← Κύπρος

ALPHA BANK CYPRUS LTD ν. ΧΡΙΣΤΟΥ ΜΙΧΑΗΛ κ.α., Αρ. Αγωγής: 469/2014, 31/7/2023

ALPHA BANK CYPRUS LTD ν. ΧΡΙΣΤΟΥ ΜΙΧΑΗΛ κ.α., Αρ. Αγωγής: 469/2014, 31/7/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2023:A88 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Γ. Κ. Βλάμη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 469/2014 Μεταξύ: ALPHA BANK CYPRUS LTD Ενάγουσας και

  1. ΧΡΙΣΤΟΥ ΜΙΧΑΗΛ, Α/Τ ΧΧΧ
  2. ΘΕΟΔΩΡΑΣ ΘΕΟΔΩΡΟΥ, Α/Τ ΧΧΧ Εναγομένων Ημερομηνία: 31.07.23 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα: κος Λ. Χατζηνεοφύτου για κ.κ. G. Hadjineophytou & Co L.L.C. Για Εναγομένους 1 & 2: κος Χρ. Πουτζιουρής για κ.κ. Χρίστος Πουτζιουρής & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ Η παρούσα αγωγή αφορά χρεωστικά υπόλοιπα λογαριασμών που σύμφωνα με την Ενάγουσα της οφείλονται στα πλαίσια πιστωτικών διευκολύνσεων που χορηγήθηκαν στον Εναγόμενο 1 με εξασφαλίσεις της Εναγομένης
  3. Ο Εναγόμενος 1 ενάγεται ως πρωτοφειλέτης και η Εναγόμενη 2 ως εγγυήτρια και ενυπόθηκη οφειλέτης. Η Ενάγουσα αξιώνει εναντίον αμφοτέρων Εναγομένων αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα την επιδίκαση χρηματικών ποσών που θεωρεί ότι αντιστοιχούν στα κατ' ισχυρισμό οφειλόμενα ποσά πλέον τόκους. Επίσης η Ενάγουσα ζητεί εκποίηση ενυπόθηκης ακίνητης ιδιοκτησίας που ισχυρίζεται ότι δόθηκε ως εξασφάλιση της παροχής των πιστωτικών διευκολύνσεων. Η ενυπόθηκη ακίνητη περιουσία: Η ακίνητη περιουσία που είναι υποθηκευμένη προς όφελος της Ενάγουσας και ζητείται εκποίηση της με δημόσιο πλειστηριασμό, ως μέρος των θεραπειών που επιδιώκονται, είναι εγγεγραμμένη αποκλειστικά στην Εναγόμενη
  4. Πρόκειται για το ακίνητο που περιγράφεται υπό τα σημεία Γ-Ε της §28 της έκθεσης απαίτησης. Δεν χρειάζεται να εκθέσω την περιγραφή του εν λόγω ακινήτου. Οι δικογραφημένες εκδοχές των διαδίκων: Θα παραθέσω συνοπτικά τις εκδοχές των μερών, όπως αυτές περιέχονται στα δικόγραφα της αγωγής, από τα οποία προσδιορίζονται και τα επίδικα θέματα της υπόθεσης. Σύμφωνα με την Ενάγουσα παραχωρήθηκαν πιστωτικές διευκολύνσεις στον Εναγόμενο 1 σε τέσσερις διαφορετικές περιπτώσεις δυνάμει συμφωνητικών εγγράφων που συνομολογήθηκαν και υπογράφηκαν στην Πάφο μεταξύ των εν λόγω διαδίκων ως συμβαλλόμενα μέρη. Συγκεκριμένα: (α) περί τις 04.04.05 χορηγήθηκαν πιστωτικές διευκολύνσεις υπό τη μορφή λειτουργίας λογαριασμού ορίου υπερανάληψης για ποσό €8.543,01, (β) περί τις 10.08.07 χορηγήθηκε δάνειο ύψους €179.403,15 πληρωτέο δια 120 μηνιαίων δόσεων ύψους €2.128,92 με την πρώτη δόση πληρωτέα την 02.10.07, (γ) περί τις 25.06.04 χορηγήθηκε τραπεζική κάρτα με πιστωτικό όριο, (δ) περί τις 23.05.06 χορηγήθηκε δεύτερη τραπεζική κάρτα με πιστωτικό όριο. Προς το σκοπό αυτό ανοίχτηκαν και τέθηκαν σε λειτουργία τέσσερις αντίστοιχα λογαριασμοί. Με βάση δικογραφημένο ισχυρισμό της Ενάγουσας, η Εναγόμενη 2 δυνάμει εγγράφου εγγύησης ημερ. 04.04.05 εγγυήθηκε τις συμβατικές υποχρεώσεις του Εναγομένου 1 που πηγάζουν από τη σύμβαση λειτουργίας λογαριασμού με όριο υπερανάληψης μέχρι ποσού €8.543,01 πλέον τόκους και έξοδα. Σύμφωνα επίσης με δικογραφημένο ισχυρισμό της Ενάγουσας, η Εναγόμενη 2, η Εναγόμενη 2 δυνάμει εγγράφου εγγύησης ημερ. 10.08.07 εγγυήθηκε τις συμβατικές υποχρεώσεις του Εναγομένου 1 που πηγάζουν από τη σύμβαση δανείου μέχρι ποσού €179.403,15 πλέον τόκους και έξοδα Ως περαιτέρω εξασφάλιση των συμβατικών υποχρεώσεων του Εναγομένου 2 που απορρέουν από τις συμβάσεις του τρεχούμενου λογαριασμού με όριο υπερανάληψης και του δανείου, εγγράφηκαν προς όφελος της Ενάγουσας οι υποθήκες αρ. Υ768/04 μέχρι ποσού €93.973,08 πλέον τόκους, Υ4004/06 μέχρι ποσού €58.092,45 πλέον τόκους και Υ4526/07 μέχρι ποσού €61.509,65 πλέον τόκους. Εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια των πιο πάνω υποθηκευμένων ακινήτων είναι η Εναγόμενη
  5. Τα χαρακτηριστικά των εν λόγω υποθηκευμένων ακινήτων εκτίθενται στην §13 της έκθεσης απαίτησης. Είναι η δικογραφημένη θέση της Ενάγουσας ότι η Εναγόμενη 2 με γραπτές δηλώσεις της ημερ. 21.08.06 και 10.08.07 αναγνώρισε ότι οι πιο πάνω υποθήκες εξασφαλίζουν τον τρεχούμενο λογαριασμό με όριο υπερανάληψης και το λογαριασμό δανείου. Σύμφωνα με δικογραφημένο ισχυρισμό της Ενάγουσας, στην πορεία παρατηρήθηκαν καθυστερήσεις στην αποπληρωμή των πιστωτικών διευκολύνσεων με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν χρεωστικά υπόλοιπα που φαίνονταν στις καταστάσεις λογαριασμών που διατηρούσε και τα οποία η Ενάγουσα θεωρεί ότι της οφείλονται από τους Εναγομένους. Σύμφωνα ακόμη με την Ενάγουσα αποστάληκαν προειδοποιητικές επιστολές σ' αμφότερους Εναγομένους αλλά επειδή δεν υπήρξε ανταπόκριση με το περιεχόμενο τους, απέστειλαν επιστολή μερ. 18.07.13 στους Εναγομένους με την οποίαν τερμάτισε τη λειτουργία των λογαριασμών. Αντίθετα ο Εναγόμενος 1 στην έκθεση υπεράσπισης του επικαλείται κατάχρηση δεσπόζουσας θέσης από μέρους της Ενάγουσας, η οποία με τον κατ' ισχυρισμό παράνομο τρόπο αυτό επέβαλε τους όρους που επιθυμούσε στις συμβάσεις χωρίς ο Εναγόμενος 1 να διαπραγματευτεί με ελεύθερη βούληση το περιεχόμενο τους σε ότι αφορά το ύψος του επιτοκίου, το μονομερές δικαίωμα μεταβολής του από την Ενάγουσα όποτε επιθυμεί, τις επιβαρύνσεις και τον τόκο υπερημερίας. Είναι γι' αυτό που ο Εναγόμενος 1 ισχυρίζεται ότι οι συμφωνίες που έγιναν είναι άκυρες εξ' υπαρχής και/ή ακυρώσιμες. Περαιτέρω ο Εναγόμενος 1 αρνείται ότι αποστάληκαν προειδοποιητικές επιστολές και επιστολή τερματισμού των συμβάσεων και της λειτουργίας των επίμαχων λογαριασμών. Παράλληλα απορρίπτει ότι υπάρχουν χρεωστικά υπόλοιπα και ότι οφείλει οποιοδήποτε ποσό. Στην έκθεση υπεράσπιση της η Εναγόμενη 2 εγείρει τις εξής προδικαστικές ενστάσεις, ένεκα των οποίων, κατά την γνώμη της, η αγωγή θα πρέπει να απορριφθεί επειδή: (α) ο ισχυριζόμενος δανεισμός του Εναγομένου 1 είναι παράνομος και άκυρος, (β) η Ενάγουσα δεν διαθέτει αγώγιμο δικαίωμα εναντίον της Εναγομένης 2, (γ) ο ισχυριζόμενος δανεισμός του Εναγομένου 1 αντίκειται στον περί Τραπεζικών Εργασιών Νόμο και/ή της Ευρωπαϊκή Νομοθεσία και/ή Οδηγίες που σχετίζονται με τις τραπεζικές εργασίες. Πέραν των πιο πάνω, δικογραφείται η άρνηση της Εναγομένης 2 στην ύπαρξη ή υπογραφή οποιασδήποτε συμφωνίας περιλαμβανομένου σύμβασης εγγύησης και στη λειτουργία οποιουδήποτε λογαριασμού πιστωτικών διευκολύνσεων, σε αντίθεση με την προβαλλόμενη δικογραφημένη θέση της Ενάγουσας στην έκθεση απαίτησης. Διαζευκτικά είναι η δικογραφημένη θέση της Εναγομένης 2 ότι ακόμη και αν αποδειχτεί η ύπαρξη και η υπογραφή των επιδίκων συμφωνιών, αυτές είναι παράνομες και κατ' επέκταση άκυρες. Η Εναγόμενη 2 ισχυρίζεται ότι υπέγραψε τη σύμβαση εγγύησης και τη σύμβαση και δήλωση υποθήκευσης ακινήτων αποδεχόμενοι τους όρους που περιέχονται στα έγγραφα αυτά υπό το καθεστώς ψυχικής πίεσης, αθέμιτης επιρροής και εξαναγκασμού. Λεπτομέρειες αυτών εκτίθενται στην §28 της έκθεσης υπεράσπισης της Εναγομένης
  6. Σε σχέση με τις γραπτές δηλώσεις που η Ενάγουσα αποδίδει στην Εναγόμενη 2 περί αναγνώρισης υποθηκευμένων ακινήτων της σε σχέση με τον τρεχούμενο λογαριασμό με όριο υπερανάληψης και λογαριασμού δανείου τους Εναγομένου, θέσεις που η Ενάγουσα δικογραφεί στις §§13 και 14 της έκθεσης απαίτησης, η Εναγόμενη 2 απορρίπτει τέτοιο ενδεχόμενο. Διαζευκτικά ωστόσο δικογραφείται η θέση ότι αν αποδειχτούν ότι υπάρχουν τέτοιες γραπτές δηλώσεις, αυτές έγιναν κάτω από συνθήκες ψυχικής πίεσης, εξαναγκασμού και απειλών από τρίτα πρόσωπα και/ή κατόπιν δόλου από την Ενάγουσα. Παράλληλα η Εναγόμενη 2 δικογραφεί τη θέση ότι υπογράφοντας τις πιο πάνω συμβάσεις δεν έλαβε αντιπαροχή ή αντάλλαγμα. Είναι δε ισχυρισμός της ότι το ποσό παραχωρήθηκε ολόκληρο, με βάση την έκθεση απαίτησης, στον Εναγόμενο 1 και/ή σε τρίτο πρόσωπο. Περαιτέρω η Εναγόμενη 2 προβάλλει ζήτημα νομιμότητας και εγκυρότητας χρεώσεων και πιστώσεων καθώς επίσης θέτει θέμα ύπαρξης καταχρηστικών ρητρών στις επικαλούμενες συμφωνίες επειδή αυτές επιβλήθηκαν μονομερώς και χωρίς διαπραγμάτευση. Είναι η θέση της Εναγομένης 2 ότι υπάρχουν υπερχρεώσεις, χρεώσεις πέραν του επιτρεπόμενου δια νόμου ορίου επιτοκίου, ανατοκισμός, παράνομες και αδιευκρίνιστες χρεώσεις. Σε κάθε περίπτωση η Εναγόμενη 2 απορρίπτει τη θέση της Ενάγουσας ότι οφείλει οποιοδήποτε ποσό και αρνείται ότι έλαβε είτε προειδοποιητική επιστολή είτε επιστολή τερματισμού συμφωνιών και λειτουργίας λογαριασμών. Σύμφωνα με την Ενάγουσα ο τερματισμός ήταν παράνομος και κατά παράβαση των μεταξύ τους συμφωνιών. Είναι ακόμη δικογραφημένος ισχυρισμός της Εναγομένης 2 ότι η Ενάγουσα κωλύεται να καταχωρήσει ή να συνεχίσει να προωθείν την παρούσα αγωγή ένεκα της επιλήψιμης συμπεριφοράς που της χρεώνει και των ενεργειών / πράξεων στις οποίες προέβηκε. Για όλα τα πιο πάνω οι Εναγόμενοι 1 και 2 ζητούν απόρριψη της αγωγής με έξοδα εναντίον της Ενάγουσας. Προσαχθείσα μαρτυρία: Για την απόδειξη της απαίτησης τους η Ενάγουσα παρουσίασε δύο μάρτυρες. Προς υπεράσπιση τους οι Εναγόμενοι κάλεσαν από κοινού επίσης δύο μάρτυρες. Κατά την εκδίκαση της υπόθεσης κατατέθηκαν 45 τεκμήρια. Θα σκιαγραφήσω τώρα την ουσία της μαρτυρίας που παρουσιάστηκε ενώπιον μου. ΜΕ1 ήταν ο Κώστας Βρυώνη, ο οποίος εργάζεται στο Τμήμα Οριστικών Καθυστερήσεων στο Κεντρικό Κατάστημα της Ενάγουσας, ως ένας εκ των υπευθύνων για την εποπτεία και τον έλεγχο της κίνησης λογαριασμών των πελατών, στους οποίους περιλαμβάνεται και η περίπτωση του Εναγομένου
  7. Η κυρίως εξέταση του ουσιαστικά αποτελείται από γραπτή δήλωση του (Ένδειξη 'Α'). Ακολούθησε η αντεξέταση από την πλευρά των Εναγομένων. Ο μάρτυρας αναφέρθηκε στη φύση των δραστηριοτήτων που διεξάγει η Ενάγουσα και στην επαγγελματική σχέση που είχε με τους Εναγομένους. Όπως θα διαφανεί στη συνέχεια ο Εναγόμενος 1 αποτάθηκε στην Ενάγουσα αιτούμενος τη χορήγηση πιστωτικών διευκολύνσεων με την Ενάγουσα να ανταποκρίνεται θετικά σε τέσσερις περιπτώσεις. Πρώτα στις 04.04.05 συνομολογήθηκε συμφωνία παραχώρησης πιστωτικών διευκολύνσεων υπό τη μορφή ανοίγματος τρεχούμενου λογαριασμού με όριο υπερανάληψης. Εδώ η Ενάγουσα πίστωσε τον τρεχούμενο λογαριασμό αρ. [ ] με ποσό ύψους €8.543,01 στη βάση των όρων που περιέχονται σε υπογραμμένο συμφωνητικό έγγραφο ημερ. 04.04.05 που κατατέθηκε ως Τεκμήριο
  8. Το συμβατικό επιτόκιο ήταν 9,5% (βασικό επιτόκιο 5,25% και προσαύξηση 4,25%) και μεταβαλλόταν στην πορεία. Σχετικός πίνακας μεταβολών βασικού επιτοκίου μαζί με γραπτές ανακοινώσεις για το θέμα αυτό κατατέθηκαν σαν δέσμη εγγράφων ως Τεκμήριο
  9. Περισσότεροι όροι που διέπουν την περίπτωση αυτή περιέχονται σε άλλο έγγραφο που παρουσιάστηκε ως Τεκμήριο
  10. Σύμφωνα με τον μάρτυρα, η Ενάγουσα στη συνέχεια έγκρινε νέα αίτηση του Εναγομένου 1 για χορήγηση άλλων πιστωτικών διευκολύνσεων. Προς το σκοπό αυτό συνομολογήθηκε στην Πάφο σύμβαση δανείου ημερ. 10.08.07 που υπογράφηκε με συμβαλλόμενα μέρη την Ενάγουσα και τον Εναγόμενο
  11. Το έγγραφο αυτό (Τεκμήριο 5), μεταξύ άλλων, προνοεί την πίστωση του λογαριασμού αρ. [ ] με το ποσό των €179.403,15 υπό τη μορφή δανείου, το οποίο θα είναι πληρωτέο σε πρώτη ζήτηση ή δια 120 μηνιαίων δόσεων ύψους €2.128,92 έκαστη με την πρώτη δόση πληρωτέα την 02.10.
