Αντώνη Χατζηγιακουμή κ.α. ν. Georgi Sandev κ.α., Αρ. Αγωγής:212/22, 26/9/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2023:A117 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Σ. Συμεού Ε.Δ Αρ. Αγωγής:212/22 Μεταξύ:
- Αντώνη Χατζηγιακουμή, ΑΔΤ ΧΧΧΧΧΧ εκ Πάφου
- Sharon Χατζηγιακουμή, Αρ.Διαβ. Ην. Βασιλείου ΧΧΧΧΧΧΧΧ εκ Πάφου
- A & S ASPIRE EDUCATION LIMITED (ΗΕ ΧΧΧΧΧΧ) εκ Πάφου Ενάγοντες και
- Georgi Sandev, οδός χχχχχ χχχχχ, χχχχχ χχχχχ, House No.x, xxxx Πάφος
- Amazon Web Services Emea Sarl, με αρ. εγγραφής Β XXXXXX εκ XXXXXX XXXX X. XXXXXXX 38 Λουξεμβούργο, XXXX, Λουξεμβούργο Εναγόμενοι Αίτηση της Εναγόμενης υπ. αρ. 2 / Αιτήτριας στην αίτηση ημερ. 15/12/22 για παραμερισμό των δικαστικών εγγράφων που της επιδόθηκαν την 01/08/22 από τους Εναγόντες υπ. αρ.1,2 και 3 / Καθ' ων η Αίτηση, δια μέσω του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στην ηλεκτρονική της διεύθυνση ec2-abuse@amazon.com Ημερομηνία: 26/09/23 Εμφανίσεις: Για την Αιτήτρια / Εναγόμενη υπ. αρ. 2 : κ. Κρίτων Διονυσίου για Ηλίας Νεοκλέους και Σία ΔΕΠΕ Για τους Καθ' ων η Αίτηση / Ενάγοντες: κα Σ. Δίγκα για Ν. Παπαθεοχάρους και Σια ΔΕΠΕ Ε Ν Δ Ι Α Μ Ε Σ Η Α Π Ο Φ Α Σ Η
- Ιστορικό Την 19/04/22 οι Ενάγοντες καταχώρησαν ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα τόσο εναντίον του Εναγόμενου 1 όσο και της Εναγόμενης 2 (Αιτήτριας στην υπό κρίση αίτηση) με την οποία αξιώνουν γενικές και τιμωριτικές αποζημιώσεις για δυσφήμηση και ή δημόσια εξύβριση και ή επιζήμια ψευδολογία λόγω δημοσίευσης δυσφημιστικού δημοσιεύματος (λίβελο). Επίσης οι Ενάγοντες (Καθ' ων η αίτηση στην υπό κρίση αίτηση) αξιώνουν με την συγκεκριμένη αγωγή, την έκδοση απαγορευτικών διαταγμάτων τόσο αναφορικά με τον Εναγόμενο 1 όσο και αναφορικά με την Εναγόμενη 2 - Αιτήτρια, ως περιγράφονται στην έκθεση απαίτησης τους. Σημειώνεται ότι σύμφωνα με τα όσα προκύπτουν δια μέσω των όσων έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου δια μέσω των ενόρκων δηλώσεων και των δύο πλευρών, αφορμή για την καταχώρηση της αγωγής υπ. αρ. 212/22, αποτέλεσε ο ισχυρισμός των Εναγόντων ότι είχαν δεχτεί διαδικτυακή επίθεση από πλευράς του Εναγόμενου υπ. αρ.1 ο οποίος και εργαζόταν ως καθηγητής στο ιδιωτικό σχολείο Aspire το οποίο είναι ιδιοκτησίας τους και το λειτουργούν. Η διαδικτυακή επίθεση που δέχτηκαν οι Ενάγοντες σύμφωνα με τους ίδιους, προέκυψε εξαιτίας μιας διένεξης/διαφωνίας που υπήρξε μεταξύ τους παρά τις άριστες φιλικές σχέσεις που διατηρούσαν μέχρι και εκείνη την στιγμή. Ο Εναγόμενος υπ. αρ.1 μετά το περιστατικό αυτό, έπαψε να εργάζεται για λογαριασμό της Εναγόντων ενώ σύμφωνα με τους Ενάγοντες, το συγκεκριμένο πρόσωπο τους είχε προειδοποιήσει/απειλήσει ότι θα τους εκδικηθεί. Σημειώνεται ότι ο Ενάγοντας υπ. αρ
- εργαζόταν στο συγκεκριμένο σχολείο ως καθηγητής ηλεκτρονικών υπολογιστών. Κατά το χρονικό διάστημα που οι Ενάγοντες υπ.αρ1 και υπ.αρ.2 είχαν δεχτεί την κατ' ισχυρισμό εναντίον τους διαδικτυακή επίθεση, τόσο προσωπικά όσο και εναντίον της Ενάγουσας υπ. αρ. 3, αναγκάστηκαν να προβούν σε έρευνα με σκοπό να διαπιστωθεί ο ξενιστής (host) της σελίδας που είχε δημιουργηθεί στο διαδίκτυο και έφερε το ίδιο όνομα με την επιχείρηση που διαθέτουν. Η σελίδα αυτή είχε τα στοιχεία https://www.aspire - paphos.com και σύμφωνα με τους Ενάγοντες αναρτούσε ψευδή και δυσφημιστικά δημοσιεύματα εναντίον της επιχείρησης/ιδιωτικού σχολείου που διαθέτουν. Μεταξύ μάλιστα των ενεργειών που είχαν προβεί οι Ενάγοντες ήταν και η εξασφάλιση του ξενιστή (host) της πιο πάνω ιστοσελίδας που είχε δημιουργηθεί, κάτι που τελικά διαφάνηκε ότι ήταν η Εναγόμενη υπ. αρ.
- Έτσι οι Ενάγοντες επικοινώνησαν διαδικτυακά και δια μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου με την Εναγόμενη υπ. αρ. 2 η οποία δια μέσω της ηλεκτρονικής επικοινωνίας που υπήρξε αρχικά με τους Ενάγοντες και στην συνέχεια με τους συνηγόρους τους, παραδέχτηκε ότι της συγκεκριμένης σελίδας ξενιστής ήταν οι ίδιοι και ότι θα ενημερωθεί ο χρήστης της, δηλαδή ο Ενάγοντας υπ. αρ.1 για να αφαιρέσει το παράνομο περιεχόμενο ωστόσο όμως προέβαλαν την θέση ότι δεν δύναται να προβούν σε οποιεσδήποτε περαιτέρω ενέργειες. Σε σχέση με την Εναγόμενη 2- Αιτήτρια διαπιστώθηκε ότι αυτή είναι εγγεγραμμένη εταιρεία με έδρα της το Λουξεμβούργο. Αναφορικά με το πιο πάνω συμβάν, έγινε και σχετική καταγγελία από τους Ενάγοντες στην αστυνομία και πιο συγκεκριμένα στο τμήμα του ηλεκτρονικού εγκλήματος. Ενόψει της πιο πάνω εξέλιξης και διαπίστωσης αναφορικά με την διεύθυνση της Εναγόμενης υπ. αρ. 2 και πιο συγκεκριμένα ότι αυτή βρίσκεται στο εξωτερικό, δηλαδή στο Λουξεμβούργο, οι Ενάγοντες αιτήθηκαν στο Δικαστήριο την 17/06/22 μονομερώς (α) την άδεια του Δικαστηρίου για να επιτραπεί η έκδοση και επίδοση της ειδοποίησης του Κ/Ε της αγωγής ημερ. 19/04/22 εκτός δικαιοδοσία στην Εναγόμενη υπ.αρ. 2 - Αιτήτρια (β) Διάταγμα του Δικαστηρίου δι' υποκατάστατο επίδοση και/ή άδεια για υποκατάστατο επίδοση της ενδιάμεσης Αίτησης δια κλήσεως στην αγωγή υπ. αρ. 212/22 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου ημερ. 18/05/22 στην εταιρεία Amazon Web Services Emea Sarl ως Εναγόμενη υπ.αρ. 2, στην πιο πάνω αγωγή, δια μέσω του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της Εναγόμενης υπ.αρ. 2, ήτοι ec2-abuse@amazon.com (γ) Διάταγμα του Δικαστηρίου όπως η Εναγόμενη υπ.αρ. 2 καταχωρήσει εμφάνιση εντός της προθεσμίας που θα ορίσει το Δικαστήριο μετά την επίδοση της ειδοποίησης του Κ/Ε της αγωγής υπ. αρ. 212/22 του Ε.Δ. Πάφου (δ) Διάταγμα του Δικαστηρίου όπως εάν η Εναγόμενη υπ.αρ. 2 παραλείψει να καταχωρήσει εμφάνιση εντός της ορισθείσας προθεσμίας οποιαδήποτε μεταγενέστερη αίτηση της Ειδοποίησης του Κ/Ε θα θεωρείται ως επιδοθείσα εάν αναρτηθεί στον πίνακα του Δικαστηρίου για περίοδο 5 ημερών. Η πιο πάνω αίτηση στηρίζοντας την νομική της βάση στους σχετικούς Θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας, υποστηρίχθηκε από την ένορκο δήλωση του Νίκου Παπαθεοχάρους στην οποία περιγράφεται το ιστορικό της καταχώρησης της αγωγής καθώς και οι αξιώσεις των Εναγόντων εναντίον των Εναγόμενων 1 και
- Περαιτέρω υποστηρίζεται ότι οι Ενάγοντες επικοινώνησαν με την Εναγόμενη υπ. αρ. 2 δια μέσω ηλεκτρονικής αλληλογραφίας, η οποία και επισυνάπτεται ως Τεκμήρια 4 και 5, σε συγκεκριμένη ηλεκτρονική διεύθυνση, δηλαδή στην ec2-abuse@amazon.com, αναφορικά με τα γεγονότα που έλαβαν χώρα με τον χρήση της ιστοσελίδας https://www.aspire - paphos.com της οποίας ξενιστής (host) διαπιστώθηκε ότι είναι η Ενάγουσα υπ. αρ.
- To Δικαστήριο εξετάζοντας την πιο πάνω αίτηση που είχε υποβληθεί εξέδωσε την 30.06.22 μονομερώς τα ακόλουθα διατάγματα : « Α. Διατάττει όπως εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα με το οποίο δίδεται η άδεια με την οποία να επιτρέπεται η έκδοση και επίδοση της Ειδοποίησης του Κ/Ε της υπό τον άνω αριθμό και τίτλο αγωγής ημερ. 09/04/23 εκτός δικαιοδοσίας στην Εναγόμενη
- Β. Και το Δικαστήριο τούτο περαιτέρω διατάττει όπως εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα δια υπό υποκατάστατο και/ή άδεια για υποκατάστατη επίδοση της ειδοποίησης του Κ/Ε της υπ. αρ. 212/22 αγωγής του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου στην εταιρεία Amazon Web Services Emea Sarl ως Εναγόμενη υπ. αρ. 2 στην ως άνω επίδικη αγωγή, δια μέσω του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της εναγόμενης 2 ήτοι. Γ. Και το Δικαστήριο τούτο περαιτέρω διατάττει όπως εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα δια υποκατάστατο επίδοση και/ή άδεια για υποκατάστατο επίδοση της Αίτησης δια κλήσεως ημερ.18/05/23 στην εταιρεία Amazon Web Services Emea Sarl ως εναγόμενη 2 δια μέσω του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της, ήτοι ec2-abuse@amazon.com Ο χρόνος εντός του οποίου η Εναγόμενη 2 δύναται να καταχωρήσει εμφάνιση καθορίζεται στις 30 ημέρες από την επίδοση σε αυτήν. Δ. Και το Δικαστήριο τούτο περαιτέρω διαττάτει όπως εκδοθεί και δια του παρόντος εκδίδεται διάταγμα με το οποίο ένα η εταιρεία Amazon Web Services Emea Sarl, εναγόμενη 2, παραλείψει να καταχωρήσει εμφάνιση εντός της ορισθείσης προθεσμίας, οποιαδήποτε μεταγενέστερη αίτησης της Ειδοποίησης του Κ/Ε της αγωγής του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, θα θεωρείται επιδοθείσα εάν αναρτηθεί στον πίνακα του Δικαστηρίου για περίοδο 5 ημερών» Στην συνέχεια και πιο συγκεκριμένα την 21.10.22 το Δικαστήριο (υπό άλλη σύνθεση) επιλαμβανόμενο της αίτησης ημερ. 18/10/22 εξέδωσε διάταγμα με βάση το οποίο διέτασσε την Kαθ' ης η αίτηση 2 (Αιτήτρια στην υπό κρίση αίτηση) εντός 5 ημερών από την επίδοση του Διατάγματος σε αυτή, όπως προβεί στην διαγραφή και ή αφαίρεση και ή απόσυρση της ιστοσελίδας https://www.aspire - paphos.com και ή www.aspire - paphos. com . Ακολούθως την 15/12/22 η Εναγόμενη υπ. αρ. 2 καταχώρησε εμφάνιση υπό διαμαρτυρία ενώ παράλληλα την ίδια ημερομηνία καταχώρησε και την υπό κρίση αίτηση με την οποία επιζητείται:
- «Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται και ή να παραμερίζεται η μονομερής αίτηση ημερ. 17/02/23 για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας και ή για υποκατάστατη επίδοση της ειδοποίησης του Κ/Ε υπ. αρ. 212/22 ή και το Διάταγμα ημερ. 30/06/23 που εκδόθηκε στα πλαίσια της ως άνω αίτησης ημερ. 17/06/
- Διάταγμα του Δικαστηρίου με το οποίο να ακυρώνεται και ή να παραμερίζεται η επίδοση της ειδοποίησης του Κ/Ε υπ. αρ. 212/22 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου και ή η επίδοση της ενδιάμεσης αίτησης δια κλήσεως ημερ. 18/05/23 στην αγωγή υπ. αρ. 212/22 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου ή και η επίδοσης του Διατάγματος ημερ. 30/06/23 που έγιναν δια μέσω του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου ec2-abuse@amazon.com την 01/08/22 και ή οποιαδήποτε άλλη ημερομηνία.
- Σε περίπτωση έγκρισης των πιο πάνω αιτητικών, διάταγμα του Δικαστηρίου που να ακυρώνει ή να παραμερίζει το Διάταγμα ημερ. 21/10/22 που εκδόθηκε στα πλαίσια της αίτησης ημερομηνίας 18/05/23 και η επίδοση του.
- Οποιαδήποτε άλλη θεραπεία και η διάταγμα το Δικαστήριο κρίνει δίκαιο και ορθό υπό τις περιστάσεις.» Η υπό κρίση αίτηση βασίζεται επί των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας Δ.5 θ.θ, 1,2,9, Δ.5Α, Δ.6, θ.θ. 1,2,4 και 5,Δ.16θ.
(9), Δ.48.θ.θ 1 - 4, 8
(1)(d),(e), (f), (r.1),
(4)και 9, Δ.51, Δ.55 και 64, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, στις πρόνοιες του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 1393/07 , στις πρόνειες του ΕΚ 1784/20, στην Νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, στο δίκαιο και στις αρχές της επιείκειας και στις γενικές συμφυείς εξουσίες και στην διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου καθώς και στην ένορκη δήλωση της Ιωάννας Χριστοδούλου στην οποία αναφέρονται επιγραμματικά τα κάτωθι γεγονότα που αφορούν την υπό κρίση Αίτηση. Πιο συγκεκριμένα σύμφωνα με την κα. Χριστοδούλου, την 01/08/22 αποστάλθηκε στην ηλεκτρονική διεύθυνση της Αιτήτριας ηλεκτρονικό μήνυμα από τους δικηγόρους των Καθ' ων η αίτηση το οποίο την πληροφορούσε ότι της επιδιδόταν τόσο το διάταγμα του Δικαστηρίου ημερ. 30/6/22 όσο και η ειδοποίηση του Κ/Ε της αγωγής που έχει καταχωρηθεί εναντίον της καθώς η δια κλήσεως αίτηση ημερ. 18/05/
- Η αιτήτρια τότε σύμφωνα με την κα. Χριστοδούλου ζήτησε νομική συμβουλή για το κατά πόσο η επίδοση των πιο πάνω εγγράφων προς την ίδια, ήταν νομότυπη και είχε γίνει σύμφωνα με τον ισχύοντα Ευρωπαϊκό κανονισμό λαμβάνοντας σχετική καθοδήγηση εκ μέρους των δικηγόρων της, ότι η επίδοση των πιο πάνω δικαστικών εγγράφων έγινε παράτυπα καθότι δεν τηρήθηκε η απαιτούμενη διαδικασία σύμφωνα με τις πρόνοιες του Ευρωπαϊκού κανονισμού 1393/07 ο οποίος και δεν επιτρέπει την επίδοση εγγράφων δια μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Ακολούθως σύμφωνα με την κα. Χριστοδούλου η αιτήτρια πληροφόρησε τους δικηγόρους των Καθ' ων η αίτηση ότι δεν αποδέχεται την επίδοση των πιο πάνω εγγράφων, καθότι αυτή έγινε παράνομα και παράτυπα. Οι δε συνήγοροι των Καθ' ων η αίτηση, απαντώντας στην πιο πάνω θέση της Αιτήτριας την ενημέρωσαν ξανά αποστέλλοντας άλλο ηλεκτρονικό μήνυμα και καλώντας την ουσιαστικά να εμφανιστεί την 14/09/22 στο Δικαστήριο για να προβάλει την πιο πάνω θέση που ισχυρίζεται αλλά και ότι κατά την ίδια ημερομηνία ήταν ορισμένη η αγωγή που εκκρεμεί εναντίον της. Περαιτέρω η αιτήτρια ενημερώθηκε και για την έκδοση του Μονομερούς Διατάγματος ημερ. 21/10/23 αναφορικά με την αίτηση ημερ. 18/05/22 καθώς επίσης και ότι το Δικαστήριο είχε ορίσει την πιο πάνω αίτηση για ακρόαση την 16/12/
- Τέλος, αποτελεί ισχυρισμό της Αιτήτριας ότι οι Καθ' ων η αίτηση παρέλειψαν να της επιδώσουν και την αίτηση ημερ. 17/06/22 καθώς και ότι δεν έχουν εναντίον της καλή βάση για την αγωγή που έχουν καταχωρήσει αφού η αιτήτρια δεν ευθύνεται για τις πράξεις του Εναγόμενου υπ. αρ.
- Υπό το φως των πιο πάνω λεχθέντων, η Αιτήτρια επιζητεί με την καταχώρηση της υπό κρίσης αίτησης την έγκριση των αιτημάτων της από το Δικαστήριο καθότι σύμφωνα με την θέση της η επίδοση των δικαστικών εγγράφων στην ίδια δεν έγινε με τον ενδεδειγμένο τρόπο με βάση τον κανονισμό ΕΚ1303/07 που ίσχυε στην συγκεκριμένη περίπτωση αλλά και ένεκα του ότι δεν της επιδόθηκε η αίτηση ημερ. 17/06/23 ενώ παράλληλα η επίδοση των πιο πάνω εγγράφων της έχει προκαλέσει αδικία και ζημιά. Από την άλλη, οι Καθ' ων η Αίτηση μετά την επίδοση σε αυτούς της υπό κρίση Αίτησης, αντιδρώντας στην έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων, καταχώρησαν την 14/03/23 ειδοποίηση ένστασης προβάλλοντας 17 λόγους η ουσία των οποίων και επικεντρώνονται στο να καταδείξουν ότι η υπό κρίση αίτηση έχει καταχωρηθεί καταχρηστικά και κακόπιστα από μέρους της Αιτήτριας η οποία και επιδιώκει αναμφίβολα την καθυστέρηση της διαδικασίας εναντίον της. Προβάλλεται επίσης από τους Καθ' ων η αίτηση η θέση, ότι η διαδικασία που έχει ακολουθηθεί αναφορικά με την επίδοση των απαιτούμενων δικαστικών εγγράφων από μέρους τους και συνακόλουθα η πληροφόρηση που έλαβε η αιτήτρια σε σχέση με την δικαστική διαδικασία που εκκρεμεί εναντίον της, έγινε νομότυπα, αφού η ύπαρξη του Ευρωπαϊκού κανονισμού 1393/07 σε καμία απολύτως περίπτωση δεν αναιρεί και την ανάλογη εφαρμογή των θεσμών της πολιτικής δικονομίας από μέρους του Δικαστηρίου το οποίο ασκώντας την διακριτική του ευχέρεια διέταξε την υποκατάστατο επίδοση των συγκεκριμένων εγγράφων. Τέλος ανάμεσα στους λόγους ένστασης που έχουν καταχωρηθεί, οι Καθ' ων η αίτηση υποστηρίζουν ότι εν προκειμένω η αιτήτρια ούτε έχει επικαλεστεί αλλά και ούτε έχει αποδείξει οποιοδήποτε δυσμενή επηρεασμό των δικαιωμάτων της αλλά ούτε και οποιαδήποτε αδικία και ζημιά εις βάρος της. Τουναντίον, δια μέσω της πληροφόρησης που είχε από τους Καθ' ων η αίτηση, έλαβε έγκαιρα το δικαίωμα να εμφανιστεί στην αγωγή αλλά και σε οποιαδήποτε ενδιάμεση διαδικασία εκκρεμούσε με σκοπό να υπερασπιστεί τον εαυτό της. Η ένσταση των Καθ' ων η Αίτηση υποστηρίζεται από την ένορκο δήλωση του κ. Νίκου Παπαθεοχάρους, δικηγόρου της δικηγορικής εταιρείας που έχει αναλάβει την εκπροσώπηση των Καθ' ων η Αίτηση. Μέσα από την ένορκο του δήλωση η οποία και συνοδεύει την ειδοποίηση ένστασης, ο κ. Παπαθεοχάρους αναπτύσσει τους λόγους ένστασης που έχουν καταχωρηθεί, υποστηρίζοντας κατηγορητικά την θέση ότι ο Ευρωπαϊκός κανονισμός που έχει θεσπιστεί, έχει ως στόχο και αποσκοπεί στην βελτίωση της αποτελεσματικότητας και ταχύτητας των δικαστικών διαδικασιών μέσω απλούστευσης και εξορθολογισμού των διαδικασιών επίδοσης ή κοινοποίησης δικαστικών εγγράφων στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Σύμφωνα με τον κ. Παπαθεοχάρους όλα τα δικαστικά έγγραφα επιδόθηκαν στην Αιτήτρια νομότυπα αφού με την επίδοση τους η τελευταία έλαβε εγκαίρως πληροφόρηση για το δικαίωμα που είχε να εμφανιστεί τόσο στην αγωγή όσο και στην ενδιάμεση αίτηση που εκκρεμούσε εναντίον της. Αποτελεί περαιτέρω θέση του κ. Παπαθεοχάρους ότι ο Ευρωπαϊκός Κανονισμός 1393/07, δεν καθιερώνει ένα αποκλειστικό τρόπο ή μέσο διαβίβασης εγγράφων, και επομένως ,δεν περιορίζει ότι η επίδοση τους θα πρέπει να γίνεται αυστηρά μόνο από τα κρατικά όργανα και τις Αρχές αλλά να ερμηνεύεται κατά τρόπο που να μην αποκλείει την επίδοση τους και από οποιοδήποτε διάδικο καθότι αυτός είναι και ο σκοπός του. Τέλος υποστηρίζει ότι η Αιτήτρια ουδεμία ζημιά έχει υποστεί καλώντας το Δικαστήριο να απορρίψει την υπό κρίση αίτηση. Η ακρόαση της Αίτησης διεξήχθη στην βάση των ενόρκων δηλώσεων που καταχωρήθηκαν προς υποστήριξη της Αίτησης και της ένστασης και οι συνήγοροι της κάθε πλευράς είχαν την ευκαιρία να επιχειρηματολογήσουν υπέρ και κατά του αιτήματος αντίστοιχα, δια των ικανών γραπτών αγορεύσεων που εφοδίασαν το Δικαστήριο. Δεν ζητήθηκε η παρουσίαση περαιτέρω μαρτυρίας και ούτε ζητήθηκε η αντεξέταση οιουδήποτε μάρτυρα. Έχω μελετήσει με προσοχή το περιεχόμενο των γραπτών αγορεύσεων και την νομολογία στην οποία παρέπεμψαν το Δικαστήριο οι συνήγοροι και αναφορά σε αυτές θα γίνει εκεί και όπου κρίνεται σκόπιμο.
- ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Στην βάση της Δ.48 Θ.8
(4)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας παρέχεται η ευχέρεια στο Δικαστήριο να παραμερίσει προηγούμενο διάταγμα του το οποίο εκδόθηκε μονομερώς. Καθοδηγητικές επί τούτου είναι οι υποθέσεις Hadjisoteriou
(1986)1 CLR 429, Έλληνας v. Χριστοδούλου κ.ά.
(1995)1 ΑΑΔ 438, Βούρου
(2003)1(B) AΑΔ 1176, Μανώλη κ.ά.
(2004)1(Γ) ΑΑΔ 1443, και Πεδίου
(2004)1(Γ) ΑΑΔ 1995. Ειδικότερα η Δ.48, θ.8
(4)προνοεί τα ακόλουθα: «Οποιοδήποτε πρόσωπο (άλλο από τον αιτητή), το οποίο επηρεάζεται από διάταγμα εκδοθέν μονομερώς δύναται να αποταθεί διά κλήσεως για τον παραμερισμό ή την διαφοροποίησή του και το Δικαστήριο ή ο Δικαστής δύναται να παραμερίσει ή να διαφοροποιήσει ένα τέτοιο διάταγμα κάτω από τέτοιους όρους τους οποίους θα θεωρήσει δίκαιους». Δυνατότητα σε εναγόμενο να αιτηθεί παραμερισμό της επίδοσης σε αυτόν του κλητηρίου εντάλματος ή της ειδοποίησης του προνοεί και η Δ.16, θ. 9 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας η οποία έχει ως ακολούθως: ««Ένας Εναγόμενος προτού καταχωρήσει εμφάνιση θα δικαιούται, χωρίς να ζητήσει διάταγμα να καταχωρήσει εμφάνιση υπό διαμαρτυρία, να εκδώσει κλήσεις για παραμερισμό της επίδοσης σ΄ αυτόν του κλητηρίου ή της ειδοποίησης του κλητηρίου εντάλματος ή να ακυρώσει το διάταγμα που εξουσιοδοτεί τέτοια επίδοση.» Στην νομολογία που έχει αναπτυχθεί, έχει σταθερά καθορίσει ότι όταν ο διάδικος, κατά το χρόνο καταχώρησης της αγωγής ή του κλητηρίου εντάλματος, ήταν εντός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, τότε το Δικαστήριο δύναται να διατάξει, κατόπιν αίτησης, υποκατάστατη επίδοση με έναν πρόσφορο τρόπο, ακόμα και όταν ο εναγόμενος μετά την έκδοση του κλητηρίου εντάλματος εγκατασταθεί στο εξωτερικό. Όταν όμως ο εναγόμενος ήταν εκτός δικαιοδοσίας όταν το κλητήριο καταχωρήθηκε, ο ορθός τρόπος για τον ενάγοντα είναι να αιτηθεί άδεια να επιδώσει το κλητήριο εκτός δικαιοδοσίας και αυτό μπορεί να το πράξει μόνο εφόσον μπορεί να εντάξει την περίπτωση σε μια από τις κατηγορίες που προνοούνται στην Δ.6 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Στην υπόθεση Φραγκέσκου κ.ά. ν. Γρηγορίου
(2000)1 (Γ) ΑΑΔ 1765, στην οποία γίνεται και παραπομπή στο The Supreme Court Practice 1999, page. 1293 καθώς και στην υπόθεση Western etc. Bullding Society v. Rucklidge
(1905)3 Ch. 472 λέχθηκε ότι κατά την έκδοση διατάγματος για υποκατάστατη επίδοση σε πρόσωπο που βρίσκεται εκτός δικαιοδοσίας το είδος της επίδοσης που διατάσσεται δεν περιορίζεται σε επίδοση εκτός δικαιοδοσίας αλλά μπορεί να είναι και υποκατάστατη επίδοση ακόμα και σε πρόσωπο που βρίσκεται εντός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου. Ότι κατά προταιρετότητα θα πρέπει να σημειωθεί, είναι η δυνατότητα του Δικαστηρίου να διατάξει την υποκατάστατη επίδοση δικαστικών εγγράφων ακόμη και σε εναγόμενους που διαμένουν στο εξωτερικό νοουμένου βεβαίως ότι έχει εξασφαλιστεί άδεια για επίδοση στο εξωτερικό εγγράφων που αφορούν δικαστικές διαδικασίες και προωθούνται εντός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου τούτου. Στην υπόθεση Concortia Europe Ltd v. Fregata Holdings Ltd
(2014)1 A.A.Δ 2308 λέχθηκε ότι ο κανονισμός δεν καθιερώνει έναν αποκλειστικό τρόπο ή μέσο διαβίβασης εγγράφων. Η διαβίβαση και επίδοση εγγράφων δύναται να επιτευχθεί με ένα ή περισσότερους τρόπους που επιτρέπει ο κανονισμός και δεν αποκλείει ο ένας τρόπος τον άλλο ούτε και δίδεται κάποια προτεραιότητα σε ένα από τους τρόπους αυτούς. Ο όλος σκοπός του κανονισμού αυτού είναι να καθορίσει έναν σύγχρονο και ευέλικτο επίσημο τρόπο επίδοσης εγγράφων μέσω εγκεκριμένων υπηρεσιών, συνήθως κυβερνητικών, καταθέτοντας τα επίσημα έγγραφα που προνοούνται από τον κανονισμό. Η διαταγή για υποκατάστατη επίδοση, εκδίδεται μετά από μονομερή αίτηση. Διαφυλάσσεται όμως στον εναγόμενο το δικαίωμα να ακουστεί, χάριν της φυσικής δικαιοσύνης και να ζητήσει τον παραμερισμό του διατάγματος. Στα πλαίσια του αιτήματος για παραμερισμό υποκατάστατης επίδοσης , μπορεί να αμφισβητηθούν τόσον τα γεγονότα που στοιχειοθετούν το σχετικό διάταγμα, όσο και η δικαιοδοτική του βάση[1] . Η επίδοση Κλητηρίου Εντάλματος και κλήσης ή ειδοποίησης διέπετε από τις πρόνοιες των Δ.5
(1)
(2)και Δ.51
(1)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Όπου για οποιοδήποτε λόγο δεν είναι δυνατόν να γίνει έγκυρη επίδοση με τον τρόπο που προβλέπεται από τη Δ.5, θ.2, παρέχεται από τη Δ.5, θ.9 η διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να επιτρέψει υποκατάστατη επίδοση. Η Δ.5, θ.9 ορίζει συναφώς τα εξής:
- Σε κάθε περίπτωση που ήθελε φανεί στο Δικαστήριο ότι λόγω οποιασδήποτε αιτίας δεν είναι εφικτό να επιτευχθεί εγκαίρως επίδοση με τον τρόπο που προβλέπεται στο θεσμό 2 της παρούσας Διαταγής, το Δικαστήριο δύναται να εκδώσει οποιοδήποτε διάταγμα για υποκατάστατη ή άλλη επίδοση ή για την υποκατάσταση της ειδοποίησης επίδοσης με οποιοδήποτε τρόπο ήθελε φανεί σ΄αυτό δίκαιο και ορθό υπό τις περιστάσεις, περιλαμβανομένης και δημοσίευσης σε οποιοδήποτε μέσο με ηλεκτρονική μορφή, ή άλλο ευλόγως προσφερόμενο από την εκάστοτε τεχνολογία, τρόπο. Όπως έχει επισημανθεί στην υπόθεση Φραγκέσκου v. Γρηγορίου (βλ. ανωτέρω) το θέμα της υποκατάστατης επίδοσης διέπετε από τη Δ.5, θ.9 η οποία παρέχει διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο να επιτρέψει υποκατάστατη επίδοση στις περιπτώσεις όπου, για οποιοδήποτε λόγο, δεν είναι δυνατό να γίνει έγκυρη επίδοση με τον τρόπο που προβλέπεται από τη Δ.5, θ.
- Όπως δε τονίσθηκε, μοναδικός σκοπός της επίδοσης είναι η παροχή ειδοποίησης στην άλλη πλευρά για να ενημερωθεί και να είναι σε θέση να αντικρούσει εκείνο που επιδιώκεται εναντίον της. Υπογραμμίσθηκε, ακόμη, ότι οι πρόνοιες της Δ.5, θ.9 έχουν πολύ ευρεία εφαρμογή και παρέχουν ευρεία διακριτική ευχέρεια στο Δικαστήριο. Οποτεδήποτε ο εναγόμενος διαμένει στο εξωτερικό, δεν είναι, εξ αντικειμένου, δυνατό να επιτευχθεί επίδοση του κλητηρίου όπως προνοείται στη Δ.5, θ.2, δηλαδή να διενεργηθεί με επιδότη όπως προνοείται στην Δ.5, θ.
- Στη Δικονομική Πρακτική του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Αγγλίας του 1958 αναφέρεται στη σελ.131 πως όταν ο εναγόμενος ευρίσκεται στο εξωτερικό καθίσταται αδύνατο να πραγματοποιηθεί προσωπική επίδοση. Στην υπόθεση Karim v. Κονιδάρη
(1994)1 Α.Α.Δ. 36 αφού επισημάνθηκε πως οι Αγγλικοί θεσμοί που διέπουν την υποκατάστατη επίδοση, ενώ δεν έχουν άμεση εφαρμογή στην Κύπρο, εντούτοις οι αρχές τους και η πρακτική των Αγγλικών Δικαστηρίων είναι διαφωτιστικές ως προς την άσκηση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου για την υποκατάστατη επίδοση του κλητηρίου εντάλματος, τονίσθηκε πως το κύριο ερώτημα, σε κάθε περίπτωση υποκατάστατης επίδοσης, είναι κατά πόσο ο προσφερόμενος τρόπος θα θέσει, κατά λογική προοπτική, αν όχι βεβαιότητα, το κλητήριο υπόψη του εναγομένου. Όπως αναφέρθηκε στην υπόθεση Porter v. Freudenberg [1915] 1 K.B. 857 θα πρέπει αφενός να υπάρχει πρακτική αδυναμία πραγματικής επίδοσης και αφετέρου λογική προοπτική, αν όχι βεβαιότητα, ο προτεινόμενος τρόπος υποκατάστατης επίδοσης να θέσει το κλητήριο υπόψη του εναγόμενου. Το ακόλουθο απόσπασμα στη σελ.889 είναι σχετικό: 'The judge in chambers before whom the application is made for substituted service of a writ for service out of the jurisdiction or of a notice of such writ ought to be careful before acceding to the application- (
- a)To satisfy himself that there exists a practical impossibility of actual service, as otherwise, inasmuch as there is always a certain amount of difficulty and delay in effecting service out of the jurisdiction under Order xi., a plaintiff will always seek to obtain an order for substituted service, with the serious risk that the defendant may never have notice of the proceedings and judgment in default of appearance may be given against him unjustly; (
- b)To satisfy himself for the same reason that the method of substituted service asked for by the plaintiff is one which will in all reasonable probability, if not certainty, be effective to bring knowledge of the writ or the notice of the writ (as the case may
- be)to the defendant''. (η έμφαση είναι του παρόντος Δικαστηρίου) Στην υπόθεση Western etc. Building Society v. Rucklidge
(1905)3 Ch. 472 λέχθηκε ότι κατά την έκδοση διατάγματος για υποκατάσταση επίδοση σε πρόσωπο που βρίσκεται εκτός δικαιοδοσίας το είδος της επίδοσης που διατάσσεται δεν περιορίζεται σε επίδοση εκτός δικαιοδοσίας αλλά μπορεί να είναι υποκατάστατη επίδοση εντός δικαιοδοσίας. Ότι κατά προτεραιότητα θα πρέπει να σημειωθεί, είναι η δυνατότητα του Δικαστηρίου να διατάσσει υποκατάστατη επίδοση δικαστικών εγγράφων, ακόμα και σε εναγόμενους που διαμένουν στο εξωτερικό, νοουμένου, βέβαια, ότι έχει εξασφαλιστεί ήδη άδεια για επίδοση στο εξωτερικό εγγράφων που αφορούν δικαστικές διαδικασίες που καταχωρούνται και προωθούνται εντός της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου τούτου. Υπό το φως των πιο πάνω νομολογιακών αρχών θα εξετάσω λοιπόν το κατά πόσο το Δικαστήριο στην υπό κρίση περίπτωση, δύναται να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια υπέρ της έγκρισης της αίτησης που έχει καταχωρηθεί από την Εναγόμενη υπ. αρ.
