STAZO TRADING LIMITED ν. INTERAMERIKAN ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ΖΗΜΙΩΝ Α.Ε., Αγωγή αρ. 119/2021, 14/8/2023

STAZO TRADING LIMITED ν. INTERAMERIKAN ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ΖΗΜΙΩΝ Α.Ε., Αγωγή αρ. 119/2021, 14/8/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2023:A94 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Αγωγή αρ. 119/2021 STAZO TRADING LIMITED Ενάγουσα ν. INTERAMERIKAN ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ΖΗΜΙΩΝ Α.Ε. Εναγόμενη Ημερομηνία: 14 Αυγούστου 2023 Εμφανίσεις: Για την Ενάγουσα: Δ. Ανδρέου Χ' Σάββα, Φ. Χ' Σάββα Για την Εναγόμενη: Χρ. Δημητριάδης για Κώστας Π. Δημητριάδης ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η Το πλαίσιο της διαφοράς Η Ενάγουσα είναι ιδιοκτήτρια του οχήματος τα στοιχεία του οποίου αναφέρονται στην αγωγή («όχημα Α»), το οποίο, την 21.09.2020, ήταν σταθμευμένο σε χώρο στάθμευσης, επί της Λεωφόρου Γρίβα Διγενή, στην Πάφο. Στον ίδιο χώρο στάθμευσης, αριστερά του οχήματος Α, ήταν σταθμευμένο και ένα άλλο όχημα τα στοιχεία του οποίου αναφέρονται στην αγωγή, που ήταν ασφαλισμένο στην Εναγόμενη, ανώνυμη αλλοδαπή εταιρεία εγγεγραμμένη με βάση τον εγχώριο νόμο («όχημα Β»). Ο οδηγός του οχήματος Β, στην προσπάθειά του να εξέλθει από τον χώρο στάθμευσης, με οπίσθια ταχύτητα, συγκρούστηκε στην αριστερή πλευρά του οχήματος Α, με αποτέλεσμα την πρόκληση ζημιάς σε αυτό. Η Ενάγουσα καταλογίζει αμέλεια ή και παράβαση νόμιμων καθηκόντων του οδηγού του ασφαλισμένου οχήματος Β. Ότι παρέλειψε να έχει την προσοχή του στραμμένη στον χώρο στάθμευσης και να τον εποπτεύει επαρκώς· να υπολογίσει σωστά τις αποστάσεις εντός του χώρου και την απόσταση που χώριζε το όχημα Β από το όχημα Α· οδήγησε το όχημα με οπίσθια ταχύτητα αγνοώντας την ύπαρξη του οχήματος Β ή και με ταχύτητα ή κλίση απότομη, υπερβολική ή επικίνδυνη υπό τις περιστάσεις ή και παρέλειψε να πατήσει καθόλου ή έγκαιρα φρένα ή οδηγούσε με ελαττωματικά φρένα ή έχασε τον έλεγχο του οχήματός του· δεν ελίχθηκε ούτε προέβη σε κατάλληλο χειρισμό, για να αποφύγει τη σύγκρουση, και γενικότερα να επιδείξει τη δέουσα φροντίδα και προσοχή, απρόσεκτα και αφηρημένα. Το όχημα Β μεταφέρθηκε σε γκαράζ, για να προχωρήσει με την επιδιόρθωσή του, αφού προηγουμένως έτυχε επιθεώρησης και από εκτιμητή της Εναγόμενης, που ειδοποιήθηκε σχετικά. Σύμφωνα με τον εκτιμητή της Ενάγουσας, το κόστος επιδιόρθωσης υπολογίστηκε στο ποσό των €1.489,00 και ο χρόνος επιδιόρθωσης στις έξι ημέρες (€120,00). Ο εκτιμητής χρέωσε €100,00 ως έξοδα. Το σύνολο της ζημιάς της Ενάγουσας ανέρχεται σε €1.709,

1. Η Εναγόμενη παρέλειψε να καταβάλει το ποσό αυτό, παρά την έκδοση τιμολογίου και τις σχετικές ειδοποιήσεις της, καθώς και με επιστολή των δικηγόρων της Ενάγουσας ημερομηνίας 30.10.
2. Η Ενάγουσα αξιώνει το ποσό αυτό. Η Εναγόμενη έχει ήδη παραδεχθεί την ευθύνη για το ατύχημα. Ό,τι αμφισβητεί είναι την έκταση της ζημιάς του οχήματος Α, καθώς, είναι η θέση της πως, μετά το ατύχημα, το όχημα Α υπέστη ζημιές μόνον στην πίσω αριστερή του πόρτα, που εκτιμήθηκαν από τον εκτιμητή της Εναγόμενης, και επιδιορθώνονταν με €130,
3. Οι άλλες ζημιές, όπως θέτει, προϋπήρχαν στο όχημα Α και η Ενάγουσα προσπαθεί να «φορτώσει» στην Εναγόμενη την επιδιόρθωση ολόκληρου του οχήματος Α, κάτι που είναι ανεπίτρεπτο. Συγκεκριμένα, η ζημιά στον μπροστινό και πισινό αριστερό προφυλακτήρα, η ζημιά χαμηλά στην αριστερή μπροστινή πόρτα και η ζημιά ψηλά στην πισινή αριστερή πόρτα ήταν, κατά τη θέση της Εναγόμενης, προγενέστερες και μη σχετικές με το επίδικο ατύχημα. Είναι η θέση της Εναγόμενης πως η Ενάγουσα δεν δικαιούται οτιδήποτε πέραν του ποσού των €130,90, πλέον τα έξοδα εκτίμησης, τα οποία της προσέφερε από τον Νοέμβριο του 2020, πλην όμως αρνήθηκε να τα παραλάβει, εγείροντας αγωγή, καταχρηστικά. Ζητά την απόρριψή της. Με απαντητικό δικόγραφο, η Ενάγουσα αρνείται την εκδοχή της Εναγόμενης ότι η ζημιά της ανέρχεται μόνον στο ποσό των €130,90 και ότι υπήρχαν προηγούμενες ζημιές, και επαναλαμβάνει την εκδοχή της ότι η ζημιά που υπέστη το όχημα Α από το ατύχημα ήταν ως απαίτησή της. Μόνο επίδικο θέμα είναι η αιτιώδης συνάφεια της ζημιάς με το επίδικο ατύχημα (σε ποια έκταση) και έπειτα το ύψος της. Διαδικασία Για την απόδειξη της απαίτησής της, η Ενάγουσα προσκόμισε μαρτυρία από την κυρία Ζωούλλα Χαραλάμπους (ΜΕ1), διευθύντρια της Ενάγουσας, από τον κύριο Παναγιώτη Χατζησάββα (ΜΕ2) τεχνίτη οχημάτων και κάτοχο συνεργείου επιδιόρθωσης οχημάτων, και από τον κύριο Χριστάκη Σοφρωνίου (ΜΕ3), μηχανολόγο αυτοκινήτων που ενεργεί ως εκτιμητής μηχανοκίνητων οχημάτων. Για την υπόθεση της Εναγόμενης, μαρτυρία προσκομίστηκε από τον κύριο Μιχάλη Χριστοφόρου (ΜΥ1), εκτιμητή μηχανοκίνητων οχημάτων και πραγματογνώμονα τροχαίων ατυχημάτων, και από τον κύριο Ανδρέα Λοΐζου (ΜΥ2), μηχανολόγο αυτοκινήτων και αναλυτή τροχαίων ατυχημάτων με πρόσθετα προσόντα. Ακολουθήθηκε η διαδικασία ταχείας εκδίκασης που προβλέπει η Δ.30,κ.6 των Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας (ΚΠΔ). Η μαρτυρία προσκομίστηκε δια έγγραφων ενόρκων δηλώσεων, και η ακρόαση έγινε στη βάση αυτών, χωρίς αντεξέταση. Το σύνολο της μαρτυρίας βρίσκεται στον φάκελο της διαδικασίας. Μετά την παρουσίαση της μαρτυρίας, οι δικηγόροι των δύο πλευρών αγόρευσαν, προς υποστήριξη των θέσεων της Ενάγουσας και της Εναγόμενης αντίστοιχα. Είναι σε γνώση του Δικαστηρίου ό,τι αναφέρθηκε, στην πλήρη του μορφή, ακόμα κι αν δεν γίνεται αυτούσια, ειδική ή λεπτομερής αναφορά. Μαρτυρία και εξέταση Η αξιολόγηση της μαρτυρίας περιορίζεται στην έκταση των αμφισβητούμενων γεγονότων που προκύπτουν[1]. Σκοπεί στην εύρεση των πραγματικών γεγονότων επί των οποίων το Δικαστήριο μπορεί να βασιστεί. Αξιολογείται το περιεχόμενο της μαρτυρίας[2], από το οποίο δυνατόν να προκύπτουν και κρίσεις αναφορικά με την αξιοπιστία των μαρτύρων. Λόγω και του τρόπου παρουσίασης της μαρτυρίας στις υποθέσεις ταχείας εκδίκασης, το πλέγμα των κλασικών νομολογιακών αρχών προσαρμόζεται ανάλογα, με προσεγγίσεις απαλλαγμένες από εξωτερικές εντυπώσεις εκ της άμεσης συμπεριφοράς ή των αντιδράσεων στο εδώλιο του μάρτυρα[3] ή αντίστοιχα που να παρεμβάλλουν εκ του ύφους, της έκτασης ή των εξωτερικών γνωρισμάτων της γραφής ή της αφηγηματικής ικανότητας του συγγράψαντος την κάθε κείμενη εκδοχή. Η πληρότητα και η σαφήνεια ή η ελλειμματικότητα και η αοριστία επί των αμφισβητούμενων γεγονότων, η αμεσότητα ή η υπεκφυγή, οι συμπτώσεις και η λογική ή η ύπαρξη ουσιωδών αντιφάσεων ή υπερβολών[4], εν τέλει η πειστικότητα ή όχι της εκδοχής, είναι κριτήρια περιεχομένου που μπορούν να εξετάζονται και να λαμβάνονται υπόψη, συναρτώμενα με το σύνολο της μαρτυρίας, ασχέτως του έγγραφου ή έμμεσου τρόπου του λόγου των μαρτύρων, την απουσία πλήρους ζωντανής ατμόσφαιρας και την απόσταση του Δικαστηρίου από τον μάρτυρα και τους τρόπους συμπεριφοράς του (demeanour) ή τα έκδηλα στοιχεία της προσωπικότητάς του. Για ορισμένα ζητήματα, το Δικαστήριο δεν αποκλείεται να χρειάζεται μαρτυρία ειδικής γνώμης, εάν αυτά βρίσκονται έξω από το πεδίο της κοινής γνώσης και εμπειρίας, και εμπειρογνώμονας, που διαθέτει κατάλληλα προσόντα, μπορεί να εκφέρει γνώμη γι' αυτά, ώστε να βοηθήσει το Δικαστήριο ως προς την κρίση του. Το προσόν της εμπειρογνωμοσύνης μπορεί να προκύπτει από την εξειδικευμένη μόρφωση ή κατάρτιση ή και την επαγγελματική πείρα ή και την ικανότητα πρόσβασης σε δεδομένα μη προσιτά σε όλους και κατανόησης εξειδικευμένων εννοιών και ζητημάτων. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η μαρτυρία γνώμης συνιστά μαρτυρία γεγονότων βάσει των οποίων σχηματίζεται συμπέρασμα ή γνώμη για ένα θέμα εξειδικευμένο. Σε κάθε περίπτωση, η ειδική γνώμη αξιολογείται ως προς τη βασιμότητα ή την εγκυρότητά της όπως και η μαρτυρία γεγονότων ως προς την αλήθεια τους, με κριτήρια που δεν δίδονται εξαντλητικά, όμως θα μπορούσαν να αναφέρονται στην πληρότητα της αιτιολογίας ή στον βαθμό μελέτης, και άλλα, έχοντας υπόψη και πως το καθήκον του εμπειρογνώμονα είναι, ενεργώντας κατά κανόνα με ανεξάρτητο και αντικειμενικό τρόπο, να εφοδιάσει το Δικαστήριο με όλες τις απαραίτητες επιστημονικές ή εξειδικευμένες πληροφορίες, για σκοπούς ελέγχου της ορθότητας των συμπερασμάτων του, και ούτως ώστε το Δικαστήριο να είναι σε θέση, εφαρμόζοντας τις πληροφορίες στα γεγονότα της υπόθεσης που αποδεικνύονται, να σχηματίσει την κρίση του[5]. Σε σχέση με το επίδικο θέμα, η ΜΕ1 αναφέρει πως η σύγκρουση επήλθε όταν το όχημα Β, που βρίσκονταν αριστερά της, εξέρχονταν από τον διπλανό χώρο στάθμευσης με κλίση δεξιά. Όταν η ίδια κατέβηκε από το όχημα, μετά τη σύγκρουση, διαπίστωσε ότι το όχημα προκάλεσε διάφορες ζημιές στην αριστερή πλευρά του οχήματος, που ξεκινούσαν από τον μπροστινό προφυλακτήρα στο αριστερό μέρος μέχρι τον πίσω προφυλακτήρα στο αριστερό μέρος, στις πόρτες αριστερά και «σε διάφορα άλλα σημεία του οχήματος». Το όχημα Α μεταφέρθηκε στο συνεργείο του ΜΕ2, που ανέλαβε την επιδιόρθωση και τη διαβούλευση με την Εναγόμενη για την κάλυψη των ζημιών. Πριν από την επιδιόρθωση, ειδοποιήθηκε η Εναγόμενη για επιθεώρηση, ενώ κλήθηκε και από την Ενάγουσα ο ΜΕ3 για την επιθεώρησή του και την εκτίμηση της ζημιάς. Ο ΜΕ3 ετοίμασε σχετική έκθεση (Τεκμήριο 1[6]). Το συνεργείο του ΜΕ2 επιδιόρθωσε το όχημα και εξέδωσε σχετικό τιμολόγιο (Τεκμήριο 2). Η αξίωση της Ενάγουσας είναι με βάση το εν λόγω τιμολόγιο, πλέον για τα εκτιμητικά έξοδα και την απώλεια χρήσης του οχήματος. Στη μαρτυρία της, η ΜΕ1 αρνείται την εκδοχή ότι οι ζημιές στο αριστερό μέρος του οχήματος ήταν από προϋφιστάμενη αιτία. Το όχημα, πριν από τη σύγκρουση, όπως αναφέρει, δεν είχε οποιεσδήποτε ζημιές και κτυπήματα. Στα Τεκμήρια 1 και 2, στα οποία η ΜΕ1 βασίζει την εκδοχή της, θα γίνει αναφορά στη συνέχεια, εφόσον προσκομίστηκε μαρτυρία γι' αυτά από τους ΜΕ3 και ΜΕ2, αντίστοιχα. Ο ΜΕ2 αναφέρει πως το όχημα μεταφέρθηκε στο συνεργείο του μετά το ατύχημα, κτυπημένο στην αριστερή πλευρά του. Έφερε κτυπήματα στον μπροστινό προφυλακτήρα, στο μπροστινό αριστερό φτερό, στις δύο αριστερές πόρτες, στον πίσω προφυλακτήρα, στο «πατίδι οπίσθιο μπότι» και στο μπροστινό αριστερό «σπόιλερ». Μετά τις εκτιμήσεις που έγιναν εκατέρωθεν εξέδωσε το Τεκμήριο 2, στο οποίο χρέωσε τα εξής: ισιώματα (panel work) €450,00, μπογιατίσματα (paint work) €710,00, μέτρημα τιμονιού (jig work) €35,00, διάφορα κληπς €30,00 και παγκέτο προφυλ. 2 €30,00, καταλήγοντας σε υπόλοιπο €1.255,00, προέβη σε έκπτωση €3,00, και επί του καθαρού ποσού των €1.252,00 εφάρμοσε 19 Φ.Π.Α. (€237,00), δίδοντας χρεωστικό υπόλοιπο €1.489,
4. Στα ισιώματα, όπως αναφέρει ο ΜΕ2, περιλαμβάνεται η αποσυναρμολόγηση των κτυπημένων εξαρτημάτων, το ίσιωμα και η εφαρμογή αυτών, και στα μπογιατίσματα περιλαμβάνεται το στάρωμα και το μπογιάτισμα. Η χρέωση, όπως αναφέρει, γίνεται ανάλογα με τον χρόνο που απαιτείται για αποκατάσταση των ζημιών και το κόστος των υλικών που χρησιμοποιούνται. Εξασκεί, όπως λέει, το επάγγελμα για πάνω από 30 χρόνια και ξέρει τις τιμές της αγοράς. Στη μαρτυρία του, ο ΜΕ2 δεν εξήγησε τη σχετικότητα των χρεώσεων «μέτρημα τιμονιού €35,00» και «διάφορα κληπς €30,00» και «παγκέτο προφυλ. 2 €30,00». Δεν εξήγησε τις εργασίες που έκανε ακριβώς, ποια μέρη αποσυναρμολογήθηκαν και ισιώθηκαν και εφαρμόστηκαν ξανά και ποια σημεία μπογιατίστηκαν, ώστε οι τιμές να ανέλθουν σε τέτοιο ύψος. Ο ίδιος δεν είναι σε θέση να πει εάν οι ζημιές που επιδιόρθωσε, που δεν ανέφερε επακριβώς, είχαν προκληθεί από το επίδικο ατύχημα, ή όχι. Ο ΜΕ3 προσκόμισε τα διπλώματά του και εξέθεσε τα προσόντα του, που επαρκούν για να καταθέτει στο Δικαστήριο ως εμπειρογνώμονας (Τεκμήριο 3). Στην έκθεση που ετοίμασε (Τεκμήριο 1), περιέχονται φωτογραφίες, αλλά δεν υπάρχει αναλυτικό κείμενο, που να συναρτά τις ζημιές με το επίδικο ατύχημα, ενώ υπάρχουν διαφορές από το Τεκμήριο 2, που εξέδωσε ο ΜΕ2 βάσει του Τεκμηρίου 3, εφόσον το Τεκμήριο 1 αναφέρεται σε «μέτρημα τροχών €35,00» και όχι σε «μέτρημα τιμονιού», που χρέωσε ο ΜΕ
5. Δεν εξηγεί γιατί εφαρμόζει ο ίδιος την έκπτωση των €3,00, ούτε εξηγεί τις καταγραφές του γενικά, κυρίως για να κατανοήσει το Δικαστήριο πώς, με τον τρόπο που έγινε το ατύχημα, οπίσθια ταχύτητα οχήματος που είναι σταθμευμένο στο πλάι, αριστερά της οδηγού του οχήματος Α, με κλίση δεξιά, δικαιολογείται ζημιά και στο μπροστινό αριστερό μέρος του οχήματος Α και στο πίσω αριστερό μέρος του οχήματος, και όχι μόνον στο πλαϊνό αριστερό μέρος του. Στο πεδίο «παρατηρήσεις» αναφέρεται μόνον «το άνωθι ολικό ζημιάς πηγάζει από σύγκρουση κατά μήκος της αρ. πλευράς συμπεριλαμβανομένων και των δύο προφυλακτήρων». Η φράση αυτή είναι πολύ γενική. Οι φωτογραφίες που περιέχονται στην έκθεση δεν διαφωτίζουν το ζητούμενο, οι δε φερόμενες ως ζημιές σε ορισμένα σημεία, στα αμφισβητούμενα σημεία, είναι πολύ μικρά γδαρσίματα της βαφής, που μπορεί - δηλαδή είναι αμεσότερη μια τέτοια σκέψη - να προήλθαν από οποιαδήποτε αιτία. Ο ΜΕ3 εξηγεί πως εκ λάθους στο Τεκμήριο 3 ανέφερε το «πατίδι στο οπίσθιο μπότι», και ότι εννοεί το «πατίδι στο αριστερό μπότι», που απεικονίζει στις φωτογραφίες 3, 4, 5 και
6. Παρόμοια διόρθωση δεν υπήρξε στη μαρτυρία του ΜΕ2, που ανέφερε πως εκείνος παρατήρησε ζημιά στο «πατίδι στο οπίσθιο μπότι». Επίσης, δεν εξηγείται, στο Τεκμήριο 1, η χρήση του εργάσιμου χρόνου επιδιόρθωσης 6 ημέρες, που προφανώς υπολογίστηκε για την επιδιόρθωση όλων των ζημιών που φέρει το όχημα Α, ασχέτως εάν προκλήθηκαν από το επίδικο ατύχημα ή όχι. Η μαρτυρία των ΜΕ1, ΜΕ2 και ΜΕ3, σε σχέση πάντοτε με το επίδικο θέμα, ήταν αόριστη και γενική, ως προς την απόδειξη της αιτιώδους συνάφειας της ζημιάς με το επίδικο ατύχημα, και κατ' επέκταση του υπολογισμού του κόστους επιδιόρθωσης μόνον της σχετικής ζημιάς. Η μαρτυρία της οδηγού του οχήματος Α, ΜΕ1, πως μόλις κατέβηκε από το όχημα διαπίστωσε γενικά ζημιά, ευλόγως, δεν μπορεί να βοηθήσει, εφόσον δεν είναι συγκεκριμένη και έπειτα παραπέμπει στη μαρτυρία των ΜΕ2 και ΜΕ
7. Από την άλλη, και η μαρτυρία του ΜΥ1, που είναι επίσης προσοντούχος και έμπειρος (Τεκμήριο 4 όλη η δέσμη σχετικών εγγράφων) και είναι και εκείνος σε θέση να εκφέρει ειδική γνώμη στο Δικαστήριο ως εμπειρογνώμονας, όπως ο ΜΕ3, παρέχει επίσης μαρτυρία με την ιδία γενικότητα που το πράττει ο ΜΕ3, αλλά ακολουθεί την αναλυτική μαρτυρία του ΜΥ2, ο οποίος εξηγεί αναλυτικά τη σχετικότητα των ζημιών που φέρει το όχημα Α με το επίδικο ατύχημα, και το δικό του συμπέρασμα ότι η μόνη σχετική ζημιά είναι εκείνη στο κάτω μέρος της αριστερής πίσω πόρτας του οχήματος Α. Με βάση αυτό το δεδομένο είναι που καταλήγει στο ποσό των €130,90 για τη συγκεκριμένη ζημιά, για την οποία χρειάζεται απλώς ίσιωμα και μπογιάτισμα συνολικά €110,00, τιμή στην οποία βάζει και τα υλικά και εξαρτήματα και τα εργατικά. Αναφέρει πως χρειάζεται και χρόνος εργασίας 3 ημέρες. Προσθέτει €20,90 Φ.Π.Α. (19%). Υπάρχει μια περισσότερο ανεξήγητη σημείωση «50% μείωση στη μπογιά λόγω προ-υπάρχουσας ζημιάς». Εάν ο ΜΥ1 έλαβε υπόψη του ως σχετική ζημιά μόνον εκείνη στην πίσω αριστερή πόρτα, δεν είναι ικανοποιητικός ο λόγος που εφάρμοσε πρόσθετα μείωση 50% στη μπογιά (respray), λόγω και άλλης προϋπάρχουσας ζημιάς στην ίδια πόρτα. Δεν έχει σημασία, για τον ΜΥ1, εάν με το βάψιμο της πόρτας επωφελείται και άλλως πώς η Ενάγουσα, γιατί θα έχει μια πόρτα φρεσκοβαμμένη, που θα επιφέρει ενδεχομένως κάλυψη και άλλων ατελειών στην ίδια, για να προβεί σε μείωση, και δη κατά 50%. Τα περί «θέματος πρακτικής» δεν είναι αποδεκτά, πόσω μάλλον όταν συνδέονται με αναφορές ως προς το τι είναι δίκαιο και τι άδικο. Είναι έργο του Δικαστηρίου να κρίνει εάν θα μειώσει κάποιο κονδύλι, όχι του ΜΥ
8. Ο ΜΥ2 είναι προσοντούχος και έμπειρος, καταθέτει επίσης ως πραγματογνώμονας (Τεκμήριο 5) και το Δικαστήριο μπορεί να βοηθηθεί στην κρίση του από την έκθεση του (Τεκμήριο 6) που συνάδει και με τη μαρτυρία της ΜΕ1 και με ό,τι δεν αμφισβητείται, σε σχέση με τον τρόπο που έγινε το επίδικο ατύχημα. Στο Τεκμήριο 6, ο ΜΥ2 εξηγεί αναλυτικά ποιες ζημιές προέκυψαν από το ατύχημα και ποιες όχι. Για τον προσδιορισμό της ταυτοποίησης των ζημιών, χρησιμοποιήθηκε φωτογραφικό υλικό από τα δύο οχήματα που είχαν εμπλοκή στη σύγκρουση μετά από αυτήν, όπου οι φωτογραφίες με τις ζημιές στα οχήματα συγκρίθηκαν με τα τρισδιάστατα μοντέλα από τη βάση δεδομένων του λογισμικού PC-Crash με σκοπό τη σύγκριση των θέσεων των ζημιών καθ' ύψος μεταξύ των δύο οχημάτων. Στο όχημα Β, υπήρχε μία μόνο μικρή ζημιά (ελαφρύ γδάρσιμο) στο μπροστά δεξιό μέρος του οχήματος. Στο όχημα Α υπήρχαν πέντε σημεία με ζημιές, που ξεκάθαρα δεν προήλθαν από το ατύχημα. Μετά την ανάλυση, διαπίστωσε πως μόνο η ζημιά στην εικόνα 5 της έκθεσής του και στην εικόνα 11 προήλθε από το ατύχημα. Οι άλλες ζημιές είναι σε ύψος και της φύσης που δεν συνάδουν με το ατύχημα, όπως έγινε. Η σχετική ζημιά είναι εκείνη στο κάτω μέρος της πίσω αριστερής πόρτας του οχήματος Α. Η έκθεση του ΜΥ2, Τεκμήριο 6, είναι αναλυτική και επεξηγηματική και πείθει το Δικαστήριο για την πληρότητα και την ορθότητά της. Ακόμα κι αν δεν εξηγήθηκε επιστημονικά η μεθοδολογία του προσδιορισμού της σχετικότητας της ζημιάς στο όχημα Α από το ατύχημα με τη σύγκριση της ζημιάς στο εμπλεκόμενο όχημα Β, φαίνεται ένας τρόπος προσέγγισης λογικός, και πάντως έχει μια βάση αναφοράς που απουσιάζει λόγου χάριν από την εκτίμηση του ΜΕ
9. Με βάση το Τεκμήριο 6, δεν επρόκειτο για σύγκρουση, αλλά για επαφή του μπροστινού δεξιού μέρους του οχήματος Β, στο ύψος του προφυλακτήρα του, με το κάτω αριστερό μέρος του οχήματος Α. Βρίσκει το σημείο στο όχημα Α που συμπίπτουν οι ζημιές των δύο οχημάτων, και είναι το κάτω μέρος της αριστερής πίσω πόρτας. Αποκλείει μία-προς-μία όλες τις υπόλοιπες ζημιές. Στην εικόνα 14, ο ΜΥ2 δείχνει την πιθανότερη θέση των οχημάτων κατά την επαφή τους, κατά τρόπο που συνάδει με τη λογική που απορρέει από τον τρόπο που έγινε το ατύχημα, και δι' αυτής το ακριβές σημείο επαφής των οχημάτων, και κατ' επέκταση της σχετικής ζημιάς στο όχημα Α. Είναι αποδεκτή αυτή η μαρτυρία του ΜΥ2 στο σύνολό της. Βάσει της αποδεκτής μαρτυρίας του ΜΥ2, πιο σχετική είναι η μαρτυρία του ΜΥ1 σε σχέση με τον υπολογισμό του κόστους, που όμως δεν εξηγεί ικανοποιητικά την προαναφερόμενη εφαρμογή περαιτέρω μείωσης 50% στη μπογιά. Βάσει της έκθεσης του ΜΥ1, εάν υπολογιστεί το 100% της μπογιάς, αφήνεται να νοηθεί ότι ανέρχεται σε €120,00, πλέον €50,00 το ίσιωμα και η εφαρμογή, πλέον €32,30 Φ.Π.Α., που δίδει ποσό €202,
10. Με βάση τη μαρτυρία της πλευράς της Εναγόμενης, ότι ο χρόνος επισκευής υπολογίζεται στις 3 ημέρες, και υπολογίζοντας ως κόστος απώλειας χρήσης του οχήματος Α, το ποσό των €20,00 ημερησίως, προστίθεται το ποσό των €60,
11. Η πλευρά της Εναγόμενης, όπως προκύπτει από την αγόρευση των συνηγόρων της, δεν αμφισβητεί το ποσό των €100,00 που διεκδικεί η Ενάγουσα ως εκτιμητικά έξοδα. Το συνολικό ποσό των €362,30 είναι μια δίκαιη και εύλογη αποζημίωση της Ενάγουσας. Ο υπολογισμός του ποσού αυτού αφορά στο κόστος που αναλαμβάνει η Εναγόμενη. Εννοείται ότι, εάν η Ενάγουσα επιδιόρθωσε γενικά το όχημα Α επ' ευκαιρία του ατυχήματος (καθότι δεν αμφισβητείται ως γεγονός πως το όχημα Α είχε και άλλες ζημιές, εκτός από εκείνην που θεωρήθηκε σχετική με το ατύχημα μέσα από αυτή τη διαδικασία), απλώς δεν θα επωμιστεί το κόστος εκείνο η Εναγόμενη, αλλά η Ενάγουσα. Ενόψει του ότι προσκομίστηκε μαρτυρία για το ύψος της ζημιάς, που αναμφίβολα υπάρχει ζημιά οφειλόμενη στο ατύχημα, η αγωγή δεν υπόκειται σε απόρριψη, ως η εισήγηση της Εναγόμενης, που όπως είναι κατανοητό, από την αγόρευση των δικηγόρων της, δεν διατηρείται. Το ποσό που πρόσφερε η Εναγόμενη, των €130,90, δεν ανταποκρίνεται στο ποσό που αποφάσισε το Δικαστήριο ως δίκαιη και εύλογη αποζημίωση, με βάση τη μαρτυρία της πλευράς της Εναγόμενης. Ως εκ τούτου, θα εκδοθεί απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγόμενης για το ποσό των €362,
12. Τα έξοδα θα ακολουθήσουν αυτό το αποτέλεσμα, εφόσον δεν υπάρχει ένδειξη για οποιαδήποτε απόκλιση από έναν τέτοιο χειρισμό. Κατάληξη Για τους λόγους που εξηγήθηκαν, εκδίδεται απόφαση υπέρ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγόμενης για το ποσό των €362,30 πλέον νόμιμος τόκος, πλέον για τα έξοδα της αγωγής, όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, σε κλίμακα €0 - €500,
13. (Υπ.) ........... Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Courtis and Others v. Iasonides