← Κύπρος

Blair C. Nimmo ν. -, Γενική Αίτηση αρ. 17/2023, 30/10/2023

Blair C. Nimmo ν. -, Γενική Αίτηση αρ. 17/2023, 30/10/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2023:A133 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Γενική Αίτηση αρ. 17/2023 Αναφορικά με τον Κανονισμό (ΕΚ) 1346/2000 του Συμβουλίου της 29ης Μαΐου 2000 περί των διαδικασιών αφερεγγυότητας και το Διάταγμα του Sheriff Court του Aberdeen στη Σκωτία υπ' αριθμό γενικού ευρετηρίου SQ76/13 ημερομηνίας 23.01.2014 και τον James Brander, τέως από τη Σκωτία και τον σύνδικο πτώχευσης Blair C. Nimmo από τη Σκωτία Ημερομηνία: 30 Οκτωβρίου 2023 Εμφανίσεις: Για τον Αιτητή: Θ. Σέας για Ι. Φράγκος & Συνεργάτες ΔΕΠΕ Α Π Ο Φ Α Σ Η

  1. Με την αίτησή του, ο Blair C. Nimmo, ο οποίος διορίστηκε ως σύνδικος πτώχευσης ολόκληρης της περιουσίας του James Brander με διάταγμα του Sheriff Court του Aberdeen στη Σκωτία ημερομηνίας 23.01.2014, στην υπόθεση SQ73/13, ζητά την επικύρωση του διατάγματος αυτού και την εγγραφή του για να ισχύει ως απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, για να του ανατεθεί η διαχείριση ή εκκαθάριση ή ρευστοποίηση ή ανάκτηση ολόκληρης της περιουσίας του James Blander στην Κύπρο.
  2. Η αίτηση βασίζεται γενικά στον περί Αναγνώρισης, Εγγραφής και Εκτέλεσης Αποφάσεων Αλλοδαπών Δικαστηρίων Νόμο 121(Ι)/2000, στους περί Αλλοδαπών Αποφάσεων (Αμοιβαία Εκτέλεση) Διαδικαστικούς Κανονισμούς 1, 2, 3, 5 και 16, στον Κανονισμό (ΕΚ) 1346/2000 του Συμβουλίου της 29ης Μαΐου 2000 περί των διαδικασιών αφερεγγυότητας άρθρα 3, 16, 17, 18 και 19, γενικά στον περί Πτώχευσης Νόμο Κεφ.5, στους Διαδικαστικούς Κανονισμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.1-9, 48, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο άρθρο 9, στις αρχές του κοινού δικαίου και του ιδιωτικού διεθνούς δικαίου, στις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου, τις αρχές της επιείκειας και τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου.
  3. Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση δικηγόρου, δια της οποίας προσκομίζεται αντίγραφο του δικαστικού διατάγματος του Sheriff Court ημερομηνίας 23.01.
  4. Ο πτωχεύσας απεβίωσε στην Κύπρο την 09.09.
  5. Προσκομίζεται πιστοποιητικό θανάτου. Επειδή ο αποβιώσας έχει δικαίωμα σε ακίνητη περιουσία στην Κύπρο, ο αιτών θεωρεί ότι μπορεί να ενεργήσει βάσει του δικαστικού διατάγματος του Σκωτικού δικαστηρίου και να τη διαχειριστεί. Στην αίτησή του, επιχειρηματολογεί πως εφαρμόζεται και ο Ευρωπαϊκός Κανονισμός (ΕΚ) 1346/2000 που προνοεί για την αμοιβαία αναγνώριση διαδικαστικών αφερεγγυότητας στα κράτη μέλη, και ότι η αναγνώριση του δικαστικού διατάγματος στην Κύπρο δεν κρούει στη δημόσια τάξη, όπως και το να ασκήσει ο σύνδικος καθήκοντα σε σχέση με το δικαίωμα του πρωχεύσαντος επί της ακίνητης περιουσίας στην Κύπρο με βάση την Bankruptcy (Scotland) Act 2016, και προκειμένου να μην παραβεί τη νομοθεσία, εφόσον υπάρχουν πιστωτές που αναμένουν ικανοποίηση από την περιουσία αυτή.
  6. Το Δικαστήριο, επιλαμβανόμενο αυτής της αίτησης, ζήτησε από τους δικηγόρους να επιχειρηματολογήσουν περαιτέρω σχετικά με την αίτηση, καλύπτοντας μεταξύ άλλων και το γεγονός πως το Ηνωμένο Βασίλειο δεν είναι πλέον κράτος μέλος της Ε.Ε..
  7. Οι δικηγόροι του Αιτητή εστίασαν την επιχειρηματολογία τους στον Κανονισμό (ΕΚ) 1346/2000 που αναδιατυπώθηκε με τον Κανονισμό (ΕΕ) 2015/848 θέτοντας πως, με βάση το άρθρο 67 της Συμφωνίας για την αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ε.Ε., εξακολουθεί να εφαρμόζεται, εάν η κύρια διαδικασία άρχισε πριν από τη λήξη της μεταβατικής περιόδου, που ήταν την 31.12.
  8. Εξηγώντας περαιτέρω πως, επειδή το δικαστικό διάταγμα εκδόθηκε πριν από τη λήξη της μεταβατικής περιόδου, μπορεί να εφαρμοστεί στην προκειμένη περίπτωση ο εν λόγω Κανονισμός, ως είχε τότε, δηλαδή πριν από την αναδιατύπωσή του. Έπειτα, σε κάθε περίπτωση, με βάση τις αρχές του κοινού δικαίου, δεν θα πρέπει το Δικαστήριο να εστιάσει στο γεγονός πως ο λόγος γίνεται για ακίνητη περιουσία ή εμπράγματο δικαίωμα στην Κύπρο, καθότι οι αποφάσεις στις πτωχευτικές διαδικασίες δεν είναι ούτε in rem ούτε in personam αλλά suis generis, αφού δεν προσδιορίζουν την ύπαρξη δικαιωμάτων, αλλά παρέχουν ένα συλλογικό μηχανισμό μέσω των οποίων τα ήδη υπάρχοντα δικαιώματα των πιστωτών μπορούν να εκτελεστούν προς όφελός τους. Γίνεται αναφορά στην Cambridge Gas Tsansportation Corporation v. Official Committee of Unsecured Creditors of Navigator Holdings Plc [ 2006] UKPC 26 και στη Rubin and another v. Eurofinance SA and others [2010] EWCA Civ
  9. Με βάση την αρχή της καθολικότητας της πτώχευσης, εφόσον η κύρια διαδικασία είναι στη Σκωτία, δυνατόν η δευτερεύουσα διαδικασία να είναι στην Κύπρο, όπου ο χρεώστης είχε εγκατάσταση με την έννοια που ερμήνευσε και η C-396/
  10. Το Σκωτικό διάταγμα δεν αναγνωρίζει απλώς τη πτώχευση, αλλά διορίζει τον Αιτητή ως σύνδικο, και ό,τι προτίθεται να πράξει προβλέπεται αντίστοιχα και στο Κεφ.
  11. Οι δικηγόροι του Αιτητή κάλεσαν το Δικαστήριο ακόμα να λάβει καθοδήγηση και από την In re HIH Insurance Ltd (HL(E))[2008] 1 WLR, στην οποία η συνεργασία με τα Δικαστήρια στην κύρια χώρα εκκαθάρισης αναδείχθηκε πρόσθετα και ως συμφυής εξουσία του Δικαστηρίου, στον βαθμό που δεν υπάρχει σύγκρουση με το εγχώριο δίκαιο, για τη διασφάλιση ενός ενιαίου συστήματος διανομής.
  12. Σύμφωνα με το άρθρο 67 § 3(γ) της Συμφωνίας για την αποχώρηση του Ηνωμένου Βασιλείου της Μεγάλης Βρετανίας και της Βόρειας Ιρλανδίας από την Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ευρωπαϊκή Κοινότητα Ατομικής Ενέργειας 2019/C 384 I/01, στο Ηνωμένο Βασίλειο, καθώς και στα κράτη μέλη σε περιπτώσεις στις οποίες εμπλέκεται το Ηνωμένο Βασίλειο, ο Κανονισμός (ΕΕ) 2015/848 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου εφαρμόζεται σε διαδικασίες αφερεγγυότητας, καθώς και σε αγωγές που αναφέρονται στο άρθρο 6 § 1 του εν λόγω Κανονισμού, υπό την προϋπόθεση ότι η κύρια διαδικασία άρχισε πριν από τη λήξη της μεταβατικής περιόδου.
  13. Ο Κανονισμός (ΕΕ) 2015/848 συνιστά αναδιατύπωση του Κανονισμού (ΕΚ) 1346/
  14. Με βάση τη μεταβατική διάταξη του άρθρου 84 του Κανονισμού (ΕΕ) 2015/848, ο Κανονισμός (ΕΚ) 1346/2000 εξακολουθεί να εφαρμόζεται στις διαδικασίες αφερεγγυότητας που εμπίπτουν στο πεδίο εφαρμογής του εν λόγω κανονισμού και έχουν αρχίσει πριν από τις 26 Ιουνίου
  15. Δια μέσου του άρθρου 84 του Κανονισμού (ΕΕ) 2015/848 και του άρθρου 67 § 3(γ) της Συμφωνίας, μπορεί να θεωρηθεί πως, εάν η κύρια διαδικασία αφερεγγυότητας άρχισε πριν από την 26 Ιουνίου 2017 και εκκρεμεί, εξακολουθεί να εφαρμόζεται ο Κανονισμός (ΕΚ) 1346/2000 και μετά τη λήξη της μεταβατικής περιόδου που ακολούθησε την έξοδο του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ε.Ε..
  16. Στην προκειμένη περίπτωση, η κύρια διαδικασία αφερεγγυότητας άρχισε πριν από τη λήξη της μεταβατικής περιόδου στο Aberdeen, στη Σκωτία, που είναι μέρος του Ηνωμένου Βασιλείου. Εάν εξακολουθεί να εκκρεμεί, εξακολουθεί να ισχύει και το ευρωπαϊκό πλαίσιο για τις διαδικασίες αφερεγγυότητας.
  17. Η μη αναφορά είτε του άρθρου 67 § 3(γ) της Συμφωνίας είτε του Κανονισμού (ΕΕ) 2015/848 στη νομική βάση της αίτησης δεν επηρεάζει, εφόσον γίνεται αναφορά στον Κανονισμό (ΕΚ)1346/2000 και δόθηκε τώρα και η πρόσθετη επεξήγηση.
  18. Στις περιπτώσεις όπου ο οφειλέτης εμφανίζει δραστηριότητες πέρα από τα σύνορα μιας έννομης τάξης, τίθενται ζητήματα σχετικά με τα γεωγραφικά όρια της επίτευξης των σκοπών της διαδικασίας αφερεγγυότητας. Ένα από τα ζητήματα αυτά είναι η αναγνώριση της αλλοδαπής πτωχευτικής απόφασης.