  12. Το ποσό εκταμιεύτηκε στον εν λόγω λογαριασμό. Το συμβατικό επιτόκιο ήταν 7,5% (βασικό επιτόκιο 4,5% και προσαύξηση 3%) και μεταβαλλόταν στην πορεία. Σχετικός πίνακας μεταβολών βασικού επιτοκίου μαζί με γραπτές ανακοινώσεις για το θέμα αυτό κατατέθηκαν σαν δέσμη εγγράφων ως Τεκμήριο
  13. Ακολούθως, όπως ο ΜΕ1 είπε, δυνάμει γραπτής αιτήσεως που εγκρίθηκε περί τις 25.06.04, η Ενάγουσα εξέδωσε και παρέδωσε πιστωτική κάρτα (χρυσή visa) με πιστωτικό όριο και κυμαινόμενο επιτόκιο και προς τούτο ανοίχτηκε ο λογαριασμός αρ. [ ]. Η αίτηση περιέχει όρους οι οποίοι, κατά τον μάρτυρα, έχουν υπογραφεί από τον Εναγόμενο 1 (Τεκμήριο 7). Σύμφωνα ακόμη με τον μάρτυρα, κατά το χρόνο έγκρισης της αίτησης το επιτόκιο ήταν 11%, το οποίο στην πορεία μεταβαλλόταν. Σχετικός πίνακας μεταβολών βασικού επιτοκίου μαζί με γραπτές ανακοινώσεις για το θέμα αυτό κατατέθηκαν σαν δέσμη εγγράφων ως Τεκμήριο
  14. Επιπλέον, όπως αναφέρει ο μάρτυρας, δυνάμει ξεχωριστής γραπτής αιτήσεως που εγκρίθηκε περί τις 23.05.06, η Ενάγουσα εξέδωσε και παρέδωσε πιστωτική κάρτα (mastercard) με πιστωτικό όριο και κυμαινόμενο επιτόκιο και προς τούτο ανοίχτηκε ο λογαριασμός αρ. [ ]. Η αίτηση περιέχει όρους οι οποίοι, κατά τον μάρτυρα, έχουν υπογραφεί από τον Εναγόμενο 1 (Τεκμήριο 9). Σύμφωνα ακόμη με τον μάρτυρα, κατά το χρόνο έγκρισης της αίτησης το επιτόκιο ήταν 11,5%, το οποίο στην πορεία μεταβαλλόταν. Σχετικός πίνακας μεταβολών βασικού επιτοκίου μαζί με γραπτές ανακοινώσεις για το θέμα αυτό κατατέθηκαν σαν δέσμη εγγράφων ως Τεκμήριο
  15. Με βάση τον ΜΕ1, η Εναγόμενη 2 δυνάμει εγγράφου ημερ. 04.04.05 (Τεκμήριο 11) εγγυήθηκε προσωπικά από κοινού / αλληλέγγυα με τον Εναγόμενο 1 και/ή κεχωρισμένα όλες τις υποχρεώσεις του τελευταίου σχετικά με τον τρεχούμενο λογαριασμό με όριο υπερανάληψης μέχρι ποσού €8.543,01 πλέον τόκους και έξοδα. Η Εναγόμενη 2 έλαβε γραπτή ενημέρωση για τους όρους του Τεκμηρίου 1 (Τεκμήρια 12 & 13), πράγμα που η ίδια βεβαίωσε γραπτώς (Τεκμήριο 14). Με βάση επίσης τον ΜΕ1, η Εναγόμενη 2 δυνάμει ξεχωριστού εγγράφου ημερ. 10.08.07 (Τεκμήριο 18) εγγυήθηκε προσωπικά από κοινού / αλληλέγγυα με τον Εναγόμενο 1 και/ή κεχωρισμένα όλες τις υποχρεώσεις του τελευταίου σχετικά με τη υποχρεώσεις του που πηγάζουν από τη σύμβαση δανείου μέχρι ποσού €179.403,15 πλέον τόκους και έξοδα. Η Εναγόμενη 2 έλαβε γραπτή ενημέρωση για τους όρους του Τεκμηρίου 5, πράγμα που η ίδια βεβαίωσε γραπτώς (Τεκμήριο 19). Για περαιτέρω εξασφάλιση των υποχρεώσεων του Εναγομένου 1, η Εναγόμενη 2 ενέγραψε προς όφελος της Ενάγουσας τις υποθήκες Υ768/04, Υ4004/06 και Υ4526/07 που αφορούν τρία ακίνητα στην επαρχία Πάφου, τα χαρακτηριστικά των οποίων περιγράφονται στην §21 της Ένδειξης Α. ΟΙ συμβάσεις και δηλώσεις υποθηκεύσεως ακινήτων κατατέθηκαν ως Τεκμήρια 20, 21 &
  16. Σύμφωνα με τον ΜΕ1, η Εναγόμενη 2 δήλωσε γραπτώς ότι οι πιο πάνω εγγυήσεις καλύπτουν τις συμβατικές υποχρεώσεις του Εναγομένου 1 σχετικά με τον τρεχούμενο λογαριασμό με όριο υπερανάληψης και τη συμφωνία δανείου (Τεκμήρια 23Α, 23Β, 24Α & 24Β). Επειδή, όπως αναφέρει ο μάρτυρας, στην πορεία παρατηρήθηκαν συστηματικές καθυστερήσεις στην εκπλήρωση συμβατικών οικονομικών υποχρεώσεων του Εναγομένου1 σε σχέση με τις τέσσερις περιπτώσεις παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων, η Ενάγουσα απέστειλε προειδοποιητικές επιστολές στον πρωτοφειλέτη (Εναγόμενο 1) και στην εγγυήτρια και ενυπόθηκο οφειλέτη (Εναγόμενη 2). Δέσμη τέτοιων εγγράφων παρουσιάστηκαν ως Τεκμήρια 25 &
  17. Επειδή, όπως αναφέρει ο μάρτυρας, δεν υπήρξε συμμόρφωση με το περιεχόμενο των προειδοποιητικών επιστολών, η Ενάγουσα με επιστολή ημερ. 18.07.13 προχώρησε σε τερματισμό όλων των συμφωνητικών εγγράφων παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων ενημερώνοντας γι' αυτό τους Εναγομένους. Δέσμη τέτοιων εγγράφων κατατέθηκε ως Τεκμήριο
  18. Στα πλαίσια της ένορκης κατάθεσης του ο μάρτυρας παρουσίασε αρχικά καταστάσεις λογαριασμών για κάθε μία περίπτωση χορήγησης πιστωτικών διευκολύνσεων ξεχωριστά και έπειτα αναδομημένες καταστάσεις λογαριασμών, συνοδευόμενα από πιστοποιητικό δυνάμει του άρθρου 35 του Κεφ.9 (Τεκμήρια 28-39). Σε ότι αφορά τη διαδικασία που ακολουθήθηκε, ο ΜΕ1 είπε ότι κατά την παραχώρηση των πιστωτικών διευκολύνσεων ο ίδιος δεν ήταν παρών. Σχολιάζοντας τη διαμόρφωση του επιτοκίου που θα χρησιμοποιούσαν οι κυπριακές τράπεζες ενόψει της εισόδου της Κύπρου στην οικογένεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο ΜΕ1 είπε ότι στις 21.12.07 η Νομισματική Επιτροπή της Κεντρικής Τράπεζας Κύπρου με απόφαση της αποφάσισε την αλλαγή όλων των βασικών επιτοκίων σε δάνεια λίρες Κύπρου ως βασικό επιτόκιο το εκάστοτε επιτόκιο προσφοράς πράξεων κύριας αναχρηματοδότησης της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, διαφωνώντας έτσι με την υπεράσπιση που θεωρεί ότι όλες οι πιστωτικές διευκολύνσεις συνιστούν δάνεια. Σύμφωνα με τον εν λόγω μάρτυρα, από την 01.01.08 το βασικό επιτόκιο της Ενάγουσας συνδέεται με το βασικό επιτόκιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας αναφορικά μόνο με τις περιπτώσεις δανείου, σε αντίθεση με την υπεράσπιση που θεωρεί ότι εφαρμόζεται σε όλες τις περιπτώσεις της παρούσας αγωγής αφού πρόκειται όλα για δάνεια. Όπως ο μάρτυρας είπε, στην περίπτωση του τρεχούμενου λογαριασμού με όριο υπερανάληψης, η Ενάγουσα χρησιμοποίησε δικό της βασικό επιτόκιο που συνδεόταν με το επιτόκιο της Κεντρικής Τράπεζας. Διαφωνώντας με τη θέση της υπεράσπισης ότι η διάρκεια του τρεχούμενου λογαριασμού ήταν ενός έτους και ότι τούτο υποστηρίζεται από την §Α1 του Τεκμηρίου 2, ο μάρτυρας ανάφερε ότι στη σύμβαση δεν σημειώνεται χρονική διάρκεια εξόφλησης αλλά με τη σύμφωνη γνώμη του πελάτη (εδώ Εναγομένου 1) μπορεί να ανανεωθεί η ισχύς της. Σε ερώτηση κατά πόσο δόθηκε ειδοποίηση στον δανειολήπτη εξηγώντας τον τρόπο υπολογισμού της μεταβολής του επιτοκίου, ο ΜΕ1 απάντησε αρνητικά λέγοντας πως η ενημέρωση διδόταν με δημοσίευση στον τύπο. Ωστόσο στη συνέχεια υπέδειξε το Τεκμήριο 6 που όπως είπε επεξηγεί τους λόγους αύξησης του ποσοστού και του περιθωρίου, το οποίο αποστάληκε στην τελευταία γνωστοποιημένη διεύθυνση του Εναγομένου
  19. Στρεφόμενος στη συμφωνία δανείου ο ΜΕ1 είπε ότι τέτοιου είδους έγγραφα είναι προτυπωμένα με κάποιες διαφοροποιήσεις όπως τα ονόματα των πρωτοφειλετών, τα εκάστοτε επιτόκια και τα ποσά δανειοδότησης. Ο πελάτης έχει επιλογή είτε να υπογράψει το έγγραφο είτε να μην το υπογράψει, χωρίς να έχει προσυμβατική ενημέρωση. Προσπάθησε να εντοπίσει την επιστολή προσφοράς αλλά δεν βρισκόταν στον υπηρεσιακό φάκελο. Την ίδια στιγμή απορρίπτει τη θέση της υπεράσπισης ότι το ποσό του δανείου δεν εκταμιεύτηκε. Ερχόμενος στην περίπτωση της χορήγησης χρυσής πιστωτικής κάρτας, ο ΜΕ1 διευκρίνισε ότι το όριο της ήταν Λ.Κ.£1.000 (όπως ήταν τότε το νόμισμα της Κυπριακής Δημοκρατίας) και η διάρκεια ισχύος της ήταν ετήσια. Εναπόκειται στον πελάτη να την ανανεώσει αν το επιθυμεί, αλλιώς ανά πάσα στιγμή μπορεί να προχωρήσει στην εξόφληση της και στο κλείσιμο της. Επειδή στη συγκεκριμένη περίπτωση ο Εναγόμενος συνέχιζε να τη χρησιμοποιεί, η διάρκεια ισχύος της χρυσής κάρτας ανανεωνόταν με χρέωση ετήσιας συνδρομής. Πρόκειται για την χρέωση Λ.Κ.£40 που εμφανίζεται στην πρώτη σελίδα της αναλυτικής κατάστασης λογαριασμού. Είναι και αυτά προδιατυπωμένα έγγραφα στα οποία σημειώνονται τα προσωπικά στοιχεία του δανειολήπτη, το όριο και το εκάστοτε επιτόκιο της συγκεκριμένης περιόδου. Ο ΜΕ1 ακόμη ανάφερε ότι τα ίδια ισχύουν σε σχέση με την πιστωτική κάρτα mastercard. Σε σχέση με την πληρωμή των πιστωτικών καρτών, υπήρχε τραπεζική εντολή με βάση την οποίαν μεταφέρονταν χρήματα από τον τρεχούμενο λογαριασμό όταν υπήρχε διαθέσιμο υπόλοιπο. Όπως ο μάρτυρας διευκρίνισε, δεν γινόταν μεταφορά χρημάτων καθ' υπέρβαση του τρεχούμενου λογαριασμού. Ερωτώμενος στην περίπτωση του εγγράφου εγγύησης (Τεκμήριο 11), ο εν λόγω μάρτυρας είπε ότι είναι και αυτό προδιατυπωμένο και συνταγμένο από την Ενάγουσα. Στο έγγραφο αυτό σημειώνονται τα προσωπικά στοιχεία της εγγυήτριας (εδώ της Εναγομένης 2). Αν ο εγγυητής δεν συμφωνεί, δεν υπογράφει. ΜΕ2 ήταν ο Αγαθοκλής Αγαθοκλέους, και αυτός υπάλληλος της Ενάγουσας. Μέχρι τον Φεβρουάριο 2021 εργαζόταν στο Τμήμα Οριστικών Καθυστερήσεων Λιανικής και έκτοτε βρίσκεται στο Τμήμα Διεύθυνσης Πίστης. Η γραπτή δήλωση του, το περιεχόμενο της οποίας κατατέθηκε ως Ένδειξη 'Β', αποτέλεσε την κυρίως εξέταση του. Στη συνέχεια αντεξετάστηκε από τον συνήγορο υπεράσπισης. Σύμφωνα με τον μάρτυρα, ο ίδιος μελέτησε τα στοιχεία των επιδίκων λογαριασμών και γενικότερα την παρούσα υπόθεση. Κατά τη διάρκεια της ένορκης μαρτυρίας του παρουσίασε νέες αναδομημένες καταστάσεις των επίμαχων λογαριασμών (Τεκμήρια 42-45). Εξηγώντας τα επιστημονικά δεδομένα που λήφθηκαν υπόψη για την ετοιμασία τους, ο εν λόγω μάρτυρας επισήμανε ότι η Ενάγουσα προχώρησε σε περιορισμό της οικονομικής αξίωσης της. Συγκεκριμένα είπε ότι η Ενάγουσα, με βάση τις νέες αναθεωρημένες καταστάσεις λογαριασμών, αξιώνει τα πιο κάτω ποσά ως οφειλόμενα από τους Εναγομένους: (α) τρεχούμενος λογαριασμός με όριο υπερανάληψης - €7.524,53 πλέον τόκο προς 10,5% ετησίως επί ποσού αυτού από 30.04.22 μέχρι εξόφλησης, του τόκου κεφαλαιοποιημένου την 30η Ιουνίου και 31ην Δεκεμβρίου κάθε έτους μέχρι εξόφλησης, (β) λογαριασμός δανείου - €296.173,27 πλέον τόκο προς 8% ετησίως επί ποσού αυτού από 30.04.22 μέχρι εξόφλησης, του τόκου κεφαλαιοποιημένου την 30η Ιουνίου και 31ην Δεκεμβρίου κάθε έτους μέχρι εξόφλησης, (γ) λογαριασμός πιστωτικής κάρτας (mastercard) - €9.975,39 πλέον τόκο προς 12,75% ετησίως επί ποσού αυτού από 30.04.22 μέχρι εξόφλησης, του τόκου κεφαλαιοποιημένου την 30η Ιουνίου και 31ην Δεκεμβρίου κάθε έτους μέχρι εξόφλησης, (δ) λογαριασμός πιστωτικής κάρτας (χρυσή visa) - €12.874,56 πλέον τόκο προς 12,75% ετησίως επί ποσού αυτού από 30.04.22 μέχρι εξόφλησης, του τόκου κεφαλαιοποιημένου την 30η Ιουνίου και 31ην Δεκεμβρίου κάθε έτους μέχρι εξόφλησης. Παράλληλα ο μάρτυρας διευκρίνισε ότι προσωπικά δεν είχε ανάμιξη στην παραχώρηση των πιο πάνω πιστωτικών διευκολύνσεων ή με την υπογραφή αυτών των εγγράφων. Είχε όμως, όπως είπε, εμπλοκή στην ετοιμασία και έλεγχο των νέων αναδομημένων καταστάσεων λογαριασμών. Σε σχέση με τον υπολογισμό των πιο πάνω τόκων που ασχολήθηκε, είπε τα εξής: (α) τρεχούμενος λογαριασμός με όριο υπερανάληψης - τόκος προς 10,5% = βασικό επιτόκιο 5,75% + περιθώριο 3% + τόκος υπερημερίας 2% από 18.07.13 (ημερομηνία τερματισμού) μέχρι 24.11.13 και 1,75% από 25.11.13, (β) λογαριασμός δανείου - τόκο προς 8% = βασικό επιτόκιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας 0,5% + περιθώριο 5,75% + τόκος υπερημερίας 2% από 18.07.13 (ημερομηνία τερματισμού) μέχρι 24.11.13 και 1,75% από 25.11.13, (γ) λογαριασμός πιστωτικής κάρτας (mastercard) - τόκος προς 12,75% από 31.05.11 (προηγουμένως το επιτόκιο που χρεωνόταν ήταν μηδενικό), (δ) λογαριασμός πιστωτικής κάρτας (χρυσή visa) - τόκος προς 12,75% από 31.05.11 (προηγουμένως το επιτόκιο που χρεωνόταν ήταν μηδενικό). Για την μετατροπή ποσού από Λίρες Κύπρου σε Ευρώ, ο μάρτυρας είπε ότι χρησιμοποίησε ισοτιμία αλλαγής 1,7472%. Πρώτος μάρτυρας της κοινής υπεράσπισης των Εναγομένων ήταν ο Εναγόμενος
  20. Η κυρίως εξέταση του είναι η γραπτή δήλωση του που κατατέθηκε ως Ένδειξη 'Γ'. Στη συνέχεια τέθηκε κάτω από τη βάσανο της αντεξέτασης από το συνήγορο της Ενάγουσας. Ο Εναγόμενος 1 αναγνωρίζει ότι έλαβε το επίμαχο δάνειο που ήταν για το ποσό των Λ.Κ.£105.000 (όπως ήταν τότε το νόμισμα της Κυπριακής Δημοκρατίας), ότι είχε τον εν λόγω τρεχούμενο λογαριασμό ορίου υπερανάληψης και ότι είχε τις συγκεκριμένες πιστωτικές κάρτες (χρυσής και mastercard). Ακόμη παραδέχεται ότι η Εναγόμενη 2 που είναι η πρώην σύζυγος του υποθήκευσε το ακίνητο που αναφέρεται στην αγωγή. Σε σχέση μ' αυτές τις πιστωτικές διευκολύνσεις ο Εναγόμενος 1 είπε ότι από το συγκεκριμένο δάνειο δεν έλαβε ποσό επειδή η Ενάγουσα το χρησιμοποίησε για να εξοφληθεί άλλο προηγούμενο δικό του δάνειο που είχε μαζί της. Σε κάθε περίπτωση δεν αποδέχεται την αύξηση του περιθωρίου, για την οποίαν ενημερώθηκε για πρώτη φορά κατά την εκδίκαση της υπόθεσης στο Δικαστήριο, επειδή ουδέποτε αποδέχτηκε κάτι τέτοιο. Σε ότι αφορά τις δύο πιστωτικές κάρτες, ο Εναγόμενος 1, αφού αναγνώρισε την υπογραφή τους στις σχετικές αιτήσεις (Τεκμήρια 7 & 9), αναφέρει ότι ουδέποτε υπέγραψε ανανέωση της ισχύος τους, ούτε συγκατατέθηκε σε αύξηση του ορίου τους και ούτε είχε συμφωνήσει να πληρώνει τόκο στα υπόλοιπα τους. Αναγνωρίζει μόνο χρεώσεις για τις οποίες υπάρχουν αποδείξεις με την υπογραφή του. Τα δε συμφωνητικά έγγραφα ετοιμάστηκαν από την Ενάγουσα και απλά αυτός κλήθηκε και τα υπέγραψε. Όπως ο εν λόγω Εναγόμενος είπε, οι όροι των συμφωνιών ήταν τυποποιημένοι και του είχαν επιβληθεί χωρίς καμία διαπραγμάτευση. Ούτε του είχε δοθεί αντίγραφο των συμφωνιών αυτών πριν την υπογραφή τους ώστε να συμβουλευτεί δικηγόρο. Στην αναφορά του αυτή ενέταξε τον όρο για δικαίωμα της Ενάγουσας να μεταβάλλει μονομερώς το βασικό επιτόκιο και την προσαύξηση, τον οποίον κατόπιν συμβουλής που έλαβε από το δικηγόρο του θεωρεί καταχρηστικό. Ο Εναγόμενος 1 ακόμη αναφέρει ότι η Ενάγουσα δεν είχε δικαίωμα να αλλάξει το βασικό επιτόκιο που είχε καθορίσει η Κεντρική Τράπεζα σύμφωνα με το Τεκμήριο 40, το οποίο, κατά την άποψη του, ισχύει και για τους τέσσερις επίμαχους λογαριασμούς. Σε σχέση με τη διεύθυνση που διέμενε κατά τον ουσιώδη χρόνο, ο Εναγόμενος 1 είπε ότι ενοικίαζε διαμέρισμα στην οδό [ ] αρ.6, διαμέρισμα 102, [ ] Πάφος. Ερωτώμενος για τη διεύθυνση Palepaphos Restaurant, Kouklia Village, 8500 Paphos είπε ότι αυτή είναι η διεύθυνση της πρώην συζύγου του. Δεύτερος και τελευταίος μάρτυρας υπεράσπισης ήταν η 'Άννα Θεολόγου (ΜΥ2). Είναι κάτοχος πτυχίου Οικονομικών, πτυχίου Διοίκησης Επιχειρήσεων και μεταπτυχιακού στα Νομισματικά και Χρηματοοικονομικά. Από το έτος 2015 παρουσιάζεται στα Κυπριακά Δικαστήρια δίδοντας μαρτυρία ως πραγματογνώμονας σε οικονομικές διαμάχες επί τραπεζικών θεμάτων αλλά και γενικότερα επί οικονομικών διαφορών. Αναφερόμενη στα Τεκμήρια 1 και 2, η ΜΥ2 είπε ότι επειδή πρόκειται για συμφωνία που συνομολογήθηκε το έτος 2005, το βασικό επιτόκιο στηριζόταν στο επιτόκιο αναφοράς της Κεντρικής Τράπεζας, το οποίο και χρησιμοποιείτο από τις τράπεζες ως βασικό. Αυτό ίσχυε μέχρι που η Κύπρος εντάχθηκε στο μηχανισμό στήριξης για την προσχώρηση της στην Ευρωπαϊκή Ένωση οπότε η διαδικασία άλλαξε. Από την 01.01.08 οι τράπεζες κλήθηκαν να μετατρέψουν τα βασικά επιτόκια σε Λίρες Κύπρου σε επιτόκια αναφοράς σε Ευρώ της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Προς τούτο υπάρχουν ανακοινώσεις της Κεντρικής Τράπεζας (Τεκμήριο 40), οι οποίες υποχρεώνουν όλα τα πιστωτικά ιδρύματα σε συμμόρφωση. Σύμφωνα με την μάρτυρα, επειδή όλες οι πιστωτικές διευκολύνσεις ότι είδος και να είναι θεωρούνται μια μορφή δανειοδότησης, οι πιο πάνω ανακοινώσεις αφορούν όλα τα είδη πιστωτικών διευκολύνσεων. Για τις χρεώσεις που εμφανίζονται σε μια κατάσταση λογαριασμού η εν λόγω μάρτυρας είπε ότι πρέπει να υπάρχει αποδεικτικά στοιχεία που να δείχνουν τη σύμφωνο γνώμη του δανειολήπτη. Εξηγώντας τι είναι το επιτόκιο περιθωρίου, η ΜΥ2 ανάφερε ότι αντικατοπτρίζει το ρίσκο που η τράπεζα αναλαμβάνει στη δανειοδότηση του συγκεκριμένου δανειολήπτη. Στο ρίσκο περιλαμβάνεται και το κέρδος που θα εισπράξει η τράπεζα. Οποιαδήποτε αλλαγή στο επιτόκιο περιθωρίου δικαιολογείται όταν αυξάνεται το ρίσκο από τον πελάτη και εφόσον συμφωνεί στην μεταβολή και ο δανειολήπτης. Από την άλλη, η τράπεζα δικαιούται να μεταβάλλει το βασικό επιτόκιο βάσει των ανακοινώσεων της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας. Όπως είπε, το βασικό επιτόκιο αφορά το κόστος άντλησης του ποσού του δανείου. Τα επιτόκια αντλούνται από τη χρηματαγορά αμερόληπτα και αποτυπώνουν το κόστος δανειοδότησης της συγκεκριμένης ημέρας. Τέτοια είναι το Euribor και το Libor είναι διατραπεζικά επιτόκια που χρησιμοποιούνται μεταξύ των τραπεζών αλλά και μεταξύ χρηματαγοράς τραπεζών ώστε η τράπεζα να δανειοδοτήσει το ανάλογο ποσό στον δανειολήπτη. Κοιτάζοντας το Τεκμήριο 30 της παρούσας αγωγής, η ΜΥ2 επισήμανε ότι η κατάσταση λογαριασμού θα έπρεπε να αναφέρει το επιτόκιο που χρησιμοποιείται ως δικαιολογητικό στο ποσό των τόκων. Τελικές Αγορεύσεις: Όλες οι πλευρές στις αγορεύσεις τους προσπάθησαν με εμπεριστατωμένη νομική επιχειρηματολογία αλλά και με σχολιασμό μερών της προσκομισθείσας μαρτυρίας καθώς και με αναφορά σε νομοθεσίες και παραπομπή σε νομολογία που θεωρούν ότι υποστηρίζουν την εκδοχή τους, να πείσουν για την ορθότητα των θέσεων και εισηγήσεων τους. Το περιεχόμενο τους δεν χρειάζεται να επαναδιατυπωθεί καθότι δεν θα εξυπηρετήσει οποιοδήποτε πρακτικό σκοπό. Εκεί και όπου κρίνεται ότι χρειάζεται θα γίνεται ειδική αναφορά σε νομικά επιχειρήματα των συνηγόρων. Παραδεκτά γεγονότα και μη αμφισβητούμενα γεγονότα: Προτού ασχοληθώ με την αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας θεωρώ χρήσιμο να αναφερθώ σε γεγονότα που προκύπτουν να είναι παραδεκτά μέσα από τα δικόγραφα καθώς επίσης σε γεγονότα που είτε αποτελούν κοινό έδαφος των διαδίκων είτε δεν αμφισβητήθηκαν μέσα από την εκδίκαση της αγωγής. Συγκεκριμένα:

(1)Η Ενάγουσα ήταν κατά τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο και εξακολουθεί να είναι μέχρι σήμερα εταιρεία περιορισμένης ευθύνης δεόντως εγγεγραμμένη σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία.
(2)Υπό την ιδιότητα του τραπεζικού οργανισμού που είναι η Ενάγουσα ασκούσε κατά τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο και συνεχίζει να ασκεί τραπεζικές εργασίες σε όλη την Κύπρο.
(3)Ο Εναγόμενος 1 είναι πρώην σύζυγος της Εναγομένης 2 και αμφότεροι κατά τον ουσιώδη για την παρούσα αγωγή χρόνο διέμεναν και συνεχίζουν να διαμένουν στην επαρχία Πάφου.
(4)Δυνάμει συμφωνητικού εγγράφου ημερ. 04.04.05 που συνομολογήθηκε στην Πάφο και υπογράφηκε μεταξύ της Ενάγουσας και του Εναγομένου 1, η Ενάγουσα θα παραχωρούσε πιστωτικές διευκολύνσεις ύψους €8.543,01 με συμβατικό επιτόκιο 9,5% (ήτοι βασικό επιτόκιο 5,25% πλέον επιτόκιο περιθωρίου / προσαύξηση 4,25%) που θα ήταν κυμαινόμενης μορφής και στη βάση άλλων όρων (Τεκμήρια 1 & 2).
(5)Προς το σκοπό αυτό ανοίχτηκε και λειτούργησε ο τρεχούμενος λογαριασμός ορίου υπερανάληψης αρ. [ ].
(6)Ακολούθως δυνάμει σύμβασης δανείου ημερ. 10.08.07 που συνομολογήθηκε στην Πάφο και υπογράφηκε μεταξύ της Ενάγουσας και του Εναγομένου 1, η Ενάγουσα θα παραχωρούσε επιπλέον πιστωτικές διευκολύνσεις ύψους €179.403,15 υπό τη μορφή δανείου, με συμβατικό επιτόκιο 7,5% (βασικό επιτόκιο 4,5 πλέον επιτόκιο περιθωρίου / προσαύξηση 3%) που θα μεταβαλλόταν στην πορεία, το οποίο δάνειο θα είναι πληρωτέο σε πρώτη ζήτηση ή δια 120 μηνιαίων δόσεων ύψους €2.128,92 έκαστη με την πρώτη δόση πληρωτέα την 02.10.07 (Τεκμήριο 5).
(7)Προς το σκοπό αυτό ανοίχτηκε και λειτούργησε ο λογαριασμός δανείου αρ. [ ].
(8)Δυνάμει γραπτής βεβαίωσης ημερ. 04.04.05, η Εναγόμενη 2 βεβαιώνει ότι έλαβε γραπτή ενημέρωση από την Ενάγουσα αναφορικά με τους όρους βάση των οποίων η Ενάγουσα θα παραχωρούσε πιστωτικές διευκολύνσεις ύψους €8.543,01 στον Εναγόμενο 1 υπό τη μορφή τρεχούμενου λογαριασμού με όριο υπερανάληψης (Τεκμήρια 13 & 14).
(9)Δυνάμει εγγράφου εγγύησης ημερ.04.04.05 που υπέγραψε, η Εναγόμενη 2 εγγυήθηκε προσωπικά από κοινού / αλληλέγγυα με τον Εναγόμενο 1 και/ή κεχωρισμένα όλες τις υποχρεώσεις του τελευταίου σχετικά με τον τρεχούμενο λογαριασμό με όριο υπερανάληψης μέχρι ποσού €8.543,01 πλέον τόκους και έξοδα (Τεκμήριο 11).
(10)Με βάση άλλη γραπτή βεβαίωση ημερ. 10.08.07, η Εναγόμενη 2 βεβαιώνει ότι έλαβε γραπτή ενημέρωση από την Ενάγουσα αναφορικά με τους όρους σύμφωνα με τους οποίους η Ενάγουσα θα παραχωρούσε το προαναφερόμενο δάνειο στον Εναγόμενο 1 (Τεκμήριο 19).
(11)Δυνάμει ξεχωριστού εγγράφου ημερ. 10.08.07 που υπέγραψε, η Εναγόμενη 2 εγγυήθηκε προσωπικά από κοινού / αλληλέγγυα με τον Εναγόμενο 1 και/ή κεχωρισμένα όλες τις υποχρεώσεις του τελευταίου σχετικά με τη υποχρεώσεις του που πηγάζουν από τη σύμβαση δανείου μέχρι ποσού €179.403,15 πλέον τόκους και έξοδα (Τεκμήριο 18).
(12)Προς περαιτέρω εξασφάλιση των υποχρεώσεων του Εναγομένου 1 που πηγάζουν από τη συμφωνία παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων υπό τη μορφή τρεχούμενου λογαριασμού με όριο υπερανάληψης ημερ. 04.04.05 καθώς επίσης υπό τη μορφή δανείου ημερ. 10.08.07, η Εναγόμενη 2 υποθήκευσε προς όφελος της Ενάγουσας τα πιο κάτω ακίνητα στα οποία είναι η εγγεγραμμένη ιδιοκτήτρια τους υπογράφοντας γι' αυτό σχετικές συμβάσεις και δηλώσεις υποθήκευσης ακινήτων ημερ. 04.03.04, 21.08.06 και 10.08.07 αντίστοιχα σε συνδυασμό με τα σχετικά έγγραφα υποθήκης (Τεκμήρια 20, 21 & 22) και άλλο μεταγενέστερο έγγραφο που επίσης η εν λόγω Εναγόμενη υπέγραψε για τον σκοπό αυτό (επιστολή ημερ. 10.08.07 απευθυνόμενη στην Ενάγουσα από την Εναγόμενη 2 - Τεκμήρια 24Α & 24Β): (α) Υ768/04 - αρ. εγγραφής [ ], Φ/Σχ. L1/56, τεμάχιο 88, χωράφι, κοινότητα Κουκλιών, επαρχία Πάφου, στο οποίο υπάρχει κτίριο μη εγγεγραμμένο, μερίδιο όλο - μέχρι ποσού Λ.Κ.£55.000 (όπως ήταν τότε το νόμισμα της Κυπριακής Δημοκρατίας) πλέον κυμαινόμενο τόκο και έξοδα, (β) Υ4004/06 - αρ. εγγραφής [ ], Φ/Σχ. L1/56, τεμάχιο 88, χωράφι, κοινότητα Κουκλιών, επαρχία Πάφου, στο οποίο υπάρχει κτίριο μη εγγεγραμμένο, μερίδιο όλο - μέχρι ποσού Λ.Κ.£34.000 (όπως ήταν τότε το νόμισμα της Κυπριακής Δημοκρατίας) πλέον κυμαινόμενο τόκο και έξοδα, (γ) Υ4526/07 - αρ. εγγραφής [ ], Φ/Σχ. L1/56, τεμάχιο 88, χωράφι, κοινότητα Κουκλιών, επαρχία Πάφου, στο οποίο υπάρχει κτίριο μη εγγεγραμμένο, μερίδιο όλο - μέχρι ποσού Λ.Κ.£36.000 (όπως ήταν τότε το νόμισμα της Κυπριακής Δημοκρατίας) πλέον κυμαινόμενο τόκο και έξοδα.
(13)Επειδή η Ενάγουσα θεώρησε ότι ο Εναγόμενος 1 δεν ήταν συνεπής με τις συμβατικές / οικονομικές υποχρεώσεις του που απορρέουν από τις πιο πάνω διαφορετικές περιπτώσεις παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων, ετοίμασε προειδοποιητικές επιστολές ημερ. 11.04.13 και 21.05.13 που απευθύνονταν στον εν λόγω Εναγόμενο ως πρωτοφειλέτης που είναι καλώντας τον να επανορθώσει εντός 21 ημερών (Τεκμήρια 25 & 26).
(14)Παράλληλα η Ενάγουσα ετοίμασε επιστολές ημερ. 11.04.13 και 21.05.13 που απευθύνονταν στην Εναγόμενη 2 ως εγγυήτρια που είναι, ενημερώνοντας την για την πιο πάνω εξέλιξη (Τεκμήρια 25 & 26).
(15)Επειδή ουδεμία ανταπόκριση υπήρξε από οποιονδήποτε Εναγόμενο και επειδή η Ενάγουσα θεώρησε ότι ο Εναγόμενος 1 με στην στάση και συμπεριφορά του παραβίασε τις υποχρεώσεις συμβατικές / οικονομικές υποχρεώσεις του που απορρέουν από τις πιο πάνω διαφορετικές περιπτώσεις παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων, ετοίμασε επιστολή ημερ. 18.07.13 με την οποίαν ενημερώνει τον Εναγόμενο 1 ως πρωτοφειλέτης που είναι ότι τερματίζει τις συμβάσεις και/ή συμφωνίες παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων και κατ' επέκταση τη λειτουργία των επίμαχων λογαριασμών.
(16)Η Ενάγουσα ετοίμασε επιστολή ημερ. 18.07.13 με την οποίαν ενημερώνει την Εναγόμενη 2 ως εγγυήτρια και ενυπόθηκος οφειλέτης που είναι ότι έχει τερματίσει τις συμβάσεις και/ή συμφωνίες παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων και κατ' επέκταση τη λειτουργία των επίμαχων λογαριασμών (Τεκμήριο 27). Τα πιο πάνω γεγονότα αποτελούν αναπόσπαστο μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου. Στρέφω ευθύς την προσοχή μου στην αξιολόγηση της προσαχθείσας μαρτυρίας. Αξιολόγηση μαρτυρίας: Η αξιολόγηση του μαρτυρικού υλικού που παρουσιάζεται στη δίκη αποτελεί σημαντικό καθήκον του Δικαστηρίου. Πρόκειται για πολυσύνθετο και λεπτό έργο μεγάλης σημασίας που πρέπει να εκτελείται με προσοχή και επιμέλεια. Στην υπόθεση C & A Pelekanos Associates Ltd
(1999)1(B) Α.Α.Δ. 1273 λέχθηκαν, μεταξύ άλλων, τα πιο κάτω: «Η αξιολόγηση προφορικής μαρτυρίας είναι άρρηκτα συνυφασμένη με την αξιοπιστία του μάρτυρα. Η εντύπωση που αφήνει στο δικαστήριο, αγαθή ή δυσμενής, είναι παράγων εξαιρετικής σπουδαιότητας για την κρίση της αξιοπιστίας. Ο τελευταίος είναι όρος πολυσήμαντος. Η εμφάνιση και συμπεριφορά του μάρτυρα ενόσω καταθέτει, οι αντιδράσεις του, κατά πόσο δηλαδή είναι φυσικές ή αφύσικες, ο τρόπος που απαντά, η νευρικότητα ή η επιφυλακτικότητα του, ή η ιδιοσυγκρασία που εκδηλώνει, είναι μεταξύ των σημείων που μόνο ο πρωτόδικος δικαστής που τον είδε και τον άκουσε μπορεί να παρατηρήσει. Και στη συνέχεια να τα χρησιμοποιήσει υπό το πρίσμα της πείρας που διαθέτει και της γνώσης του της ανθρώπινης φύσης για να εκτελέσει το πιο σημαντικό και δυσκολότερο ίσως καθήκον του, την εύρεση της αλήθειας.» Κατά την ακροαματική διαδικασία παρακολούθησα με ιδιαίτερη προσοχή τους μάρτυρες που προσήλθαν. Πρόκειται για τους άμεσα εμπλεκόμενους και πρωταγωνιστές της υπόθεσης αυτής. Ενόσω αυτοί κατέθεταν στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης είχα την ευκαιρία να δω τον τρόπο που απαντούσαν τις διάφορες ερωτήσεις που τους υποβάλλονταν, την πηγή της γνώσης τους, το καλό ή κακό μνημονικό τους, την παρουσία ή απουσία είτε ουσιαστικών αντιφάσεων είτε υπερβολών στην μαρτυρία τους και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα (Χρίστου ν. Ηροδότου κ.ά.
(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 676, Γεώργιος και Σπύρος Τσαππή Λτδ ν. Πολυβίου
(2009)1(Α) Α.Α.Δ. 339 και Κυριάκου ν. Γ. Νικόλας (Μακρή) Λτδ
(2009)1(Β) Α.Α.Δ. 869). Η αξιολόγηση της μαρτυρίας των εν λόγω μαρτύρων έγινε με βάση το περιεχόμενο, την ποιότητα, την πειστικότητα και τη σύγκριση της με το υπόλοιπο μαρτυρικό υλικό. Τα όσα αναφέρονται από τους μάρτυρες συναρτώνται, αντιπαραβάλλονται και συγκρίνονται με το υπόλοιπο μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον μου αλλά και με τις δικογραφημένες θέσεις των μερών προκειμένου να διερευνηθεί η αντικειμενικότητα των εκατέρωθεν εκδοχών (Mossa (Mussa) Mohammed Mustafa ν. Ανδρέα Κακουρή κ.α.
(2002)1 Α.Α.Δ. 165). Το δε μαρτυρικό υλικό δεν εξετάστηκε μικροσκοπικά ή αποσπασματικά αλλά αξιολογήθηκε ως ενιαίο σύνολο και με λογική προσέγγιση επί της ουσίας του. Σε ότι αφορά την αξιολόγηση μαρτυρίας ατόμου που καταθέτει με την ιδιότητα του εμπειρογνώμονα, το Δικαστήριο θα πρέπει πρώτα να πεισθεί ότι ο μάρτυρας είναι εμπειρογνώμονας στο τομέα που καταθέτει. Ποιος μπορεί να θεωρηθεί πραγματογνώμονας και να καταθέσει στο Δικαστήριο υπό αυτή την ιδιότητα εξηγείται μέσα από την υπόθεση Νικολάου v. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση Αρ. 162/2014 ημερομηνίας 02.05.17, στην οποίαν και παραπέμπω. Εφόσον το Δικαστήριο κρίνει ότι ο εν λόγω μάρτυρας είναι όντως εμπειρογνώμονας στον τομέα που κλήθηκε να καταθέσει, προχωρεί να να εξετάσει αν με τη μαρτυρία του έχει δώσει τα αναγκαία επιστημονικά κριτήρια έτσι ώστε να καταστήσει ικανό το Δικαστήριο να ελέγξει την ακρίβεια των συμπερασμάτων του, προκειμένου να σχηματίσει τη δική του ανεξάρτητη κρίση με την εφαρμογή των κριτηρίων πάνω στα γεγονότα που έχουν αποδειχθεί με μαρτυρία. η μαρτυρία εμπειρογνωμόνων δεν δεσμεύει το Δικαστήριο αλλά απλώς το βοηθά και αφού λάβει υπόψη και την υπόλοιπη μαρτυρία να καταλήξει στα δικά του ανεξάρτητα συμπεράσματα. Όπως ακόμη λέχθηκε στην υπόθεση R. v. Matheson [1958] 2 All E.R. 87, το Δικαστήριο δικαιούται να διαφοροποιήσει τη θέση του και να μη δεχθεί τη μαρτυρία ενός εμπειρογνώμονα νοουμένου ότι υπάρχουν οι συνθήκες εκείνες που να δικαιολογούν τέτοια κατάληξη και το δικαστήριο να εξηγεί γιατί. Να αναφέρω από τώρα ότι έχω θέσει ενώπιον μου το σύνολο του μαρτυρικού υλικού που έχει προσαχθεί, περιλαμβανομένου το περιεχόμενο των εγγράφων που κατατέθηκαν ως τεκμήρια. Έχω ακόμη θέσει ενώπιον μου τα γεγονότα που προκύπτουν να είναι παραδεκτά μέσα από τα δικόγραφα καθώς και τα γεγονότα που είτε αποτελούν κοινό έδαφος των μερών είτε δεν έχουν αμφισβητηθεί από τους διαδίκους. Περαιτέρω έχω λάβει υπόψη μου τις εμπεριστατωμένες νομικές επιχειρηματολογίες των συνηγόρων, οι οποίες οφείλω να πω ότι επικεντρώθηκαν στα ουσιώδη ζητήματα της υπόθεσης. Να σημειωθεί επίσης ότι η αξιολόγηση του μαρτυρικού υλικού έγινε έχοντας κατά νου όλες τις εισηγήσεις των μερών. Με γνώμονα τα πιο πάνω προχωρώ σε αξιολόγηση της μαρτυρίας που τέθηκε ενώπιον μου, πάντοτε σε σχέση με τα επίδικα θέματα της υπόθεσης. Ο ΜΕ1 έκανε πολύ καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Πρόκειται για έμπειρο λειτουργό της Ενάγουσας που φαίνεται να βρίσκεται στην υπηρεσία της για πολλά χρόνια. Η ανάθεση σ' αυτόν της παρακολούθησης των λογαριασμών του Εναγομένου 1 και η ευθύνη της κατοχής, του ελέγχου και της φύλαξης των εγγράφων που σχετίζονται με τους λογαριασμούς αυτούς, έδωσε την ευκαιρία στον εν λόγω μάρτυρα να έχει πρόσβαση στα εν λόγω έγγραφα και γενικότερα στο περιεχόμενο των υπηρεσιακών φακέλων που αφορούν την παρούσα αγωγή. Αυτό του έδωσε τη δυνατότητα να ενημερωθεί για τα περιστατικά που περιβάλλουν τις περιπτώσεις πιστωτικής διευκόλυνσης που έλαβε ο Εναγόμενος
  1. Ο εν λόγω μάρτυρας προσήλθε στο Δικαστήριο και εξιστόρησε μόνο αυτά που βρίσκονταν στη σφαίρα της προσωπικής του γνώσης. Χωρίς περιστροφές ξεκαθάρισε ότι ο ίδιος δεν ήταν παρών κατά τη σύναψη των συμφωνιών για χορήγηση πιστωτικών διευκολύνσεων στον Εναγόμενο
  2. Η μαρτυρία του χαρακτηρίζεται από ευθύτητα και ειλικρίνεια. Στις ερωτήσεις που του υπεβλήθηκαν απαντούσε άμεσα και επί της ουσίας τους δίχως να φλυαρεί και να προσπαθεί να παραπλανήσει. Η μαρτυρία του δύναται να διαχωριστεί σε τρία μέρη. Η πρώτη πτυχή της μαρτυρίας του παραπέμπει σε παραδεκτά γεγονότα, σε γεγονότα που αποτελούν κοινό έδαφος των διαδίκων και σε γεγονότα που δεν αμφισβητήθηκαν μέσα από την εκδίκαση της αγωγής. Χωρίς αμφιβολία τα αποδέχομαι. Τέτοια γεγονότα είναι το καθεστώς υπό το οποίο ασκεί επαγγελματικές δραστηριότητες η Ενάγουσα, η επαγγελματική σχέση της Ενάγουσας με τον Εναγόμενο 1 που είχε τη μορφή χορήγησης πιστωτικών διευκολύνσεων από την Ενάγουσα στον Εναγόμενο 1 μέσω τρεχούμενου λογαριασμού με όριο υπερανάληψης και μέσω δανείου δυνάμει σχετικών συμβάσεων, το πλαίσιο εμπλοκής της Εναγομένης 2 στην παρούσα υπόθεση δηλαδή συμφωνητικό έγγραφο εγγύησης των υποχρεώσεων του Εναγομένου 1 που απορρέουν από τις πιο πάνω δύο περιπτώσεις χορήγησης πιστωτικών διευκολύνσεων στον πρωτοφειλέτη (Εναγόμενο 1) και η εγγραφή των τριών προαναφερόμενων υποθηκών προς όφελος της Ενάγουσας που όλες αφορούν το ίδιο ακίνητο που είναι ιδιοκτησίας της Εναγομένης
  3. Στην ίδια κατηγορία ανήκουν τα γεγονότα που αφορούν την ετοιμασία προειδοποιητικών επιστολών και επιστολής τερματισμού των συμβάσεων και της λειτουργίας των σχετικών λογαριασμών οι οποίες απευθύνονται τόσο στον Εναγόμενο 1 όσο και στην Εναγόμενη
  4. Το δεύτερο σκέλος της μαρτυρίας του ασχολείται με αναφορές που παρουσιάζουν γεγονότα, τα οποία αποδεικνύονται ότι διαδραματίστηκαν από πραγματική μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου. Στην απουσία άλλης περί του αντιθέτου μαρτυρίας που να τα αντικρούει, δεν έχω κανένα λόγο να μην αποδεχτώ το κομμάτι αυτό της μαρτυρίας του ΜΕ
  5. Ουδέποτε ο μάρτυρας αυτός μου έδωσε την εντύπωση ότι απέκρυψε γεγονότα που γνωρίζει ή ότι προέβηκε σε αναφορές που εν γνώσει του δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. Το γεγονός της επιβεβαίωσης της από άλλο μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον μου και της μη αντίκρουσης της από άλλη μαρτυρία, σε συνδυασμό με την απουσία οποιουδήποτε στοιχείου που θα έπληττε την αξιοπιστία της, είναι παράγοντες που της προσδίδουν αποδεικτική βαρύτητα και πειστικότητα (Ζαμπάς v. A & G Tsiarkezos Constructions Ltd
(1998)1 Α.Α.Δ. 820). Για καλύτερη αντίληψη του σκεπτικού του Δικαστηρίου τα πιο κάτω είναι σχετικά. Ο μάρτυρας ανέφερε άλλες δύο περιπτώσεις, επιπρόσθετες των πιο πάνω, όπου η Ενάγουσα παρείχε πιστωτικές διευκολύνσεις στον Εναγόμενο
  1. Αμφότερες αφορούν την έκδοση και παράδοση δύο πιστωτικών καρτών με όριο Λ.Κ.£1.000 η κάθε μία. Πρόκειται για πιστωτικές κάρτες τύπου χρυσή και Mastercard. Τα Τεκμήρια 7 και 9 είναι οι δύο γραπτές αιτήσεις που υπεβλήθηκαν από τον Εναγόμενο 1 και αφορούν την έκδοση και παράδοση των πιο πάνω δύο ειδών πιστωτικής κάρτας. Αμφότερα έγγραφα περιέχουν συγκεκριμένους όρους. Τόσο στο Τεκμήριο 7 όσο και στο Τεκμήριο 9 υπάρχει η υπογραφή του Εναγομένου
  2. Στην μαρτυρία του ο Εναγόμενος 1 όχι μόνο δεν αμφισβήτησε την ύπαρξη της υπογραφής του αλλά αναγνώρισε αυτή που εμφανιζόταν στα δύο αυτά έγγραφα ως τη δική του υπογραφή. Οι αιτήσεις αυτές αφού εξετάστηκαν, εγκρίθηκαν από την Ενάγουσα. Κατά το χρόνο έγκρισης της αίτησης για πιστωτική κάρτα τύπου χρυσή visa το επιτόκιο ήταν 11% το οποίο στην πορεία μεταβαλλόταν Σε ότι αφορά την πιστωτική κάρτα τύπου mastercard, κατά το χρόνο έγκρισης της αίτησης της, το επιτόκιο ήταν 11,5% το οποίο στην πορεία μεταβαλλόταν. Συνεπώς οι περιπτώσεις όπου η Ενάγουσα χορήγησε τον Εναγόμενο 1 με πιστωτικές διευκολύνσεις αυξάνονται πλέον κατά δύο με αποτέλεσμα να ανέρχονται συνολικά στις τέσσερις. Απέναντι στη μαρτυρία του εν λόγω μάρτυρα ότι οι επίμαχες πιστωτικές κάρτες εκδόθηκαν στη βάση των όρων που περιέχονται στα υπογραμμένα από τον Εναγόμενο 1 Τεκμήρια 7 και 9 αντίστοιχα και παραδόθηκαν στον Εναγόμενο 1, ουδεμία συγκεκριμένη και συνάμα αξιόπιστη μαρτυρία υπάρχει. Μάλιστα ότι για τη χρήση των εν λόγω πιστωτικών καρτών ανοίχτηκαν και λειτουργούσαν οι λογαριασμοί αρ. [ ] και [ ]. Έχουν κατατεθεί στο Δικαστήριο καταστάσεις λογαριασμών (αρχικές, αναδομημένες, αναθεωρημένες) που δείχνουν κίνηση κατά τον ουσιώδη χρόνο και κατ' επέκταση πιστοποιούν τη λειτουργία τους. Αυτό αποδεικνύει χρήση των πιστωτικών καρτών από τον κάτοχο τους που δεν μπορεί να είναι άλλος από το πρόσωπο προς όφελος και εις το όνομα του οποίου εκδόθηκαν οι συγκεκριμένες πιστωτικές κάρτες, δηλαδή τον Εναγόμενο
  3. Η χρήση αναπόφευκτα προϋποθέτει παράδοση των εν λόγω πιστωτικών καρτών στο ορθό πρόσωπο, δηλαδή τον Εναγόμενο
  4. Όλα αυτά αποτελούν αναπόσπαστο μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου. Περαιτέρω ο μάρτυρας ανάφερε ότι το ποσό του δανείου εκταμιεύτηκε. Πρόκειται για μια θέση που υποστηρίζεται από πραγματική μαρτυρία. Όπως ήδη λέχθηκε, το ποσό του δανείου ανέρχεται στις Λ.Κ.£105.
  5. Αν κάποιος κοιτάξει το Τεκμήριο που είναι η κατάσταση λογαριασμού του δανείου για την περίοδο από 10.08.07 μέχρι 31.12.13 θα διαπιστώσει ότι το ποσό του δανείου πιστώθηκε στον εν λόγω λογαριασμό σε τέσσερις δόσεις. Συγκεκριμένα στις 10.08.07 κατατέθηκαν τα ποσά Λ.Κ.£74.060,44 και Λ.Κ.£10.000 αντίστοιχα, στις 16.08.07 κατατέθηκε το ποσό Λ.Κ.£10.000 και στις 23.08.07 κατατέθηκε το ποσό Λ.Κ.£10.949,56, το άθροισμα των οποίων ανέρχεται στις Λ.Κ.£105.000 που είναι το συνολικό ποσό που εγκρίθηκε ως δάνειο για τον Εναγόμενο 1 (Τεκμήριο 5). Μελετώντας κάποιος πιο προσεκτικά το Τεκμήριο 30 θα αντιληφθεί ότι την ίδια ημέρα που κατατέθηκε το ποσό των Λ.Κ.£10.000 στον λογαριασμό δανείου, το ίδιο ποσό μεταφέρθηκε στον τρεχούμενο λογαριασμό. Το ίδιο συνέβηκε με τα ποσά Λ.Κ.£10.000 και Λ.Κ.£10.949,56, τα οποία την ίδια ημέρα της κατάθεσης τους στον λογαριασμό δανείου αμφότερα μεταφέρθηκαν στον τρεχούμενο λογαριασμό. Αν κάποιος κοιτάξει το Τεκμήριο 28 που είναι η κατάσταση του τρεχούμενου λογαριασμού για την περίοδο από 16.02.05 μέχρι 31.12.15 θα το διαπιστώσει. Σε σχέση δε με το ποσό Λ.Κ.£74.060,44 που κατατέθηκε στο λογαριασμό δανείου στις 10.08.07, την ίδια ημέρα το ποσό αυτό μεταφέρθηκε στο λογαριασμό [ ], πράγμα που σημειώνεται στο Τεκμήριο
  6. Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι το συνολικό ποσό του δανείου εκταμιεύτηκε σε τέσσερις δόσεις. Ο λογαριασμός δανείου πιστώθηκε με τα ποσά των δόσεων αυτών. Ο ίδιος λογαριασμός τις ίδιες ημέρες που πιστώθηκε με τα ποσά αυτά, χρεώθηκε με τα ίδια ποσά όταν αυτά μεταφέρθηκαν στον τρεχούμενο λογαριασμό και στο λογαριασμό [ ]. Ένα άλλο ζήτημα που προκύπτει ως γεγονός μέσα από τη μαρτυρία του ΜΕ1 είναι η αποστολή των προειδοποιητικών επιστολών, των ενημερωτικών επιστολών για τις προειδοποιήσεις που έγιναν, της επιστολής τερματισμού των τεσσάρων πλέον συμφωνητικών εγγράφων και της λειτουργίας των τεσσάρων πλέον επίμαχων λογαριασμών και της ενημερωτικής επιστολής για τερματισμό των συμφωνιών παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων. Τόσο οι επιστολές τερματισμού (Τεκμήρια 25 & 26) όσο και η επιστολή τερματισμού (Τεκμήριο 27) που έχουν ετοιμαστεί απευθύνονται στον Εναγόμενο 1 σημειώνοντας ως διεύθυνση αποστολής την οδό [ ] 6, διαμέρισμα 102, [ ] Πάφος. Οι δε ενημερωτικές επιστολές (για τις προειδοποιητικές επιστολές και για την επιστολή τερματισμού) που επίσης έχουν ετοιμαστεί απευθύνονται στην Εναγόμενη 2 σημειώνοντας ως διεύθυνση αποστολής την οδό [ ] 6, διαμέρισμα 102, [ ] Πάφος και την οδό [ ] 1, [ ], [ ], [ ] Πάφος. Μελετώντας έγγραφα που υπογράφει ο Εναγόμενος 1 παρατηρώ ότι ως διεύθυνση του δηλώνεται η οδός [ ] 6, διαμέρισμα 102, [ ] Πάφος. Τα έγγραφα στα οποία αναφέρομαι είναι τα εξής: (α) Αίτηση για χορήγηση πιστωτικών διευκολύνσεων υπό τη μορφή τρεχούμενου λογαριασμού με όριο υπερανάληψης ημερ. 04.04.05 - Τεκμήριο 2, (β) Σύμβαση τρεχούμενου λογαριασμού με όριο υπερανάληψης ημερ. 04.04.05 - Τεκμήριο 1, (γ) Σύμβαση δανείου ημερ. 10.08.07 - Τεκμήριο 5, Δεν διαφεύγει της προσοχής μου ότι στα Τεκμήρια 3 & 7 ο Εναγόμενος 1 έχει δηλώσει άλλη διεύθυνση. Ωστόσο θα πρέπει να λεχθεί ότι τα τεκμήρια αυτά έχουν συνομολογηθεί και υπογραφεί σε χρόνο προγενέστερο από το χρόνο σύναψης των προαναφερόμενων εγγράφων. Η δήλωση άλλης διεύθυνσης σε όλα τα πιο πάνω έγγραφα που υπογράφει ο Εναγόμενος 1 συνιστά επίσημη γνωστοποίηση στην Ενάγουσα νέας διεύθυνσης του Εναγομένου
  7. Επομένως διαπιστώνω ότι οι προειδοποιητικές επιστολές και η επιστολή τερματισμού απευθύνονται στον Εναγόμενο 1 στη διεύθυνση που ο ίδιος έχει δηλώσει και κοινοποιήσει στην Ενάγουσα. Σε ότι αφορά την Εναγόμενη 2, μελετώντας έγγραφα που υπογράφει η Εναγόμενη 2 παρατηρώ ότι ως διεύθυνση της δηλώνεται η οδός [ ] 6, διαμέρισμα 102, [ ] Πάφος. Τα έγγραφα στα οποία αναφέρομαι είναι τα εξής: (α) Συμφωνία εγγύησης ημερ. 04.04.05 - Τεκμήριο 11, (β) Γραπτή Βεβαίωση ημερ. 04.04.05 - Τεκμήριο 14, (γ) Γραπτή Συγκατάθεση ημερ. 11.10.11 - Τεκμήριο 17, (δ) Σύμβαση Δανείου ημερ. 10.08.07 - Τεκμήριο 18, (ε) Γραπτή Ενημέρωση Όρων ημερ. 10.08.07 - Τεκμήριο 19, (στ) Σύμβαση και Δήλωση Υποθηκεύσεως Ακινήτων - Τεκμήρια 20, 21 &
  8. Με βάση τα πιο πάνω και με γνώμονα ότι ουδεμία περαιτέρω αλλαγή διεύθυνσης είτε του Εναγομένου 1 είτε της Εναγομένης 2 έχει κοινοποιηθεί στην Ενάγουσα, εκείνο που διαπιστώνω είναι ότι οι ενημερωτικές επιστολές για τις προειδοποιητικές επιστολές και για την επιστολή τερματισμού απευθύνονται στην Εναγόμενη 2 στη διεύθυνση που η ίδια έχει δηλώσει και κοινοποιήσει στην Ενάγουσα. Ο ΜΕ1 ανάφερε ότι οι προειδοποιητικές επιστολές και η επιστολή τερματισμού έχουν αποσταλεί στον Εναγόμενο
  9. Επίσης ανάφερε ότι οι ενημερωτικές επιστολές για τις προειδοποιητικές επιστολές και για την επιστολή τερματισμού έχουν αποσταλεί στην Εναγόμενη
  10. Οι αναφορές του αυτές υποστηρίζονται από έγγραφα. Μέρος των Τεκμηρίων 25, 26 & 27 είναι έντυπα αποστολής των πιο πάνω επιστολών. Τα έντυπα αυτά φέρουν ημερομηνία 12.04.13 και 22.04.13 είναι σφραγισμένα από τις Ταχυδρομικές Υπηρεσίες και υπογραμμένα από αρμόδιο ταχυδρομικό υπάλληλο. Από τα έντυπα αυτά αποδεικνύεται ότι οι προειδοποιητικές επιστολές και η επιστολή τερματισμού έχουν αποσταλεί μέσω συστημένης οδού του ταχυδρομείου στον Εναγόμενο 1 καθώς επίσης οι ενημερωτικές επιστολές για τις προειδοποιητικές επιστολές και για την επιστολή τερματισμού έχουν αποσταλεί μέσω συστημένης οδού του ταχυδρομείου στην Εναγόμενη
  11. Ο τρίτος άξονας της μαρτυρίας του ΜΕ1 αφορά τοποθετήσεις που εκ των υστέρων έχουν τροποποιηθεί και περιοριστεί με μαρτυρία άλλου ατόμου. Πρόκειται για τις τοποθετήσεις του μάρτυρα σχετικά με τις οικονομικές αξιώσεις της Ενάγουσας όπως φαίνονται από τις καταστάσεις της κίνησης των τεσσάρων επίμαχων λογαριασμών. Μέσα από την εκ των υστέρων κατάθεση αναδομημένων / αναθεωρημένων / τροποποιημένων καταστάσεων λογαριασμών η Ενάγουσα προέβηκε σε αλλαγή και περιορισμό της υπό εξέταση οικονομικής αξίωσης της. Επιπλέον το κομμάτι αυτό της μαρτυρίας του ΜΕ1 περιέχει τοποθετήσεις του μάρτυρα ως προς τη θέση της Ενάγουσας που εφαρμοζόταν σε προσεγγίσεις της σε νομικής φύσεως θέματα. Οι θέσεις αυτές της Ενάγουσας δεν επεξηγούνται. Πέραν όμως αυτού, οι αναφορές αυτές δεν μπορούν να γίνουν αποδεχτές ένεκα του ότι ο μάρτυρας αυτός δεν κατέχει νομικές γνώσεις. Απλά επειδή είχε ερωτηθεί συγκεκριμένα στην αντεξέταση του, μετέφερνε απλά και λακωνικά τη θέση της Ενάγουσας που εφαρμοζόταν, η οποία έτσι και αλλιώς γίνεται αντιληπτή μέσα από τα διάφορα έγγραφα που κατατέθηκαν στο Δικαστήριο. Σε σχέση μ' αυτό αναφέρω ότι οι εν λόγω τοποθετήσεις του μάρτυρα δεν χρήζουν αξιολόγησης. Οι δε θέσεις της Ενάγουσας θα εξεταστούν στη συνέχεια ως μέρος των επίδικων νομικών θεμάτων της παρούσας αγωγής. Έπεται ότι δεν αποδίδω οποιαδήποτε βαρύτητα στο μέρος αυτό της μαρτυρίας του ΜΕ
  12. Το γεγονός αυτό δεν πλήττει το επίπεδο αξιοπιστίας του εν λόγω μάρτυρα, το οποίο διατηρήθηκε ακλόνητα υψηλό μέχρι το τέλος. Κάτω από αυτά τα δεδομένα αποδέχομαι την μαρτυρία του ΜΕ1, περιλαμβανομένων της Ένδειξης 'Α' και των Τεκμηρίων 1-6, 7-11, 14, 17-22, 24Α, 24Β & 25-27 που αποτελούν μέρος της, στο βαθμό και την έκταση που έχει σχολιαστεί πιο πάνω (Agapiou v. Panayiotou
(1988)1 C.L.R. 257 και Theomaria Estates Ltd v. Samuel Mason κ.α.
(2005)1 Α.Α.Δ. 256), ως αληθή και αξιόπιστη και ότι το περιεχόμενο της εκφράζει την αληθινή όψη των γεγονότων. Ο ΜΕ2 δημιούργησε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Ένεκα της εργασίας του στο Τμήμα Οριστικών Καθυστερήσεων (Recoveries) της Ενάγουσας μέχρι το έτος 2021, απέκτησε πρόσβαση στους υπηρεσιακούς φακέλους της παρούσας αγωγής με αποτέλεσμα να προχωρήσει σε μελέτη της υπόθεσης. Από την αρχή προσδιόρισε τον ρόλο που ο ίδιος διαδραμάτισε στην υπόθεση. Η εμπλοκή του στην υπόθεση είναι συγκεκριμένη και περιορισμένη. Ήταν αυτός που προσωπικά έλεγξε τις αναδομημένες καταστάσεις των επίμαχων λογαριασμών που είχαν ετοιμαστεί από τη Διεύθυνση Οριστικών Καθυστερήσεων της Ενάγουσας. Παράλληλα ξεκαθάρισε τον σκοπό που προσήλθε ως μάρτυρας στο Δικαστήριο, ο οποίος δεν ήταν άλλος από την καταχώρηση των αναδομημένων καταστάσεων των επίμαχων λογαριασμών και επεξήγηση τους σκεπτικού ετοιμασίας τους. Σχετικά με το εύρος της ανάμιξης του μάρτυρα, χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα μέσα από την αντεξέταση του (πρακτικά δικαστηρίου ημερ. 14.06.22, σελίδα 7, γραμμές 2-6): «Α. Ναι τις αναδομημένες καταστάσεις τις ετοίμασαν στη Διεύθυνση Οριστικών Καθυστερήσεων και τις απέστειλαν σε μένα. Εγώ έλεγξα μία - μία χρέωση, ποιο ήταν το επιτόκιο και μετά πότε ήταν η μεταβολή, αν ήταν περασμένο σωστά, αυτά έλεγξα. Δεν έλεγξα κάθε πράξη ακριβώς, διότι είναι χιλιάδες. Δεν μπορώ να ελέγχω κάθε παραστατικό.» Οι αναφορές του μάρτυρα ήταν τεκμηριωμένες και διαφωτιστικές. Απλά και ήρεμα έδωσε ουσιαστικές απαντήσεις σε καίρια ζητήματα. Η εντύπωση που αποκόμισα από την όλη στάση και συμπεριφορά του είναι ότι πρόκειται για ειλικρινή μάρτυρα που πρόθεση του ήταν απλά να πει την αλήθεια στο Δικαστήριο. Η δε μαρτυρία του είναι απαλλαγμένη από ουσιώδεις αντιφάσεις. Όπως εξήγησε, οι αναδομημένες καταστάσεις των επίμαχων λογαριασμών αλλά και αρχικές καταστάσεις τους αποτελούν αντίγραφα των καταχωρημένων στο αρχείο πράξεων. Οι επίμαχοι λογαριασμοί συνιστούν τραπεζικό βιβλίο σε ηλεκτρονική μορφή. Από το άνοιγμα των λογαριασμών μέχρι και σήμερα το τραπεζικό βιβλίο σε ηλεκτρονική μορφή αποτελεί ένα από τα συνήθη τραπεζικά βιβλία της Ενάγουσας. Όλες οι καταχωρήσεις, περιλαμβανομένων και αυτών για τους επίμαχους λογαριασμούς, έγιναν κατά τη συνήθη και κανονική διεξαγωγή των εργασιών της Ενάγουσας. Καθ' όλο τον ουσιώδη χρόνο το τραπεζικό βιβλίο βρισκόταν και εξακολουθεί να βρίσκεται φυλαγμένο σε κτιριακές εγκαταστάσεις της Ενάγουσας υπό τον έλεγχο αυτής. Ο ίδιος έλεγξε προσωπικά τις καταχωρήσεις από το ηλεκτρονικό αρχείο της Ενάγουσας σε σχέση με τις καταστάσεις των επίδικων λογαριασμών από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή του γραφείου του, οι οποίες είχαν κατατεθεί ως Τεκμήρια 28-
  1. Ο μάρτυρας αφού τις σύγκρινε με τις αρχικές καταχωρήσεις στον ηλεκτρονικό υπολογιστή, διαπίστωσε ότι ήταν ορθές. Ακολούθως οι αναδομημένες καταστάσεις των επίμαχων λογαριασμών παρήχθηκαν και εκτυπώθηκαν από τον ίδιο στον ηλεκτρονικό υπολογιστή του. Χωρίς αμφιβολία πρόκειται για καταχωρίσεις τραπεζικού βιβλίου στην έννοια του άρθρου 22 του Κεφ.9, για τις οποίες τηρούνται οι προϋποθέσεις του άρθρου 35 της ίδιας νομοθεσίας με αποτέλεσμα να αποδεικνύεται ότι πρόκειται για έγγραφα που αποτελούσαν μέρος του αρχείου της επιχείρησης της Ενάγουσας χωρίς οποιαδήποτε επέμβαση ή αλλοίωση του περιεχομένου τους, τα οποία από την αρχή μέχρι σήμερα βρίσκονται εντός των κτιριακών εγκαταστάσεων της Ενάγουσας υπό τον έλεγχο αρμοδίων λειτουργών της. Με σαφή και αναλυτικό τρόπο ο μάρτυρας ανέπτυξε την επιστημονική βάση πάνω στην οποίαν ετοιμάστηκαν οι νέες αναδομημένες / αναθεωρημένες καταστάσεις των τεσσάρων επίμαχων λογαριασμών παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων στον Εναγόμενο 1, τις οποίες παρουσίασε ως Τεκμήρια 42-
  2. Η πλευρά της υπεράσπισης δεν αμφισβήτησε ότι οι εν λόγω νέες αναδομημένες καταστάσεις ετοιμάστηκαν με βάση τα επιστημονικά δεδομένα που ο μάρτυρας εξήγησε πως λήφθηκαν υπόψη. Όπως ο ΜΕ2 ανάφερε και παρέμεινε αναντίλεκτο, η Ενάγουσα περιόρισε την οικονομική της αξίωση στη βάση των εξής δεδομένων που διέπουν την ετοιμασία των νέων αναδομημένων καταστάσεων: (α) Σε σχέση με τον τρεχούμενο λογαριασμό: i. χρήση συμβατικού επιτοκίου με τις μεταβολές του βασικού επιτοκίου που σημειώνονται στον πίνακα μεταβολής επιτοκίου και τις σχετικές ανακοινώσεις/ειδοποιήσεις μεταβολής επιτοκίου (Τεκμήριο 4), ii. περιορισμός τόκου υπερημερίας σε 2% (αντίς 2,5%) για την περίοδο από 18.07.13 μέχρι 24.11.13 και 1,75% από 25.11.13 μέχρι την ημερομηνία που ο εν λόγω αναδομημένος λογαριασμός ετοιμάστηκε (29.04.22), iii. χρήση επιτοκίου με διαιρέτη 360 ημέρες από 04.04.05 μέχρι 07.01.16 και επιτοκίου με διαιρέτη 365 ημέρες για κανονικό έτος και 366 ημέρες για δίσεκτο έτος από 08.01.16 μέχρι την ημερομηνία που ο εν λόγω αναδομημένος λογαριασμός ετοιμάστηκε (29.04.22), iv. αφαίρεση όλων των χρεώσεων που αφορούν έξοδα και προμήθειες, v. κεφαλαιοποίηση του τόκου κάθε 30η Ιουνίου και 31ην Δεκεμβρίου κάθε έτους. (β) Σε σχέση με το λογαριασμό δανείου: i. χρήση συμβατικού επιτοκίου με τις μεταβολές του βασικού επιτοκίου και προσαύξησης/περιθωρίου που σημειώνονται στον πίνακα μεταβολής επιτοκίου και τις σχετικές ανακοινώσεις/ειδοποιήσεις μεταβολής επιτοκίου (Τεκμήριο 6), ii. περιορισμός τόκου υπερημερίας σε 2% (αντίς 2,5%) για την περίοδο από 18.07.13 μέχρι 24.11.13 και 1,75% από 25.11.13 μέχρι την ημερομηνία που ο εν λόγω αναδομημένος λογαριασμός ετοιμάστηκε (29.04.22), iii. χρήση επιτοκίου με διαιρέτη 360 ημέρες από 10.08.07 μέχρι 07.01.16 και επιτοκίου με διαιρέτη 365 ημέρες για κανονικό έτος και 366 ημέρες για δίσεκτο έτος από 08.01.16 μέχρι την ημερομηνία που ο εν λόγω αναδομημένος λογαριασμός ετοιμάστηκε (29.04.22), iv. αφαίρεση όλων των χρεώσεων που αφορούν έξοδα και προμήθειες, v. χρέωση με βάση το βασικό επιτόκιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (Τεκμήριο 6) από 08.01.16, vi. κεφαλαιοποίηση του τόκου κάθε 30η Ιουνίου και 31ην Δεκεμβρίου κάθε έτους. (γ) Σε σχέση με το λογαριασμό πιστωτικής κάρτας mastercard: i. μηδενικό επιτόκιο από τη λειτουργία του λογαριασμού μέχρι 30.05.11 και επιτόκιο 12,75% από 31.05.11 (Τεκμήριο 10) μέχρι την ημερομηνία που ο εν λόγω αναδομημένος λογαριασμός ετοιμάστηκε (29.04.22), ii. μηδενικός τόκος υπερημερίας τόσο πριν όσο και μετά τον τερματισμό της λειτουργίας του λογαριασμού (18.07.13), iii. αφαίρεση όλων των χρεώσεων που αφορούν έξοδα και προμήθειες, iv. χρήση επιτοκίου με διαιρέτη 360 ημέρες από 10.08.07 μέχρι 07.01.16 και επιτοκίου με διαιρέτη 365 ημέρες για κανονικό έτος και 366 ημέρες για δίσεκτο έτος από 08.01.16 μέχρι την ημερομηνία που ο εν λόγω αναδομημένος λογαριασμός ετοιμάστηκε (29.04.22), v. κεφαλαιοποίηση του τόκου κάθε 30η Ιουνίου και 31ην Δεκεμβρίου κάθε έτους. (δ) Σε σχέση με το λογαριασμό πιστωτικής κάρτας χρυσή visa: i. μηδενικό επιτόκιο από τη λειτουργία του λογαριασμού μέχρι 30.05.11 και επιτόκιο 12,75% από 31.05.11 (Τεκμήριο 8) μέχρι την ημερομηνία που ο εν λόγω αναδομημένος λογαριασμός ετοιμάστηκε (29.04.22), ii. μηδενικός τόκος υπερημερίας τόσο πριν όσο και μετά τον τερματισμό της λειτουργίας του λογαριασμού (18.07.13), iii. αφαίρεση όλων των χρεώσεων που αφορούν έξοδα και προμήθειες, iv. χρήση επιτοκίου με διαιρέτη 360 ημέρες από 10.08.07 μέχρι 07.01.16 και επιτοκίου με διαιρέτη 365 ημέρες για κανονικό έτος και 366 ημέρες για δίσεκτο έτος από 08.01.16 μέχρι την ημερομηνία που ο εν λόγω αναδομημένος λογαριασμός ετοιμάστηκε (29.04.22), v. κεφαλαιοποίηση του τόκου κάθε 30η Ιουνίου και 31ην Δεκεμβρίου κάθε έτους. Όπως προκύπτει από τη μαρτυρία του ΜΕ2, χρησιμοποιώντας τα πιο πάνω δεδομένα που δεν αμφισβητήθηκαν ότι χρησιμοποιήθηκαν σε συνάρτηση με τις χρεώσεις και πιστώσεις που έγιναν στη βάση των καταχωρήσεων και πράξεων που διενεργήθηκαν με την υπεράσπιση να μην αμφισβητεί ότι είναι αυτά που περιέχονται στους νέους αναδομημένους λογαριασμούς, τα οποία εν πάση περιπτώσει συγκρίθηκαν και ελέγχτηκαν από τον ΜΕ2 με τον τρόπο που αυτός εξήγησε και διαπίστωσε ότι είναι ορθά, οι επίμαχοι λογαριασμοί παρουσιάζουν κατά το χρόνο ετοιμασίας τους (29.04.22) τα εξής χρεωστικά υπόλοιπα: (α) τρεχούμενος λογαριασμός με όριο υπερανάληψης - €7.524,53 πλέον τόκο προς 10,5% ετησίως επί ποσού αυτού από 30.04.22 μέχρι εξόφλησης, του τόκου κεφαλαιοποιημένου την 30η Ιουνίου και 31ην Δεκεμβρίου κάθε έτους μέχρι εξόφλησης, (β) λογαριασμός δανείου - €296.173,27 πλέον τόκο προς 8% ετησίως επί ποσού αυτού από 30.04.22 μέχρι εξόφλησης, του τόκου κεφαλαιοποιημένου την 30η Ιουνίου και 31ην Δεκεμβρίου κάθε έτους μέχρι εξόφλησης, (γ) λογαριασμός πιστωτικής κάρτας (mastercard) - €9.975,39 πλέον τόκο προς 12,75% ετησίως επί ποσού αυτού από 30.04.22 μέχρι εξόφλησης, του τόκου κεφαλαιοποιημένου την 30η Ιουνίου και 31ην Δεκεμβρίου κάθε έτους μέχρι εξόφλησης, (δ) λογαριασμός πιστωτικής κάρτας (χρυσή visa) - €12.874,56 πλέον τόκο προς 12,75% ετησίως επί ποσού αυτού από 30.04.22 μέχρι εξόφλησης, του τόκου κεφαλαιοποιημένου την 30η Ιουνίου και 31ην Δεκεμβρίου κάθε έτους μέχρι εξόφλησης. Θα πρέπει εδώ να σημειωθεί ότι μέσα από την αντεξέταση του μάρτυρα δεν αμφισβητήθηκε η ορθότητα υπολογισμού αυτών των χρεώσεων, πιστώσεων, καταχωρήσεων και πράξεων που περιέχονται στις νέες αναδομημένες καταστάσεις λειτουργίας των τεσσάρων επιδίκων λογαριασμών (Τεκμήρια 42, 43, 44 και 45). Αυτά βέβαια που αμφισβητούνται και εξετάζονται στη συνέχεια είναι η νομιμότητα χρεώσεων σε σχέση με τόκο υπερημερίας, το κατά πόσο το βασικό επιτόκιο που θα έπρεπε να είχε χρησιμοποιηθεί στις περιπτώσεις του τρεχούμενου λογαριασμού και των λογαριασμών των πιστωτικών καρτών ήταν το επιτόκιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, η νομιμότητα μονομερούς μεταβολής της προσαύξησης και η νομιμότητα χρέωσης τόκου 12,75% επί του χρεωστικού υπολοίπου στους λογαριασμούς των δύο πιστωτικών καρτών. Στον μάρτυρα τέθηκε η θέση της υπεράσπισης ότι υπάρχουν παραστατικά που δεν έχουν υπογραφή και κατ' επέκταση εξουσιοδότηση του Εναγομένου 1 για τη διεκπεραίωση πληρωμών σε καταστήματα. Η υπεράσπιση αφήνει σαφώς να εννοηθεί ότι δεν θα έπρεπε να είχαν γίνει τέτοιες πληρωμές και κατ' επέκταση να χρεωθεί ανάλογα ο λογαριασμός. Με κάθε σεβασμό ο εν λόγω υπαινιγμός της υπεράσπισης δεν έχει έρεισμα. Τούτο αποδεικνύεται από την εύστοχη απάντηση του μάρτυρα, ο οποίος ανάφερε ότι υπάρχουν ηλεκτρονικές χρεώσεις μέσω της JCC. Αυτό σημαίνει ότι μπορεί να μην υπάρχει η υπογραφή του Εναγομένου 1 αλλά η ηλεκτρονική διεκπεραίωση της συναλλαγής χωρίς να υπάρξει οποιοδήποτε παράπονο ή διαμαρτυρία ή καταγγελία από τον Εναγόμενο 1 καταδεικνύει την παροχή εξουσιοδότησης από τον τελευταίο για την πραγματοποίηση της με ηλεκτρονικό μέσο. Δεν διαφεύγει της προσοχής μου η αναφορά του μάρτυρα ότι η συναλλαγματική ισοτιμία που χρησιμοποιήθηκε για τη μετατροπή ποσών από Λίρες Κύπρου σε Ευρώ ήταν 1.
  3. Πρόκειται για ανακρίβεια ήσσονος σημασίας. Αν κάποιος συγκρίνει τα ποσά του Τεκμηρίου 30 που είναι σε Λίρες Κύπρου και αφορούν το λογαριασμό δανείου (αρχική κατάσταση) με το Τεκμήριο 43 που καταγράφει τα ποσά που έχουν μετατραπεί σε Ευρώ θα διαπιστώσει ότι η συναλλαγματική ισοτιμία που στην πράξη έχει χρησιμοποιηθεί είναι αυτή που έχει αμετάκλητα καθοριστεί στα πλαίσια της απόφασης του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης ημερ. 10.07.07 για χρήση από 01.01.08 συναλλαγματικής ισοτιμίας €1 = Λ.Κ.£0,585274, η οποία έχει εισαχθεί στην κυπριακή κοινωνία με τη θέσπιση του περί της Υιοθέτησης του Ευρώ Νόμος του 2007 (Ν.33(I)/2007) σε συνδυασμό με τα άρθρα 4 και 5 του Κανονισμού (ΕΚ) αριθμ. 1103/97 του Συμβουλίου της 17ης Ιουνίου 1997 στα πλαίσια ένταξης της Κυπριακή Δημοκρατίας στη ζώνη του ευρώ και υιοθέτησης του ως πλέον το εγχώριο νόμισμα. Ενδεικτικά αναφέρω τα εξής: (α) Τεκμήριο 30: 10.08.07 Λ.Κ.£10.000 - Τεκμήριο 43: 10.08.07 €17.086,01, (β) Τεκμήριο 30: 23.08.07 Λ.Κ.£10.949,56 - Τεκμήριο 43: 10.08.07 €18.708,43, (γ) Τεκμήριο 30: 16.10.07 Λ.Κ.£1.246 - Τεκμήριο 43: 10.08.07 €2.128,
  4. Συνεπώς η ανακρίβεια αυτή του μάρτυρα παρέμεινε σε λεκτικό επίπεδο χωρίς στην πράξη να επιφέρει οποιαδήποτε επίπτωση στη μετατροπή των ποσών από Λίρες Κύπρου σε Ευρώ. Υπό αυτήν την έννοια κρίνεται ότι είναι ήσσονος σημασίας. Επίσης δεν παραγνωρίζω την παραδοχή του μάρτυρα κατά την αντεξέταση του ότι στην γραπτή του δήλωση δεν αναφέρει πως μετά τις 25.11.13 η Ενάγουσα χρησιμοποίησε τόκο υπερημερίας 1,75% (σε αντίθεση με 2% μέχρι 25.11.13) με συνολικό επιτόκιο 8% σχετικά με το λογαριασμό δανείου (Τεκμήριο 43). Δεν έχω αμφιβολία ότι πρόκειται για γνήσια παράλειψη μιας τέτοιας λεπτομέρειας, την οποίαν ο εν λόγω μάρτυρας αναγνώρισε χωρίς περιστροφές δίδοντας εξηγήσεις γι' αυτό. Σε καμία περίπτωση θεωρώ ότι τα πιο πάνω είναι ικανά να προκαλέσουν ρήγμα στην αξιοπιστία του μάρτυρα, το επίπεδο της οποίας διατηρήθηκε υψηλό. Όλα τα πιο πάνω που έχουν καταγραφεί ως γεγονότα στα πλαίσια της μαρτυρίας του εν λόγω μάρτυρα αποτελούν μέρος των ευρημάτων του Δικαστηρίου. Στη βάση των πιο πάνω αποδέχομαι την μαρτυρία του ΜΕ2, περιλαμβανομένων της Ένδειξης 'Β' και των Τεκμηρίων 42-45 που αποτελούν μέρος της, ως αληθή και αξιόπιστη. Ο Εναγόμενος 1 (ΜΥ1) δεν έκανε καθόλου καλή εντύπωση στο Δικαστήριο. Δεν εξιστόρησε τα γεγονότα όπως πραγματικά διαδραματίστηκαν αλλά επέλεξε να παρουσιάσει κατ' ισχυρισμό συμβάντα με τον τρόπο που θεώρησε ότι θα τον βόλευε και θα εξυπηρετούσε την εκδοχή του. Η εικόνα που αποκόμισα είναι ότι ο Ενάγοντας δεν ήταν ειλικρινής μάρτυρας. Δεν ήταν μάρτυρας αλήθειας. Προσπάθησε ανεπιτυχώς να δημιουργήσει εντυπώσεις ευνοϊκές για την υπόθεση του προβάλλοντας γενικούς, αόριστους και ασαφείς ισχυρισμούς. Την ίδια στιγμή δεν ήταν σταθερός στις τοποθετήσεις του. Η μαρτυρία του είναι διάτρητη από ουσιώδεις αντιφάσεις ενώ παράλληλα διαπνέεται από στοιχείο προσωπικού συμφέροντος. Πρόταξε εκ των υστέρων κατασκευασμένους ισχυρισμούς προκειμένου να προκαλέσει ζημιά στην υπόθεση των Εναγομένων μη διστάζοντας να διαφοροποιεί συνεχώς την εκδοχή του γι' αυτό. Σε ερωτήσεις δε που του υπεβλήθηκαν απέφυγε να απαντήσει είτε μεταφέροντας πονηρά και στοχευμένα τη συζήτηση σε άλλα θέματα άσχετα με την ουσία της ερώτησης είτε δηλώνοντας άγνοια. Προς τεκμηρίωση των πιο πάνω ενδεικτικά αναφέρω τα εξής: Στη γραπτή του δήλωση που αποτέλεσε μέρος της κυρίως εξέτασης του (Ένδειξη 'Γ') ο Εναγόμενος 1 ισχυρίστηκε ότι δεν έλαβε κανένα ποσό από τη συμφωνία δανείου αφού το ποσό του δανείου, όπως είπε, χρησιμοποιήθηκε για την εξόφληση άλλου προγενέστερου δανείου του. Θα πρέπει να λεχθεί ότι υπάρχει πραγματική μαρτυρία που καταδεικνύει ότι ο εν λόγω ισχυρισμός του Εναγομένου 1 δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Στην αρχική κατάσταση του λογαριασμού δανείου (Τεκμήριο 30) φαίνεται η πίστωση του λογαριασμού με το ποσό του δανείου που εγκρίθηκε (Λ.Κ.£105.000) και προς τούτο συνομολογήθηκε και υπογράφηκε από τον Εναγόμενο 1 σχετική σύμβαση δανείου ημερ. 10.08.07 (Τεκμήριο 5). Ειδικότερα στο Τεκμήριο 30 εμφανίζονται τα εξής ποσά: · 10.08.07 - Λ.Κ.£74.050,44 · 10.08.07 - Λ.Κ.£10.000 · 16.08.07 - Λ.Κ.£10.000 · 23.08.07 - Λ.Κ.£10.949,56 Το σύνολο των πιο πάνω ποσών ανέρχεται στις Λ.Κ.£105.
  5. Από τα πιο πάνω διαπιστώνεται ότι το ποσό του δανείου εκταμιεύτηκε στο σύνολο του σε τέσσερις δόσεις την περίοδο από 10.08.07 μέχρι 23.08.
  6. Αυτό που επίσης διαπιστώνεται είναι ότι ακολούθως τα ποσά Λ.Κ.£10.000, Λ.Κ.£10.000 και Λ.Κ.£10.949,56 μεταφέρθηκαν στον τρεχούμενο λογαριασμό αρ. [ ] που ανήκει στον Εναγόμενο 1 ενώ το ποσό Λ.Κ.£74.050,44 μεταφέρθηκε στο λογαριασμό [ ] που δέχομαι ότι ανοίχτηκε προς όφελος του ιδίου Εναγομένου. Ανατρέχοντας στο Τεκμήριο 28 που είναι η αρχική κατάσταση τρεχούμενου λογαριασμού αρ. [ ] διαπιστώνω τη μεταφορά και κατάθεση των ποσών Λ.Κ.£10.000, Λ.Κ.£10.000 και Λ.Κ.£10.949,56 (σελίδες 10 & 11 της κατάστασης λογαριασμού). Το ίδιο ακριβώς σκηνικό παρατηρείται στο Τεκμήριο 43 που είναι η νέα αναδομημένη κατάσταση λογαριασμού δανείου σε νόμισμα ευρώ όπου τα αναφερόμενα ποσά σε ευρώ φαίνονται να έχουν κατατεθεί και τα τρία από αυτά να έχουν μεταφερθεί στη νέα αναδομημένη κατάσταση τρεχούμενου λογαριασμού (Τεκμήριο 42 σελίδα 16) Εάν τα ποσά αυτά που συνθέτουν το ποσό του εγκριμένου δανείου ή οποιοδήποτε μέρος αυτού χρησιμοποιήθηκε έπειτα για την εξόφληση άλλων οικονομικών υποχρεώσεων / οφειλών του Εναγομένου 1 απέναντι στην Ενάγουσα, δεν σημαίνει ότι το ποσό του δανείου δεν εκταμιεύτηκε ολόκληρο στον επίμαχο λογαριασμό δανείου. Σε κάθε περίπτωση η τυχόν χρησιμοποίηση του για άλλο σκοπό έγινε προς όφελος του Εναγομένου
  7. Όταν στη συνέχεια υποδείχτηκαν στον Εναγόμενο 1 οι πιο πάνω καταθέσεις των δόσεων που συνθέτουν το εγκριμένο ποσό δανείου από το Τεκμήριο 30, αυτός, αντιλαμβανόμενος τη δύσκολη θέση που είχε περιέλθει ένεκα της αρχικής αρνητικής τοποθέτησης του, απέφευγε να τοποθετηθεί. Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από τα πρακτικά δικαστηρίου ημερ. 06.07.22 στις σελίδες 5-6: «Ε: Σας υποβάλλω ότι αυτές οι χρεώσεις που σας είπα τώρα είναι στο σύνολο 105.000 Λίρες Κύπρου, που ήταν το δάνειο που σου χορηγήθηκε στις 10.08.
  8. Α. Κύριε συνήγορε, σου υποβάλλω ότι την κατάσταση την δική μου δεν την έχεις ενώπιον σου, αλλά προσπαθείς με κάθε τρόπο να εξυπηρετήσεις τα συμφέροντα της τράπεζας με απώτερο σκοπό να αδικήσεις εμένα. Υπάρχουν statement που είναι αυτό; Πλήρωσα αρκετές χιλιάδες στην τράπεζα. Γιατί δεν φαίνεται στα statement να δει το Δικαστήριο τι πλήρωσαν και τι χρωστώ; Ε. Ολοκλήρωσες; Α. Ναι. Ε. Σας υποβάλλω ότι αυτό που αναφέρετε στη γραπτή σας δήλωση ότι εξοφλήθηκε προηγούμενο δάνειο στην τράπεζα την Alpha Bank αφορά μόνο τη χρέωση 10.08.07 για ποσό 74.050,44 [Λίρες Κύπρου] που μεταφέρθηκε στον λογαριασμό δανείου με αριθμό [ ], όπως αναφέρεται στην κατάσταση λογαριασμού. . Α. Αφού είναι έτσι όπως τα λέεις, πώς μια τράπεζα σε ένα κακοπληρωτή κάμνει του ένα δάνειο, κάμνει δεύτερο δάνειο πάνω στο δάνειο, κάμνεις του τρίτο δάνειο; Τρία δάνεια πάνω στο πρώτο δάνειο. Ένα δάνειο είναι στην ουσία. Πλήρωνα, ήμουν σωστός. Συμπληρώναμε, ήμουν σωστός. Συμπληρώναμε, ήμουν σωστός. Η πραγματικότητα ότι χώρισα με τη γυναίκα, έδειξα της μια αδιαφορία και αυτοί οι κύριοι ήρταν και έβαλαν πάνω εκατοντάδες χιλιάδες που έβαλαν πάνω. Να παρουσιάσετε στο σεβαστό Δικαστήριο τα statement τι πλήρωσα. Υπάρχουν τζιαμέ. Ε. Επίσης σας υποβάλλω ότι οι χρεώσεις στον λογαριασμό δανείου που φαίνονται στο Τεκμήριο 30 ημερομηνίας 10.08.07, 16.08.07 10.000 [Λίρες Κύπρου] έκαστη και 23.08.07 για 10.949,56 [Λίρες Κύπρου], αυτές πιστώθηκαν στον τρεχούμενο σου λογαριασμό. Α. Ποιος το λέει αυτό; .» Ακολούθως στην πορεία της αντεξέτασης του ο Εναγόμενος 1 διαφοροποίησε την θέση του. Ειδικότερα, σε αντίθεση με τον προγενέστερο ισχυρισμό του, ο Εναγόμενος 1 τώρα αναγνώρισε και κατ' επέκταση αποδέχτηκε ότι τα προαναφερόμενα ποσά που συνθέτουν το εγκριμένο ποσό δανείου έχουν πιστωθεί από την Ενάγουσα στο λογαριασμό δανείου αρ. [ ]. Επομένως ελίχθηκε με αποτέλεσμα να αναγνωρίζει και κατ' επέκταση να αποδέχεται ότι ολόκληρο το εγκριμένο ποσό δανείου έχει εκταμιευτεί προς όφελος του στο σχετικό λογαριασμό δανείου. Στο δε ζήτημα των πιστωτικών καρτών ενώ στη γραπτή δήλωση του ο Εναγόμενος 1 παραδέχεται ότι είχε στην κατοχή του τις δύο επίμαχες πιστωτικές κάρτες, στην πορεία ελίχθηκε λέγοντας πως δεν διέθετε πιστωτικές κάρτες. Μάλιστα κατά την αντεξέταση του ο Εναγόμενος 1 αφήνει σαφώς να εννοηθεί ότι δεν αιτήθηκε για τη χορήγηση των δύο επίμαχων πιστωτικών καρτών, πλην όμως στην πορεία αναγνωρίζει την υπογραφή του στις σχετικές αιτήσεις που υπέβαλε και εγκρίθηκαν από την Ενάγουσα (Τεκμήρια 7 & 9). Αντιλαμβανόμενος πλέον ότι με την αναγνώριση της υπογραφής του αναιρούσε την προηγούμενη αντίθετη εκδοχή του, επικαλέστηκε άγνοια της σημασίας των ενεργειών του λέγοντας αυτολεξεί «Ό,τι μου διούσαν, υπόγραφα, δεν ήξερα εγώ» (πρακτικά δικαστηρίου ημερ. 06.07.22, σελίδα 9, γραμμή 31). Παρά τις πιο πάνω αντιφατικές τοποθετήσεις του, ο Εναγόμενος 1 δήλωσε ύστερα ότι δεν του είχαν παραχωρηθεί οι δύο επίμαχες πιστωτικές κάρτες. Πρόκειται για μια δήλωση που πάλι έρχεται σε πλήρη αντίφαση με την επίσης αναφορά του στη γραπτή δήλωση του ότι οι εν λόγω πιστωτικές κάρτες βρίσκονταν στην κατοχή του. Σε κάθε περίπτωση ο Εναγόμενος 1 ουδέποτε παραπονέθηκε και/ή διαμαρτυρήθηκε στην Ενάγουσα ότι ενώ είχε υπογράψει για να του χορηγηθούν οι δύο επίμαχες πιστωτικές κάρτες τελικά δεν του είχαν παραχωρηθεί. Επιπλέον ο Εναγόμενος 1 ουδέποτε παραπονέθηκε και/ή διαμαρτυρήθηκε για το λογαριασμό που δημιουργήθηκε και για τις χρεώσεις που φαίνονται στη σχετική κατάσταση. Σαφώς πρόκειται για ένα ισχυρισμό που βρίσκεται εκτός της σφαίρας της λογικής και κατ' επέκταση δεν τον αποδέχομαι. Σε ότι αφορά την αναφορά του Εναγομένου 1 ότι αναγνωρίζει μόνο χρεώσεις στον τρεχούμενο λογαριασμό και στους δύο λογαριασμούς των πιστωτικών καρτών οι οποίες φέρουν την υπογραφή του, θα πρέπει να λεχθεί ότι είναι γενική, αόριστη και ασαφής. Όπως έχει υποβληθεί, στερείται ουσίας και σημασίας. Ο Εναγόμενος 1 όφειλε να προωθήσει συγκεκριμένες τέτοιες χρεώσεις που εννοεί και με εξηγήσεις να υποστηρίξει τη θέση του, ως η πλευρά που το επικαλέστηκε. Εν πάση περιπτώσει, δεν διαφεύγει της προσοχής μου η απάντηση του ΜΕ2 που ανάφερε ότι υπάρχουν ηλεκτρονικές χρεώσεις μέσω της JCC. Κατά την αξιολόγηση της μαρτυρίας του ΜΕ2, έχω σχολιάσει τη θέση αυτή. Παραπέμπω χωρίς να χρειάζεται να αναφέρω οτιδήποτε άλλο. Επιπροσθέτως δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητη η έντεχνη προσπάθεια του Εναγομένου 1 να αποκομίσει όφελος εκμεταλλευόμενος το προφανές τυπογραφικό λάθος της Ενάγουσας, το οποίο είμαι πεπεισμένος ότι είχε αντιληφθεί αλλά επειδή ήταν προς το συμφέρον του δεν το επισήμανε. Αυτό είναι ενδεικτικό του ότι η μαρτυρία του Εναγομένου 1 στερείται ειλικρίνειας. Σχολιάζοντας το θέμα αυτό, είναι προφανές ότι η σημείωση στο Τεκμήριο 28 πως το Ευρώ είναι το είδος του νομίσματος για τα ποσά που αναγράφονται πιο κάτω συνιστά τυπογραφικό λάθος αφού αυτό που θα έπρεπε να αναγράφεται μέχρι τη σελίδα που αφορά την 31.12.07 είναι Λίρες Κύπρου. Οι πιστώσεις έγιναν τον Αύγουστο 2007 και βεβαίως το Τεκμήριο 28 μέχρι την 31.12.07 αποτυπώνει γενικότερα την κίνηση και την κατάσταση λογαριασμού προτού τεθεί σε κυκλοφορία το Ευρώ ως το νόμισμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, το οποίο ως γνωστό άρχισε να χρησιμοποιείται από την 01.01.
  9. Έχοντας αυτά υπόψη μου η αξιοπιστία του Εναγομένου 1 υπέστη ανεπανόρθωτο ρήγμα και κατ' επέκταση η πειστικότητα της μαρτυρίας του απέναντι στο Δικαστήριο έχει εκμηδενιστεί. Συνεπώς δεν αποδέχομαι την μαρτυρία του Εναγομένου 1, περιλαμβανομένης της Ένδειξης 'Γ' που αποτελεί μέρος της, ως ορθή, αληθή και αξιόπιστη. Η ΜΥ2 προσήλθε στο Δικαστήριο και έδωσε μαρτυρία κάτω από τον μανδύα του εμπειρογνώμονα. Θα πρέπει να λεχθεί ότι τα ακαδημαϊκά προσόντα της μάρτυρος και η επαγγελματική εμπειρία της και γενικότερα η ενασχόληση της με το αντικείμενο για το οποίο κλήθηκε στο Δικαστήριο δεν αμφισβητούνται. Κατ' επέκταση μπορεί να λεχθεί ότι η εμπειρογνωμοσύνη της εν λόγω μάρτυρος δεν αμφισβητείται. Εν πάση περιπτώσει, είναι πτυχιούχος στον οικονομικό κλάδο και κάτοχος μεταπτυχιακού στο νομισματικό και χρηματοοικονομικό τομέα. Τα τελευταία 7 χρόνια καταθέτει ως εμπειρογνώμονας αναφορικά με οικονομικές διαφορές επί τραπεζικών θεμάτων. Τα ακαδημαϊκά του προσόντα σε συνδυασμό με την εμπειρία που διαθέτει στον χρηματοοικονομικό/νομισματικό κλάδο και στα τραπεζικά θέματα, όπως αυτή έχει εξηγηθεί από την μάρτυρα και είναι παραδεκτή από την πλευρά της Ενάγουσας, της επιτρέπει να καταθέσει μαρτυρία για τα εξειδικευμένα ζητήματα που κλήθηκε να μαρτυρήσει υπό την ιδιότητα του εμπειρογνώμονα (Σιακόλα v. Αστυνομίας
(2013)2 Α.Α.Δ. 110), Yaacoub v. Δημοκρατίας Ποινική Έφεση 72/13 ημερ. 19.03.14, Ακρίδας v. Eman (Buses) Ltd και άλλων
(2012)1(Α) Α.Α.Δ. 355). Έχω μελετήσει με προσοχή και επιμέλεια το περιεχόμενο της ένορκης κατάθεσης της ΜΥ
  1. Αυτό που παρατηρώ είναι ότι η μαρτυρία της κυμαίνεται στη σφαίρα της γενικότητας και της θεωρίας. Δεν σχετίζεται ειδικά με την παρούσα αγωγή. Η ίδια δεν έλεγξε παραστατικά και πράξεις βάση των οποίων έγιναν οι καταχωρήσεις στις επίμαχες καταστάσεις λογαριασμών και ούτε σύγκρινε μεταξύ τους τα στοιχεία αυτά για να κρίνει αν οι καταχωρήσεις είναι ορθές και δικαιολογούνται από τα σχετικά παραστατικά. Ούτε ασχολήθηκε με υπολογισμό χρεώσεων και πιστώσεων. Οι διάφορες αναφορές της δεν αγγίζουν την ορθότητα οποιασδήποτε συγκεκριμένης χρέωσης επί οποιουδήποτε από τους τέσσερις επίμαχους λογαριασμούς. Στην ουσία δεν έλεγξε το περιεχόμενο είτε των αρχικών καταστάσεων είτε των νέων αναδομημένων καταστάσεων των επίμαχων λογαριασμών και ουδεμία σύγκριση έγινε μεταξύ των περιεχομένων τους. Ούτε ασχολήθηκε με το σκεπτικό της Ενάγουσας και κατ' επέκταση με τα επιστημονικά δεδομένα που λήφθηκαν υπόψη για την ετοιμασία των νέων αναδομημένων καταστάσεων λογαριασμού. Η μαρτυρία της περιορίστηκε γενικά σε εξήγηση επιστημονικών ορολογιών και πως γενικά ένας τραπεζικός οργανισμός θα έπρεπε να χειριστεί μία περίπτωση πιστωτικής διευκόλυνσης. Για την παρούσα υπόθεση δεν υπήρξαν συγκεκριμένες αναφορές που να σχετίζονται ευθέως με επίδικα θέματα ώστε από τις εισηγήσεις της ΜΥ2 το Δικαστήριο να διαφωτιστεί και να μπορέσει να σχηματίσει τη δική του ανεξάρτητη κρίση αναφορικά μ' αυτά για να προχωρήσει έπειτα στην επίλυση τους. Προφανώς η ΜΥ2 δεν είχε εντολές για κάτι τέτοιο. Ούτε και φαίνεται να είχε οδηγίες για εξέταση οποιουδήποτε θέματος που η υπεράσπιση προέβαλε και αποτελούσε μέρος της εκδοχής της. Είναι γι' αυτό που δεν ετοιμάστηκε έκθεση από την ΜΥ2 υπό την ιδιότητα του εμπειρογνώμονα, η οποία να αφορά ευθέως την παρούσα υπόθεση και να εξειδικεύεται σε επιστημονικά ζητήματα που ενέπιπταν στο πεδίο γνώσης και εμπειρογνωμοσύνης της εν λόγω μάρτυρος. Δεν διαφεύγει της προσοχής μου ότι ένα μικρό μέρος της μαρτυρίας της ΜΥ2 αναλώνεται σε προσπάθεια νομικής ερμηνείας και απόδοσης σημασίας σε έγγραφα από μέρους της είτε τέτοια έγγραφα είναι γραπτές ανακοινώσεις της Κεντρικής Τράπεζας είτε συμβάσεις που κατ' ισχυρισμό περιέχουν καταχρηστικούς και/ή παράνομους όρους. Με κάθε σεβασμό πρόκειται για θέσεις που δεν διαφωτίζουν το Δικαστήριο υπό την έννοια του σκοπού και της χρήσης ενός εμπειρογνώμονα. Η νομική ερμηνεία εγγράφων και κατ' επέκταση η εξαγωγή συμπερασμάτων από αυτά αποτελεί αποκλειστικό έργο του Δικαστηρίου, το οποίο δεν χρειάζεται βοήθεια από εμπειρογνώμονα για να το διεκπεραιώσει. Η ΜΥ2 συμμερίζεται το σκεπτικό αυτό και αναγνωρίζει αναρμοδιότητα από μέρους της. Τούτο αποτυπώνεται μέσα από την ένορκη μαρτυρία της. Προς υποστήριξη παραπέμπω στα ακόλουθα αποσπάσματα από την μαρτυρία της τόσο στην κυρίως εξέταση της όσο και κατά την αντεξέταση της που παρέχονται αυτολεξεί και περιέχονται στα πρακτικά δικαστηρίου ημερ. 06.07.22 σελίδες 16, 17, 26 & 27 αντίστοιχα, τα οποία ομιλούν από μόνα τους: «Ε: Άρα, είναι η θέση σας έπρεπε να χρησιμοποιά η Alpha Bank τα επιτόκια που αναγράφεται σε αυτές τις ανακοινώσεις; Α. Είναι υποχρεωτικά για όλες τις τράπεζες οι ανακοινώσεις της Κεντρικής Τράπεζας, υποχρεώνουν όλα τα εποπτευόμενα πιστωτικά ιδρύματα σε συμμόρφωση. . Ε. Θέλω να μου πείτε στη βάση της ανακοίνωσης της Κεντρικής Τράπεζας, επειδή υπάρχει μια διαφορά μεταξύ των δύο πλευρών, δηλαδή των Εναγόντων και των Εναγομένων, ότι η πλευρά των Εναγομένων λέει ότι όταν ανακοινώθηκε η μετατροπή των δανείων σε Λίρες Κύπρου σε ευρώ και έπρεπε να χρησιμοποιείται το επιτόκιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, η πλευρά των Εναγομένων λέει έπρεπε να ισχύει για όλα τα δάνεια σε Λίρες Κύπρου, η πλευρά των Εναγόντων είναι η θέση τους ότι θα πρέπει να χρησιμοποιείται για δάνεια. Και σας δείχνω και το Τεκμήριο 40 και πέστε μου ποια είναι η θέση σας ως εμπειρογνώμονας; . Α. Μιλάτε για δάνεια, όμως αναφερόμαστε, αντιλαμβάνομαι, σε πιστωτικές διευκολύνσεις. Οι πιστωτικές διευκολύνσεις έχουν διάφορες μορφές. Ε. Αναφορικά με τις κάρτες σε Λίρες Κύπρου πριν το 08, ποια είναι η θέση σας; Α. Επαναλαμβάνω, οι πιστωτικές διευκολύνσεις, ότι είδος και να είναι, η πιστωτική διευκόλυνση θεωρείται μορφή δανειοδότησης. . «Ε: Είπατε ότι ο όρος για την αύξηση . του δικαιώματος της αύξησης του περιθωρίου είναι καταχρηστικός. Γνωρίζετε ότι σύμφωνα με την τροποποίηση του 2014 με τον Καταχρηστικών Ρητρών Νόμο καθιερώνεται καταχρηστικός αυτός ο όρος που δίνει δικαίωμα στις τράπεζες να τροποποιούν μονομερώς το περιθώριο με ισχύ από το 2015, συμφωνείτε; Α: Ο νόμος, ναι, άλλαξε, αλλά αφορά Οδηγία της Ευρωπαϊκής Ένωσης που έπρεπε για αρκετά χρόνια να εναρμονιστούμε. Βέβαια δεν είμαι εγώ αρμόδια να κρίνω την καταχρηστικότητα. Εγώ αναφέρθηκα στην καταχρηστικότητα γιατί υπάρχουν αποφάσεις της Υπηρεσίας Προστασίας του Καταναλωτή. Το Δικαστήριο θα κρίνει αν είναι καταχρηστικό ή όχι. . Ε. Αναφορικά με τον διαιρέτη 365 ή 366 ημέρες που πρέπει να χρησιμοποιείται αντί 360, σας υποβάλλω ότι οι επίδικες συμβάσεις ορθώς χρησιμοποιήθηκε μέχρι τον 1ο του 2016 ο διαιρέτης 360 ημέρες ως ήταν οι όροι, συμφωνημένοι όροι μεταξύ του Εναγομένου 1 και της Ενάγουσας. Α. Εγώ αναφέρθηκα στο ότι με διαιρέτη τις 360 ημέρες επιβάλλεται ο ψηλότερος ημερήσιος τόκος. Το αν τούτο είναι καταχρηστικό ή όχι, το έχει ήδη αναφέρει και η Υπηρεσία Προστασίας του Καταναλωτή, αλλά εγώ δεν είμαι η αρμόδια να κρίνω αν θα πρέπει να χρησιμοποιηθεί 360 ή
  2. Για εμένα οι 365 αφορούν στην πραγματική εικόνα ενός εμπορικού έτους και όχι οι 360.» [οι υπογραμμίσεις είναι του Δικαστηρίου]. Για τους λόγους που έχω ήδη εξηγήσει αναλυτικά, δεν αποδίδω οποιαδήποτε βαρύτητα στην μαρτυρία της ΜΥ
  3. Ευρήματα: Έχοντας μελετήσει και αξιολογήσει την μαρτυρία που προσάχθηκε ενώπιον μου, τα τεκμήρια που κατατέθηκαν κατά την εκδίκαση της παρούσας αγωγής και λαμβάνοντας υπόψη μου τα γεγονότα που προκύπτουν να είναι παραδεκτά μέσα από τα δικόγραφα καθώς επίσης σε γεγονότα που είτε αποτελούν κοινό έδαφος των διαδίκων είτε δεν αμφισβητήθηκαν μέσα από την εκδίκαση της αγωγής, καταλήγω στα ευρήματα που αφορούν τα πραγματικά και αληθή ουσιώδη γεγονότα που διαδραματίστηκαν κατά τον ουσιώδη χρόνο. Αναπόσπαστο μέρος των ευρημάτων αποτελούν τα παραδεκτά γεγονότα καθώς και τα γεγονότα εκείνα που είτε αποτελούν κοινό έδαφος των διαδίκων είτε δεν αμφισβητήθηκαν μέσα από την εκδίκαση της παρούσας αγωγής. Χωρίς να χρειάζεται να επαναδιατυπωθούν, παραπέμπω σ' αυτά. Περαιτέρω καταλήγω στα πιο κάτω επιπλέον ευρήματα: Στα πλαίσια της σύμβασης δανείου ημερ.10.08.07 το ποσό του δανείου εκταμιεύτηκε στο σύνολο του σε τέσσερις δόσεις την περίοδο από 10.08.07 μέχρι 23.08.
  4. Συγκεκριμένα στις 10.08.07 εκταμιεύτηκαν τα ποσά Λ.Κ.£74.050,44 και Λ.Κ.£10.000, στις 16.08.07 το ποσό Λ.Κ.£10.000 και στις 23.08.07 το ποσό Λ.Κ.£10.949,
  5. Ακολούθως τα ποσά Λ.Κ.£10.000, Λ.Κ.£10.000 και Λ.Κ.£10.949,56 μεταφέρθηκαν στον τρεχούμενο λογαριασμό αρ. 650-100-014554-6 που ανοίχτηκε προς όφελος του Εναγομένου 1 ενώ το ποσό Λ.Κ.£74.050,44 μεταφέρθηκε στο λογαριασμό 3600070364, ο οποίος επίσης ανοίχτηκε προς όφελος του εν λόγω Εναγομένου. Περαιτέρω η Ενάγουσα παραχώρησε στον Εναγόμενο 1 πιστωτικές διευκολύνσεις ύψους €8.543,01 δυνάμει σχετικής σύμβασης λειτουργίας τρεχούμενου λογαριασμού με όριο υπερανάληψης, ο οποίος τις χρησιμοποίησε. Εκτός από τον τρεχούμενο λογαριασμό και το δάνειο, η Ενάγουσα παρείχε πιστωτικές διευκολύνσεις στον Εναγόμενο 1 σε άλλες δύο περιπτώσεις. Κατόπιν υπογραμμένων αιτήσεων ημερ. 23.06.04 και 23.05.06 αντίστοιχα που ο Εναγόμενος 1 υπέβαλε και εγκρίθηκαν, η Ενάγουσα εξέδωσε και παρέδωσε στον Εναγόμενο 1 δύο πιστωτικές κάρτες τύπου χρυσή visa και Mastercard με όριο Λ.Κ.£1.000 η κάθε μία. Κατά το χρόνο έγκρισης της αίτησης για χρυσή visa πιστωτική κάρτα το επιτόκιο ήταν 11% το οποίο στην πορεία μεταβαλλόταν Σε ότι αφορά την πιστωτική κάρτα τύπου mastercard, κατά το χρόνο έγκρισης της αίτησης της, το επιτόκιο ήταν 11,5% το οποίο στην πορεία μεταβαλλόταν. Για τη χρήση των εν λόγω πιστωτικών καρτών ανοίχτηκαν και λειτουργούσαν οι λογαριασμοί αρ. [ ] και [ ]. Οι προειδοποιητικές επιστολές ημερ. 11.04.13 και 21.05.13 και η επιστολή τερματισμού ημερ. 18.07.13 των συμβάσεων και της λειτουργίας των τεσσάρων επίμαχων λογαριασμών που ετοιμάστηκαν από την Ενάγουσα, απευθύνονται ονομαστικά στον Εναγόμενο 1 ως πρωτοφειλέτης που είναι και έχουν αποσταλεί μέσω της συστημένης οδού του ταχυδρομείου στη διεύθυνση που ο ίδιος έχει δηλώσει και κοινοποιήσει στην Ενάγουσα. Παράλληλα οι ενημερωτικές επιστολές ιδίας ημερομηνίας για τις προειδοποιητικές επιστολές και για την επιστολή τερματισμού που επίσης ετοιμάστηκαν από την Ενάγουσα, απευθύνονται ονομαστικά στην Εναγόμενη 2 ως εγγυήτρια και ενυπόθηκος οφειλέτης που είναι και έχουν και αυτές αποσταλεί μέσω της συστημένης οδού του ταχυδρομείου. Στα πλαίσια λειτουργίας των τεσσάρων επίμαχων λογαριασμών εκδόθηκαν σχετικές καταστάσεις. Στην πορεία εκδόθηκαν αναδομημένες καταστάσεις λογαριασμών και νέες αναδομημένες καταστάσεις των επίμαχων λογαριασμών. Οι νέες αναδομημένες καταστάσεις των επίμαχων λογαριασμών ετοιμάστηκαν στη βάση των εξής επιστημονικών δεδομένων: (α) Σε σχέση με τον τρεχούμενο λογαριασμό: · χρήση συμβατικού επιτοκίου με τις μεταβολές του βασικού επιτοκίου που σημειώνονται στον πίνακα μεταβολής επιτοκίου και τις σχετικές ανακοινώσεις/ειδοποιήσεις μεταβολής επιτοκίου (Τεκμήριο 4), · περιορισμός τόκου υπερημερίας σε 2% (αντίς 2,5%) για την περίοδο από 18.07.13 μέχρι 24.11.13 και 1,75% από 25.11.13 μέχρι την ημερομηνία που ο εν λόγω αναδομημένος λογαριασμός ετοιμάστηκε (29.04.22), · χρήση επιτοκίου με διαιρέτη 360 ημέρες από 04.04.05 μέχρι 07.01.16 και επιτοκίου με διαιρέτη 365 ημέρες για κανονικό έτος και 366 ημέρες για δίσεκτο έτος από 08.01.16 μέχρι την ημερομηνία που ο εν λόγω αναδομημένος λογαριασμός ετοιμάστηκε (29.04.22), · αφαίρεση όλων των χρεώσεων που αφορούν έξοδα και προμήθειες, · κεφαλαιοποίηση του τόκου κάθε 30η Ιουνίου και 31ην Δεκεμβρίου κάθε έτους. (β) Σε σχέση με το λογαριασμό δανείου: · χρήση συμβατικού επιτοκίου με τις μεταβολές του βασικού επιτοκίου και προσαύξησης/περιθωρίου που σημειώνονται στον πίνακα μεταβολής επιτοκίου και τις σχετικές ανακοινώσεις/ειδοποιήσεις μεταβολής επιτοκίου (Τεκμήριο 6), · περιορισμός τόκου υπερημερίας σε 2% (αντίς 2,5%) για την περίοδο από 18.07.13 μέχρι 24.11.13 και 1,75% από 25.11.13 μέχρι την ημερομηνία που ο εν λόγω αναδομημένος λογαριασμός ετοιμάστηκε (29.04.22), · χρήση επιτοκίου με διαιρέτη 360 ημέρες από 10.08.07 μέχρι 07.01.16 και επιτοκίου με διαιρέτη 365 ημέρες για κανονικό έτος και 366 ημέρες για δίσεκτο έτος από 08.01.16 μέχρι την ημερομηνία που ο εν λόγω αναδομημένος λογαριασμός ετοιμάστηκε (29.04.22), · αφαίρεση όλων των χρεώσεων που αφορούν έξοδα και προμήθειες, · χρέωση με βάση το βασικό επιτόκιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας (Τεκμήριο 6) από 08.01.16, · κεφαλαιοποίηση του τόκου κάθε 30η Ιουνίου και 31ην Δεκεμβρίου κάθε έτους. (γ) Σε σχέση με το λογαριασμό πιστωτικής κάρτας mastercard: · μηδενικό επιτόκιο από τη λειτουργία του λογαριασμού μέχρι 30.05.11 και επιτόκιο 12,75% από 31.05.11 (Τεκμήριο 10) μέχρι την ημερομηνία που ο εν λόγω αναδομημένος λογαριασμός ετοιμάστηκε (29.04.22), · μηδενικός τόκος υπερημερίας τόσο πριν όσο και μετά τον τερματισμό της λειτουργίας του λογαριασμού (18.07.13), · αφαίρεση όλων των χρεώσεων που αφορούν έξοδα και προμήθειες, · χρήση επιτοκίου με διαιρέτη 360 ημέρες από 10.08.07 μέχρι 07.01.16 και επιτοκίου με διαιρέτη 365 ημέρες για κανονικό έτος και 366 ημέρες για δίσεκτο έτος από 08.01.16 μέχρι την ημερομηνία που ο εν λόγω αναδομημένος λογαριασμός ετοιμάστηκε (29.04.22), · κεφαλαιοποίηση του τόκου κάθε 30η Ιουνίου και 31ην Δεκεμβρίου κάθε έτους. (δ) Σε σχέση με το λογαριασμό πιστωτικής κάρτας χρυσή visa: · μηδενικό επιτόκιο από τη λειτουργία του λογαριασμού μέχρι 30.05.11 και επιτόκιο 12,75% από 31.05.11 (Τεκμήριο 8) μέχρι την ημερομηνία που ο εν λόγω αναδομημένος λογαριασμός ετοιμάστηκε (29.04.22), · μηδενικός τόκος υπερημερίας τόσο πριν όσο και μετά τον τερματισμό της λειτουργίας του λογαριασμού (18.07.13), · αφαίρεση όλων των χρεώσεων που αφορούν έξοδα και προμήθειες, · χρήση επιτοκίου με διαιρέτη 360 ημέρες από 10.08.07 μέχρι 07.01.16 και επιτοκίου με διαιρέτη 365 ημέρες για κανονικό έτος και 366 ημέρες για δίσεκτο έτος από 08.01.16 μέχρι την ημερομηνία που ο εν λόγω αναδομημένος λογαριασμός ετοιμάστηκε (29.04.22), · κεφαλαιοποίηση του τόκου κάθε 30η Ιουνίου και 31ην Δεκεμβρίου κάθε έτους. Ο Εναγόμενος 1 ουδέποτε παραπονέθηκε και/ή διαμαρτυρήθηκε στην Ενάγουσα ότι ενώ είχε υπογράψει για να του χορηγηθούν οι δύο επίμαχες πιστωτικές κάρτες τελικά δεν του είχαν παραχωρηθεί. Επιπλέον ο Εναγόμενος 1 ουδέποτε παραπονέθηκε και/ή διαμαρτυρήθηκε για τους τέσσερις επίμαχους λογαριασμούς που δημιουργήθηκαν και για τις χρεώσεις που φαίνονται στις σχετικές καταστάσεις αυτών. Κατά το χρόνο που ετοιμάστηκαν οι νέες αναδομημένες καταστάσεις λογαριασμών, δηλαδή στις 29.04.22, παρουσιάζονταν τα εξής χρεωστικά υπόλοιπα: (α) τρεχούμενος λογαριασμός με όριο υπερανάληψης - €7.524,53 πλέον τόκο προς 10,5% ετησίως επί ποσού αυτού από 30.04.22 μέχρι εξόφλησης, του τόκου κεφαλαιοποιημένου την 30η Ιουνίου και 31ην Δεκεμβρίου κάθε έτους μέχρι εξόφλησης, (β) λογαριασμός δανείου - €296.173,27 πλέον τόκο προς 8% ετησίως επί ποσού αυτού από 30.04.22 μέχρι εξόφλησης, του τόκου κεφαλαιοποιημένου την 30η Ιουνίου και 31ην Δεκεμβρίου κάθε έτους μέχρι εξόφλησης, (γ) λογαριασμός πιστωτικής κάρτας (mastercard) - €9.975,39 πλέον τόκο προς 12,75% ετησίως επί ποσού αυτού από 30.04.22 μέχρι εξόφλησης, του τόκου κεφαλαιοποιημένου την 30η Ιουνίου και 31ην Δεκεμβρίου κάθε έτους μέχρι εξόφλησης, (δ) λογαριασμός πιστωτικής κάρτας (χρυσή visa) - €12.874,56 πλέον τόκο προς 12,75% ετησίως επί ποσού αυτού από 30.04.22 μέχρι εξόφλησης, του τόκου κεφαλαιοποιημένου την 30η Ιουνίου και 31ην Δεκεμβρίου κάθε έτους μέχρι εξόφλησης. Έναντι των πιο πάνω χρεωστικών υπολοίπων δεν καταβλήθηκε οποιοδήποτε ποσό και ουδεμία πληρωμή έχει γίνει μέχρι σήμερα, με αποτέλεσμα η Ενάγουσα να τα αξιώνει εναντίον του Εναγομένου 1 ως πρωτοφειλέτη και της Εναγομένης 2 ως εγγυήτριας και ενυπόθηκου οφειλέτη αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα. Έχοντας εκθέσει τα ευρήματα, θα ασχοληθώ με την εξέταση των προδικαστικών ενστάσεων της Εναγομένης
  6. Πρώτη Προδικαστική Ένσταση της Εναγομένης 2: Η Εναγόμενη 2 ισχυρίζεται ότι η παρούσα αγωγή πρέπει να απορριφθεί επειδή ο δανεισμός του Εναγομένου 1 είναι παράνομος και κατ' επέκταση άκυρος και/ή άνευ έννομου αποτελέσματος. Η νομιμότητα και εγκυρότητα των συμβάσεων παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων στον Εναγόμενο 1 αποτελεί επίδικο θέμα με το οποίο θα ασχοληθώ στη συνέχεια. Θα κριθεί στη βάση του μαρτυρικού υλικού που παρουσιάστηκε στο Δικαστήριο. Ωστόσο για να ήταν δυνατό το ζήτημα αυτό να εξεταστεί προδικαστικά, δηλαδή πριν από την προσκόμιση μαρτυρίας, ως είναι η δικογραφημένη θέση της Εναγομένης 2 (§2 έκθεσης υπεράσπισης της) θα έπρεπε να είχαν ληφθεί από την ίδια, ως η πλευρά που το επικαλείται, τα δέοντα δικονομικά διαβήματα και παράλληλα να είχε τεθεί από κοινού το κατάλληλο πραγματικό υπόβαθρο που να ήταν παραδεκτό από τους διαδίκους ώστε η προδικαστική εξέταση να αφορούσε ένα αμιγώς νομικό θέμα. Ωστόσο κάτι τέτοιο δεν έγινε. Έπεται ότι η εν λόγω προδικαστική θέση της Εναγομένης 2 δεν έχει προωθηθεί και θεωρείται ότι έχει εγκαταλειφθεί ως ζήτημα που έχρηζε επίλυσης πριν από την εκδίκαση της ουσίας της αγωγής. Σε κάθε περίπτωση, το εν λόγω ζήτημα, ως επίδικο που είναι, θα κριθεί στη συνέχεια με βάση το μαρτυρικό υλικό της υπόθεσης. Δεύτερη Προδικαστική Ένσταση της Εναγομένης 2: Είναι η δικογραφημένη θέση της Εναγομένης 2 ότι η παρούσα αγωγή πρέπει να απορριφθεί επειδή η Ενάγουσα δεν έχει αγώγιμο δικαίωμα εναντίον της. Με κάθε σεβασμό δεν συμμερίζομαι την θέση αυτή της Εναγομένης
  7. Από τη δικογραφία της υπόθεσης αλλά και από το σύνολο του μαρτυρικού υλικού που έγινε αποδεκτό κατόπιν αξιολόγησης του, ως αποτέλεσμα του οποίου έργου έχουν εκτεθεί τα ευρήματα του Δικαστηρίου, η Εναγόμενη 2, δυνάμει συμφωνητικών εγγράφων που υπέγραψε στα οποία έγινε αναφορά προηγουμένως, εγγυήθηκε τις υποχρεώσεις του πρώην συζύγου της (Εναγομένου 1) που πηγάζουν από τη σύμβαση για λειτουργία τρεχούμενου λογαριασμού με όριο υπερανάληψης και από τη σύμβαση δανείου. Η εξασφάλιση δόθηκε με τη μορφή προσωπικής εγγύησης και με υποθήκευση ακινήτου που είναι εγγεγραμμένο στο όνομα της. Με βάση αυτά τα δεδομένα, η Εναγόμενη 2 φέρει την ιδιότητα της εγγυήτριας και ταυτόχρονα του ενυπόθηκου οφειλέτη. Όπως ήδη λέχθηκε, η Ενάγουσα με την Εναγόμενη 2 έχουν σχέση πιστωτή-εγγυητή/παροχέα κάλυψης και αποζημίωσης και παράλληλα ενυπόθηκου δανειστή-ενυπόθηκου οφειλέτη με ότι αυτό συνεπάγεται. Ο ισχυρισμός της Ενάγουσας για ουσιώδη παράβαση των υποχρεώσεων του Εναγομένου 1 εξ' υπαιτιότητας του τελευταίου, συνεπεία των οποίων να προκύψουν χρεωστικά υπόλοιπα και να τερματιστούν, ανάμεσα σ' άλλα, οι συμβάσεις λειτουργίας τρεχούμενου λογαριασμού με όριο υπερανάληψης και δανείου, ενεργοποίησε την ευθύνη της Εναγομένης 2, όπως αυτή προκύπτει από τα έγγραφα εγγύησης και υποθήκευσης ακινήτου που υπέγραψε. Η εμπλοκή της Εναγομένη 2 στην υπόθεση αυτή εμπίπτει στη σφαίρα του περί Συμβάσεων Νόμου (Κεφ.149) καθώς και του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμος του 1965 μετά των συναφών τροποποιήσεων (Ν.9/1965). Η εμπλοκή αυτή έχει τη μορφή εγγύησης, της κάλυψης και του ενυπόθηκου οφειλέτη. Το άρθρο 82 του Κεφ.149 περιέχει τον ορισμό της σύμβασης κάλυψης. Όπως αναφέρεται: «Η σύμβαση με την οποία ο ένας από τους συμβαλλόμενους υπόσχεται να καλύψει τον άλλο για ζημιά την οποία δυνατό να υποστεί από τη συμπεριφορά του ίδιου του οφειλέτη ή οποιουδήποτε άλλου προσώπου, καλείται "σύμβαση κάλυψης.» Το δε άρθρο 83 της ίδιας νομοθεσίας εκθέτει τα δικαιώματα του εκ συμβάσεως κάλυψης δανειστή (εδώ Ενάγουσας) που βρίσκονται εντός των ορίων της εξουσίας του. Το δε άρθρο 84 παρέχει την έννοια της σύμβασης εγγύησης. Όπως σημειώνεται: «"Σύμβαση εγγύησης" είναι η σύμβαση προς εκπλήρωση της υπόσχεσης ή υποχρέωσης τρίτου, σε περίπτωση μη εκπλήρωσης από τον τρίτο~ το πρόσωπο που παρέχει την εγγύηση καλείται "εγγυητής", το πρόσωπο υπέρ του οποίου παρέχεται "πρωτοφειλέτης", και το πρόσωπο προς το οποίο παρέχεται "πιστωτής".» Κάθε πράξη ή υπόσχεση προς όφελος του πρωτοφειλέτη δύναται να αποτελεί επαρκή αντιπαροχή για τον εγγυητή για παροχή της εγγύησης (άρθρο 85 Κεφ.149). Η δε ευθύνη του εγγυητή, εκτός αν προνοείται διαφορετικά στη σύμβαση, βρίσκεται στην ίδια έκταση με την ευθύνη του πρωτοφειλέτη (άρθρο 86 Κεφ.149). Στη βάση των πιο πάνω, διαπιστώνω αγώγιμο δικαίωμα της Ενάγουσας απέναντι στους Εναγόμενους 1 και 2, το οποίο βεβαίως θα εξεταστεί μεταγενέστερα σε βάθος και με λεπτομέρεια. Υπάρχει μία σαφής και συγκεκριμένη νομική αξίωση που απαιτείται από πλευράς της Ενάγουσας εναντίον των Εναγομένων 1 και 2, το πλαίσιο της οποίας προσδίδει στην παρούσα υπόθεση ξεκάθαρο νομικό υπόβαθρο. Ως εκ τούτου, η εν λόγω προδικαστική θέση της Εναγομένης 2 απορρίπτεται ως αβάσιμη. Τρίτη Προδικαστική Ένσταση της Εναγομένης 2: Η Εναγόμενη 2 ισχυρίζεται ότι η παρούσα αγωγή πρέπει να απορριφθεί επειδή ο δανεισμός του Εναγομένου 1 είναι παράνομος αφού αντίκειται στον περί Τραπεζικών Εργασιών Νόμο και τους σχετικούς Κανονισμούς και/ή την Ευρωπαϊκή Νομοθεσία και/ή Οδηγίες που σχετίζονται με τις τραπεζικές εργασίες. Τα όσα έχω αναφέρει στην πρώτη προδικαστική θέση της Εναγομένης 2 ισχύουν απόλυτα και εδώ. Παραπέμπω σ' αυτά χωρίς να χρειάζεται να τα επαναλάβω. Η εν λόγω προδικαστική θέση της Εναγομένης 2 δεν έχει προωθηθεί και θεωρείται ότι έχει εγκαταλειφθεί ως ζήτημα που έχρηζε επίλυσης πριν από την εκδίκαση της ουσίας της αγωγής. Για τον ίδιο λόγο ως πιο πάνω, το θέμα αυτό, ως επίδικο θέμα, εξετάζεται στη συνέχεια στη βάση του μαρτυρικού υλικού της υπόθεσης. Εξέταση επιδίκων θεμάτων - Νομική Πτυχή - Συμπεράσματα: Θα παραθέσω τώρα τα συμπεράσματα τα οποία εξάγονται κατόπιν εξέτασης των επιδίκων ζητημάτων της αγωγής. Εκεί και όπου κρίνεται αναγκαίο θα γίνεται αναφορά της νομικής πτυχής που διέπει το συγκεκριμένο θέμα. Συνομολόγηση Συμβάσεων Παροχής Πιστωτικών Διευκολύνσεων: Αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι σε τέσσερις διαφορετικές και ανεξάρτητες περιπτώσεις συνομολογήθηκαν στην Πάφο συμβάσεις παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων στον Εναγόμενο
  8. Οι πιστωτικές διευκολύνσεις είχαν την μορφή τρεχούμενου λογαριασμού με όριο υπερανάληψης ποσού ύψους €8.543,01, δανείου για ποσό €179.403,15 και δύο πιστωτικών καρτών τύπου χρυσή visa και Mastercard με όριο €1.708,60 η κάθε μία. Επίσης αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι συμβαλλόμενα μέρη είναι η Ενάγουσα και ο Εναγόμενος
  9. Αρμόδιοι λειτουργοί της Ενάγουσας και ο Εναγόμενος 1 υπέγραψαν τα σχετικά συμφωνητικά έγγραφα. Περισσότερες λεπτομέρειες για κάθε μια περίπτωση έχουν δοθεί κατά την αξιολόγηση του μαρτυρικού υλικού και στο στάδιο κατάληξης σε ευρήματα. Επομένως αποτελεί ασφαλές συμπέρασμα ότι οι επίμαχες τέσσερις συμβάσεις παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων από την Ενάγουσα στον Εναγόμενο 1 συνομολογήθηκαν στην Πάφο, όλες οι οποίες υπογράφηκαν από τους εν λόγω διαδίκους ως συμβαλλόμενα μέρη. Νομιμότητα και Εγκυρότητα Συμβάσεων Παροχής Πιστωτικών Διευκολύνσεων: Στην έκθεση υπεράσπισης του ο Εναγόμενος 1 εγείρει θέμα ακυρότητας των συμφωνιών επειδή, όπως ισχυρίζεται, δεν ήταν αποτέλεσμα της ελεύθερης βούλησης του. Συγκεκριμένα δικογραφεί τη θέση ότι δεν διαπραγματεύτηκε με την Ενάγουσα για να καταλήξει σε αμοιβαία αποδεκτή συμφωνία αλλά του επιβλήθηκαν όροι στη μεταξύ τους σύμβαση, την οποίαν αυτός υπέγραψε χωρίς την ελεύθερη βούληση του. Με κάθε σεβασμό στον Εναγόμενο 1 πρόκειται για ένα γενικό, αόριστο και ασαφή ισχυρισμό. Μαζί με τον ισχυρισμό αυτό θα έπρεπε να είχαν δικογραφηθεί σχετικές λεπτομέρειες, όπως για παράδειγμα σε ποια από τις τέσσερις περιπτώσεις σύμβασης αναφέρεται και πληροφορίες που κατά τη γνώμη του δείχνουν έλλειψη ελεύθερης βούλησης από μέρους του. Με την μορφή και το περιεχόμενο που έχει δικογραφηθεί, η εν λόγω θέση δεν μπορεί να εξεταστεί αφού δεν έχει σαφή και συγκεκριμένο πλαίσιο για να κριθεί με βάση το μαρτυρικό υλικό που προσκομίστηκε προς απόδειξη του. Μέσα από την ένορκη μαρτυρία του ο Εναγόμενος 1 διασαφηνίζει και παραθέτει συγκεκριμένες λεπτομέρειες του γενικού, αόριστου και ασαφούς δικογραφημένου ισχυρισμού του, τις οποίες βεβαίως δεν δικογραφεί. Παρόλα αυτά τις αναφέρω. Όπως είπε στη μαρτυρία του, οι όροι των συμφωνιών ήταν τυποποιημένοι και του επιβλήθηκαν χωρίς καμία διαπραγμάτευση. Τα επικαλούμενα συμφωνητικά έγγραφα ετοιμάστηκαν από την Ενάγουσα και ο ίδιος απλά κλήθηκε και τα υπέγραψε. Δεν του δόθηκε αντίγραφο των εν λόγω συμφωνιών για να συμβουλευτεί δικηγόρο πριν την υπογραφή τους. Η ελεύθερη βούληση των συμβαλλομένων μερών είναι ένα από τα απαραίτητα συστατικά στοιχεία μιας νόμιμης και έγκυρης σύμβασης (άρθρο 10 περί Συμβάσεων Νόμου - Κεφ.149). Η συναίνεση θεωρείται ελεύθερη όταν δεν υφίσταται μία από τις περιπτώσεις που σημειώνονται στο άρθρο 14 του Κεφ.149, δηλαδή δεν προκαλείται με εξαναγκασμό (άρθρο 15 Κεφ.149) ή με ψυχική πίεση (άρθρο 16 του Κεφ.149) ή με απάτη (άρθρο 17 του Κεφ.149) ή με ψευδή παράσταση (άρθρο 18 του Κεφ.149) ή με πλάνη (άρθρα 20, 21 & 22 του Κεφ.149). Από το λεκτικό και το περιεχόμενο του δικογραφημένου ισχυρισμού του Εναγομένου 1 (§2 της έκθεσης υπεράσπισης Εναγομένου 1), η δικογραφημένη θέση περί μη ελεύθερης βούλησης του Εναγομένου 1 συνάγεται ότι εδράζεται στην άσκηση ψυχικής πίεσης από την Ενάγουσα εις βάρος του Εναγομένου
  10. Βέβαια, όπως ήδη έχει λεχθεί, λεπτομέρειες άσκησης ψυχικής πίεσης δεν δικογραφούνται μέσα από την έκθεση υπεράσπισης του Εναγομένου 1, κάτι που θα έπρεπε. Εν πάση περιπτώσει εξετάζω αυτά που ο Εναγόμενος 1 ισχυρίστηκε στην ένορκη μαρτυρία του, έστω και αν αυτά δεν δικογραφούνται, τα οποία έχω συγκρίνει και αντιπαραβάλει με το μαρτυρικό υλικό που τέθηκε ενώπιον μου. Σε σχέση με το εκ των υστέρων παράπονο του Εναγομένου 1, πρέπει να λεχθεί ότι ο Εναγόμενος 1 είχε το χρόνο να μελετήσει το περιεχόμενο της κάθε σύμβασης που είχε κληθεί να μελετήσει και αν συμφωνούσε να υπέγραφε το περιεχόμενο τους. Παράλληλα είχε και την ευκαιρία να συμβουλευτεί δικηγόρο για να αντιληφθεί τους όρους του καθενός εγγράφου. Ουδεμία μαρτυρία υπάρχει που να αποδεικνύει ότι ζήτησε τη βοήθεια δικηγόρου και η Ενάγουσα το αρνήθηκε ή τον εμπόδισε καθ' οιονδήποτε τρόπο. Αντίθετα ο όρος 20 της σύμβασης τρεχούμενου λογαριασμού (Τεκμήριο 1), τον οποίον ο Εναγόμενος 1 υπέγραψε, κάθε άλλο παρά υποστηρίζει τη θέση του Εναγομένου 1, την οποίαν αφήνει έκθετη σε απόρριψη. Συγκεκριμένα ο εν λόγο όρος σημειώνει ρητά ότι εξηγήθηκε στον Εναγόμενο 1 το δικαίωμα του να συμβουλευτεί και ότι το άσκησε. Επίσης δηλώνεται ρητά ότι ο Εναγόμενος 1 μελέτησε και κατανόησε πλήρως τις πρόνοιες του εγγράφου και ελεύθερα και εθελούσια συμβάλλεται και υπογράφει το Τεκμήριο 1 εν γνώσει του τι αυτό προνοεί και τι περιέχεται σ' αυτό. Σε ότι αφορά τις υπόλοιπες συμβάσεις, παρατηρώ ότι υπάρχουν όροι που δηλώνουν και/ή υπονοούν ενημέρωση και επεξήγηση του περιεχομένου των εν λόγων εγγράφων καθώς επίσης αντίληψη της σημασίας τους. Παραπέμπω στον όρο 6 της σύμβασης δανείου (Τεκμήριο 5), τον όρο 31 της συμφωνίας παροχής χρυσής πιστωτικής κάρτας (Τεκμήριο 7) και στην προτελευταία παράγραφο της σελίδας 2 της συμφωνίας παροχής πιστωτικής κάρτας τύπου mastercard (Τεκμήριο 9) που υποστηρίζουν το σκεπτικό αυτό. Από τα πιο πάνω γίνεται αντιληπτό ότι σε όλες τις περιπτώσεις ο Εναγόμενος 1 είχε το χρόνο να μελετήσει τα έγγραφα που του δόθηκαν για υπογραφή, μπορούσε να ρωτήσει διευκρινίσεις επί του περιεχομένου τους και είχε τη δυνατότητα να συζητήσει αν επιθυμούσε οποιοδήποτε όρο οποιουδήποτε εγγράφου, ανεξάρτητα αν αυτά ήταν τυποποιημένα και είχαν ετοιμαστεί από την Ενάγουσα. Τα έγγραφα ήταν συνταγμένα στη μητρική γλώσσα του Εναγομένου 1, δηλαδή στην ελληνική γλώσσα. Παράλληλα κάθε φορά είχε την ευκαιρία να συμβουλευτεί δικηγόρο για να αντιληφθεί τους όρους του κάθε εγγράφου που χρειαζόταν την υπογραφή του. Όλα αυτά προτού υπογράψει οποιοδήποτε έγγραφο. Σε κάθε περίπτωση αν δεν αισθανόταν ικανοποιημένος από τις εξηγήσεις και συμβουλές που θα λάμβανε, μπορούσε να αποχωρήσει χωρίς να υπογράψει είτε όλα τα έγγραφα είτε οποιοδήποτε από αυτά. Έχοντας αυτά υπόψη του, ο Εναγόμενος 1 προχώρησε σε υπογραφή όλων των εγγράφων δηλώνοντας μάλιστα ότι δεν υπήρξε οτιδήποτε το επιλήψιμο από μέρους της Ενάγουσας, ότι άσκησε δικαίωμα του λαμβάνοντας συμβουλές από δικηγόρο και ότι αντιλήφθηκε πλήρως το νόημα, τη σημασία και το περιεχόμενο των εγγράφων που θα υπέγραφε. Το δε γεγονός ότι ο Εναγόμενος 1 έκρινε ότι δεν χρειαζόταν να ασκήσει το δικαίωμα της υπαναχώρησης, το οποίο εξηγείτο ρητά στις εν λόγω συμβάσεις, καταδεικνύει ότι η υπογραφή όλων των συμφωνητικών εγγράφων από τον Εναγόμενο 1 έγινε χωρίς την άσκηση οποιασδήποτε ψυχικής πίεσης εις βάρος του από μέρους της Ενάγουσας. Η κίνηση που παρατηρήθηκε στους τέσσερις επίμαχους λογαριασμούς αποδεικνύει ότι ο Εναγόμενος χρησιμοποίησε προς όφελος του τις πιστωτικές διευκολύνσεις που είχαν εγκριθεί στο όνομα του. Εν πάση περιπτώσει, ουδείς υποχρέωσε τον Εναγόμενο 1 να υπογράψει οποιαδήποτε από τις συμβάσεις παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων σ' αυτόν, αλλά ο ίδιος το έπραξε με την ελεύθερη του βούληση, ενσυνείδητα και με πλήρη αντίληψη των συμβατικών υποχρεώσεων του και συνάμα επίγνωση των κινδύνων που εγκυμονούσαν από αυτήν την επαγγελματική συνεργασία. Την ίδια στιγμή η Ενάγουσα δεν προέβηκε σε οποιαδήποτε μορφή παρότρυνσης προς τον Εναγόμενο 1 προκειμένου αυτός να συμφωνήσει και να υπογράψει οποιαδήποτε επίμαχη σύμβαση. Συνεπώς καταλήγω στο ασφαλές συμπέρασμα ότι όλες οι συμβάσεις παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων υπογράφηκαν με την ελεύθερη βούληση των συμβαλλομένων μερών και ειδικότερα του Εναγομένου 1 (Συρίμη v. Παγκυπριακή Χρηματοδοτήσεις Δημόσια Εταιρεία Λτδ
(2010)1 Α.Α.Δ. 1131, Καλλικάς v. Ελληνική Τράπεζα Λτδ
(2010)1 Α.Α.Δ. 1238). Ουδεμία αποδεκτή μαρτυρία έχει τεθεί ενώπιον μου, η οποία ανατρέπει το σκηνικό αυτό. Σε όλες τις περιπτώσεις ο Εναγόμενος 1 έλαβε τις πιστωτικές διευκολύνσεις που είχαν συμφωνηθεί, τις οποίες χρησιμοποίησε προς όφελος τους. Ειδικά στην περίπτωση του δανείου, το συμφωνημένο ποσό εκταμιεύτηκε στο σχετικό λογαριασμό και ο Εναγόμενος 1 επωφελήθηκε από το εγκριμένο ποσό δανείου. Επομένως καταλήγω στο ασφαλές συμπέρασμα ότι πληρούνται όλα τα απαιτούμενα συστατικά στοιχεία, περιλαμβανομένων της ελεύθερης βούλησης των μερών, για τη νόμιμη και έγκυρη συνομολόγηση των τεσσάρων ξεχωριστών και ανεξάρτητων συμβάσεων παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων στον Εναγόμενο 1 από την Ενάγουσα, το περιεχόμενο όλων των οποίων είναι δεσμευτικό και εκτελεστό για την Ενάγουσα και τον Εναγόμενο 1, ως συμβαλλόμενα μέρη που είναι. Ανάμεσα στην Ενάγουσα και τον Εναγόμενο 1 δημιουργήθηκε επαγγελματική σχέση σε τέσσερις ξεχωριστές και ανεξάρτητες περιπτώσεις. Πρόκειται για νομική σχέση πιστωτή-χρεώστη με αντικείμενο την παροχή πιστωτικών διευκολύνσεων που λαμβάνουν διάφορες μορφές. Η εν λόγω νομική σχέση έχει τη μορφή της συμβατικής σχέσης. Το νομικό πλαίσιο αυτής της συμβατικής σχέσης καθορίζεται μέσα από τους όρους των συμφωνητικών εγγράφων (Τεκμήρια 1, 5, 7 & 9). Το περιεχόμενο των τεκμηρίων αυτών δείχνει τη σαφή πρόθεση των διαδίκων να συμβληθούν και να δεσμεύονται από αυτά. Επιπροσθέτως η υπεράσπιση ισχυρίζεται ακυρότητα των συμβάσεων παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων επικαλούμενη την ύπαρξη καταχρηστικών ρητρών σ' αυτά. Ειδική αναφορά στο θέμα γίνεται στη συνέχεια . Θα πρέπει να λεχθεί ότι αν μια ρήτρα κριθεί ότι είναι καταχρηστική δεν οδηγεί σε ακυρότητα της σύμβασης. Απλά παρέχει δικαίωμα είτε τερματισμού της σύμβασης είτε απαίτησης για μη εφαρμογή της συγκεκριμένης ρήτρας. Το υπόλοιπο κομμάτι της σύμβασης συνεχίζει να ισχύει και να δεσμεύει τα συμβαλλόμενα μέρη, εκτός βέβαια αν αυτό δεν είναι δυνατό χωρίς της συγκεκριμένη ρήτρα (Περικλέους v. Ellinas Finance Ltd κ.α.
(2015)1Α Α.Α.Δ. 513). Με γνώμονα τα πιο πάνω, ακόμη και αν κριθούν οι επικαλούμενοι όροι καταχρηστικοί η σύμβαση δανείου δεν ακυρώνεται στην ολότητα της αφού το υπόλοιπο μέρος δύναται να συνεχίσει να ισχύει με δεσμευτική ισχύ και χωρίς τις συγκεκριμένες ρήτρες. Πέραν και ανεξαρτήτως των πιο πάνω, ο Εναγόμενος 1 ισχυρίζεται ότι τα συμφωνητικά έγγραφα που αφορούν τις περιπτώσεις παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων υπό τη μορφή χορήγησης πιστωτικών καρτών τύπου mastercard και χρυσή visa δεν βρίσκονται σε ισχύ επειδή η περίοδος ισχύος τους έχει λήξει χωρίς ο ίδιος να έχει υπογράψει έγγραφο ανανέωσης τους. Σε σχέση με το θέμα αυτό αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι ο Εναγόμενος 1 συμπλήρωσε και υπέγραψε δύο σχετικές αιτήσεις για έκδοση και παράδοση σ' αυτόν δύο πιστωτικές κάρτες τύπου mastercard και χρυσή visa με συγκεκριμένο όριο και στη βάση των όρων που περιέχονται στις εν λόγω αιτήσεις. Επίσης αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι οι εν λόγω αιτήσεις αφού εξετάστηκαν εγκρίθηκαν από την Ενάγουσα με βάση τους επισυνημμένους όρους τους. Αποτελεί ακόμη εύρημα του Δικαστηρίου ότι οι δύο πιστωτικές κάρτες εκδόθηκαν και παραδόθηκαν στον Εναγόμενο 1 από την Ενάγουσα. Από τον όρο 3 του Τεκμηρίου 7 (πιστωτική κάρτα τύπου χρυσή visa), συνάγεται ότι η διάρκεια ισχύος της εν λόγω πιστωτικής κάρτας ήταν συγκεκριμένη. Ο Εναγόμενος 1 που ήταν ο νόμιμος κάτοχος της μπορούσε να τη χρησιμοποιεί για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Αν ο Εναγόμενος 1 δεν επιθυμούσε να συνεχίσει να τη χρησιμοποιεί τότε είχε το δικαίωμα να ενημερώσει σχετικά την Ενάγουσα. Σε αντίθετη περίπτωση, δηλαδή αν ο Εναγόμενος 1 δεν ενημέρωνε την Ενάγουσα ότι δεν επιθυμούσε πλέον να κατέχει την εν λόγω πιστωτική κάρτα, η Ενάγουσα μπορούσε να προχωρήσει με επέκταση της περιόδου χρήσης της από τον Εναγόμενο 1 αντικαθιστώντας την παλιά πιστωτική κάρτα με νέα. Συνδυασμένη ανάγνωση των όρων 3 και 5 του Τεκμηρίου 7 καταδεικνύει συμβατικό δικαίωμα ανανέωσης της ισχύος της εν λόγω πιστωτικής κάρτας υπό την προϋπόθεση ότι ο Εναγόμενος 1 ενημερώσει έγκαιρα την Ενάγουσα ότι δεν επιθυμεί κάτι τέτοιο. Ουδεμία μαρτυρία υπάρχει που να καταδεικνύει ότι ο Εναγόμενος 1 είχε ενημερώσει την Ενάγουσα ότι δεν επιθυμούσε πλέον την χρήση της συγκεκριμένης κάρτας. Αντίθετα όχι μόνο δεν παραπονέθηκε και/ή δεν διαμαρτυρήθηκε για την ανανέωση της ισχύος της, αλλά όπως προκύπτει από την ανάγνωση της κατάστασης κίνησης και λειτουργίας του λογαριασμού που ανοίχτηκε για τον σκοπό αυτό ο ίδιος προχώρησε και συνέχισε να επωφελείται μετέπειτα από την κατ' εξακολούθηση χρήση της διεκπεραιώνοντας διάφορες μεταγενέστερες συναλλαγές. Πανομοιότυποι όροι περιέχονται στο Τεκμήριο 9 που αφορά την πιστωτική κάρτα τύπου mastercard. Όλα όσα ανάφερα αμέσως πιο πάνω για την πιστωτική κάρτα τύπου χρυσή visa ισχύουν απόλυτα και για την πιστωτική κάρτα τύπου mastercard. Βρίσκουν εφαρμογή στην ολότητα τους. Γι' αυτό δεν χρειάζεται να προσθέσω οτιδήποτε άλλο. Απλά θα αναφέρω ότι καμία μαρτυρία έχει παρουσιαστεί στο Δικαστήριο που να καταδεικνύει ότι ο Εναγόμενος 1 είχε ενημερώσει την Ενάγουσα ότι δεν επιθυμούσε πλέον την χρήση της συγκεκριμένης κάρτας. Όχι μόνο δεν παραπονέθηκε και/ή δεν διαμαρτυρήθηκε για την ανανέωση της ισχύος της, αλλά όπως προκύπτει από την ανάγνωση της κατάστασης κίνησης και λειτουργίας του λογαριασμού που ανοίχτηκε για τον σκοπό αυτό ο ίδιος προχώρησε και συνέχισε να επωφελείται μετέπειτα από την κατ' εξακολούθηση χρήση της διεκπεραιώνοντας διάφορες μεταγενέστερες συναλλαγές. Τα πιο πάνω έκδηλα καταδεικνύουν ότι ο Εναγόμενος 1 ήταν ενήμερος για την παράταση / ανανέωση της ισχύος χρήσης των συγκεκριμένων πιστωτικών καρτών και ότι ο ίδιος συμφώνησε και αποδέχτηκε το γεγονός αυτό. Αναφορικά με τον ισχυρισμό της υπεράσπισης ότι ο δανεισμός του Εναγομένου 1 είναι παράνομος και κατ' επέκταση άκυρος και/ή άνευ έννομου αποτελέσματος, παρατηρώ ότι ουδεμία μαρτυρία παρουσιάστηκε προς τεκμηρίωση της. Δεν έχω αντιληφθεί γιατί και με ποιο τρόπο η παροχή πιστωτικών διευκολύνσεων στον Εναγόμενο 1 από ένα οργανισμό που είναι αδειοδοτημένος από την αρμόδια αρχή να το πράττει είναι παράνομος και πως η ενέργεια του να δώσει πιστωτικές διευκολύνσεις έναντι ανταλλάγματος συγκρούεται με τη νομοθεσία και/ή αντίκειται με συναφείς κανονισμούς. Καμία νομική επιχειρηματολογία από μέρους της υπεράσπισης αναπτύχθηκε στο Δικαστήριο που να εξηγεί τα πιο πάνω και γενικότερα να υποστηρίζει τη θέση της. Από αυτά συνάγεται ότι η υπεράσπιση δεν έχει προωθήσει τη συγκεκριμένη θέση της, η οποία εν πάση περιπτώσει στερείται θεμελίωσης. Κάτω από αυτά τα δεδομένα, η νομιμότητα και η εγκυρότητα των τεσσάρων συμβάσεων παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων δεν έχουν επηρεαστεί. Συνομολόγηση Εγγράφων Εγγύησης και Συμβάσεων & Δηλώσεων Υποθηκεύσεως Ακινήτων: Αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι η Εναγόμενη 2 υπέγραψε το Τεκμήριο 18 με το οποίο εγγυήθηκε μέχρι ποσού €179.403,15 πλέον τόκους και έξοδα όλες τις υποχρεώσεις του Εναγομένου 1 που πηγάζουν από τη σύμβαση δανείου (Τεκμήριο18). Αποτελεί επίσης εύρημα του Δικαστηρίου ότι η Εναγόμενη 2 υπέγραψε το Τεκμήριο 11 με το οποίο εγγυήθηκε μέχρι ποσού €8.543,01 πλέον τόκους και έξοδα όλες τις υποχρεώσεις του Εναγομένου 1 που πηγάζουν από τη σύμβαση παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων υπό τη μορφή τρεχούμενου λογαριασμού με όριο υπερανάληψης. Επιπλέον αποτελεί εύρημα του Δικαστηρίου ότι η Εναγόμενη 2 ενέγραψε προς όφελος της Ενάγουσας τις υποθήκες με αρ. Υ768/04 μέχρι ποσού Λ.Κ.£55.000 πλέον κυμαινόμενο τόκο και έξοδα, Υ4004/06 Λ.Κ.£34.000 πλέον κυμαινόμενο τόκο και έξοδα και Υ4526/07 μέχρι ποσού Λ.Κ.£36.000 πλέον κυμαινόμενο τόκο και έξοδα (Τεκμήρια 20, 21 & 22). Οι τρεις αυτές υποθήκες αφορούν το ίδιο ακίνητο. Όπως ήδη λέχθηκε, το έπραξε αυτό για περαιτέρω εξασφάλιση των υποχρεώσεων του Εναγομένου 1 που απορρέουν από τη σύμβαση παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων υπό τη μορφή τρεχούμενου λογαριασμού με όριο υπερανάληψης και από τη σύμβαση δανείου. Χωρίς να υπάρχει άλλη περί του αντιθέτου αξιόπιστη μαρτυρία, καταλήγω στο ασφαλές συμπέρασμα ότι τα επίμαχα έγγραφα συνομολογήθηκαν στην Πάφο και υπογράφηκαν από την Εναγόμενη 2. Παρόλο ότι στην έκθεση υπεράσπισης της η Εναγόμενη 2 θέτει θέμα συνομολόγησης εγγράφων και υπογραφής τους από την ίδια, κατά την εκδίκαση της αγωγής δεν προώθησε για απόδειξη τον εν λόγω δικογραφημένο ισχυρισμό της. Στη δε γραπτή τελική αγόρευση του ο ευπαίδευτος συνήγορος της ουδεμία τέτοια εκδοχή υποβάλλει με αποτέλεσμα εύλογα να θεωρείται ότι η δικογραφημένη θέση αυτή της Εναγομένης 2 έχει εγκαταλειφθεί. Εν πάση περιπτώσει, καμία σχετική και συνάμα αξιόπιστη μαρτυρία παρουσιάστηκε προς τεκμηρίωση της εν λόγω δικογραφημένης θέσης της Εναγομένης 2. Συνεπώς ο εν λόγω δικογραφημένος ισχυρισμός της στερείται στοιχειοθέτησης και γι' αυτό απορρίπτεται. Από το περιεχόμενο των Τεκμηρίων 11 & 18 και το λεκτικό που χρησιμοποιείται σ' αυτά προκύπτει ότι η Εναγόμενη 2 όχι μόνο εγγυήθηκε την εκπλήρωση των υποχρεώσεων του Εναγομένου 1 που απορρέουν από τις συμβάσεις λειτουργίας του τρεχούμενου λογαριασμού με όριο υπερανάληψης (Τεκμήριο 11) και δανείου (Τεκμήριο 18) αλλά η δέσμευση της επεκτάθηκε σε κάλυψη της ζημιάς που τυχόν υποστεί η Ενάγουσα σε περίπτωση μη συμμόρφωσης του Εναγομένου 1 με τις υποχρεώσεις του και κατ' επέκταση παραβίασης των επιδίκων συμβάσεων από μέρους του Εναγομένου 1 (άρθρα 82-86 Κεφ.149). Ενδεικτικά παραπέμπω στους όρους 2-5 & 13-17 αμφοτέρων τεκμηρίων. Σημειώνεται ότι η δέσμευση για κάλυψη ζημιάς αφορά συγκεκριμένο ποσό που καθορίζεται μέσα από τη σύμβαση εγγύησης. Με βάση τον όρο 3 σ' αμφότερα τεκμήρια, η κάλυψη της ζημιάς, η οποία ουσιαστικά έχει την σημασία της αποζημίωσης, δεν θα υπερβαίνει το ποσό των Λ.Κ.£5.000 πλέον τόκους και έξοδα στο Τεκμήριο 11 και το ποσό των Λ.Κ.£105.000 πλέον τόκους και έξοδα στο Τεκμήριο 18. Η ευθύνη ενός εγγυητή προσδιορίζεται στο άρθρο 86 του Κεφ.149. Εκτός αν προνοείται διαφορετικά στη σύμβαση, ο εγγυητής ευθύνεται στην έκταση που ευθύνεται και ο πρωτοφειλέτης. Όπως χαρακτηριστικά λέχθηκε στην υπόθεση Αργύρη v. Χλόης Χρυσοσοτόμου, ως διαχειρίστριας της περιουσίας του αποβιώσαντα Χρύσανθου Χρυσοστόμου
(2006)1 Α.Α.Δ. 1362: «Συμφωνούμε με το πρωτόδικο δικαστήριο ότι, όπως προβλέπεται και στο άρθρο 86 του Κεφ. 149, η ευθύνη του εγγυητή συνυπάρχει με την ευθύνη του πρωτοφειλέτη εκτός εάν υπάρχει αντίθετη πρόνοια. Επομένως η ευθύνη που έχει ο εφεσείων στην προκείμενη περίπτωση συνυπάρχει με εκείνη του ενοικιαστή και δεν ήταν απαραίτητο στο λεκτικό της εγγύησης να περιλαμβάνεται και το επίρρημα «κεχωρισμένως» δίπλα από το επίρρημα «αλληλεγγύως».» Συνεπώς εδώ η Εναγόμενη 2 ευθύνεται εξίσου με τον Εναγόμενο 1 απέναντι στην Ενάγουσα, πάντοτε βέβαια για το πλαίσιο των υποχρεώσεων του Εναγομένου 1 που αυτή εγγυήθηκε / παρέχει κάλυψη. Περαιτέρω δυνάμει του όρου 4 σ' αμφότερα έγγραφα, οι εγγυήσεις / καλύψεις της Εναγομένης 2 απέναντι στην Ενάγουσα για την τήρηση των υποχρεώσεων του Εναγομένου 1 στις εν λόγω συμβάσεις είναι συνεχείς (άρθρο 87 Κεφ.149). Πρόθεση των συμβαλλομένων μερών, όπως αυτή αποτυπώνεται από το λεκτικό του συγκεκριμένου όρου, ήταν να μην περιορίζεται σε συγκεκριμένη υποχρέωση αλλά να συνεχίζεται και να μπορεί να τερματιστεί υπό τις προϋποθέσεις που περιέχονται στον εν λόγω όρο (Λαϊκή Κυπριακή Τράπεζα Λτδ v. T.G. & Sons Importing Ltd κ.α.
(2004)1 Α.Α.Δ. 180, Γεωργίου v. Τράπεζας Κύπρου
(2009)1 Α.Α.Δ. 862). Δεν καλύπτουν μία συγκεκριμένη ή μεμονωμένη πράξη αλλά εξακολουθούν να καλύπτουν υποχρεώσεις για διάφορες πιστωτικές διευκολύνσεις που συνεχίζουν να παρέχονται και εντάσσονται κάτω από το ίδιο κεφάλαιο, αναλόγως είτε στα πλαίσια λειτουργίας του τρεχούμενου λογαριασμού με όριο υπερανάληψης (Τεκμήριο 11) είτε του δανείου (Τεκμήριο 18). Για περαιτέρω κάλυψη των υποχρεώσεων του Εναγομένου 1 που πηγάζουν από τις προαναφερόμενες δύο συμβάσεις, η Εναγόμενη 2 στα πλαίσια των προνοιών του Ν.9/1965 υποθήκευσε, δυνάμει συμφωνητικών εγγράφων υποθήκης, ακίνητο που είναι εγγεγραμμένο στο όνομα της. Όπως είναι γνωστό, το ακίνητο είναι υποθηκευμένο με τρεις υποθήκες προς όφελος της Ενάγουσας (Υ768/04 μέχρι ποσού Λ.Κ.£55.000 πλέον κυμαινόμενο τόκο και έξοδα, Υ4004/06 μέχρι ποσού Λ.Κ.£34.000 πλέον κυμαινόμενο τόκο και έξοδα και Υ4526/07 μέχρι ποσού Λ.Κ.£36.000 πλέον κυμαινόμενο τόκο και έξοδα). Το ότι οι πιο πάνω υποθήκες καλύπτουν από κοινού τις συμβάσεις λειτουργίας του τρεχούμενου λογαριασμού με όριο υπερανάληψης και δανείου αποδεικνύεται από το Τεκμήριο 24Α & 24Β που είναι έγγραφα ημερ. 10.08.07 στα οποία η Εναγόμενη 2 αναγνώρισε τις συγκεκριμένες καλύψεις με τις τρεις υποθήκες. Είναι γι' αυτό που στην παρούσα αγωγή η Εναγόμενη 2 είναι εγγυήτρια - παροχέας κάλυψης και ενυπόθηκος οφειλέτης αναφορικά μόνο με τις συμβάσεις λειτουργίας του τρεχούμενου λογαριασμού με όριο υπερανάληψης και δανείου, με τον τρόπο που έχει εξηγηθεί. Νομιμότητα και Εγκυρότητα Εγγράφων Εγγύησης, Γραπτών Δηλώσεων και Συμβάσεων & Δηλώσεων Υποθηκεύσεως Ακινήτων: Μέσα από την έκθεση υπεράσπιση της η Εναγόμενη 2 ισχυρίζεται ότι τα επίμαχα έγγραφα έχουν μολυνθεί από το στοιχείο της παρανομίας και γι' αυτό είναι άκυρα και/ή ανεφάρμοστες και/ή άνευ εννόμου αποτελέσματος. Είναι νομολογημένο ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να αποδώσει θεραπεία όταν η επίδικη συναλλαγή μολύνεται με παρανομία. Η άρνηση στη χορήγηση θεραπείας που αφορά αξίωση η οποία απορρέει από άκυρη λόγω παρανομίας σύμβασης εδράζεται στο αξίωμα ex turpi causa non oritur actio (Χριστοδούλου και άλλης v. Antonius H.F.M. Vraets
(2009)1 Α.Α.Δ. 802). Πρόκειται για τον γενικό κανόνα ότι τα Δικαστήρια δεν επιτρέπουν την επανάκτηση μεταβιβασθέντων ωφελημάτων που προέρχονται από παράνομα συμβόλαια. Αυτή η αρχή υπερίσχυσε στην προσπάθεια να εξισορροπηθούν δύο αντικρουόμενες τάσεις, δηλαδή, να εμποδίζεται από τη μια ο αδικαιολόγητος πλουτισμός και από την άλλη να απαγορεύεται η συνομολόγηση παρανόμων συμβάσεων. Την ίδια στιγμή, με γνώμονα τη νομική αρχή ότι τα δικόγραφα αποτελούν τον άξονα επί του οποίου διεξάγεται η δίκη και με βάση την Δ.19 Θ.13, ζητήματα παρανομίας θα πρέπει να δικογραφούνται ρητά μέσα από τις έγγραφες προτάσεις (Γρηγορίου v. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ Πολιτική Έφεση Αρ. 75/2013 ημερ. 28.03.19). Παρόλα αυτά και χωρίς να υποβαθμίζεται η σημασία της νομικής αρχής των δικογράφων, το Δικαστήριο οφείλει να αποστερήσει το διάδικο που αναμειγνύεται σε παράνομες ενέργειες από οποιαδήποτε θεραπεία ακόμη και σε περίπτωση που εντοπίζεται δικογραφική ανεπάρκεια υπό τη μορφή της αυτεπάγγελτης εξέτασης (Χριστοδούλου και άλλης v. Antonius H.F.M. Vraets (πιο πάνω), Ανδρονίκου και άλλης v. Μαυροπούλου Πολιτικές Εφέσεις Αρ. 14/2014 & 89/2014 ημερ. 30.09.21). Η υποχρέωση του Δικαστηρίου να εξετάσει αυτεπάγγελτα παρανομία που παρουσιάζεται ενώπιον του περιορίζεται αυστηρά στις περιπτώσεις κατά τις οποίες η παρανομία προκύπτει έκδηλα, είτε από την ίδια τη σύμβαση, είτε από τα γεγονότα που την περιβάλλουν. Κοντολογίς, η παρανομία για να δικαιολογεί αυτεπάγγελτη εξέταση, πρέπει να είναι πρόδηλα αναγνωρίσιμη, ή εξόφθαλμη, χωρίς να χρειάζεται διερεύνηση αντιφατικών γεγονότων. Πρέπει να βοά, άλλως, για σκοπούς εξέτασης της παρανομίας απαραίτητη προϋπόθεση, συνιστά η δικογράφηση της (Ιωάννου ν. Μουσκάλη
(1997)1 ΑΑΔ 1595, Ξενοφώντος v. Taker Sayed Rajab Πολιτική Έφεση Αρ. 169/2010 ημερ. 26.11.14). Στην παρούσα περίπτωση η Εναγόμενη 2 επικαλείται διάφορους λόγους, οι οποίοι, κατά την άποψη της, συμπαρασύρουν σε ακυρότητα τα έγγραφα εγγύησης / κάλυψης, γραπτές δηλώσεις της, συμβάσεις & δηλώσεις υποθήκευσης ακινήτου (έγγραφα υποθήκης) και άλλα συναφή έγγραφα. Εξ' όσον μπορεί να γίνει αντιληπτό από τη δικογραφία, η Εναγόμενη 2 ισχυρίζεται ότι τα έγγραφα εγγύησης και εξασφάλισης που την εμπλέκουν και το Δικαστήριο κατέληξε πιο πάνω στο συμπέρασμα ότι τα υπέγραψε είναι παράνομα και κατ' επέκταση άκυρα χωρίς οποιαδήποτε νομική ισχύ: (α) ένεκα πράξεων και/ή ενεργειών και/ή συμπεριφοράς της Ενάγουσας, (β) επειδή τα υπέγραψε κάτω από συνθήκες ψυχικής πίεσης, εξαναγκασμού και αθέμιτης επιρροής (λεπτομέρειες παρέχονται στην §28 υπό τα σημεία (α) μέχρι (μ) της έκθεσης υπεράσπισης της Εναγομένης 2), (γ) επειδή οι γραπτές δηλώσεις αναγνώρισης στις οποίες προέβηκε η Εναγόμενη 2 έγιναν υπό το καθεστώς ψυχικής πίεσης, εξαναγκασμού και δόλου από την Ενάγουσα καθώς επίσης συνεπεία απειλών προς το πρόσωπο της από τρίτα άτομα που δεν κατονομάζονται και ούτε περιγράφεται η κατ' ισχυρισμό ανάμιξη τους. Σχετικά με τον προβαλλόμενο λόγο αυτό ουδεμία λεπτομέρεια εκτίθεται, (δ) επειδή τα ποσά της π

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.