- Εξέταση της υπό κρίση αίτησης Παρά τους πολυάριθμους λόγους ένστασης που προβλήθηκαν από τους Ενάγοντες - Καθ' ων η αίτηση (17 στο σύνολο), θεωρώ ότι στην συγκεκριμένη υπό κρίση περίπτωση, η ουσία των λόγων ένστασης που έχουν προβληθεί επικεντρώνονται κυρίως στον ισχυρισμό που προβάλλεται από τους Καθ' ων η αίτηση ως προς την μη συνδρομή των προϋποθέσεων που τάσσει ο νόμος και η νομολογία για τον παραμερισμό τόσο του του Διατάγματος ημερομηνίας 30/06/2022 που εκδόθηκε στα πλαίσια της αίτησης ημερ. 17/06/23 όσο και της διενεργηθείσας, στην βάση του εν λόγω Διατάγματος επιδόσεως των δικαστικών εγγράφων που ακολούθησαν, όσο και στον παραμερισμό του Διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 21/10/22 που εκδόθηκε στα πλαίσια της αίτησης ημερ. 18/05/22 καθώς και της διενεργηθείσας στην βάση του εν λόγω διατάγματος επίδοσης που διενεργήθηκε. Η βασική εισήγηση των Εναγόντων - Καθ' ων η αίτηση αναφορικά με την τύχη της υπό κρίσης αίτησης που υποβλήθηκε από την Αιτήτρια - Εναγόμενη υπ. αρ. 2 με σκοπό τον παραμερισμό που επιζητείται, επικεντρώνεται στην προβαλλένη θέση ότι η επίδοση όλων των δικαστικών εγγράφων που διενεργήθηκε προς την Εναγόμενη υπ. αρ. 2 έγινε κατά τρόπο επιτρεπτό και νομότυπο εφόσον συν τοις άλλοις και παρά το γεγονός ότι η αίτηση ως προς την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος είχε βασιστεί στους Κ.Π.Δ, ο Ευρωπαϊκός Κανονισμός 1393/07 δεν αποκλείει οτιδήποτε τέτοιο με βάση την ερμηνεία του σκοπού που έχει θεσπιστεί. Σύμφωνα με τον κ. Παπαθεοχάρους ,δηλαδή τον ενόρκως δηλούντα στην αίτηση ημερ.17/06/22, μετά την έκδοση του αιτούμενου Διατάγματος ημερ. 30/06/22, επιδόθηκαν στην Αιτήτρια δια μέσω ηλεκτρονικού ταχυδρομείου, ως το διάταγμα προνοούσε, τόσο το ίδιο το Διάταγμα όσο και η ειδοποίηση του Κ/Ε με τον αριθμό αγωγής 212/22 ημερ. 09/04/
- Περαιτέρω επιδόθηκε και η αίτηση δια κλήσεως ημερ. 18/05/
- Υποστηρίζεται επιπλέον από τους Καθ' ων η αίτηση η θέση, ότι το Δικαστήριο κατά την εξέταση της αίτησης ημερ. 17/06/23 ασκώντας την διακριτική ευχέρεια που του παρέχει ο νόμος αποφάσισε υπέρ της εκδόσεως των διαταγμάτων που είχαν αιτηθεί καθότι έκρινε ότι υπήρχε το αναγκαίο υπόβαθρο για να το πράξει. Οι δε Κανονισμοί της Πολιτικής Δικονομίας σύμφωνα με τους Καθ' ων η αίτηση σε καμία εκ των περιπτώσεων δεν καταργούνται παρά την ύπαρξη του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 1393/07, που προνοεί την σχετική διαδικασία επίδοσης δικαστικών εγγράφων στην αλλοδαπή. Σύμφωνα μάλιστα με τους Καθ' ων η αίτηση, η Αιτήτρια καταχωρώντας την υπό κρίση αίτηση επιδιώκει από το Δικαστήριο να ερμηνεύσει τις πρόνοιες του Ευρωπαϊκού Κανονισμού με τρόπο τυπολατρικό, γεγονός που αντιβαίνει τον σκοπό για τον οποίο έχει αυτός θεσπιστεί. Τέλος, σύμφωνα με τους Καθ' ων η Αίτηση, η Αιτήτρια δεν έχει καταδείξει μέσα από την διαδικασία που έχει ακολουθηθεί οποιοδήποτε δυσμενή εις βάρος της επηρεασμό των δικαιωμάτων της, αδικία ή και ζημιά. Τουναντίον έχει λάβει έγκαιρα την ειδοποίηση για να εμφανιστεί στην αγωγή και να υπερασπιστεί τον εαυτό της. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να τονίσω, ότι εξετάζοντας την αίτηση ημερ.17/06/22 η οποία έχει καταχωρηθεί από τους Καθ' ων η Αίτηση, με σκοπό την έκδοση του Διατάγματος ημερ. 30/06/22, διαπιστώνω ότι η νομική της βάση στηρίζεται αποκλειστικά και μόνο στους θεσμούς της Πολιτικής Δικονομίας και όχι στον Ευρωπαϊκό Κανονισμό 1393/07 ως η Αιτήτρια έχει αναπτύξει τόσο στην υπό κρίση αίτηση που έχει υποβληθεί όσο και στην γραπτή της αγόρευση. Είναι προφανές ότι οι Καθ' ων οι Αίτηση έχοντας ήδη αναπτύξει επικοινωνία μαζί με την Εναγόμενη υπ.αρ. 2 δια μέσω της συγκεκριμένης ηλεκτρονικής της διεύθυνσης και διαλαμβάνοντας από την ίδια την Εναγόμενη υπ. αρ.2 άμεσες απαντήσεις και τοποθετήσεις αναφορικά με τα τεκτενόμενα δια μέσω του ηλεκτρονικού της ταχυδρομείου, αιτήθηκε την άδεια του Δικαστηρίου για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας με βάση την Δ.6 των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας παρουσιάζοντας ταυτόχρονα και το αναγκαίο υπόβαθρο για να εξασφαλίσει και την έκδοση του διατάγματος υποκατάστατης επίδοσης υποδεικνύοντας προς τούτο, συγκεκριμένο τρόπο αποστολής των δικαστικών εγγράφων που ήθελε να προωθήσει και να επιδόσει. Σημειώνεται δε, ότι προκύπτει μέσα από τα όσα τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου και από τις δύο πλευρές, ότι δεν υπάρχει οποιαδήποτε αμφιβολία για τον τρόπο που έλαβε χώρα η επίδοση των επίδικων δικαστικών εγγράφων αλλά ούτε και αμφισβητείται, ότι η Εναγόμενη υπ. αρ. 2 δια μέσω των δικαστικών εγγράφων που της αποστάλθηκαν ενημερώθηκε για το γεγονός ότι εκκρεμούσαν δικαστικές διαδικασίες εναντίον της ενώπιον του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, τόσο δηλαδή αναφορικά με την αγωγή όσο και με την ενδιάμεση αίτηση που είχε καταχωρηθεί. Περαιτέρω δεν αμφισβητείται ούτε και το γεγονός ότι η Εναγόμενη υπ. αρ.2 είχε προβεί σε ανταλλαγή ηλεκτρονικών μηνυμάτων με τους δικηγόρους των Εναγόντων- Καθ' ων η αίτηση, οι οποίοι και την ενημέρωσαν τόσο για τον κατ' ισχυρισμό τρόπο που είχε συμπεριφερθεί ο Εναγόμενος υπ. αρ. 1 εναντίον της όσο και για την σύνδεση που είχε μαζί της, αφού ο Εναγόμενος υπ. αρ. 1 ήταν πελάτης της Εναγόμενης υπ. αρ. 2 και διενήργησε κατ' ισχυρισμό διαδικτυακή επίθεση εναντίον των Εναγόντων 1, 2 και
- Σύμφωνα πάντοτε με την αλληλογραφία που έχει παρουσιαστεί στην αίτηση ημερ.17/06/22 προς υποστήριξη της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων προκύπτει επίσης και δεν αμφισβητήθηκε ότι ξενιστής (host) της επίδικης ιστοσελίδας ήταν η Εναγόμενη υπ. αρ. 2 η οποία μάλιστα σε ένα από τα ηλεκτρονικά μηνύματα που έχουν επισυναφθεί εξέφρασε και την απολογία της προς τους συνηγόρους των Εναγόντων για την ταλαιπωρία που τους είχε προκληθεί. Η επίδικη αλληλογραφία αποτελείται τα Τεκμήρια 5 και 6 που συνοδεύουν την ένορκο δήλωση της αίτησης ημερ. 17/06/
- Με βάση τα πιο πάνω λεχθέντα διαπιστώνεται σαφώς ότι οι Καθ' ων η Αίτηση αιτούμενοι την άδεια για επίδοση εκτός δικαιοδοσίας κατέδειξαν στο Δικαστήριο εκ πρώτης καλό αγώγιμο δικαίωμα αναφορικά με την Εναγόμενη υπ. αρ. 2 καθώς και ότι απεκάλυψαν στο Δικαστήριο όλα τα στοιχεία που βρισκόντουσαν στην σφαίρα των γνώσεων τους αναφορικά με τα όσα είχαν επισυμβεί και την ισχυριζόμενη εμπλοκή από μέρους τους και ή σύνδεση της Εναγόμενης υπ. αρ. 2 αναφορικά με τις αξιώσεις εναντίον της. Σε τέτοιου είδους υποθέσεις όπως και στην παρούσα, το κυριότερο ίσως ερώτημα που προκύπτει αναφορικά με την υποκατάστατη επίδοση, είναι το κατά πόσο ο προσφερόμενος τρόπος επίδοσης θα θέσει το κλητήριο υπόψη του Εναγόμενου. Περαιτέρω εγείρεται και το ερώτημα για το κατά πόσο ο ΕΚ 1393/2007 αναιρεί καθ΄ οιονδήποτε τρόπο τις εξουσίες του Δικαστηρίου, στις κατάλληλες περιπτώσεις και υπό την προϋπόθεση της παροχής του αναγκαίου υπόβαθρου, για ενάσκηση των εξουσιών που πηγάζουν από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Παρόμοιο ζήτημα εξετάστηκε από την έντιμη Τ. Ψαρά - Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ (ως ήταν τότε), στην πρωτόδικη υπόθεση του Ε.Δ. Λεμεσού Sergei Petrovich Poymanov v. Aletarro Ltd κ.α. Αγ. αρ. 3463/13 ημερ. 29/4/
- Στην εν λόγω υπόθεση, έγινε επίδοση στην Ρωσική Ομοσπονδία μέσω της υπηρεσίας ταχυμεταφορών DHL. Ακολούθησε αίτηση για ακύρωση της επίδοσης ως παράτυπης για λόγους που αφορούσαν μεταξύ άλλων παράβαση της διαδικασίας επίδοσης που προβλέπει η σύμβαση μεταξύ Ρωσίας και Κυπριακής Δημοκρατίας. Το Δικαστήριο, αφού επανέλαβε την αρχή ότι το κύριο ερώτημα σε κάθε περίπτωση υποκατάστατης επίδοσης είναι κατά πόσο ο προσφερόμενος τρόπος θα θέσει το κλητήριο υπόψη του εναγομένου (η υπογράμμιση είναι του Δικαστηρίου), ανέφερε χαρακτηριστικά τα εξής: «Θα συμφωνήσω δε με τους ευπαίδευτους συνηγόρους του Ενάγοντα ότι η Σύμβαση της Χάγης και η συνθήκη μεταξύ Ρωσίας και Κύπρου δεν αναιρούν τις εξουσίες του Δικαστηρίου, εφόσον βέβαια δοθεί το κατάλληλο υπόβαθρο, να ασκήσει τις εξουσίες που πηγάζουν από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας αλλά και με βάση τις συμφυείς εξουσίες. Το Δικαστήριο αυτό έπραξε, αποφασίζοντας για τη μορφή επίδοσης, η οποία υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης, θα ήταν αρκούντως γρήγορη και ικανοποιητική ως προς την πλήρωση της απαραίτητης προϋπόθεσης της γνωστοποίησης της διαδικασίας στον Εναγόμενο. Πράγμα το οποίο έχει συντελεστεί. Άλλωστε η θεώρηση μου είναι ότι η ένσταση της Ρωσίας για τον τρόπο επίδοσης με ταχυδρομείο ή άμεσα σε πολίτη της, όπως προβλήθηκε από τον Αιτητή, ακριβώς δεν ισχύει όταν υπάρχει σχετικό διάταγμα του Δικαστηρίου, όπως εν προκειμένω. Ωστόσο και αν ακόμη δεν είναι ορθή η πιο πάνω προσέγγιση μου και αν όντως υπήρξε λάθος ή παρατυπία στην συντελεσθείσα επίδοση, κρίνω ότι αυτό δεν θα πρέπει να οδηγήσει σε ακύρωση της επίδοσης, αφού ακριβώς καμία ζημιά δεν φάνηκε να προκαλείται στον Εναγόμενο (βλ. Pat Jones ν. Ξένια Δημητρίου κ.α.