  19. Υπήρξαν ιστορικά αρκετά σχέδια συνεργασίας για την αντιμετώπιση ζητημάτων διεθνούς αφερεγγυότητας, στη βάση ορισμένων δομημένων αρχών. Με τη θέσπιση του Κανονισμού (ΕΚ) 1346/2000, ο στόχος ήταν να αντιμετωπιστούν πληρέστερα, σε επίπεδο Ε.Ε..
  20. Στον Κανονισμό (ΕΚ) 1346/2000, για την εξεύρεση της δικαιοδοσίας, επιλέγεται το κέντρο των κυρίων συμφερόντων του οφειλέτη, προς εφαρμογή της αρχής της ενότητας. Η τελευταία όμως συμβιβάζεται και με την αρχή της πολλαπλότητας, οπότε δέχεται τη δυνατότητα ύπαρξης παράλληλων δευτερευουσών πτωχεύσεων, που λειτουργούν δορυφορικά σε σχέση με την κύρια πτωχευτική διαδικασία. Εάν ο Κανονισμός δεν ορίζει διαφορετικά, δίκαιο εφαρμοστέο στη διαδικασία αφερεγγυότητας και στα αποτελέσματά της είναι το δίκαιο του κράτους μέλους έναρξης της διαδικασίας (lex fori concursus), αλλά υπάρχει παρέκκλιση στις περιπτώσεις που ρυθμίζονται (π.χ. εμπράγματα δικαιώματα).
  21. Στην προκειμένη περίπτωση, κράτος έναρξης είναι το Ηνωμένο Βασίλειο, ως το κέντρο των οικονομικών συμφερόντων του αποβιώσαντος. Δεν απασχολούν, όμως, θέματα διεθνούς δικαιοδοσίας.
  22. Ένα θέμα είναι η αναγνώριση μιας αλλοδαπής πτωχευτικής απόφασης, εν προκειμένω της απόφασης και του διατάγματος του Sheriff Court, εάν θεωρήσουμε ότι είναι σε ισχύ και βάσει αυτών διεξάγεται μια κύρια πτωχευτική διαδικασία. Άλλο, διαφορετικό θέμα, είναι η έναρξη δευτερεύουσας πτωχευτικής διαδικασίας σε ένα άλλο κράτος μέλος, εν προκειμένω στην Κύπρο, βάσει του τόπου εγκατάστασης. Στην τελευταία περίπτωση, ο Κανονισμός (ΕΚ) 1346/2000 δέχεται τη δυνατότητα διάσπασης της αρχής της καθολικότητας, λόγω των ουσιαστικών διαφορών που υπάρχουν στο πτωχευτικό δίκαιο των κρατών μελών.
  23. Η υπό εξέταση αίτηση δεν είναι αίτηση στο εγχώριο πτωχευτικό δικαστήριο για την έναρξη μιας δευτερεύουσας πτωχευτικής διαδικασίας, εκκαθαριστικής φύσης. Συνακόλουθα, εάν είναι η Κύπρος τόπος εγκατάστασης ή όχι, δεν απασχολεί επί του παρόντος, αν και μπορεί να παρεμβληθεί πως η ύπαρξη περιουσιακών στοιχείων σε ένα κράτος μέλος δεν θεμελιώνει από μόνη της αρμοδιότητα βάσει της «εγκατάστασης». Εάν ο αιτών, θεωρώντας ότι νομιμοποιείται προς τούτο, αιτείτο την έναρξη δευτερεύουσας διαδικασίας πτώχευσης στην Κύπρο, θα απασχολούσαν τα σχετικά ζητήματα.
  24. Επίσης, ένα θέμα είναι η αναγνώριση μιας απόφασης έναρξης πτωχευτικής διαδικασίας άλλου κράτους μέλους, εν προκειμένω της απόφασης του Sheriff Court, με την οποία διορίζεται και σύνδικος πτώχευσης, και άλλο θέμα είναι η αναγνώριση και εκτέλεση άλλων αποφάσεων που δυνατόν να εκδοθούν στο πλαίσιο μιας πτωχευτικής διαδικασίας. Οι τελευταίες δυνατόν να εκτελούνται με βάση τη Σύμβαση των Βρυξελλών, στην οποία παραπέμπει ο Κανονισμός (ΕΚ) 1364/2000, ως αντικαταστάθηκε από τον Κανονισμό (ΕΚ) 44/2001 (Βρυξέλες Ι) και μετέπειτα τον Κανονισμό (ΕΕ) 1215/
  25. Η απόφαση έναρξης της πτωχευτικής διαδικασίας ή το διάταγμα διορισμού διαχειριστή δεν «εκτελούνται», αλλά παράγουν, άνευ ετέρου, σε κάθε άλλο κράτος μέλος, τα αποτελέσματα που ορίζει το δίκαιο του κράτους έναρξης. Στην περίπτωση δευτερεύουσας πτώχευσης, δεν αμφισβητούνται τα αποτελέσματά τους επί των περιουσιακών στοιχείων που βρίσκονται στο κράτος έναρξης. Επομένως, ούτε η εκτέλεση απασχολεί στην προκειμένη περίπτωση.
  26. Με την υπό εξέταση αίτηση, ζητείται να εγγραφεί μια απόφαση έναρξης πτωχευτικής διαδικασίας και διορισμού συνδίκου που εκδόθηκε σε κράτος που κατά τον χρόνο έκδοσης ήταν κράτος μέλος, στο βιβλίο αποφάσεων του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, για σκοπούς «επικύρωσης» ή «αναγνώρισής της», ως «δικής του απόφασης», προκειμένου να δυνηθεί ο αιτών, που ισχυρίζεται πως είναι ο σύνδικος, να ενεργήσει σε αυτό το άλλο κράτος μέλος, στην Κύπρο, όπου εντοπίζει περιουσιακά στοιχεία. Ζητείται τέτοια «αναγνώριση», μεσολάβηση του Δικαστηρίου για τέτοια αναγνώριση, αλλά βάσει του Κανονισμού (ΕΚ) 1346/2000, συγκεχυμένα με τον προβληματισμό του αιτούντος ως προς το εάν θα έπρεπε να αιτηθεί την έναρξη δευτερεύουσας διαδικασίας στην Κύπρο, βάσει εγκατάστασης, λόγω της ύπαρξης του συμφέροντος επί ακινήτου, που συνιστά διαμέρισμα το οποίο κατείχε ο αποβιώσας. Συγκεχυμένα και ως προς το εφαρμοστέο δίκαιο, καθότι επικαλείται την Bankruptcy (Scotland) Act
  27. Ειδικότερα, με βάση τη μαρτυρία, την 23.01.2014, εκδόθηκε από το Court of Sheriff, στο Aberdeen, στη Σκωτία, απόφαση έναρξης πτώχευσης του αποβιώσαντος, που τότε ήταν εν ζωή, και διορισμού του αιτούντος ως προσωρινού συνδίκου, κατ' εφαρμογή των διατάξεων της Bankruptcy (Scotland) Act
  28. Παρεμβάλλεται πως η Bankruptcy (Scotland) Act 2016, στην οποία αναφέρεται ο αιτών, ψηφίστηκε την 22.03.2016 και τέθηκε σε ισχύ την 28.04.2016 και βασικά ενοποίησε τις Bankruptcy (Scotland) Act 1985, Bankruptcy (Scotland) Act 1993, το Part 1 της Bankruptcy and Diligence etc. (Scotland) Act 2007, το Part 2 της Home Owner and Debtor Protection (Scotland) Act 2010, τη Bankruptcy and Debt Advice (Scotland) Act 2014, τους Protected Trust Deeds (Scotland) Regulations 2013 και τις σχετικές μ' αυτά πράξεις. Όπως προκύπτει από το ίδιο το έγγραφο της απόφασης, την αίτηση στο Court of Sheriff είχε υποβάλει η πιστώτρια Credit Solution International Limited. Ο χρεώστης τέθηκε σε πτώχευση την 23.01.2014, στην απουσία του, παρά το ότι, ως σημειώνεται στην απόφαση, έλαβε γνώση της διαδικασίας. Ο αιτών ορίστηκε ως διαχειριστής (interim trustee) της περιουσίας του πτωχεύσαντος από την 06.12.
  29. Η απόφαση και το διάταγμα ορισμού του φαίνεται να στάλθηκαν για καταχώριση και κοινοποίηση στον Accountant in Bankruptcy. Ως εκεί όμως. Την 09.09.2014, ο πτωχεύσας απεβίωσε. Κατά τον θάνατό του, όπως δείχνει πιστοποιητικό έρευνας ακίνητης ιδιοκτησίας ημερομηνίας 09.06.2022, είχε εμπράγματο δικαίωμα σε ένα ακίνητο στην Τάλα, της Επαρχίας Πάφου, ειδικότερα μία σύμβαση πώλησης κατατεθειμένη στο Κτηματολόγιο (ΠΩΕ 964/2005) επί του ακινήτου με αριθμό εγγραφής 0/13592, Φ./Σχ.45/34, Τεμάχιο 478, που ανήκει κατ' ιδιοκτησία στην εταιρεία G. & V. Hadjidemosthenous Ltd, του οποίου ο ξεχωριστός τίτλος εκδόθηκε το
  30. Η βασική αρχή, που διατυπώνεται στα άρθρα 16επ. του Κανονισμού (ΕΚ) 1346/2000, όπως και στον νεότερο Κανονισμό (ΕΕ) 2015/848, στο πλαίσιο της δικαστικής συνεργασίας στην Ε.Ε. και της αμοιβαίας εμπιστοσύνης, είναι η αρχή της άμεσης και αυτόματης αναγνώρισης των δικαστικών αποφάσεων που αφορούν την έναρξη, διεξαγωγή και περάτωση των διαδικασιών αφερεγγυότητας, κύριας ή και δευτερευουσών, καθώς και των αποφάσεων που συνδέονται άμεσα με αυτές. Η αμεσότητα έχει την έννοια ότι δεν χρειάζεται να μεσολαβήσει εγχώρια διαδικαστική πράξη (δικαστική απόφαση ή άλλη παρόμοια διοικητική διαδικασία). Η άμεση αναγνώριση επιβάλλεται με δυναμική υποχρεωτικότητας, ακόμα κι αν, λόγω της ιδιότητας του οφειλέτη, είναι αδύνατη η κατ' αυτού έναρξη διαδικασίας αφερεγγυότητας λόγου χάριν στην Κύπρο. Η αυτόματη αναγνώριση έχει την έννοια ότι συμβαίνει, χωρίς οποιαδήποτε προϋπόθεση ενεργοποίησης, μόλις η εναρκτήρια απόφαση αποκτήσει ισχύ και παράγει τα αποτελέσματά της στο κράτος όπου εκδόθηκε.
  31. Στο πλαίσιο της αμεσότητας, και ο σύνδικος έχει δράση διασυνοριακής εμβέλειας, χωρίς να χρειάζεται πρόσθετη πράξη διορισμού του, εάν φυσικά ο αρχικός διορισμός του ισχύει. Ενώ η φύση, το περιεχόμενο και το εύρος άσκησης των εξουσιών του συνδίκου ρυθμίζεται από το δίκαιο του κράτους έναρξης και διορισμού του, ο τρόπος άσκησης των εξουσιών του πρέπει να είναι συμβατός με το εγχώριο δίκαιο. Δεν υπάρχει κάποια τυπική ή ουσιαστική προϋπόθεση, πέρα από την προσκόμιση ενός επικυρωμένου αντιγράφου του διορισμού του (απόφαση ή βεβαίωση αρμοδίου δικαστηρίου). Μπορεί να απαιτηθεί μόνον η προσκόμιση μετάφρασης του διορισμού στην επίσημη γλώσσα του κράτους. Η απλοποιημένη διαδικασία αναγνώρισής του, του δίδει τις δυνατότητες κίνησης που χρειάζεται, διασυνοριακά, κατ' επέκταση και στην Κύπρο.
  32. Η «επικύρωση» της απόφασης έναρξης πτωχευτικής διαδικασίας και διορισμού συνδίκου πτώχευσης του Court of Sheriff ή η έκδοση επικυρωμένου αντιγράφου ή η βεβαίωση ισχύος, ως βασικά ζητά με την αίτησή του ο αιτών, δεν είναι πράξεις στις οποίες προβαίνει οποιοδήποτε δικαστήριο άλλου κράτους μέλους, περιλαμβανομένου του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου. Θα πρέπει να προέλθουν από το κράτος έναρξης.
  33. Οι αρμόδιες αρχές της Κύπρου, που θα χρειαστεί να επιληφθούν εγγράφων όπως η απόφαση και το διάταγμα του Sheriff Court του Aberdeen ημερομηνίας 23.01.2014, δυνατόν να μπουν στη διαδικασία να «αξιολογήσουν» ή και να υπάρξει δισταγμός, επειδή ό,τι προσκομίζεται, όπως προσκομίζεται άλλωστε και στο Δικαστήριο αυτό, είναι απλώς η απόφαση και το διάταγμα του Sheriff Court, που εκδόθηκε προ ετών, χωρίς οποιεσδήποτε συνακόλουθες πράξεις που να δείχνουν ότι ίσχυσε και ακόμα εκκρεμεί η πτωχευτική διαδικασία στο Ηνωμένο Βασίλειο και ο αιτών εξακολουθεί να ενεργεί ως (μόνιμος) σύνδικος πτώχευσης, με βάση τις διατάξεις της Bankruptcy (Scotland) Act 1985 ή της διάδοχης Bankruptcy (Scotland) Act
  34. Ειδικότερα, πέρα από την έκδοση της απόφασης και του διατάγματος του Sheriff Court την 23.01.2014 (sequestration award), και όσα μπορεί το Δικαστήριο να δει από το έγγραφό του, δεν μαρτυρήθηκε ούτε προσκομίστηκε οτιδήποτε για τα επόμενα στάδια της πτωχευτικής διαδικασίας, με βάση πρώτα απ' όλα τις διατάξεις της Bankruptcy (Scotland) Act 1985 (ή και της Bankruptcy (Scotland) Act 2016 εάν ίσχυσε μετέπειτα στην περίπτωση). Δηλαδή, είναι άγνωστο στο Δικαστήριο εάν, κατά τον θάνατό του, ο αποβιώσας, εξακολουθούσε να ήταν σε πτώχευση και δεν απαλλάχθηκε, όπως και εάν ο αιτών, που διορίστηκε υποχρεωτικά ως προσωρινός διαχειριστής με το διάταγμα κήρυξης σε πτώχευση, εξακολουθούσε (κι αν εξακολουθεί και σήμερα) να είναι ο διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντος. Το διάταγμα που προσκομίστηκε δεν είναι επικυρωμένο αντίγραφο του διορισμού του ως ο μόνιμος διαχειριστής (permanent trustee), και δεν συνοδεύεται από κάποια βεβαίωση ισχύος του από το Δικαστήριο που το εξέδωσε ή άλλη αρμόδια αρχή του κράτους έναρξης, μετά από τόσα χρόνια, ούτε από οποιαδήποτε δημοσίευση ή καταχώριση σε κάποιο αρχείο σύμφωνα με την Bankruptcy (Scotland) Act 1985, εάν τέτοια απαιτείται για να παραχθούν ορισμένα αποτελέσματα σε σχέση με την έναρξη και ύπαρξη της πτωχευτικής διαδικασίας στο Ηνωμένο Βασίλειο.
  35. Πέρα από την ανάγκη απόδειξης, σε οποιαδήποτε αρχή άλλου κράτους μέλους, ότι εκκρεμεί η κύρια πτωχευτική διαδικασία που άρχισε με την απόφαση του Court of Sheriff ημερομηνίας 23.01.2014 και ότι ο αιτών εξακολουθεί να είναι ο σύνδικος πτώχευσης, για να είναι εφικτή η ενεργοποίηση των αρχών του Κανονισμού (ΕΚ) 1346/2000, σύμφωνα και με τον Κανονισμό (ΕΕ) 2015/848, η τήρηση διατυπώσεων δημοσιότητας στην Κύπρο δεν σχετίζεται με την αναγνώριση, αν και δυνατόν να την επικουρεί, όπου είναι προαιρετική, ή δυνατόν να αναζητηθεί, όπου είναι υποχρεωτική με βάση το εγχώριο δίκαιο. Ο αιτών, εάν εξακολουθεί ενεργεί ως σύνδικος με βάση απόφαση/διάταγμα δικαστηρίου άλλου κράτους μέλους, έχει τη δυνατότητα δημοσίευσης τόσο της απόφασης κήρυξης της διαδικασίας όσο και αυτής του διορισμού του σε όλα τα κράτη μέλη, όπως και στην Κύπρο. Δεν χρειάζεται η παρέμβαση του Δικαστηρίου για κάτι τέτοιο. Σε περίπτωση που ο οφειλέτης διαθέτει εγκατάσταση σε άλλο κράτος μέλος, διαφορετικό από το κράτος έναρξης της διαδικασίας αφερεγγυότητας, η υποβολή αίτησης για δημοσίευση στο κράτος «εγκατάστασης» της έναρξης της διαδικασίας είναι υποχρεωτική. Στην προκειμένη περίπτωση, ο αιτών θεωρεί την οικία που αγόρασε ο πτωχεύσας «εγκατάσταση» (ορθά ή λανθασμένα, δεν εξετάζεται), αλλά δεν προσκομίζει δημοσίευση. Σε κάθε περίπτωση, η δημοσιότητα ακολουθεί τον τρόπο που ισχύει στο εγχώριο δίκαιο. Όμοια προβλέπει και ο Κανονισμός (ΕΕ) 2015/
  36. Η δημοσιότητα σκοπεί στην ενημέρωση των Αρχών, των πιστωτών και τρίτων, ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις είναι πρακτικά χρήσιμη, λ.χ. για να μην τεκμαίρεται άγνοια τυχόν υποχρέωσης καταβολής οφειλόμενων χρημάτων προς τον διαχειριστή. Πέραν της δημοσίευσης, στις περιπτώσεις όπου σε ένα άλλο κράτος μέλος, λ.χ. στην Κύπρο, υπάρχει ακίνητη περιουσία του οφειλέτη, τότε υπάρχει υποχρέωση καταχώρισης σε τυχόν δημόσιο μητρώο των πληροφοριών που τηρείται περί έναρξης διαδικασίας αφερεγγυότητας, εφόσον, σύμφωνα με το εγχώριο δίκαιο η δημοσίευση των πληροφοριών αυτών είναι υποχρεωτική (λ.χ. στο Κτηματολόγιο).
  37. Στην προκειμένη περίπτωση, ο αιτών, χωρίς απόδειξη της ισχύος της απόφασης του Sheriff Court που παρουσιάζει και εκδόθηκε προ ετών, το 2014, και της εκκρεμότητας της πτωχευτικής διαδικασίας στο Ηνωμένο Βασίλειο βάσει αυτής της απόφασης (π.χ. δεδομένα από κάποιο σχετικό μητρώο στο Ηνωμένο Βασίλειο), και της εξακολούθησης των δικών του εξουσιών ως σύνδικος πτώχευσης από τότε, δεν δείχνει να προέβη και σε οποιεσδήποτε ενέργειες στις οποίες θα μπορούσε να προβεί από μόνος του (π.χ. δημοσίευση της απόφασης και του διατάγματος στην Κύπρο, αναγγελία για την υποβολή απαιτήσεων πιστωτών στην Κύπρο ή λήψη υπόψη τους στη πτωχευτική διαδικασία στο Ηνωμένο Βασίλειο, κ.λπ.), με αποτέλεσμα, παρά την αμεσότητα και τον αυτοματισμό της αναγνώρισης που επιβάλλει το ευρωπαϊκό πλαίσιο, να δημιουργείται εύλογη δυσχέρεια, που, συναρτώμενη και με το γεγονός ότι το πρόσωπο που φέρεται ως ο πτωχεύσας δεν βρίσκεται στη ζωή (για να επιβεβαιώσει ή να διαψεύσει ότι είναι σε πτώχευση στο Ηνωμένο Βασίλειο και ότι ο αιτών ενεργεί ως ο σύνδικος πτώχευσης), οδηγεί στην αναζήτηση περαιτέρω βεβαιώσεων και στοιχείων. Ανάγκη που απλώς μπορεί να εκπληρωθεί με την προσκόμισή τους από τις αρμόδιες αρχές του κράτους έναρξης.
  38. Παρεμβάλλεται πως, στον αναδιατυπωθέντα Κανονισμό (ΕΕ) 2015/848, τα κράτη μέλη υποχρεούνται να δημιουργήσουν και να τηρούν «μητρώα αφερεγγυότητας», και προβλέπεται η διασύνδεσή τους και η δημιουργία ενός «Ευρωπαϊκού Μητρώου Αφερεγγυότητας». Ακόμα δεν έχει τελειοποιηθεί αυτό το εγχείρημα. Με τον Εκτελεστικό Κανονισμό (ΕΕ) 2017/1105 καταρτίστηκε και τυποποιημένο έντυπο «Ανακοίνωση διαδικασίας αφερεγγυότητας». Η χρήση του, για την ενημέρωση των γνωστών αλλοδαπών πιστωτών, κατέστη υποχρεωτική, με εξαίρεση τις διαδικασίες αφερεγγυότητας που αφορούν πρόσωπα που δεν ασκούν επιχειρηματική ή επαγγελματική δραστηριότητα, εάν κατά το δίκαιο που διέπει τις εν λόγω διαδικασίες δεν απαιτείται από τους πιστωτές να αναγγείλουν τις απαιτήσεις τους, προκειμένου αυτές να ληφθούν υπόψη στη διαδικασία. Παρεμβάλλεται επίσης πως, για την ταχεία διαβίβαση πληροφοριών στους πιστωτές που διαμένουν ή εδρεύουν σε άλλο κράτος μέλος, δεν εφαρμόζεται ο Κανονισμός (ΕΚ) 2007/1393 περί επίδοσης και κοινοποίησης στα κράτη μέλη δικαστικών και εξωδίκων πράξεων σε αστικές ή εμπορικές υποθέσεις.
  39. Αρχείο πτωχεύσεων στην Κύπρο, με βάση το Κεφ.5, τηρεί ο Επίσημος Παραλήπτης. Στα βιβλία αποφάσεων και διαταγμάτων του Δικαστηρίου καταχωρίζονται οι αποφάσεις και τα διατάγματα που εκδίδει το ίδιο ή που πρέπει να εγγραφούν προκειμένου να εκτελεστούν υπό την επίβλεψή του. Όπως εξηγήθηκε, η απόφαση κήρυξης σε πτώχευση ή το διάταγμα διορισμού διαχειριστή που εκδίδει Δικαστήριο άλλου κράτους μέλους δεν «εκτελούνται», ενώ δεν χρειάζονται διατυπώσεις για την αναγνώριση, περιλαμβανομένης της εγγραφής στο βιβλίο αποφάσεων του Επαρχιακού Δικαστηρίου.
  40. Η αρχή της άμεσης και αυτόματης διάχυσης των αποτελεσμάτων της εναρκτήριας την πτώχευση απόφασης δεν είναι ανεξαίρετη. Υπάρχει η ειδική εξαίρεση ως προς τη δημόσια τάξη, που είναι πρακτικά περιορισμένη. Δεν απασχολεί θέμα δημοσίας τάξης στην προκειμένη περίπτωση, χωρίς να σημαίνει πως το ότι δεν απασχολεί, δημιουργεί αντίστοιχα υποχρέωση αναγνώρισης, κατ' απόκλιση την αρχή της άμεσης και αυτόματης αναγνώρισης.
  41. Έπειτα, θα πρέπει να μην προβλέπεται διαφορετικά στον ίδιο τον Κανονισμό και να μην έχει κινηθεί στο άλλο κράτος μέλος, στην Κύπρο, άλλη διαδικασία αφερεγγυότητας. Όπου προβλέπει διαφορετικά ο Κανονισμός, είναι και όπου ορίζει άλλο δίκαιο για τα αποτελέσματα συγκεκριμένων έννομων σχέσεων ή καταστάσεων, περιορίζοντας (διπλά) τα αποτελέσματα που παράγει η κύρια πτώχευση επί περιουσίας και σχέσεων που καταλαμβάνονται από την τοπικής εμβέλειας διαδικασία αφερεγγυότητας, κατ' εφαρμογή του εγχώριου δικαίου. Εκεί όπου δεν χωρεί αυτόματη διάχυση των αποτελεσμάτων της εναρκτήριας την πτώχευση απόφασης, εξετάζεται το ενδεχόμενο έναρξης δευτερεύουσας διαδικασίας.
  42. Λαμβάνοντας αφορμή από την τελευταία διατύπωση, όπως είναι κατανοητό, ο αιτών πιθανόν να αντιμετωπίζει ορισμένες δυσκολίες στο να δράσει ως σύνδικος διασυνοριακής πτώχευσης στην Κύπρο, χωρίς άλλες ενέργειες. Για τους λόγους που εξηγήθηκαν, ενδεχομένως να μην είναι εντελώς αδικαιολόγητες οι δυσκολίες, εάν ό,τι παρουσιάζει είναι μόνον η απόφαση και το διάταγμα που εκδόθηκαν προ ετών. Συγχέονται οι αναφορές του ή επιχειρείται, εκ των υστέρων, να τεθεί, χωρίς κάτι τέτοιο να φαίνεται από την ίδια την υπό εξέταση αίτηση, πως αυτή είναι τελικά αίτηση για έναρξη δευτερεύουσας διαδικασίας πτώχευσης. Περιπλοκή μπορεί να εκλαμβάνει πως συνιστά και το γεγονός ότι έχει να κάνει με ένα ιδιόμορφο καθεστώς περιουσίας στο εγχώριο δίκαιο (σύμβαση πώλησης κατατεθειμένη στο Κτηματολόγιο) ή το ότι ο πτωχεύσας, πρόσθετα, δεν βρίσκεται πλέον στη ζωή.
  43. Ο περιορισμός στην ελευθερία δράσης ενός συνδίκου πτώχευσης λόγω πρακτικών δυσχερειών, όπως αυτές που προκύπτουν στην προκειμένη περίπτωση, και συνακόλουθα η αυξημένη πιθανότητα να αποταθεί σε αλλοδαπές δικαστικές αρχές, όπως πράττει ο αιτών στην προκειμένη περίπτωση, δυνατόν να καθιστούν πρακτικά αναγκαία, ως βολικότερη, την πρόκληση δευτερεύουσας τοπικής πτώχευσης από μέρους του. Όπως προαναφέρθηκε, δεν είναι αυτό το αντικείμενο της αίτησής του. Δεν αιτείται να κηρυχθεί σε πτώχευση το Καθ' ου η αίτηση δευτερευόντως της κύριας διαδικασίας που εκκίνησε προ ετών και εκκρεμεί στο Ηνωμένο Βασίλειο και να διοριστεί ο ίδιος ως παραλήπτης και διαχειριστής της περιουσίας του στην Κύπρο. Ζητά να μεσολαβήσει το Δικαστήριο, για να αρθούν οι όποιες ασάφειες σε σχέση με τις δυνατότητές του. Να επικυρώσει ή να αναγνωρίσει. Να τη θεωρήσει ως δική του απόφαση. Όχι υπό μορφή αναγνωριστικής απόφασης, που ακόμα και σε τέτοια, για τους λόγους που προαναφέρθηκαν, δεν θα μπορούσε να καταλήξει το Δικαστήριο, με βάση την υφιστάμενη μαρτυρία μόνον, χωρίς πρόσθετα στοιχεία από το κράτος έναρξης, βεβαιωτικά του κύρους και της ισχύος του διατάγματος που προσκομίστηκε μετά την πάροδο τόσων ετών και της εκκρεμότητας της κύριας διαδικασίας σήμερα. Αφενός, ζητά ό,τι ακριβώς επιχειρείται να αποφεύγεται, με βάση το νομικό πλαίσιο που επικαλείται (γιατί ισχύει η αρχή της αμεσότητας και του αυτοματισμού), αφετέρου ό,τι δεν βρίσκεται στη σφαίρα εξουσίας του Επαρχιακού Δικαστηρίου Πάφου, δηλαδή να «επικυρώνει» αποφάσεις Δικαστηρίων άλλων κρατών, στην ουσία υποκαθιστώντας την αρμόδια αρχή του κράτους έναρξης, και δη χωρίς τα αναγκαία στοιχεία ή στα τυφλά, με μόνη επίκληση την αμεσότητα και τον αυτοματισμό που επιβάλλεται στο πλαίσιο της διευρωπαϊκής συνεργασίας.
  44. Σε σχέση με τον θάνατο του πτωχεύσαντος, αυτός δεν απασχολεί ως μεμονωμένο γεγονός, αλλά σε συνάρτηση με τα προαναφερόμενα και ενταγμένο στις πρακτικές δυσχέρειες του αιτούντος. Κατά τα λοιπά, τα χρέη δεν πεθαίνουν μαζί με τον χρεώστη. Εάν ένα άτομο αποβιώσει μετά την έκδοση του διατάγματος παραλαβής της περιουσίας του ή πτώχευσής του και πριν να απαλλαγεί, ο θάνατός του δεν τερματίζει την πτωχευτική διαδικασία. Σε τέτοια περίπτωση, το πρόσωπο που διορίστηκε ως ο διαχειριστής της περιουσίας του πτωχεύσαντος συνεχίζει να ασκεί τα καθήκοντά του έως ότου απαλλαγεί από αυτά. Στο πλαίσιο αυτών, έχει την εξουσία να ανακτήσει, να διαχειριστεί και να ρευστοποιήσει την περιουσία του αποβιώσαντος οφειλέτη για να καλύψει τα χρέη του, ενεργώντας προς όφελος των πιστωτών και με βάση τις αρχές του πτωχευτικού δικαίου, όπως θα συνέβαινε εάν ο πτωχεύσας ήταν εν ζωή. Μετά την ολοκλήρωση του έργου του, ως καταπιστευματοδόχος, αναμένεται να καταβάλει οποιοδήποτε πλεόνασμα που είναι στα χέρια του στους εκτελεστές της διαθήκης ή στους διαχειριστές της περιουσίας του αποβιώσαντος, για να το διανείμουν σύμφωνα με το εφαρμοστέο δίκαιο διαδοχής. Αυτή η προσέγγιση προκύπτει και από την εγχώρια νομοθεσία, το άρθρο 96 Κεφ.
  45. Μη έχοντας λόγο παρέμβασης, το Δικαστήριο, για σκοπούς «επικύρωσης» ή «αναγνώρισης» ή «εκτέλεσης» της απόφασης και του διατάγματος του Sheriff Court του Aberdeen ημερομηνίας 23.01.2014, για τους λόγους που εξηγήθηκαν ήδη, και μη έχοντας να εξετάσει αίτηση έναρξης δευτερεύουσας διαδικασίας πτώχευσης, η αίτηση αυτή δεν μπορεί να επιτύχει. Αυτό το αποτέλεσμα δεν αναιρεί δυνατότητες, εάν ο αιτών εξακολουθεί να είναι σύνδικος κύριας πτωχευτικής διαδικασίας στο Ηνωμένο Βασίλειο, που εκκίνησε ενόσω το Ηνωμένο Βασίλειο ήταν κράτος μέλος της Ε.Ε., και όντως παρήγαγε άμεσα και αυτόματα αποτελέσματα (γιατί όμοια παρήγαγε και στο Ηνωμένο Βασίλειο). Να διαχειριστεί περιουσιακά στοιχεία σε άλλα κράτη μέλη ή, εάν θωρεί ότι χρειάζεται, να αιτηθεί την έναρξη δευτερεύουσας τοπικής διαδικασίας πτώχευσης, περιορισμένης στα περιουσιακά στοιχεία στην Κύπρο και αναφορικά με τους πιστωτές στην Κύπρο, με βάση το εγχώριο δίκαιο.
  46. Επειδή η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει, ούτε να τύχει διαχείρισης ως μια εντελώς διαφορετική αίτηση και διαδικασία, αναλόγως της εκ των υστέρων και συγκεχυμένα εκφρασμένης επιθυμίας του αιτούντος για έναρξη δευτερεύουσας διαδικασίας πτώχευσης, ώστε να διασωθεί απλώς με παραπομπή της στη πτωχευτική δικαιοδοσία, τροποποίησή της, και οδηγίες για επίδοσή της σύμφωνα με το Κεφ.5, κ.λπ., η αίτηση απορρίπτεται. (Υπ.) ......... Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.