ΠΑΜΠΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ν. ΙΣΚΑΝΤΕΡΙΔΗΣ ΦΕΛΙΞ, Αγωγή αρ. 475/2023, 7/11/2023

ΠΑΜΠΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ ν. ΙΣΚΑΝΤΕΡΙΔΗΣ ΦΕΛΙΞ, Αγωγή αρ. 475/2023, 7/11/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDPAF:2023:A140 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Χρ. Μίτλεττον, Ε.Δ. Αγωγή αρ. 475/2023 ΠΑΜΠΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΗΣ Ενάγων ν. ΙΣΚΑΝΤΕΡΙΔΗΣ ΦΕΛΙΞ Εναγόμενος Αίτηση ημερομηνίας 14.06.2023 για ενδιάμεση θεραπεία Ημερομηνία: 07 Νοεμβρίου 2023 Εμφανίσεις: Ν. Μετζιτίκος για Π. Κυριακίδου, Ν. Μετζιτίκος, για τον Ενάγοντα/Αιτητή Γ. Παπασάββα (κα), για τον Εναγόμενο/Καθ' ου η αίτηση Α Π Ο Φ Α Σ Η

1. Ο Ενάγων, ο οποίος διαμένει στη Λεμεσό, είναι ο εγγεγραμμένος ιδιοκτήτης διαμερίσματος στην Πάφο, τα στοιχεία του οποίου δίδονται. Την 01.06.2022, συμφώνησε τη δεκαετή ενοικίασή του στον Εναγόμενο έναντι €350,00 μηνιαίως. Δεν θα υπήρχε δικαίωμα υπενοικίασης ή εκχώρησης ή αποξένωσης της κατοχής με οποιονδήποτε τρόπο, χωρίς τη συγκατάθεση του Ενάγοντος. Υπήρχε δικαίωμα τερματισμού σε περίπτωση καθυστέρησης πληρωμής του ενοικίου ή άλλης συμβατικής παράβασης. Ο Ενάγων είχε συγκατατεθεί σε συγκεκριμένες μετατροπές και σε διαμονή της μητέρας του Εναγόμενου στο διαμέρισμα, η οποία θα έρχονταν από το εξωτερικό, λόγος για τον οποίο δέχθηκε χαμηλό ενοίκιο, αφού η μηνιαία ενοικιαστική αξία του διαμερίσματος είναι €700,
2. Περί τον Μάρτιο του 2023, ο Ενάγων διαπίστωσε πως διέμεναν στο διαμέρισμα τρίτα άτομα. Ο Εναγόμενος να έδωσε επαρκείς εξηγήσεις. Ομοίως, περί το καλοκαίρι του
3. Από έρευνά του, διαπίστωσε τελικά πως το διαμέρισμά του είναι αναρτημένο στην πλατφόρμα Airbnb, όπου διαφημίζεται. Μάλιστα, παρέχεται προς ενοικίαση με τον τρόπο αυτό από τον Αύγουστο του 2022, δείχνοντας πως εξ αρχής η πρόθεση του Εναγόμενου ήταν αυτή. Αμέσως, με επιστολή των δικηγόρων του ημερομηνίας 23.05.2023, απαίτησε από τον Εναγόμενο την παράδοση της κατοχής του ακινήτου μέχρι την 30.05.
4. Δεν υπήρξε ανταπόκριση. Απεναντίας, ο Εναγόμενος τότε έπαυσε να πληρώνει και τα ενοίκια. Ο Ενάγων καταλογίζει πρόσθετα στον Εναγόμενο ψευδείς παραστάσεις και δόλο, παρέχοντας σχετικές λεπτομέρειες. Αξιώνει θεραπείες για την ανάκτηση της κατοχής του ακινήτου καθώς και αποζημιώσεις.
5. Στο πλαίσιο της αγωγής του, ο Ενάγων αιτείται, μεταξύ άλλων βάσει του άρθρου 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60 και του άρθρου 4 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ.6, την έκδοση παρεμπίπτοντος διατάγματος, με το οποίο να προστάζεται ο Εναγόμενος και οποιοδήποτε άτομο ενεργεί για λογαριασμό του να προβεί σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες, για την αφαίρεση όλων των δεδομένων, πληροφοριών και χαρακτηριστικών του ακινήτου από την πλατφόρμα Airbnb ή οποιαδήποτε άλλη εφαρμογή ή ιστοσελίδα ή τόπο, και να αποσύρει κάθε διαφήμιση που σχετίζεται με την ενοικίαση ή την παραχώρηση της κατοχής του διαμερίσματος. Ζητείται και σχετικό απαγορευτικό διάταγμα σε σχέση με την υπενοικίαση ή παραχώρηση της κατοχής του διαμερίσματος. Με το σύνολο της μαρτυρίας που υποστηρίζει την αίτησή του, ο Ενάγων προσκομίζει τον τίτλο του και τη σύμβαση ενοικίασης, και αναφέρει πως, όταν την πρώτη φορά, κατά την επίσκεψή του στην Πάφο, είδε πως διέμεναν τρίτοι στο διαμέρισμα, ο Εναγόμενος του ανέφερε πως δεν τίθεται θέμα υπενοικίασης, αλλά είναι φιλοξενούμενοί του. Τον Μάιο του 2023, διαπίστωσε και πάλι τη διαμονή άλλων προσώπων, επιβεβαίωσε με γείτονες ότι πρόκειται για υπενοικίαση και στη συνέχεια ερεύνησε και εντόπισε το διαμέρισμα στην πλατφόρμα Airbnb, με τίτλο "Best apartment in center of town!!!". Προσκομίζει τα στοιχεία της σχετικής ανάρτησης, περιλαμβανομένων των προβαλλόμενων ως οικοδεσποτών, τους οποίους δεν γνωρίζει, αλλά υποψιάζεται πως ενεργούν για λογαριασμό του Εναγόμενου. Από σχόλια των χρηστών στην πλατφόρμα, προκύπτει ενοικίαση από τον Αύγουστο του 2022 ή ακόμα από τον Ιούλιο του 2022, ενώ η σύμβαση με τον Εναγόμενο συνάφθηκε μόλις τον Ιούνιο του
6. Προσκομίζει στοιχεία και φωτογραφίες. Σε συζήτηση με τον Εναγόμενο, όπως αναφέρει ο Ενάγων, ο Εναγόμενος αρχικά αρνήθηκε ότι υπενοικιάζει το διαμέρισμα και στη συνέχεια πρόβαλε τον ισχυρισμό ότι, επειδή δεν ήρθε η μητέρα του, έπρεπε να καλύψει τα έξοδα της ανακαίνισης, περίπου €11.000,00, τα οποία ζητά από τον Ενάγοντα, για να του παραδώσει το διαμέρισμα. Ο Ενάγων εκθέτει τις σκέψεις του ότι εξαπατήθηκε, ότι πιθανόν να υπάρχουν και υπενοικιάσεις που δεν φαίνονται στην πλατφόρμα, ότι η πρόθεση του Εναγόμενου είναι να συνεχίσει να εκμεταλλεύεται το ακίνητο εις βάρος της ιδιοκτησίας και κατά παράβαση της μεταξύ τους συμφωνίας, και επιχειρηματολογεί υπέρ της έκδοσης των διαταγμάτων.
7. Η αίτηση του Ενάγοντος κατέστη δια κλήσεως του Εναγόμενου, ο οποίος εμφανίστηκε στη διαδικασία. Με σχετική ένστασή του, προβάλλει πολλαπλούς λόγους, για τους οποίους θεωρεί πως το Δικαστήριο δεν θα πρέπει να χορηγήσει ενδιάμεση θεραπεία στον Ενάγοντα. Οι λόγοι αυτοί συνοψίζονται στο ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης διαταγμάτων αυτής της φύσης, ούτε είναι δίκαιο να εκδοθούν τέτοια διατάγματα, η αίτηση του Ενάγοντος είναι καταχρηστική και παραβιάζει δικαίωμά του, ως ο νόμιμος κάτοχος του ακινήτου, δυνάμει σύμβασης που δεν τερματίστηκε.
8. Η εκδοχή του Εναγόμενου ως προς τα γεγονότα περιέχεται στη δική του ένορκη δήλωση, που συνοδεύει την ένστασή του, και είναι η εξής: Όντως, συνάφθηκε δεκαετής σύμβαση ενοικίασης του διαμερίσματος του Ενάγοντος. Ο Εναγόμενος διέμενε ήδη μόνιμα στην Κύπρο. Προφορικά συμφώνησαν ο Εναγόμενος να δαπανήσει ένα ποσό της τάξεως των €15.000,00 για την ανακαίνιση του διαμερίσματος, το οποίο ήταν σε πολύ κακή κατάσταση, ώστε να μην έχει καθόλου ζήτηση. Προσκομίζει φωτογραφίες της κατάστασης του διαμερίσματος κατά τον χρόνο της ενοικίασης και φωτογραφίες με την κατάστασή του μετά από την ανακαίνιση. Η συμφωνία να ανακαινίσει ο Εναγόμενος το διαμέρισμα ήταν γιατί και η εργασία του ήταν σχετική με τις ανακαινίσεις. Ήταν μέρος της συμφωνίας των μερών να μπορεί ο Εναγόμενος να το ενοικιάζει μέσω της σελίδας RBRB, ενώ το μίσθωμα θα καταβάλλονταν κανονικά στον Ενάγοντα. Όταν ο Ενάγων αντιλήφθηκε ότι το ακίνητο είχε ζήτηση, του ζήτησε να φύγει με σκοπό να το εκμεταλλεύεται ο ίδιος. Ο Εναγόμενος τότε ζήτησε από τον Ενάγοντα να του επιστρέψει το ποσό που δαπάνησε, κάτι που ο Ενάγων αρνήθηκε. Ο Εναγόμενος επιχειρηματολογεί σε σχέση με τη θέση του ότι δεν θα πρέπει να δοθεί ενδιάμεση θεραπεία στον Ενάγοντα.
9. Η ακρόαση έγινε στη βάση των ενόρκων δηλώσεων της αίτησης και της ένστασης, χωρίς πρόσθετη μαρτυρία. Οι δικηγόροι των διαδίκων αγόρευσαν, εκθέτοντας τις εκατέρωθεν θέσεις. Είναι σε γνώση του Δικαστηρίου ό,τι γενικότερα αναφέρθηκε, στην πλήρη του μορφή, ακόμα κι αν δεν γίνεται αυτούσια, ειδική ή λεπτομερής αναφορά.
10. Το Δικαστήριο, στο πλαίσιο άσκησης της πολιτικής δικαιοδοσίας του, έχει τη δυνατότητα να εκδίδει προσωρινά διατάγματα. Το άρθρο 32 Ν. 14/60 ορίζει το ίδιο τις προϋποθέσεις που θα πρέπει να συντρέχουν, για να μπορεί να εκδοθεί παρεμπίπτον διάταγμα, καταρχάς απαγορευτικό. Οι προϋποθέσεις αυτές αναλύθηκαν σε πάγια νομολογία[1]. Θα πρέπει ο αιτών διάδικος να αποδείξει ότι υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση, που αφορά σε συγκεκριμένο πράγμα, σε χρέος ή αποζημίωση, ορισμένα ή οριστά. Το σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση διαπιστώνεται με βάση τα καταχωρισμένα δικόγραφα ή, όπου δεν υπάρχουν, την ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση. Ό,τι εξετάζεται σε σχέση με αυτή την προϋπόθεση, είναι κατά πόσον αποκαλύπτεται κάποια γνωστή στον νόμο αιτία αγωγής, η οποία, εάν επιτύχει, θα έχει ως συνέπεια τη χορήγηση ανάλογης ουσιαστικής θεραπείας[2]. Δεν αρκεί να τίθεται ένα δικάσιμο θέμα. Θα πρέπει να υπάρχουν καλές πιθανότητες ο αιτών να δικαιούται σε θεραπεία και έκδοση δικαστικής απόφασης. Εκείνο που χρειάζεται δεν είναι η απόδειξη του ουσιαστικού δικαιώματος, αλλά σοβαρές ενδείξεις περί της πιθανότητας ύπαρξής του[3]. Απαιτείται κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων[4]. Η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας γίνεται στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας, η οποία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η πιθανότητα, υπό την πιο πάνω έννοια[5]. Εκτός από αυτές τις προϋποθέσεις, θα πρέπει, εκτός εάν εκδοθεί το διάταγμα, να υπάρχει το ενδεχόμενο πρόκλησης ανεπανόρθωτης ζημιάς, οπότε θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη. Αυτή η τρίτη προϋπόθεση έχει την έννοια ότι τυχόν αποζημιώσεις δεν θα αποτελούσαν επαρκή θεραπεία στην ίδια την αγωγή[6]. Το ισοζύγιο της δικαιοσύνης (balance of justice) συνυπολογίζεται σε περίπτωση που πληρούνται όλες οι προϋποθέσεις του άρθρου 32 Ν 14/60, και απαντά στο εάν είναι εν τέλει δίκαιο να δοθεί η ενδιάμεση θεραπεία.
11. Ανάλογες προϋποθέσεις ισχύουν και για την έκδοση ενδιάμεσων προστατικών διαταγμάτων. Ωστόσο, επειδή τα προστακτικά διατάγματα δεν απαγορεύουν απλώς τη συνέχιση μιας συμπεριφοράς που ο αιτών διάδικος θεωρεί άδικη, αλλά το Δικαστήριο παρεμβαίνει δραστικά και διαμορφώνει θετικά συγκεκριμένη συμπεριφορά του προσώπου προς το οποίο απευθύνονται, όπως λόγου χάριν το να προβεί σε συγκεκριμένη επισκευή ή δαπάνη ή πληρωμή, εκδίδονται με ιδιαίτερη φειδώ και αρκετά πιο ισχυρό βαθμό βεβαιότητας ότι έχει πληγεί σοβαρά δικαίωμα και θα υπάρξει υπέρμετρη ζημιά του αιτούντος, που μόνο με την έκδοση του διατάγματος μπορεί να αποφευχθεί και να διασφαλιστεί η δυνατότητα απονομής της δικαιοσύνης, χωρίς να επαρκεί κάποια αποζημίωση[7]. Ευλόγως, χρειάζεται να τηρηθεί επίπεδο αναλογικότητας ανάμεσα στη ζημιά που υπόκειται το πρόσωπο το οποίο, πριν να ακουστεί πλήρως στη δίκη, διατάσσεται να πράξει, και στη ζημιά που θα υποστεί ο αιτών, εάν δεν χορηγηθεί η ενδιάμεση θεραπεία. Στο πλαίσιο της αναλογικότητας εμπίπτει και η ανάγκη για σαφήνεια και ακρίβεια στις πράξεις που προστάζονται, όπως και στον χρόνο. Η πρώιμη προσταγή, ως μορφή ενδιάμεσης θεραπείας, δεν θα πρέπει να παρεμβάλλει ως μορφή τιμωρίας[8], αλλά ως μέσο διασφάλισης της απονομής της δικαιοσύνης. Είναι φυσιολογικά μεγάλος και ο κίνδυνος ένα ενδιάμεσο προστακτικό διάταγμα να υπερβεί το μέτρο αυτό. Ο επείγων χαρακτήρας ενός τέτοιου διατάγματος θα μπορούσε να λεχθεί πως είναι εγγενής στη φύση τους.
12. Το άρθρο 4 Κεφ.6 δίδει στο Δικαστήριο τη δυνατότητα, σε οποιοδήποτε χρόνο, ενώ εκκρεμεί σε αυτό αγωγή, να εκδίδει διάταγμα για τη μεσεγγύηση, διατήρηση, φύλαξη, πώληση, κατακράτηση ή επιθεώρηση περιουσίας που αποτελεί το αντικείμενο της αγωγής ή διάταγμα για την παρεμπόδιση οποιασδήποτε απώλειας, ζημιάς ή δυσμενούς επηρεασμού που δυνατό, αν δεν εκδοθεί το διάταγμα αυτό, να προκληθούν σε πρόσωπο ή περιουσία, ενόσω εκκρεμεί τελική δικαστική απόφαση σε ζήτημα που επηρεάζει το πρόσωπο αυτό ή περιουσία ή ενόσω εκκρεμεί η εκτέλεση της δικαστικής απόφασης. Το διάταγμα μεσεγγύησης που αναφέρθηκε πιο πάνω σημαίνει διάταγμα που ορίζει πρόσωπο ή πρόσωπα για να εισέλθουν σε ακίνητη ιδιοκτησία, που ορίζεται στο διάταγμα, η οποία είναι στην κατοχή του προσώπου εναντίον του οποίου εκδίδεται το διάταγμα, και να συλλέξουν, παραλάβουν και αναλάβουν στα χέρια τους τα μισθώματα και τις προσόδους αυτής, καθώς και τα αγαθά και την κινητή περιουσία του εν λόγω προσώπου και να τα κρατούν για όσο χρόνο ορίζεται στο διάταγμα ή μέχρι νεότερου διατάγματος του Δικαστηρίου. Το διάταγμα παρέχει στο πρόσωπο που ορίζεται με τον τρόπο αυτό πλήρη εξουσία να ενεργεί καθετί το οποίο διατάσσεται να διενεργηθεί με το διάταγμα αυτό καθώς και κάθε συντελεστικό με αυτό και, από την κοινοποίηση του διατάγματος προς το πρόσωπο εναντίον του οποίου εκδόθηκε, αυτό στερεί το πρόσωπο αυτό από κάθε τέτοια εξουσία, τηρουμένου μόνο του δικαιώματος του να κατέχει την ακίνητη περιουσία που τελεί υπό μεσεγγύηση, και να συνεχίζει τη διεξαγωγή της εργασίας του σε αυτή και να χρησιμοποιεί την κινητή περιουσία η οποία δυνατό να βρίσκεται σε αυτή για τους σκοπούς της κατοχής αυτής και της διεξαγωγής της εργασίας του. Το άρθρο 4 Κεφ.6, παρόλο που συνιστά ανεξάρτητη νομική βάση, προσεγγίζεται υπό τις προϋποθέσεις του άρθρου 32 Ν.14/60 και αφορά σε ενδιάμεση θεραπεία αναφορικά με περιουσία που συνιστά το αντικείμενο της αγωγής. Όπως λέχθηκε στην Επίσημος Παραλήπτης ν. Nicantony Tr. Co. Ltd