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ. 1526). Άλλωστε, αναρωτιέται εύλογα κανείς τι νόημα θα υπήρχε αν ακυρωνόταν η επίδοση και λάμβαναν χώρα άλλα διαβήματα για γνωστοποίηση εκ νέου στον Εναγόμενο μιας διαδικασίας που ήδη γνώριζε. Αυτό δεν θα ήταν λογικό και θα είχε ως αποτέλεσμα απλώς την καθυστέρηση της διαδικασίας της αγωγής». Λαμβάνοντας λοιπόν καθοδήγηση από την σχετική επί του θέματος νομολογία, είμαι λοιπόν της γνώμης ότι δεν μπορεί για οποιοδήποτε διάδικο να αποτελεί εμπόδιο από του να ακολουθήσει οποιαδήποτε άλλη διαδικασία προβλέπεται από την εσωτερική νομοθεσία και κανονισμούς ώστε να επιτευχθεί τελικώς η επίδοση σε ένα αντίδικο. Συνακόλουθα και δεν μπορώ να συμμεριστώ την θέση της Αιτήτριας ότι ο ΕΚ 1393/17 αναιρεί τις εξουσίες που μπορεί να ασκήσει ένα Δικαστήριο αφής στιγμής του δόθηκε το αναγκαίο υπόβαθρο και άσκησε τις εξουσίες που πηγάζουν από τους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας αλλά και με βάση τις συμφυείς εξουσίες. Το Δικαστήριο αυτό έπραξε, αποφασίζοντας για τη μορφή επίδοσης, η οποία υπό τις περιστάσεις της υπόθεσης, θα ήταν αρκούντως γρήγορη και ικανοποιητική ως προς την πλήρωση της απαραίτητης προϋπόθεσης της γνωστοποίησης της διαδικασίας στον Εναγόμενο. Πράγμα και το οποίο τελικά ως ανωτέρω έχω υποδείξει έχει επιτευχθεί. Σε ότι αφορά τώρα στον ισχυρισμό που έχει προβληθεί από την Αιτήτρια αναφορικά με το γεγονός ότι δεν της επιδόθηκε μαζί με τα άλλα δικαστικά έγγραφα που της είχαν αποσταλεί η αίτηση ημερ. 17/06/23 που είχε υποβληθεί από τους Ενάγοντες για την εξασφάλιση του διατάγματος για επίδοση των συγκεκριμένων δικαστικών εγγράφων, θα πρέπει να αναφέρω ότι αυτό που τελικά έχει την σημασία του, σύμφωνα και με την Νομολογία (βλ. Alpha Bank Ltd v. Sisenh Dau Π.Ε 23/13 ημερ. 13.09.13) , είναι το ότι, η Αιτήτρια έλαβε γνώση τόσο της ειδοποίησης του Κ/Ε το οποίο πρόκειται για το εναρκτήριο έγγραφο της διαδικασίας όσο και της αίτησης ημερ.15/05/23, έγγραφα τα οποία καθορίζονταν στο Διάταγμα ημερ. 30/06/23 το οποίο και είχε εκδοθεί. Επισημαίνεται περαιτέρω ότι η σύγχρονη τάση στο υπό εξέταση ζήτημα, όπως διαφαίνεται και μέσα από την σχετική επί του θέματος νομολογία, είναι η υιοθέτηση και εφαρμογή μιας πρακτικής και εύλογης προσέγγισης στο θέμα της επίδοσης ούτως ώστε να μην επιτρέπεται η προβολή τεχνικής φύσεως ενστάσεων όταν η ουσία του πράγματος είναι ότι έχει συντελεστεί η επίδοση ενώ ο εναγόμενος εκπροσωπείται πλήρως στη διαδικασία και ουδέν δικαίωμα του έχει παραβιασθεί, όπως έχει συμβεί και εν προκειμένω. Περαιτέρω και σε ότι αφορά τον ισχυρισμό της Αιτήτριας ότι με βάση την αίτηση ημερ.18/05/23 είχε εκδοθεί προστακτικό διάταγμα εναντίον της και μάλιστα εν τη απουσία της με αποτέλεσμα να επηρεαστεί δυσμενώς, οφείλω να υποδείξω ότι η συγκεκριμένη αίτηση η οποία ήταν και δια κλήσεως είχε περιέλθει στην γνώση της Αιτήτριας δια μέσω του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου της ως το Διάταγμα ημερ. 30/06/23 προνοούσε, μεταφρασμένη στην γαλλική γλώσσα ως είναι η επίσημη γλώσσα του Λουξεμβούργου από εγκεκριμένο ορκωτό μεταφραστή με αποτέλεσμα να η ίδια να λάβει πλήρη γνώση και χωρίς καμία παραπλάνηση (αφού εξάλλου ένας τέτοιος ισχυρισμός ουδέποτε έχει προβληθεί από μέρους της) για την διαδικασία η οποία εκκρεμούσε μάλιστα και για την ημερομηνία που η αίτηση αυτή είχε οριστεί για να ακουστεί. Παρόλη την πιο πάνω πληροφόρηση που είχε λάβει η Αιτήτρια, εντούτοις επέλεξε να μην εμφανιστεί στο Δικαστήριο το οποίο έκρινε ότι υπήρχε επίδοση και έτσι το προστακτικό διάταγμα να εκδοθεί. Ο δε ισχυρισμός της Αιτήτριας ότι έχει επί τούτου υποστεί αδικία και ζημιά από την επίδοση των συγκεκριμένων δικαστικών εγγράφων στην ίδια είναι γενικός και αόριστος και δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός καθότι ουδεμία αδικία η ζημιά διαφάνηκε ότι έχει υποστεί. Στην παρούσα λοιπόν υπόθεση με βάση τα όσα αναφέρθηκαν ανωτέρω σημαντικό είναι το γεγονός ότι στην βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας που εκδόθηκε το Διάταγμα την 30/06/22 ότι με τον προτεινόμενο τρόπο επίδοσης η Αιτήτρια θα πληροφορείτο για την δικαστική διαδικασία που την αφορούσε, ο σκοπός επιτεύχθηκε αφού τελικά τόσο η εκκρεμοδικία της αγωγής όσο και της δια κλήσεως αίτησης περιήλθε εις γνώση της, και ότι επίσης τελικά από την επίδοση των δικαστικών εγγράφων που της επιδόθηκαν δεν έχει προκληθεί στην Αιτήτρια οποιαδήποτε βλάβη ή ζημιά. Δεν θα πρέπει επίσης να λησμονείται ότι το κύριο ερώτημα σε κάθε περίπτωση υποκατάστατης επίδοσης είναι το κατά πόσο ο προτεινόμενος τρόπος θα θέσει κατά λογική προοπτική, αν όχι βεβαιότητα, τη δικαστική διαδικασία υπόψη του Καθ΄ ου η Αίτηση, εν προκειμένω της Αιτήτριας, ενώ ο μοναδικός σκοπός της επίδοσης είναι η παροχή ειδοποίησης στην άλλη πλευρά για να ενημερωθεί και να είναι σε θέση να αντικρούσει εκείνο που επιδιώκεται εναντίον της. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προέκυψε, μέσω της επίδοσης των επιδίκων δικαστικών εγγράφων δια μέσω του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου στην ηλεκτρονική διεύθυνση της Αιτήτριας ο εν λόγω σκοπός έχει, τελικώς, επιτευχθεί. Εφόσον λοιπόν οι ουσιαστικοί λόγοι ένστασης που έχουν προβληθεί από τους Καθ' ων η αίτηση επιτυγχάνουν αναφορικά με τον σκοπό που επιδιώχθηκε δεν κρίνω να εξετάσω οποιαδήποτε άλλα ζητήματα εγείρονται στην ένσταση που έχει καταχωρηθεί αναφορικά με καταχρηστικότητα και κακοπιστία καθότι πρόκειται για παρεμφερή ζητήματα που έπονται της ουσίας της ενστάσεως τους. Κατάληξη Κατ' ακολουθίαν όλων των πιο πάνω η υπό κρίση Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει για τους λόγους που έχουν εξηγηθεί και, συνεπώς, απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται σε βάρος της Αιτήτριας και προς όφελος των Καθ' ων η Αίτηση όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο πληρωτέα όμως στο τέλος της διαδικασίας. (Υπγρ.)............. Σ. Συμεού, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο