ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΙΜΙΤΕΔ ν. ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΝΕΟΦΥΤΟΥ ΠΑΠΑΛΑΖΑΡΟΥ κ.α., Αγωγή 2158/2015, 21/9/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2023:A113 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Αγωγή 2158/2015 ΤΡΑΠΕΖΑ ΠΕΙΡΑΙΩΣ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΙΜΙΤΕΔ Ενάγουσα v.
- ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΝΕΟΦΥΤΟΥ ΠΑΠΑΛΑΖΑΡΟΥ
- ΦΑΝΙΤΣΑ ΘΕΟΦΑΝΟΥΣ
- K.P. PAPHOSLAB LIMITED Εναγόμενοι Ημερομηνία: 21 Σεπτεμβρίου 2023 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα: Η. Ποουτίδου (κα) για Σκορδής & Στεφάνου ΔΕΠΕ, για Εναγόμενους: Γ. Αργυρού (κα) Ανδρέας Χρ. Δημητριάδης ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η (ex tempore) Κατόπιν πληροφόρησης ότι το επίδικο χρέος περιλήφθηκε σε Προσωπικό Σχέδιο Αποπληρωμής (ΠΣΑ) που εκδόθηκε με βάση τον περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμο 65(Ι)/2015 (Ν.65(Ι)2015), την 13.01.2023, εκδόθηκε από το Δικαστήριο, με αυτή τη σύνθεση, διάταγμα για αναστολή της εκδίκασης της αγωγής, με οδηγίες να θεωρηθεί διαγραφείσα η αγωγή, εκτός εάν προσκομιστεί διάταγμα ακύρωσης του ΠΣΑ ή άλλως πώς καταδειχθεί λόγος εκδίκασης της αγωγής, μέχρι σήμερα, 21.09.
- Είχε επιτραπεί η εκκρεμότητα της αγωγής σε αναστολή, εντός ελεγχόμενου πλαισίου, γιατί εκφράστηκε αβεβαιότητα σε σχέση με την εξακολούθηση της ισχύος του ΠΣΑ. Μέχρι σήμερα, ενώ παρήλθε επαρκής χρόνος, δεν καταδείχθηκε δυνατότητα ή λόγος εκδίκασης της αγωγής. Οι δύο πλευρές συμφωνούν ότι πλέον δεν μπορεί να εκκρεμεί η αγωγή, και γι' αυτό η πλευρά της Ενάγουσας ζητά η ίδια τη διακοπή της. Διαφώνησαν, όμως, ως προς τα έξοδα, με την πλευρά της Ενάγουσας να διεκδικεί τα έξοδα της αγωγής, και την πλευρά της Εναγόμενης να υποστηρίζει πως κάθε πλευρά θα πρέπει να υποστεί τα έξοδά της. Αμφότερες οι πλευρές αγόρευσαν για το θέμα αυτό και έχω υπόψη μου ό,τι ανέφεραν. Τα έξοδα, όπως ορθά αναφέρθηκε και από τις δύο πλευρές στις αγορεύσεις τους, είναι στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Το Δικαστήριο, όμως, για να καταλήξει σε διαπίστωση εάν η πλευρά της Ενάγουσας δικαιούται σε έξοδα αγωγής ή όχι, προϋποτίθεται να έχει τη δυνατότητα να διαμορφώσει κρίση σε σχέση με τη βασιμότητα της αγωγής και τα δικαιώματα της Ενάγουσας αναφορικά με τα οποία ενάγει, και ως ενάγει, σε συνάρτηση και με την ανταπαίτηση των Εναγόμενων, και να εκδώσει σχετική απόφαση, κάτι το οποίο δεν είναι εφικτό, με τα επί του παρόντος δεδομένα, εφόσον η εκδίκαση της αγωγής έχει υποχρεωτικά ανασταλεί με βάση τον Ν.65(Ι).
- Το γεγονός πως εκδόθηκε ΠΣΑ, από μόνο του, δεν ερμηνεύεται ως βασιμότητα της αγωγής της Ενάγουσας, βάσει του οποίου το Δικαστήριο, που δεν δικαιούται να εκδικάσει την αγωγή, να πρέπει ή να μπορεί να απονέμει θεραπεία για χρέος εξόδων. Έχω δει τις πρωτόδικες αποφάσεις στις οποίες παραπέμπεται το Δικαστήριο από την πλευρά της Ενάγουσας, οι οποίες δεν είναι επί του συγκεκριμένου ζητήματος. Δεν διαμορφώνουν δηλαδή κρίση σε σχέση με τον χειρισμό των εξόδων της αγωγής η εκδίκαση της οποίας αναστέλλεται λόγω ενεργοποίησης ΠΣΑ. Έχω ακούσει και όσα αναφέρθηκαν και από την πλευρά των Εναγόμενων. Σαφώς, το Δικαστήριο δεν μπορεί να γνωρίζει τι μεσολάβησε στις διαδικασίες ΠΣΑ, τι προσβλήθηκε ή αμφισβητήθηκε εκεί, και τι όχι και δεν θα υπεισέλθει στο τι επαληθεύτηκε ως χρέος προς την Ενάγουσα μέσω ΠΣΑ. Έχει αναφερθεί ήδη από το Δικαστήριο ότι, σε περίπτωση που η εκδίκαση της αγωγής αναστέλλεται υποχρεωτικά βάσει του Ν.65(Ι).2015, η Ενάγουσα δεν χάνει οποιοδήποτε ουσιαστικό δικαίωμα περιλαμβάνεται στην απαίτησή της, είτε αφορά σε ποσό χρεωστικού υπολοίπου είτε αφορά σε ποσό εξόδων. Αμφότερα συνιστούν απαιτήσεις που περιλήφθηκαν στην αγωγή της, που όμως δεν μπορεί να εκδικαστεί. Αυτό σημαίνει πως, σε περίπτωση που, για οποιονδήποτε λόγο, η Ενάγουσα χρειαστεί να επαναφέρει τέτοια απαίτησή της στο μέλλον, είτε για το χρεωστικό υπόλοιπο κάποιου λογαριασμού είτε για έξοδα στα υποβλήθηκε εξαιτίας του χρέους, περιλαμβανομένων των εξόδων της αγωγής αυτής που υποχρεωτικά έχει ανασταλεί, μπορεί να το πράξει τότε, εάν χρειαστεί με νέα αγωγή. Σε περιπτώσεις που το Δικαστήριο δεν μπορεί να κρίνει ως προς τα έξοδα, γιατί, όπως προαναφέρθηκε, η απόφαση σχετικά με τα έξοδα συναρτάται με απόφαση για τη βασιμότητα της αγωγής, η μόνη αρμόζουσα διαταγή ως προς τα έξοδα είναι καμία διαταγή για έξοδα (no order for costs). Αυτή η κατάληξη ασφαλώς δεν εμποδίζει οποιονδήποτε δικηγόρο να αμειφθεί από τον πελάτη του με βάση τη μεταξύ τους συμφωνία. Παρεμβάλλεται πως οι Εναγόμενοι, έχοντας ενταχθεί σε ΠΣΑ, επέλεξαν να μην προωθήσουν δικαστική απαίτηση εναντίον της Ενάγουσας για το χρέος, που πλέον είναι ένα καθορισμένο χρέος με βάση το ΠΣΑ. Εν πάση περιπτώσει, η διαγραφή είναι χωρίς βλάβη και οποιουδήποτε δικού τους δικαιώματος, εάν ακυρωθεί ή παύσει να ισχύει το ΠΣΑ και παραμένει διαφορά με την Ενάγουσα απορρέουσα από αυτή τη συμβατική τους σχέση, να επαναφέρουν σχετική απαίτησή τους, με νέο διάβημα. Για τους λόγους που εξηγήθηκαν, και έχοντας υπόψη το υφιστάμενο πρακτικό αλλά και τις σημερινές δηλώσεις των συνηγόρων των διαδίκων, η αγωγή (απαίτηση και ανταπαίτηση) απορρίπτεται στο σύνολό της, χωρίς κάποια διαταγή ως προς τα έξοδα, με επιφύλαξη των δικαιωμάτων της Ενάγουσας και της Εναγόμενης, και άνευ βλάβης οποιουδήποτε δικαιώματος των διαδίκων. Ενόσω ισχύει το ΠΣΑ, ο χρόνος δεν προσμετράται για παραγραφή του αγώγιμου της αξίωσης της Ενάγουσας. (Υπ.) ........... Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο