MICHAEL SPYROU MARKET LTD κ.α. ν. ASTROBANK PUBLIC COMPANY LIMITED, Αρ. Αίτησης-Έφεσης: 231/2023, 23/10/2023

(2)του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμου 9/1965 όπως τροποποιήθηκε και η οποία αποτελεί μια από τις Ειδοποιήσεις που εκδίδεται και επιδίδεται στα πλαίσια της διαδικασίας πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή (Μέρος VIA του N.9/65). Σημειώνεται αρχικά ότι οι Εφεσείοντες - Αιτητές οι οποίοι καταχώρησαν την Αίτηση/Έφεση τους στις 13/9/2023 καταχώρησαν αυτή όχι δυνάμει των Νέων Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας αλλά δυνάμει του τύπου και της διαδικασίας που εφαρμοζόταν και ίσχυε πριν την εφαρμογή τους (1/9/2023). Και οι δύο ενιστάμενοι προβάλλουν με τις Ενστάσεις τους (Έντυπο αρ.9:Ενσταση στην Απαίτηση του Μέρους 8 - Μέρος 8 Κανονισμός 7

(1)των Νέων Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας) ως λόγο ένστασης ότι: «Η Έφεση δεν μπορεί να προχωρήσει και/ή να προωθείται καθ΄ ότι καταχωρήθηκε μεταγενέστερα της 1/9/23 ημερομηνία κατά την οποία τέθηκαν σε ισχύ οι νέοι Κανονισμοί Πολιτικής Δικονομίας και δεν καταχωρήθηκε με τον σωστό τύπο που προνοείται από αυτούς..». Είναι η θέση της Εφεσίβλητης - Καθ΄ης η αίτηση ότι μετά την κατάργηση του Άρθρου 44ΙΓ του Νόμου 9/65 με τον Νόμο 87

(1)/2018 δεν υπήρξε οποιαδήποτε συγκεκριμένη ρύθμιση που να αφορά αυτή την πτυχή, παρόλο που ο ενυπόθηκος οφειλέτης διατηρεί το δικαίωμα να αιτείται παραμερισμό της Ειδοποίησης «ΙΑ» με αποτέλεσμα να παραμένει κενό. Όπως αναφέρει στην αγόρευση του ο ευπαίδευτος συνήγορος της Εφεσίβλητης: «Η κατάργηση της πρόνοιας που καθόριζε τον τρόπο άσκησης του δικαιώματος του ενυπόθηκου οφειλέτη να αντιταχθεί στον πλειστηριασμό, χωρίς να προβλεφθεί εναλλακτική διαδικασία, πρόδηλα άφηνε κενό. Δηλαδή, από το 2018 παρέχεται μεν δικαίωμα πρόσβασης στο δικαστήριο, αλλά με αδιευκρίνιστο τρόπο. Τούτο διότι, ενώ εξειδικεύεται στο Μέρος VIA ότι καταχωρίζεται «. έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο .» (άρθρο 44Γ

(3)), ο δε τύπος έφεσης προσφέρεται για άλλες περιπτώσεις, ήτοι έφεση κατά διαταγής, ειδοποίησης ή απόφασης του Διευθυντή με βάση τους Κανονισμούς Ακίνητης Ιδιοκτησίας του 1956, επί του προκειμένου δεν διευκρινίζεται πλέον ο Τύπος.» Προχωρώντας επί του θέματος αναφέρει, ότι «Δεδομένου ότι, καθώς εξηγήσαμε ότι από το 2018 η διαδικασία παρέμεινε χωρίς καθορισμένο Τύπο, εφαρμογή δεν μπορεί παρά να έχει μόνο το Μέρος 8 των νέων Κανονισμών.». Υπό τις περιστάσεις, όπως εξηγούν στην γραπτή τους αγόρευση οι συνήγοροι τη Εφεσίβλητης, η διαδικασία που ακολούθησαν οι Εφεσείοντες δεν μπορεί να ενεργοποιήσει την δικαιοδοσία του Δικαστηρίου. Από την πλευρά των Εφεσειόντων - Αιτητών το όλο ζήτημα αντιμετωπίζεται με την ακόλουθη επιχειρηματολογία: «Το ουσιαστικό ερώτημα που θα πρέπει να απαντηθεί στην προκείμενη περίπτωση είναι εάν οι Κανονισμοί Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας του 1956 εξακολουθούν να εφαρμόζονται για τις Εφέσεις δυνάμει του ΜΕΡΟΥΣ VIA του Ν.9/65 μετά την 01/09/2023. Εάν η απάντηση στο πιο πάνω ερώτημα είναι θετική, ήτοι ότι εξακολουθούν να εφαρμόζονται οι Περί Ακίνητης Κανονισμοί του 1956, τότε δυνάμει του Μέρους 8

(4)αλλά και του Μέρους 60.1

(3)των Νέων Διαδικαστικών Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας υπάρχει διακριτή ή/και ειδική διαδικασία για τον Τύπο ή/και την διαδικασία γενικά των Αιτήσεων-Εφέσεων ο οποίος βρίσκεται στον Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας Κανονισμό 5

(1)και ως εκ τούτου δεν εφαρμόζεται στις Αιτήσεις-Εφέσεις που αφορούν τον παραμερισμό Ειδοποιήσεων Τύπου ΙΑ το Μέρος 8 ή/και γενικά οι Νέοι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας. ................ Το Άρθρο 51 του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Ν.9/65 προβλέπει τα ακόλουθα: ............ Το Άρθρο 44Γ

