφθηκε. Ενδιάμεση θεραπεία σχετικά με το όχημα Α και τη μη αποσυναρμολόγησή του ή άλλου είδους φυσική επέμβαση σε αυτό δεν φαίνεται να έχει αντικείμενο, ενώ ακόμα και εάν θεωρητικά υπάρχει η δυνατότητα πώλησης από την Εναγόμενη 1 του οχήματος Α, εφόσον υπάρχε εγγραφή στο όνομά της, αφενός το γεγονός πως ο Ενάγων 2 (που δεν αμφισβητήθηκε) κατακρατεί την κατοχή του οχήματος Α απομακρύνει την πιθανότητα, αφετέρου η αξίωση των Εναγόντων, πρώτιστα για αποζημιώσεις, δεν προκύπτει από οπουδήποτε πως δεν θα μπορέσει να ικανοποιηθεί, εάν πωληθεί ή μεταβιβάστεί και το όχημα Α, και εάν εκδοθεί κάποια δικαστκή απόφαση προς όφελός τους. Δεν προκύπτει από οπουδήποτε πραγματικός κίνδυνος χρήματα που υπάρχουν διαθέσιμα να τύχουν αποξένωσης προκειμένου να μην ικανοποιηθεί τυχόν απόφαση που ήθελε εκδοθεί προς όφελος των Εναγόντων, ώστε να πρέπει να δεσμευτούν. Τα δε έγγραφα μεταβίβασης των οχημάτων Α και Β αποκαλύφθηκαν μέσω της διαδικασίας αυτής και δεν φαίνεται να χρειάζονται στο πλαίσιο υποστηρικτικού διατάγματος. Όσον αφορά τη μοτοσικλέτα, δεν προκύπτει από οπουδήποτε κίνδυνος αποξένωσής της, και μπορεί απλώς ο Ενάγων 2, στον οποίον ανήκει κατ' ιδιοκτησία, να την παραλάβει. Δεν είναι ζήτημα που χρήζει ενδιάμεσης θεραπείας. Δεν έχει αποδειχθεί επαρκώς η τρίτη προϋπόθεση του άρθρου 32 Ν.14/60 και η εξέταση τελειώνει εδώ. Η αίτηση των Εναγόντων δεν μπορεί να επιτύχει και απορρίπτεται. Τα έξοδα, ακολουθώντας το αποτέλεσμα, επιδικάζονται προς όφελος των Εναγόμενων και εναντίον των Εναγόντων, όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Ας προωθηθεί η εκδίκαση της αγωγής. (Υπ.) ............. Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Z Ltd v. A-Z and AA-LL [1982] 1 All E.R. 556· Congentra AG v. Sixteen Thirteen Marine SA, The Nicholas M [2009] 1 All E.R. (Comm)
  3. [2] Orwell Steel (Erection and Fabrication) Ltd v. Asphalt and Tarmac (UK) Ltd [1985] 3 All E.R.
  4. [3] Republic of Haiti v. Duvalier [1989] 1 All E.R.
  5. [4] Βλ. και Atlas Maritime Co SA v. Avalon Maritime Ltd, The Coral Rose (No 3) [1991] 4 All E.R. 783· Normid Housing Association Ltd v. Ralphs and Mansell and Assicurazioni Generali SpA (No 2) [1989] 1 Lloyd's Rep 274· Polly Peck International plc v. Nadir (No 2) [1992] 4 All E.R.
  6. [5] Βλ. και Iraqi Ministry of Defence v. Arcepey Shipping Co SA, The Angel Bell [1980] 1 All E.R. 480· TDK Tape Distributor (UK) Ltd v. Videochoice Ltd [1985] 3 All E.R. 345· Arbuthnot Leasing International Ltd v. Havelot Leasing Ltd [1991] 1 All E.R. 591· United Mizrahi Bank v. Doherty [1998] 2 All E.R.
  7. [6] Jackson v. Sterling Industries Ltd [1987] HCA 23· Camdex International Ltd v. Bank of Zambia (No. 2) [1997] 1 W.L.R.
  8. [7] Fourie v. Le Roux & Ors [2007] 1 All E.R.
  9. [8] Lakatamia Shipping Company Ltd v. Su & Ors [2014] EWCA Civ
  10. [9] Gidrxslme Shipping Co Ltd v. Tantomar-Transportes Maritimos Lda [1994] 4 All E.R.
  11. [10] Motorola Credit Corpn v. Uzan [2002] 2 All ER (Comm)
  12. [11] Bank Mellat v. Nikpour [1985] FSR
  13. [12] American Cyanamid v. Ethicon
(1975)1 All E.R. 504· Resola (Cyprus) Ltd v. Χρίστου
(1998)1(Β) ΑΑΔ 598. [13] Πουργουρίδη ν. Μέζου
(1994)1 ΑΑΔ 201. [14] Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita-Aluminium Co. Ltd
(2002)1(Γ) ΑΑΔ 2015. [15] Pastella Marine Co. Ltd v. National Iranian Tanker Co Ltd
(1987)1 C.L.R. 583. [16] Barclay-Johnson v. Yuill (ανωτέρω)· Poltava Petroleum Co v. Mexana Oil Ltd (ανωτέρω)· Gee, S. & Andrews, G. M.
(1987). Mareva Injunctions: Law and Practice. Longwood Pr Ltd. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.