← Κύπρος

Κωνσταντίνος Γιαννακάκης κ.α. ν. J. Aristodemou Investments Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 31/14, 10/10/2023

Κωνσταντίνος Γιαννακάκης κ.α. ν. J. Aristodemou Investments Ltd κ.α., Αρ. Αγωγής: 31/14, 10/10/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2023:A126 ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Π. Μιχαηλίδη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 31/14 Μεταξύ: 1.Κωνσταντίνος Γιαννακάκης, από την Ευρύχου 2.Μαριλένα Φιλίππου-Γιαννακάκη, από την Ευρύχου Εναγόντων και J. Aristodemou Investments Ltd, από την Πάφο Εναγόμενων Ημερομηνία: 10.10.23 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες: κα Ε. Πουλλά και κα Ζ. Ζήνωνος-Σουρουλλά Για την Εναγόμενη εταιρεία: κ. Μ. Γεωργιάδης για κκ Τηλέμαχος & Μιλτιάδης Γεωργιάδης ΔΕΠΕ .............. Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την παρούσα αγωγή οι Ενάγοντες ζητούν την έκδοση διαφόρων διαταγμάτων. Διαζευκτικά αξιώνουν την επιδίκαση αποζημιώσεων περιλαμβανομένων και τιμωρητικών αποζημιώσεων. Αξιώνουν, επίσης, τόκο προς 9% ετησίως και/ή νόμιμο τόκο επί παντός επιδικασθησόμενου ποσού πλέον δικηγορικά έξοδα πλέον ΦΠΑ. Θέση τους είναι ότι η Εναγόμενη παράβηκε συμφωνία πώλησης ακίνητης περιουσίας και ως εκ της παράβασης αυτής παρέλειψε να μεταβιβάσει στους Ενάγοντες τίτλο ιδιοκτησίας στο επίδικο ακίνητο. Στην Έκθεση Απαίτησης αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα. Στις 18.5.94 συνάφθηκε προφορικά και/ή άλλως πως συμφωνία μεταξύ των Εναγόντων, από την μια, και της Εναγόμενης εταιρείας, από την άλλη, δυνάμει της οποίας οι Ενάγοντες αγόρασαν από την Εναγόμενη τα οικόπεδα με αριθμούς 1 και 2 συνολικής έκτασης 442 τετραγωνικών μέτρων. Τα εν λόγω οικόπεδα θα διαχωρίζονταν από το αρχικό τεμάχιο με αριθμό εγγραφής 5XX5, Φ/Σχ XXX/XX, τεμάχιο XX6, έκτασης 1εκτ-1δεκ-XXX τετραγωνικών μέτρων στο χωριό XXXX της επαρχίας Πάφου. Το τίμημα συμφωνήθηκε στο συνολικό ποσό των Λ.Κ.12.000,00 σεντ. Στις 18.5.94 οι Ενάγοντες κατέβαλαν στην Εναγόμενη ποσό ύψους Λ.Κ.10.000,00 σεντ ως προκαταβολή. Την εν λόγω συμφωνία οι διάδικοι επιβεβαίωσαν και γραπτώς με το πωλητήριο έγγραφο ημερομηνίας 1.8.94, από τώρα και στο εξής «το πωλητήριο έγγραφο». Στο πωλητήριο έγγραφο δηλώνεται ότι η Εναγόμενη ήταν ιδιοκτήτρια του ½ μεριδίου του αρχικού τεμαχίου με αριθμό εγγραφής 5XX5, Φ/Σχ XXX/XX, τεμάχιο XX6 και ότι είχε πρόθεση να το διαχωρίσει σε οικόπεδα ως το αρχιτεκτονικό σχέδιο που επισυνάπτονταν στο πωλητήριο έγγραφο. Οι Ενάγοντες ενδιαφέρονταν να αγοράσουν τα οικόπεδα 1 και 2 συνολικού εμβαδού 442 τετραγωνικών μέτρων και συμφωνήθηκαν, μεταξύ άλλων, διάφοροι όροι. Ήταν όρος, μεταξύ άλλων, του πωλητήριου εγγράφου ότι το τίμημα ανερχόταν στο ποσό των Λ.Κ.12.000,00 σεντ, ότι ποσό ύψους Λ.Κ.10.000,00 σεντ προπληρώθηκε στις 18.5.94 και ότι το υπόλοιπο εκ Λ.Κ.2.000,00 σεντ θα πληρωνόταν με την έκδοση ξεχωριστού τίτλου για το κάθε οικόπεδο από την αρμόδια Αρχή. Το ποσό αυτό θα έφερε τόκο προς 9% μέχρι τελείας εξόφλησης και θα πληρώνονταν με την μεταβίβαση. Ήταν, επίσης, όρος του πωλητηρίου εγγράφου ότι οι Ενάγοντες θα λάμβαναν κατοχή και θα είχαν την κάρπωση και εκμετάλλευση του πωλούμενου κτήματος από της υπογραφής της επίδικης συμφωνίας και ότι θα μπορούσαν να ανεγείρουν επί των πωλούμενων οικοπέδων οποιαδήποτε οικοδομή. Τέλος ήταν ουσιώδης όρος του πωλητήριου εγγράφου ότι το εμβαδό του πωληθέντος οικοπέδου θα ήταν 442 τετραγωνικά μέτρα. Ουδέποτε, όμως, οι Ενάγοντες έλαβαν κατοχή τούτου ή ανέγειραν οποιαδήποτε οικοδομή επ' αυτού. Στις 14.9.94 οι Ενάγοντες κατέθεσαν το πωλητήριο έγγραφο στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης. Σχετικός είναι ο αριθμός X/ΠΩΕ/XX4/XXX

  1. Οι Ενάγοντες ήταν πάντοτε έτοιμοι για την πληρωμή του υπόλοιπου ποσού των Λ.Κ.2.000,00 σεντ με την μεταβίβαση του πωληθέντος οικοπέδου επ' ονόματί τους. Η Εναγόμενη μείωσε μονομερώς το εμβαδό των 442 τετραγωνικών μέτρων των αγορασθέντων οικοπέδων καθότι πούλησε σε αλλοδαπούς διπλανό οικόπεδο εντός του οποίου ανεγέρθηκε οικία/έπαυλη. Η οικία αυτή ανεγέρθηκε σε εμβαδό οικοπέδου 325 τετραγωνικών μέτρων με αποτέλεσμα το υπόλοιπο εμβαδό που απομένει για τους Ενάγοντες να είναι 366 τετραγωνικά μέτρα αντί της συμφωνηθείσας έκτασης των 442 τετραγωνικών μέτρων. Τα πωληθέντα στους Ενάγοντες οικόπεδα μετά τον διαχωρισμό και την έκδοση χωριστών τίτλων φέρουν αριθμό εγγραφής 0/XXX2, Φ/Σχ XX/XX, τεμάχιο XX2, έκτασης 691 τετραγωνικών μέτρων. Το νέο τεμάχιο XX2 βαρύνεται με το πωλητήριο έγγραφο με αριθμό X/ΠΩΕ/XX4/XXX4 με ημερομηνία κατάθεσης 14.9.14 και με το πωλητήριο έγγραφο με αριθμό X/ΠΩΕ/XXX8/XXX5 με ημερομηνία κατάθεσης 25.10.
  2. Οι Ενάγοντες με επιστολή ημερομηνίας 22.6.12 διαμαρτυρήθηκαν που η Εναγόμενη δεν ήταν σε θέση να τους μεταβιβάσει τα πωληθέντα οικόπεδα και πρότειναν στην Εναγόμενη είτε να τους μεταβιβάσει άλλο τεμάχιο ιδίου εμβαδού σε παραπλήσια περιοχή με ανάλογη επιτρεπόμενη ανάπτυξη ή να τους καταβάλει ικανοποιητική αποζημίωση. Η Εναγόμενη δεν ικανοποίησε την εισήγηση των Εναγόντων. Με επιστολή των δικηγόρων τους ημερομηνίας 18.9.12 οι Ενάγοντες κάλεσαν την Εναγόμενη να παρουσιασθεί στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας στις 19.10.12 και ώρα 10 πμ με σκοπό την μεταβίβαση επ' ονόματι τους των οικοπέδων. Η Εναγόμενη απάντησε με επιστολή της ημερομηνίας 10.10.12 δηλώνοντας ότι ήταν πρόθυμη να μεταβιβάσει το αναλογούν μερίδιο του νέου τίτλου. Η μεταβίβαση που θα γινόταν δεν θα είχε ξεχωριστό τίτλο ιδιοκτησίας ούτε και έκταση 442 τετραγωνικών μέτρων. Η Εναγόμενη εν τέλει δεν παρουσιάσθηκε στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας. Η Εναγόμενη είναι υπεύθυνη για πέραν των 17 ετών καθυστέρηση στην έκδοση ξεχωριστών τίτλων ιδιοκτησίας. Η αξία των πωληθέντων οικοπέδων τον Οκτώβριο του 2012 και/ή κατά τον χρόνο παράβασης της επίδικης συμφωνίας από μέρους της Εναγόμενης, ήτοι της υποχρέωσης της Εναγόμενης για μεταβίβαση των οικοπέδων στο όνομα των Εναγόντων, ήταν Ευρώ 205.000,00 σεντ. Συνεπεία της παράβασης από μέρους της Εναγόμενης των συμβατικών της υποχρεώσεων οι Ενάγοντες ζημιώνουν έκτασης 76 τετραγωνικών μέτρων η αξία της οποίας είναι Ευρώ 21.000,00 σεντ πλέον τόκους από την ημερομηνία παράβασης της σύμβασης. Με την αγωγή τους οι Ενάγοντες αξιώνουν τις ακόλουθες θεραπείες οι οποίες παρατίθενται αυτούσιες: Α. Διάταγμα του Δικαστηρίου που να διατάσσει τους Εναγόμενους και/ή Αντιπροσώπους και/ή τους υπαλλήλους και/ή τους εκδοχείς των να μεταβιβάσουν στο όνομα των Εναγόντων, μέρος του οικοπέδου (442 τ.μ) με αρ.εγγραφής 0/XXX2, τεμ.XX2, του Φ/Σχ. του Φ/Σχ.XX/XX, εμβαδού 691 του χωριού ΧΧΧΧ της Επαρχίας Πάφου και το οποίο προήλθε από τον διαχωρισμό του ακινήτου με αρ.εγγραφής 5XX5, του Φ/Σχ.XXX/XX, τεμάχιο XX6 και εκτάσεως 1εκτ.-1δεκ.-XXX τ.μ του χωριού XXXX της Επαρχίας Πάφου, δυνάμει πωλητηρίου εγγράφου ημ. 1/8/1994 (οικόπεδα αρ.1 & 2 ως εμφαίνονται στο επισυνημμένο στο Πωλητήριο έγγραφο αρχιτεκτονικό και/ή επίσημο εν χρήσει σχέδιο και έκτασης 442 τ.μ) μεταξύ των Εναγόντων ως Αγοραστών και των Εναγομένων ως Πωλητών και/ή δυνάμει των αρχών της επιείκειας και του κοινοδικαίου για την μεταβίβαση και εγγραφή του προαναφερομένου οικοπέδου στο όνομα των Εναγόντων σαν αποκλειστικών κυρίων του, απαλλαγμένου παντός εμπραγμάτου βάρους, και/ή όπως υπογράψουν κάθε αναγκαίο έγγραφο και/ή αίτηση και/ή δήλωση απαιτείται και προβούν στις απαραίτητες ενέργειες ενώπιον των αρμοδίων αρχών και/ή του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου για την μεταβίβαση και εγγραφή στο όνομα των Εναγόντων του προαναφερόμενου οικοπέδου Β. Διάταγμα Ειδικής Εκτέλεσης του Πωλητηρίου Εγγράφου ημ.1/8/1994 μεταξύ των Εναγόντων ως Αγοραστών και των Εναγομένων ως Πωλητών το οποίο αφορά τα οικόπεδα με αρ.1 & 2 (έκτασης 442 τ.μ) ως εμφαίνονται στο επισυνημμένο στο Πωλητήριο έγγραφο αρχιτεκτονικό και/ή επίσημο εν χρήσει σχέδιο τα οποία θα εδιαχωρίζοντο από το τεμάχιο με αρ.εγγραφής 5XX5, του Φ/Σχ.XXX/XX, τεμάχιο XX6 και εκτάσεως 1εκτ.-1δεκ.-XXX τ.μ του χωριού XXXXX της Επαρχίας Πάφου, νυν τεμάχιο με αρ.εγγραφής XXX2, του Φ/Σχ.XX/XX, τεμάχιο XX2 και εκτάσεως 691 τ.μ του χωριού XXXX της Επαρχίας Πάφου Γ. Οποιοδήποτε άλλο αναγκαίο Διάταγμα και/ή Οδηγίες κρίνονται αναγκαίες από το Δικαστήριο για την τελεσφόρηση και ολοκλήρωση της μεταβίβασης και εγγραφής των οικοπέδων με αρ.1 & 2 (έκτασης 442 τ.μ) ως εμφαίνονται στο επισυνημμένο στο Πωλητήριο έγγραφο αρχιτεκτονικό και/ή επίσημο εν χρήσει σχέδιο τα οποία θα εδιαχωρίζοντο από το τεμάχιο με αρ.εγγραφής 5XX5, του Φ/Σχ.XXX/XX, τεμάχιο XX6 και εκτάσεως 1εκτ.-1δεκ.-XXX τ.μ του χωριού XXXX της Επαρχίας Πάφου, νύν τεμάχιο με αρ.εγγραφής XXX2, του Φ/Σχ.XX/XX, τεμάχιο XX2 και εκτάσεως 691 τ.μ του χωριού XXXX της Επαρχίας Πάφου, στο όνομα των Εναγόντων. Δ. Διάταγμα και/ή Οδηγίες του Δικαστηρίου προς τον Αρμόδιο Λειτουργό του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Πάφου να αποδεχθεί την μεταβίβαση του ακινήτου που αναφέρεται στην παράγραφο Α πιο πάνω και να διενεργήσει την σχετική καταχώρηση στα βιβλία του Κτηματολογίου και όπως μη απαιτηθεί η έκδοση και προσκόμιση οποιωνδήποτε φορολογικών εντύπων ή απαλλακτικών περιλαμβανομένων απαλλακτικού φόρου κεφαλαιουχικών κερδών και/ή Διαζευκτικά Ε. Αντικατάσταση των αγορασθέντων από τους Ενάγοντες οικοπέδων με αρ.1 & 2, εκτάσεως 442 τ.μ. τα οποία θα προήρχοντο από τον διαχωρισμό του τεμαχίου με αρ.εγγραφής 5XX5 του Φ/Σχ.XXX/XX, τεμ.XX6 που βρίσκεται στο χωριό XXXX της Επαρχίας Πάφου, νύν τεμάχιο με αρ.εγγραφής XXX2, του Φ/Σχ.XX/XX, τεμάχιο XX2 και εκτάσεως 691 τ.μ του χωριού XXXX της Επαρχίας Πάφου, με ανάλογης αξίας οικόπεδο των ιδίων φυσικών και νομικών χαρακτηριστικών και στις τρέχουσες τιμές της αγοράς Διαζευκτικά και/ή επιπρόσθετα Στ. Αποζημιώσεις για παράβαση γραπτής και/ή προφορικής και/ή άλλης συμφωνίας και/ή σύμβασης και/ή του Πωλητηρίου Εγγράφου ημ. 1/8/1994 μεταξύ των Εναγόντων ως Αγοραστών και των Εναγομένων ως Πωλητών, και αφορά τα οικόπεδα αρ.1 & 2, εκτάσεως 442 τ.μ ως εμφαίνονται στο επισυνημμένο στο Πωλητήριο Εγγραφο αρχιτεκτονικό και/ή επίσημο εν σχέδιο τα οποία θα εδιαχωρίζοντο από το τεμάχιο με αρ.εγγραφής 5XX5, του Φ/Σχ.XXX/XX, τεμάχιο XX6 και εκτάσεως 1εκτ.-1δεκ.-XXX τ.μ του χωριού XXXX της Επαρχίας Πάφου, νύν τεμάχιο με αρ.εγγραφής XXX2, του Φ/Σχ.XX/XX, τεμάχιο XX2 και εκτάσεως 691 τ.μ του χωριού XXXX της Επαρχίας Πάφου από υπαιτιότητα των Εναγομένων και/ή για χρήματα που πληρώθηκαν χωρίς αντάλλαγμα και/ή χωρίς αιτία και/ή αιτία που απέτυχε, τούτων ευθυνομένων. Ζ. Αποζημιώσεις για διαφυγόντα κέρδη και/ή ζημιές, απώλειες και έξοδα & ΦΠΑ τις οποίες έχουν υποστεί οι Ενάγοντες από την αντισυμβατική και/ή παράνομη και/ή δόλια και/ή απατηλή συμπεριφορά των Εναγομένων και/ή διαφορετικά των τελευταίων ευθυνομένων δυνάμει προφορικής και/ή γραπτής και/ή άλλης συμφωνίας και/ή σύμβασης και/ή δυνάμει του Πωλητηρίου εγγράφου ημ. 1/8/1994 μεταξύ των Εναγόντων ως Αγοραστών και των Εναγομένων ως Πωλητών, και αφορά τα οικόπεδα αρ.1 & 2, εκτάσεως 442 τ.μ ως εμφαίνονται στο επισυνημμένο στο Πωλητήριο έγγραφο, αρχιτεκτονικό και/ή επίσημο εν σχέδιο τα οποία θα εδιαχωρίζοντο από το τεμάχιο με αρ.εγγραφής 5XX5, του Φ/Σχ.XXX/XX, τεμάχιο XX6 και εκτάσεως 1εκτ.-1δεκ.-XXX τ.μ του χωριού XXXX της Επαρχίας Πάφου, νύν τεμάχιο με αρ.εγγραφής XXX2, του Φ/Σχ.ΧX/XX, τεμάχιο XX2 και εκτάσεως 691 τ.μ του χωριού XXXX της Επαρχίας Πάφου. Η. Τιμωρητικές και/ή άλλες αποζημιώσεις Θ. Τόκους 9% και/ή νόμιμο τόκο επί παντός επιδικασθέντος ποσού και/ή διαφορετικά όπως αναφέρεται πιο πάνω. Με την Υπεράσπισή της η Εναγόμενη αρνείται τους ισχυρισμούς οι οποίοι εκτίθενται στην Έκθεση Απαίτησης εκτός εκείνους που ρητά παραδέχεται στην Υπεράσπιση. Συγκεκριμένα η Εναγόμενη παραδέχεται το περιεχόμενο των παραγράφων 3-11, 15, 21, 22 της Έκθεσης Απαίτησης. Ισχυρίζεται, επίσης, τα ακόλουθα: με βάση το πωλητήριο έγγραφο η Εναγόμενη πούλησε στους Ενάγοντες μέρος οικοπέδου έκτασης 442 τετραγωνικών μέτρων. Το ελάχιστο εμβαδό ενός κανονικού οικοπέδου είναι 520 τετραγωνικά μέτρα η Εναγόμενη παραδέχεται ότι οι Ενάγοντες κατέβαλαν έναντι του συμφωνηθέντος τιμήματος πώλησης το ποσό των Ευρώ 10.000,00 σεντ και ανταπαιτεί το οφειλόμενο ύψους Λ.Κ.2.000,00 σεντ, ισάξιο σε Ευρώ 3.417,20 σεντ, με τόκο προς 9% μέχρι εξόφλησης με διπλοσυστημένη επιστολή ημερομηνίας 10.10.12 η οποία απευθύνονταν στην δικηγόρο τους η Εναγόμενη κάλεσε τους Ενάγοντες για την μεταβίβαση του μεριδίου του αναφερόμενου τεμαχίου επ' ονόματί τους χωρίς οποιαδήποτε ανταπόκριση από μέρους των Εναγόντων η Εναγόμενη δέχεται ότι κατά τον διαχωρισμό που έγινε από τα αρμόδια τμήματα το εμβαδό των 442 τετραγωνικών μέτρων μειώθηκε κατά 76 τετραγωνικά μέτρα. Αρνείται, όμως, ότι το εμβαδό αυτό μειώθηκε μονομερώς. Η μείωση ήταν κάτι για το οποίο δεν έφερε ευθύνη η Εναγόμενη, ούτε μπορούσε να προβλεφθεί από αυτήν. Συγκεκριμένα η Πολεοδομική Αρχή στο συγκεκριμένο γωνιακό οικόπεδο αύξησε την γωνία του δρόμου εξαιτίας διαπλάτυνσης του οδικού δικτύου οι Ενάγοντες ετοίμασαν αρχιτεκτονικά σχέδια για την ανέγερση διώροφης κατοικίας, η Εναγόμενη υπέγραψε το σχετικό έντυπο για την έκδοση πολεοδομικής άδειας αλλά ουδέποτε τα κατέθεσαν για την έκδοση άδειας οικοδομής αν και οι Ενάγοντες είχαν ενημερωθεί από την Εναγόμενη και γνώριζαν ότι δεν μπορεί να εκδοθεί ξεχωριστός τίτλος ιδιοκτησίας λόγω του ότι το εμβαδό του πωληθέντος οικοπέδου ήταν μέρος οικοπέδου. Συνεπώς για να ανεγερθεί κατοικία έπρεπε να κατατεθεί η πολεοδομική αίτηση και να εξασφαλισθεί πολεοδομική άδεια η Εναγόμενη εις απάντηση της επιστολής των Εναγόντων ημερομηνίας 18.9.12 ενημέρωσε τους Ενάγοντες με διπλοσυστημένη επιστολή ότι ήταν πρόθυμη να μεταβιβάσει το μερίδιο ως είχε η κατάσταση του τίτλου ιδιοκτησίας 0-XXXX
  3. Οι Ενάγοντες δεν αποτάθηκαν στον υπεύθυνο της Εναγόμενης για την μεταβίβαση του μεριδίου τους. Η Εναγόμενη δεν είχε καμία υποχρέωση να αποταθεί στο Κτηματολόγιο Λευκωσίας για μεταβίβαση αφ' ης στιγμής η συμφωνία έγινε στην Πάφο και το ακίνητο βρίσκεται εντός των διοικητικών ορίων της επαρχίας Πάφου η Εναγόμενη κάλεσε επανειλημμένα τους Ενάγοντες τόσο γραπτώς όσο και προφορικώς για την μεταβίβαση του μεριδίου τους επ' ονόματί τους αλλά οι Ενάγοντες δεν συμμορφώθηκαν προφανώς γιατί δεν είχαν το απαιτούμενο ποσό για την εξόφληση του οικοπέδου. Με βάση την τιμή πώλησης που αναφέρεται στο πωλητήριο έγγραφο τα 76 τετραγωνικά μέτρα αντιστοιχούν σε Ευρώ 3.526,40 σεντ, ποσό το οποίο η Εναγόμενη είναι πρόθυμη να συμψηφίσει με το ποσό που ανταπαιτεί η συμπεριφορά των Εναγόντων συνιστά παράβαση σύμβασης και τους καθιστά υπεύθυνους για αποζημιώσεις λόγω παράβασης σύμβασης και για έξοδα τα οποία ανταπαιτεί ήταν ρητός όρος του πωλητήριου εγγράφου ότι όλοι οι φόροι και τα τέλη που αφορούν στο ακίνητο θα καταβάλλονταν από τους Ενάγοντες αγοραστές. Παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις της Εναγόμενης οι Ενάγοντες δεν έχουν καταβάλει οποιοδήποτε ποσό για φόρους ή τέλη από την 1.8.94 μέχρι σήμερα. Η Εναγόμενη ανταπαιτεί το εν λόγω ποσό. Με την Ανταπαίτησή της η Εναγόμενη/ανταπαιτήτρια αξιώνει τα ακόλουθα ποσά: Ευρώ 3.417,20 σεντ (Λ.Κ.2.000,00 σεντ) ως υπόλοιπο οφειλόμενο στην βάση του πωλητηρίου εγγράφου τόκο προς 9% ετησίως επί του ποσού των Ευρώ 13.004,93 σεντ (Λ.Κ.7.611,45 σεντ) από 1.8.94 μέχρι 31.12.14 νόμιμο τόκο από 1.1.15 μέχρι εξόφλησης Ευρώ 1.016,76 σεντ ως καθυστερημένοι φόροι και φόροι ακίνητης ιδιοκτησίας από 1.1.95 μέχρι 31.12.14 έξοδα πλέον ΦΠΑ. Με την Απάντηση και Υπεράσπιση στην Ανταπαίτηση οι Ενάγοντες αρνούνται όλους τους ισχυρισμούς της Εναγόμενης οι οποίοι προβάλλονται με την Έκθεση Υπεράσπισης και είναι αντίθετοι και/ή δεν συνάδουν με τους ισχυρισμούς που περιέχονται στην Έκθεση Απαίτησης. Ειδικότερα προβάλλουν τους ακόλουθους ισχυρισμούς: ο Νόμος και οι Κανονισμοί προβλέπουν για το διαχωρισμό οικοπέδου εμβαδού μικρότερου από το εμβαδό του οικοπέδου που έχει πωληθεί. Ο ισχυρισμός της Εναγόμενης ότι το ελάχιστο εμβαδό ενός κανονικού οικοπέδου είναι 520 τετραγωνικά μέτρα καταδεικνύει ότι η Εναγόμενη ενήργησε με δόλο και/ή απάτη και/ή ψευδείς παραστάσεις απέναντι στους Ενάγοντες και αυτό θα πρέπει να προσμετρήσει σε βάρος της Εναγόμενης και όχι σε βάρος των Εναγόντων η Εναγόμενη δεν δύναται να διεκδικεί το ποσό των Λ.Κ.2.000,00 σεντ καθότι παράβηκε την επίδικη συμφωνία και είναι υπαίτιος της καθυστέρησης στην μεταβίβαση των πωληθέντων οικοπέδων. Ως αποτέλεσμα ο όρος αυτός έπαυσε να έχει οποιαδήποτε συμβατική ισχύ και αποτελεί κατάχρηση στην περίπτωση που απαιτηθεί η εφαρμογή του και το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να διατάξει την εφαρμογή του η συμπεριφορά της Εναγόμενης είναι που οδήγησε στην μη μεταβίβαση των πωληθέντων οικοπέδων λόγω παράβασης των μεταξύ των διαδίκων συμφωνηθέντων. Η Εναγόμενη είχε υποχρέωση δύναμη του πωλητηρίου εγγράφου να μεταβιβάσει έκταση 442 τετραγωνικών μέτρων και όχι 366 τετραγωνικών μέτρων που είναι η εναπομείνασα έκταση η Εναγόμενη γνώριζε πολύ καλά τα προβλήματα που θα αντιμετώπιζε με την Πολεοδομική Αρχή και τα σχέδια διαχωρισμού τα οποία εκπόνησε η Εναγόμενη όφειλε να προβλέψει τα προβλήματα που θα προέκυπταν από τον διαχωρισμό και τους όρους που θα επιβάλλονταν από την Πολεοδομική Αρχή. Ως είθισται και είναι η πρακτική η Εναγόμενη έπρεπε πρώτα να αποταθεί και να ζητήσει τις προκαταρκτικές απόψεις της Πολεοδομικής αρχής και μετά να προχωρήσει σε διαχωρισμούς κι άλλες αναπτύξεις και να συμβληθεί με τους Ενάγοντες. Ο δε ισχυρισμός της ότι η Πολεοδομική Αρχή αύξησε την γωνία του δρόμου εξαιτίας διαπλάτυνσης του οδικού δικτύου είναι εκ των υστέρων εφεύρημα της η Εναγόμενη ενήργησε αντισυμβατικά, με δόλο, απάτη και/ή ψευδείς παραστάσεις και οι οποιοιδήποτε εκ των υστέρων ισχυρισμοί της είναι εφευρήματα για αποφυγή των συμβατικών και νομικών της υποχρεώσεων που πηγάζουν από το πωλητήριο έγγραφο ο λόγος που οι Ενάγοντες δεν προχώρησαν σε αίτηση για ανέγερση κατοικίας είναι γιατί ουδέποτε τους δόθηκε η κατοχή των πωληθέντων οικοπέδων και γιατί αντιλήφθηκαν τις παράνομες και αντισυμβατικές ενέργειες των Εναγόντων από τις οποίες διεφάνη ότι δεν μπορούσαν να έχουν τα τετραγωνικά μέτρα τα οποία συμφωνήθηκαν η Εναγόμενη ουδέποτε ενημέρωσε τους Ενάγοντες ότι δεν μπορεί να εκδοθεί ξεχωριστός τίτλος ιδιοκτησίας λόγω του ότι το εμβαδό του πωληθέντος οικοπέδου ήταν μέρος η παράνομη και αντισυμβατική συμπεριφορά της Εναγόμενης βρίσκεται στους ισχυρισμούς «της άμεσης μεταβίβασης του μεριδίου ως έχει η κατάσταση του τίτλου ιδιοκτησίας 0-XXXX2». Οι Ενάγοντες ισχυρίζονται ότι δεν υπάρχει τίτλος ιδιοκτησίας με αριθμό 0-XXXX2 η Εναγόμενη δεν έφερε οποιαδήποτε ένσταση για το θέμα της μεταβίβασης στο Κτηματολογικό Γραφείο της Λευκωσίας. Η μεταβίβαση μπορούσε να γίνει σε οποιοδήποτε Κτηματολογικό Γραφείο της Κύπρου ο ισχυρισμός της Εναγόμενης ότι οι Ενάγοντες δεν διέθεταν το υπόλοιπο ποσό για εξόφληση του οικοπέδου είναι εκ των υστέρων εφεύρημα της Εναγόμενης δεν είναι με βάση την τιμή πώλησης των τετραγωνικών μέτρων που θα υπολογιστεί η αξία των 76 τετραγωνικών μέτρων, αλλά με βάση την τρέχουσα αξία την ημέρα της παράβασης του πωλητηρίου εγγράφου και το ποσό αυτό έχει εκτιμηθεί από ειδικό προσοντούχο εκτιμητή ακινήτων στο ποσό των Ευρώ 21.000,00 σεντ οι ισχυρισμοί της Εναγόμενης ότι η μείωση των 76 τετραγωνικών μέτρων δεν μπορούσε να προβλεφθεί από την Εναγόμενη και ότι η Πολεοδομική Αρχή στο συγκεκριμένο γωνιακό οικόπεδο αύξησε την γωνία του δρόμου εξαιτίας διαπλάτυνσης του οδικού δικτύου είναι απορριπτέοι. Η ευθύνη για την πώληση των δύο οικοπέδων συνολικού εμβαδού 442 τετραγωνικών μέτρων είχε συμφωνηθεί να γίνει σε συγκεκριμένο μέρος του υπό διαχωρισμό τεμαχίου το οποίο δεν ήταν γωνιακό και η ευθύνη της παράδοσης των πωληθέντων οικοπέδων ως το πωλητήριο έγγραφο βάρυνε και βαρύνει την Εναγόμενη η Εναγόμενη είναι ένοχη δόλου και/ή απάτης και/ή ψευδών παραστάσεων σε βάρος των Εναγόντων και/ή παράβασης των συναλλακτικών και/ή χρηστών ηθών. Στην παράγραφο 10 υποπαράγραφοι 10.1-10.19 της Απάντησης εκτίθενται σχετικοί ισχυρισμοί οι Ενάγοντες δεν είναι υπεύθυνοι για την πληρωμή φόρων και/ή τελών αφού ουδέποτε παρέλαβαν κατοχή των πωληθέντων οικοπέδων οι Ενάγοντες αρνούνται την ανταπαίτηση, επαναλαμβάνουν τους ισχυρισμούς της Έκθεσης Απαίτησης και ισχυρίζονται ότι η Εναγόμενη δεν δικαιούται σε οποιοδήποτε ποσό και/ή τόκους και/ή σε οποιαδήποτε θεραπεία, διαταγή ή έξοδα και ζητούν την απόρριψη των ισχυρισμών της Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης και την έκδοση απόφασης ως η Έκθεση Απαίτησης με έξοδα εναντίον της Εναγόμενης. Με την γραπτή του αγόρευση ο ευπαίδευτος συνήγορος της Εναγόμενης δήλωσε ρητά ότι η Εναγόμενη δέχεται ευθύνη για την παράβαση της σύμβασης. Δήλωσε, επίσης, ότι η Εναγόμενη δεν είναι σε θέση να τηρήσει την συμβατική της υποχρέωση για μεταβίβαση ξεχωριστού τίτλου ακινήτου έκτασης 442 τετραγωνικών μέτρων. Κατά συνέπεια η αγόρευση του ευπαίδευτου συνηγόρου της Εναγόμενης περιορίσθηκε σε επιχειρηματολογία επί των αξιωμένων θεραπειών. Επιπρόσθετα η Εναγόμενη μέσω του ευπαίδευτου συνηγόρου της απέσυρε την ανταπαίτηση της, δήλωση η οποία, επίσης, συμπεριλήφθηκε στην γραπτή του αγόρευση. Για την πλευρά των Εναγόντων κατέθεσαν ο XXXX Πολυκάρπου (ΜΕ 1), ο Ενάγων 1 (ΜΕ 2), ο XXXX Νίττης (ΜΕ 3), η XXXX Θεμιστοκλέους (ΜΕ 4), η XXXX Λαμπριανίδου (ΜΕ 5) και ο XXXX Χρίστου (ΜΕ 6). Για την Εναγόμενη κατέθεσε η XXXX Καραγιάννη (ΜΥ 1). Παρακολούθησα με μεγάλη προσοχή όλους τους μάρτυρες ενόσω έδιναν μαρτυρία ενώπιόν μου και είχα την ευκαιρία να παρατηρήσω τόσο τον τρόπο με τον οποίο αυτοί απάντησαν στις διάφορες ερωτήσεις που τους τέθηκαν όσο και την εν γένει συμπεριφορά τους στο εδώλιο του μάρτυρα. Κατ' αρχή, θα πρέπει να λεχθεί ότι η παρούσα υπόθεση ως πολιτική τοιαύτη κρίνεται επί του ισοζυγίου των πιθανοτήτων και ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός είτε εξ' ολοκλήρου είτε μερικώς (Βλ. Αγαπίου ν. Παναγιώτου

(1988)1 ΑΑΔ 263 και Γενικός Εισαγγελέας ν. Μανώλη
(1995)2 ΑΑΔ 207). Λέχθηκε, επίσης, ότι η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα δεν είναι επιλήψιμη (Βλ. Χάρης Χρίστου ν. Ευγενία Khoreva
(2002)1 ΑΑΔ 454). Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του ο ΜΕ 1 μάρτυρας κατέθεσε γραπτή του δήλωση σύμφωνα με το άρθρο 25 του Περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 9, όπως τροποποιήθηκε, ως μέρος της κυρίως εξέτασής του. Η γραπτή δήλωση σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο Α. Στην γραπτή του δήλωση - Τεκμήριο Α - ο μάρτυρας αναφέρει, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα. Ο μάρτυρας είναι ο πατέρας της Ενάγουσας 2 και ο πεθερός του Ενάγοντα
  1. Τον Μάιο του 1994 οι Ενάγοντες εξέφρασαν στον μάρτυρα την επιθυμία να αγοράσουν οικόπεδο στην Πάφο για να ανεγείρουν κατοικία. Ο μάρτυρας έφερε σε επαφή τους Ενάγοντες με τον Διευθυντή της Εναγόμενης εταιρείας, από τώρα και στο εξής «ο Διευθυντής», και την 1.8.94 υπεγράφη το πωλητήριο έγγραφο. Ο μάρτυρας είχε συνεργασία με τον Διευθυντή λόγω της θέσης του σε αρχιτεκτονικό γραφείο στην Λευκωσία στο οποίο εργάσθηκε ως σχεδιαστής από το έτος 1971 μέχρι και τον Μάρτιο του
  2. Σύμφωνα με το πωλητήριο έγγραφο οι Ενάγοντες συμφώνησαν να αγοράσουν από την Εναγόμενη και η Εναγόμενη συμφώνησε να πωλήσει στους Ενάγοντες τα οικόπεδα με αριθμούς 1 και 2 συνολικής έκτασης 442 τετραγωνικών μέτρων τα οποία βρίσκονται στο χωριό XXXX της επαρχίας Πάφου. Τα ως άνω οικόπεδα θα διαχωρίζονταν από το αρχικό τεμάχιο με αριθμό 5XX5 του Φ/Σχ. XXX/XX, τεμ.XX6, έκτασης 1 εκτ-1δεκ-XXX τετραγωνικών μέτρων με αντάλλαγμα το συνολικό ποσό των Λ.Κ.12.000,00 σεντ. Σύμφωνα, επίσης, με το πωλητήριο έγγραφο η Εναγόμενη ήταν ιδιοκτήτης του ½ μεριδίου του τεμαχίου με αριθμό εγγραφής 5XX5 και προτίθετο να το διαχωρίσει σε οικόπεδα σύμφωνα με το επισυναπτόμενο αρχιτεκτονικό σχέδιο. Η Εναγόμενη στην πορεία μείωσε μονομερώς το εμβαδό των αγορασθέντων οικοπέδων από 442 τετραγωνικά μέτρα σε 366 τετραγωνικά μέτρα και την διαφορά των 76 τετραγωνικών μέτρων την πούλησε μαζί με άλλα τετραγωνικά μέτρα σε αλλοδαπούς οι οποίοι εντός του εμβαδού αυτού ανήγειραν κατοικία/έπαυλη. H κατοικία/έπαυλη ανεγέρθηκε σε εμβαδό οικοπέδου 325 τετραγωνικών μέτρων και το υπόλοιπο εμβαδό που απέμεινε για τους Ενάγοντες ήταν 366 τετραγωνικά μέτρα αντί της έκτασης των 442 τετραγωνικών μέτρων που είχε συμφωνηθεί. Μετά την πιο πάνω εξέλιξη και δη τον Ιούνιο του 2010 ο μάρτυρας επικοινώνησε τηλεφωνικώς με τον Διευθυντή και διαμαρτυρήθηκε για την κατάσταση που δημιουργήθηκε σε βάρος των Εναγόντων. Ο Διευθυντής απέστειλε στον μάρτυρα επιστολή ημερομηνίας 24.6.10 στην οποία ανέφερε ότι επιθυμούσε την επίλυση του θέματος που αφορούσε στην νέα έκταση του οικοπέδου με αριθμό 10 στην Τρεμιθούσα. Η επιστολή κατατέθηκε υπό του μάρτυρος και σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
  3. Το οικόπεδο 10 είναι όπως προκύπτει από το Τεκμήριο 2 το μέρος από το νέο τεμάχιο XX2 που αναλόγησε στους Ενάγοντες και το οικόπεδο 11 το μέρος από το τεμάχιο XX2 που πουλήθηκε στους Άγγλους ιδιοκτήτες με κατοικία ανεγερθείσα επ' αυτού από την Εναγόμενη. Στην επιστολή Τεκμήριο 1 επισυνάπτεται έγγραφο που φέρει τίτλο «Έκθεση-Εισηγήσεις για XXXX Οικόπεδα 10 και 11 Τώρα τεμάχιο XX2 Φ/Σχ XX/XX» η οποία φέρεται να υπογράφεται από κάποιο XXXX Αντωνιάδη ημερομηνίας 22.6.10 και να απευθύνεται στον Διευθυντή. Η έκθεση κατατέθηκε υπό του μάρτυρος και σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
  4. Στο Τεκμήριο 2 αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι το οικόπεδο 10 πουλήθηκε ως οικόπεδο πλην όμως λόγω του ότι είναι μικρότερο από 500 τετραγωνικά μέτρα δεν μπορεί να εκδοθεί ξεχωριστός τίτλος. Ως εκ τούτου ο νέος τίτλος είναι συνδεδεμένος με το οικόπεδο 11 στο οποίο υπάρχει κατοικία. Έγινε προσπάθεια για κάθετο διαχωρισμό μέσω της Πολεοδομίας από τις 8.12.09 πλην όμως η αίτηση δεν έγινε αποδεκτή για τον λόγο που αναφέρεται ανωτέρω. Στην συνέχεια ζητήθηκε η άποψη του Κτηματολογίου το οποίο και εισηγήθηκε τα ακόλουθα: (α) ετοιμασία συμβολαίου διανομής με χρωματισμό του μεριδίου των δυο αγοραστών, (β) μεταβίβαση μεριδίου στους δυο αγοραστές με βάση την επί τόπου κατάσταση και (γ) μετά την έκδοση των τίτλων κατάθεση από τους δυο συνιδιοκτήτες αίτησης στο Κτηματολόγιο για ξεχωριστούς τίτλους. Ο Αντωνιάδης ολοκληρώνει την επιστολή του επισημαίνοντας προς τον Διευθυντή ότι ο μάρτυρας ζητούσε συνάντηση προς λύση του προβλήματος καθότι δεν ήταν σύμφωνος με την τελική έκταση του οικοπέδου 10, ήτοι 366 τετραγωνικά μέτρα, με δεδομένο ότι το πωλητήριο έγγραφο προνοούσε για έκταση 442 τετραγωνικών μέτρων. Τόσο οι Ενάγοντες όσο και ο μάρτυρας διαφώνησαν με την τελική έκταση των οικοπέδων με αριθμούς 1 και 2/οικόπεδο αριθμός 10 που είναι 366 τετραγωνικά μέτρα δεδομένου ότι το πωλητήριο έγγραφο αναφέρει ρητά έκταση 442 τετραγωνικά μέτρα. Ο μάρτυρας ζήτησε συνάντηση με τον Διευθυντή για επίλυση της διαφοράς. O Διευθυντής απέστειλε στον μάρτυρα επιστολή ημερομηνίας 22.6.
  5. Η εν λόγω επιστολή κατατέθηκε υπό του μάρτυρος και σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
  6. Η επιστολή αναφέρεται στον τίτλο 0/XXXX2, τεμάχιο XX2, Φ/Σχ XX/XX συνολικού εμβαδού 691 τετραγωνικών μέτρων και την προσπάθεια των Εναγόντων να μεταβιβασθεί το μέρος του οικοπέδου που τους ανήκει όσο και των Άγγλων ιδιοκτητών οι οποίοι έχουν ανεγείρει κατοικία. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 3 η κατοικία ανεγέρθηκε από τους Άγγλους ιδιοκτήτες της σε εμβαδό οικοπέδου 325 τετραγωνικών μέτρων. Απέμεινε υπόλοιπο εμβαδό οικοπέδου ίσο με 366 τετραγωνικά μέτρα και όχι 442 τετραγωνικά μέτρα ως το πωλητήριο έγγραφο. Με την επιστολή δόθηκαν οι ακόλουθες επιλογές για να εκδοθούν ξεχωριστοί τίτλοι ιδιοκτησίας. Αυτές παρατίθενται αυτολεξεί: η μεταβίβαση του αναλογούντος μεριδίου άμεσα και στη συνέχεια καταναγκαστικός διαχωρισμός βάσει Νομοθεσίας για ξεχωριστούς τίτλους ιδιοκτησίας ανέγερση κατοικίας στο οικόπεδο των Εναγόντων και μετά την ολοκλήρωση της να εξασφαλιστεί πιστοποιητικό έγκρισης και στην συνέχεια να γίνει διαχωρισμός ερευνάται το ενδεχόμενο μέσω Πολεοδομικής Αμνηστίας αν μπορεί να γίνει διαχωρισμός ως έχουν τα πράγματα σήμερα ξεχωριστά για την κατοικία και του οικοπέδου με τα αναλογούντα μερίδια. Στην πιο πάνω επιστολή ο μάρτυρας απάντησε με επιστολή του ημερομηνίας 26.6.
  7. Φωτοαντίγραφο της εν λόγω επιστολής κατατέθηκε υπό του μάρτυρος και σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
  8. Στην εν λόγω επιστολή αναφέρθηκε υπό του μάρτυρος, μεταξύ άλλων, ότι αντί των προτεινόμενων επιλογών ο μάρτυρας ήταν διατεθειμένος να δεχθεί είτε την μεταβίβαση άλλου τεμαχίου του ιδίου εμβαδού σε παραπλήσια περιοχή με ανάλογη επιτρεπόμενη ανάπτυξη, είτε ικανοποιητική χρηματική αποζημίωση για το μη μεταβιβασθέν τεμάχιο. Σε περίπτωση που η αντιπρόταση του δεν γινόταν αποδεκτή ο μάρτυρας θα υποχρεώνονταν να ζητήσει από την Εναγόμενη όπως σεβαστεί τα συμφωνηθέντα για να αποφευχθούν τυχόν νομικά μέτρα εναντίον της στην βάση αθέτησης συμφωνίας. Η υπόθεση δεν διευθετήθηκε με αποτέλεσμα την καταχώρηση της παρούσης αγωγής. Είναι ισχυρισμός του μάρτυρα ότι η Εναγόμενη ενήργησε με δόλο και απάτη εναντίον των συμφερόντων των Εναγόντων. Πληροφορίες του επίδικου τεμαχίου από την Διαδικτυακή Πύλη της Κυπριακής Δημοκρατίας κατατέθηκε υπό του μάρτυρος και σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
  9. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του ο μάρτυρας κατέθεσε προφορικά, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα. Ο Διευθυντής επισκέφθηκε τον μάρτυρα στο γραφείο του προτείνοντας του ως λύση ένα ανεξάρτητο γωνιακό οικόπεδο με εμβαδό 475 τετραγωνικά μέτρα. Ο μάρτυρας το αποδέχθηκε και ετοίμασε σχέδια σπιτιού τα οποία απέστειλε στον Διευθυντή για να τα καταχωρήσει ο τελευταίος στην Πολεοδομία μιας και ήταν απαραίτητη η υπογραφή του. Ο μάρτυρας κατέθεσε το σχέδιο που του επιδείχθηκε από τον Διευθυντή στο οποίο φαίνεται το προτεινόμενο γωνιακό οικόπεδο. Το εν λόγω σχέδιο σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
  10. Ο μάρτυρας δεν γνωρίζει αν ο Διευθυντής κατέθεσε εν τέλει τα εν λόγω σχέδια στην Πολεοδομία. Πάντως δεν του τα επέστρεψε. Σήμερα το οικόπεδο αυτό δεν υπάρχει επί τόπου. Ούτε ο Διευθυντής αλλά ούτε οποιοσδήποτε άλλος εκ μέρους της Εναγόμενης ενημέρωσε τον μάρτυρα για τα ακόλουθα: (α) ότι λόγω του ότι το πωληθέν οικόπεδο δεν ήταν ολόκληρο οικόπεδο, αλλά μέρος οικοπέδου δεν μπορούσε να εκδοθεί ξεχωριστός τίτλος ιδιοκτησίας, (β) ότι για να εκδοθεί ξεχωριστός τίτλος ιδιοκτησίας έπρεπε να εξασφαλισθεί πολεοδομική άδεια και να ανεγερθεί κατοικία, (γ) αναφορικά με το τι θα μπορούσε να ανεγερθεί εντός των 366 τετραγωνικών μέτρων. Ο ισχυρισμός της Εναγόμενης ότι η μείωση του εμβαδού δεν μπορούσε να προβλεφθεί από την Εναγόμενη δεν είναι αλήθεια καθότι εξ' όσων γνωρίζει από την εργασία του για διαχωρισμό οικοπέδων θα πρέπει να ληφθεί έγκριση στην βάση σχεδίων τα οποία παρουσιάζονται στην Πολεοδομία από τον μελετητή ο οποίος θα ενημερώνονταν από την Πολεοδομία για την μελλοντική μείωση του εμβαδού. Οι Ενάγοντες ήταν πρόθυμοι να πληρώσουν το υπόλοιπο ποσό των Λ.Κ.2.000,00 σεντ για να γίνει η μεταβίβαση του οικοπέδου επ' ονόματί τους. Κατά την αντεξέταση τέθηκαν στον μάρτυρα δυο υποβολές. Πρώτο ότι το εμβαδό του επίδικου ακινήτου μειώθηκε μετά από παρέμβαση της Πολεοδομικής Αρχής η οποία διαπλάτυνε τον δρόμο. Επομένως η Εναγόμενη δεν φέρει οποιαδήποτε ευθύνη. Δεύτερο, ότι καμία απάτη ή δόλος υπήρχε από μέρους της Εναγόμενης για το ότι τα διαθέσιμα τετραγωνικά μέτρα είναι 366 και όχι 442 ως τα συμφωνηθέντα. Στην πρώτη υποβολή ο μάρτυρας δήλωσε ότι δεν ήταν σε θέση να γνωρίζει. Θέση του, όμως, ήταν ότι η Εναγόμενη όφειλε να εφαρμόσει τα συμφωνηθέντα. Στην δεύτερη υποβολή ο μάρτυρας επανέλαβε ότι η Εναγόμενη δεν τήρησε τα συμφωνηθέντα. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του ο ΜΕ 2 κατέθεσε αφού προηγουμένως υιοθέτησε το περιεχόμενό της γραπτή του δήλωση σύμφωνα με το άρθρο 25 του Περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 9, όπως τροποποιήθηκε, ως μέρος της κυρίως εξέτασής του. Η γραπτή δήλωση σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο Β. Στην γραπτή του δήλωση - Τεκμήριο Β - ο μάρτυρας αναφέρει, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα. Ο μάρτυρας είναι ο σύζυγος της Ενάγουσας
  11. Δυνάμει γραπτής συμφωνίας ημερομηνίας 1.8.94 την οποία οι Ενάγοντες συνήψαν με την Εναγόμενη οι Ενάγοντες αγόρασαν τα οικόπεδα 1 & 2 συνολικού εμβαδού 442 τετραγωνικών μέτρων τα οποία θα διαχωρίζονταν από το τεμάχιο με αριθμό εγγραφής 5XX5, Φ/Σχ. XXX/XX, τεμ.XX6 που βρίσκεται στο χωριό XXXX της επαρχίας Πάφου, έκτασης 1εκτ-1δεκ-XXX τετραγωνικών μέτρων με αντάλλαγμα το ποσό των Λ.Κ.12.000,00 σεντ. Ο μάρτυρας κατέθεσε το πωλητήριο έγγραφο μαζί με απόδειξη κατάθεσης του στο Κτηματολόγιο δυνάμει του άρθρου 2(β) του τότε ισχύοντος Κεφ. 232 και επίσημο εν χρήσει σχέδιο. Τα εν λόγω έγγραφα κατατέθηκαν ως δέσμη εγγράφων η οποία σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
  12. Κατά την σύναψη και υπογραφή του πωλητηρίου εγγράφου τα επίδικα οικόπεδα 1 & 2 δεν είχαν ξεχωριστό τίτλο ιδιοκτησίας. Με επιστολή ημερομηνίας 5.7.11 η οποία απευθύνονταν προς την Ενάγουσα 2 ο Διευθυντής του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας ενημέρωσε την Ενάγουσα 2 ότι είχε εκδοθεί τίτλος για το πωλητήριο έγγραφο με αριθμό X/ΠΩΕ/XX4/XXX4 και την καλούσε να προσέλθει μαζί με τον πωλητή σε οποιοδήποτε Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο για την μεταβίβαση του ακινήτου στο όνομα της. Ο μάρτυρας κατέθεσε την εν λόγω επιστολή η οποία σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
  13. Στις 18.5.94 οι Ενάγοντες πλήρωσαν στην Εναγόμενη προκαταβολικά το ποσό των Λ.Κ.10.000,00 σεντ για την αγορά των προαναφερόμενων δυο οικοπέδων. Το υπόλοιπο ποσό των Λ.Κ.2.000,00 σεντ θα πληρωνόταν σύμφωνα με τον όρο 3β της συμφωνίας με την έκδοση ξεχωριστού τίτλου για το κάθε οικόπεδο από την αρμόδια αρχή. Το πιο πάνω ποσό θα έφερε τόκο 9% μέχρι τελείας εξόφλησης και θα πληρωνόταν με την μεταβίβαση. Οι Ενάγοντες ήταν πάντοτε έτοιμοι για την πληρωμή του ποσού των Λ.Κ.2.000,00 σεντ προς πλήρη εξόφληση του τιμήματος με την ταυτόχρονη μεταβίβαση του πωληθέντος ακινήτου επ' ονόματί τους και την έκδοση ξεχωριστού τίτλου για κάθε οικόπεδο από την αρμόδια αρχή. Η Εναγόμενη καθυστερούσε και/ή αμελούσε και/ή αρνούνταν να συμμορφωθεί με την υποχρέωση της να μεριμνήσει και/ή λάβει μέτρα για την έκδοση ξεχωριστού τίτλου για το κάθε οικόπεδο και να προχωρήσει στην μεταβίβαση των οικοπέδων 1 & 2 με συνολικό εμβαδό 442 τετραγωνικά μέτρα. Ουδέποτε εκδόθηκε ξεχωριστός τίτλος για τα οικόπεδα ως η μεταξύ των διαδίκων συμφωνία. Σύμφωνα με τούς όρους της συμφωνίας οι Ενάγοντες θα αναλάμβαναν την κατοχή, κάρπωση και εκμετάλλευση του πωληθέντος κτήματος από της υπογραφής της συμφωνίας και θα μπορούσαν να ανεγείρουν οποιαδήποτε οικοδομή επί των πωληθέντων οικοπέδων. Ήταν ουσιώδης όρος του πωλητηρίου εγγράφου και του επισυνημμένου σ' αυτό τοπογραφικού σχεδίου ότι το εμβαδό των πωληθέντων οικοπέδων θα ήταν 442 τετραγωνικά μέτρα. Ουσιώδεις, επίσης, ήταν όλοι οι όροι του πωλητηρίου εγγράφου. Στις 14.9.94 οι Ενάγοντες κατέθεσαν το πωλητήριο έγγραφο στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο και έλαβαν τον αριθμό X/ΠΩΕ/XX4/XXX4 για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης. Μέχρι σήμερα το πωλητήριο έγγραφο με αριθμό X/ΠΩΕ/XX4/XXX4 εξακολουθεί να βρίσκεται κατατεθειμένο στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου. Επίσης μέχρι σήμερα καμιά πλευρά δεν το ακύρωσε εγγράφως. Ουδέποτε η Εναγόμενη έδωσε στους Ενάγοντες κατοχή των οικοπέδων διότι αυτά από υπαιτιότητα της δεν είχαν διαχωριστεί παρά την πάροδο μεγάλου χρονικού διαστήματος. Οι Ενάγοντες δεν ανήγειραν οποιαδήποτε οικοδομή σε αυτά. Η Εναγόμενη εταιρεία διαχώρισε με διαφορετικό τρόπο το αρχικό τεμάχιο σε οικόπεδα, τα δε οικόπεδα τα οποία οι Ενάγοντες αγόρασαν με αριθμούς 1 & 2 δεν αντιστοιχούσαν σε οποιοδήποτε διαχωρισθέν οικόπεδο. Ουδέποτε εκδόθηκε ξεχωριστός τίτλος για τα οικόπεδα ως η μεταξύ των διαδίκων συμφωνία. Τα αγορασθέντα από τους Ενάγοντες οικόπεδα, διεφάνη εκ των υστέρων, ότι αποτελούν μέρος του τελικά διαχωρισθέντος οικοπέδου με αριθμό εγγραφής, 0/XXX2, Φ/Σχ. XX/XX, τεμ. XX2, έκτασης 691 τετραγωνικών μέτρων του χωριού XXXX. Η Εναγομένη πώλησε σε τρίτα πρόσωπα μέρος των αγορασθέντων από τους Ενάγοντες οικοπέδων οι οποίοι ανήγειραν κατοικία/έπαυλη σε εμβαδό οικοπέδου 325 τετραγωνικών μέτρων. Ως αποτέλεσμα απέμεινε υπόλοιπο εμβαδού οικοπέδου 366 τετραγωνικά μέτρα αντί της συμφωνηθείσης έκτασης των 442 τετραγωνικών μέτρων. Ο μάρτυρας κατέθεσε πιστοποιητικό έρευνας ημερομηνίας 5.8.21 η οποία αφορά, μεταξύ άλλων, στην εγγραφή 0/XXX2, τεμάχιο XX2, έκτασης 691 τετραγωνικών μέτρων και η οποία ως φαίνεται βαρύνεται με το αγοραπωλητήριο έγγραφο X/ΠΩΕ/XX4/XXX4 με αγοραστές τους Ενάγοντες και με το αγοραπωλητήριο έγγραφο X/ΠΩΕ/XXX8/XXX5 με αγοραστές τους Piper XXXX-XXXX και Chant XXXX-XXXX. Το εν λόγω πιστοποιητικό σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
  14. Ο μάρτυρας κατέθεσε, επίσης, πιστοποιητικό έρευνας ημερομηνίας 19.4.13 η οποία αφορά αποκλειστικά την εγγραφή 0/XXX
  15. Φαίνονται και πάλι ως επιβαρύνσεις τα δυο αγοραπωλητήρια έγγραφα και υπάρχει σε αυτό χειρόγραφη σημείωση σύμφωνα με την οποία το ακίνητο με αριθμό εγγραφής 5XX5 στην XXXX διαχωρίσθηκε με τον φάκελο ΑΧ XXX/XX και εκδόθηκαν οι εγγραφές XXX2 και 6XX
  16. Το εν λόγω πιστοποιητικό σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
  17. Οι Ενάγοντες αφού διαπίστωσαν ότι η Εναγόμενη δεν είχε πρόθεση να τους μεταβιβάσει το ακίνητο που τους πούλησε απέστειλαν στην Εναγόμενη μέσω της δικηγόρου τους επιστολή ημερομηνίας 18.9.12 καλώντας την να παρουσιασθεί στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας στις 19.10.12 και ώρα 10:00 π.μ. με σκοπό την μεταβίβαση επ' ονόματι των Εναγόντων του πωληθέντος ακινήτου. H Εναγόμενη δεν παρουσιάσθηκε στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας εξ' ου και η καταχώρηση της παρούσης αγωγής με την οποία οι Ενάγοντες ζητούν, μεταξύ άλλων, την ειδική εκτέλεση της γραπτής συμφωνίας ημερομηνίας 1.8.94 σύμφωνα με το άρθρο 3 του Περί Πωλήσεως Γαιών (Ειδική Εκτέλεση) Νόμου, Κεφ.
  18. Ο μάρτυρας κατέθεσε αντίγραφο της εν λόγω επιστολής ημερομηνίας 18.9.12 η οποία σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
  19. Κατέθεσε, επίσης, Δήλωση Μεταβίβασης Ακινήτου προς τους Ενάγοντες (Έντυπο Ν 270) που αφορά στο ακίνητο με αριθμό εγγραφής 5XX5, τεμάχιο XX6, μαζί με αντίγραφο του πωλητήριου εγγράφου και αντίγραφο της επιστολής ημερομηνίας 18.9.
  20. Τα εν λόγω έγγραφα κατατέθηκαν ως δέσμη εγγράφων η οποία σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
  21. Η Εναγομένη ενήργησε με δόλο, απάτη και χρησιμοποιώντας ψευδείς παραστάσεις σε βάρος των συμφερόντων των Εναγόντων. Δεν εξέδωσε ξεχωριστό τίτλο για τα οικόπεδα που αγοράσθηκαν από τους Ενάγοντες και ούτε είχε πρόθεση να πράξει τούτο. Επίσης διαχώρισε το οικόπεδο με αριθμό εγγραφής 0/XXX2, Φ/Σχ. XX/XX, τεμάχιο XX2, έκτασης 691 τετραγωνικά μέτρα. Επίσης το 2005 πούλησε κατοικία/έπαυλη στους Piper XXXX-XXXX και Chant XXXX-XXXX και όχι οικόπεδο έκτασης 325 τετραγωνικών μέτρων, άρα γνώριζε πολύ καλά τι έπραττε. Ο μάρτυρας κατέθεσε το αρχικό τοπογραφικό στην βάση του οποίου έγινε η επίδικη συμφωνία και το οποίο σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
  22. Εξήγησε περαιτέρω ότι ο Διευθυντής βλέποντας την αντίδραση του ΜΕ 1 πρότεινε στον τελευταίο να τους δώσει άλλο οικόπεδο - όχι τα συμφωνηθέντα οικόπεδα 1 και 2 - στην γωνία με 55 περισσότερα τετραγωνικά μέτρα. Σχετικό είναι το Τεκμήριο
  23. Οι Ενάγοντες αποδέχθηκαν. Στην συνέχεια, όμως, ο μάρτυρας προς έκπληξή του διαπίστωσε ότι έγινε διαφορετικός διαχωρισμός ολόκληρου του complex. Ο μάρτυρας κατέθεσε έκθεση εκτίμησης για το τεμάχιο XX2 ημερομηνίας 15.9.21 και αντίγραφο τιμολογίου ημερομηνίας 15.9.21 για την εκπόνηση της έκθεσης εκτίμησης. Τα δυο έγγραφα σημειώθηκαν από το Δικαστήριο ως Τεκμήρια 14 και 15 αντίστοιχα. Δεν είναι αλήθεια ότι είναι εξαιτίας της Πολεοδομίας και της ανάγκης για διαπλάτυνση του οδικού δικτύου που μειώθηκε το εμβαδό κατά 76 τετραγωνικά μέτρα. Ο Διευθυντής ξεγέλασε τους Ενάγοντες δυο φορές. Η πρώτη ήταν με την μείωση του εμβαδού από 442 τετραγωνικά μέτρα σε 366 τετραγωνικά μέτρα και η δεύτερη ήταν με την παραχώρηση εναλλακτικού γωνιακού οικοπέδου με μεγαλύτερο εμβαδό. Στο οποίο εν τέλει ανεγέρθηκαν δυο σπίτια. Στην συνέχεια ο Διευθυντής του πρότεινε γη στην Πέγεια. Το οικόπεδο δεν ήταν, όμως, κατάλληλο για να ανεγερθεί οικοδομή λόγω επιχωματώσεων και οι Ενάγοντες το απέρριψαν. Μετά τους πρότεινε άλλο οικόπεδο στην Τίμη δίπλα σε ποτάμι το οποίο οι Ενάγοντες, επίσης, απέρριψαν. Έκτοτε οι Ενάγοντες σταμάτησαν τις οποιεσδήποτε συνομιλίες με τον Διευθυντή. Η μη μεταβίβαση των πωληθέντων οικοπέδων στους Ενάγοντες τους στέρησε την δυνατότητα να τα αξιοποιήσουν. Για παράδειγμα παρουσιάσθηκε ευκαιρία να τα πουλήσουν με αντάλλαγμα Λ.Κ.100.000,00 σεντ. Επίσης στέρησε στον μάρτυρα την δυνατότητα να τα υποθηκεύσει για δάνειο με το οποίο θα έκτιζε στο χωριό που ζει τώρα. Οι Ενάγοντες ζητούν την μεταβίβαση των 442 τετραγωνικών μέτρων επ' ονόματί τους στην βάση του αγοραπωλητήριου εγγράφου. Κατά την αντεξέταση υποβλήθηκε στον μάρτυρα ότι η Εναγόμενη δεν έφερε οποιαδήποτε ευθύνη για την μείωση των τετραγωνικών μέτρων, ότι το εμβαδό μειώθηκε μετά από παρέμβαση της Πολεοδομικής Αρχής η οποία διαπλάτυνε τον δρόμο και ότι δεν υπήρξε απάτη ή δόλος εκ μέρους της Εναγόμενης. Ο μάρτυρας διαφώνησε με όλες τις πιο πάνω υποβολές. Ήταν θέση του ότι η Εναγόμενη έφερε ξεκάθαρα ευθύνη. O ΜΕ 3 εργάζεται στο Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως της Επαρχιακής Διοίκησης Πάφου. Είναι Λειτουργός και υπεύθυνος για τις περιοχές της Δυτικής και Βόρειας Πάφου. Στα πλαίσια της κυρίως εξέτασής του ανέφερε, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα. Για το τεμάχιο ΧΧ6 με αριθμό εγγραφής 5ΧΧ5, Φ/Σχ ΧΧΧ/ΧΧ, έκτασης 1εκτ-1δεκ-ΧΧΧ τετραγωνικών μέτρων στο χωριό ΧΧΧΧ της επαρχίας Πάφου χορηγήθηκε η πολεοδομική άδεια με αριθμό ΠΑΦ/6Χ/2ΧΧΧ στις 31.3.00 και αφορούσε στην διαίρεσή του σε 16 νέα οικόπεδα και 1 δημόσιο χώρο πρασίνου. Ο αιτητής για την έκδοση της άδειας ήταν η Εναγόμενη. Ο μάρτυρας κατέθεσε φωτοαντίγραφο του χωρομετρικού σχεδίου που αφορά στον διαχωρισμό του πιο πάνω τεμαχίου δυνάμει της εκδοθείσας πολεοδομικής άδειας το οποίο σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
  24. Κατέθεσε, επίσης, φωτοαντίγραφο του χωροταξικού σχεδίου που αφορά στην πολεοδομική άδεια με αριθμό 08ΧΧ/9Χ που χορηγήθηκε στις 29.12.99 και αφορούσε στην ανέγερση 11 κατοικιών και 1 κολυμβητικής δεξαμενής στο τεμάχιο ΧΧ6 το οποίο σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
  25. Ο μάρτυρας κατείχε τα πρωτότυπα και των δυο εγγράφων εντός φακέλου που είχε μαζί του. Ανέφερε ότι αναφορικά με το τεμάχιο ΧΧ6 οι μόνες πολεοδομικές άδειες που υλοποιήθηκαν είναι η ΠΑΦ 08ΧΧ/9Χ η οποία συνδέεται με το Τεκμήριο 17 και αφορούσε στις κατοικίες καθώς και η ΠΑΦ 6Χ/2ΧΧΧ η οποία αφορούσε στον διαχωρισμό σε οικόπεδα. Συνεπώς η ΠΑΦ 08ΧΧ/9Χ επηρεάζει την κατοικία με αριθμό 11 η οποία εμπίπτει στο οικόπεδο με αριθμό τεμαχίου ΧΧ
  26. Το τεμάχιο ΧΧ2 με αριθμό εγγραφής ΧΧΧ2 προέκυψε από τον διαχωρισμό του αρχικού τεμαχίου ΧΧ6 με αριθμό εγγραφής 5ΧΧ
  27. Με την ΠΑΦ 08ΧΧ/9Χ ανεγέρθηκαν 11 κατοικίες και 1 κολυμβητική δεξαμενή. Αφού ανεγέρθηκαν οι 11 κατοικίες και η κολυμβητική δεξαμενή υποβλήθηκε η πολεοδομική αίτηση ΠΑΦ 6Χ/2ΧΧΧ και προέκυψαν 16 οικόπεδα ένα εκ των οποίων είναι το τεμάχιο ΧΧ
  28. Ο μάρτυρας κατέθεσε αρχιτεκτονικά σχέδια που αφορούν στην κατοικία η οποία ανεγέρθηκε εντός του τεμαχίου ΧΧ
  29. Τα σχέδια σημειώθηκαν από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
  30. Ο μάρτυρας κατέθεσε, επίσης, αεροφωτογραφία που δείχνει την σημερινή κατάσταση του διαχωρισμού του αρχικού τεμαχίου η οποία σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
  31. Στο Τεκμήριο 19 φαίνεται η ανεγερθείσα κατοικία με κάποιες τροποποιήσεις, ήτοι με κάποιες μικρές επεκτάσεις. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 18 το εμβαδό της κατοικίας που ανεγέρθηκε στο τεμάχιο ΧΧ2 είναι μεταξύ 100 και 106 τετραγωνικών μέτρων. Το εμβαδό των επεκτάσεων ο μάρτυρας δεν μπορεί να το υπολογίσει. Το τεμάχιο ΧΧ2 δεν μπορεί να διαχωρισθεί σε δυο νέα οικόπεδα καθότι στο μέρος στο οποίο δεν ανεγέρθηκε η κατοικία η έκταση γης θα πρέπει να είναι τουλάχιστον 750 τετραγωνικά μέτρα. Όμως σε περίπτωση ανέγερσης δεύτερης κατοικίας θα μπορεί να διαχωρισθεί σε δυο τμήματα νοουμένου ότι στα νέα τμήματα που θα προκύψουν δεν θα παρατηρούνται υπερβάσεις ως προς τον ισχύοντα συντελεστή ανάπτυξης. Το τεμάχιο ΧΧ2 δεν θα μπορούσε να διαχωρισθεί από την αρχή σε δύο τεμάχια καθότι έχει εμβαδό 691 τετραγωνικά μέτρα ενώ θα έπρεπε τουλάχιστον να έχει εμβαδό 1.050 τετραγωνικά μέτρα. Στο κενό μέρος του τεμαχίου ΧΧ2 μπορεί να ανεγερθεί νέα κατοικία η οποία στο σύνολό της δεν πρέπει να υπερβαίνει τους επιτρεπόμενους συντελεστές ανάπτυξης. Σε ερώτηση αν θα μπορούσε να εκδοθεί ξεχωριστός τίτλος για 442 τετραγωνικά μέτρα οικόπεδο «σύμφωνα με την Νομοθεσία της Πολεοδομίας» ο μάρτυρας ανέφερε ότι το ελάχιστο εμβαδό οικοπέδου που θα μπορούσε να διαχωριστεί και να εκδοθεί τίτλος ιδιοκτησίας θα ήταν 525 τετραγωνικά μέτρα. Αντεξεταζόμενος ο μάρτυρας ανέφερε, μεταξύ άλλων, ότι εντός του τεμαχίου ΧΧ2 θα μπορούσε να αναγερθεί και νέα κατοικία. Αναγνώρισε, ωστόσο, ότι σε περίπτωση προσθηκών μειώνονται οι δυνατότητες για ανέγερση νέας κατοικίας. Επομένως σε περίπτωση που αρθούν οι προσθήκες αυξάνονται οι δυνατότητες ανέγερσης νέας κατοικίας και, επομένως, διαίρεσης του τεμαχίου ΧΧ2 σε δύο νέα τμήματα. Για να εκδοθούν δυο ξεχωριστοί τίτλοι ιδιοκτησίας θα πρέπει να γίνει νέα ανάπτυξη και να αφαιρεθούν οι προσθήκες στην υφιστάμενη κατοικία. Επίσης δεν θα πρέπει να παρατηρούνται οποιεσδήποτε υπερβάσεις για τις νέες κατοικίες που θα υφίστανται σε δύο νέα τεμάχια με βάση τους συντελεστές ανάπτυξης που ισχύουν. Όπως, όμως, έχουν τώρα τα πράγματα δεν μπορεί να εκδοθεί ξεχωριστός τίτλος για το επίδικο ακίνητο που διεκδικούν οι Ενάγοντες. Η ΜΕ 4 εργάζεται στην Επαρχιακή Διοίκηση Πάφου. Η Εναγόμενη υπέβαλε αίτηση για έκδοση πολεοδομικής άδειας για διαχωρισμό του τεμαχίου ΧΧ6, με αριθμό εγγραφής 5ΧΧ5, Φ/Σχ ΧΧΧ/ΧΧ στο χωριό ΧΧΧΧ σε οικόπεδα. Η πολεοδομική άδεια που εκδόθηκε υλοποιήθηκε. Το τεμάχιο χωρίσθηκε σε οικόπεδα και σε κάποια από αυτά υπήρχαν κατοικίες για τις οποίες εξασφαλίσθηκε άδεια οικοδομής. Εκδόθηκε πρώτα ο διαχωρισμός και μετά η άδεια οικοδομής. Οι διαστάσεις της οικοδομής ήταν σύμφωνα με την εκδοθείσα άδεια οικοδομής. Με τον φάκελο Δ.3Χ/2ΧΧΧ η Εναγόμενη αιτήθηκε τον διαχωρισμό 16 οικοπέδων με κατοικίες σε κάποια από αυτά. Εν τέλει με τον εν λόγω φάκελο εκδόθηκε η άδεια διαχωρισμού με αριθμό 3ΧΧ3 ημερομηνίας 30.10.
  32. Για τον εν λόγω διαχωρισμό εκδόθηκε το πιστοποιητικό έγκρισης με αριθμό 2ΧΧΧ2 ημερομηνίας 15.6.