(3)του ΜΕΡΟΥΣ VIA του Ν.9/65 ρητώς αναφέρεται σε καταχώρηση ΕΦΕΣΗΣ για παραμερισμό της Ειδοποίησης Τύπου ΙΑ. Τέτοια έννοια και φράση συναντάται στο Ν.9/65 εκ νέου στο Άρθρο 51 (αυτούσιο ανωτέρω) το οποίο ρητώς διαλαμβάνει ότι παν πρόσωπο του οποίου τα συμφέρονται του παραβλάπτονται από οποιαδήποτε διαταγή, γνωστοποίηση ή απόφασης του Διευθυντού δυνάμει του Ν.9/65 (το ΜΕΡΟΣ VIA βρίσκεται στο Ν.9/65) δύναται να καταχωρήσει ΈΦΕΣΗ στο Επαρχιακό Δικαστήριο και οι διατάξεις των Άρθρων 80 και 81 του Κεφ. 224 αλλά και οι Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμησης) Κανονισμοί θα τυγχάνουν εφαρμογής επί της τοιαύτης εφέσεως ως και επί εφέσεως ασκηθείσης δυνάμει των διατάξεων του ειρημένου Νόμου. Ο Νομοθέτης στο άρθρο 51 του Ν.9/65 προέβλεπε ότι επί των εφέσεων εναντίον οποιασδήποτε διαταγής, γνωστοποίησης ή απόφασης του Διευθυντή θα εφαρμόζονται κατ΄ αναλογία τα Άρθρα 80 και 81 του Κεφ. 224 αλλά και οι Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας Κανονισμοί. Στην συνέχεια του πιο πάνω άρθρου ο Νομοθέτης εν τη σοφία του προέβλεψε επίσης ότι οι πιο πάνω διατάξεις θα εφαρμόζονται επίσης «και επί εφέσεως ασκηθείσης δυνάμει των διατάξεων του ειρημένου Νόμου» , ήτοι θα εφαρμόζονται όχι μόνο εναντίον διαταγών, γνωστοποιήσεων ή αποφάσεων του Διευθυντή αλλά και σε οποιαδήποτε έφεση ασκηθείσας δυνάμει των διατάξεων του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου του 1965. Η φράση «ειρημένου Νόμου» που εντοπίζεται στο πιο πάνω άρθρο δεν μπορεί να εννοεί το Κεφ. 224, καθότι εκεί (στον Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας Νόμο Κεφ. 224) υφίστανται ήδη οι διατάξεις των Άρθρων 80 και 81 και συνεπώς θα ήτο πλεονασμός εάν ο «ειρημένος Νόμος» που αναφέρεται στο Άρθρο 51 του Ν.9/65 να αφορούσε τις Εφέσεις οι οποίες καταχωρούνταν δυνάμει του Κεφ. 224. Είναι καλά γνωστές οι αρχές σχετικά με την ερμηνεία νομοθετικών διατάξεων. ........ Ως εκ των ανωτέρω η αναφορά του Νομοθέτη στο Άρθρο 51 του Ν.9/65 σε Εφέσεις βάση του ειρημένου Νόμου αναφέρεται στις Εφέσεις που καταχωρούνται βάση του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/65 και ΟΧΙ βάση του Κεφ. 224 διότι κάτι τέτοιο θα ήτο πλεονασμός εφόσον τα Άρθρα 80 και 81 ήδη υφίστανται σχετικά με τις Εφέσεις που καταχωρούνται σε σχέση με θέματα που άπτονται του Κεφ. 224. Ο Κανονισμός 5

(1)στους Περί Ακίνητου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς ρητώς προνοεί ότι σχετικά με διαδικασίες εναντίον τέτοιων διαταγών, ειδοποιήσεων ή αποφάσεως, θα έπρεπε να καταχωρείτο «Έφεση» βάση του Τύπου 2 του Παραρτήματος. Ο Τύπος 2 είναι στην ουσία ο τύπος που χρησιμοποιείται από το έτος 2014 για την καταχώρηση και προώθηση διαδικασιών Αιτήσεων-Εφέσεων εναντίον των Ειδοποιήσεων που εκδίδονταν δυνάμει του ΜΕΡΟΥΣ VIA του Ν.9/65. Ο Κανονισμός 5

(1)προβλέπει τα εξής: .............. Συνοψίζοντας, στις Εφέσεις δυνάμει του ΜΕΡΟΥΣ VIA του Ν.9/65 εξακολουθούν να εφαρμόζονται οι Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας Κανονισμοί, στην έκταση που αυτοί προβλέπουν διακριτή ή/και ειδική ρύθμιση για ζήτημα ή διαδικασία. Ο Τύπος της Αίτηση-Έφεσης προβλέπεται ρητώς από τον Κανονισμό 5

(1)των Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας Κανονισμών και ως εκ τούτου δυνάμει του Μέρους 8

(4)και του Μέρους 60.1

(3)των Νέων Θεσμών του 2023, οι Περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας Κανονισμοί περιγράφουν διακριτή διαδικασία σχετικά με τις Αιτήσεις-Εφέσεις. ...........». Τέλος, εισηγούνται οι συνήγοροι των Εφεσειόντων ότι στην περίπτωση που το Δικαστήριο καταλήξει ότι υπήρξε η παρατυπία που εισηγείται η Εφεσίβλητη αλλά και το Ενδιαφερόμενο Μέρος, κατ΄ επίκληση συγκεκριμένων προνοιών των Νέων Διαδικαστικών Θεσμών (Κανονισμός 3.8, Μέρος 3), δύναται το Δικαστήριο να παράσχει την θεραπεία της άρσης της παρατυπίας και να προχωρήσει με την ουσία του αιτήματος. Η τελευταία πιο πάνω εισήγηση θα εξεταστεί στην περίπτωση που αποφασίσω ότι πράγματι υπήρξε λανθασμένη προώθηση της παρούσας διαδικασίας με τον τρόπο που αυτή έχει προωθηθεί. Θεωρώ άκρως βοηθητικά όλα όσα έχουν θέσει με επάρκεια οι ευπαίδευτοι συνήγοροι ενώπιον του Δικαστηρίου για το πιο πάνω ζήτημα τα οποία προσφέρουν επαρκές πεδίο προβληματισμού και για το Δικαστήριο αφού ζητήματα που αφορούν την εφαρμογή και την εμβέλεια των Νέων Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας αποτελούν και για το ίδιο το Δικαστήριο πρωτόγνωρα ζητήματα. Το άρθρο 44ΙΓ του Ν.9/1965 το οποίο καταργήθηκε με τον Νόμο 87

(1)/2018 προέβλεπε τα εξής: «Αναφορικά με την άσκηση των δικαιωμάτων και των υποχρεώσεων του ενυπόθηκου δανειστή, σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Μέρους, ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, του οποίου τα έννομα συμφέροντα παραβλάπτονται από οποιαδήποτε ειδοποίηση ή πράξη στα πλαίσια του παρόντος Μέρους, δύναται εντός χρονικής περιόδου που δεν υπερβαίνει τις τριάντα

(30)ημέρες από την ημερομηνία που το πρόσωπο γνώριζε ή όφειλε να γνωρίζει τέτοια ειδοποίηση ή πράξη να καταχωρήσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο: Νοείται ότι, οι διατάξεις των άρθρων 80 και 81 του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου εφαρμόζεται, κατ΄αναλογίαν και όπου στα πιο πάνω άρθρο αναφέρεται η λέξη «Διευθυντής», για σκοπούς εφαρμογής των ανωτέρω διατάξεων, αυτή αντικαθίσταται με τις λέξη «ενυπόθηκος δανειστής». Η κατάργηση του Άρθρου 44ΙΓ επέφερε ουσιαστική αλλαγή καθότι με την κατάργηση του δεν μπορεί πλέον να προσβληθεί «οποιαδήποτε ειδοποίηση ή πράξη στα πλαίσια του παρόντος Μέρους» με το ένδικο μέσο της Έφεσης. Παραμένει υπό τις περιστάσεις, αναφορικά με τις Ειδοποιήσεις που το Μέρος VIA του Νόμου 9/1965 προβλέπει, η ευχέρεια προσβολής με Έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» για τους περιορισμένους λόγους που αναφέρονται στο Άρθρο 44Γ

(3), επίσης με το ίδιο ένδικο μέσο, προσβάλλεται και η Ειδοποίηση αναφορικά με την προτεινόμενη διάθεση του προϊόντος της πώλησης που προβλέπεται στο Άρθρο 44I

(3)και ενδεχομένως όπου αλλού ρητά αναφέρεται στον Νόμο ότι δύναται η προσβολή με τέτοιο μέσο συγκεκριμένης Ειδοποίησης ή πράξης. Το Άρθρο 51 του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/1965 με τον τίτλο «Εφέσεις» προβλέπει τα ακόλουθα: «51.-

(1)Παν πρόσωπον ούτινος τα νόμιμα συμφέροντα παραβλάπτονται εξ οιασδήποτε διαταγής, γνωστοποιήσεως ή αποφάσεως του Διευθυντού δυνάμει του παρόντος Νόμου, δύναται εντός τριάκοντα ημερών από της κοινοποιήσεως εις αυτόν των άνω να υποβάλη έφεσιν τω Επαρχιακώ Δικαστηρίω (επί τούτω αι διατάξεις των άρθρων 80 και 81 του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμησις) Νόμου και των περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμησις) Κανονισμών θα τυγχάνωσι, τηρουμένων των αναλογιών, εφαρμογής επί της τοιαύτης εφέσεως ως και επί εφέσεως ασκηθείσης δυνάμει των διατάξεων του ειρημένου Νόμου. Νοείται ότι το Ανώτατον Δικαστήριον δύναται να εκδώση Κανονισμούς δι' οιονδήποτε ζήτημα ή διαδικασίαν αγομένην ενώπιον οιουδήποτε δικαστηρίου δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου. ................................». (ο τονισμός και η υπογράμμιση είναι του Δικαστηρίου) Το υπό αναφορά Άρθρο προβλέπει, το μέσο, την προθεσμία και την διαδικασία που ακολουθείται για την προσβολή «οιασδήποτε διαταγής, γνωστοποιήσεως ή αποφάσεως του Διευθυντού δυνάμει του παρόντος νόμου..». Το μέσο διευκρινίζεται ότι αποτελεί η Έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο, ως προθεσμία δίδεται το χρονικό διάστημα των 30 ημερών από της κοινοποιήσεως της διαταγής, γνωστοποιήσεως ή αποφάσεως του Διευθυντού που εκδίδεται δυνάμει του παρόντος νόμου (9/1965) και ως ακολουθητέα διαδικασία καθορίζεται κατά αναλογία αυτή που προβλέπεται με τα άρθρα 80 και 81 του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμησις) Νόμου Κεφ. 224 και των περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμησις) Κανονισμών. Η αναφορά, κατά την άποψη μου, η οποία συμφωνεί με αυτή των συνηγόρων της Εφεσίβλητης, στο πιο πάνω άρθρο «ως και επί εφέσεως ασκηθείσης δυνάμει των διατάξεων του ειρημένου Νόμου» περιλαμβάνει και ενσωματώνει όλες τις περιπτώσεις που από τον Νόμο 9/1965 προβλέπεται η άσκηση του ένδικου μέσου της Έφεσης πέραν από αυτές που αναφέρονται σε διαταγές, γνωστοποιήσεις ή αποφάσεις του Διευθυντού. Κατ΄ επέκταση, είναι η άποψη μου, ότι το Άρθρο 51 του Νόμου 9/1965 καλύπτει κάθε περίπτωση που στον Νόμο προβλέπεται το ένδικο μέσο της Έφεσης, συνεπώς και το Μέρος VIA του Νόμου στο οποίο προβλέπεται από το Άρθρο 44Ι

