ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ ν. ΔΗΜΟΣ ΠΑΦΟΥ, Αγωγή αρ. 1629/2015, 31/8/2023

ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ ν. ΔΗΜΟΣ ΠΑΦΟΥ, Αγωγή αρ. 1629/2015, 31/8/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup

1. on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2023:A102 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Αγωγή αρ. 1629/2015 ΣΤΕΛΙΟΣ ΜΙΧΑΗΛΙΔΗΣ Ενάγων ν. ΔΗΜΟΣ ΠΑΦΟΥ Εναγόμενος Ημερομηνία: 31 Αυγούστου 2023 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγοντα: Ν. Α. Τσιαπαλής Για τον Εναγόμενο: Η. Ηλιάδης Α Π Ο Φ Α Σ Η Το πλαίσιο της διαφοράς Ο Ενάγων, κατά τον χρόνο στον οποίο αναφέρονται τα γεγονότα της υπόθεσης, ήταν κάτοχος άδειας πλανόδιας πώλησης «παραδοσιακού ψησίματος σιταροπούλας στα κάρβουνα» (καλαμποκιών) εντός των ορίων του Δήμου Πάφου. Τα στοιχεία της άδειας πληρέστερα αναφέρονται στην αγωγή. Από την άσκηση του επιτηδεύματος αυτού, είχε, όπως αναφέρει, εισοδήματα €350,00 εβδομαδιαίως. Την 28.06.2015, ο Ενάγων είχε τοποθετήσει τον εξοπλισμό του στη λεωφόρο Αποστόλου Παύλου, στην Κάτω Πάφο. Ο Εναγόμενος, δια υπαλλήλων του, προέβη στην κατάσχεση του εξοπλισμού και του εμπορεύματος του Ενάγοντος. Είναι η θέση του Ενάγοντος πως τα αντικείμενα που κατασχέθηκαν ήταν αξίας €2.452,00 και ότι η κατάσχεση ήταν παράνομη. Στην αγωγή, εκτίθεται κατάλογος με τα αντικείμενα που κατά τη θέση του Ενάγοντος κατασχέθηκαν και η αξία του καθενός από αυτά, δίδοντας σύνολο το προαναφερόμενο ποσό. Ο Ενάγων, με επιστολή του δικηγόρου του ημερομηνίας 08.07.2015, που επιδόθηκε στον Εναγόμενο, ζήτησε την επιστροφή της περιουσίας του. Δεν υπήρξε ανταπόκριση. Ο Ενάγων αναγκάστηκε να δαπανήσει περαιτέρω €700,00, για να αγοράσει άλλα αντικείμενα ή να επιδιορθώσει παλαιότερα και να μπορεί να συνεχίσει να εργάζεται. Ζητά από το Δικαστήριο αναγνωριστική απόφαση ότι η κατάσχεση της περιουσίας του ήταν παράνομη και ότι ο Εναγόμενος αδικαιολόγητα την έθεσε στην κατοχή του και την κατακρατεί, μέχρι και σήμερα. Ζητά διάταγμα με το οποίο να διατάσσεται η επιστροφή της περιουσίας στον Ενάγοντα, γενικές αποζημιώσεις ή το αντίστοιχο της αξίας της περιουσίας που κατασχέθηκε, δηλαδή €2.452,00, και ειδικές αποζημιώσεις €700,00. Ο Εναγόμενος δεν αρνείται πως ο Ενάγων, κατά τον ουσιώδη χρόνο, είχε την άδεια που ανέφερε. Προσθέτει, όμως, ότι ήταν και υπόχρεος να συμμορφώνεται με τις διατάξεις του νόμου και των κανονισμών, σε σχέση με το αντικείμενο της άδειας του, καθώς και με τις υποδείξεις της αρμόδιας υπηρεσίας του Εναγόμενου, ιδίως όσον αφορά τον χώρο τοποθέτησης του εξοπλισμού του για την ενάσκηση του επιτηδεύματός του. Στην προκειμένη περίπτωση, ο Ενάγων δεν τήρησε τις υποχρεώσεις του, προκαλώντας παρακώλυση της τροχαίας κίνησης και της διακίνησης των πεζών επί του πεζοδρομίου. Ειδικότερα, η αρμόδια υπηρεσία του Εναγόμενου είχε υποδείξει στον Ενάγοντα να τοποθετεί τον εξοπλισμό του για την άσκηση του επιτηδεύματός του κοντά στην είσοδο του δημοτικού χώρου στάθμευσης, δίπλα από την ταβέρνα «Χονδρός», σύμφωνα με την πολιτική του Εναγόμενου για το 2015. Η άδεια που εξασφαλίστηκε ήταν στο όνομα του Ενάγοντος. Ο Ενάγων δεν συνεργάζονταν και οι τροχονόμοι του Εναγόμενου εξέδιδαν εξώδικα πρόστιμα τα οποία είχε πληρώσει. Δεν είχε πληρώσει μόνο το εξώδικο πρόστιμο ημερομηνίας 28.06.2015, με αποτέλεσμα να κινηθεί εναντίον του ιδιωτική ποινική υπόθεση την 15.01.2016, με αριθμό 233/2016 Ε.Δ. Πάφου. Την 28.06.2015, ημέρα Κυριακή, ώρα 18:00, τροχονόμοι του Εναγόμενου, που κατονομάζονται, προειδοποίησαν τη σύζυγο και τον υιό του Ενάγοντος, διότι ο ίδιος δεν ήταν παρών, ότι, εάν εντός 30 λεπτών δεν μετακινούνταν από το σημείο που είχαν τοποθετήσει τον εξοπλισμό, που ήταν απέναντι από το πεζοδρόμιο όπου βρίσκεται το περίπτερο του Εναγόμενου, επί του παραλιακού δρόμου προς το λιμανάκι και σε απόσταση 300 μέτρα από τον προαναφερόμενο χώρο που υποδείχθηκε, θα εξέδιδαν εναντίον του Ενάγοντος εξώδικο, διότι υπήρχε παρακώλυση της διακίνησης. Την 20:30, εκδόθηκε το εξώδικο, που παρέλαβε η σύζυγος του Ενάγοντος. Στη συνέχεια, προειδοποίησαν ότι θα προχωρούσαν με κατάσχεση, εάν συνεχίζονταν η παρακώλυση. Συνεχίστηκε, παρά τις αλλεπάλληλες προειδοποιήσεις, επομένως οι υπάλληλοι του Εναγόμενου, όντως, προχώρησαν με την κατάσχεση. Τα αντικείμενα που κατασχέθηκαν δεν είναι όσα αναφέρει ο Ενάγων, αλλά όσα αναφέρει ο Εναγόμενος, συνολικής αξίας €726,20. Ο Ενάγων είχε τηλεφωνήσει στον υπεύθυνο για την τουριστική περιοχή, στην υπηρεσία του Εναγόμενου, αμέσως μετά από την κατάσχεση, και ζήτησε την επιστροφή των αντικειμένων. Ο Εναγόμενος απαίτησε την πληρωμή ποσού €150,00 για τα έξοδα μεταφοράς τους στην αποθήκη του Εναγόμενου προς φύλαξη. Παρά τις επανειλημμένες ειδοποιήσεις προς τον Ενάγοντα, να πληρώσει το ποσό των €150,00, για να πάρει τα πράγματά του, ο ίδιος δεν ανταποκρίθηκε. Ο Εναγόμενος αρνείται τους υπόλοιπους ισχυρισμούς του Ενάγοντος και την απαίτησή του, λέγοντας πως, οποιαδήποτε ζημιά ισχυρίζεται πως υπέστη ο Ενάγων, που ο Εναγόμενος αρνείται, οφείλεται στη δική του παράνομη συμπεριφορά, να χρησιμοποιεί δημόσιο χώρο για την τοποθέτηση του εξοπλισμού του και την άσκηση του επιτηδεύματός του σε τόπο άλλον από αυτόν που του υποδείχθηκε. Ο Εναγόμενος ζητά την απόρριψη της αγωγής του Ενάγοντος. Υπάρχει ανταπαίτηση του Εναγόμενου εναντίον του Ενάγοντος για το ποσό των €150,00, για τα προαναφερόμενα έξοδα. Ο Ενάγων, με απαντητικό δικόγραφο, αναφέρει πως ο Ενάγων δικαιούνταν να ασκεί το επιτήδευμά του δια υπαλλήλων ή αντιπροσώπων του. Όντως, πλήρωσε εξώδικα πρόστιμα που του είχαν επιβληθεί, ωστόσο δεν νομιμοποιεί οτιδήποτε την κατάσχεση. Η μετακίνηση του εξοπλισμού ήταν και παράνομη αλλά και παράλογη, καταχρηστική, παράβαση τοπικού εθίμου και μακροχρόνιας συνήθειας και εν πάση περιπτώσει το άρθρο 124Α του περί Δήμων Νόμου δεν δίδει τέτοιο δικαίωμα στον Εναγόμενο. Μετά την κατάσχεση, όντως, ο Ενάγων κατέβαλε προσπάθειες επιστροφής της περιουσίας του, χωρίς αποτέλεσμα. Ο Εναγόμενος, κατά τη θέση του, δεν νομιμοποιείται να ζητά οποιοδήποτε ποσό από τον Ενάγοντα σε σχέση με την πράξη του, που δεν ήταν νόμιμη, και η απαίτηση του Εναγόμενου συνιστά, κατά τον Ενάγοντα, αντιπερισπασμό στη δική του νόμιμη απαίτηση. Ζητά την απόρριψη της ανταπαίτησης του Εναγόμενου. Δεν αμφισβητείται ότι ο Ενάγων ήταν αδειούχος πλανόδιας πώλησης παραδοσιακά ψημένων καλαμποκιών και πως την 28.06.2015 κατασχέθηκε εξοπλισμός του από υπαλλήλους του Εναγόμενου. Θα πρέπει να αποφασιστεί από το Δικαστήριο εάν η πλανόδια πώληση ήταν νόμιμη ή όχι, κι αν όχι, εάν η ενέργεια του Εναγόμενου να προχωρήσει με την κατάσχεση του εξοπλισμού του Ενάγοντος και των προς πώληση αγαθών ήταν νόμιμη. Εάν όχι, θα πρέπει να αποφασιστεί τι ακριβώς κατασχέθηκε και η αξία των αντικειμένων, ζήτημα ως προς το οποίο υπάρχει διαφορά στις εκδοχές, τόσο στα αντικείμενα που κατασχέθηκαν όσο και στην αξία τους. Ως προς τα αντικείμενα, είναι παραδεκτό ότι κατασχέθηκαν τα εξής: γεννήτρια, καλώδιο, τραπέζι από ανοξείδωτο χάλυβα, σταντ για καλαμπόκια από ανοξείδωτο χάλυβα, «φουκού» μεγάλη, ανεμιστήρας 12V, στεγνωτήρας, 4 καρέκλες, παγωνιέρα, κάρβουνα, ταψί με σχάρα, μικρή «φουκού» από ανοξείδωτο χάλυβα, κατσαρόλα, 5 πλαστικοί κάλαθοι, 5 λάμπες, πινέλα-μαχαίρια-λαβίδες, 500 καλαμπόκια, βούτυρο, αλάτι-λεμόνι-πιπέρι, μετρητά. Αμφισβητείται ότι ανάμεσα στα αντικείμενα που κατασχέθηκαν υπήρχαν και τα εξής: tablet virgos, φώτα led, πιατέλα από ανοξείδωτο χάλυβα. Επίσης, σύμφωνα με την εκδοχή του Ενάγοντος τα μετρητά που κατασχέθηκαν ήταν €200,00, και σύμφωνα με την εκδοχή του Εναγόμενου ήταν €3,20. Όπως προαναφέρθηκε, υπάρχει διάσταση και όσον αφορά τις αξίες των λοιπών αντικειμένων, εφόσον ο Ενάγων αναφέρει μεγαλύτερη αξία για κάθε ένα από αυτά από εκείνην που αναφέρει ο Εναγόμενος. Τέλος, το Δικαστήριο θα πρέπει να αποφασίσει αν ο Εναγόμενος δικαιούται σε έξοδα μεταφοράς του εξοπλισμού €150,00, ως ανταπαιτεί, ή όχι. Διαδικασία Για την απόδειξη της υπόθεσης του Ενάγοντος, δόθηκε μαρτυρία από τον ίδιο (ΜΕ1) και από τη σύζυγό του, Σταυρινή Μιχαηλίδου (ΜΕ2). Και οι δύο αντεξετάστηκαν από τον συνήγορο του Εναγόμενου. Ο Εναγόμενος προσκόμισε μαρτυρία από τους Χρίστο Γιαννή (ΜΥ1), Θεόδωρο Ευσταθίου (ΜΥ2), Χαράλαμπο Κυριάκου (ΜΥ3) και Κυριάκου Κυριάκου (ΜΥ4). Όλοι αντεξετάστηκαν από τον συνήγορο του Ενάγοντος. Το σύνολο της προφορικής μαρτυρίας είναι καταγεγραμμένο σε πρακτικά της δίκης που τηρήθηκαν και βρίσκονται στον φάκελο της διαδικασίας. Έγγραφη μαρτυρία αποτελούμενη από τα Τεκμήρια 1 έως και 7, βρίσκεται επίσης στον φάκελο της διαδικασίας. Μετά την παρουσίαση του συνόλου της μαρτυρίας, οι δικηγόροι των δύο πλευρών αγόρευσαν, προς υποστήριξη των θέσεων του Ενάγοντος και του Εναγόμενου αντίστοιχα. Είναι σε γνώση του Δικαστηρίου ό,τι αναφέρθηκε, στην πλήρη του μορφή, ακόμα κι αν δεν γίνεται αυτούσια ή ειδική ή λεπτομερής αναφορά. Μαρτυρία και εξέταση Ακούγεται μαρτυρία μόνο σε σχέση με τα επίδικα θέματα. Όταν η μαρτυρία είναι αντικρουόμενη ή αμφισβητείται, το Δικαστήριο την αξιολογεί, για να βρει εάν ή ποια είναι η αξιόπιστη μαρτυρία στην οποία μπορεί να βασιστεί και να προβεί στα ευρήματά του και βάσει αυτών να αποφασίσει τη διαφορά. Στο πλαίσιο της αξιολόγησης της μαρτυρίας, όπου χρειάζεται, η συμπεριφορά και οι τρόποι των μαρτύρων (demeanour) στο εδώλιο[1], που το Δικαστήριο έχει την ευκαιρία να παρατηρεί κατά τη διάρκεια της ακροαματικής διαδικασίας, σε συνάρτηση με το περιεχόμενο της μαρτυρίας τους, προσεγγίζονται με παράλληλους άξονες το σύνολο της μαρτυρίας, αλλά και την αντικειμενική όψη των πραγμάτων[2]. Η εκδοχή του κάθε μάρτυρα δεν προσεγγίζεται μικροσκοπικά, με αναφορά στις λέξεις που χρησιμοποιήθηκαν ή τη σειρά τους, αλλά ως ένα σύνολο μέσα στη ζωντανή ατμόσφαιρα της δίκης, με όσα την περιστοιχίζουν και στην οποία ο προφορικός λόγος των μαρτύρων μπορεί να μην είναι σε τέλεια γλώσσα ή καλά συνταγμένος ή απόλυτα ακριβής. Νόμιμη ή παράνομη πλανόδια πώληση Ο ΜΕ1 ανέφερε πως, στο πλαίσιο της άδειας του, την οποία εξασφαλίζει για περίπου μία εικοσαετία, σχεδόν καθημερινά, νοουμένου ότι το επέτρεπαν οι καιρικές συνθήκες, προσωπικά ή δια άλλων μελών της οικογένειάς του, τοποθετούσε τον εξοπλισμό του στη συγκεκριμένη περιοχή, δηλαδή στη συμβολή της λεωφόρου Ποσειδώνος με τη λεωφόρο Αποστόλου Παύλου. Τους είχε υποδειχθεί προ ετών από τον Εναγόμενο το δεξιό πεζοδρόμιο της λεωφόρου Ποσειδώνος, αμέσως μετά τη συμβολή της με τη λεωφόρο Αποστόλου Παύλου με κατεύθυνση προς το λιμανάκι. Συγκεκριμένα, τους είχαν υποδείξει πως ο εξοπλισμός τοποθετείται στην πλευρά του πεζοδρομίου που είναι ο χώρος στάθμευσης ώστε από την πλευρά του πεζοδρομίου που βρίσκεται προς τον δρόμο να διέρχονται οι πεζοί. Όσον αφορά το περιστατικό που έγινε την 28.06.2015, ο ίδιος απουσίαζε και όσα αναφέρει είναι εξ ακοής μαρτυρία της συζύγου του, ΜΕ2. Για το είδος και την αξία του εξοπλισμού, αναφέρει ό,τι και στην αγωγή του. Μόλις ενημερώθηκε από τη σύζυγό του για την κατάσχεση, επικοινώνησε τηλεφωνικώς με λειτουργό στις υπηρεσίες του Εναγόμενου, έκανε παράπονο και απαίτησε την άμεση επιστροφή της περιουσίας του. Του ανέφερε πως, για να του επιστρέψουν τα αντικείμενα που είχαν κατάσχει, έπρεπε να πληρώσει €150,00, προϋπόθεση που ο ίδιος αρνήθηκε. Ακολούθησε η επιστολή του δικηγόρου του, χωρίς ανταπόκριση από τον Εναγόμενο. Ο ΜΕ1 προσκόμισε αντίγραφο της άδειας πλανόδιας πώλησης που κατείχε για το 2015 (Τεκμήριο 1). Η άδεια πλανόδιας πώλησης, όπως και το Τεκμήριο 1, εκδίδεται δυνάμει του άρθρου 111 του περί Δήμων Νόμου 111/85. Σύμφωνα με το άρθρο αυτό, κανένα πρόσωπο μπορεί, εvτός τωv δημoτικώv oρίωv, vα πουλά με πλανόδια πώληση oποιαδήπoτε αγαθά χωρίς την έγγραφη άδεια του δημοτικού συμβουλίου. Το δημοτικό συμβούλιο έχει τη διακριτική εξουσία να χορηγεί ή να μην χορηγεί άδεια, να απαγορεύσει ή να περιορίσει την πλανόδια πώληση σε ορισμένες περιοχές ή οδούς εντός των δημοτικών ορίων και να επιβάλει όρους στην άδεια ως προς τις ώρες και τα αγαθά ή άλλους παρεμφερείς, παρεμπιπτόντως ή συμπληρωματικούς, όπως ήθελε θεωρήσει σκόπιμο. Το δημοτικό συμβούλιο δημοσιοποιεί τουλάχιστον ένα μήνα προηγουμένως τα κριτήρια στα οποία βασίζεται η απόφασή του, τόσο για την απαγόρευση ή τον περιορισμό της πλανόδιας πώλησης, όσο και αναφορικά με τη διαδικασία και τις προϋποθέσεις έκδοσης και τους όρους που επιβάλλονται στις εκδιδόμενες άδειες πλανόδιας πώλησης, σε σχέση με το επιτρεπόμενο ωράριο και το είδος των αγαθών, όπως επίσης και τις συνθήκες φύλαξης και διάθεσης των αγαθών, σε συνάρτηση με τις εν ισχύ υγειονομικές, πολεοδομικές ή άλλες νομοθεσίες ή πρότυπα αναφορικά με τα αγαθά αυτά. Αναρτά την απόφασή του στον πίνακα ανακοινώσεων ή και στην επίσημη ιστοσελίδα του δήμου στο διαδίκτυο. Κάθε αίτηση γιά χoρήγηση αδείας πλανόδιας πώλησης γίvεται για περίoδo εvός μηvός, τριώv μηvώv, έξι μηvώv, εvvέα μηvώv ή εvός έτoυς, και, σε περίπτωση έγκρισης από το συμβούλιο, εκδίδεται για τηv αιτoυμέvη περίoδo με την καταβoλή από τον αιτητή των δικαιωμάτων που καθορίζονται από το συμβούλιο, τα οποία δεν επιστρέφονται εάν, για οποιονδήποτε λόγο, δεν διενεργηθεί πλανόδια πώληση. Κάθε πρόσωπο που παραβαίvει ή δεν συμμορφώνεται με τις διατάξεις του νόμου ή οποιωνδήποτε όρων της άδειας του, είvαι έvoχo αδικήματoς και υπόκειται, σε περίπτωση καταδίκης, σε χρηματική πoιvή. Σύμφωνα με το περιεχόμενο της άδειας πλανόδιας πώλησης που κατείχε ο Ενάγων (Τεκμήριο 1), η άδεια εκδόθηκε στο όνομά του, μεταξύ άλλων, υπό τους εξής όρους: ο Ενάγων θα συμμορφώνονταν πιστά προς τις πρόνοιες των νόμων σε σχέση με την πλανόδια πώληση, την παρασκευή και διάθεση τροφίμων και άλλων αγαθών, την αποφυγή οχληρίας, την τροχαία στάθμευση και άλλα ζητήματα που έχουν εύλογη σχέση με το αντικείμενο της άδειας του, η οποία μπορεί να ανακληθεί πριν από τη λήξη της από το δημοτικό συμβούλιο, εάν θεωρηθεί αναγκαίο. Απαγορεύεται στον Ενάγοντα, μεταξύ άλλων, να σταθμεύει ή ακινητοποιεί το μέσο άσκησης της πλανόδιας πώλησης σε δημόσιους χώρους στους οποίους δεν επιτρέπεται η πλανόδια πώληση με αποφάσεις του δημοτικού συμβουλίου και να ασκεί πλανόδια πώληση, μεταξύ άλλων, στους εξής χώρους: στους δημοτικούς και δημόσιους χώρους στάθμευσης περιλαμβανομένου του χώρου στάθμευσης του αρχαιολογικού πάρκου της Κάτω Πάφου, και στην τουριστική περιοχή Κάτω Πάφου που περικλείεται μεταξύ των οδών Παφίας Αφροδίτης, Αγίας Νάπας, Αγίου Αντωνίου, Ιάσονος, λεωφόρο Αποστόλου Παύλου και λεωφόρο Ποσειδώνος. Ρητά αναγράφεται στην άδεια πως απαγορεύεται η πλανόδια πώληση στον χώρο από τη συμβολή των λεωφόρων Αποστόλου Παύλου και Ποσειδώνος μέχρι την πλατεία του Μεσαιωνικού Κάστρου. Η άδεια πλανόδιας πώλησης (άσκησης πλανόδιου υπαίθριου εμπορίου), όπως συνάγεται και από το περιεχόμενο αλλά και από τη φύση της, είναι προσωποπαγής και χορηγείται στον δικαιούχο και αποκλειστικά για την πώληση των αγαθών που αναφέρονται σ' αυτήν. Ως τέτοια, είναι κατά κανόνα αμεταβίβαστη. Κάθε πρόσωπο που θέλει να ασκήσει πλανόδια πώληση θα πρέπει να εξασφαλίζει άδεια. Εάν σχετίζεται με αδειούχο με σχέση συζύγου ή τέκνου ή αδελφού ή άλλη, μπορεί να αιτείται και να λαμβάνει την έγκριση της δημοτικής αρχής για να μετέχει στο πλανόδιο εμπόριο μαζί με το αδειούχο μέλος της οικογένειάς του με τη χρήση της άδειας του. Η δημοτική αρχή μπορεί, εάν χρειάζεται, να θέσει πρόσθετους όρους σχετικά με τέτοια πλανόδια πώληση, όπως, για παράδειγμα, να είναι πάντοτε στην παρουσία του αδειούχου ή τα τέκνα του να είναι ενήλικα ή τα μέλη της οικογένειας να είναι άνεργα ή οποιαδήποτε άλλη προϋπόθεση δυνατόν να κρίνει αναγκαία, για τον αποτελεσματικό έλεγχο της δραστηριότητας. Εν πάση περιπτώσει, όπως είναι κατανοητό, δεν τέθηκε οποτεδήποτε θέμα παράβασης της άδειας του Ενάγοντος για λόγο που σχετίζεται με το γεγονός ότι η σύζυγος του Ενάγοντος, και ο υιός του Ενάγοντος που τότε ήταν 16 ετών, ασκούσαν πλανόδια πώληση χωρίς τη φυσική παρουσία του Ενάγοντος στο σημείο πώλησης, με χρήση της άδειας του. Ούτε εναντίον της συζύγου και του υιού του Ενάγοντος τέθηκε θέμα πλανόδιας πώλησης χωρίς ξεχωριστή άδεια από την αρμόδια αρχή. Επομένως, δεν θα απασχολήσουν αυτή τη διαδικασία περαιτέρω, και εφόσον δεν αμφισβητείται ότι ο εξοπλισμός που κατασχέθηκε ήταν ιδιοκτησίας του Ενάγοντος και η κατάσχεση έγινε για λόγο παράβασης της άδειας του που σχετίζεται με τον χώρο άσκησης του πλανόδιου εμπορίου. Με βάση την άδεια του Ενάγοντος (Τεκμήριο 1), δεν υπήρχε δικαίωμα άσκησης πλανόδιας πώλησης στη συμβολή των λεωφόρων Ποσειδώνος και Αποστόλου Παύλου. Η θέση του ΜΕ1, όπως και η θέση της ΜΕ2, ότι ανέκαθεν ασκούσαν εμπόριο σε εκείνη τη συμβολή ή ότι του υποδείχθηκε παλαιότερα και ότι ουδείς τους είπε να πάνε αλλού, ακόμα και να ισχύει, δεν αναιρεί τη νόμιμη δυνατότητα της δημοτικής αρχής να καθορίζει κάθε φορά πού επιτρέπει την άσκηση πλανόδιας πώλησης. Εξ ου και δεν ενδιαφέρει τόσο εάν ισχύει ή όχι το τι συνέβαινε στο παρελθόν. Εξάλλου, όπως είναι κατανοητό, ουδέποτε αμφισβητήθηκαν οι περιορισμοί που περιλήφθηκαν στην άδεια του 2015, ότι είναι αντίθετοι με κάποια μακροχρόνια συνήθεια, που δεν λήφθηκε υπόψη, ή για οποιονδήποτε άλλο λόγο. Δεν είναι ούτε το αντικείμενο αυτής της διαδικασίας. Ο Ενάγων ή οποιοδήποτε μέλος της οικογένειάς του, για τους σκοπούς αυτής της διαδικασίας, όπως φαίνεται από το Τεκμήριο 1, που προσκόμισε ο ΜΕ1 και επικαλείται, δεν είχε δικαίωμα να ασκεί πλανόδιου εμπόριο στη συμβολή των λεωφόρων Ποσειδώνος και Αποστόλου Παύλου και μέχρι το μεσαιωνικό κάστρο. Δεν είχε τέτοιο δικαίωμα που να αντλείται από οποιαδήποτε άλλη πηγή, περιλαμβανομένης της μακροχρόνιας ανεμπόδιστης συνήθειας άσκησης του πλανόδιο εμπορίου στη συμβολή αυτή ή στην περιοχή, αντίθετο με το Τεκμήριο 1. Είχε ξεκάθαρα και νόμιμα απαγορευτεί η πλανόδια πώληση στα σημεία αυτά, με το Τεκμήριο 1. Ο ΜΕ1 ή οποιοδήποτε μέλος της οικογένειάς του διενεργούσε εμπόριο βάσει του Τεκμηρίου 1 όφειλε να σέβεται τους όρους του. Ενώ είχε μάλιστα δεχθεί πρόστιμο, όπως ανέφερε και ο ίδιος κατά την αντεξέτασή του, για τον τόπο που ασκούσε το εμπόριο του, πεισματικά, τοποθετούσε τον εξοπλισμό του σε απαγορευμένο σημείο, δείχνοντας πως υπήρχε ενός είδος αδιαφορία για τη νομιμότητα ή υπερβάλλουσα αίσθηση ελευθερίας στον τρόπο λειτουργίας του. Έθιξε, μάλιστα, το ζήτημα πως ήταν πολιτικές της νέας δημαρχίας, αφήνοντας να νοηθεί πως, επειδή ο ίδιος μπορεί να διαφωνεί με τη νέα δημαρχία και οποιεσδήποτε αλλαγές επιδίωξε, έπρεπε να συνεχίσει κάτι που απλώς συνήθισε, ετσιθελικά. Αυτή η συνθήκη παρουσιάστηκε και κάπως αντιφατικά με το γεγονός πως ο ίδιος ο Ενάγων, όπως ανέφερε, είχε και εμπειρία αστυνομικού, η οποία θα έπρεπε, μάλλον, να συνάδει αυστηρότερα με την τήρηση της νομιμότητας, αδιάφορα από το υποκειμενικό στοιχείο. Νόμιμη ή παράνομη κατάσχεση Με δεδομένο το γεγονός ότι η ΜΕ2 και ο υιός της, με χρήση της άδειας του ΜΕ1, διενεργούσαν πλανόδια πώληση που δεν επιτρέπεται με βάση το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 1, που όφειλαν να γνωρίζουν, το ζήτημα είναι εάν, σε τέτοια περίπτωση, ο Εναγόμενος νομιμοποιείται να διενεργήσει κατάσχεση. Σύμφωνα με το άρθρο 25 του Συντάγματος, καθένας έχει το δικαίωμα να ασκεί οποιοδήποτε επάγγελμα ή να επιδίδεται σε οποιαδήποτε απασχόληση, εμπόριο ή επικερδή εργασία. Η άσκηση του δικαιώματος αυτού μπορεί να υπαχθεί σε όρους, περιορισμούς ή διατυπώσεις που τίθενται με νόμο, και αναφέρονται αποκλειστικά στα συνήθως απαιτούμενα για την άσκηση οποιουδήποτε επαγγέλματος προσόντα ή που είναι απαραίτητοι μόνο προς το συμφέρον της ασφαλείας της Δημοκρατίας ή της συνταγματικής τάξης ή της δημόσιας ασφάλειας ή της δημόσιας τάξης ή της δημόσιας υγείας ή των δημόσιων ηθών ή της προστασίας των δικαιωμάτων και ελευθεριών που εγγυάται το Σύνταγμα σε οποιοδήποτε πρόσωπο ή προς το δημόσιο συμφέρον. Το άρθρο 25 έχει ερμηνευτεί ότι προστατεύει το δικαίωμα άσκησης οποιουδήποτε επαγγέλματος ή ασχολίας με οποιαδήποτε απασχόληση, εμπόριο ή επικερδή εργασία από άμεσους και όχι έμμεσους περιορισμούς. Η άσκηση ενός επαγγέλματος μπορεί να υπαχθεί σε οποιονδήποτε αριθμό αδειών, νοουμένου ότι οι όροι που επιβάλλονται είναι λογικοί[3]. Σύμφωνα με το άρθρο 23 του Συντάγματος, και αντίστοιχα το άρθρο 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ, ο καθένας, μόνος ή από κοινού με άλλους, έχει το δικαίωμα, μεταξύ άλλων, να κατέχει και να απολαμβάνει οποιαδήποτε κινητή ιδιοκτησία και δικαιούται να απαιτεί τον σεβασμό του δικαιώματος αυτού. Στέρηση ή περιορισμός οποιουδήποτε τέτοιου δικαιώματος δεν μπορεί να επιβληθεί, εκτός όπως προβλέπεται στο άρθρο 23 του Συντάγματος. Η άσκηση του δικαιώματος αυτού δύναται να υποβληθεί διά νόμου σε όρους, δεσμεύσεις ή περιορισμούς, απολύτως απαραιτήτους προς το συμφέρον της δημοσίας ασφαλείας ή της δημοσίας υγιείας ή των δημοσίων ηθών ή της πολεοδομίας ή της ανάπτυξης και χρησιμοποίησης οιασδήποτε ιδιοκτησίας προς προαγωγή της δημοσίας ωφελείας ή προς προστασία των δικαιωμάτων τρίτων. Κάθε ενδιαφερόμενος έχει το δικαίωμα προσφυγής στο Δικαστήριο σε σχέσει προς οποιαδήποτε των διατάξεων του άρθρου 23 ή κατ' εφαρμογή αυτών. Σύμφωνα με το άρθρο 12 § 1 του Συντάγματος και αντίστοιχα το άρθρο 7 της ΕΣΔΑ, δεν μπορεί να επιβληθεί, για οποιοδήποτε αδίκημα, ποινή βαρυτέρη αυτής που ρητά προβλέπεται στον νόμο που ισχύει κατά τον χρόνο διάπραξης του αδικήματος, ρύθμιση που επιβάλλει, μεταξύ άλλων, για κάθε ποινή, να υπάρχει προηγούμενος, της τέλεσης του αδικήματος, νόμος. Σύμφωνα με το άρθρο 15 του Συντάγματος, ως είχε κατά την 28.06.2015, και αντίστοιχα το άρθρο 8 της ΕΣΔΑ, καθένας έχει το δικαίωμα όπως η ιδιωτική και οικογενειακή του ζωή τυγχάνει σεβασμού. Στη έννοια της ιδιωτικής ζωής περιλαμβάνεται και η επαγγελματική ζωή. Δεν χωρεί επέμβαση, εκτός σύμφωνα με νόμο και εφόσον είναι αναγκαία μόνο προς το συμφέρον της ασφαλείας της Δημοκρατίας ή της συνταγματικής τάξης ή της δημοσίας ασφαλείας ή της δημοσίας τάξης ή της δημοσίας υγιείας ή των δημοσίων ηθών ή της προστασίας των δικαιωμάτων και των ελευθεριών που εγγυάται το Σύνταγμα σε κάθε πρόσωπο. Η κατάσχεση από δημοτική αρχή αντικειμένων που ανήκουν σε άλλο πρόσωπο και χρησιμοποιούνται για την άσκηση της εργασίας του, ως απάντηση στη διάπραξη από το πρόσωπο αυτό ποινικού αδικήματος παράνομου πλανόδιου εμπορίου (illegal hawking), είναι δραστική παρέμβαση, και συνυφαίνεται με τα προαναφερόμενα δικαιώματα. Κατ' ακολουθία, αναζητείται, σε πρώτη φάση, ο νόμος βάσει του οποίου διενεργήθηκε τέτοια κατάσχεση ή ευρύτερα το νομικό πλαίσιο. Η παράβαση του άρθρου 111 Ν.111/85 επαπειλείται, σε περίπτωση καταδίκης, με χρηματική ποινή. Αυτό ίσχυε και κατά την 28.06.2015. Η πλανόδια πώληση χωρίς άδεια από την αρμόδια αρχή (είτε γιατί δεν έχει εκδοθεί είτε γιατί δεν καλύπτει συγκεκριμένη περιοχή ή αγαθά) υπόκειται σε εξώδικη ρύθμιση με βάση τον περί Εξωδίκου Ρυθμίσεως Αδικημάτων Νόμο Ν.47(Ι)/1997. Κάθε δημοτικό συμβούλιο, με βάση το άρθρο 84(ια)(ιζ) Ν.111/85, έχει γενικά καθήκον να ρυθμίζει, ελέγχει, περιoρίζει ή απαγoρεύει τηv άσκηση οποιουδήποτε επαγγέλματος, επιχείρησης ή εργασίας επί ή πλησίov oποιασδήπoτε oδoύ κατά τρόπo που μπορεί να επηρεάσει τις ανέσεις της περιοχής ή vα πρoκαλέσει εvόχληση ή δυσχέρεια στους περιoίκoυς ή τoυς διακιvoυμέvoυς επί τωv oδώv, καθώς και oποιοδήπoτε επιτήδευμα, επιχείρηση, επάγγελμα ή εργασία που δυvατόv vα είvαι επιβλαβής για τη δημoσία υγεία ή πηγή δημoσίoυ κιvδύvoυ ή oχληρίας ή εvόχλησης τωv πρoσώπωv που διαμένουν στην περιοχή ή εάv κρίvεται σκόπιμo για τo δημόσιo συμφέρoν. Στο πλαίσιο των γενικών καθηκόντων του, κάθε δημοτικό συμβούλιο, με βάση τα άρθρα 84(ια)(ιζ)(κ), 111, μπορεί να εκδίδει ή να μην εκδίδει άδεια για πλανόδια πώληση ή να θέτει περιορισμούς ή να την ανακαλεί ή να ακυρώνει τέτοια άδεια, με σχετική απόφασή του, με δέουσα αιτιολογία, την οποία να κοινοποιεί στον ενδιαφερόμενο. Οι δημοτικές αρχές, με βάση τις προαναφερόμενες διατάξεις της δημοτικής νομοθεσίας, έχουν την πλήρη αρμοδιότητα για την πιστή εφαρμογή των διατάξεων σχετικά με τον έλεγχο και τη λήψη διοικητικών μέτρων που αφορούν την δραστηριότητα του υπαίθριου εμπορίου εντός των διοικητικών τους ορίων. Επίμονες ή προκλητικές συμπεριφορές πλανόδιων εμπόρων μπορεί να συμβούν. Εντοπίζονται και σε περιπτώσεις που οδηγήθηκαν στο Δικαστήριο. Συνιστούν ενδεχομένως ένδειξη ότι η αντιμετώπιση του συγκεκριμένου αδικήματος ή άλλως πώς η πάταξη του παράνομου υπαίθριου πλανόδιου εμπορίου μπορεί να μην είναι αποτελεσματική[4]. Αν και στο πλαίσιο των γενικών εξουσιών τους, ορισμένοι δήμοι, έχουν περιλάβει στους κανονισμούς τους διάταξη που τους δίδει τη δυνατότητα να προχωρήσουν και με κατάσχεση σε περίπτωση παράνομης πλανόδιας πώλησης[5], στους κανονισμούς που διέπουν τη λειτουργία του εναγόμενου δήμου, τουλάχιστον από το 1943 μέχρι το 2015 που έλαβε χώρα το επίδικο περιστατικό, δεν εντοπίζεται σχετική διάταξη. Η πλευρά του Εναγόμενου, επίσης, δεν έχει παραπέμψει στο Δικαστήριο σε κάποια σχετική ρύθμιση. Σημειώνεται πως το άρθρο 111 Ν.111/85, μη προβλέποντας δυνατότητα κατάσχεσης εμπορεύματος ή μέσων πλανόδιου πωλητή, δεν φαίνεται να εξουσιοδοτεί περαιτέρω πρόβλεψη και ρύθμιση διαδικασίας κατάσχεσης ως κυρωτικό διοικητικό μέτρο, με τον τρόπο που συμβαίνει σε άλλες δικαιοδοσίες[6], ή σε άλλες εγχώριες νομοθεσίες για τη διασφάλιση της αποτελεσματικής εφαρμογή τους σε σχέση με το αντικείμενό τους (π.χ. ακατάλληλο τρόφιμο). Το άρθρο 124 § 1(στ) Ν.111/85 προβλέπει ορισμένα άλλα αδικήματα, μεταξύ των οποίων την πρόκληση οποιασδήποτε παρακώλυσης επί οδού με χειράμαξα ή οποιοδήποτε μέσο ή την τοποθέτηση μη αναγκαίων εμπορευμάτων ή άλλων πραγμάτων άνωθεν ή κατά μήκος οδού ή την έκθεση προς πώληση αγαθών ή εμπορευμάτων κατά τρόπo ώστε vα πρoεξέχoυv εvτός ή άvωθεv oποιασδήπoτε oδoύ, ή πέραv της γραμμής oποιασδήπoτε oικίας, καταστήματoς ή oικoδoμής στηv oπoία, όπως εκτίθεvται, παρεμπoδίζoυv ή παρεvoχλoύv τηv διέλευση oποιωνδήπoτε πρoσώπωv κατά μήκoς της oδoύ. Πρόκειται για αδικήματα που επαπειλούνται με χρηματική ποινή ή ποινή φυλάκισης μη υπερβαίνουσα τους τρεις μήνες, και σε περίπτωση καταδίκης, υπάρχει η δυνατότητα το Δικαστήριο να διατάξει πρόσθετη καταβολή χρηματικής ποινής για κάθε ημέρα που συνεχίζεται η διάπραξη του αδικήματος. Τo Δικαστήριo εvώπιov τoυ oπoίoυ εκδικάζεται κατηγoρία πρoσαφθείσα εvαvτίov πρoσώπoυ για αδίκημα που διαπράχθηκε κατά παράβαση του Ν.111/85 ή οποιωνδήποτε δημoτικώv καvovισμώv που εκδόθηκαν δυvάμει αυτoύ, μπορεί, κατόπιv μονομερούς αίτησης, vα διατάξει τo πρόσωπo εναντίον του οποίου διατυπώνεται κατηγορία vα τελέσει ή vα απoφύγει την τέλεση οποιασδήποτε τέτοιας πράξης ή εvέργειας εvτός συγκερκιμένης χρovικής περιόδoυ, τηv oπoία τo Δικαστήριov ήθελε θεωρήσει αvαγκαία υπό τις περιστάσεις, πρoς εξασφάλιση της ελεύθερης και ασφαλoύς χρήσης της oδoύ, μέχρι την τελική εκδίκαση της υπόθεσης. Εάv oιovδήπoτε πρόσωπo κατά τoυ oπoίoυ εκδόθηκε διάταγμα παραλείπει ή αμελεί vα συμμoρφωθεί πρoς αυτό, εvτός τoυ χρόvoυ που καθορίζει, τότε είvαι vόμιμo γιά τo δημοτικό συμβούλιο vα το εκτελεί και τα έξοδα που προκύπτουν επιβαρύνουν το πρόσωπο εναντίον του οποίου εκδόθηκε το διάταγμα και λoγίζovται ως χρηματική πoιvή. Επιπλέον, οποιοδήποτε πρόσωπo εvαvτίov τoυ oπoίoυ εκδόθηκε διάταγμα και δεv υπακoύει ή παραλείπει vα συμμoρφωθεί πρoς αυτό, αvεξαρτήτως τoυ εάv τo συμβoύλιo προχώρησε στην εκτέλεσή του, είvαι έvoχo αδικήματoς και υπόκειται σε φυλάκιση για χρovική περίoδo που δεν υπερβαίνει τους έξι μήνες ή σε χρηματική ποινή ή και στις δύο ποινές. Με τον τροποποιητικό Ν.54(Ι)/14, ο οποίος ήταν σε ισχύ κατά τον επίδικο χρόνο, προστέθηκε στον Ν.111/85 το άρθρο 124Α, το οποίο προβλέπει πως κάθε τροχονόμος πoυ έχει εύλογη αιτία vα πιστεύει ότι πρόσωπο διαπράττει ή διέπραξε αδίκημα, κατά παράβαση του άρθρου 124 § 1(στ) Ν.111/85, ανεξαρτήτως του ότι τα εν λόγω αδικήματα δυνατόν να τυγχάνουν εξώδικης ρύθμισης σύμφωνα με τις διατάξεις του Ν.47(Ι)/1997, μπορεί να επιδώσει στο εν λόγω πρόσωπο έγγραφη ειδοποίηση, με την οποία να το καλεί όπως μετακινήσει ή απομακρύνει το σχετικό αντικείμενο ή πράγμα μέσα σε εύλογη προθεσμία, η οποία καθορίζεται ανάλογα με το είδος του αντικειμένου ή πράγματος και η οποία, στην περίπτωση που το σχετικό αντικείμενο ή πράγμα εμπίπτει εντός του πεδίου εφαρμογής της υποπαραγράφου (
2. ii)του άρθρου 124 § 1(στ) Ν.111/85, δεν μπορεί να υπερβαίνει τα 60 λεπτά από την επίδοση της ειδοποίησης. Σε περίπτωση που δεν υπάρξει συμμόρφωση με το περιεχόμενο της αναφερόμενης ειδοποίησης, μέσα στην προθεσμία που καθορίζεται σ' αυτήν, ο τροχονόμος μπορεί να προβεί σε μετακίνηση ή απομάκρυνση, ή να προκαλέσει τη μετακίνηση ή απομάκρυνση του σχετικού αντικειμένου ή πράγματος, κατά τον τρόπο που κρίνει σκόπιμο υπό τις περιστάσεις, και δύναται να λάβει κάθε άλλο μέτρο που ενδεχομένως κρίνει αναγκαίο για τη μετακίνηση ή απομάκρυνση του σχετικού αντικειμένου ή πράγματος. Ο τροχονόμος μπορεί να μεταφέρει ή να προκαλέσει τη μεταφορά του σχετικού αντικειμένου ή πράγματος σε καθορισθέντα υπό του δήμου χώρο φύλαξης τέτοιων αντικειμένων ή πραγμάτων. Σε τέτοια περίπτωση, ο ιδιοκτήτης ή ο κάτοχος του σχετικού αντικειμένου ή πράγματος, με δικά του έξοδα, παραλαμβάνει αυτό από τον εν λόγω χώρο, εντός 3 εβδομάδων από τη μεταφορά του. Σε περίπτωση που ο ιδιοκτήτης ή ο κάτοχος του σχετικού αντικειμένου ή πράγματος δεν παραλαμβάνει αυτό με δικά του έξοδα από τον εν λόγω χώρο εντός 3 εβδομάδων από τη μεταφορά του, το συμβούλιο έχει εξουσία όπως, χωρίς την παροχή οποιασδήποτε αποζημίωσης σε οποιονδήποτε, συμπεριλαμβανομένου οποιουδήποτε ιδιοκτήτη ή κατόχου του σχετικού αντικειμένου ή πράγματος, θεωρήσει και διαθέσει το σχετικό αντικείμενο ή πράγμα ως σκύβαλο ή όπως διαθέσει το σχετικό αντικείμενο ή πράγμα σε δημόσιο πλειστηριασμό ή όπως το διαθέσει με τη ζήτηση δημόσιων προσφορών και τα τυχόν έσοδα από τη διάθεση του αντικειμένου ή πράγματος διατίθενται για την κάλυψη των δαπανών του δήμου και οποιοδήποτε υπόλοιπο κατατίθεται στο δημοτικό ταμείο. Η διεύθυνση του καθορισθέντος υπό του δήμου χώρου φύλαξης αντικειμένων ή πραγμάτων, αναρτάται σε περίοπτη θέση σε προσβάσιμο από το κοινό τόπο έξω από το δημαρχείο του κάθε δήμου και στην ιστοσελίδα που ενδεχομένως ο δήμος διαθέτει. Όλες οι συνεπαγόμενες δαπάνες, συνεπεία οποιασδήποτε μετακίνησης ή απομάκρυνσης ή μεταφοράς ή φύλαξης ή διάθεσης αντικειμένου ή πράγματος, όπως προβλέπεται ανωτέρω, επιβαρύνουν ομού και κεχωρισμένως τον ιδιοκτήτη και τον κάτοχο αυτού. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως είναι κατανοητό, δεν είχε εξασφαλιστεί κάποιο δικαστικό διάταγμα σε σχέση με το αδίκημα του άρθρου 111 Ν.111/85. Ενώ η άνομη συμπεριφορά ήταν η πλανόδια πώληση, κατά παράβαση των όρων της άδειας του Ενάγοντος, όσον αφορά τον τόπο που υποδείχθηκε, και ρυθμίζεται ειδικά, η περίπτωση προσεγγίστηκε ως αδίκημα με βάση το άρθρο 124 § 1(στ) Ν.111/85. Αν και προσεγγίστηκε με βάση το άρθρο 124 § 1(στ) Ν.111/85, συνδέθηκε με την πλανόδια πώληση από τον Ενάγοντα και θωρήθηκε ως αδίκημα διαπραχθέν από τον Ενάγοντα, παρόλο που ο Ενάγων ήταν απών. Δεν θα εκδικαστεί από το Δικαστήριο αυτό εάν ορθά ή λανθασμένα οι τροχονόμοι του Εναγόμενου έκριναν ότι υπάρχει εύλογη αιτία να πιστεύουν πως ο Ενάγων διέπραξε το αδίκημα που του καταλόγισαν. Η αναφορά, όμως, είναι για να καταστεί κατανοητό πώς για το αδίκημα της πλανόδιας πώλησης, εν τέλει, επιχειρήθηκε κατάσχεση, που δεν προβλέπεται για το αδίκημα εκείνο, με αναγωγή των ίδιων γεγονότων στα άρθρα 124 και 124Α. Συναφώς, οι ΜΥ1 και ΜΥ2, τροχονόμοι που ενεπλάκησαν στο επεισόδιο, αναφέρουν, με όμοιο τρόπο και λεκτικό, πως, στο σημείο όπου τοποθετήθηκε ο εξοπλισμός, υπήρχε παρακώλυση της τροχαίας κίνησης επί του δρόμου και παρακώλυση της διακίνησης πεζών επί του πεζοδρομίου, καθώς και κίνδυνος πρόκλησης τροχαίων ατυχημάτων από τους περαστικούς, που σταματούσαν τα οχήματά τους για να αγοράσουν καλαμπόκι. Κατά την κυρίως εξέτασή του, ο ΜΥ1, όταν ερωτήθηκε για ποιο αδίκημα εξέδωσε το εξώδικο πρόστιμο, απάντησε «για πλανοδιοπώληση χωρίς άδεια, διότι παρέβηκε τους όρους, είχε άδεια και τις προηγούμενες ημέρες ήταν στον σωστό τόπο, εκείνη την ημέρα πήγαν στον χώρο απέναντι από το περίπτερο». Κατά την αντεξέτασή του, είπε ότι ήταν για δύο αδικήματα, αλλά επειδή στο εξώδικο μόνο ένα μπορεί να βάλει, έβαλε τον τοποθέτηση αντικειμένων σε δημόσιο χώρο, και μόνο για εκείνο το αδίκημα εκδόθηκε εξώδικο πρόστιμο. Όπως αναφέρουν οι ΜΥ1 και ΜΥ2, είχαν προειδοποιήσει προφορικά την ΜΕ2 και τον υιό της, ώρα 18:00, πως, εάν σε 30 λεπτά δεν μετακινήσουν τα πράγματα από τον συγκεκριμένο χώρο, θα προχωρούσαν σε έκδοση εξωδίκου και ακολούθως σε κατάσχεση. Η έκδοση του εξωδίκου είναι ανεξάρτητη από την ανάγκη να διενεργηθεί τυχόν μετακίνηση ή απομάκρυνση. Ενόψει του ότι δεν υπήρξε συμμόρφωση, εντός του δοθέντος χρόνου, ώρα 18:30, εκδόθηκε το εξώδικο στο όνομα του Ενάγοντος, που ήταν απών. Της εξήγησαν, όπως λένε, πως, εάν δεν μετακινούσε τα πράγματα, θα προχωρούσαν με κατάσχεση. Επειδή δεν υπήρξε συμμόρφωση και συνεχίζονταν η παρανομία, ώρα 20:30, οι υπάλληλοι του Εναγόμενου ΜΥ3 και ΜΥ4 προχώρησαν με κατάσχεση. Έγιναν, όπως αναφέρουν, αλλεπάλληλες προειδοποιήσεις πριν από την κατάσχεση, χωρίς ανταπόκριση. Ο Ενάγων, αν και δεν ήταν παρών, είχε ειδοποιηθεί από τη σύζυγό του. Επειδή ήταν Κυριακή και τα γραφεία του Εναγόμενου ήταν κλειστά, δεν μπορούσε να ετοιμαστεί σχετική επιστολή, ωστόσο υπήρξε προφορική ειδοποίηση. Στο αντίγραφο του εξωδίκου προστίμου, που προσκομίστηκε (Τεκμήριο 7), αναφέρεται ως αδίκημα διαπραχθέν από τον Ενάγοντα, που όμως ήταν απών, η τοποθέτηση αντικειμένων σε δημόσιο χώρο και οι λέξεις «τραπέζια, καρέκλα, σταντ, φουκού». Αναγράφεται επίσης το 124 § 1(στ) Ν.111/85, βεβαιώνοντας ότι, όντως, έτσι προσεγγίστηκε η παράβαση της άδειας πλανόδιας πώλησης. Προφανώς, η αναφορά των λέξεων αυτών στο εξώδικο, δεν αποτελεί καταγραφή, για σκοπούς κατάσχεσης. Στο Τεκμήριο 7, δεν αναγράφεται οτιδήποτε για κατάσχεση, για να μπορεί να εκληφθεί αυτό ως έγγραφη ειδοποίηση. Το επιχείρημα των ΜΥ1 και ΜΥ2 πως, επειδή ήταν κλειστά τα γραφεία του Εναγόμενου, δεν υπήρχε δυνατότητα να δοθεί γραπτή ειδοποίηση, σύμφωνα με τον νόμο, δεν δικαιολογείται, εφόσον μπορούσαν να έχουν στην κατοχή τους σχετικό τυποποιημένο έντυπο (ως έχουν για την έκδοση εξωδίκων προστίμων), το οποίο να συμπληρώνουν με τα στοιχεία του αδικοπραγούντος και τις λεπτομέρειες της περίπτωσης, εάν θεωρούσαν ότι έπρεπε να ασκηθεί τέτοια εξουσία με βάση το άρθρο 124Α, και για περίπτωση παράνομης πλανόδιας πώλησης, ή να βρουν τρόπο να εφαρμόσουν τον νόμο. Έναντι στη μαρτυρία των ΜΥ1 και ΜΥ2 πως υπήρχαν αλλεπάλληλες προφορικές προειδοποιήσεις, η ΜΕ2 ανέφερε πως δεν υπήρξε κάποια προειδοποίηση, απλώς εκδόθηκε το εξώδικο. Η μαρτυρία των ΜΥ1 και ΜΥ2 περί «αλλεπάλληλων προειδοποιήσεων» δεν δίδεται σε ένα δοσμένο πραγματικό πλαίσιο, συναρτώμενο με την εκδοχή τους ότι υπήρχε παρακώλυση διακίνησης και κίνδυνος ατυχημάτων στο σημείο. Οι ίδιοι δεν παρέμειναν εκεί να ρυθμίσουν ή να παρακολουθήσουν κάποιο κίνδυνο, αλλά πηγαινοέρχονταν, όπως ανέφεραν. Η θέση τους ότι υπήρχε παρακώλυση στη διακίνηση κρούει στο γεγονός ότι από την 18:00 μέχρι την 20:30 αφέθηκε η ΜΕ2 να έχει τοποθετημένα εμπορεύματα που εκθέτει προς πώληση στο συγκεκριμένο σημείο, πάνω στο πεζοδρόμιο, χωρίς να είναι γνωστό τι διαστάσεις καταλάμβανε ο όλος εξοπλισμός. Κατά την αντεξέτασή του, ο ΜΥ1, ανέφερε, από τη μια, πως έδωσε εξ αρχής προειδοποίηση στην ΜΕ2 για μετακίνηση, από την άλλη, ότι κάποια παρακώλυση, με την έννοια της αυξημένης κίνησης στο σημείο λόγω προσπάθειας πολιτών να αγοράσουν καλαμπόκι, παρουσιάστηκε «μισή, μιάμιση» ώρα μετά. Η αρχική προειδοποίηση για μετακίνηση δεν σχετίζονταν με παρακώλυση, αλλά με το γεγονός ότι δεν ήταν τόπος όπου μπορούσε να ασκείται πλανόδιο εμπόριο, σύμφωνα με την άδεια του Ενάγοντος. Τέτοια προειδοποίηση δεν παραπέμπει και σε δυνατότητα κατάσχεσης. Σε κανένα σημείο της μαρτυρίας τους, οι ΜΥ1 και ΜΥ2 αναφέρουν πως επέστησαν την προσοχή της ΜΕ2, ότι παρακωλύει τη διακίνηση στο πεζοδρόμιο ή στον δρόμο, καθ' όλο το μήκος τους, με την τοποθέτηση του εξοπλισμού και του εμπορεύματος και την έκθεσή του προς πώληση στο συγκεκριμένο σημείο του πεζοδρομίου. Εν πάση περιπτώσει, μέσα από τη μαρτυρία των ΜΥ1 και ΜΥ2, δεν διαφαίνεται να επιδόθηκε γραπτή ειδοποίηση για μετακίνηση και απομάκρυνση αντικειμένων, εντός ορισμένου χρόνου, σύμφωνα με τον νόμο, το γράμμα του οποίου είναι σαφές, κατά τρόπο που δεν επιδέχεται άλλης ερμηνείας, πόσω μάλλον διασταλτικής και με τη διαστολή να οδηγεί σε επιβάρυνση της θέσης του ατόμου που υπόκειται στον περιορισμό και κατ' επέκταση σε διεύρυνση του περιορισμού. Χωρίς να εντοπίζεται επαρκές και κατάλληλο θεσμικό πλαίσιο που να ικανοποιεί την απαίτηση της ύπαρξης προηγούμενου νόμου που επιτρέπει την κατάσχεση των αγαθών και των μέσων δια των οποίων διενεργείται παράνομο πλανόδιο εμπόριο κατά παράβαση του άρθρου 111 Ν.111/85· χωρίς, εκεί όπου υπάρχει πρόσθετα παρακώλυση και χωρεί αναγωγή στα άρθρα 124 § 1(στ) και 124Α Ν.111/85, να προσκομίζεται έγγραφη ειδοποίηση μετακίνησης και απομάκρυνσης αντικειμένων λόγω παρακώλυσης συγκεκριμένης οδού, το Δικαστήριο δεν είναι δυνατόν να πειστεί για τη νομιμότητα της κατάσχεσης, κατά τεκμήριο. Ακόμα, όμως, κι αν, με κάποια διαφορετική νομική θεώρηση, το Δικαστήριο κατέληγε πως η παροχή προφορικής ή προφορικών ειδοποιήσεων για μετακίνηση ή απομάκρυνση μπορεί να θεωρηθεί κατάλληλη, παρόλο που το άρθρο 124Α Ν.111/85 προβλέπει ρητά επίδοση έγγραφης ειδοποίησης δια της οποίας να καθορίζεται ανάλογος χρόνος, και πάλι, θα τίθετο προφανές θέμα αναγκαιότητας και αναλογικότητας. Υπήρχε μη ανακληθείσα άδεια, με βάση την οποία ο Ενάγων είχε το δικαίωμα πλανόδιας πώλησης. Όπως είναι κατανοητό, πρόθεση του Εναγόμενου δεν ήταν η ανάκλησή της ούτε η κατάσχεση να επενεργήσει ως έμπρακτη ανάκληση της άδειας του Ενάγοντος. Η εγγύτερη περιοχή, όπου, σύμφωνα με κοινή μαρτυρία, επιτρέπονταν η πλανόδια πώληση, ήταν περίπου 300 μέτρα πιο κάτω από το σημείο της κατάσχεσης. Δεν μαρτυρήθηκε συγκεκριμένα τέτοιος κίνδυνος στη λεωφόρο Αποστόλου Παύλου, πέρα από ό,τι εμπίπτει σε πλαίσιο αυξημένης τροχαίας κίνησης σε μια τουριστική περιοχή, μια βραδινή θερινή ώρα, που να δικαιολογεί άμεση παρέμβαση για απομάκρυνση όλου του εξοπλισμού και του εμπορεύματος. Υπήρχε η δυνατότητα μετακίνησης ή πρόκλησης της μετακίνησης του εξοπλισμού και του εμπορεύματος 300 μέτρα πιο κάτω από το σημείο κατάσχεσης, όπου επιτρέπονταν η πλανόδια πώληση. Το εμπόρευμα ήταν καλαμπόκια και ο εξοπλισμός ήταν αναγκαίος για την άσκηση νόμιμου επαγγέλματος. Δεν θα εξυπηρετούσε σε οτιδήποτε η μετακίνηση ή μεταφορά του εξοπλισμού και του εμπορεύματος σε κάποιαν αποθήκη του Εναγόμενου, υπό τις περιστάσεις, που θα λειτουργούσε ως περιορισμός σε πολλαπλά επίπεδα, και τις επόμενες ημέρες. Σε επίπεδο πρόληψης, θα μπορούσε να αστυνομευθεί η απαγορευμένη περιοχή ώστε να αποτραπεί η τοποθέτηση ή επανατοποθέτηση τέτοιου εξοπλισμού, ή να γίνει χρήση σχετικών πινακίδων σήμανσης, ότι απαγορεύεται η πλανόδια πώληση στα συγκεκριμένα σημεία (no vending zones) στα οποία παρατηρείται συνήθως συγκέντρωση πλανόδιας πώλησης επειδή λ.χ. είναι εγγύτερα στους χώρους διακίνησης πεζών. Θα τίθετο, επίσης, ζήτημα για τη διαδικασία που ακολουθήθηκε. Χωρίς καταγραφή (δεν προσκομίστηκε), γραπτή ενημέρωση από τον Εναγόμενο για το πού βρίσκονται τα αντικείμενα που κατασχέθηκαν και για τα δικαιώματα και υποχρεώσεις του ιδιοκτήτη ή κατόχου, την προθεσμία, και τι προτίθεται να πράξει ο Εναγόμενος μετά την πάροδό της, και τη δικαιολόγηση και νόμιμη απαίτηση τυχόν κόστους (δεν προσκομίστηκε). Σύμφωνα με τη μαρτυρία του ΜΕ1, προφορικά απαιτήθηκε ποσό €150,00, όταν ο ίδιος επικοινώνησε τηλεφωνικώς για να ζητήσει την επιστροφή της περιουσίας του. Δεν έγινε οποιαδήποτε αναφορά για το πού προβλέπεται το ποσό αυτό, ούτε μέσα από τη μαρτυρία των ΜΥ1, ΜΥ2, ΜΥ3 και ΜΥ4 προκύπτει ως λογικό έξοδο μεταφοράς. Δημιουργήθηκε έτσι η εντύπωση πως επιβλήθηκε άτυπα ως πρόσθετη ποινή, και δη υψηλότερη από τη χρηματική ποινή που προβλέπονταν κατά τον ουσιώδη χρόνο για το αδίκημα του άρθρου 111 Ν.111/85. Συνολικά, θα απασχολούσε η βαρύτητα της όλης κύρωσης προς τον Ενάγοντα, σε συνάρτηση με το αδίκημα που διέπραξε και τις περιστάσεις. Η κατάληξη θα ήταν και πάλι ότι η κατάσχεση που έγινε την 28.06.2015, με τον τρόπο που έγινε, δεν ικανοποιεί όλες τις απαιτήσεις νομιμότητας, κατά τρόπο που να αποστερεί από τον Ενάγοντα, ως ιδιοκτήτη της περιουσίας, πλήρως, το δικαίωμα αποζημίωσης. Είναι κατανοητή η δυσκολία της αρμόδιας αρχής να πατάξει το παράνομο πλανόδιο εμπόριο, με όλες τις διαστάσεις που έχει η λειτουργία του στην κοινωνία και την οικονομία, ιδίως, όταν δεν έχει τα αναγκαία μέσα. Θα έπρεπε να έχει τη δυνατότητα. Σε κάθε περίπτωση, η παρέμβαση με κατάσχεση ή άλλους δραστικούς μηχανισμούς καταστολής θα πρέπει να μένει αυστηρά προσηλωμένη στην αρχή της νομιμότητας. Αποζημιώσεις Καταλήγοντας πως η πλανόδια πώληση δεν ήταν νόμιμη, αλλά ούτε και η κατάσχεση που έγινε την 28.06.2015 ικανοποιούσε την απαίτηση της νομιμότητας, ώστε να αποστερεί από τον Ενάγοντα κάθε δικαίωμα αποζημίωσης, μένει να διαπιστωθεί τι αποζημίωση μπορεί να δικαιούται ο Ενάγων, ως ο ιδιοκτήτης της περιουσίας που κατασχέθηκε, λαμβάνοντας υπόψη και το γεγονός ότι το πλανόδιο εμπόριο στο συγκεκριμένο σημείο δεν ήταν επιτρεπτό. Σχετικό με το ύψος της αποζημίωσης είναι το τι κατασχέθηκε. Καταγραφή δεν προσκομίστηκε και το Τεκμήριο 7 δεν υποκαθιστά την καταγραφή. Οι μάρτυρες της πλευράς του Εναγόμενου αναφέρθηκαν σε καταγραφή χωρίς να την παρουσιάζουν. Ο ΜΥ3, κατά την αντεξέτασή του, αναφέρθηκε και σε φωτογραφίες που ελήφθησαν, χωρίς να προσκομίζει οτιδήποτε. Αναπόφευκτα, δεν μπορεί να ικανοποιηθεί το Δικαστήριο ως προς το ότι έγινε καταγραφή. Ό,τι έχει το Δικαστήριο είναι τον λόγο της ΜΕ2 και, έναντι σε αυτόν, τον λόγο των ΜΥ3 και ΜΥ4. Αυτή, όμως, η συνθήκη προκαλεί δυσχέρεια, καθώς, ακόμα κι αν ακολουθούνταν από την αρμόδια αρχή νόμιμα κάποια διαδικασία φύλαξης αντικειμένων του Ενάγοντος που είχαν απομακρυνθεί, το ευλόγως αναμενόμενο θα ήταν η ίδια γνωρίζει τι έχει παραλάβει και τοποθετήσει στην αποθήκη της. Ο ΜΕ1, όπως αναφέρθηκε, δεν ήταν παρών κατά την κατάσχεση. Ακόμα κι αν είναι ιδιοκτήτης των αντικειμένων που αναφέρει, δεν είναι σε θέση να γνωρίζει εάν ανάμεσα σε αυτά που κατασχέθηκαν εκείνη τη χρονική στιγμή ήταν και τα αμφισβητούμενα αντικείμενα. Όπως είπε κατά την αντεξέτασή του, το τι κατασχέθηκε, του το είπε η σύζυγός του (ΜΕ2). Τα αμφισβητούμενα αντικείμενα, όπως προαναφέρθηκε, είναι συγκεκριμένα. Δεν εξηγήθηκε ούτε από τον ΜΕ1, ούτε από την ΜΕ2, γιατί ήταν αναγκαίο να υπάρχει tablet virgos κατά το ψήσιμο καλαμποκιού, ώστε να δημιουργηθεί λογική πιθανότητα το αντικείμενο εκείνο να ήταν όντως εκεί και να κατασχέθηκε μαζί με τα υπόλοιπα, επειδή, λόγου χάριν, δεν πρόλαβε να το πάρει κάποιος μαζί του. Οι ΜΥ3 και ΜΥ4 ανέφεραν πως δεν υπήρχε κάποιο tablet και η εκδοχή τους αυτή συνάδει με τη φύση του αντικειμένου, σε συνάρτηση με το γεγονός ότι δεν κατασχέθηκαν άλλα προσωπικά είδη της ΜΕ2 ή του υιού της. Όσον αφορά τα φώτα led που μπορούν να σχετίζονται με την ανάγκη φωτισμού κατά τις νυχτερινές ώρες, και την πιατέλα από ανοξείδωτο χάλυβα, που σχετίζεται με την εργασία των ΜΕ1 και ΜΕ2, ήταν λογικό να υπάρχουν και η μαρτυρία της ΜΕ2 επαρκεί. Έναντι σε αυτήν, οι ΜΥ3 και ΜΥ4 απάντησαν πως δεν θυμούνται. Ό,τι προκύπτει ή αποδεικνύεται πως κατασχέθηκε, για τους σκοπούς της διαδικασίας, είναι γεννήτρια, καλώδιο, τραπέζι από ανοξείδωτο χάλυβα, σταντ για καλαμπόκια από ανοξείδωτο χάλυβα, «φουκού» μεγάλη, ανεμιστήρας 12V, στεγνωτήρας, 4 καρέκλες, παγωνιέρα, κάρβουνα, ταψί με σχάρα, μικρή «φουκού» από ανοξείδωτο χάλυβα, κατσαρόλα, 5 πλαστικοί κάλαθοι, 5 λάμπες, πινέλα-μαχαίρια-λαβίδες, 500 καλαμπόκια, βούτυρο, αλάτι-λεμόνι-πιπέρι, πιατέλα από ανοξείδωτο χάλυβα, φώτα led. Παρεμβάλλεται πως είχε υποβληθεί στον ΜΕ1, όπως και στην ΜΕ2, κατά την αντεξέτασή τους, πως ο αριθμός των καλαμποκιών που κατασχέθηκαν ήταν 180, και όχι 500. Οι ΜΥ3 και ΜΥ4 ανέφεραν πως ήταν 150. Είναι δικογραφημένη παραδοχή του Εναγόμενου πως κατασχέθηκαν 500 καλαμπόκια, μη θέτοντας επιδικία για τον αριθμό των καλαμποκιών που κατασχέθηκαν. Επίσης, εκ των δικογράφων, δεν προκύπτει διάσταση ως προς τον αριθμό άλλων αντικειμένων. Όσον αφορά τα μετρητά, η ΜΕ2 ανέφερε πως ήταν 100 νομίσματα του €1,00 και 50 νομίσματα των €2,00. Είναι βέβαιη πως βρίσκονταν σε ένα από τους πλαστικούς καλάθους, εφόσον καθημερινά είχαν μαζί τους «ψιλά» για ρέστα, και η ίδια μέτρησε τα κέρματα και τα τοποθέτησε σε ξεχωριστά σακούλια. Ότι τα €200,00 ήταν «ψιλά» για ρέστα, ανέφερε και ο ΜΕ1. Δεν έπεισαν το Δικαστήριο οι ΜΕ1 και ΜΕ2 ότι υπήρχαν όντως €200,00 σε κέρματα, δηλαδή άνω του ½ του εβδομαδιαίου εισοδήματός τους, για ρέστα ημέρας, ή ότι το ποσό αυτό είναι λογικά αναγκαίο για ρέστα σε αγορές των €2,00, όση ήταν η τιμή αγοράς του καλαμποκιού σύμφωνα με τον ΜΕ1. Εξάλλου, εάν μέχρι τη χρονική στιγμή της κατάσχεσης, πώλησαν 230 καλαμπόκια, όπως ανέφερε η ΜΕ2 (από τα 730 που πήραν), και η τιμή πώλησης ήταν €2,00 το καθένα, θα είχαν ήδη εισπράξεις €460,00, που δεν κατασχέθηκαν, που η ΜΕ2 ανέφερε πως τις μέτρησε όταν πήγε σπίτι, προφανώς γιατί δεν κατασχέθηκαν και τα προσωπικά είδη ή τα αντικείμενα που είχαν φυλαγμένα αλλού η ΜΕ2 και ο υιός της. Έχοντας υπόψη αυτό, αλλά και το γεγονός πως η ΜΕ2 αντλεί τη γνώση ότι υπήρχαν και €200,00 μετρητά όχι γιατί τα είδε εκείνη τη στιγμή να κατάσχονται, αλλά γιατί τα μέτρησε και τα έβαλε σε σακουλάκια μέσα στον κάλαθο ή γιατί πάντα έχουν «ψιλά» για ρέστα και βασικά πιθανολογώντας ότι θα ήταν κάπου, μέσα σε ένα κάλαθο, το Δικαστήριο δεν έχει πειστεί, μέσα από την όλη μαρτυρία των ΜΕ1 και ΜΕ2 ότι, κατά την κατάσχεση, λήφθηκαν όντως μετρητά που ήταν €200,00. Δεν θα μπορούσε να υποθέσει το γεγονός ή να το συμπεράνει, εκ των περιστατικών ή συμπερασματικών λεγομένων της ΜΕ2, και να βασιστεί πάνω του για σχετικό εύρημα. Ο ΜΥ3 ανέφερε πως τα μετρητά ήταν σε κιβώτιο/τενεκεδάκι και ήταν €3,20. Ουδέποτε είδε σακούλια με κέρματα. Ο ΜΥ4 ανέφερε πως είδε μόνο τρία κέρματα ευρώ. Η εκδοχή τους συνάδει καλύτερα με τη λογική διάσταση των πραγμάτων, που δεν έδωσε η ΜΕ2, και με την αναμενόμενη ανθρώπινη αντίδραση έναντι στη διαφύλαξη του χρήματος, με βάση την οποία και οι εισπράξεις της ημέρας και άλλα προσωπικά είδη δεν έτυχαν κατάσχεσης. Όπως είναι ευνόητο, το εμπόρευμα ή άλλα αντικείμενα που έτυχαν κατάσχεσης, λόγω της φύσης τους και της φθοράς τους στον χρόνο, δεν θα μπορούσαν να επιστραφούν (π.χ. καλαμπόκια, βούτυρο, κ.λπ.). Δεν είναι γνωστό στο Δικαστήριο εάν και ποια από τα αντικείμενα υπάρχουν ακόμα φυλαγμένα στην αποθήκη του Εναγόμενου, και σε τι κατάσταση είναι. Το Δικαστήριο δεν προσανατολίζεται να διατάξει την επιστροφή οποιουδήποτε αντικειμένου, έχοντας υπόψη και τη μεταχείριση που προβλέπει ο νόμος, σε περίπτωση νόμιμης απομάκρυνσης και φύλαξης, εάν δεν παραλαμβάνονται σε εύλογο χρόνο. Ο ΜΕ1 δεν έπεισε πως οι αξίες όλων των αντικειμένων είναι αυτές που αναφέρει. Για τις 4 καρέκλες, την παγωνιέρα και τους καλάθους δεν υπάρχει αμφισβήτηση ως προς την αξία. Κατά την αντεξέτασή του, ο ΜΕ1, ανέφερε πως, για τον εξοπλισμό, επειδή ο ίδιος τον αγόρασε, γνωρίζει. Δεν προσκόμισε κάποιες αποδείξεις αγοράς. Εξάλλου, εάν αναφέρεται σε αγοραίες αξίες, δεν υπάρχει μαρτυρία πως η κατάσχεση αφορούσε καινούργιο εξοπλισμό. Στη συνέχεια, ανέφερε πως, για τη μια τη «φουκού», που είναι «γυριστή», είναι ειδική κατασκευή και δεν μπορεί να γνωρίζει ο Εναγόμενος την αξία της. Και η δική του εξήγηση, όμως, δεν ήταν ξεκάθαρη ως προς το εάν αναφέρεται στην αντικειμενική αξία του αντικειμένου. Η αναφορά ότι «γνωρίζει» δεν είναι αρκετή, ιδίως εάν υπάρχουν τιμές που αποκλίνουν από αυτό που θα μπορούσε να θεωρηθεί λογικό πλαίσιο. Από την άλλη, ενώ η πλευρά του Εναγόμενου δικογραφεί ορισμένες αξίες, δεν δόθηκε κάποια μαρτυρία σε σχέση με την προσέγγιση των αξιών αυτών. Το Δικαστήριο, χωρίς σχετική μαρτυρία από τη μια ή από την άλλη πλευρά, αναγκαστικά, προσεγγίζει τα αντικείμενα που κατασχέθηκαν και η αξία των οποίων αμφισβητείται με βάση την αξία που θεωρεί λογική. Σε αυτό το πλαίσιο, έχοντας υπόψη τις θέσεις και των δύο πλευρών, οι αξίες προσδιορίζονται ως εξής: γεννήτρια €200,00, καλώδιο €30,00, τραπέζι από ανοξείδωτο χάλυβα €80,00, σταντ για καλαμπόκια από ανοξείδωτο χάλυβα €60,00, «φουκού» μεγάλη €150,00, ανεμιστήρας 12V €15,00, στεγνωτήρας €60,00, 4 καρέκλες €32,00, παγωνιέρα €20,00, κάρβουνα €10,00, ταψί με σχάρα €30,00, μικρή «φουκού» από ανοξείδωτο χάλυβα €120,00, κατσαρόλα €45,00, 5 πλαστικοί κάλαθοι €75,00, 5 λάμπες €15,00, πινέλα-μαχαίρια-λαβίδες €30,00, καλαμπόκια €250,00, βούτυρο, αλάτι-λεμόνι-πιπέρι €10,00, πιατέλα από ανοξείδωτο χάλυβα €15,00, φώτα led €100,00, μετρητά €3,20. Οι αξίες αυτές δίδουν σύνολο €1.350,20. Ο εξοπλισμός, όπως ανέφερε ο ΜΕ1, ήταν απαραίτητος για την άσκηση της εργασίας του. Για περίοδο 15 ημερών, μέχρι να τον αντικαταστήσει, δεν μπορούσε να εργάζεται και απώλεσε εισόδημα, που αναφέρει πως ήταν €700,00. Δεν αμφισβητήθηκε το γεγονός πως, μετά την κατάσχεση, ο ΜΕ1 δεν μπορούσε να ασκήσει το επιτήδευμά του, επειδή δεν είχε τον αναγκαίο εξοπλισμό, για περίοδο 15 ημερών. Όσον αφορά το εισόδημα του ΜΕ1 και τη θέση ότι το εισόδημα δύο εβδομάδων ανέρχεται σε €700,00, τα Τεκμήρια 2 και 3, που βεβαιώνουν δικές του δηλώσεις προς την αρμόδια αρχή, πως είχε ετήσιο ακαθάριστο εισόδημα €16.000,00, και έγιναν σε χρόνο μετά την αγωγή, και αφορούν το έτος 2015, δεν λειτουργούν προς απόδειξη του εβδομαδιαίου εισοδήματος. Δεν υποδείχθηκαν καν συγκριτικά με δηλώσεις ή βεβαιώσεις δηλώσεων άλλων ετών, για να υποδειχθεί μείωση για το 2015, σε σχέση με άλλα έτη, και να παραπέμπει με κάποιον τρόπο σε απώλεια ετήσιων εσόδων. Εξάλλου, ο ισχυρισμός του ΜΕ1 ότι λαμβάνει €350,00 εβδομαδιαίως, έρχεται σε αντίθεση με τον ισχυρισμό της ΜΕ2 ότι την ημέρα της κατάσχεσης, πώλησαν 230 καλαμπόκια, που, εάν πώλησαν 230 καλαμπόκια για €2,00 το καθένα, σύμφωνα με την τιμή που ο ΜΕ1 έδωσε, η είσπραξη, ωρών, θα ήταν €460,00. Κατά την αντεξέτασή του, ο ΜΕ1, ανέφερε πως δεν πωλούσε μόνο καλαμπόκια, αν και μόνο αυτό το προϊόν επιτρέπει η άδεια του, αλλά και «βαμβάκι» (εννοώντας «μαλλί της γριάς») και ότι υπήρχαν και ημέρες που δεν πήγαινε να εργαστεί. Είναι κατανοητό πως η περίοδος κατά την οποία έγινε η κατάσχεση, που η ήταν θερινή, ήταν παραγωγική περίοδος, κατά την οποία θα είχε εισόδημα, εάν εργάζονταν και όλες εκείνες τις 15 ημέρες ανεξαιρέτως. Δεν είναι γνωστό εάν θα εργάζονταν όλες τις ημέρες. Δεν αμφισβητείται όμως πως, ανάμεσα στα αγαθά που κατασχέθηκαν, ήταν και καλαμπόκια, που ευλόγως θα πωλούνταν, αν όχι την ίδια ημέρα, τις επόμενες. Έχοντας υπόψη αυτό μόνον, ως βάση υπολογισμού, ένα ποσό €700,00 ως απώλεια εισοδήματος για 15 ημέρες, που αξιώνει ο Ενάγων, δεν αποκλίνει από τη λογική των πραγμάτων. Ο Ενάγων ανέφερε πως μετρίασε η ζημιά του, αγοράζοντας νέο εξοπλισμό, ισχυρισμός που δεν αμφισβητήθηκε. Δεν παραγνωρίζεται, όμως, πως μέρος ευθύνης για την εξέλιξη του επεισοδίου την 28.06.2015 έχει και ο ίδιος ο Ενάγων, απορρέουσα από το γεγονός πως έγινε χρήση της άδειας του για άσκηση πλανόδιου εμπορίου κατά παράβασή της, και δη κατόπιν αγνόησης υπόδειξης ότι δεν ήταν πλέον επιτρεπτή η πώληση στο σημείο που εκείνος επιθυμούσε. Η συμπεριφορά του θα μπορούσε να οδηγήσει στην ανάκληση της άδειας του, που θα συνεπάγονταν μεγαλύτερη απώλεια εισοδήματος από την άσκηση του επαγγέλματος αυτού. Το Δικαστήριο δεν προτίθεται να επιδικάσει οποιαδήποτε επιπλέον αποζημίωση προς όφελος του Ενάγοντος, πλην της αξίας της περιουσίας που κατασχέθηκε και δεν επιστράφηκε. Ο ΜΕ1 ανέφερε πως αναγκάστηκε να αγοράσει καινούργιο εξοπλισμό, μία ηλεκτρική γεννήτρια για την οποία πλήρωσε €200,00 και ένα τρόλεϊ και μια «φουκού» για τα οποία πλήρωσε €700,00. Δεν ήταν εύκολο να βρει τον αναγκαίο εξοπλισμό και βρήκε μεταχειρισμένο. Ως προς τα Τεκμήρια 5 και 6, που φέρουν ημερομηνίες τον Αύγουστου του 2015, δεν αμφισβητήθηκαν κατά την αντεξέταση. Τα αντικείμενα που αγόρασε ο Ενάγων, για να συνεχίσει να ασκεί το επάγγελμά του, τα επωφελείται, αν και είναι κατανοητό πως εάν αναγκάστηκε να δαπανήσει χρήματα για να αγοράσει νέο εξοπλισμό, ήταν για να μετριάσει τη ζημιά του που προκλήθηκε λόγω της αδυναμίας του να ασκήσει εμπόριο, λόγω της κατάσχεσης του εξοπλισμού του. Υπό το σύνολο των περιστάσεων, το ποσό των €1.350,00 είναι εύλογη και δίκαιη αποζημίωση του Ενάγοντος. Ανταπαίτηση Η διαπίστωση ότι η διαδικασία κατάσχεσης που ακολουθήθηκε υπό τις περιστάσεις δεν πληρούσε τις απαιτήσεις νομιμότητας, σε συνάρτηση με το γεγονός ότι δεν αποδείχθηκε η ύπαρξη και η νόμιμη απαίτηση μεταφορικών εξόδων €150,00 από την λεωφόρο Αποστόλου Παύλου σε κάποια αποθήκη, το Δικαστήριο δεν μπορεί να βασιστεί οπουδήποτε για να επιδικάσει ποσό €150,00 εναντίον του Ενάγοντος ως η ανταπαίτηση του Εναγόμενου. Κατάληξη Ως εκ των ανωτέρω: Εκδίδεται αναγνωριστική απόφαση ότι η κατάσχεση του εξοπλισμού και του εμπορεύματος του Ενάγοντος που έγινε την 28.06.2015, λόγω παράβασης των όρων της άδειας πλανόδιου εμπορίου σε σχέση με τον τόπο πώλησης, και του άρθρου 111 Ν.111/85, με χρήση από πλευράς Εναγόμενου των άρθρων 124 § 1(στ) και 124Α Ν.111/85 χωρίς γραπτή ειδοποίηση, δεν πληροί τις προϋποθέσεις νομιμότητας. Εκδίδεται απόφαση υπέρ του Εναγόμενου και εναντίον του Ενάγοντος για το ποσό των €1.350,00, πλέον νόμιμος τόκος. Η ανταπαίτηση του Εναγόμενου εναντίον του Ενάγοντος απορρίπτεται. Τα έξοδα, σε κάθε περίπτωση (απαίτηση και ανταπαίτηση), ακολουθώντας το αποτέλεσμα, επιδικάζονται προς όφελος του Ενάγοντος και εναντίον του Εναγόμενου, όπως υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο, σε κλίμακα €500,00 - €2.000,00. (Υπ.) .......... Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Vlatislaw