  33. Σύμφωνα με τον οικοδομικό φάκελο με αριθμό Β3Χ/2ΧΧΧ εκδόθηκε άδεια οικοδομής 11 κατοικιών στις 8.10.01 με αριθμό 3ΧΧΧ
  34. Ακολούθησε η έκδοση πιστοποιητικού έγκρισης στις 28.4.04 με αριθμό 1ΧΧΧ
  35. Το πιστοποιητικό έγκρισης αφορά σε 11 κατοικίες, κολυμβητική δεξαμενή και περίφραξη. Το αρχικό τεμάχιο με αριθμό εγγραφής 5ΧΧ5 από το οποίο προέκυψε ο ξεχωριστός τίτλος ΧΧΧ2, τεμάχιο ΧΧ2 του ίδιου φύλλου σχεδίου διαχωρίσθηκε στην βάση σχεδίου που υπέβαλε ο αρχιτέκτονας της Εναγόμενης και το οποίο εγκρίθηκε από την Πολεοδομική Αρχή. Ο ξεχωριστός τίτλος για το τεμάχιο ΧΧ2 εκδόθηκε μετά την έκδοση του πιστοποιητικού έγκρισης. Το πιστοποιητικό έγκρισης περιλάμβανε ανέγερση κατοικίας στο τεμάχιο ΧΧ
  36. Σχετικός για την ανέγερση της κατοικίας στο τεμάχιο ΧΧ2 είναι ο φάκελος Β3Χ/2ΧΧΧ. Το εμβαδό του τεμαχίου ΧΧ2 με αριθμό εγγραφής ΧΧΧ2 είναι 691 τετραγωνικά μέτρα. Η Εναγόμενη αιτήθηκε την πολεοδομική άδεια και την άδεια οικοδομής που εκδόθηκε για το τεμάχιο ΧΧ
  37. Μετά από καταγγελία που έγινε και εξετάσθηκε από την μάρτυρα και τον τεχνικό μηχανικό διαπιστώθηκε ότι υπάρχουν κάποιες παρανομίες στην οικοδομή που υπάρχει εντός του τεμαχίου ΧΧ
  38. Συγκεκριμένα ανεγέρθηκαν παράτυπα (α) καλυμμένος χώρος στάθμευσης διαστάσεων 3Χ3, (β) πέργολα διαστάσεων 3Χ2, (γ) ξύλινη αποθήκη διαστάσεων 5Χ3 περίπου και (δ) μεταλλική αποθήκη διαστάσεων 2Χ2 περίπου. Ερωτηθείσα αν η Εναγόμενη μπορεί να αιτηθεί στην Επαρχιακή Διοίκηση Πάφου για εξασφάλιση καλυπτικής άδειας για τις προαναφερόμενες παράνομες κατασκευές η μάρτυρας απάντησε θετικά αλλά συμπλήρωσε ότι δεν μπορεί να γνωρίζει το αποτέλεσμα μιας τέτοιας αίτησης αφού δεν είναι τεχνικός. Αντεξεταζόμενη η μάρτυρας ανέφερε, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα. Η κατοικία που ανεγέρθηκε στο ακίνητο με αριθμό εγγραφής 0/ΧΧΧ2 κατέχεται από κάποιο ΧΧΧΧ ΧΧΧΧ Piper. Η μάρτυρας δεν γνωρίζει, όμως, αν το πρόσωπο αυτό είναι και ο ιδιοκτήτης της κατοικίας. Επίσης η μάρτυρας δεν γνωρίζει ποιος έκανε τις παράνομες προσθηκομετατροπές. Επειδή, όμως, οι μετατροπές αυτές βρίσκονται εντός του τεμαχίου και εφάπτονται της κατοικίας ακολουθεί ότι τις έκανε ο κάτοχος. Αίτηση για καλυπτική άδεια μπορεί να προωθηθεί από τον ιδιοκτήτη της κατοικίας τον οποίο η μάρτυρας δεν γνωρίζει. Η ΜΕ 5 εργάζεται ως Επαρχιακός Λειτουργός και προϊσταμένη του Τμήματος Πολεοδομίας και Οικήσεως στο Επαρχιακό Γραφείο Πάφου. Σπούδασε τοπογράφος μηχανικός και εργάζεται στο Τμήμα Πολεοδομίας και Οικήσεως από το
  39. Η μάρτυρας είχε στην κατοχή της τον φάκελο ΠΑΦ/6Χ/2ΧΧΧ με ημερομηνία έκδοσης 31.3.
  40. Ο εν λόγω φάκελος αφορά στο αρχικό τεμάχιο με αριθμό εγγραφής 5ΧΧ5, Φ/Σχ ΧΧ/ΧΧ, τεμάχιο ΧΧ6 στο χωριό ΧΧΧΧ από το οποίο εκδόθηκε ο ξεχωριστός τίτλος με αριθμό εγγραφής 0/ΧΧΧ2, Φ/Σχ ΧΧ/ΧΧ, τεμάχιο ΧΧ
  41. Η μάρτυρας κατέθεσε την πολεοδομική άδεια η οποία σημειώθηκε υπό του Δικαστηρίου ως Τεκμήριο
  42. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 20 έγινε διαχωρισμός σε 16 οικόπεδα. Ο αριθμός εγγραφής ΧΧΧ2 αφορά το τεμάχιο 10-
  43. Η άδεια Τεκμήριο 20 δεν προβλέπει για εμβαδό οικοπέδου 442 τετραγωνικών μέτρων. Από το Τεκμήριο 20 φαίνεται ότι υπάρχει σχεδίαση για οικοδομή εντός αυτού του τεμαχίου. Για την οικοδομή αυτή έχει χορηγηθεί πολεοδομική άδεια με τον αριθμό φάκελου ΠΑΦ/08ΧΧ/9Χ και ημερομηνία έκδοσης την 29.12.99 η οποία αφορούσε σε 11 κατοικίες και 1 κολυμβητική δεξαμενή. Με αυτήν την άδεια ουσιαστικά εγκρίθηκε η κατοικία για το τεμάχιο που αφορά στο τεμάχιο 10 και 11 και στην συνέχεια εξασφαλίστηκε η άδεια διαχωρισμού. Η άδεια ΠΑΦ/08ΧΧ/9Χ μετά συνημμένων εγγράφων κατατέθηκε υπό της μάρτυρος και σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
  44. Για την κατοικία εντός του τεμαχίου ΧΧ2 με αριθμό εγγραφής 0/ΧΧΧ2 δεν εκδόθηκε πολεοδομική άδεια άλλη από την ΠΑΦ/08ΧΧ/9Χ. Σε ερώτηση αν μπορεί σύμφωνα με την σχετική Νομοθεσία να γίνει διαχωρισμός της κατοικίας και να εκδοθεί ξεχωριστός τίτλος γι' αυτήν και για το κομμάτι γης που παραμένει η μάρτυρας είπε ότι στην Νομοθεσία δεν προβλέπεται τέτοιος διαχωρισμός. Για να μπορεί να διαχωρισθεί θα πρέπει να ανεγερθεί και δεύτερη κατοικία. Στην προκειμένη, όμως, περίπτωση θα μπορούσε να υποβληθεί αίτηση για οριζόντιο διαχωρισμό στην Έπαρχο Πάφου. Επειδή, όμως, ο διαχωρισμός θα είναι οριζόντιος ο ένας ιδιοκτήτης θα εξαρτάται από τον άλλο. Δηλαδή για να μπορεί να αναπτύξει οτιδήποτε ο ένας ιδιοκτήτης θα πρέπει να εξασφαλίσει την συγκατάθεση και υπογραφή του άλλου ιδιοκτήτη. Οικόπεδο με εμβαδό 442 τετραγωνικά μέτρα δεν θα μπορούσε να «κοπεί» γιατί βάσει των Κανονισμών δυνάμει του Περί Οδών και Οικοδομών Νόμου το ελάχιστο εμβαδό που μπορεί να έχει ένα οικόπεδο είναι 520 τετραγωνικά μέτρα. Η μάρτυρας δεν αντεξετάσθηκε από τον ευπαίδευτο συνήγορο της Υπεράσπισης. Πριν την κατάθεση του έκτου και τελευταίου μάρτυρα των Εναγόντων δηλώθηκε από τους συνηγόρους των διαδίκων ότι το περιεχόμενο του Τεκμηρίου 14 είναι παραδεκτό ως προς την αλήθεια του περιεχομένου του. Ο ΜΕ 6 εργάζεται στο Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Πάφου. Ερωτηθείς βάσει ποιου σχεδίου διαχωρίστηκε το αρχικό τεμάχιο ΧΧ6, με αριθμό εγγραφής 5ΧΧ5, Φ/Σχ ΧΧΧ/ΧΧ στο χωριό ΧΧΧΧ από το οποίο εκδόθηκε ο ξεχωριστός τίτλος με αριθμό εγγραφής 0/ΧΧΧ2, τεμάχιο ΧΧ2 του ίδιου Φύλλου Σχεδίου ο μάρτυρας απάντησε ότι το αρχικό τεμάχιο διαχωρίστηκε με το σχέδιο το οποίο περιλαμβάνεται στην άδεια διαχωρισμού και είναι μέρος της. Ο μάρτυρας κατέθεσε το εν λόγω σχέδιο το οποίο φέρει τίτλο «Επίσημο Κτηματικό Σχέδιο» καθώς και έγγραφο που φέρει τίτλο «Κατάθεση αντιγράφου της συμβάσεως πωλήσεως ακίνητης ιδιοκτησίας σύμφωνα με το άρθρο 2(β)» μετά συνημμένων εγγράφων τα οποία σημειώθηκαν από το Δικαστήριο ως Τεκμήρια 23 και 24 αντίστοιχα. Σύμφωνα με το Τεκμήριο 24 πωλητής είναι η Εναγόμενη και αγοραστές οι ΧΧΧΧ ΧΧΧΧ Piper και ΧΧΧΧ ΧΧΧΧ Chant. Αντικείμενο της πώλησης είναι βίλα με αριθμό 11 στο project ΧΧΧΧ Villas αντί του ποσού των 120.000 λιρών Κύπρου με κοινόχρηστη πισίνα η οποία θα κατασκευάζονταν σε τμήμα γης σύμφωνα με το Παράρτημα Α στο πωλητήριο έγγραφο. Η βίλα βρίσκεται σε μέρος του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 5ΧΧ5, Φ/Σχ ΧΧΧ/ΧΧ, τεμάχιο ΧΧ
  45. Η κατοικία αυτή δεικνύεται με τον αριθμό 11 στο τελευταίο επισυνημμένο σχέδιο στο πωλητήριο έγγραφο και το εμβαδό της πωλούμενης γης (plot area) σύμφωνα με επισυνημμένο σχέδιο είναι 325 τετραγωνικά μέτρα. Το εμβαδό της κατοικίας (total covered area) είναι 94,70 τετραγωνικά μέτρα. Μπορεί να γίνει αίτηση από τους εγγεγραμμένους ιδιοκτήτες, ήτοι την Εναγόμενη, για έκδοση νέας άδειας διαχωρισμού του τεμαχίου ΧΧ2 από την Πολεοδομία και τον Έπαρχο. Η Εναγόμενη δεν προέβη σε διαχωρισμό του τεμαχίου με αριθμό εγγραφής ΧΧΧ
  46. Σε ερώτηση αν μπορούν οι Ενάγοντες από μόνοι τους χωρίς την συνεργασία των Άγγλων ιδιοκτητών και χωρίς άδεια διαχωρισμού να προβούν σε διαχωρισμό μέσω του Κτηματολογίου ο μάρτυρας ανέφερε ότι θα πρέπει να γίνει αίτηση η οποία θα εξετασθεί. Δεν μπορεί, όμως, να γνωρίζει την τύχη αυτής της αίτησης. H MY 1 είναι υπάλληλος της Εναγόμενης και εξουσιοδοτημένη από την τελευταία να προβεί σε γραπτή δήλωση την οποία η μάρτυρας κατέθεσε σύμφωνα με το άρθρο 25 του Περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ. 9, όπως τροποποιήθηκε, ως μέρος της κυρίως εξέτασής της. Η γραπτή δήλωση σημειώθηκε από το Δικαστήριο ως Τεκμήριο
  47. Στο Τεκμήριο 25 αναφέρονται, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα. Δυνάμει γραπτής συμφωνίας ημερομηνίας 1.8.94 - Τεκμήριο 7 - η Εναγόμενη πώλησε στους Ενάγοντες τα οικόπεδα 1 & 2 συνολικού εμβαδού 442 τετραγωνικά μέτρα τα οποία θα διαχωρίζονταν από το τεμάχιο με αριθμό εγγραφής 5ΧΧ5, Φ/Σχ ΧΧΧ/ΧΧ, τεμάχιο ΧΧ6 που βρίσκεται στο χωριό ΧΧΧΧ της επαρχίας Πάφου, έκτασης 1 εκτάριο, 1 δεκάριο και ΧΧΧ τετραγωνικά μέτρα αντί του ποσού των Λ.Κ.12.000,00 σεντ. Στις 14.9.94 η συμφωνία κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο Πάφου για σκοπούς ειδικής εκτέλεσης και έλαβε τον αριθμό Χ/ΠΩΕ/ΧΧ4/ΧΧΧ
  48. Έναντι της πώλησης του επίδικου ακινήτου οι Ενάγοντες πλήρωσαν στην Εναγόμενη το ποσό των Λ.Κ.10.000,00 σεντ. Σύμφωνα με τον όρο 3(β) της συμφωνίας το υπόλοιπο ποσό των Λ.Κ.2.000,00 σεντ θα πληρωνόταν με την έκδοση ξεχωριστού τίτλου από την αρμόδια αρχή. Ήταν ουσιώδης όρος της συμφωνίας ότι το εμβαδό του επίδικου ακινήτου θα ήταν 442 τετραγωνικά μέτρα. Τα οικόπεδα 1 & 2 αποτελούν μέρος του τελικά διαχωρισθέντος οικοπέδου με αριθμό εγγραφής 0/ΧΧΧ2, Φ/Σχ ΧΧ/ΧΧ, τεμάχιο ΧΧ2 εμβαδού 691 τετραγωνικών μέτρων στο χωριό ΧΧΧΧ της επαρχίας Πάφου, από τώρα και στο εξής «το οικόπεδο». Η Εναγόμενη πούλησε σε τρίτα πρόσωπα, από τώρα και στο εξής «οι Άγγλοι ιδιοκτήτες», μέρος του οικοπέδου συνολικού εμβαδού 325 τετραγωνικών μέτρων στο οποίο ανεγέρθηκε κατοικία. Το πωλητήριο των Άγγλων ιδιοκτητών κατατέθηκε στο Κτηματολόγιο Πάφου στις 25.10.05 και έλαβε αριθμό Χ/ΠΩΕ/ΧΧΧ8/ΧΧΧ
  49. Το υπόλοιπο εμβαδό του οικοπέδου, ήτοι 366 τετραγωνικά μέτρα, αναλόγησε στους Ενάγοντες. Ο λόγος που παρέμειναν λιγότερα τετραγωνικά μέτρα οφείλεται στην διαπλάτυνση του δρόμου που επέβαλε η Πολεοδομική Αρχή πριν την έκδοση του τίτλου με αριθμό εγγραφής 0/ΧΧΧ2 και μετά την ανέγερση και πώληση της κατοικίας στους Άγγλους ιδιοκτήτες. Οι Ενάγοντες δεν συμφώνησαν με την τελική έκταση του επίδικου ακινήτου. Η Εναγόμενη δεν κατάφερε να εκδώσει ξεχωριστό τίτλο ιδιοκτησίας για το επίδικο ακίνητο. Τον Ιούνη του 2010 ο πατέρας της Ενάγουσας 2 διαμαρτυρήθηκε προφορικά στον Διευθυντή για τα πιο πάνω. Ακολούθησε ανταλλαγή αλληλογραφίας μεταξύ των δύο και δη των Τεκμηρίων 1-
  50. Έγινε, επίσης, από την μάρτυρα αναφορά και στην επιστολή ημερομηνίας 18.9.12 - Τεκμήριο 11 - με την οποία οι Ενάγοντες κάλεσαν την Εναγόμενη στο Κτηματολόγιο Λευκωσίας να τους μεταβιβάσει το επίδικο ακίνητο στις 19.10.12 και η ώρα 10 το πρωί. Η Εναγόμενη με διπλοσυστημένη επιστολή ημερομηνίας 10.10.12 απάντησε στην επιστολή Τεκμήριο 11 αναφέροντας ότι ήταν πρόθυμη να μεταβιβάσει στους Ενάγοντες τα μερίδια που τους αναλογούσαν στο οικόπεδο. Τελικά δεν έγινε η μεταβίβαση του επίδικου ακινήτου. Κάτι τέτοιο ήταν αδύνατο καθότι δεν υπήρχε ξεχωριστός τίτλος ιδιοκτησίας και το εμβαδό του επίδικου ακινήτου ήταν μικρότερο από το συμφωνημένο κατά 76 τετραγωνικά μέτρα. Μέχρι σήμερα συνεχίζει να υφίσταται η αδυναμία έκδοσης ξεχωριστού τίτλου και συμμόρφωσης με τον όρο για μεταβίβαση 442 τετραγωνικών μέτρων. Σύμφωνα με την Πολεοδομική Αρχή η έκδοση ξεχωριστού τίτλου ιδιοκτησίας είναι αδύνατη εκτός αν ανεγερθεί κατοικία εντός του ακινήτου και αρθούν όλες οι παράνομες επεκτάσεις των Άγγλων ιδιοκτητών. Επίσης θα πρέπει να γίνει αίτηση οριζόντιου διαχωρισμού για την οποία χρειάζεται η συγκατάθεση των Άγγλων ιδιοκτητών. Αντεξεταζόμενη η μάρτυρας ανέφερε, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα. Η μάρτυρας εργάζεται στην Εναγόμενη από τις 7.1.01 και τα γεγονότα που ανέφερε στην γραπτή της δήλωση τα γνωρίζει προσωπικά. Στην προκειμένη περίπτωση το εμβαδό μειώθηκε εξαιτίας της διαπλάτυνσης του δρόμου μετά από απόφαση της Πολεοδομίας ή του Κτηματολογίου. Αυτό είναι κάτι που συνέβηκε και άλλες φορές. Δεν θυμάται, όμως, να στάλθηκε στην Εναγόμενη οτιδήποτε σχετικό γραπτώς. Η Εναγόμενη ενημερώθηκε γι' αυτό προφορικά. Και οι Ενάγοντες ενημερώθηκαν γραπτώς όταν εκδόθηκαν οι τίτλοι ότι τα τετραγωνικά είχαν επηρεαστεί από την διαπλάτυνση του δρόμου. Η πλευρά των Εναγόντων αμφισβήτησε τον ισχυρισμό αυτό της μάρτυρος υποβάλλοντας της ότι δεν είναι αληθής και ότι είναι εκ των υστέρων κατασκεύασμα. Η μάρτυρας δεν δέχθηκε την υποβολή. Η κατοικία πουλήθηκε στους Άγγλους στις 25.10.05 από άλλους ιδιοκτήτες. Οι αρχικοί ιδιοκτήτες ήταν άλλοι. Η πλευρά των Εναγόντων έθεσε την προσοχή της μάρτυρος στο Τεκμήριο 24 που είναι το αγοραπωλητήριο έγγραφο μεταξύ της Εναγόμενης και των Άγγλων. Από το Τεκμήριο 24 προκύπτει ότι οι Άγγλοι αγόρασαν την κατοικία από την Εναγόμενη. Εφιστήθηκε, επίσης, στην προσοχή της μάρτυρος ότι στο Τεκμήριο 3 το οποίο υπογράφεται από τον Διευθυντή αναφέρεται ότι η κατοικία ανεγέρθηκε από τους Άγγλους ιδιοκτήτες. Η μάρτυρας δεν μπορούσε να απαντήσει με βεβαιότητα. Μπορεί, όπως είπε, να πρόκειται και για λάθος διατύπωση στο Τεκμήριο
  51. Σε ερώτηση γιατί η Εναγόμενη δεν παραχώρησε στους Ενάγοντες τα 442 τετραγωνικά μέτρα ως η συμφωνία μεταξύ των διαδίκων και στους Άγγλους ιδιοκτήτες το υπόλοιπο η μάρτυρας απάντησε ότι η κατοικία είχε ήδη ανεγερθεί από την Εναγόμενη πριν από την πώλησή της το
  52. Υποβλήθηκε στην μάρτυρα ότι η Εναγόμενη δεν είχε πρόθεση να παραχωρήσει στους Ενάγοντες τα 442 τετραγωνικά μέτρα ακόμα και πριν την πώληση της κατοικίας στους Άγγλους ιδιοκτήτες και γι' αυτό είναι ένοχη για απάτη και δόλο. Η μάρτυρας αρνήθηκε ότι η Εναγόμενη είναι ένοχη δόλου ή απάτης. Η Εναγόμενη δεν παραχώρησε τα συμφωνηθέντα 442 τετραγωνικά μέτρα στους Ενάγοντες και τα υπόλοιπα 242 τετραγωνικά μέτρα στους Άγγλους ιδιοκτήτες γιατί όταν εκδόθηκαν οι ξεχωριστοί τίτλοι το οικόπεδο στο οποίο ανεγέρθηκε η κατοικία των Άγγλων είχε εμβαδό 325 τετραγωνικά μέτρα. Ό,τι απέμεινε, λοιπόν, ήταν για τους Ενάγοντες. Θέση της πλευράς των Εναγόντων ήταν ότι η έκταση του κάθε οικοπέδου που προέκυψε από τον διαχωρισμό είχε καθορισθεί από τις άδειες και ήταν γνωστή από το 2000 στην Εναγόμενη. Οπότε ο ισχυρισμός της μάρτυρος ότι η μείωση στα τετραγωνικά μετά προέκυψε δεν είναι αληθής. Η μάρτυρας δεν δέχθηκε την υποβολή και αντέτεινε ότι η μείωση των τετραγωνικών προέκυψαν όταν εκδόθηκαν οι ξεχωριστοί τίτλοι. Η κατοικία είχε ανεγερθεί πριν το 2000 που εκδόθηκαν οι τίτλοι. Η μάρτυρας δεν δέχθηκε υποβολή από την πλευρά των Εναγόντων ότι είναι τακτική της Εναγόμενης να συμφωνεί να πουλά τεμάχια συγκεκριμένου εμβαδού και στο τέλος να παραδίδει λιγότερα με την δικαιολογία ότι για την ελάττωση του εμβαδού ευθύνεται η Πολεοδομία. Η μάρτυρας δεν δέχθηκε, επίσης, υποβολή ότι η ελάττωση του εμβαδού δεν οφείλεται στην διαπλάτυνση του δρόμου. Οι παράνομες επεκτάσεις στην κατοικία έγιναν από τους Άγγλους ιδιοκτήτες και όχι από την Εναγόμενη. Η μάρτυρας δεν γνώριζε αν η Εναγόμενη ως ιδιοκτήτρια έκανε οτιδήποτε για να αρθούν οι παράνομες επεκτάσεις. Παρά το ότι οι Άγγλοι δεν είναι οι εγγεγραμμένοι ιδιοκτήτες, εντούτοις, για υποβολή αίτησης οριζόντιου διαχωρισμού απαιτείται η ενυπόγραφη συγκατάθεσή τους γιατί υπάρχει αγοραπωλητήριο κατατεθειμένο στο Κτηματολόγιο. Για να γίνει μεταβίβαση θα πρέπει οι Άγγλοι να άρουν τις παράνομες επεκτάσεις και να συγκατατεθούν σε αίτηση για οριζόντιο διαχωρισμό. Η μάρτυρας αρνήθηκε υποβολή ότι ουδέποτε ήταν διαθέσιμο για τους Ενάγοντες οικόπεδο 442 τετραγωνικών μέτρων και αντέτεινε ότι η μείωση των τετραγωνικών προέκυψε εξαιτίας της διαπλάτυνσης του δρόμου η οποία έγινε πριν την έκδοση των ξεχωριστών τίτλων. Οι μάρτυρες που κάλεσε η πλευρά των Εναγόντων ήταν όλοι θετικοί στην μαρτυρία τους. Ήταν σταθεροί και δεν υπέπεσαν σε αντιφάσεις. Αξιοσημείωτο είναι ότι η πλευρά της Εναγόμενης δεν αμφισβήτησε την μαρτυρία τους αφού η αντεξέταση περιορίσθηκε, αφενός, σε κάποιους από αυτούς, σε ερωτήσεις διευκρινιστικού χαρακτήρα, αφετέρου, σε υποβολές οι οποίες παρέμειναν μετέωρες καθότι δεν τεκμηριώθηκαν από μαρτυρία. Όπως, για παράδειγμα, η υποβολή που τέθηκε στους ΜΕ 1 και ΜΕ 2 ότι το εμβαδό του επίδικου ακίνητου μειώθηκε εξαιτίας διαπλάτυνσης του δρόμου από την Πολεοδομική Αρχή και χωρίς υπαιτιότητα της Εναγόμενης. Η πλευρά της Εναγόμενης δεν κάλεσε την Πολεοδομική Αρχή για να επιβεβαιώσει την πάγια θέση της η οποία έτυχε υποστήριξης μόνο από την μάρτυρα που κάλεσε η ίδια. Επίσης οι ΜΕ 5 και ΜΕ 6 δεν αντεξετάσθηκαν από την Υπεράσπιση. Η μαρτυρία δε των ΜΕ 3-6 προκύπτει μέσα από την ιδιότητά τους. Αυτοί κατέθεσαν ειλικρινώς με γνώμονα την εμπειρία και τις γνώσεις που αποκόμισαν μέσα από την πολύχρονη επαγγελματική τους ενασχόληση στις θέσεις που κατέχουν. Το δε συμπέρασμα της ΜΕ 4 ότι οι παράνομες προσθηκομετατροπές στην υφιστάμενη κατοικία εντός του τεμαχίου 542 έγιναν από τους Άγγλους ιδιοκτήτες, δηλαδή, τους κατόχους της είναι εύλογο και λογικό. Το μόνο που δεν δέχομαι από την μαρτυρία των ΜΕ 1 και ΜΕ 2 είναι ότι η κατοικία των Άγγλων ιδιοκτητών ανεγέρθηκε από τους ίδιους. Σύμφωνα με το πωλητήριο έγγραφο το οποίο υπεγράφη μεταξύ της Εναγόμενης και των Άγγλων ιδιοκτητών - Τεκμήριο 24 - η εν λόγω κατοικία ανεγέρθηκε από την Εναγόμενη και πουλήθηκε στους Άγγλους ιδιοκτήτες. Επομένως η αναφορά του Διευθυντή στο Τεκμήριο 3 από το οποίο ο ΜΕ 1 άντλησε γνώση περί του θέματος ως ισχυρίσθηκε και δη ότι η κατοικία ανεγέρθηκε από τους Άγγλους ιδιοκτήτες δεν αποδίδει την αλήθεια. Η μαρτυρία της ΜΥ 1 είναι, επίσης, αποδεκτή. Ο ισχυρισμός της, όμως, ότι η μείωση του εμβαδού οφείλεται στην Πολεοδομία δεν είναι αποδεκτός ως έκπαγλα αναληθής αφ' ης στιγμής η πλευρά της Εναγόμενης παραδέχθηκε ευθύνη για το μειωμένο εμβαδό και την αδυναμία της Εναγόμενης να μεταβιβάσει τίτλο στα συμφωνηθέντα 442 τετραγωνικά μέτρα και, κατ' επέκταση, ευθύνη για παράβαση σύμβασης. Ορθά λοιπόν ισχυρίσθηκαν οι ΜΕ 1 και 2 στην μαρτυρία τους ότι η μείωση του εμβαδού κατά 76 τετραγωνικά μέτρα, ήτοι από 442 σε 366, οφείλεται στην αποκλειστική υπαιτιότητα της Εναγόμενης. Μη αποδεκτός είναι και ο ισχυρισμός της μάρτυρος ότι η κατοικία πουλήθηκε στους Άγγλους από άλλους ιδιοκτήτες και όχι από την Εναγόμενη. Επί τούτου δεν χρειάζεται να λεχθούν πολλά παρά μόνο ότι το Τεκμήριο 24 διαψεύδει την μάρτυρα αφού σύμφωνα με αυτό η κατοικία πωλήθηκε στους Άγγλους ιδιοκτήτες από την Εναγόμενη η οποία και την ανήγειρε. Τέλος υποδεικνύονται τα ακόλουθα. Στην μάρτυρα υποβλήθηκαν ερωτήσεις και υποβολές προς την κατεύθυνση ότι η αποτυχία της Εναγόμενης να παραχωρήσει στους Ενάγοντες την συμφωνηθείσα έκταση των 442 τετραγωνικών μέτρων είναι προϊόν απάτης και δόλου από πλευράς της Εναγόμενης. Και ότι ούτε λίγο ούτε πολύ αυτό ήταν μια προσχεδιασμένη ενέργεια από μέρους της Εναγόμενης. Για τον λόγο που επεξηγείται κατωτέρω οι ερωτήσεις αυτές από την πλευρά των Εναγόντων ξεφεύγουν των επιτρεπτών ορίων. Κατ' επέκταση και οι απαντήσεις της μάρτυρος δεν θα ληφθούν υπόψη. Για τον ίδιο λόγο και ο ισχυρισμός των ΜΕ 1 και ΜΕ 2 ότι η Εναγόμενη ενήργησε με δόλο, απάτη και ψευδείς παραστάσεις δεν είναι αποδεκτός. Εκτός από τα σημεία της μαρτυρίας που δεν αποδέχθηκα όλη η υπόλοιπη δοθείσα μαρτυρία είναι αποδεκτή και συνθέτει τα ευρήματά μου. Ακολουθεί ότι η Εναγόμενη ενώ συμφώνησε με τους Ενάγοντες να μεταβιβάσει σε αυτούς τίτλο ιδιοκτησίας σε έκταση γης 442 τετραγωνικών μέτρων απέτυχε να το κάνει. Είναι, επομένως, υπόλογη για παράβαση σύμβασης. Κάτι το οποίο είναι παραδεκτό, άλλωστε, από την πλευρά της Εναγόμενης. Άρα το μόνο θέμα που θα πρέπει να απασχολήσει είναι οι αξιούμενες θεραπείες. Σε σχέση με αυτές υποδεικνύονται τα ακόλουθα. Οι Ενάγοντες αξιώνουν, μεταξύ άλλων, διάταγμα ειδικής εκτέλεσης με το οποίο ο Διευθυντής του Κτηματολογίου να διατάζεται να μεταβιβάσει την συμφωνηθείσα έκταση των 442 τετραγωνικών μέτρων. Μόνο που τα 76 τετραγωνικά μέτρα που υπολείπονται ανήκουν στο τεμάχιο το οποίο πωλήθηκε στους Άγγλους ιδιοκτήτες. Ο ΜΕ 1 ανέφερε ενδεικτικά ότι η Εναγόμενη στην πορεία μείωσε μονομερώς το εμβαδό των αγορασθέντων οικοπέδων από 442 τετραγωνικά μέτρα σε 366 τετραγωνικά μέτρα και την διαφορά των 76 τετραγωνικών μέτρων την πούλησε μαζί με άλλα τετραγωνικά μέτρα σε αλλοδαπούς. H κατοικία/έπαυλη ανεγέρθηκε σε εμβαδό οικοπέδου 325 τετραγωνικών μέτρων και το υπόλοιπο εμβαδό που απέμεινε για τους Ενάγοντες ήταν 366 τετραγωνικά μέτρα αντί της έκτασης των 442 τετραγωνικών μέτρων που είχε συμφωνηθεί. Φρονώ πως για τον λόγο αυτό και μόνο η έκδοση διατάγματος ειδικής εκτέλεσης δεν θα ήταν δυνατή καθότι θα επηρέαζε τα δικαιώματα των Άγγλων ιδιοκτητών. Οι κανόνες της φυσικής δικαιοσύνης καθιστούν κατά την κρίση μου τους Άγγλους ιδιοκτήτες αναγκαίους διάδικους. Κάθε πρόσωπο του οποίου τα δικαιώματα προσβάλλονται ή είναι ενδεχόμενο να επηρεαστούν από δικαστική απόφαση έχει δικαίωμα να ακουσθεί και η δυνατότητα αυτή πρέπει να παρέχεται σε κάθε τέτοιο πρόσωπο. Η συνένωση προσώπου ως διαδίκου συναρτάται με τα επίδικα θέματα όπως αυτά προσδιορίζονται στις έγγραφες προτάσεις. Από την Έκθεση Απαίτησης καθίσταται έκδηλο ότι οι Άγγλοι ιδιοκτήτες είναι αναγκαίοι διάδικοι. Στην παράγραφο 16 της Έκθεσης Απαίτησης αναφέρεται ότι η Εναγόμενη μείωσε μονομερώς το εμβαδό των 442 τετραγωνικών μέτρων των αγορασθέντων οικοπέδων καθότι πούλησε σε αλλοδαπούς διπλανό οικόπεδο εντός του οποίου ανεγέρθηκε κατοικία. Η κατοικία ανεγέρθηκε σε εμβαδό οικοπέδου έκτασης 325 τετραγωνικών μέτρων με αποτέλεσμα να απομείνει υπόλοιπο εμβαδού 366 τετραγωνικών μέτρων αντί της συμφωνηθείσας έκτασης των 442 τετραγωνικών μέτρων. Οι Άγγλοι ιδιοκτήτες δεν συμπεριλήφθηκαν, όμως, από τους Ενάγοντες ως εναγόμενοι. Τούτο από μόνο του και ανεξάρτητα από οτιδήποτε άλλο καθιστά την θεραπεία της ειδικής εκτέλεσης δίχως άλλο έκθετη σε απόρριψη. Σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου κατέδειξε ότι η απόρριψη της αγωγής ήταν το αναπόφευκτο σε εκείνες τις υποθέσεις αποτέλεσμα της παράλειψης ενάγοντα να συμπεριλάβει στην αγωγή του τους αναγκαίους διάδικους. Οι πιο κάτω υποθέσεις στις οποίες γίνεται αναφορά παρεμπιπτόντως καταπιάνονται με το θέμα της εχθρικής κατοχής. Στην υπόθεση Σάββας Ιωάννου Τιτσινίδης ν. Μουνιβέρ Ρεσιάτ
(1993)1 ΑΑΔ 429 το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε την αγωγή όχι μόνο επί της ουσίας κατόπιν αξιολόγησης της ενώπιόν του δοθείσας μαρτυρίας, αλλά και εξαιτίας της απουσίας από την ενώπιόν του διαδικασία αναγκαίου διαδίκου. Λέχθηκε από το πρωτόδικο Δικαστήριο και έτυχε της έγκρισης του Ανωτάτου Δικαστηρίου ότι η συνένωση τρίτου προσώπου ήταν αναγκαία καθότι με την αγωγή δεν επιδιώκονταν μόνο η έκδοση διατάγματος για την παρεμπόδιση εισόδου της εφεσίβλητης στο κτήμα αλλά και διαταγή για την έκδοση τίτλου επ' ονόματι του εφεσείοντα. Διαταγή αυτής της φύσης θα μπορούσε να εκδοθεί μόνο στο πλαίσιο αγωγής εναντίον όλων των προσώπων κατά των οποίων είχε ασκηθεί εχθρική κατοχή, ήτοι τόσο της εφεσίβλητης, της οποίας η ιδιοκτησία περιοριζόταν στο 1/7, όσο και του ιδιοκτήτη του οποίου η ιδιοκτησία αφορούσε στα 6/7 και την τιτλοποίηση των οποίων ο εφεσείων αξίωνε επ' ονόματί του πλην όμως δεν συνενώθηκε ως εναγόμενος στην αγωγή. Λέχθηκε από το Ανώτατο Δικαστήριο ότι η παρουσία του προσώπου ή των προσώπων εναντίον των οποίων είχε ασκηθεί εχθρική κατοχή τόσο για το 1/7 όσο και για τα 6/7 ήταν απαραίτητη προϋπόθεση για την τιτλοποίηση του κτήματος στο όνομα του εφεσείοντα. Η αγωγή ήταν, επομένως, εκ προοιμίου καταδικασμένη σε αποτυχία. Στην υπόθεση Δόμνα Νικόλα Χριστοδούλου ν. Αθηναίδος Ιωάννου Χριστοδούλου
(1998)1 ΑΑΔ 579 το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε ότι η αγωγή δεν μπορούσε να προωθηθεί στην απουσία του διαχειριστή της περιουσίας της πρώην εναγόμενης 2. Γι' αυτό και απέρριψε την έφεση χωρίς να την εξετάσει επί της ουσίας. Η διαπίστωση ότι εξέλειπε από την αγωγή αναγκαίος διάδικος καθιστούσε χωρίς νόημα την εξέταση των λόγων ουσίας της έφεσης αφού αυτή δεν θα μπορούσε σε καμία περίπτωση να οδηγήσει σε θετικό για την εφεσείουσα αποτέλεσμα. Συντρέχει επιπρόσθετος και σοβαρός λόγος που διάταγμα ειδικής εκτέλεσης δεν θα ήταν δυνατόν να εκδοθεί στην παρούσα περίπτωση. Ακόμα και δυνάμει του καταργηθέντος Περί Πώλησης Γης (Ειδική Εκτέλεση) Νόμου, Κεφ. 232, το πωλητήριο έγγραφο δεν θα ήταν δεκτικό ειδικής εκτέλεσης. Και αυτό γιατί πρωτίστως κατά τον χρόνο της απόφασης δεν έχει εκδοθεί ξεχωριστός τίτλος ιδιοκτησίας για το επίδικο ακίνητο, ήτοι για τα 442 τετραγωνικά μέτρα. Το Κεφ. 232 επέτρεπε την κατάθεση σύμβασης στο Κτηματολόγιο νοουμένου ότι η διά της αγοραπωλητήριας σύμβασης πωλούμενη ακίνητη ιδιοκτησία είχε ξεχωριστή εγγραφή, ήτοι ξεχωριστό τίτλο ιδιοκτησίας. Επέτρεπε, επίσης, την κατάθεση σύμβασης στο Κτηματολόγιο όταν η πωλούμενη περιουσία αποτελούσε μέρος κάποιας ακίνητης περιουσίας η οποία κατά την ημέρα της πώλησης του μέρους της διέθετε τίτλο ιδιοκτησίας. Όμως με τον τροποποιητικό Νόμο 96/72 δεν μπορούσε να διαταχθεί από το Δικαστήριο ειδική εκτέλεση αγοραπωλητήριας σύμβασης που αφορούσε σε ακίνητο στις περιπτώσεις που κατά την ημέρα έκδοσης απόφασης από το Δικαστήριο το πωλούμενο δεν διέθετε ξεχωριστή εγγραφή, δηλαδή, ξεχωριστό τίτλο ιδιοκτησίας, ή στις περιπτώσεις που το πωλούμενο κατά τον ίδιο χρόνο δεν διέθετε όλες τις απαραίτητες άδειες, εγκρίσεις και πιστοποιητικά για να μπορεί να εκδοθεί ξεχωριστός τίτλος ιδιοκτησίας. Ο τροποποιητικός Νόμος 96/72 επέτρεψε μεν την κατάθεση της σύμβασης πώλησης ακινήτου χωρίς ξεχωριστό τίτλο ιδιοκτησίας με το άρθρο 2(β), ταυτόχρονα, όμως, τροποποίησε το άρθρο 3 με τρόπο ώστε πρακτικά να είναι δυνατή η υλοποίηση από το Κτηματολόγιο του διατάγματος ειδικής εκτέλεσης που εκδίδει το Δικαστήριο με την εξασφάλιση των σχετικών πιστοποιητικών. Συγκεκριμένα η επιφύλαξη του εδαφίου 1 του άρθρου 3 προνοούσε ότι σε περίπτωση που η ακίνητη ιδιοκτησία που πωλούνταν µε την σύµβαση αποτελείτο από τµήµα ακίνητης ιδιοκτησίας του πωλητή για το οποίο δεν υπήρχε ιδιαίτερη εγγραφή η σύµβαση αυτή δεν εδύνατο να εκτελεστεί ειδικά δυνάµει των διατάξεων του Κεφ. 232 προτού ληφθεί η άδεια ή έγκριση που απαιτείτο από Νόµο που κάθε φορά βρισκόταν σε ισχύ για την διενέργεια εγγραφής στο Μητρώο του Επαρχιακού Κτηµατολογικού Γραφείου για την ακίνητη ιδιοκτησία που συµφωνήθηκε να πωληθεί µε την σύµβαση και προσαχθεί η άδεια και το πιστοποιητικό έγκρισης ή αντίγραφα αυτών στο Επαρχιακό Κτηµατολογικό Γραφείο. Με άλλα λόγια καθιερώθηκε η αρχή πως δεν γινόταν μεταβίβαση ακινήτου χωρίς την ύπαρξη ξεχωριστού τίτλου ιδιοκτησίας κατά την μέρα της δήλωσης μεταβίβασης. Παρόμοια πρόνοια συναντούμε και στην νέα Νομοθεσία, ήτοι τον Περί Πώλησης Ακινήτων (Ειδική Εκτέλεση) Νόμο, Ν. 81(Ι)/11, όπως τροποποιήθηκε, οι διατάξεις του οποίου «εφαρμόζονται και σε σχέση με συμβάσεις που συνοµολογήθηκαν πριν από την ηµεροµηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Νόµου και οι οποίες είναι ήδη κατατεθειµένες στο αρµόδιο Επαρχιακό Κτηµατολογικό Γραφείο πριν από την έναρξη της ισχύος αυτού...». Το άρθρο 7
(1)του Νόμου 81(Ι)/11, όπως τροποποιήθηκε, προνοεί ότι παρά τις διατάξεις οποιουδήποτε άλλου νόµου, το Δικαστήριο δύναται µε διάταγµά του να διατάξει την ειδική εκτέλεση της σύµβασης υπό οποιουσδήποτε όρους τούτο κρίνει αναγκαίους. Το εδάφιο
(2)του άρθρου 7 προνοεί ότι το διάταγµα ειδικής εκτέλεσης σύµβασης δύναται να προνοεί και διαταγή λήψης όλων των αναγκαίων µέτρων και διαβηµάτων προς εξασφάλιση των απαιτούµενων από οποιοδήποτε σε ισχύ νόµο πιστοποιητικών, αδειών ή εγκρίσεων για την διενέργεια χωριστής εγγραφής για την επίδικη ακίνητη ιδιοκτησία και ή διορισµού προσώπου άλλου από τον πωλητή για να λάβει τα αναγκαία µέτρα ή να προβεί στα αναγκαία διαβήµατα ή αντικατάστασής του καθώς και διαταγή για τα συνεπαγόµενα έξοδα. Από το πιο πάνω άρθρο προκύπτει ότι και σύμφωνα με τον νέο Νόμο για να δύναται να εκδοθεί διάταγμα ειδικής εκτέλεσης από Δικαστήριο πρέπει είτε να υπάρχει κατά την έκδοση του διατάγματος ξεχωριστός τίτλος ιδιοκτησίας είτε τέτοιος τίτλος να δύναται να εκδοθεί, ήτοι να δύνανται να εκδοθούν τα απαιτούµενα από οποιοδήποτε σε ισχύ Νόµο πιστοποιητικά, άδειες ή εγκρίσεις για την διενέργεια χωριστής εγγραφής για την επίδικη ακίνητη ιδιοκτησία που αποτελεί το αντικείμενο της πώλησης. Αυτό αποβαίνει χρήσιμο, για παράδειγμα, στις περιπτώσεις που αντικείμενο της σύμβασης για την οποία κινήθηκε η αγωγή είναι διαμέρισμα σε πολυκατοικία ή οικόπεδο υπό διαχωρισμό, όπως είναι η κρινόμενη περίπτωση. Μάλιστα αν ο πωλητής αμελεί ή καθυστερεί να κάνει όλα τα αναγκαία διαβήματα για να εξασφαλίσει όλες τις απαιτούμενες άδειες για να εκδοθούν ξεχωριστοί τίτλοι για τις μονάδες της πολυκατοικίας ή τα υπό διαχωρισμό οικόπεδα παρέχεται στο Δικαστήριο εξουσία εκδίδοντας το διάταγμα να διορίσει πρόσωπο άλλο από τον πωλητή για να λάβει τα αναγκαία μέτρα ή να προβεί στα αναγκαία διαβήματα καθώς και διαταγή για τα συνεπαγόμενα έξοδα για να καταστεί δυνατή η έκδοση της χωριστής εγγραφής. Στην προκειμένη περίπτωση δεν υπάρχει ξεχωριστή εγγραφή για την συμφωνηθείσα έκταση που αποτελεί το αντικείμενο του πωλητήριου εγγράφου. Επίσης η έκδοση ξεχωριστής εγγραφής δεν εξαρτάται από την τυπική έκδοση πιστοποιητικών, εγκρίσεων ή αδειών οι οποίες σύμφωνα με μαρτυρία δύνανται να εκδοθούν. Οι ίδιοι δε μάρτυρες των Εναγόντων με την μαρτυρία τους υπέδειξαν με τον πλέον σαφή τρόπο ότι ξεχωριστή εγγραφή δεν μπορεί σήμερα και εχόντων των πραγμάτων να εκδοθεί. Χαρακτηριστικά ο ΜΕ 3 υποστήριξε ότι όπως έχουν τώρα τα πράγματα δεν μπορεί να εκδοθεί ξεχωριστός τίτλος ιδιοκτησίας για το επίδικο ακίνητο που διεκδικούν οι Ενάγοντες. Πρωτίστως γιατί στο μέρος στο οποίο δεν ανεγέρθηκε η κατοικία η έκταση γης θα πρέπει να είναι τουλάχιστον 750 τετραγωνικά μέτρα για να μπορεί να διαχωρισθεί το τεμάχιο ΧΧ2 σε δυο νέα οικόπεδα. Ωστόσο μπορεί να εκδοθούν δυο ξεχωριστοί τίτλοι ιδιοκτησίας νοουμένου ότι (α) γίνει νέα ανάπτυξη στο κενό μέρος του τεμαχίου ΧΧ2, ήτοι νέα κατοικία στο τεμάχιο των Εναγόντων, και (β) αφαιρεθούν οι παράνομες προσθήκες στην κατοικία που βρίσκεται στο τεμάχιο ΧΧ2. Σε μια τέτοια περίπτωση το εν λόγω τεμάχιο θα μπορεί να διαχωρισθεί σε δυο τμήματα νοουμένου ότι, επίσης, στα νέα τμήματα που θα προκύψουν δεν θα παρατηρούνται υπερβάσεις ως προς τον ισχύοντα συντελεστή ανάπτυξης. Αναφορικά με τις παράνομες κατασκευές η ΜΕ 4 υποστήριξε ότι η Εναγόμενη μπορεί να αιτηθεί στην Επαρχιακή Διοίκηση Πάφου για εξασφάλιση καλυπτικής άδειας γι' αυτές πλην όμως δεν μπορεί να γνωρίζει το αποτέλεσμα μιας τέτοιας αίτησης αφού δεν είναι τεχνικός. Η ΜΕ 5 υποστήριξε ότι δεν προβλέπεται στην Νομοθεσία διαχωρισμός της κατοικίας και έκδοση ξεχωριστού τίτλου γι' αυτήν και για το κομμάτι γης που παραμένει. Για να μπορεί να διαχωρισθεί η κατοικία από το υπόλοιπο θα πρέπει να ανεγερθεί δεύτερη κατοικία από τους Ενάγοντες και να γίνει αίτηση στην Επαρχιακή Διοίκηση για οριζόντιο διαχωρισμό. Τέλος ο ΜΕ 6 σε ερώτηση αν μπορούν οι Ενάγοντες από μόνοι τους χωρίς την συνεργασία των Άγγλων ιδιοκτητών και χωρίς άδεια διαχωρισμού να προβούν σε διαχωρισμό μέσω του Κτηματολογίου ο μάρτυρας ανέφερε ότι θα πρέπει να γίνει αίτηση η οποία θα εξετασθεί. Δεν μπορεί, όμως, να γνωρίζει την τύχη αυτής της αίτησης. Θα πρέπει, επίσης, να σημειωθεί ότι όπως με ενάργεια προκύπτει από την μαρτυρία των πιο πάνω μαρτύρων η ξεχωριστή εγγραφή στην οποία αυτοί αναφέρθηκαν δεν αφορά στα 442 τετραγωνικά μέτρα που αποτελούν το αντικείμενο πώλησης, αλλά στο εναπομείναν κομμάτι γης που απέμεινε για τους Ενάγοντες εμβαδού 366 τετραγωνικών μέτρων. Οπότε και οι προτεινόμενες λύσεις να υλοποιηθούν δεν θα επιτευχθεί με αυτές η έκδοση τίτλου στην συμφωνηθείσα έκταση, ήτοι σε αυτήν που αξιώνεται από τους Ενάγοντες, αλλά σε έκταση μικρότερη κατά 76 τετραγωνικά μέτρα. Υπό το φως όλων των πιο πάνω προκύπτει ότι η έκδοση διατάγματος ειδικής εκτέλεσης δεν είναι δυνατή. Κατ' επέκταση οι αξιώσεις υπό παραγράφους (Β) (Γ) και (Δ) του Παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης είναι έκθετες σε απόρριψη. Στην υπόθεση Harry Leonard Flower και Άλλη ν. Φωτεινή Χ΄΄Ιωάννου κ.α.,
(2008)1 ΑΑΔ 770 λέχθηκε με αναφορά στην υπόθεση Markidou v. Killiaris and Another
(1983)1 CLR 392 ότι η σύμβαση πώλησης γης δεν παρέχει δικαίωμα στον αγοραστή να απαιτήσει την εγγραφή του ακινήτου επ' ονόματί του σε περίπτωση διάρρηξης της σύμβασης. Τα δικαιώματα του αγοραστή περιορίζονται στην διεκδίκηση αποζημιώσεων και δεν παρέχεται η δυνατότητα ειδικής εκτέλεσης της σύμβασης με βάση το άρθρο 76 του Περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149, όπως τροποποιήθηκε. Συνάγεται ότι το Δικαστήριο δεν έχει εξουσία να εκδώσει διάταγμα που να διατάσσει τον πωλητή/εναγόμενο να μεταβιβάσει το επίδικο ακίνητο στον αγοραστή/ενάγοντα αφού σύμφωνα με το άρθρο 76
(2)του Κεφ. 149, όπως τροποποιήθηκε, και την Νομολογία επί του θέματος, η οποία είναι αρκούντως διαφωτιστική, δεν παρέχεται η δυνατότητα έκδοσης διατάγματος ειδικής εκτέλεσης με βάση το άρθρο 76
(1)του Κεφ. 149 σε συμβάσεις για πώληση ακίνητης ιδιοκτησίας (Βλ. Eleni Andrea Avgousti v. Niovi Papadamou and Another
(1968)1 CLR 66 και Αγησίλαος Τσιαλής ν. Δώρας Κ. Χατζηανδρέου (Τσιαλή) διανοητικώς ασθενούς μέσω του διαχειριστή της περιουσίας της, συζύγου της Κώστα Χατζηανδρέου). Στην υπόθεση Eleni Andrea Avgousti v. Niovi Papadamou and Another
(1968)1 CLR 66 το πρωτόδικο Δικαστήριο αρνήθηκε ειδική εκτέλεση και επιδίκασε προς όφελος της ενάγουσας/εφεσείουσας αποζημιώσεις. Κατ' έφεση προωθήθηκε η θέση ότι το άρθρο 76 του Περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149, όπως τροποποιήθηκε, τύγχανε εφαρμογής και σε συμβάσεις πώλησης γης παρά την ύπαρξη ρητών προνοιών στο Κεφ. 232 που προνοούν ότι η ειδική εκτέλεση τέτοιων συμβάσεων διέπεται από το εν λόγω Κεφάλαιο. Το Ανώτατο Δικαστήριο ερμηνεύοντας το εδάφιο
(2)του άρθρου 76 αποφάσισε ότι οι πρόνοιες του εν λόγω άρθρου δεν τυγχάνουν εφαρμογής στην ειδική εκτέλεση συμβάσεων για την πώληση γης και ότι το ζήτημα αυτό διέπεται αποκλειστικά από το τότε ισχύον Κεφ. 232. Παρατίθεται αυτούσιο σχετικό απόσπασμα από τις σελίδες 75-76 της απόφασης: «In spite of the not very happy manner in which sub‑section
(2)of section 76 of Cap. 149 has been phrased, we have really no doubt in our minds that what was intended to be conveyed thereby is that the provisions of sub‑section
(1)of section 76, regarding specific performance of contracts in general, shall not "affect", in other words, shall not be applicable to specific performance of contracts for the sale of immovable property, and that this matter should continue to be governed, as before, solely by the provisions of Cap. 232. We cannot see any valid reason for which Cap. 232 should have been allowed to remain on the statute‑book when section 76 of Cap. 149 was enacted, if it was intended to put contracts for the sale of immovable property on the same footing as all other contracts, in so far as specific performance thereof was concerned; we do think that it was not so intended, because of the special considerations which apply to the specific performance of contracts for the sale of immovable property in the context of the land registration system in force in Cyprus, and to which system the provisions of Cap. 232 are correlated in express terms. As at present advised we know of no case in which the view that section 76 of Cap. 149 does not apply to a case of specific performance of a contract for the sale of immovable property was ever doubted, and, on the contrary, in 1959 the then Supreme Court of Cyprus adopted, without question, such view in Iordanou v. Anyftos (24 C.L.R., p. 97). For all the foregoing reasons, we find that the specific performance of the contract between the parties has been rightly refused by the trial Court and that, therefore, this appeal fails and has to be dismissed accordingly .». Υπό το φως των πιο πάνω προκύπτει ότι η έκδοση διατάγματος υπό παράγραφο (Α) του Παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης δεν είναι δυνατή και, επομένως, είναι και αυτή έκθετη σε απόρριψη. Η θεραπεία υπό παράγραφο (Ε) του Παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης δεν είναι θεραπεία αναγνωρισμένη από τον νόμο και το δίκαιο. Για τον λόγο αυτό είναι δίχως άλλο έκθετη σε απόρριψη. Οι Ενάγοντες δικαιούνται σε επιδίκαση αποζημιώσεων, κάτι το οποίο αναγνωρίζει και η πλευρά της Εναγόμενης μέσω της αγόρευσης του ευπαίδευτου συνηγόρου της. Δεν πήραν αυτό που συμφώνησαν να λάβουν, ήτοι τίτλο ιδιοκτησίας σε 442 τετραγωνικά μέτρα. Η υπόθεση Γιαννάκης Δρουσιώτης ν. Θεόδωρου Ιερωνυμίδη
(1990)1 ΑΑΔ 1026 αφορούσε σε αποζημιώσεις για παράβαση συμφωνίας πώλησης 5 οικοπέδων και εξ' αδιαιρέτου μεριδίου του εφεσείοντα - ½ μερίδιο - σε τεμάχιο γης συνιδιόκτητο με τρίτο η οποία είχε συναφθεί το 1967 μεταξύ του εφεσείοντα/εναγόμενου και του εφεσίβλητου/ενάγοντα. Ο εφεσείων εκπλήρωσε εν μέρει την συμφωνία μεταβιβάζοντας κατά το έτος 1975 τα 2 από τα 5 οικόπεδα καθώς και το μερίδιό του στο συνιδιόκτητο κτήμα. Τα υπόλοιπα 3 οικόπεδα δεν μπορούσαν να μεταβιβασθούν διότι ήταν υποθηκευμένα και ο εφεσίβλητος που είχε ήδη πληρώσει το τίμημα πώλησης δεν προτιμούσε να επωμισθεί το χρέος. Το πρωτόδικο Δικαστήριο απέρριψε την αξίωση για ειδική εκτέλεση της συμφωνίας λόγω της απουσίας των προϋποθέσεων που θέτει ο Περί Πωλήσεως Γης (Ειδική Εκτέλεση) Νόμος, Κεφ. 232, όπως τροποποιήθηκε. Επίσης κατέληξε στο εύρημα ότι ο εφεσείων εκδήλωσε οριστική άρνηση μεταβίβασης κατά το έτος
  1. Αφού καθόρισε την αγοραία αξία των 3 οικοπέδων κατά το έτος 1978 πρόσθεσε το τίμημα πώλησης, το οποίο όπως αναγράφονταν στην συμφωνία είχε καταβληθεί σε μετρητά, στην εν λόγω αξία και επιδίκασε το άθροισμα ως αποζημιώσεις. Εν τέλει, δηλαδή, απένειμε στον εφεσίβλητο αποζημιώσεις ίσες με την αξία των 3 οικοπέδων κατά το έτος 1978 πλέον την τιμή αγοράς του όλου αντικειμένου της συμφωνίας. Το Ανώτατο Δικαστήριο αποφάσισε, μεταξύ άλλων, ότι ο καθορισμός των αποζημιώσεων γίνεται κατά τον χρόνο διάρρηξης της συμφωνίας. Όταν, όμως, υπάρχει βάσιμη προσδοκία ότι η σύμβαση θα εκτελεσθεί σε μεταγενέστερο χρόνο ο χρόνος καθορισμού των αποζημιώσεων μετατοπίζεται στον χρόνο οριστικοποίησης της πρόθεσης του συμβαλλόμενου για διάρρηξη της συμφωνίας. Με βάση την πιο πάνω αρχή κρίθηκε ότι ορθά το πρωτόδικο Δικαστήριο καθόρισε τον χρόνο αυτό στο έτος 1978 και όχι στο
  2. Κατά το 1975 η εκτέλεση του υπόλοιπου μέρους της συμφωνίας παρέμεινε σε εκκρεμότητα ενόψει της επιβάρυνσης των 3 οικοπέδων και της απροθυμίας του εφεσίβλητου να αποπληρώσει το χρέος του εφεσείοντα. Κρίθηκε ότι ορθά το πρωτόδικο Δικαστήριο αποδέχτηκε την θέση του εφεσίβλητου ότι ο εφεσείων κατά τον χρόνο εκείνο δεν εκδήλωσε άρνηση αλλά απλώς αδυναμία να εκτελέσει τις υποχρεώσεις του την οποία ο εφεσίβλητος εύλογα έκρινε ως πρόσκαιρη. Η διαπίστωση αυτή καθιστούσε την προσδοκία του εφεσίβλητου για εκπλήρωση των υποχρεώσεων του εφεσείοντα σε μελλοντικό χρόνο δικαιολογημένη. Όμως η προσδοκία αυτή κατέστη μάταιη και, επομένως, αδικαιολόγητη μετά το 1978 όταν πλέον διεφάνη ότι η άρνηση του εφεσείοντα να εκπληρώσει το υπόλοιπο μέρος της συμφωνίας ήταν οριστική. Κατά το 1978 ο εφεσείων είχε εκδηλώσει οριστική άρνηση να εκπληρώσει τις συμβατικές του υποχρεώσεις, γεγονός που είχε γίνει κατανοητό από τον εφεσίβλητο και που οδήγησε, μάλιστα, τον τελευταίο να αποταθεί σε δικηγόρο μέσω του οποίου προειδοποίησε τον εφεσείοντα για την λήψη δικαστικών μέτρων. Κρίθηκε, όμως, ότι το τίμημα αγοράς κακώς προστέθηκε στο ποσό των αποζημιώσεων οπότε και διατάχθηκε η αφαίρεσή του από το επιδικασθέν ποσό. Λέχθηκε ότι η αποκατάσταση του εφεσίβλητου συνεπληρώθη με την παροχή αποζημίωσης ίσης προς την αξία των 3 οικοπέδων κατά το έτος
  3. Το τίμημα αγοράς ήταν το μέσο της απόκτησης του δικαιώματος των αποζημιώσεων. Στην υπόθεση Κώστας Καλησπέρας ν. Δάφνου Δρυάδη κ.α.
(1998)1 ΑΑΔ 867 λέχθηκε ότι το άρθρο 75 του περί Συµβάσεων Νόµου ορίζει ότι πρόσωπο που αποκηρύττει την σύµβαση δικαιούται σε αποζηµίωση για ζηµία την οποία υπέστη λόγω της µη εκπλήρωσής της. Το λογικά προβλεπτό της ζηµίας, όπως διαγράφεται από τη σύµβαση, είναι το µέτρο της αποζηµίωσης. Ο κρίσιµος χρόνος για τον καθορισµό της είναι κατά κανόνα ο χρόνος της διάρρηξης και το επίµετρο η διαφορά µεταξύ της τιµής αγοράς (contract price) και της αξίας του ακινήτου κατά τον χρόνο της διάρρηξης. Λέχθηκε, επίσης, ότι βάσει των γενικών αρχών του δικαίου χρηµατικό ποσό το οποίο καταβάλλεται στον αντισυµβαλλόµενο έναντι ανταλλάγµατος το οποίο δεν παρέχεται είναι ανακτητέο ως χρέος (money had and received). Στην προκειμένη περίπτωση η παράβαση του αγοραπωλητήριου εγγράφου έλαβε χώρα όπως είναι κοινό έδαφος το έτος 2012 ότε και οι Ενάγοντες ζήτησαν από την Εναγόμενη με επιστολή ημερομηνίας 18.9.12 - Τεκμήριο 11 - να παρουσιασθεί στο Κτηματολόγιο με σκοπό την μεταβίβαση επ' ονόματί τους των πωλούμενων οικοπέδων και η Εναγόμενη δεν το έπραξε. Η ζημιά των Εναγόντων αποκρυσταλλώθηκε κατά τον πιο πάνω χρόνο υπό την έννοια ότι κατά τον χρόνο εκείνο υφίσταντο όλα τα στοιχεία για τον καθορισμό της. Η αδυναμία της Εναγόμενης να μεταβιβάσει τίτλο στην συμφωνηθείσα έκταση κατά τον πιο πάνω χρόνο δεν θα μπορούσε να εκληφθεί ως πρόσκαιρη. Τουναντίον ήταν οριστική αφού η Εναγόμενη αδυνατούσε εκ των πραγμάτων να μεταβιβάσει τίτλο ιδιοκτησίας στους Ενάγοντες αφού συν τοις άλλοις το αντικείμενο πώλησης ήταν μέρος οικοπέδου και για τον λόγο αυτό και μόνο δεν θα μπορούσε να εκδοθεί τίτλος ιδιοκτησίας. Σύμφωνα με την έκθεση εκτίμησης - Τεκμήριο 14 - η οποία είναι παραδεχτή ως προς την αλήθεια του περιεχομένου της η αγοραία αξία του ενός τετραγωνικού μέτρου της πωληθείσας περιουσίας κατά το έτος 2012 ήταν Ευρώ 215,00 σεντ και, επομένως, των 442 τετραγωνικών μέτρων Ευρώ 95.030,00 σεντ. Ακολουθώντας το σκεπτικό της Γιαννάκης Δρουσιώτης ν. Θεόδωρου Ιερωνυμίδη
(1990)1 ΑΑΔ 1026 ανωτέρω και των γενικών αρχών του δικαίου οι οποίες διακηρύχθηκαν στην υπόθεση Κώστας Καλησπέρας ν. Δάφνου Δρυάδη κ.α.
(1998)1 ΑΑΔ 867 ανωτέρω η αποκατάσταση των Εναγόντων θα επέλθει με την παροχή αποζημίωσης ίσης προς την αξία των 442 τετραγωνικών μέτρων κατά το έτος 2012. Κάτι που βρίσκει σύμφωνη και την πλευρά της Εναγόμενης αφού η επιδίκαση προς όφελος των Εναγόντων ποσού Ευρώ 95.000,00 σεντ αποτελεί εισήγησή της. Το ποσό των Λ.Κ.10.000,00 σεντ καταβλήθηκε αποκλειστικά για την απόκτηση της ιδιοκτησίας των επίδικων οικοπέδων. Η απουσία ανταλλάγµατος ήταν επομένως πλήρης. Ανάλογα απόλυτη είναι και η υποχρέωση της Εναγόμενης να επιστρέψει το εν λόγω ποσό στους Ενάγοντες για την αποκατάστασή τους. Προτίθεμαι, επομένως, να επιδικάσω προς όφελος των Εναγόντων το ποσό των Ευρώ 95.030,00 σεντ ως αποζημιώσεις για παράβαση σύμβασης. Στην αγόρευση της ευπαίδευτης συνηγόρου των Εναγόντων δεν γίνεται οποιαδήποτε νύξη αναφορικά με την αξίωση για αποζημιώσεις για διαφυγόντα κέρδη. Για τον λόγο αυτό δεν προτίθεμαι να εξετάσω αν αυτή η αξίωση αποδείχθηκε. Κρίνω ότι ένεκα της παντελούς έλλειψης αναφοράς στην θεραπεία αυτή στην αγόρευση της ευπαίδευτης συνηγόρου των Εναγόντων δικαίως μπορεί να λεχθεί ότι η αξίωση αυτή υπό παράγραφο (Ζ) του Παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης εγκαταλείφθηκε. Με την Απάντηση τους οι Ενάγοντες εισάγουν ισχυρισμούς περί δόλου, απάτης και ψευδών παραστάσεων τους οποίους δεν εισήγαγαν με την Έκθεση Απαίτησης τους. Είναι η θέση των Εναγόντων όπως προκύπτει από την αγόρευση της ευπαίδευτης συνηγόρου τους ότι έχουν αποδειχθεί τα αστικά «αδικήματα της απάτης/δόλου/ψευδών παραστάσεων εις βάρος των Εναγόντων». Στην βάση αυτή αξιώνουν την επιδίκαση τιμωρητικών αποζημιώσεων αφού είναι γνωστό στην πλευρά των Εναγόντων, όπως αποκαλύπτεται με την αγόρευση της ευπαίδευτης συνηγόρου τους, ότι δυνατότητα επιδίκασης τιμωρητικών αποζημιώσεων παρέχεται μόνο σε περιπτώσεις αστικών αδικημάτων και όχι σε περιπτώσεις παράβασης σύμβασης (Βλ. Γιαννάκη Ερωτοκρίτου ν. Ειρήναρχου Θεοδώρου κ.α.
(1997)1 ΑΑΔ 1800). Στην υπόθεση Αντώνης Σαλαχώρης ν. Αργυρούλα Παναγιωτίδου
(2016)1 ΑΑΔ 664 λέχθηκε ότι ο ενάγων οφείλει να εγείρει όλα τα θέματα που στηρίζουν την αξίωσή του με την Έκθεση Απαίτησης καθότι η Απάντηση δεν μπορεί να θεωρηθεί υποκατάστατο μιας ορθής και εξ αρχής δικογραφημένης απαίτησης. Στην πιο πάνω υπόθεση το Ανώτατο Δικαστήριο έψεξε το πρωτόδικο Δικαστήριο που επέτρεψε να δοθεί μαρτυρία στην βάση της Απάντησης με την οποία ο ενάγων προώθησε θέσεις τις οποίες δεν είχε προωθήσει με την Έκθεση Απαίτησης. Οι θέσεις αυτές όφειλαν να αγνοηθούν από το Δικαστήριο. Στην προκειμένη περίπτωση με την Απάντηση εγείρονται βάσεις αγωγής οι οποίες δεν ηγέρθηκαν με την Έκθεση Απαίτησης, πράγμα ανεπίτρεπτο ως από την πιο πάνω Νομολογία προκύπτει. Ακολουθεί στην γραμμή των πιο πάνω ότι οι ισχυρισμοί των Εναγόντων που για πρώτη φορά εγείρονται με την Απάντηση, ήτοι οι ισχυρισμοί περί δόλου, απάτης και ψευδών παραστάσεων, θα πρέπει να αγνοηθούν. Κατ' επέκταση και η μαρτυρία που δόθηκε αναφορικά με τα πιο πάνω θέματα τα οποία εν τέλει δεν θα πρέπει να θεωρηθούν επίδικα θα πρέπει και αυτή να αγνοηθεί. Είναι δε γι' αυτό τον λόγο που η μαρτυρία της ΜΥ 1 και των ΜΕ 1 και ΜΕ 2 που άπτεται των πιο πάνω θεμάτων αγνοήθηκε και δεν λήφθηκε υπόψη. Η αξίωση για την επιδίκαση τιμωρητικών αποζημιώσεων υπό παράγραφο (Η) του Παρακλητικού της Έκθεσης Απαίτησης είναι, επομένως, εκ προοιμίου έκθετη σε απόρριψη. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της Εναγόμενης εισηγήθηκε στην γραπτή του αγόρευση ότι «η καταβολή αποζημιώσεων πρέπει να προϋποθέτει την απόσυρση του πωλητηρίου εγγράφου από το Κτηματολογικό Γραφείο Πάφου». Διαφωνώ με την θέση αυτή. Το άρθρο 5
(6)του Περί Πώλησης Ακινήτων (Ειδική Εκτέλεση) Νόμου, Ν. 81(Ι)/11, όπως τροποποιήθηκε, προνοεί τα ακόλουθα: «Σε περίπτωση, κατά την οποία το Δικαστήριο δεν εκδίδει το αιτούµενο διάταγµα ειδικής εκτέλεσης σύµβασης σύµφωνα µε τις διατάξεις του άρθρου 7, αλλά αντί αυτού επιδικάζει αποζηµιώσεις υπέρ του αγοραστή, νοουµένου ότι ο αγοραστής έχει εκπληρώσει τις υποχρεώσεις του που απορρέουν από τη σύµβαση, το εµπράγµατο βάρος που δηµιουργείται µε την κατάθεση της σύµβασης σύµφωνα µε τις διατάξεις του παρόντος Νόµου επενεργεί ως υποθήκη, από την ηµεροµηνία κατάθεσης της σύµβασης, σύµφωνα µε τις διατάξεις του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόµου, προς όφελος του αγοραστή για το ποσό των αποζηµιώσεων που αναφέρεται στην απόφαση του Δικαστηρίου». Υπό το φως των προνοιών του πιο πάνω εδαφίου η εισήγηση της Υπεράσπισης κρίνεται ανεδαφική. Όχι μόνο δεν θα πρέπει να αποσυρθεί το πωλητήριο έγγραφο από το Κτηματολόγιο αλλά αυτό ενόσω βρίσκεται κατατεθειμένο στο Κτηματολόγιο θα επενεργεί ως υποθήκη και, επομένως, ως εξασφάλιση προς όφελος των Εναγόντων για την πληρωμή των αποζημιώσεων που θα επιδικασθούν προς όφελός τους με την παρούσα απόφαση. Οι Ενάγοντες έχουν εκπληρώσει τις υποχρεώσεις τους που απορρέουν από το πωλητήριο έγγραφο. Κατέβαλαν το ποσό των Λ.Κ.10.000,00 σεντ πριν την κατάρτιση και υπογραφή του πωλητηρίου εγγράφου ως αυτό προνοούσε. Η μη πληρωμή του υπόλοιπου του τιμήματος, ήτοι του ποσού των Λ.Κ.2.000,00 σεντ, δεν οφείλεται σε παράβαση του επίδικης σύμβασης από μέρους των Εναγόντων. Το εν λόγω ποσό όφειλε σύμφωνα με το πωλητήριο έγγραφο να καταβληθεί «άμα τη εκδόσει του ξεχωριστού τίτλου για το κάθε οικόπεδο» από την αρμόδια Αρχή. Η έκδοση του τίτλου αυτού δεν κατέστη δυνατή από υπαιτιότητα της Εναγόμενης. Η πλευρά των Εναγόντων μέσω της αγόρευσης της ευπαίδευτης συνηγόρου τους δήλωσε ότι ενόψει του ότι η απαίτηση και η ανταπαίτηση εκδικάσθηκαν μαζί δεν ζητάει έξοδα για την ανταπαίτηση. Επομένως δεν θα εκδοθεί διαταγή για έξοδα για την ανταπαίτηση. Όλες δε οι προηγούμενες διαταγές για έξοδα αναφορικά με την ανταπαίτηση θα ακυρωθούν. Συνακόλουθα εκδίδεται απόφαση υπέρ των Εναγόντων και εναντίον της Εναγόμενης για το ποσό των Ευρώ 95.030,00 σεντ πλέον νόμιμο τόκο πλέον δικηγορικά έξοδα όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή στην σχετική κλίμακα (Ευρώ 50.000 - Ευρώ 100.000) και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η ανταπαίτηση απορρίπτεται. Δεν εκδίδεται διαταγή για έξοδα αναφορικά με την ανταπαίτηση. Όλες οι προηγούμενες διαταγές για έξοδα αναφορικά με την ανταπαίτηση ακυρώνονται. (Υπ.) ............ Π. Μιχαηλίδης, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.