(3)η άσκηση Έφεσης για παραμερισμό της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» όπως είναι η περίπτωση μας. Συνεπακόλουθα οι διατάξεις των Άρθρων 80 και 81 του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμησις) Νόμου και των περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμησις) Κανονισμών, τηρουμένων των αναλογιών τυγχάνουν εφαρμογής σε Έφεση που καταχωρείται για παραμερισμό της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» και κατ΄ επέκταση δεν τυγχάνει εφαρμογής η διαδικασία που προβλέπεται στο Μέρος 8 των Νέων Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας αφού όπως αναφέρεται στο άρθρο

(7)του Μέρους 8: «Η παράγραφος

(2)δεν εφαρμόζεται αν κανονισμός προνοεί ότι δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί η διαδικασία του Μέρους 8 σε σχέση με τον τύπο της εν λόγω απαίτησης». Με αυτή την λογική και επεξήγηση καταλήγω ότι ορθά οι Εφεσείοντες καταχώρησαν την υπό κρίση Αίτηση/Έφεση με τον τρόπο που την καταχώρησαν κατ΄ εφαρμογή των Κανονισμών που αναφέρονται πιο πάνω και καλύπτονται από τις πρόνοιες του Άρθρου 51 του Νόμου 9/1965. Αυτό όμως που αναδύεται μέσα από τα πιο πάνω αλλά και προκύπτει ως δεδομένο πλέον στρέφεται στις Ενστάσεις (Έντυπο αρ.9: Ένσταση στην Απαίτηση του Μέρους 8 Μέρος 8 Κανονισμός 7

(1)) που καταχώρησαν η Εφεσίβλητη και το Ενδιαφερόμενο μέρος, οι οποίες έχουν καταχωρηθεί δυνάμει των Νέων Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας και οι οποίες σύμφωνα με το πιο πάνω σκεπτικό καθίστανται αυτόματα παράτυπες. Αφού έχω ήδη αποφασίσει ότι οι Νέοι Κανονισμοί Πολιτικής Δικονομίας δεν τυγχάνουν εφαρμογής στην παρούσα διαδικασία σημαίνει παράλληλα πως το κατά πόσο δύναται να παρασχεθεί θεραπεία για την άρση της παρατυπίας σε σχέση με τις ενστάσεις, δεν μπορεί να εξεταστεί κατ΄ εφαρμογή του Κανονισμού 3.8 του Μέρους 3 (Γενική Εξουσία του Δικαστηρίου για διόρθωση θεμάτων όταν υπήρξε διαδικαστικό σφάλμα) των Νέων Κανονισμών Πολιτικής Δικονομίας αλλά κατ΄ εφαρμογή της Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Σχετική υπόθεση ως προς την μη συμμόρφωση με τους Διαδικαστικούς Κανονισμούς είναι η υπόθεση Karl Heinz Wunderlich v. Ευθύβουλου Παναγιώτου,

(1999)1 Α.Α.Δ. 366, στην οποία λέχθηκαν τα εξής: «Οποιαδήποτε μη συμμόρφωση με τους Κανονισμούς θεωρείται ως παρατυπία η οποία μπορεί να θεραπευτεί με τον τρόπο και τη διαδικασία που προβλέπεται από τη νέα Δ.64. Έτσι μετά τη θέσπιση της νέας Δ.64 παρέχεται διακριτική ευχέρεια διάσωσης στην κατάλληλη περίπτωση δικονομικών μέτρων, τα οποία πριν την τροποποίηση εθεωρούντο άκυρα (βλ. Γιάννη ν. Αναπληρωτή Εφόρου Μηχανοκίνητων Οχημάτων κ.α

