Λ. Ε., Κ. Ε. και ΕΙΡΗΝΗ ΠΟΥΛΛΑ, ως διαχειριστές της περιουσίας της αποβιωσάσης Κ. Ν. κ.α. ν. Α. Μ. κ.α., Αγωγή αρ. 2888/2014, 8/8/2023

Λ. Ε., Κ. Ε. και ΕΙΡΗΝΗ ΠΟΥΛΛΑ, ως διαχειριστές της περιουσίας της αποβιωσάσης Κ. Ν. κ.α. ν. Α. Μ. κ.α., Αγωγή αρ. 2888/2014, 8/8/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2023:A90 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Αγωγή αρ. 2888/2014

1. Λ. Ε., Κ. Ε. και ΕΙΡΗΝΗ ΠΟΥΛΛΑ, ως διαχειριστές της περιουσίας της αποβιωσάσης Κ. Ν.
2. Λ. Ε., Κ. Ε. και ΕΙΡΗΝΗ ΠΟΥΛΛΑ, ως διαχειριστές της περιουσίας της Ζ. Ν. που κηρύχθηκε σε ανικανότητα Ενάγοντες ν.
3. Α. Μ.
4. Π. Μ.
5. ΤΡΑΠΕΖΑ ΚΥΠΡΟΥ ΔΗΜΟΣΙΑ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΛΤΔ
6. ΓΕΝΙΚΟΣ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Εναγόμενοι Ημερομηνία: 08 Αυγούστου 2023 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες: Ευ. Πουλλά - Μακαρούνα (κα) μαζί με Εβ. Πουλλά (κα) Για τους Εναγόμενους 1 και 2: Στ. Φλωράκη (κα) για Χλωρακιώτης & Φλωράκη ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η Το πλαίσιο της διαφοράς Η αποβιώσασα και το πρόσωπο που κηρύχθηκε σε ανικανότητα κίνησαν αρχικά την υπό εξέταση αγωγή, η οποία συνεχίστηκε από τους διαχειριστές της περιουσίας τους. Χάριν συντομίας, η αναφορά θα είναι στην Ενάγουσα 1 και στην Ενάγουσα 2 αντίστοιχα. Οι Ενάγουσες 1 και 2, κατά τον χρόνο στον οποίον αναφέρονται τα γεγονότα που απασχολούν, ήταν ιδιοκτήτριες τριών ακινήτων στην Επισκοπή της Επαρχίας Πάφου. Για σκοπούς αναφοράς, το ακίνητο με αριθμό εγγραφής [] είναι «το ακίνητο Α», το ακίνητο με αριθμό εγγραφής [] είναι «το ακίνητο Β», και το ακίνητο με αριθμό εγγραφής [] (προηγούμενα []) είναι «το ακίνητο Γ». Η αγωγή εναντίον της Εναγόμενης 3 αποσύρθηκε και απορρίφθηκε την 14.07.2022, και εναντίον του Εναγόνενου 4 ομοίως, την 16.05.
7. Η Ενάγουσα 2, σε όλο τον ουσιώδη χρόνο μέχρι και σήμερα, είναι, κατά τη θέση των Εναγουσών, άτομο με μειωμένη ή χαμηλή νοητική ικανότητα, εύπιστο, με προβλήματα ψυχικής υγείας, λόγος για τον οποίον, την 20.01.2022, με δικαστικό διάταγμα, κηρύχθηκε σε ανικανότητα να διαχειρίζεται τις υποθέσεις της. Ο Εναγόμενος 1 βρίσκονταν, κατά τη θέση των Εναγουσών, σε σχέση εμπιστοσύνης και φιλίας με την Ενάγουσα 2, από το 2000 περίπου. Ήταν το πρόσωπο που παρείχε διάφορες γεωργικές και άλλες εργασίες, έναντι αμοιβής. Λόγω αυτής της σχέσης, πληροφορήθηκε πως οι Ενάγουσες ήταν ιδιοκτήτριες, μεταξύ άλλων, των τριών ακινήτων. Ο Εναγόμενος 1, κατά τη θέση των Εναγουσών, είχε ζητήσει από την Ενάγουσα 2 να του επιτρέψει να φυτέψει αβοκάντο στα ακίνητα, για να λαμβάνει κτηματική στρεμματική επιχορήγηση, λόγω οικονομικών προβλημάτων του. Τυχόν ενοίκιο, θα συμφωνούνταν μεταγενέστερα. Η Ενάγουσα 2, θέλοντας να τον βοηθήσει, συναίνεσε και παραδόθηκε η κατοχή των τριών ακινήτων στον Εναγόμενο 1, για να προβεί στη φύτευση. Ο Εναγόμενος 1, όμως, επέστρεψε και ανέφερε πως δεν μπορούσε να λάβει την κτηματική στρεμματική επιχορήγηση, εκτός εάν τα ακίνητα εγγράφονταν στο όνομά του, έναντι συμβολικού ποσού, με την προϋπόθεση ότι, μόλις του ζητούσαν την επιστροφή τους, θα το έπραττε. Έτσι, η Ενάγουσα 2, προσωπικά, και ως πληρεξούσιος αντιπρόσωπος της Ενάγουσας 1, μεταβίβασε τα τρία ακίνητα στον Εναγόμενο 1 έναντι ποσού Λ.Κ.2.500,
8. Η μεταβίβαση έγινε το
9. Η Ενάγουσα 2, περί την 09.11.2006, απώλεσε ένα από τα παιδιά της μετά από πολύμηνη ασθένεια και βίωσε προσωπικές δυσκολίες. Περί το 2008, ο σύζυγος της Ενάγουσας 2, πληροφορήθηκε τα προαναφερόμενα, και, θεωρώντας πως οι Ενάγουσες εξαπατήθηκαν, απαίτησε από τον Εναγόμενο 1 να επιστρέψει τα ακίνητα, κάτι στο οποίο ο Εναγόμενος 1 συμφώνησε να πράξει. Πλην όμως, είχε υποθηκεύσει προς όφελος τραπεζικού ιδρύματος τα δύο εξ αυτών. Προς επιβεβαίωση των ισχυρισμών του ότι θα επέστρεφε τα ακίνητα, όταν θα διευθετούσε τις υποθήκες, και θα πλήρωνε και το ενοίκιο για την περίοδο που τα κατείχε, εξέδωσε δύο επιταγές στα ονόματα των Εναγουσών. Η μία επιταγή ήταν πληρωτέα την 13.02.2009, προς όφελος της Ενάγουσας 2, για €22.500,00, και η άλλη επιταγή ήταν πληρωτέα την 16.02.2009, προς όφελος της Ενάγουσας 1, για €20.000,00, ποσά που θα επιστρέφονταν στον Εναγόμενο 1, αφαιρουμένων των ενοικίων, κατά την επαναμεταβίβαση στις Ενάγουσες. Στη συνέχεια, όμως, και οι δύο επιταγές ανακλήθηκαν από τον Εναγόμενο
10. Το ακίνητο Α υποθηκεύτηκε με την υποθήκη Υ[]ΕΚΓ Πάφου, το ακίνητο Β υποθηκεύτηκε με την υποθήκη Υ[]ΕΚΓ Πάφου, ενώ το ακίνητο μεταβιβάστηκε με δωρεά στην Εναγόμενη 2 και μέρος του απαλλοτριώθηκε το
11. Είναι η θέση των Εναγουσών πως ο Εναγόμενος 1 ενήργησε με πρόθεση να εξαπατήσει τις Ενάγουσες και δόλια. Συνοπτικά, οι λεπτομέρειες που εκτίθενται είναι πως ο Εναγόμενος 1, έχοντας αντιληφθεί ότι η Ενάγουσα 2 είχε ψυχοπνευματικά προβλήματα, κάνοντας χρήση και ψευδών παραστάσεων (ότι ήταν αναγκαία η μεταβίβαση για να επιδοτηθεί, ότι θα επαναμεταβίβαζε τα ακίνητα εάν του ζητούνταν, ότι τα χρειάζονταν για να φυτεύσει αβοκάντο) την παραπλάνησε, βρισκόμενος και σε θέση να μπορεί να επηρεάζει και να κυριαρχεί επί της βούλησής της, εκμεταλλεύτηκε την κατάστασή της, και διενεργήθηκε η μεταβίβαση χωρίς να υφίσταται ουσιαστική συναίνεση και πρόθεση για μεταβίβαση, και, παρά ταύτα, τα δύο από τα ακίνητα υποθηκεύτηκαν, χωρίς ο Εναγόμενος 1 να είναι φερέγγυος, και το τρίτο μεταβιβάστηκε στη θυγατέρα του, Εναγόμενη
12. Η Εναγόμενη 2, κατά τη θέση των Εναγουσών, συνέπραξε, και δέχθηκε και τη μεταβίβαση του ακινήτου Γ. Για την επιταγή των €20.000,00, είχε εγερθεί από τον σύζυγο της Ενάγουσας 2, που κατέστη κομιστής της επιταγής, η αγωγή [] Ε.Δ. Πάφου. Παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις των Εναγουσών και του συζύγου της Ενάγουσας 2 να επιστραφούν τα ακίνητα, ο Εναγόμενος 1 αντέτεινε να πληρώσουν τα ενυπόθηκα χρέη και να τα επιστρέψει. Οι Ενάγουσες αξιώνουν την ακύρωση των μεταβιβάσεων των τριών ακινήτων στον Εναγόμενο 1, κατ' επέκταση οποιωνδήποτε πράξεων έπονται των μεταβιβάσεων αυτών, και την επανεγγραφή των ακινήτων στις Ενάγουσες. Αξιώνουν αναγνωριστική απόφαση ότι τα ακίνητα κατέχονται από τον Εναγόμενο 1 δυνάμει τεκμαιρόμενου καταπιστεύματος ή άλλως πώς, καθώς και αποζημιώσεις, περιλαμβανομένης της απόδοσης της αποζημίωσης που λήφθηκε για το μέρος του ακινήτου Γ που απαλλοτριώθηκε. Οι Εναγόμενοι 1 και 2, με κοινό δικόγραφο υπεράσπισης, αρνούνται την εκδοχή και την απαίτηση των Εναγουσών. Όντως, οι Ενάγουσες ήταν οι αρχικές ιδιοκτήτριες των τριών ακινήτων και ο Εναγόμενος 2 παρείχε σε αυτές διάφορες γεωργικές εργασίες, αλλά δεν βρίσκονταν σε σχέση εμπιστοσύνης και φιλίας με την Ενάγουσα
13. Περί τον Μάιο του 2004, η Ενάγουσα 2 προσέγγισε τον Εναγόμενο 1 και τον ενημέρωσε ότι είχε πρόβλημα ρευστότητας και ότι ήθελε να πωλήσει άμεσα ακίνητη περιουσία που ανήκε στην ίδια και στη μητέρα της, Ενάγουσα 1, και ότι, μεταξύ άλλων, είχε τα τρία ακίνητα στην Επισκοπή για πώληση. Ο Εναγόμενος 1 της απάντησε ότι μπορούσε να αγοράσει τα τρία ακίνητα, που τα γνώριζε, αλλά μόνον εάν ήταν σε χαμηλή τιμή. Η Ενάγουσα 2 πώλησε στον Εναγόμενο 1 τα τρία ακίνητα, το ακίνητο Α για Λ.Κ.1.480,00, το ακίνητο Β για Λ.Κ.780,00 και το ακίνητο Γ για Λ.Κ.240,
14. Η μεταβίβαση έγινε την 24.05.2004 από την Ενάγουσα 2, προσωπικά και εκ μέρους της Ενάγουσας 1, δυνάμει πληρεξουσίου εγγράφου ημερομηνίας 22.01.2004, ανεπιφύλακτα, και με ρητή δήλωση από την δικαιοπάροχο ότι δεν συμφωνήθηκε επαναμεταβίβαση, και ότι είχε πλήρη γνώση της δικαιοπραξίας. Η υποθήκευση του ακινήτου Α είχε γίνει ταυτόχρονα με τη μεταβίβασή του, με τη συγκατάθεση της Ενάγουσας 2, αν και δεν ήταν απαραίτητη. Το ακίνητο Γ ήταν μικρότερης έκτασης από αυτήν που αναγράφονταν στη μεταβίβαση, λόγω παλαιότερης απαλλοτρίωσης, γεγονός που ήταν γνωστό στις Ενάγουσες, και συνέβαλε και στο ύψος του τιμήματος. Όντως, η Ενάγουσα 2 έχασε ένα από τα παιδιά της και σε μεταγενέστερο χρόνο ο σύζυγός της, βασιζόμενος στα δικά της λεγόμενα, απαίτησε την επιστροφή των ακινήτων, ενώ ο Εναγόμενος 1 δεν είχε οποτεδήποτε υποσχεθεί να τα επιστρέψει. Απεναντίας, η πώληση και μεταβίβασή τους έγινε με πλήρη δικαιοπρακτική ικανότητα της Ενάγουσας 2, που ενεργούσε και ως πληρεξούσια αντιπρόσωπος της Ενάγουσας 1, εγνωσμένα και εθελούσια. Οι δε επιταγές που αναφέρουν οι Ενάγοντες είναι άσχετες με τα γεγονότα της αγωγής και είχαν ανακληθεί για εύλογη αιτία, ενώ η αγωγή 2591/2009 απορρίφθηκε, έχοντας κριθεί αναξιόπιστοι τόσο η Ενάγουσα 2 όσο και ο σύζυγός της. Μόνον ο σύζυγος της Ενάγουσας 2 ενοχλούσε τον Εναγόμενο 1, ισχυριζόμενος ότι η Ενάγουσα εξαπατήθηκε, και κάθε φορά ο Εναγόμενος 1 επέμενε στο νόμιμο της μεταβίβασης. Το Κτηματολόγιο εκτίμησε τα ακίνητα για το συνολικό ποσό των Λ.Κ.14.800,00 (€25.287,30). Ο Εναγόμενοι, κατά τη θέση τους, ούτε εξαπάτησαν ούτε παραπλάνησαν την Ενάγουσα 2 με ψευδείς παραστάσεις, ούτε έπραξαν άλλως πώς παράνομα, και αρνούνται όλες τις λεπτομέρειες που εκθέτουν οι Ενάγουσες, υποστηρίζουν τη νομιμότητα των μεταβιβάσεων, και ζητούν την απόρριψη της αγωγής. Με απαντητικό δικόγραφο, οι Ενάγουσες διατηρούν την ήδη υφιστάμενη εκδοχή τους, και αρνούνται στην αντίστοιχη των Εναγόμενων. Δεν αμφισβητείται πως οι Ενάγουσες ήταν οι αρχικές ιδιοκτήτριες των επίδικων ακινήτων τα οποία μεταβιβάστηκαν στον Εναγόμενο 1, και ότι η Ενάγουσα 2 ενήργησε στις πράξεις αυτές ως πληρεξούσια αντιπρόσωπος της Ενάγουσας
15. Εκ των δικογράφων, το Δικαστήριο θα πρέπει να διαπιστώσει τις περιστάσεις υπό τις οποίες συμβλήθηκαν οι Ενάγουσες με τον Εναγόμενο 1 και κατ' επέκταση το κύρος των συναλλαγών, με αναφορά αφενός στη ψυχοπνευματική κατάσταση της Ενάγουσας 2, αφετέρου στη συμπεριφορά του Εναγόμενου
16. Διαδικασία Για την απόδειξη της υπόθεσης των Εναγουσών, προσκομίστηκε μαρτυρία από τον σύζυγο της Ενάγουσας 2, κύριος Δ. Ε. (ΜΕ1), από τον ψυχίατρο Δρ. Αργύρη Αργυρίου (ΜΕ2), από τον υιό της Ενάγουσας 2 και εκ των διαχειριστών της περιουσίας της κύριο Λ. Ε. (ΜΕ3) και από τον εκτιμητή ακινήτων κύριο Κωνσταντίνο Γεωργίου (ΜΕ4), οι οποίοι αντεξετάστηκαν από τη συνήγορο των Εναγόμενων. Μαρτυρία προσκομίστηκε και από τον Εναγόμενο 1 (ΜΥ1), ο οποίος αντεξετάστηκε από την συνήγορο των Εναγουσών. Το σύνολο της προφορικής μαρτυρίας καταγράφθηκε σε πρακτικά που τηρήθηκαν. Έγγραφη μαρτυρία που κατατέθηκε, σημάνθηκε από το 1 έως το 21, αναλόγως της ταξινόμησης και της σειράς κατάθεσης, και χρονολογήθηκε αναλόγως, κατά τον χρόνο της κατάθεσης. Βρίσκεται επίσης στον φάκελο της διαδικασίας. Μετά το πέρας της ακρόασης της μαρτυρίας της υπόθεσης, οι δικηγόροι των δύο πλευρών αγόρευσαν. Είναι σε γνώση του Δικαστηρίου ό,τι αναφέρθηκε, στην πλήρη του μορφή, ακόμα κι αν δεν γίνεται αυτούσια, ειδική ή λεπτομερής αναφορά. Η μαρτυρία Το Δικαστήριο ακούει μαρτυρία μόνο σε σχέση με τα επίδικα θέματα. Όταν η μαρτυρία είναι αντικρουόμενη ή αμφισβητείται, την αξιολογεί, να βρει εάν και ποια είναι η αξιόπιστη μαρτυρία, στην οποία να μπορεί να βασιστεί και όπου χρειάζεται να προβεί σε ευρήματα σε σχέση με τα γεγονότα. Στο πλαίσιο της αξιολόγησης της μαρτυρίας, η συμπεριφορά και οι τρόποι των μαρτύρων (demeanour) στο εδώλιο[1], που το Δικαστήριο έχει την ευκαιρία να παρατηρεί κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας, σε συνάρτηση με το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους, προσεγγίζονται με παράλληλους άξονες το σύνολο της μαρτυρίας, αλλά και την αντικειμενική όψη των πραγμάτων[2]. Η εκδοχή του κάθε μάρτυρα δεν προσεγγίζεται μικροσκοπικά, με αναφορά στις λέξεις που χρησιμοποιήθηκαν ή τη σειρά τους, αλλά ως ένα σύνολο μέσα στη ζωντανή ατμόσφαιρα της προφορικής δίκης, με όσα την περιστοιχίζουν, και στην οποία ο προφορικός λόγος των μαρτύρων μπορεί να μην είναι σε τέλεια γλώσσα ή καλά συνταγμένος ή απόλυτα ακριβής. Για ορισμένα ζητήματα, το Δικαστήριο δεν αποκλείεται να χρειάζεται μαρτυρία ειδικής γνώμης, εάν αυτά βρίσκονται έξω από το πεδίο της κοινής γνώσης και εμπειρίας, και εμπειρογνώμονας, που διαθέτει κατάλληλα προσόντα, μπορεί να εκφέρει γνώμη γι' αυτά, ώστε να βοηθήσει το Δικαστήριο ως προς την κρίση του. Το προσόν της εμπειρογνωμοσύνης μπορεί να προκύπτει από την εξειδικευμένη μόρφωση ή κατάρτιση ή και την επαγγελματική πείρα ή και την ικανότητα πρόσβασης σε δεδομένα μη προσιτά σε όλους και κατανόησης εξειδικευμένων εννοιών και ζητημάτων. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η μαρτυρία γνώμης συνιστά μαρτυρία γεγονότων βάσει των οποίων σχηματίζεται συμπέρασμα ή γνώμη για ένα θέμα εξειδικευμένο. Σε κάθε περίπτωση, η ειδική γνώμη αξιολογείται ως προς τη βασιμότητα ή την εγκυρότητά της όπως και η μαρτυρία γεγονότων ως προς την αλήθεια τους, με κριτήρια που δεν δίδονται εξαντλητικά, όμως θα μπορούσαν να αναφέρονται στην πληρότητα της αιτιολογίας ή στον βαθμό μελέτης, και άλλα, έχοντας υπόψη και πως το καθήκον του εμπειρογνώμονα είναι, ενεργώντας κατά κανόνα με ανεξάρτητο και αντικειμενικό τρόπο, να εφοδιάσει το Δικαστήριο με όλες τις απαραίτητες επιστημονικές ή εξειδικευμένες πληροφορίες, για σκοπούς ελέγχου της ορθότητας των συμπερασμάτων του, και ούτως ώστε το Δικαστήριο να είναι σε θέση, εφαρμόζοντας τις πληροφορίες στα γεγονότα της υπόθεσης που αποδεικνύονται, να σχηματίσει την κρίση του[3]. Εκ συμφώνου, κατατέθηκαν τα ακόλουθα έγγραφα: - Δήλωση διάθεσης ακίνητης ιδιοκτησίας της Ενάγουσας 2 και δήλωση διάθεσης ακίνητης ιδιοκτησίας της Ενάγουσας 1, αμφότερες ημερομηνίας 24.05.2004 (Τεκμήρια 1 και 2). Στο Τεκμήριο 1, η Ενάγουσα 2, την 24.05.2004, ως η ιδιοκτήτρια του ½ του ακινήτου Α (έκτασης 17 δεκάρια και 392 τ.μ.), του ακινήτου Β (έκτασης 9 δεκάρια και 198 τ.μ.) και του ακινήτου Γ (έκτασης 2 δεκάρια και 676 τ.μ.), χωρίς υφιστάμενη συγγένεια με τον δικαιοδόχο, δηλαδή τον Εναγόμενο 1, του μεταβίβασε τα ακίνητα αυτά για Λ.Κ.1.250,
17. Στο Τεκμήριο 2, η Ενάγουσα 2, την ίδια ημέρα, ως πληρεξούσια αντιπρόσωπος της Ενάγουσας 1, ιδιοκτήτριας του άλλου ½ των προαναφερόμενων ακινήτων, τα μεταβίβασε στον Εναγόμενο
18. - Πιστό αντίγραφο της υπεύθυνης δήλωσης μεταβίβασης της Ενάγουσας 2 (Τεκμήριο 3Α), μαζί με την απόδειξη του Κτηματολογίου για τα τέλη που υπολογίστηκαν στο ποσό των Λ.Κ.444,75, στο όνομα του Εναγόμενου 1 (Τεκμήριο 3Β), μαζί με το ειδικό πληρεξούσιο έγγραφο από την Ενάγουσα 1 προς την Ενάγουσα 2 (Τεκμήριο 3Γ), μαζί με υπεύθυνη δήλωση (Τεκμήριο 3Δ) και μαζί έντυπο μεταβίβασης (Τεκμήριο 3Ε). Στο εσωτερικό μέρος του Τεκμηρίου 3Α, αναγράφονται τα τιμήματα πώλησης που δηλώθηκαν στο Κτηματολόγιο, για το ακίνητο Α, Λ.Κ.1.480,00, για το ακίνητο Β, Λ.Κ.780,00, και για το ακίνητο Γ, Λ.Κ.240,
19. Αναγράφονται, επίσης, στο πεδίο των παρατηρήσεων, οι εκτιμημένες αξίες των ακινήτων αυτών, κατά τον χρόνο της μεταβίβασης, όσον αφορά το ακίνητο Α σε Λ.Κ.8.000,00, το ακίνητο Β σε Λ.Κ.5.000,00 και το ακίνητο Γ σε Λ.Κ.1.800,
20. Επίσης, ότι δεν υπάρχει πωλητήριο έγγραφο. Το πληρεξούσιο έγγραφο του Τεκμηρίου 3Γ φέρεται να υπογράφθηκε από την Ενάγουσα 1 προς την Ενάγουσα 2 ενώπιον πιστοποιούντος υπαλλήλου. Είναι ειδικό πληρεξούσιο, που εξουσιοδοτεί την πώληση των επίδικων ακινήτων σε οποιοδήποτε πρόσωπο. Φέρει ημερομηνία 22.01.2004, μήνες πριν από την μεταβίβαση. Ένα ειδικό πληρεξούσιο που εκδόθηκε (και δεν έχει ακυρωθεί, ούτε ζητείται η ακύρωσή του) τον Ιανουάριο του 2004, δείχνει προσπάθεια της Ενάγουσας 2 να εκποιήσει τη συγκεκριμένη περιουσία, που εκκίνησε ήδη από τότε. Στην υπεύθυνη δήλωση του Τεκμηρίου 3Δ, η Ενάγουσα 2 είχε δηλώσει, μεταξύ άλλων, πως είναι σε γνώση του αντιπροσωπευόμενου η σκοπούμενη δικαιοπραξία. Η πολύ χαμηλή τιμή εκποίησης των τριών ακινήτων δεικνύει ότι πρόκειται για πράξη ασύμφορη και επαχθή για την πλευρά των Εναγουσών. - Δελτίο πληρωμής αποζημίωσης για την απαλλοτρίωση μέρους του ακινήτου Γ, ημερομηνίας 22.09.1990 (Τεκμήριο 4). - Αντίγραφα εγγράφων υποθήκευσης ακινήτων Α και Β, με αριθμούς Υ[]ΕΚΓ Πάφου για Λ.Κ.21.000,00 πλέον τόκους και Υ[]ΕΚΓ Πάφου για Λ.Κ.12.000,00 πλέον τόκους (Τεκμήρια 5 και 6). - Έντυπο προσωπικών επιβαρύνσεων, στο οποίο αναγράφεται η ύπαρξη διατάγματος πτώχευσης εναντίον του Εναγόμενου 1 κατόπιν αίτησης ημερομηνίας 01.01.1991 (Τεκμήριο 7). Το Τεκμήριο 7 δεν αποτελεί επαρκή απόδειξη πως ο Εναγόμενος 1, κατά την ημέρα της μεταβίβασης, τελούσε σε πτώχευση. - Δήλωση μεταβίβασης του ακινήτου Γ από τον Εναγόμενο 1 στην Εναγόμενη 2 δυνάμει δωρεάς, συνοδευόμενη από σχετικά έγγραφα (Τεκμήριο 8Α-Δ). - Αντίγραφο εκ συμφώνου απόφασης στην αγωγή [] Ε.Δ. Πάφου, μεταξύ της Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ και του Εναγόμενου 1 και άλλου προσώπου, ημερομηνίας 17.03.2014, η οποία περιλαμβάνει διατάγματα εκποίησης των επίδικων ενυπόθηκων ακινήτων (Τεκμήριο 9). - Διάταγμα διαχείρισης ημερομηνίας 17.03.2022 στην αίτηση διαχείρισης [] Ε.Δ. Πάφου αναφορικά με την αποβιώσασα Ενάγουσα 1 (Τεκμήριο 10). - Διάταγμα διαχείρισης ημερομηνίας 20.01.2022 στην αίτηση ανικάνου προσώπου (mental) [] Ε.Δ. Πάφου αναφορικά με την Ενάγουσα 2 (Τεκμήριο 11). - Ιατρικό πιστοποιητικό ημερομηνίας 24.11.2008, από το Γενικό Νοσοκομείο Πάφου, που βεβαιώνει ότι η Ενάγουσα 2, την 03.09.2008 ώρα 07:37, μετέβη στο ΤΑΕΠ μετά από κατάποση 50 δισκίων Paracetamol και Distalgesic, έγινε πλύση στομάχου και χορήγηση άνθρακα, και παρόλο που συστήθηκε εισαγωγή της στην εντατική μονάδα για παρακολούθηση, η ασθενής αρνήθηκε εισαγωγή και έφυγε, με ευθύνη του συζύγου της, που είχε ενημερωθεί για την κατάστασή της (Τεκμήριο 12). ΜΕ1 Ο ΜΕ1 αναφέρθηκε, κατά την κυρίως εξέτασή του[4], στο πρόσωπο της Ενάγουσας 2, αρχίζοντας από την παιδική της ηλικία, για να εξηγήσει ότι πρόκειται για ένα άτομο που αναπτύχθηκε σε αντίξοες συνθήκες, με στερήσεις και δυσκολίες, συμπεριφορές εγκατάλειψης και απόρριψης, ικανά να αφήσουν αρκετά κατάλοιπα βλαπτικά για τη ψυχική της υγεία. Η δική του γνωριμία με την Ενάγουσα 2 προέκυψε μέσα από τη γνωριμία των γονιών τους. Το 1994, τέλεσαν γάμο, και απέκτησαν μία θυγατέρα. Σύντομα, οι δυσκολίες και τα προβλήματα έκαναν την εμφάνισή τους. Η Ενάγουσα 2 απασχόλησε με σπάνια εντεκάδυμη κύηση, υποβλήθηκε σε επέμβαση για την αφαίρεση εμβρύων, και τα δύο έμβρυα που τελικά είχαν απομείνει χάθηκαν κατά τον πέμπτο μήνα της κύησης, επιβαρύνοντας ακόμα περισσότερο τη ψυχική κατάσταση της Ενάγουσας
21. Το 1998, η Ενάγουσα 2 έμεινε ξανά έγκυος δίδυμα, τον ΜΥ3 και τον αδελφό του, ωστόσο κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης της, απεβίωσε ο πατέρας της, βυθίζοντάς την ακόμα περισσότερο στην θλίψη. Από τότε, σύμφωνα με τον ΜΕ1, είχε αρχίσει να προβαίνει και σε πράξεις που δεν είχαν λογική, αυτοκαταστροφικές. Πούλησε τις μετοχές που κληρονόμησε από τον πατέρα της και εισάκουσε εισήγηση τραπεζικού λειτουργού να επενδυθούν τα χρήματα στο εξωτερικό και εν τέλει να χαθούν. Οι παράτολμες και αλόγιστες πράξεις της Ενάγουσας 2 οδηγούσαν αναπόφευκτα και σε ρήξη τη σχέση της Ενάγουσας 2 με τον ΜΕ1, με τον οποίον χώριζαν, έσμιγαν ξανά, και πάλι το ίδιο. Το 2007 μέχρι το 2009, η ρήξη στη σχέση τους ήταν διαρκής, και τελικά οριστική. Ο ΜΕ1, όπως αναφέρει, γνώρισε τον Εναγόμενο 1 το 2000, λόγω της εργασίας του. Ο ΜΕ1 είχε βοηθήσει τον Εναγόμενο 1 με μια υπόθεση που είχε. Ο Εναγόμενος 1 είχε ζητήσει από τον ΜΕ1 να τον βοηθήσει να εξεύρει εργασίες, και ο ΜΕ1 του πρότεινε να φροντίζει και να καθαρίζει τον κήπο και την αυλή του σπιτιού τους. Του έδωσαν αρκετές οικογενειακές εργασίες και εκτός από το καθάρισμα των κήπων, μεταφορές, συντήρηση της εξοχικής κατοικίας. Πάντοτε, επί πληρωμή. Κάποτε, όταν έρχονταν ο Εναγόμενος 1 στο σπίτι τους, έφερνε σακούλια αβοκάντο. Ο Εναγόμενος 1 είχε πάρει το θάρρος γιατί οι Ενάγουσες ήταν ευγενικές μαζί του και τον καλοδέχονταν. Τόσο θάρρος είχε πάρει που, κάποια μέρα, τον είδε που πήρε από το υπόγειο της κατοικίας τους μια παλιά γραφομηχανή και άλλα αντικείμενα, που είχαν αξία, τα οποία επέστρεψε μετά από παρατήρηση του ΜΕ
22. Το 2005, είχε ασθενήσει ο υιός τους με μία σπάνια μορφή λευχαιμίας. Μετέβηκαν μαζί του στο Λονδίνο, όπου παρέμειναν για περίπου ενάμισι χρόνο. Πηγαινοέρχονταν στην Κύπρο, για να βλέπουν τα άλλα παιδιά τους. Ο υιός τους τελικά απεβίωσε. Επέστρεψαν στην Κύπρο. Τότε, ο ΜΕ1, όπως αναφέρει, ανακάλυψε πως μεγάλη έκταση γεωργικής γης στην Επισκοπή, στην Πάφο, είχε μεταβιβαστεί. Ο ΜΕ1 αναφέρει πως είναι με πληροφορίες της Ενάγουσας 2 που γνωρίζει ότι της είπε πως θα φύτευε αβοκάντο. Ήδη, τότε ενοικίαζε άλλη γεωργική γη στην περιοχή της Κυβερνητικής έπαυλης στην Αχέλεια της Πάφου, όπου εκμεταλλεύονταν φυτείες αβοκάντο. Την έπεισε ότι έπρεπε να γίνει μεταβίβαση για να μπορεί να διεκδικήσει την εκταρική επιδότηση από την Κυβέρνηση και έτσι να εκμεταλλεύεται τα ακίνητα για γεωργικούς σκοπούς, και ότι, μόλις η Ενάγουσα 2 τα ζητούσε πίσω, θα τα είχε. Ο λόγος που τον εμπιστεύτηκε, όπως ανέφερε στον ΜΕ1 η Ενάγουσα 2, ήταν γιατί υπήρχε φιλία από το
23. Ο Εναγόμενος 1 έδωσε στην Ενάγουσα ένα ποσό για να είναι νομιμοφανής η πράξη, ωστόσο το ποσό αυτό, στην πραγματικότητα, θα αντιπροσώπευε το ενοίκιο μέχρι την επιστροφή της περιουσίας. Για την συγκεκριμένη πράξη, δεν γνώριζε οποιοσδήποτε κάτι, είτε ο ίδιος είτε η Ενάγουσα
24. Το 2008, όταν ο ίδιος πληροφορήθηκε την πράξη, εξέλαβε πως πρόκειται για απάτη εις βάρος της συζύγου και της πεθεράς του, και ζήτησε άμεσα την επιστροφή των ακινήτων. Ο Εναγόμενος 1 του υποσχέθηκε πως μόλις διευθετούσε τις υποθήκες, θα τα επέστρεφε. Το γεγονός ότι πρόκειται για απάτη, όπως αναφέρει, φαίνεται από τις τιμές πώλησης που δηλώθηκαν στο Κτηματολόγιο, για το ακίνητο Α, Λ.Κ.1,480,00, ενώ εκτιμήθηκε Λ.Κ.8.000,00, για το ακίνητο Β, Λ.Κ.780,00, ενώ εκτιμήθηκε Λ.Κ.5.000,00, και για το ακίνητο Γ, Λ.Κ.240,00, ενώ εκτιμήθηκε Λ.Κ.1.800,
25. Ο Εναγόμενος 1, ταυτόχρονα με τη μεταβίβαση του ακινήτου Α, προέβη σε υποθήκευσή του, για το ποσό των Λ.Κ.21.000,00, ενώ το ακίνητο Β υποθηκεύτηκε για το ποσό των Λ.Κ.12.000,
26. Από κάθε άποψη, η αξία των ακινήτων ήταν πολλαπλάσια των τιμών που δηλώθηκαν. Επίσης, ο Εναγόμενος 1 μεταβίβασε στη θυγατέρα του το ακίνητο Γ, μέρος του οποίου απαλλοτριώθηκε. Με τα χρήματα που έλαβε ο Εναγόμενος 1 από την υποθήκευση των ακινήτων, όπως πληροφορήθηκε ο ΜΕ1, είχε αγοράσει ακίνητα στην Κύπρο και στη Βουλγαρία. Ο ΜΕ1 αναφέρθηκε ενόρκως και στις επιταγές που, κατά τη θέση του είχαν δοθεί για εξασφάλιση της επιστροφής των ακινήτων, οι οποίες στη συνέχεια ανακλήθηκαν, ως περαιτέρω ένδειξη της απατηλής, κατά τη θέση του, συμπεριφοράς του Εναγόμενου
27. Η μία εκ των επιταγών είχε οπισθογραφηθεί στον ίδιο, για την επιδιόρθωση ζημιάς στο όχημά του που είχε προκαλέσει η Ενάγουσα 2, εξ ου και κίνησε ο ίδιος την αγωγή [] Ε.Δ. Πάφου, που απορρίφθηκε γιατί, σύμφωνα με το Δικαστήριο, δεν υπήρχε αντάλλαγμα έναντί του. Δεν ισχύει η εκδοχή του Εναγόμενου 1, όπως λέει ο ΜΕ1, πως οι δύο επιταγές είχαν δοθεί στην Ενάγουσα 2 για δανεισμό, για να καταβάλει τα νοσήλια για τη μητέρα της, αλλά εκείνη η θέση είχε προβληθεί ως υπεράσπιση στην αγωγή εκείνη. Είναι η θέση του ΜΕ1 πως ο Εναγόμενος 1 είχε αντιληφθεί και γνώριζε τα προβλήματα της Ενάγουσας 2 και θέλησε να εκμεταλλευτεί την κατάσταση. Η Ενάγουσα 2, που τότε ήταν ηλικιωμένη, δεν είχε συναινέσει στην πώληση των ακινήτων της. Η πράξη της Ενάγουσας 2, όπως έθεσε ο ΜΕ1 με απόλυτο τρόπο, δεν είχε λογική. Τα προβλήματα της Ενάγουσας 2 είχαν επιβεβαιώσει ψυχολόγος και ψυχίατροι, που κατονομάζει. Η κατάσταση της ψυχικής υγείας της Ενάγουσας 2 την είχε οδηγήσει και σε απόπειρες αυτοκτονίας, ιδίως όπως εξελίχθηκε μετά και από τον χαμό του παιδιού τους. Λόγω της ίδιας κατάστασης, προέβη και σε άλλες άλογες πράξεις, η επίδικη δεν ήταν η μόνη. Η Ενάγουσα 2, όπως θέτει ο ΜΕ1, δεν είχε αποκτήσει όφελος από τη μεταβίβαση των ακινήτων στον Εναγόμενο
28. Δεν έδρασε ως ο μέσος λογικός άνθρωπος, αλλά με μωρία, απερισκεψία και αφροσύνη, λόγω της ψυχοπνευματικής της κατάστασης. Επειδή η Ενάγουσα 2 δεν έπαυσε να συμπεριφέρεται με τον προαναφερόμενο τρόπο, και διάφορα επιτήδεια άτομα συνέχιζαν να την εκμεταλλεύονται, όπως είχε πράξει κατά τον ΜΕ1 και ο Εναγόμενος 1, τα παιδιά της, μαζί με δικηγόρο εκ των δικηγόρων τους, κίνησαν τη διαδικασία για την κήρυξή της σε ανικανότητα. Ο ΜΕ1 κατέθετε στο εδώλιο με ένταση, ο λόγος του ήταν χειμαρρώδης, δείχνοντας ότι είχε πολλά πράγματα που ήθελε να πει, για να εξηγήσει όλα αυτά που συνέβησαν. Σε αρκετά σημεία, ο λόγος έχανε και τη συνοχή του, στην προσπάθεια του ΜΕ1 να προσθέσει πληροφορίες, από τις τόσες, τόσων χρόνων, που προφανώς κατέκλυζαν τις σκέψεις του, και γιατί θεωρούσε πως θα μπορούσαν να είναι χρήσιμες, όπως, για παράδειγμα ότι είχε κινδυνεύσει ακόμα και η ζωή του δίπλα στην Ενάγουσα
29. Καταλαβαίνοντας και ο ίδιος ότι διάφορες αναφορές θα μπορούσαν να φαίνονται, σε κάποιον τρίτο, ακρότητες, ή υπερβολές, αλλά ο ίδιος γνωρίζοντας την αλήθεια τους, και εκπλησσόμενος και ο ίδιος από τις επιφυλάξεις της ζωής, ανέφερε πως η ιστορία της συζύγου του θα μπορούσε κάλλιστα να ήταν σενάριο της καλύτερης κινηματογραφικής ταινίας. Η κατάθλιψη της συζύγου του, όπως είπε, είναι σε τόσο μεγάλο βαθμό, που ο ίδιος εξέφρασε κατ' επανάληψη στο εδώλιο, με διάφορους τρόπους, την απελπισία του, ως προς την πιθανότητα να βελτιωθεί ή να θεραπευτεί από ψυχολόγους ή ψυχιάτρους. Του προκαλούσε αναστάτωση ακόμα και η σκέψη πως την ώρα που η σύζυγός του έκανε απόπειρα αυτοκτονίας και σχεδόν ξεψυχούσε, η περιουσία εξανεμίζονταν, εν αγνοία του, γιατί η Ενάγουσα 2 εκτέθηκε σε ανθρώπους επιτήδειους. Γνώριζαν ότι η Ενάγουσα 2, ο δείκτης νοημοσύνης της οποίας, όπως είπε, είναι όσο ενός μωρού 12 χρονών, είναι άτομο εξωστρεφές, καλόκαρδο και άδολο, με προβλήματα στον ψυχικό της κόσμο, και ενήργησαν για να ωφεληθούν οι ίδιοι. Ο λόγος που ο ίδιος ένιωσε την ανάγκη ότι πρέπει πλέον να αφήσει την Ενάγουσα 2 και να προχωρήσει με τη δική του ζωή ήταν γιατί αισθάνθηκε πως δεν είχε νόημα ο ίδιος να πηγαίνει στη δουλειά για έναν συγκεκριμένο μισθό και εκείνη να κάνει δωρεές προς πάσα κατεύθυνση προς διάφορους επιτήδειους που την εξαπάτησαν, τόσο τη δική της περιουσία όσο και τη δική του, που έκανε το λάθος και τη μεταβίβασε στην ίδια, αναφέροντας περιπτώσεις. Δεν θέλει κάποιος γνώσεις, όπως είπε, να καταλάβει πως κάτι δεν πάει καλά με την Ενάγουσα
30. Είναι τόσο εξόφθαλμο. Και το αντάλλαγμα, είναι τόσο χαμηλό, δεν μπορεί παρά να παραπέμπει, θεωρεί, και σε ποινικά αδικήματα. Την ίδια στιγμή, ο ΜΕ1, εξέφραζε κατ' επανάληψη διατηρούμενη αγάπη και έγνοια για την Ενάγουσα 2, λέγοντας, δεν σημαίνει ότι επειδή περιέπεσε σε τόσα λάθη, είναι «σκάρτη», είναι ένα πρόσωπο δυστυχισμένο, με ένα προσωπείο, όπως ανέφερε. Εκφράζοντας την απορία, πώς είναι δυνατόν άνθρωποι να εκμεταλλευτούν ένα τέτοιο πρόσωπο, σε τέτοια κατάσταση, και ο Εναγόμενος 1, που ήξερε, που μετέφερε κι ο ίδιος το νεκρό παιδί τους. Όπως του ανέφερε η Ενάγουσα 2, ακόμα και σήμερα που τελεί σε ανικανότητα, δεν πίστευε ποτέ πως ο Εναγόμενος 1 θα την εξαπατούσε. Ο Εναγόμενος 1 της είχε πει πως έχει γνωστό του πρόσωπο στο Κτηματολόγιο, και παινεύτηκε για το γεγονός πως έβαλαν χαμηλή αξία, για να μην επιβαρυνθεί και μεταβιβαστικά. Δεν είχαν όμως λόγο οι Ενάγουσες να κάνουν ουσιαστικά δωρεά σε ένα άγνωστο πρόσωπο, και όχι στα παιδιά της Ενάγουσας 2 και αντίστοιχα εγγόνια της Ενάγουσας
31. Ο ΜΕ1 εξέφρασε βαθιά πικρία που, ενώ ο ίδιος βοήθησε τόσο τον Εναγόμενο 1, και του είπε πει να μην εκμεταλλευτεί ποτέ την Ενάγουσα 2, εντούτοις, φέρθηκε με τον τρόπο αυτό. Κατά την αντεξέτασή του, τα προαναφερόμενα, η ένταση, ο χειμαρρώδης λόγος, η απελπισία, η βαθιά πικρία, εκδηλώθηκαν σε πολλαπλάσιο βαθμό. Οι θέσεις του ΜΕ1, όμως, ήταν πολύ σταθερές. Ο ΜΕ1 ανέφερε πως σήμερα η σχέση του με την Ενάγουσα 2 είναι ανύπαρκτη. Η κατάστασή της πλέον, όπως είπε, είναι μη διαχειρίσιμη. Είναι αδύνατη η συνεννόηση μαζί της, δεν ξέρει τι πράττει, δεν υπάρχει λογική στις ενέργειές της. Ωστόσο, κάποτε οδηγεί αυτοκίνητο, και φροντίζει και το εγγόνι της, που είναι εννέα μηνών. Ο Εναγόμενος 1, όπως είπε ο ΜΕ1, εκτός από τις εργασίες, δεν μετέβαινε στο σπίτι τους για επίσκεψη, καφέ ή φαγητό. Ούτε το αντίστροφο συνέβαινε. Κάθε φορά, πληρώνονταν για τις εργασίες του. Ο ίδιος ο ΜΕ1, όπως είπε, πολύ σπάνια έβλεπε τον Εναγόμενο
32. Πιο συχνά, τον έβλεπε όταν ασθένησε ο υιός τους, λόγω των μεταφορών που έκανε ο Εναγόμενος
33. Μιλούσε στη σύζυγό του στο τηλέφωνο, κάτι που δεν άρεσε στον ίδιο. Η σχέση του ΜΕ1 με την σύζυγό του, πριν από την ασθένεια του παιδιού τους, και ιδίως πριν από την απώλεια του πατέρα της, ήταν σχετικά καλή. Υπήρχαν, όπως είπε, τα σκαμπανεβάσματα, αλλά δεν είχαν σημασία, έλεγε, ο ίδιος, πως είναι νεότερή του, και δικαιολογούσε κατά κάποιον τρόπο ενέργειες που μπορεί να φαίνονταν όχι τόσο λογικές ή «τρέλες». Πήγαιναν μαζί σε υπεραγορές και για ψώνια, όμως, επειδή η σύζυγός του ήταν από τη γνωστή οικογένεια, ο πεθερός του, όπως είπε, για τα σημαντικά ζητήματα, ήθελε να δίνει και ο ίδιος συναίνεση. Όταν απεβίωσε, ήταν από κοινού η διαχείριση των οικονομικών τους. Τα χρήματα που της έδινε ο ίδιος ήταν αρκετά για να καλύπτουν τα προσωπικά της έξοδα, όσο μπορεί να ισχύει αυτό για τις ανάγκες μιας γυναίκας, αλλά, όπως εκ των υστέρων φάνηκε, μπορεί να μην ήταν, εφόσον δεν άφησε τίποτε από την περιουσία. Δεν χρησιμοποιούσε την περιουσία της για τα προσωπικά της έξοδα, αλλά είχε τη συνήθεια, επειδή και ο ίδιος είναι σχετικά γνωστός, μπορούσε να περάσει από κάποιο κατάστημα η Ενάγουσα 2 και να έλεγε ότι θα περνούσε ο σύζυγός της να τα πληρώσει. Η κατασπατάληση της περιουσίας φάνηκε τα επόμενα χρόνια, και οφείλεται, κατά τον ίδιο, σε πολυσύνθετους λόγους. Δεν υπάρχει, ανέφερε χαρακτηριστικά, παγκόσμιο προηγούμενο, μια μάνα να καταστρέψει το σπίτι της, απλά και μόνο για να αποδείξει πως είναι ικανή να το κάνει, χωρίς να έχει όφελος, ουσιαστικό. Το πληρεξούσιο έγγραφο που η Ενάγουσα 1 φέρεται να υπέγραψε στην Ενάγουσα 2 είναι, κατά τη θέση του, πλαστό. Η Ενάγουσα 1, κατά τον ουσιώδη χρόνο, όπως ανέφερε ο ΜΕ1, δεν υπήρχε λόγος να δώσει πληρεξούσιο στην κόρη της για να κάνει στην ουσία δωρεά (λόγω του αμελητέου ποσού) σε ξένο πρόσωπο. Εάν μάλιστα το έπραττε, θα σήμαινε απόρριψη της οικογένειάς της. Ήταν γυναίκα αριστοκράτισσα, τίμια, από την καλύτερη οικογένεια της Πάφου, όπως είπε. Εντούτοις, θα πρέπει να σημειωθεί πως το Τεκμήριο 3Γ δεν αμφισβητήθηκε οποτεδήποτε από την Ενάγουσα 1, η οποία δεν ζητά την ακύρωση της μεταβίβασης του ½ των ακινήτων της για τον λόγο αυτό. Κατά συνέπεια, το Δικαστήριο δεν είναι δυνατόν να καταλήξει σε εύρημα πλαστότητας του πληρεξουσίου εγγράφου με βάση το οποίο μεταβιβάστηκαν τα ακίνητα από την Ενάγουσα 2 στον Εναγόμενο 1, εκτός δικογραφίας, και μόνον με βάση τα λεγόμενα του ΜΕ
34. Το μέρος αυτό της μαρτυρίας του ΜΕ1 που αναφέρεται σε πλαστότητα του πληρεξουσίου εγγράφου δεν μπορεί να γίνει αποδεκτό. Όπως του ανέφερε η Ενάγουσα 2, ο Εναγόμενος 1 την έπεισε πως, αν δεν τιτλοδοτούσε τα ακίνητα στο όνομά του, δεν θα λάμβανε την εκταρική επιδότηση που παίρνουν όσοι σπέρνουν. Όμως, όπως προκύπτει από την ύπαρξη του Τεκμηρίου 3Γ, η Ενάγουσα 2 ήταν ήδη πεπεισμένη να πωλήσει τα τρία ακίνητα. Κατ' επέκταση, δεν ισχύει η εκδοχή του ΜΕ1 ότι ήταν ο Εναγόμενος 1 που έπεισε την Ενάγουσα 2 να πωλήσει τα συγκεκριμένα ακίνητα, εφόσον έρχεται σε αντίφαση με τη λοιπή μαρτυρία. Εξάλλου, ο ΜΕ1, όπως είπε, ρώτησε την Ενάγουσα 2, γιατί δεν του έδωσε απλώς μια σκάλα (εάν ο Εναγόμενος 1 ήθελε απλώς να πάρει επιδότηση) και έδωσε ολόκληρα τα τεμάχια, και, όπως λέει, η Ενάγουσα 2 του είπε ότι πρόθεσή της ήταν να του δώσει ένα μικρό κομμάτι προσωρινά, αλλά, με τις διασυνδέσεις που έχει στο Κτηματολόγιο, ήξερε πως είχε τρία τεμάχια. Με αυτά τα μεταφερόμενα λεγόμενα της Ενάγουσας 2, ο ΜΕ1 είπε, ουσιαστικά, πως συζήτησε με την Ενάγουσα 2 την πράξη, και η Ενάγουσα 2 έδωσε μία απάντηση που δείχνει ότι ενήργησε με συνειδητοποίηση της πράξης της να μεταβιβάσει και τα τρία ακίνητα. Ρωτήθηκε, ο ΜΕ1, εάν ο ίδιος πίστεψε τα λεγόμενα της Ενάγουσα 2, εφόσον ήταν πρόσωπο με όλα τα προβλήματα που ο ίδιος προανέφερε. Ο ΜΕ1 ανέφερε πως, το αν την πίστεψε ή όχι, δεν έχει σημασία, λέει ό,τι είπε, ο ίδιος αυτό που προσπαθούσε να κάνει ήταν να βρει τη λογική, γιατί να κάνει μεταβίβαση σε μη συγγενικό πρόσωπο, που τα νούμερα βοούν, ό,τι και να έγινε μεταξύ τους, ότι ξεγελάστηκε. Δεν μπορεί να βρει άλλη εξήγηση. Η συνήγορος των Εναγόμενων ρώτησε τον ΜΕ1 «ξέρετε πως η σύζυγός σας κυκλοφορούσε με ένα κουτί κοτσάνια και ρωτούσε αν ενδιαφέρεται κόσμος για πώληση;». Η απάντηση του ΜΕ1 ήταν στην ίδια διάσταση που θέτει την όλη προβληματική της συμπεριφοράς του Εναγόμενου 1 «αφού ο Εναγόμενος 1 υπαινίσσεται ότι είναι πιο λογικός, γιατί δέχθηκε τέτοια πράξη, είναι ανήθικος». Να λέει ότι αγόρασε τα ακίνητα, με ένα τίμημα «γελοιώδες». Λέγοντας, ο ΜΕ1, με παραστατικότητα και φυσική ορμή στον τρόπο έκφρασής του, συχνά τοποθετώντας την στα άκρα, για να καταστήσει κατανοητό το τι λέει, «να βγείτε έξω στον δρόμο, και αν βρείτε ένα μωρό, που να πει ότι αυτό είναι θεμιτό, να δηλώσω παραίτηση από τη θέση που είμαι». Κατά τον ΜΕ1, δεν έχουν σημασία τα φυσικά χαρακτηριστικά των ακινήτων. Ο ίδιος δεν τα ερεύνησε και δεν τα γνωρίζει, εάν για παράδειγμα έχουν πρόσβαση σε δημόσιο δρόμο και σε ποια ζώνη βρίσκονται. Αντέστρεψε, όμως, το ερώτημα στη συνήγορο των Εναγόνενων, εάν με υποτιθέμενους περιορισμούς δεν έχουν αξία ή είναι «άχρηστα», ποιος είναι ο λόγος που ο Εναγόμενος 1, μόλις κατάφερε να «αποσπάσει» την περιουσία, την υποθήκευσε για πολλαπλάσιες αξίες, ενώ εκτιμήθηκαν και σε μεγαλύτερες αξίες. Ακόμα και οι εκτιμήσεις του Κτηματολογίου, είναι μεγαλύτερες, αλλά, ακόμα κι αν το Κτηματολόγιο δεν λαμβάνει υπόψη του τα φυσικά χαρακτηριστικά των ακινήτων κατά τις εκτιμήσεις του, ως ήταν η υποβολή της συνηγόρου των Εναγόμενων, όπως ανέφερε ο ΜΕ1, ιδιωτικές εκτιμήσεις για σκοπούς τραπεζών έδειξαν πολλαπλάσια αξία. Όταν υποβλήθηκε πως το τίμημα πώλησης ήταν προϊόν διαπραγμάτευσης, ο ΜΕ1 απάντησε έντονα, πως ο Εναγόμενος 1 δεν ήταν σε θέση να δώσει ούτε €50,
35. Στην υποβολή ότι η σύζυγός του, το 2004, προσπαθούσε να πωλήσει γενικά ακίνητη περιουσία της, ανέφερε πως τα επίδικα δεν πωλήθηκαν, το πενιχρό τίμημα δεν ήταν λογικό, ούτε η πεθερά του ήθελε και εκείνη να πωλήσει περιουσία. Η συνήγορος των Εναγόμενων υπέβαλε στον μάρτυρα πως αρχικά η σύζυγός του πρότεινε στον Εναγόμενο 1 να αγοράσει τα ακίνητα για Λ.Κ.7.000,00, και τα τρία, ο Εναγόμενος 1 της είπε ότι ήταν αδύνατο να βρει αυτό το ποσό, και μετά η σύζυγός του «έπεσε» στο ποσό των Λ.Κ.5.000,00, και στη συνέχεια, κατόπιν διαπραγμάτευσης, κατέληξε να πωλήσει τα ακίνητα για Λ.Κ.2.500,00, γιατί αυτό το ποσό είχε να προσφέρει. Ο ΜΕ1 διαφώνησε με τέτοια υποβολή, λέγοντας πως ο Εναγόμενος 1, σε άλλη υπόθεση, ανέφερε πως είδε μία ημέρα τη σύζυγό του να κρατά τίτλους ιδιοκτησίας και να της λέει "δεν μας διας κανένα"· όχι στο Κτηματολόγιο, εκεί θα τον ειδοποιούσαν. Κάλεσε την πλευρά των Εναγόμενων να δώσει αντίγραφο επιταγής ή νόμιμη απόδειξη με πλήρη στοιχεία ότι δόθηκε τέτοιο ποσό. Ακόμα δηλαδή κι αν αγνοηθεί η κατάσταση της Ενάγουσας 2, όπως είπε, η πεθερά του, Ενάγουσα 2, είχε καταθέσεις σε τραπεζικούς λογαριασμούς, εκατοντάδες χιλιάδες ευρώ, δεν υπήρχε κανένα έρεισμα να πωλήσει περιουσία στον Εναγόμενο 1, για να πάρει χίλιες λίρες. Υποβλήθηκε στον μάρτυρα πως, για να ολοκληρωθεί μία μεταβίβαση βάσει πώλησης η Ενάγουσα 2 πήγε ενώπιον του αρμόδιου Κτηματικού λειτουργού και δήλωσε υπεύθυνα ότι εισέπραξε το ποσό του τιμήματος, αν δεν δήλωνε, δεν θα γινόταν μεταβίβαση, ερωτώντας εάν είναι η θέση του ΜΕ1 πως η Ενάγουσα 2 δήλωσε ψέματα στον Κτηματολόγιο. Ο ΜΕ1 απάντησε πως δεν ξέρει αν πήγε ή αν γράφθηκε ότι είναι παρούσα και ότι πήρε το τίμημα πώλησης, εφόσον ο Εναγόμενος 1 έχει διασυνδέσεις στο Κτηματολόγιο. Υποβλήθηκε στον μάρτυρα πως η Ενάγουσα 2 συμφώνησε με τον Εναγόμενο 1 να πωλήσει τα τρία ακίνητα για Λ.Κ.2.500,00, και μάλιστα ο Εναγόμενος 1 θεωρούσε πως του έκανε μεγάλη χάρη γιατί του έδωσε δια πώλησης αυτά τα ακίνητα, αλλά σε καμία περίπτωση δεν την εκμεταλλεύτηκε. Ο ΜΕ1 ήταν σταθερός στη θέση του καθ' όλη τη διάρκεια της αντεξέτασής του, πως τα νούμερα, οι συνθήκες υπό τις οποίες έγινε η ενέργεια αυτή, που χαρακτήρισε ως «κλοπή», το γεγονός ότι η Ενάγουσα 1 ουδέποτε θα έδινε με πενιχρό τίμημα ακίνητα, εφόσον ουδέποτε είχε ανάγκη, τα πάντα, δείχνουν, κατά τον ίδιο, πως, υπό κανονικές συνθήκες, ο Εναγόμενος 1 θα έπρεπε να ήταν στη φυλακή, ανεξαρτήτως του τι διαμείφθηκε. Αν δούμε στον δρόμο, είπε χαρακτηριστικά, κάποιον που πουλά ρολόι των €500,00 για €20,00, πρέπει να γνωρίζουμε πως είναι προϊόν κλοπής, και φέρουμε την ίδια ευθύνη με αυτόν που πώλησε το κλαπέν· παρόμοια περίπτωση, εξήγησε, είναι και τα επίδικα ακίνητα, που «αποσπάστηκαν», από τον Εναγόμενο 1 που εκμεταλλεύτηκε την κατάσταση της ανικανότητας της Ενάγουσας
36. Δεν πιστεύει, όπως είπε ο ΜΕ1, πως η Ενάγουσα 2 ξέρει την αξία του χρήματος. Ήξερε, όπως είπε, την αξία των αντικειμένων για τη χρήση, όχι για τη χρηματική αξία. Η συνήγορος των Εναγόμενων υπέδειξε στον μάρτυρα πως σε άλλη πράξη που διενήργησε η σύζυγός του την ίδια περίοδο δεν ήταν για «πενιχρό» τίμημα πώλησης, συνάγοντας, εξ αυτού, πως αντιλαμβάνεται την αξία του χρήματος. Ο ΜΕ1 ανέφερε πως απλώς δεν έκανε διαπραγματεύσεις σε εκείνη την πράξη, και εφόσον ήταν επωφελής, δεν θεώρησε και πως υπάρχει και λόγος να ακυρωθεί. Του υποβλήθηκε πως, άρα, ο λόγος που προσβάλλονται οι επίδικες πράξεις είναι γιατί βασικά δεν αρέσει στον ίδιο το τίμημα πώλησης. Ο ΜΕ1 ανέφερε πως η ίδια η Ενάγουσα 2 ζήτησε κάτι τέτοιο, αισθανόμενη ότι εξαπατήθηκε. Λέχθηκε στον μάρτυρα πως η σύζυγός του πλαστογράφησε τις υπογραφές των Εναγόμενων 1 και 2 σε πωλητήριο έγγραφο, και ο μάρτυρας απάντησε πως έχει πολλές φορές πλαστογραφήσει και την υπογραφή του ιδίου, εξηγώντας, μέσα από τα λεγόμενά του, πως αυτό συμβαίνει ακριβώς γιατί έχει πρόβλημα. Προς το τέλος της αντεξέτασής του, και μέσα από την πίεση που ασκήθηκε στον ΜΕ1 απ' αυτήν, ιδίως μετά από την ερώτηση πώς ο ίδιος προστάτευσε τη σύζυγό του, που μάλλον άγγιξε τον ΜΕ1 σε σημείο όπου και ο ίδιος τείνει προς αισθήματα ενοχής, ο ΜΕ1 ξέσπασε σε κλάματα, λέγοντας «γιατί δεν ήρθε να με ρωτήσει ο Α. κατά πόσο, κύριε, εσύ που με γλίτωσες, δέχεσαι να πάρω οικογενειακή περιουσία, γιατί δεν τόλμησε;». Απαντώντας, στη συνέχεια, για τις δικές του προσπάθειες. Επανέλαβε, με τόσο έντονο παράπονο «. δεν είδα σε καμία περίπτωση, αφού είναι έτσι τα πράγματα, να πει το δίδω πίσω. Να πει ο ίδιος τι παράπονο έχει που εμένα και γιατί πήγε πίσω μου, αφού ήξερε ότι είναι πελλή τούτη η γυναίκα, γιατί δεν με ρώτησε εμένα και ήρθε μόνο άμα με χρειάζετουν;». Στην υποβολή πως ό,τι γνωρίζει ο μάρτυρας είναι ακριβώς από τα λεγόμενα ενός προσώπου που ο ίδιος χαρακτηρίζει έτσι, ο μάρτυρας εξήγησε πως θα ήταν παράλογο να έχει προσωπική γνώση, εφόσον, εάν γνώριζε, θα διαφωνούσε. Αλλά ό,τι και να διαμείφθηκε μεταξύ της Ενάγουσας 2 και του Εναγόμενου 1, οι αριθμοί, το πρόβλημα της Ενάγουσας 2, η έλλειψη λογικής στην πράξη, οδηγούν στο αποτέλεσμα. Σε άλλο σημείο της αντεξέτασής του, ο μάρτυρας, με λυγμικό λόγο, ανέφερε «. και έπρεπε ο κύριος εδώ να ντρέπεται, γιατί είχαμε περάσει πάρα πολλά, μόνο που είδε το μωρό μου να μπαίνει στον λάκκο έπρεπε να έρθει ο ίδιος να μου πει έλα ρε πίσω, γιατί ήξερα ότι αγάπαν τον Α.». Και έπειτα, «κουράστηκα να πολεμώ, να ισιώνω τα τούτα. . να δεχθείτε διάταγμα ακύρωσης, να έρθει πίσω στα μωρά μου. . να τελειώνουμε». Περαιτέρω αξιολόγηση της μαρτυρίας του ΜΕ1 παρατίθεται στη συνέχεια. ΜΕ2 Ο ΜΕ2 είναι ψυχίατρος. Σήμερα, εργάζεται στον ιδιωτικό τομέα, έχοντας συμπληρώσει περίπου 20 χρόνια στον δημόσιο τομέα. Δεν αμφισβητούνται τα προσόντα του και η ικανότητά του για πραγματογνωμοσύνη. Γνωρίζει την Ενάγουσα 2 από την 16.10.2019, όταν πήγε στο γραφείο του για να τύχει εξέτασης και αξιολόγησης. Ετοίμασε, για τον σκοπό αυτό, έκθεση ημερομηνίας 13.11.2019 (Τεκμήριο 13). Στο Τεκμήριο 13, ο ΜΕ2 βεβαιώνει ότι η Ενάγουσα 2 παρακολουθείται από τον ίδιο, από την 16.10.2019, κατόπιν οδηγιών της δικηγόρου της. Κατά τις ψυχιατρικές συνεντεύξεις, διαπίστωσε χρονίζουσα κατάθλιψη με χαρακτηριστικά τη πτωχή διάθεση, την περιορισμένη δυνατότητα συναισθηματικής ικανοποίησης και σταθερότητας, την κλειστοφοβία, τη χαμηλή ενέργεια, το άγχος, την αϋπνία, τις δυσκολίες συγκέντρωσης και προσοχής, και τον απαισιόδοξο ιδεασμό και χαμηλή αυτοεκτίμηση. Τα στοιχεία αυτά, όπως αναφέρει, και η κλίμακα Zung[5] με βαθμολογία 83% συνηγορούν για μείζονα κατάθλιψη με κλειστοφοβικά στοιχεία που χρήζει θεραπευτικής βοήθειας. Για τον σχηματισμό πληρέστερης κλινικής εικόνας, όπως αναφέρει, μελέτησε εκθέσεις ειδικών που την είχαν εξετάσει στο παρελθόν, όπως των ψυχιάτρων Δρ. Χριστόδουλου Γαλατόπουλου ημερομηνίας 19.10.2009 και της Δρ. Μαρίας Πίττα ημερομηνιών 15.10.2011 και 29.06.2018, και τις εκθέσεις του κλινικού ψυχολόγου κύριου Μιχάλη Πυργά ημερομηνιών 20.10.2011 και 29.06.
37. Λαμβάνοντας υπόψη όλες τις διαπιστώσεις, όπως αναφέρει, θεωρεί πως η Ενάγουσα 2, στην παρούσα φάση της ζωής της (κατά τον χρόνο εξέτασής της από τον ΜΕ2), βιώνει επιπλέον σοβαρές ψυχοπιεστικές καταστάσεις που σχετίζονται με δικαστικές εμπλοκές και σοβαρές διενέξεις με τον σύζυγό της, που επιδεινώνουν την κατάσταση της υγείας της και αποτελούν ανασταλτικούς παράγοντες στη θεραπευτική διαδικασία. Κρίνει, όπως διατυπώνει, πως η ψυχική της υγεία, στην παρούσα εξέλιξη συγκυριών, είναι άκρως ευάλωτη και εύθραυστη, που χρήζει ιδιαίτερης προσοχής. Ο ΜΕ2, όπως αναφέρει, ετοίμασε και άλλη έκθεση, την 14.12.2021 (Τεκμήριο 14). Στο Τεκμήριο 14, προσθέτει πως, με βάση τα δεδομένα των κλινικών εκθέσεων, βεβαιώνεται το καταθλιπτικό ιστορικό που χρονίζει και το οποίο συνδέεται με πολυτραυματικά βιώματα ζωής με επανειλημμένα γεγονότα απόρριψης και σοβαρών ασθενειών στην οικογένεια, όπως δραματικών απωλειών και θανάτων. Θεωρεί ότι η πορεία της ψυχικής υγείας της από πενταετίας περίπου, υπό το βάρος ψυχικών πιέσεων και αδιεξόδων, είχε σημαντικά ελλείμματα και πολύ πιθανόν αποφάσεις και πράξεις της να μην βασίζονταν σε υγιή κρίση και βούληση. Η παρούσα κατάσταση της ψυχικής και νοητικής της ικανότητας είναι επιβαρυμένη και κρίνει ότι δεν είναι σε θέση να διαχειριστεί τα περιουσιακά της στοιχεία και τις νομικές της εκκρεμότητες και διαδικασίες με επάρκεια και υπευθυνότητα. Η ίδια, όπως ανέφερε ο ΜΕ2, αποδέχθηκε στον ψυχίατρο την ανεπάρκειά της. Το Τεκμήριο 14, προφανώς ετοιμάστηκε για τους σκοπούς της διαδικασίας κήρυξης της Ενάγουσας 2 σε ανικανότητα. Ο ΜΕ2 προσκόμισε και τα πιστοποιητικά των άλλων ειδικών, που ανέφερε στην έκθεσή του και έλαβε υπόψη του. Το ιατρικό πιστοποιητικό που φέρεται να είχε εκδώσει ο Δρ. Χρ. Γαλατόπουλος, ψυχίατρος, την 19.10.2019 (Τεκμήριο 15Α), σύμφωνα με το οποίο ο εν λόγω ψυχίατρος είχε αναφέρει πως εξέτασε την Ενάγουσα 2 την 15.10.2009 και την 19.10.2009 στο ιατρείο του και διαπίστωσε πως η ασθένεια του παιδιού της, τον Αύγουστο του 2005, και έπειτα η απώλειά του, την 07.11.2006, προκάλεσε στην ίδια και στον σύζυγό της έντονη κατάθλιψη, με αποτέλεσμα να μην λειτουργήσει φυσιολογικά και να αναπτύξει έντονες τάσεις αυτοκαταστροφής και σε μία περίπτωση την 03.09.2008 να αποπειραθεί να αυτοκτονήσει. Ο Δρ. Γαλατόπουλος μιλά για την περίοδο 2005-
38. Προσκόμισε, ο ΜΕ2, και το ιατρικό πιστοποιητικό της Δρ. Πίττα, Γενικό Νοσοκομείο Πάφου, ημερομηνίας 13.10.2011 (Τεκμήριο 15Β), το οποίο αναφέρεται σε εξέταση που έγινε την 28.07.2010, κατόπιν έκδοσης διατάγματος υποχρεωτικής εξέτασής της μετά από αίτημα του συζύγου της, σύμφωνα με το οποίο είχε μειωμένη αντίληψη και κρίση, νεύρα και ανεξέλεγκτη συμπεριφορά. Δεν διαπίστωσε ψυχοπαθολογία που να έχρηζε νοσηλείας, αλλά σημείωσε αγχώδη κατάσταση με καταθλιπτικούς συντελεστές λόγω πολλών στρεσσογόνων παραγόντων που βίωνε λόγω της συγκρουσιακής σχέσης με τον σύζυγό της και της απώλειας του παιδιού της προ ετών. Επειδή δεν παρακολουθείτο από τις ιατρικές υπηρεσίες, δεν υπήρχε δυνατότητα σύνταξης λεπτομερέστερης έκθεσης. Ο ΜΕ2 προσκόμισε και «ψυχολογική αναφορά» από τον κλινικό ψυχολόγο κύριο Μιχάλη Πυργά, ημερομηνίας 29.06.2018 (Τεκμήριο 15Γ), η οποία είχε συνταχθεί, όπως αναγράφει στο μπροστινό της φύλλο, για τους σκοπούς μιας αγωγής με αριθμό 1950/2010 Ε.Δ. Πάφου. Όπως φαίνεται από το Τεκμήριο 15Γ, ετοιμάστηκε για αγωγή που αφορούσε τη σύναψη πωλητηρίων συμβολαίων και εκτέλεση κτηματικών συναλλαγών για τις οποίες, σύμφωνα με ισχυρισμούς της ίδιας της Ενάγουσας 2, η πνευματική της ικανότητα ήταν παροδικά αλλοιωμένη λόγω ψυχοσυναισθηματικών παραγόντων. Σύμφωνα με την περίληψη των ευρημάτων του κύριου Πυργά, η ψυχομετρική αξιολόγηση γνωστικών λειτουργιών WAIS-IV, το νοητικό επίπεδο της Ενάγουσας 2 βρίσκονταν στο πλαίσιο του οριακού. Σύμφωνα με την ψυχομετρική αξιολόγηση προσωπικότητας και ψυχοπαθολογίας MMPI-2, παρουσίαζε συναισθηματική απόσυρση, μελαγχολία, σαδομαζοχιστική συμπεριφορά, συναισθηματικό κενό, αναβράζων θυμό με εκρηκτικές τάσεις και αυτοκαταστροφική διάθεση. Κατά τον ουσιώδη χρόνο που διενήργησε τις συναλλαγές που απασχόλησαν εκείνη την αγωγή, υπέφερε από κατάθλιψη. Βρίσκονταν σε ψυχική διαταραχή που, σε συνδυασμό με τα γνωστικά της ελλείμματα, περιόριζε αποφασιστικά τη λειτουργία του λογικού της, την ικανότητά της για αντικειμενικό έλεγχο της πραγματικότητας και δεν είχε πλήρη συνείδηση της σοβαρότητας των πράξεων της. Τα συναισθήματά της ήταν τόσο κατακλυσμικά και παρορμητικά που διάβρωναν την ικανότητά της για σκέψη, προκαλούσαν πνευματικό αφοπλισμό, θόλωση της κρίσης, στέρηση της ικανότητας για λογική στάθμιση των διαφόρων παραμέτρων των πράξεων της και ελάττωναν τον έλεγχο της πραγματικότητας. Η έκθεση του κύριου Πυργά αναφέρει τις πηγές των πληροφοριών του, το οικογενειακό ιστορικό που συγκέντρωσε, αναλύει τα αποτελέσματα των αξιολογήσεων με δέουσες παραπομπές, και είναι μια εργασία που πληροί όλες τις επιστημονικές προδιαγραφές. Είναι χαρακτηριστικό ότι, σύμφωνα με την παράγραφο 79 της έκθεσης του κύριου Πυργά, η Ενάγουσα 2 του είχε αναφέρει, κατά τον χρόνο των συνεδριών τους, αρκετό καιρό μετά τις επίδικες συναλλαγές, πως βρίσκεται σε συνεχή επαγρύπνηση και καχυποψία για τα κίνητρα των άλλων ανθρώπων από νεαρή ηλικία, λόγω των πρόωρων εμπειριών απόρριψης και εγκατάλειψης που σφυρηλάτησαν μέσα της αυτό τον τρόπο επαφής με τους ανθρώπους. Βιώνει τον κόσμο σαν εχθρικό, αφιλόξενο, μη ασφαλές μέρος. Του είχε αναφέρει, όπως εκθέτει «ήμουν καχύποπτη για να μην με ξεγελάσουν». Ήταν διαποτισμένη από την πεποίθηση ότι οι άνθρωποι που την πλησιάζουν είχαν κίνητρο την οικονομική της επιφάνεια. Λόγω του ότι εγκαταλείφθηκε και πωλήθηκε από τη βιολογική της οικογένεια έναντι χρηματικού ποσού και στη συνέχεια ανατράφηκε από πολύ εύπορη οικογένεια, τα χρήματα απέκτησαν ιδιαίτερη αξία για την ίδια. Ξόδευε μεγάλα χρηματικά ποσά σε υλικά αγαθά, ίσως για να γεμίσει το συναισθηματικό της κενό, για να αισθάνεται ότι αξίζει κάτι. Πίστευε ότι η οικονομική της επιφάνεια προσέλκυε τους ανθρώπους γύρω της, και την ενοχλούσε. Όπως ανέφερε στον ψυχολόγο, «με κάνουν παρέα για τα λεφτά. Αφού δεν με αγαπούν και είναι κοντά μου για τα λεφτά, θα τα καταστρέψω. Να τιμωρηθώ και εγώ αλλά και αυτοί». Ο ψυχολόγος έχει σημειώσει και την τάση να εξωτερικεύει την ευθύνη μέσα σε τρίτα άτομα. Στην παράγραφο 82 της έκθεσης του κύριου Πυργά, με αναφορά στις εκεί εξεταζόμενες κτηματικές συναλλαγές, ο ψυχολόγος ανέφερε πως πιθανώς η καταστροφή ή αποξένωση κτηματικής περιουσίας καθώς και η αυτοκαταστροφικότητα να ήταν το απότοκο της συναισθηματικής απόσυρσης από τη ζωή και της μειωμένης λιβιδινικής επένδυσης στο μέλλον. Στις παραγράφους 84 και 85, εξηγείται πως η παρορμητικότητά της είναι σε υψηλά επίπεδα και η κρίση της πτωχή. Ο μειωμένος έλεγχος των παρορμήσεών της σε συνδυασμό με τον αναβράζοντα θυμό, την ασίγαστη οργή και θλίψη, συνθέτουν ένα σκηνικό ιδιαίτερα επιρρεπές σε πράξεις αυτοκαταστροφής και ετεροκαταστροφής. Όταν ο έντονος θυμός της συνδυαστεί με την παρορμητικότητά της, τότε ενδέχεται να αναδυθεί έντονη καταστροφικότητα, και όταν αυτά συνδυαστούν με τη μελαγχολία που βιώνει, η καταστροφική μανία μπορεί να εσωτερικευθεί και να εκφραστεί με αυτοκαταστροφική συμπεριφορά (και έντονους εκδραματισμούς), όπως επανειλημμένες απόπειρες αυτοκτονίας, αποξένωση περιουσίας και παραβατικότητα, όπως υπήρξε και στο παρελθόν. Στη ψυχολογική έκθεση, γίνεται αναφορά και πώς η σχέση με τον ΜΕ1 είχε επηρεάσει την Ενάγουσα 2 και τη συμπεριφορά της. Στην παράγραφο 113 της έκθεσης του κύριου Πυργά, αναφέρεται πως οι ατέρμονοι οδυρμοί και κλαυθμοί και τα ανεξάντλητα παράπονα συνιστούσαν μια ασυνείδητη ψυχική κίνηση που στόχευε στο να ακυρώσει την πραγματικότητα της απώλειας του πρωταρχικού αντικειμένου με το να το συντηρεί στην επικαιρότητα της ψυχικής της ζωής. Όμως, με αυτό τον τρόπο, η διεργασία του πένθους εμποδίζονταν, καθιστώντας το νηπενθές (που επιβάλλει τη σίγαση και το συντηρεί εσαεί). Στην παράγραφο 116, αναφέρεται πως η κίνηση για αποξένωση της περιουσίας μέσω εικονικών πράξεων ενδέχεται να φλογίζονταν από την οργή απέναντι στο σύζυγό της καθώς και από την αυτοκαταστροφικότητά της. Όταν η προσδοκία για πραγματοποίησης συγκολλητικής ταύτισης κατέρρευσε, η οργή στράφηκε προς τον εαυτό της και προς τον σύζυγό της. Μέσα από αυτοκαταστροφικές πράξεις ήταν έως να είχε την ελπίδα ότι η οδύνη, η ταλαιπωρία, η ανημποριά και, γενικά η δυσκλεής της θέση θα συγκινήσει τον σύζυγο. Γίνεται αναφορά στην αναζήτηση από μέρους ανακλητικής σχέσης, στον εξαναγκασμό της προστασίας, για να ικανοποιήσει την εξαρτητική παθητικότητα. Στην παράγραφο 123, η αποξένωση μεγάλης ακίνητης περιουσίας σε εξευτελιστικές τιμές με πιθανότητα να μην εισπράχθηκαν χρήματα και η διάπραξη πλαστογραφιών αποδίδονται στις αυτοκαταστροφικές της τάσεις, και η άποψη είναι πως, λόγω της κατάστασής της, μπορεί να προβεί σε πράξεις που δεν θα προέβαινε σε φυσιολογικές συνθήκες. Στις παραγράφους 125, 126 και 127, εκφέρεται η άποψη του ψυχολόγου πως η ψυχοπαθολογία της, σε συνδυασμό με το χαμηλό νοητικό επίπεδο, δημιούργησαν προβλήματα στην ικανότητά της να κρίνει και να ελέγχει τις πράξεις της ή να αξιολογεί επαρκώς τα κίνητρα των άλλων. Ο συσχετισμός των τραυματικών βιωμάτων με την κατάθλιψη και την αυτοκαταστροφική συμπεριφορά αποτελεί επιστημονικό εύρημα. Άτομα που επανειλημμένα επιχειρούν να θέσουν τέρμα στη ζωή τους ή επιδίδονται σε άλλες αυτοκαταστροφικές πράξεις, όπως η Ενάγουσα 2, τείνουν να παλινδρομούν και να επιστρέφουν στα παιδικά τους τραύματα. Κατά τον ουσιώδη χρόνο (που στην έκθεση ήταν ο χρόνος των εκεί εξεταζόμενων κτηματικών συναλλαγών, μετά και από άλλες απώλειες που είχε αντιμετωπίσει η Ενάγουσα 2 και την επιδείνωση) που η Ενάγουσα 2 προέβη στις κτηματικές πράξεις βρίσκονταν σε ψυχική διαταραχή η οποία, σε συνδυασμό με τα γνωστικά της ελλείμματα, περιόριζε αποφασιστικά τη λειτουργία του λογικού της, την ικανότητά της για αντικειμενικό έλεγχο της πραγματικότητας και δεν είχε πλήρη συνείδηση της σοβαρότητας της πράξης της. Ο κύριος Πυργάς εκφέρει και την άποψη πως δεν ήταν «δικαιοπρακτικά ικανό άτομο» εκθέτοντας πως, με την αναφορά του αυτή, εννοεί πως δεν ήταν σε θέση να λαμβάνει νομικά έγκυρες αποφάσεις ώστε να συνάπτει δεσμευτικές νομικές πράξεις με τρίτα άτομα. Ο ΜΕ2 ανέφερε πως, μεταξύ του πρώτου και του δεύτερου πιστοποιητικού που εξέδωσε ο ίδιος, δεν υπήρξε βελτίωση, αλλά σταδιακή επιδείνωση, λόγος για τον οποίο είχε κριθεί, και αναγνωρίσει και η ίδια, πως πλέον δεν ήταν σε θέση να διαχειρίζεται τις υποθέσεις της. Η Ενάγουσα 2 τον επισκέπτονταν κυρίως μόνη της, κάποτε είχε συνοδό, τον υιό της. Εάν θεωρήσουμε, όπως είπε ο ΜΕ2, ότι το οριακό επίπεδο νοημοσύνης σίγουρα υπήρχε από παιδικής ηλικίας, και ότι σοβαρά επίσης τραυματικά γεγονότα υπήρξαν καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής της και ιδιαίτερα μετά τη δεκαετία του 90', φαίνεται πως και η κατάθλιψη και το νοητικό υπόλοιπο υπήρχε από πολύ πιο παλιά, βέβαια η εξέταση του Δρ. Γαλατόπουλου, όπως είπε, έγινε μετά τον θάνατο του υιού της και επικεντρώθηκε στην έντονη κατάθλιψη που είχε λόγω του πένθους. Πολλά στοιχεία της νοητικής της ικανότητας και της ψυχικής της κατάστασης είναι πολύ πιθανόν να προϋπήρχαν του 2005, εκ των οποίων κάποια φαίνονται στην έκθεση του κύριου Πυργά που ήταν και σε ψυχομετρικές κλίμακες. Ερωτήθηκε, ο ΜΕ2, αν μεταβίβασε η Ενάγουσα 2 σε κάποιον τρία τεμάχια των οποίων η τιμή που πληρώθηκε ήταν σύνολο Λ.Κ.2.500,00, που όμως εκτιμήθηκαν Λ.Κ.14.800,00 ή και περισσότερα, σε σχέση με την κατάστασή της, τι συμπέρασμα μπορεί να βγει. Ο ΜΕ2 απάντησε πως σίγουρα δεν μπορεί να μιλήσει με ακρίβεια για χρονικές περιόδους που δεν γνωρίζει, όμως στοιχεία της προσωπικότητάς της δείχνουν ότι ήταν ευάλωτη και εύχρηστη και οι ικανότητες κρίσης ήταν οριακές, στην έκθεση του κύριου Πυργά καταγράφονται πολλά στοιχεία της προσωπικότητάς της, με αυτοκαταστροφικά χαρακτηριστικά. Έλαβε υπόψη του, όπως είπε, τις εκθέσεις των άλλων ειδικών, αλλά δεν σημαίνει πως τα ευρήματα ήταν σταθερά και τα ίδια στα χρονικά διαστήματα που γνώρισε ο ίδιος την Ενάγουσα 2, πολλά τα υιοθετεί, αλλά δεν μπορεί να τα υιοθετήσει όλα γιατί δεν γνώρισε την ίδια εκείνο τον καιρό. Εκείνο που βλέπει, όπως είπε, στην έκθεση του κύριου Πυργά, είναι πως τα συναισθήματά της, που καταγράφονται, μπορεί να επισυμβούν σε οποιαδήποτε καταθλιπτική κατάσταση που μπορεί να προηγήθηκε, γιατί η κατάθλιψη είναι χρόνια κατάσταση που έρχεται κατά επεισόδια, ξέρουμε κάποια επεισόδια που έχουν καταγραφεί με τις εκθέσεις, αλλά όχι όλα, πιθανόν να υπήρξαν λόγω και των πολλών ψυχοτραυματικών γεγονότων που προηγήθηκαν του
39. Η υπό εξέταση πράξη, όπως είπε ο ΜΕ2, εκτιμάται και ακούγεται ως κάτι επιπόλαιο, αν σ' αυτήν εμπλέκονταν το αυτοκαταστροφικό στοιχείο, να διαλύσει τα πάντα, ή εάν ήταν στην ευαλωτότητα και την ευπιστία της ή στην χαμηλή κρίση του να σταθμίσει παράγοντες και πραγματικότητες, σίγουρα δεν μπορεί, όπως είπε, να το πει με ακρίβεια, όμως είναι πολύ πιθανόν να ίσχυαν αυτοί οι παράγοντες σε πράξεις που ακούγονται όχι και τόσο λογικές σε εκείνη την περίοδο. Ο ΜΕ2 ερωτήθηκε εάν θα μπορούσε να ήταν ευάλωτη σε επηρεασμό από οποιοδήποτε πρόσωπο. Ο ΜΕ2 απάντησε πως μπορεί να αφορά σε οποιονδήποτε πρόσωπο, ιδίως σε πρόσωπα που είχαν την εμπιστοσύνη της ή κάποια σχέση όπου να παραμερίζονταν το συμφεροντολογικό στοιχείο, για την εξυπηρέτηση άλλου. Κατά την αντεξέτασή του, ο ΜΕ2 ανέφερε πως η ευαλωτότητα και η ευπιστία είναι και δικά του ευρήματα, για τον δείκτη νοημοσύνης βασίστηκε στα ευρήματα του κύριου Πυργά. Μπορεί να βεβαιώσει για την περίοδο που την εξέτασε, αλλά δεν σημαίνει πως δεν μπορούσε να προϋπάρξει, με δεδομένο ότι τα στοιχεία της κατάθλιψης υπήρχαν και σε προηγούμενα στοιχεία. Δεν είναι καταγεγραμμένο πότε ακριβώς ξεκίνησαν τα καταθλιπτικά επεισόδια. Από το 2005 και μετά, υπήρξαν τρεις απόπειρες αυτοκτονίας. Παρόμοιες συνθήκες υπήρξαν και πριν από αυτή τη χρονική περίοδο, από το ιστορικό που αναγράφει ο κύριος Πυργάς, πολλά στοιχεία αυτών των περιόδων δείχνουν ότι υπήρχαν ψυχικά ελλείμματα. Για παράδειγμα, η αναφορά ότι δεν είχε διάθεση να φροντίσει την δυόμισι ετών κόρη της, ή άλλα. Η ανάκαμψη με την απόκτηση των διδύμων τον Ιούλιο του 1998, δεν συνιστά θεραπεία. Είναι πιθανόν, όπως εξήγησε, να υπήρξαν και διαστήματα όπου η ψυχική της διάθεση να ήταν καλύτερη, όμως το επίπεδο λογικής και κρίσης και τα χαρακτηριστικά της προσωπικότητας, όπως η ευπιστία και η ευαλωτότητα, συνοδεύει το άτομο από πολύ νωρίς μέχρι και το βαθύ γήρας, είναι μόνιμα, η νοητική της ικανότητα όπως καταγράφεται στις εκθέσεις στα θέματα της κρίσης, της γνώσης της πραγματικότητας, πιθανόν να είχαν ελλείμματα. Ερωτήθηκε, ο μάρτυρας, αν θα μπορούσε να πουλάει περιουσία «όσο-όσο» και να «τρώει» τα χρήματά της, και απάντησε πως δεν αποκλείεται. Αυτό δεν είναι απαραίτητα αυτοκαταστροφικό, αλλά, όπως επίσης εξήγησε, «η λογική της αυτοκαταστροφικότητας δεν σημαίνει κατ' ανάγκη πως αντικαθιστώ ένα αγαθό από ένα καλύτερο, αλλά ότι απαλλάσσομαι από ένα αγαθό γιατί θεωρώ ότι η δυστυχία είναι αυτό που μου ταιριάζει». Υποβλήθηκε στον μάρτυρα πως η εικόνα που έδειχνε προς τα έξω τον Μάιο του 2004, η Ενάγουσα 2, που είχε τα δίδυμα έξι ετών και την θυγατέρα της, οκτώ και κάτι, ήταν όλα εντάξει, ήταν «πουλώ την περιουσία μου όσο-όσο για να παίρνω χρήματα». Ο ΜΕ2 ανέφερε πως δεν έχει υπόψη του πώς μπορεί να φαίνονταν, εφόσον δεν την είδε τότε. Επίσης, εξήγησε πως, δεν θα ήταν παράξενο μέσα σε εκείνο το διάστημα να έτυχαν και πράξεις που να είχαν ορθολογισμό. Αντιπαρατέθηκε στον μάρτυρα πως τότε μπορούσε να είχε και στη συγκεκριμένη πράξη δυνατότητα να διαπραγματευτεί ορθολογικά, να είχε σκεφτεί όλους τους παράγοντες, την πραγματική αξία, ότι τα χωράφια δεν τα χρειάζεται, και να κατέληξε σε μια τιμή. Ο μάρτυρας επανέλαβε τους παράγοντες που θα μπορούσαν να χαρακτηρίσουν την πράξη επιπόλαιη. Ερωτήθηκε, δηλαδή μέσα σε ένα διάστημα ενός μηνός μπορεί να παρουσίασε έλλειμμα και σε άλλη κρίση όχι, και ο μάρτυρας απάντησε «και την ίδια ημέρα μπορεί να συμβεί η εναλλαγή των ικανοτήτων». Σε άτομα που δεν αισθάνονταν εμπιστοσύνη, μπορεί και λόγω της ιδιοσυγκρασίας της, να μην είναι πάντα δεκτική και κοινωνική, αλλά να ήταν διαφορετική η συμπεριφορά της. Όταν υποβλήθηκε στον μάρτυρα πως δεν έχει οποιαδήποτε γνώση για τον ψυχισμό της Ενάγουσας 2 τον Μάιο του 2004 και ότι η δικαιοπραξία μπορεί να βασίστηκε σε άλλους παράγοντες, ο μάρτυρας επανέλαβε όσα ήδη ανέφερε, με βάση τις υφιστάμενες εκθέσεις, και ότι «η λέξη βεβαιότητα είναι μόνο θεϊκή ιδιότητα, και δεν είμαι Θεός». Αξιολόγηση της μαρτυρίας του ΜΕ2 παρατίθεται στη συνέχεια. ΜΕ3 Ο ΜΕ3, υιός της Ενάγουσας, και εκ των διαχειριστών της περιουσίας της, σε μια μαρτυρία αυθόρμητη και ανεπιτήδευτη, με τόνο, παύσεις και περιεχόμενο που μετέφεραν στο Δικαστήριο έντονη θλίψη, ανέφερε πως, από πολύ μικρός, θυμάται τη μητέρα του που είχε κάποια σκαμπανεβάσματα στη διάθεση της. Υπήρχαν μέρες που ήταν καλά. Τις πλείστες μέρες δεν ήταν καλά, οπότε είχαν μια περίεργη σχέση μεταξύ τους. Ακόμα και τώρα, όπως είπε. Και με τον πατέρα του, είχε περίεργη σχέση. Βασικά, τον περισσότερο καιρό, είτε λόγω των περιστάσεων με τους θανάτους, είτε άλλως πώς, η μητέρα του ήταν και είναι σε κατάθλιψη. Βρίσκεται συνέχεια στο δωμάτιο της. Δεν ασχολούνταν μαζί τους, ούτε τότε που ήταν πολύ μικροί. Ούτε τώρα. Της άρεσε, όπως είπε, η απομόνωση. Τον περισσότερο καιρό, όπως ανέφερε, τον περνούσαν με τη γιαγιά τους, την Ενάγουσα 1, γιατί η Ενάγουσα 2 δεν ήταν σε θέση, ούτε ήθελε να τους φροντίζει. Η σχέση της μητέρας του με τον πατέρα του ήταν δύσκολη, ήταν συνέχεια σε αντιπαράθεση, για ζητήματα όπως η υπόθεση αυτή, αλλά θυμάται αρκετούς καυγάδες στο σπίτι. Τον Εναγόμενο 1, όπως είπε, τον θυμάται από τότε που ήταν μικρός, που έρχονταν στο σπίτι. Αμυδρά, γιατί ήταν έξι ετών τότε. Έρχονταν με το ταξί. Κάποιες φορές, τους έπαιρνε σε διάφορα μέρη, άλλοτε για δουλειές. Η σχέση της μητέρας του με τον Εναγόμενο 1, όπως μπορούσε να καταλάβει, ήταν φιλική, με τον ίδιο δεν είχε σχέση ο Εναγόμενος
40. Απάντησε ειλικρινά πως δεν γνωρίζει εάν ο Εναγόμενος 1 επηρέαζε τη μητέρα του, δεν θυμάται κάτι συγκεκριμένο εκείνη την περίοδο, αλλά υπήρχαν πολλές δουλειές μεταξύ τους εκείνο το διάστημα. Για τη σχέση τους, η μητέρα του έλεγε πως ήταν εντάξει. Για την υπόθεση αυτή, όντως, είχε πει με δικά της λόγια η Ενάγουσα 2 πως αισθάνθηκε να την ξεγέλασε ο Εναγόμενος 1, αλλά ο ίδιος ο ΜΕ3, όπως ειλικρινά ανέφερα, δεν μπορεί να γνωρίζει τι λέγονταν μεταξύ τους. Σε σχέση με τον πατέρα του, εξέλαβε ότι μπορεί να την «εκούρτιζεν» εναντίον του, ότι, όπως και πολλοί άλλοι, την ήθελαν για την περιουσία της, και ότι η ίδια έπρεπε να κάνει πράγματα για να αποδείξει ότι δεν ισχύει κάτι τέτοιο. Οι λόγοι που αιτήθηκαν την κήρυξή της σε ανικανότητα, όπως είπε, ήταν αρκετοί. Μετά από την περίπτωση με τον Εναγόμενο 1, όπως είπε, η μητέρα του έκανε και άλλα πράγματα, που δεν ήταν στην κοινή λογική, και που ήταν λόγω της ψυχικής της κατάστασης, ήταν μη λογικά και έφτασαν σε σημείο που, όπως συζήτησε και μαζί της, δεν είναι σε θέση να διαχειρίζεται την περιουσία της. Σήμερα, όπως ανέφερε ο ΜΕ3, είναι «χάλια», δεν την αναγνωρίζει, είναι «ζωντανός-νεκρός», δεν θέλει σχέσεις με κανέναν, είναι στο δωμάτιο της συνέχεια, την ακούει να κλαίει και δεν την ενδιαφέρει πλέον οτιδήποτε. Δεν είναι σίγουρος εάν η μητέρα του πήρε οποιαδήποτε χρήματα για την αγορά αυτών των τεμαχίων των οποίων ζητείται η ακύρωση, αλλά νομίζει πως όχι. Κατά την αντεξέτασή του, ανέφερε πως και πρόσφατα είχε αναφέρει ότι ο Εναγόμενος 1 την ξεγέλασε. Ο ίδιος ο ΜΕ3, όπως είπε, δεν γνώριζε τι είχε συμβεί, αλλά θυμάται πως και παλαιότερα, όταν είχαν αντιπαράθεση για το ζήτημα, η δική της θέση ήταν ότι τα ακίνητα ήταν προς ενοικίαση και τίποτε άλλο. Προς τους ίδιους, η μητέρα του ήταν, όπως πιστεύει, ειλικρινής. Δεν θα έλεγε πως είναι άτομο που θα μπορούσε, προκειμένου να γλιτώσει τις συνέπειες κάποιων πράξεων της, να πει ψέματα, αλλά θα μπορούσε, προκειμένου να κάνει αυτό που ήθελε, να μην υπολογίσει τον νόμο, τα πρέπει, την αλήθεια. Υποβλήθηκε στον μάρτυρα πως η μητέρα του ήταν ικανή να είπε ψέματα στα παιδιά και τον πατέρα τους, ότι δήθεν ξεγελάστηκε, για να μην την κατηγορούν πως πώλησε φθηνά, για δικούς της λόγους. Ο ΜΕ3 απάντησε πως υπάρχουν δύο εκδοχές, αλλά ο ίδιος θεωρεί πως δεν τους είπε ψέματα η μητέρα τους, και αυτή την εκδοχή ενισχύουν τα υπόλοιπα που έγιναν και μαθεύτηκαν εκ των υστέρων. Απαντώντας σε σχετική ερώτηση, ανέφερε πως δεν γνωρίζει εάν η μητέρα του πλαστογράφησε την υπογραφή της Εναγόμενης 2 με σκοπό να επαναμεταβιβάσει το ακίνητο από το όνομα της Εναγόμενης 2 στο δικό της όνομα, ούτε ότι η μεταβίβαση ουδέποτε προωθήθηκε γιατί ο Εναγόμενος 1 την αντιλήφθηκε έγκαιρα και κατάφερε να την εμποδίσει. Δεν γνωρίζει, επίσης, πως είχε καταδικαστεί για πλαστογραφία άλλων εγγράφων. Όταν υποδείχθηκε στον μάρτυρα πως δεν γνωρίζει και δεν μπορεί να βοηθήσει το Δικαστήριο για τις συνθήκες υπό τις οποίες έγινε η μεταβίβαση το 2004 και ότι βασίστηκε μόνο στα λόγια της μητέρας του που εκ των υστέρων παρουσίασε μια ιστορία για να καλύψει τις πράξεις της, ο ΜΕ3 έκλαψε, εκφράζοντας στο Δικαστήριο αδυναμία και θλίψη μαζί. Εκεί σταμάτησε και η αντεξέτασή του. Πληρέστερη αξιολόγηση της μαρτυρίας του ΜΕ3 παρατίθεται στη συνέχεια, σε συνάρτηση με τη λοιπή μαρτυρία. ΜΕ4 Ο ΜΕ4, αδιαμφισβήτητα προσοντούχος και έμπειρος εκτιμητής ακινήτων, εκτίμησε τα επίδικα ακίνητα και ετοίμασε έκθεση την 21.11.2022, με βάση τα δεδομένα που ίσχυαν κατά την 24.05.2004 (Τεκμήριο 17). Του δόθηκαν τα κτηματικά δεδομένα των ακινήτων από τη δικηγόρο των Εναγουσών, έλεγξαν αυτά τα δεδομένα από το Κτηματολόγιο, προχώρησαν σε επιτόπια επιθεώρηση, σε συγκριτική επισκόπηση, έγιναν αναπροσαρμογές ποιοτικές και χρονικές, και κατέληξαν στις αξίες των ακινήτων. Στο ακίνητο Α δόθηκε αξία €25.000,00, στο ακίνητο Β δόθηκε αξία €14.000,00, και στο ακίνητο Γ δόθηκε αξία €8.500,
41. Ο ΜΕ4 εξήγησε πως το Κτηματολόγιο δεν προχωρά σε επιτόπια εξέταση των ακινήτων, αν και εφαρμόζει τη συγκριτική μέθοδο. Θεωρεί τις τιμές του Κτηματολογίου κάπως χαμηλές. Δεν είχε δει οποιαδήποτε φυτεία, ήταν κενά τεμάχια γης. Ένα μόνο τεμάχιο είχε δέντρα και χαμηλή βλάστηση. Τα εκτιμητικά έξοδα ανέρχονται στο ποσό των €1.000,00, πλέον Φ.Π.Α. (Τεκμήριο 18). Κατά την αντεξέταση του ΜΕ4, του υποβλήθηκε πως τα στοιχεία που παρουσιάζει δεν είναι ακριβή γιατί όσον αφορά το ακίνητο Γ, στη σελίδα 8 του Τεκμηρίου 17, γίνεται αναφορά σε εμβαδό 2.695 τ.μ., ενώ στο Τεκμήριο 3 γίνεται αναφορά σε 2.676 τ.μ.. Ο μάρτυρας επέμεινε στην ορθότητα της εκτίμησής του, εξηγώντας πως, σε κάθε περίπτωση η διαφορά των 19 τ.μ. δεν θα δημιουργούσε σημαντική διαφοροποίηση. Σε άλλο σημείο της αντεξέτασής του, ανέφερε πως η διαφορά μπορεί να οφείλεται σε σκάλες, όταν έγινε η αλλαγή με τη στρογγυλοποίηση να έχει αυξηθεί, με την εμπειρία του, όπως είπε, έγινε πολλές φορές, δεν έγινε νέα χωρομετρική εργασία. Όπως ανέφερε, εξηγώντας την αναφορά του σε «κατάλληλο marketing», όταν έχουμε ένα τεμάχιο και μπει στην αγορά προς πώληση, μπαίνουν αγγελίες σε εφημερίδες, περιοδικά, διάφορα websites για να δημιουργεί αγορά, να μπορεί να πωληθεί το ακίνητο. Δεν διαφοροποιείται κατ' ανάγκη η τιμή, εάν το ακίνητο δεν είναι κατάλληλο για marketing. H τιμή πώλησης μπορεί να επηρεαστεί από άλλους παράγοντες εκτός από την αγοραία αξία. H ανάγκη ή η επιθυμία του ιδιοκτήτη να πωλήσει το ακίνητό του άμεσα δεν σχετίζεται με τον ορισμό της αγοραίας αξίας, αλλά κινούμαστε προς την καταναγκαστική αξία. Η τιμή πώλησης ενός ακινήτου μπορεί να επηρεαστεί και από την προσφορά που υπάρχει για παρόμοιου είδους ακίνητα, αφού ο καθοριστικός παράγοντας είναι η προφορά-ζήτηση, όταν υπάρχει χαμηλή ζήτηση, πέφτει και η αξία. Εκτός από τη χαμηλή ζήτηση, ένα τίμημα πώλησης επηρεάζεται και από το τι έχει να προσφέρει ένας αγοραστής σε συγκεκριμένη περίπτωση, «τόσα έχω, δέχεσαι;», αλλά όπως πρόσθεσε, στο πλαίσιο του παζαριού. Δεν διαφωνεί πως το «παζάρι» διαφέρει συχνά από τις αγοραίες αξίες Επειδή στη σελίδα 10 της εκτίμησής του, στο σημείο 4.1, γίνεται αναφορά στη Δήλωση Πολιτικής για την Ύπαιθρο - Πολιτική 9(Γ)(β) και σε ανώτατο συντελεστή δόμησης 10% και σε ανώτατο ποσοστό κάλυψης 10%, και σε ανώτατο αριθμό ορόφων 2, συμφώνησε πως, για να μπορεί να αιτηθεί ένας ιδιοκτήτης ανέγερση μεμονωμένης κατοικίας θα πρέπει να πληρούνται προϋποθέσεις, όπως πρόσβαση σε εγγεγραμμένο δρόμο. Η εξυπηρέτηση από τα βασικά δίκτυα κοινής ωφελείας δεν είναι κατ' ανάγκη ή ακριβώς προϋπόθεση από την οποία εξαρτάται το εάν θα επιτραπεί η ανέγερση μεμονωμένης κατοικίας, διότι μπορούν απλώς να μεταφερθούν. Στην προκειμένη περίπτωση, τα δίκτυα δεν θα δίδονταν από την Επισκοπή αλλά από τη Νατά, είναι στα σύνορα, έτυχε σε πολλές περιπτώσεις να δώσει νερό για υδροδότηση κατοικίας, υπήρχαν κοντά πυλώνες της ηλεκτρικής κατά μήκος του δρόμου, δεν τίθεται θέμα να μην μπορούν να δοθούν υπηρεσίες σε περίπτωση αδειοδότησης. Συμβαίνει συχνά να υδροδοτείται ακίνητο από άλλη κοινότητα, είναι, όπως είπε, και κοινή πρακτική πλέον. Από το 2004 μέχρι και το 2012, όπως εξήγησε, δεν έτυχε να μην δώσουν άδεια και να πει κάποιο χωριό δεν δίνουμε νερό σε μια αδειοδοτημένη κατοικία. Για την πρόσβαση στον δημόσιο δρόμο, αναφέρει ποια τεμάχια έχουν ενδεχομένως δυσκολίες. Το ακίνητο Β θα μπορούσε εύκολα, με μικρό κόστος, σε εύλογο χρόνο, να εξασφαλίσει δικαίωμα διάβασης. Το βόρειο τμήμα του δεν έχει υπερβολική κλίση, με λίγα χωματουργικά, θα μπορούσε να ανεγερθεί κατοικία, θα μπορούσε εύκολα να κάνει δόμες και να βάλει μέτρα, στα συγκριτικά φαίνεται πως σε κάποια από αυτά έχουν γίνει δόμες, η δε κλίση φαίνεται και στην αγοραία αξία, δηλαδή λήφθηκε υπόψη. Το διπλανό τεμάχιο (τεμάχιο 650) ήταν άγρια βλάστηση και πήρε άδεια για ανέγερση οικίας, είχε υπερβολική κλίση, είχε δικαίωμα διάβασης και έγιναν απλώς κάποια χωματουργικά. Ειδικότερα, είχε αρκετή κλίση μέχρι που έγιναν χωματουργικά και είχε και χειρότερη πρόσβαση απλώς το είχε λίγο καλύτερη επιφάνεια, γι' αυτό και η τιμή του ακινήτου Β είναι μειωμένη, σχεδόν στο ήμισυ, συγκριτικά με το εν λόγω τεμάχιο