(1995)3 ΑΑΔ σελ. 334, Δημοκρατία ν. Lion Ins.Agency Ltd

(1995)3 AAΔ σελ. 338, 340 και Panayiotis Georgiou (Catering Ltd) κ.α ν. Δημοκρατίας, Α.Ε. 1516/19.7.96- απόφαση της Ολομέλειας) Ωστόσο πρέπει να υπομνησθεί πως η εξουσία που δίδεται στο Δικαστήριο από τη νέα Δ.64 είναι εξουσία για θεραπεία των παρατυπιών που αποτελούνται από παράλειψη συμμόρφωσης με τους θεσμούς. Το Δικαστήριο δεν έχει εξουσία να θεραπεύσει θεμελιώδεις παραλείψεις». Ο σκοπός της Δ.64 είναι η κατάργηση της διάκρισης μεταξύ μη συμμόρφωσης με διαδικαστικούς θεσμούς, η οποία καθιστά την διαδικασία άκυρη και μη συμμόρφωση η οποία απλώς καθιστά την διαδικασία παράτυπη (βλ. Supreme Court Practice 1999 σελ.10). Η Δ.64 έχει ερμηνευτεί σε σωρεία αποφάσεων (Βλ. Θαλλασινός v. Δημοκρατίας

(1995)3 Α.Δ.Δ. σελ 255, Λοίζου v. Χαραλάμπους & Άλλου

(1996)1 Α.Α.Δ. 167). Στην Θαλλασινός ν. Δημοκρατίας (πιο πάνω) κρίθηκε ότι με την νέα Δ.64 καταργείται η διάκριση μεταξύ άκυρου και αντικανονικού δικονομικού μέτρου. Εξισώνεται κάθε μορφή παρέκκλισης από τους Θεσμούς με αντικανότητα δυνάμενη να θεραπευτεί . Στην ίδια υπόθεση Κarl Heinz (ανωτέρω) σελ.377, γίνεται αναφορά στην απόφαση του Αγγλικού Εφετείου Metroinvest Ansalt and Others v. Commercial Union

(1985)1 W.L.R 513, 520 521, 522 στην οποία έχει ερμηνευτεί η νέα αγγλική Διαταγή Δ.2 - η οποία αντιστοιχεί με την δική μας νέα Δ.64 - και από την μελέτη της υπόθεσης προκύπτουν τα εξής: «

1. ΄Οπου διαπιστώνεται παρατυπία λόγω παράλειψης συμμόρφωσης με τους Θεσμούς το παράτυπο μέτρο ή έγγραφο παραμένει παράτυπο inter partes μέχρις ότου το ζήτημα εξεταστεί από το Δικαστήριο δυνάμει της νέας Δ.64 Θ.
3. Επιβάλλεται η εξέταση του ζητήματος της παρατυπίας από το Δικαστήριο έστω και αν τέτοιο ζήτημα δεν εγερθεί από του Διάδικους.
4. Η παραίτηση της άλλης πλευράς, με τρόπο ρητό ή εξυπακουόμενο, από το δικαίωμα που της παρέχεται λόγω της παρατυπίας αποτελεί καλό λόγο για να γίνει αποδεχτή η παρατυπία. 4.Ένας από τους κύριους λόγους που λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας δυνάμει της Δ.64 Θ.2 είναι ο δυσμενής επηρεασμός (prejudice) της άλλης πλευράς λόγω της συγκεκριμένης παρατυπίας. Ωστόσο η νέα Δ.64 Θ.2 είναι διατυπωμένη με τρόπο που να παρέχει στο δικαστήριο την ευρύτερη δυνατή εξουσία για να απονέμει δικαιοσύνη. 5.Στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας το δικαστήριο μπορεί να παραμερίσει πλήρως ή μερικώς τη διαδικασία στην οποία έχει σημειωθεί η παρατυπία ή - διαζευκτικά - «να εκδώσει τέτοιο διάταγμα αναφορικά με τη διαδικασία γενικά όπως κρίνει πρέπον». Έχοντας λάβει υπόψη την πιο πάνω νομολογία και αφού έχω μελετήσει το περιεχόμενο των Ενστάσεων και έχω διαπιστώσει ότι στις Ενστάσεις περιλαμβάνονται λόγοι Ένστασης καθώς και ότι αυτές φέρουν και περιλαμβάνουν όλα τα προαπαιτούμενα στοιχεία και ειδικότερα αφού έλαβα υπόψη μου ότι από την πλευρά των Εφεσειόντων δεν εγέρθηκε ζήτημα βλάβης και επηρεασμού των δικαιωμάτων τους ασκώντας την διακριτική μου ευχέρεια κρίνω ότι μπορεί να θεραπευτεί και εκδίδεται διάταγμα απαλλαγής των Ενστάσεων από την παρατυπία που παρουσιάζουν αναφορικά με τον τύπο. Τούτο που κατά την άποψη μου πάσχει αναφορικά με την Ένσταση της Εφεσίβλητης - Καθ΄ης η αίτηση, κάτι που δεν ισχύει με την Ένσταση του Ενδιαφερόμενου Μέρους και θεωρώ πως δεν δύναται να θεραπευτεί καθότι αφορά ουσιαστικό ζήτημα, είναι το ότι η γραπτή μαρτυρία που συνοδεύει την Ένσταση της Εφεσίβλητης - Καθ΄ης η αίτηση δεν αποτελεί και δεν μπορεί να αποτελέσει ένορκη δήλωση αφού δεν έχει πιστοποιηθεί η λήψη της ως τέτοια έστω και εάν η Ένσταση της Εφεσίβλητης - Καθ΄ ης η αίτηση συνοδεύεται από δήλωση αληθείας. Κατ΄ επέκταση η γραπτή μαρτυρία που συνοδεύει την Ένσταση της Εφεσίβλητης - Καθ΄ης η αίτηση δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο. Προχωρώ στην συνέχεια να εξετάσω τους λόγους που οι Εφεσείοντες/Αιτητές εφεσιβάλλουν την επίδικη Ειδοποίηση ως αυτοί έχουν περιοριστεί και συνοψιστεί μέσα από τις δηλώσεις του ευπαίδευτου συνηγόρου τους κατά την ακρόαση της αίτησης. Κατά νου διατηρώ και τα όσα περιλαμβάνουν οι Ενστάσεις που έχουν καταχωρηθεί, το μαρτυρικό υλικό που έχω ενώπιον μου (εξαιρουμένης της γραπτής μαρτυρίας που συνοδεύει την Ένσταση της Εφεσίβλητης - Καθ΄ης η αίτηση) καθώς και το περιεχόμενο των γραπτών αγορεύσεων των ευπαίδευτων συνηγόρων των διαδίκων. H διαδικασία που προβλέπεται στο Μέρος VIA του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου 9/1965 όπως αυτός τροποποιήθηκε αποτελεί το υπόβαθρο της πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου με πλειστηριασμό. Το Άρθρο 44Β.-

(1)του Νόμου προνοεί πως σε περίπτωση υπερημερίας κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 27, ως αποτέλεσμα της οποίας ολόκληρο το ενυπόθηκο χρέος καθίσταται πληρωτέο και η υπερημερία αφορά σε περίοδο όχι μικρότερη των 120 ημερών από την ημερομηνία που αυτό καθίσταται πληρωτέο, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στη διαδικασία που προβλέπεται στο Μέρος VIA εκτός εάν με βάση τις διατάξεις οποιωνδήποτε άλλων νόμων ή Κανονισμών ή οδηγιών, η προώθηση της διαδικασίας αναγκαστικής πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου εκ μέρους του ενυπόθηκου δανειστή, ανασταλεί. Η διαδικασία της πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου από τον ενυπόθηκο δανειστή αρχίζει με την επίδοση της έγγραφης Ειδοποίησης κατά τον Τύπο «Ι», στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, η οποία συνοδεύεται από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων. Μέσω της Ειδοποίησης αυτής, καλείται ο οφειλέτης όπως εξοφλήσει το οφειλόμενο ποσό εντός προθεσμίας όχι μικρότερης των 45 ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της, ενώ παράλληλα ενημερώνεται ότι, σε περίπτωση μη εξόφλησης, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμα του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου.. Στο άρθρο 44Γ

(3)του Νόμου με τη χρήση της λέξης «μόνο» καταγράφονται κατά τρόπο περιοριστικό οι λόγοι που μπορεί να καταχωρηθεί έφεση για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης. Το εν λόγω άρθρο έχει ως εξής:

(3)«Ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός σαράντα πέντε

(45)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύμφωνα με το εδάφιο

(2)να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης μόνο, για τους ακόλουθους λόγους: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις˙ (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί˙ (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή˙ (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου˙ (ε) .......................................................... (στ) ........................................................». Το εδάφιο

(2)που αναφέρεται στο εδάφιο

(3)του άρθρου 44Γ πιο πάνω αφορά μόνο την δεύτερη έγγραφη Ειδοποίηση που είναι η Ειδοποίηση κατά τον Τύπο «ΙΑ» του Δεύτερου Παραρτήματος. Τα ακόλουθα γεγονότα που σχετίζονται με τον τρίτο λόγο Έφεσης είναι παραδεκτά. Η Εφεσίβλητη - Καθ' ης η Αίτηση εξέδωσε αρχικά την Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ με ημερ. έκδοσης 17/05/2023, με την οποία καθόρισε ως ημερομηνία διεξαγωγής του πλειστηριασμού τις 17/07/2023 η οποία αποτέλεσε επίδικο και εφεσιβαλλόμενο αντικείμενο της Αίτησης/Έφεσης 169/2023 που καταχωρήθηκε από τους ως άνω Αιτητές 1 - 3, στο Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου στις 22/06/

1. Στις 12/07/2023, το Επαρχιακό Δικαστήριο Πάφου εξέδωσε την απόφαση του στην πιο πάνω Αίτηση/Έφεση και έκδωσε Διάταγμα με το οποίο παραμεριζόταν η ως άνω Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ», με ημερ. 17/05/2023, του σκοπούμενου πλειστηριασμού ημερ. 17/07/
2. Περί τις 17/07/2023 οι Καθ' ων η Αίτηση εξέδωσαν εκ νέου Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ», την επίδικη Ειδοποίηση. Το παράπονο των Εφεσειόντων που προωθείται με τον τρίτο λόγο Έφεσης είναι ότι: «Οι Καθ' ων η Αίτηση δεν εξέδωσαν και/ή δεν επέδωσαν οποιαδήποτε Ειδοποίηση Τύπου «Ι» στους Αιτητές 1-3 και στα ενδιαφερόμενα μέρη. Συγκεκριμένα παρέλειψαν και/ή απέτυχαν να εκκινήσουν νόμιμα και/ή έγκυρα την διαδικασία εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου και/ή ουδέποτε εκκίνησαν νομότυπα και/ή έγκαιρα την εκποίηση πλειστηριασμού η διεξαγωγή του οποίου καθορίστηκε στις ημερ.24/10/
3. Συγκεκριμένα μετά την ακύρωση του προηγούμενου πλειστηριασμού που αφορούσε την ίδια επίδικη υποθήκη και ακυρώθηκε με δικαστική απόφαση, παρέλειψαν να εκκινήσουν νέα διαδικασία δια της αποστολής νέας ειδοποίησης Τύπου Ι, ή και» (Η υπογράμμιση είναι του Δικαστηρίου) Σύμφωνα με τα όσα αναφέρουν οι συνήγοροι των Εφεσειόντων - Αιτητών στην αγόρευση τους, η Εφεσίβλητη - Καθ΄ης η αίτηση, εφόσον ακυρώθηκε ο προηγούμενος πλειστηριασμός ημερ.17/07/23, όφειλε να εκδώσει και επιδώσει νέες Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι», τάσσοντας νέα προθεσμία στους Αιτητές και στα άλλα ενδιαφερόμενα πρόσωπα για την καταβολή του κατ' ισχυρισμό οφειλόμενου ποσού. Για αυτό τον λόγο, είναι η θέση τους ότι η Εφεσίβλητη - Καθ΄ης η αίτηση δεν νομιμοποιείται να αποστείλει την προσβαλλόμενη Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» διότι δεν προηγήθηκε η έκδοση και η αποστολή της προγενέστερης σε σειρά Ειδοποίησης Τύπου «Ι» και ως εκ τούτου η αποστολή της ήτο πρόωρη και δέον όπως παραμεριστεί δυνάμει του Άρθρου 44Γ

(3)(γ). Αναγνωρίζοντας ότι έτσι έχουν τα πράγματα σε σχέση με τη μη έκδοση και αποστολή νέας Ειδοποίησης Τύπου «Ι» οι συνήγοροι της Εφεσίβλητης, υποστηρίζουν ότι, η διαδικασία εκποίησης της επίδικης Υποθήκης η οποία ξεκίνησε με την επίδοση της Ειδοποίησης Τύπου «I» είναι σε ισχύ και/ή δεν ακυρώθηκε και/ή παραμερίστηκε από το Δικαστήριο με την απόφαση του ημερομηνίας 12/7/2023 και για αυτό η Εφεσίβλητη δεν όφειλε να αποστείλει εκ νέου την συγκεκριμένη Ειδοποίηση. Και οι δύο πλευρές στις γραπτές τους αγορεύσεις παραπέμπουν προς υποβοήθηση του Δικαστηρίου σε αποφάσεις άλλων Πρωτόδικων Δικαστηρίων που πραγματεύονται το ζήτημα, από την μελέτη των οποίων διαφαίνεται πως δεν υπάρχει ομοιομορφία και κοινή αντιμετώπιση του θέματος. Το παρόν Δικαστήριο στα πλαίσια άλλης διαδικασίας (Αίτηση/Έφεση 142/2022 Ε.Δ. Λεμεσού) όπου εγέρθηκε όμοιο ζήτημα αποφάσισε ως ακολούθως: «Οι εφεσίβλητοι/καθ΄ων η αίτηση μετά τα πιο πάνω, μετά δηλαδή την ματαίωση του πλειστηριασμού ημερομηνίας 03/05/2022 προχώρησαν στην επίδοση στους αιτητές της επίδικης ειδοποίησης, η οποία φέρει επίσης ημερομηνία 25/01/2022, όπως και η πρώτη που αναφέρεται πιο πάνω, με την οποία τους πληροφορούσαν ότι θα προβούν σε πλειστηριασμό του επίδικου ενυπόθηκου ακινήτου στις 12/07/2022 και ώρα 10:00π.μ. Οι εφεσίβλητοι/καθ΄ων η αίτηση δεν έχουν επιδώσει στους Αιτητές νέα Eιδιοποίηση Τύπου «Ι». Η διαδικασία του πλειστηριασμού, όπως και πιο πάνω αναφέρεται, αρχίζει με την επίδοση της ειδοποίησης Ι, με την οποία ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο καλείται να πληρώσει το χρέος εντός συγκεκριμένης προθεσμίας. Παράλειψη συμμόρφωσης με τη λήξη της προθεσμίας δίδει το δικαίωμα επίδοσης της ειδοποίησης ΙΑ για την πρόθεση πώλησης σε καθορισμένη ημερομηνία. Των πιο πάνω ειδοποιήσεων προηγείται η αποστολή της ειδοποίησης Θ η οποία είναι ενημερωτικού και πληροφοριακού χαρακτήρα η οποία όπως από τον Νόμο προνοείται αποστέλλεται μόνο μια φορά. Η Παράλειψη συμμόρφωσης με τη λήξη της προθεσμίας που αναφέρεται στον Νόμο για συμμόρφωση με ειδοποίηση Ι δίδει το δικαίωμα επίδοσης της ειδοποίησης ΙΑ για την πρόθεση πώλησης σε καθορισμένη ημερομηνία. Στον νόμο γίνεται αναφορά στην ειδοποίηση ΙΑ ως «δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση», δηλαδή, στα πλαίσια της διαδικασίας πώλησης υπάρχει μια καθορισμένη σειρά αποστολής των ειδοποιήσεων, η πρώτη στη σειρά είναι η Ι και ακολουθεί, όταν δεν υπάρξει συμμόρφωση η δεύτερη, η ΙΑ. Οι δύο αυτές ειδοποιήσεις συνδέονται και συσχετίζονται μεταξύ τους. Με τον νέο τροποποιητικό Ν.87(Ι)/18, ο Νομοθέτης κατάργησε τη δυνατότητα παραμερισμού των προγενέστερων ειδοποιήσεων, και διατήρησε μόνο το δικαίωμα παραμερισμού της ειδοποίησης ΙΑ. Στην περίπτωση όμως που παραμερίζεται ειδοποίηση ΙΑ ή ακόμα και διακόπτεται η διαδικασία που καθορίζει η ειδοποίηση ΙΑ, θεωρώ πως διακόπτεται και τερματίζεται η όλη διαδικασία πώλησης η οποία άρχισε με τη ειδοποίηση Ι, η οποία διαδικασία είναι ενιαία. Επομένως, σε περίπτωση διαδικασίας πώλησης, αυτή θα πρέπει να ξεκινήσει με την ειδοποίηση Ι, τάσσοντας εκ νέου την προβλεπόμενη προθεσμία πριν επιδοθεί η δεύτερη ειδοποίηση ΙΑ. Στην παρούσα περίπτωση δεν υπήρξε κάτι τέτοιο. Η ημερομηνία 3.05.2022 κατά την οποίαν είχε οριστεί ο πλειστηριασμός του ενυπόθηκου ακινήτου, διαδικασία που είχε καθοριστεί με την αποστολή της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» ημερ. 25.01.22, ακυρώθηκε από τους Καθ' ων η αίτηση. Συνεπώς η διαδικασία του πρώτου πλειστηριασμού τερματίστηκε. Αυτός ήταν και ο λόγος που η αίτηση-έφεση υπ' αρ. 46/2022 κατέστη άνευ αντικειμένου και αποσύρθηκε. Συνεπώς για να σηματοδοτηθεί μία νέα διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου θα έπρεπε να είχε αποσταλεί νέα Ειδοποίηση Τύπου «Ι» μαζί με νέα επισυνημμένη κατάσταση λογαριασμού για να μπορεί ο Αιτητής και όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα να γνωρίζουν το ύψος του οφειλομένου ποσού και με τη λήξη της περιόδου που η νομοθεσία καθορίζει, να επιδοθεί η νέα Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» που να γνωστοποιεί τη νέα ημερομηνία πραγματοποίησης πλειστηριασμού. Συνεπώς, θεωρώ πως η επίδικη Ειδοποίηση Τύπος «ΙΑ» με την οποία καθορίστηκε η διεξαγωγή πλειστηριασμού του ενυπόθηκου ακινήτου στις 12.07.22 έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή και άρα είναι πρόωρη. Έπεται πως ο λόγος έφεσης αρ. 2 που έχει προωθηθεί είναι βάσιμος και ως εκ τούτου επιτυγχάνει.» Στην προκειμένη περίπτωση δεν έχω πειστεί γιατί θα πρέπει να διαφοροποιήσω την πιο πάνω προσέγγιση μου αφού και εδώ με την απόφαση του Δικαστηρίου ημερ. 12/07/2023 στην Αίτηση/Έφεση 169/2023 Ε.Δ. Πάφου των Εφεσειόντων - Αιτητών 1 - 3 και με τον παραμερισμό της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» ημερομηνίας 17/05/2023, του σκοπούμενου πλειστηριασμού ημερ. 17/07/2023 έχει συμπαρασυρθεί, και συμπαρασύρεται σύμφωνα με το πιο πάνω σκεπτικό, και η Ειδοποίηση Τύπου «Ι» η οποία αποτέλεσε την βάση για την έναρξη του πλειστηριασμού ημερομηνίας 24/10/2023 ο οποίος καθορίστηκε με την επίδικη Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» ημερομηνίας 17/7/2023. Συνεπακόλουθα καταλήγω πως και στην προκειμένη περίπτωση ισχύουν όλα τα πιο πάνω και άρα ο συγκεκριμένος λόγος Έφεσης που έχει προωθηθεί κρίνεται βάσιμος και για αυτό επιτυγχάνει. Επειδή τα πιο πάνω συμπεράσματα προδιαγράφουν την τύχη της Αίτησης/Έφεσης κρίνω άσκοπη την ενασχόληση με τους άλλους λόγους της Έφεσης που η πλευρά των Εφεσειόντων εγείρει αλλά και με τους άλλους λόγους Ένστασης που εγείρει η Εφεσίβλητη και το Ενδιαφερόμενο Μέρος. Στη βάση του πιο πάνω σκεπτικού, η υπό κρίση Αίτηση/Έφεση επιτυγχάνει και για αυτό εκδίδεται διάταγμα παραμερισμού της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» ημερομηνίας 17/07/2023. Όσον αφορά το θέμα των εξόδων αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα και κατά συνέπεια επιδικάζονται υπέρ των Αιτητών και εναντίον της Εφεσίβλητης - Καθ΄ης η αίτηση και του Ενδιαφερόμενου Μέρους όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα ευθύνονται στην καταβολή του ½ αυτών έκαστος. (Υπ.) K. Κουνίδου, Π.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητή cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο