ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΑΘΑΝΑΣΗ ΗΛΙΑ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΩΝ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ ΛΤΔ, Αίτηση/Έφεση 240/2023, 20/11/2023

(1), 44Α

(2), 44Α

(3), 44Α

(4)και 44Α(4Α), 44Β

(1), 44Β

(2), 44Β

(3), 44Γ

(1), 44Γ

(2), 44Γ

(3), 44Δ

(1), 44Δ

(2), 44Δ

(3), 44Δ

(4), 44Δ

(5), 44Δ

(6), και γενικά στα άρθρα 44Α - 44ΙΑΑ και στα Παραρτήματα αυτού, στους Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Κανονισμούς του 2015 - ΚΔΠ 185/15, στα άρθρα 80 και 81 του Κεφ.224, στους Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας Κανονισμούς άρθρα 1 - 18, στο Μέρος 8 και ειδικότερα Μέρος 8.1

(4)Μέρος 8

(1)-

(3)των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο - Κεφ.6, στον Περί Ερμηνείας Νόμο - Κεφ.1, άρθρο 42, στην Σύμφυτη και Διακριτική Εξουσία του Δικαστηρίου, την Νομολογία και την Πρακτική. Η Αίτηση που έχει υποβληθεί από τον Εφεσείοντα - Αιτητή στηρίζεται στους ακόλουθους λόγους Έφεσης :

1. Η Ειδοποίηση Τύπου ΙΑ έχει σταλεί πριν την λήξη της προθεσμίας για καταβολή πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή αφού δεν επιδόθηκε ειδοποίηση τύπου «Ι» και συνεπώς δεν ξεκίνησε να μετρά προθεσμία λόγω της αντικανονικότητας της διαδικασίας.
2. Η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» έχει σταλεί πριν την λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή αφού η Ειδοποίηση Τύπου «Ι» δεν έχει δεόντως επιδοθεί καθότι η Ειδοποίηση Τύπου «Ι» επιδόθηκε κατευθείαν με ιδιώτη επιδότη χωρίς να προηγηθεί πρώτα προσπάθεια επίδοσης με συστημένη επιστολή μέσω ταχυδρομείου και η οποία να μην ήταν εφικτή και συνεπώς δεν ξεκίνησε να μετρά η προθεσμία λόγω της αντικανονικότητας της διαδικασίας.
3. Η ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» δεν έχει δεόντως επιδοθεί αφού η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» ημερομηνίας 09/08/23 επιδόθηκε κατευθείαν με ιδιώτη επιδότη χωρίς να προηγηθεί πρώτα προσπάθεια επίδοσης με συστημένη επιστολή μέσω ταχυδρομείου και η οποία να μην είναι εφικτή.
4. Η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» ημερομηνίας 09/08/23 έχει σταλεί πριν την λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή αφού οι Καθ' ων η Αίτηση - Εφεσίβλητοι δεν απέστειλαν Ειδοποίηση Τύπου «Θ».
5. Η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» ημερομηνίας 09/08/23 δεν έχει δεόντως επιδοθεί σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Η αίτηση στηρίζεται στους ισχυρισμούς που παρατίθενται μέσα από την Ε/Δ του Αιτητή ημερ. 28/09/23 ο οποίος υποβάλλει την υπό κρίση Αίτηση - Έφεση υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντα Παντελή Ηλία Δ.Τ ΧΧΧΧΧΧ από την Πάφο. Ο Αιτητής αναφέρεται στο ιστορικό της σύναψης σύμβασης δανείου με την Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ περί το έτος 2004 και στην εγγραφή της υποθήκης του επίδικου ακινήτου προς εξασφάλιση των πιστωτικών διευκολύνσεων που του δόθηκαν ως πρωτοφειλέτης. Η υποθήκη σύμφωνα με τον Αιτητή ενεγράφη για το ποσό των Λ.Κ 25.000 ήτοι για το ποσό των 42,716 Ευρώ πλέον τόκους. Αναφορικά με την διαδικασία που ακολουθήθηκε εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση το νομότυπο της οποίας και προσβάλλει με την υπό κρίση αίτηση ο Αιτητής, αναφέρερει ότι ουδέποτε παρέλαβε οποιαδήποτε Ειδοποίηση Τύπου «Ι» με συστημένη επιστολή αλλά ακόμη και αν την παρέλαβε αυτό θα έγινε μέσω ιδιώτη επιδότη όπως παραλήφθηκε και και η επιστολή τύπου «ΙΑ» ημερ. 09/08/23 περί την 12/09/
6. Ο Αιτητής υποστηρίζει περαιτέρω ότι εκ μέρους των Καθ' ων η Αίτηση δεν έγινε καμία προσπάθεια αποστολής και επίδοσης των εν λόγω Ειδοποιήσεων μέσω συστημένου ταχυδρομείου αφού προχώρησαν στην επίδοση τους απευθείας με ιδιώτη επιδότη. Σύμφωνα μάλιστα με τον Αιτητή, ουδέποτε παραλήφθηκε από τον ίδιο και οποιαδήποτε επιστολή Τύπου «Θ» και συνεπώς προκύπτει ότι η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» έχει αποσταλεί πριν από την λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή, δηλαδή τον ίδιο, με αποτέλεσμα η διαδικασία που έχει ακολουθηθεί να είναι παράτυπη και ή αντικανονική. Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι η επιστολή δεν επιδόθηκε σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Η αίτηση επιδόθηκε στους Εφεσίβλητους - Καθ' ων η Αίτηση και οι τελευταίοι αντιδρώντας καταχώρησαν ένσταση. Ειδικότερα στο σώμα της ειδοποίησης ένστασης που έχουν καταχωρήσει καταγράφονται 12 λόγοι ένστασης οι οποίοι μπορούν να συνοψιστούν ως οι εξής :
7. Η αίτηση είναι νομικά παράτυπη και ή άκυρη και ή αντικανονική και ή η νομική και πραγματική της βάση δεν μπορεί να στηρίξει τις αιτούμενες θεραπείες.
8. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
9. Ο Αιτητής δεν δικαιούται και δεν νομιμοποιείται στην καταχώριση και ή στην προώθηση της υπό κρίση αίτησης.
10. Το Δικαστήριο στερείται εξουσίας και ή δικαιοδοσίας στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας να εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα και ή μέρος αυτών.
11. Το Δικαστήριο στα πλαίσια της παρούσας διαδικασίας περιορίζεται στην εξέταση των λόγων που εξαντλητικά καταγράφονται στο άρθρο 44Γ

(3)του Νόμου και ο Αιτητής απέτυχε να αποδείξει ότι υφίσταται οποιοσδήποτε από τους λόγους που διαλαμβάνονται εξαντλητικά στο πιο πάνω άρθρο για παραμερισμό και ή ακύρωση της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» και ή δεν στοιχειοθετείτε και ή συντρέχει οποιοσδήποτε από τους λόγους τους άρθρου 443(Γ) του Νόμου.

1. Οι Καθ' ων η Αίτηση και ή η Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ, δεόντως και νομότυπα ενεργοποίησαν την διαδικασία που προβλέπεται στο μέρος VIA του Νόμου για την πώληση του επίδικου ακινήτου ακολουθώντας την ενδεδειγμένη διαδικασία που προβλέπεται στο Μέρος VIA του Νόμου για την πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου, ακολουθώντας την ενδεδειγμένη διαδικασία και οι Ειδοποιήσεις Τύπου Ι, ΙΑ και ΙΒ είναι σύμφωνες με τις προϋποθέσεις, κριτήρια και τύπους του Νόμου, τηρώντας τις προβλεπόμενες προθεσμίες και σε πλήρη συμμόρφωση με τους σχετικούς κανονισμούς και ή οι εν λόγω Ειδοποιήσεις συμμορφώνονται πλήρως με τις πρόνοιες του Νόμου και ή πληρούν τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπου και περιεχόμενο προϋποθέσεις.
2. Οι Καθ' ων η Αίτηση και ή η Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ, δεν όφειλαν να αποστείλουν στον Αιτητή Ειδοποίηση Τύπου «Θ» καθώς δεν είναι αδειοδοτημένα πιστωτικά ιδρύματα δυνάμει των διατάξεων του Περί Εργασιών Πιστωτικών Ιδρυμάτων Νόμου.
3. Η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» έχει αποσταλεί μετά την λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής που έθετε η Ειδοποίηση του Τύπου «Ι».
4. Η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» έχει επιδοθεί δεόντως σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα.
5. Η αίτηση υποβάλλεται καταχρηστικά και κακόπιστα και ή υπάρχει κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας.
6. Ο Αιτητής απέκρυψε ουσιώδη γεγονότα από το Δικαστήριο και ή προσπαθεί να το παραπλανήσει με ψευδής ισχυρισμούς.
7. Οι Καθ' ων η Αίτηση νομιμοποιούνται πλήρως να προωθούν και ή να προχωρήσουν με την σκοπούμενη διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου με πλειστηριασμό. Η ένσταση εδράζεται επί της ίδιας νομικής βάσης ως και η αίτηση, και στηρίζεται επί των ισχυρισμών που προβάλλονται επί της ενόρκου δηλώσεως της Αντιγόνης Χριστοδούλου ημερ. 07/11/23 , υπαλλήλου της εταιρείας DO VALUE CYPRUS LTD ( προηγούμενο όνομα Altamira Asset Management (Cyprus) Ltd ) από τον Δεκέμβριο του 2008, η οποία και ενεργεί για λογαριασμό των Καθ' ων η Αίτηση καθότι έχει αναλάβει την διαχείριση αριθμού χρηματοπιστωτικών διευκολύνσεων των Καθ' ων η Αίτηση καθώς και συναφών συμφωνιών, εξασφαλίσεων - εγγυήσεων και συναφών θεμάτων δυνάμει σχετικής συμφωνίας διαχείρισης και ρύθμισης δανείων. Μια από τις χρηματοπιστωτικές διευκολύνσεις που ανέλαβαν είναι και η επίδικη συμφωνία δανείου και υποθήκης αναφορικά με το επίδικο ακίνητο. Η μάρτυρας υιοθετεί τους λόγους ένστασης και επί ισχυριζόμενων γεγονότων αναφέρει το ιστορικό της παραχώρησης και προσφοράς πιστωτικών διευκολύνσεων στον αποβιώσαντα Παντελή Κυριάκου Ηλία υπό την μορφή τρεχούμενου λογαριασμού για το ποσό των 42,715,04 Ευρώ πλέον τόκων, πίστωσης και εξόδων για την περίοδο 18/10/04 - 18/10/
8. Περαιτέρω σύμφωνα με την ενόρκως δηλούσα, ο αποβιώσαντας συνήψε στις 18/10/04 και την σύμβαση και δήλωση υποθήκευσης του επίδικου ακινήτου την οποία κατέθεσε και ενέγραψε στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Πάφου δυνάμει της οποίας υποθήκευσε προς όφελος της ΣΠΕ Κοίλης το ½ συμφέρον και μερίδιο επί του ενυπόθηκου ακινήτου για το ποσό των 42,715,04 Ευρώ πλέον τόκο προς 7 % ετησίως από 18/10/04 υπογράφοντας την ίδια ημέρα και σχετικό έγγραφο υποθήκης. Η ενόρκως δηλούσα παραθέτει επίσης το ιστορικό με βάση το οποίο. ενώ οι πιο πάνω πιστωτικές διευκολύνσεις είχαν παραχωρηθεί στον αποβιώσαντα από την ΣΠΕ Κοίλης, στην συνέχεια και μέχρι σήμερα έχουν περιέλθει στην εταιρεία DO VALUE CYPRUS LTD, με το προηγούμενο όνομα της Altamira Asset Management (Cyprus) Ltd ενεργώντας εκ μέρους και για λογαριασμό της τότε Συνεργατικής Εταιρείας Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ. Επειδή σύμφωνα με την κα. Χριστοδούλου ο λογαριασμός του αποβιώσαντα παρουσίαζε υπέρβαση και έκλεισε, οι Καθ' ων η Αίτηση με επιστολές τους κάλεσαν τον Αιτητή υπό την ιδιότητα του ως διαχειριστής της περιουσίας του αποβιώσαντα να τερματίσει την επίδικη συμφωνία. Μάλιστα ο Αιτητής ενημερώθηκε ότι σε περίπτωση που δεν υπήρχε εξόφληση θα λαμβάνονταν δικαστικά μέτρα εναντίον του. Από τον Αιτητή δεν έγινε σύμφωνα με την ενόρκως δηλούσα οποιαδήποτε προσπάθεια από μέρους του για εξεύρεση διευθέτησης με αποτέλεσμα από την ημερομηνία τερματισμού μέχρι και σήμερα κανέναν ποσό να μην έχει καταβληθεί. Την 20/10/23 ο επίδικος λογαριασμός παρουσίαζε οφειλόμενο υπόλοιπο 141,375,21 Ευρώ. Επίσης μέσω πιστοποιητικού έρευνας που εξασφαλίστηκε από τους Καθ' ων η Αίτηση, αναφορικά με το ενυπόθηκο ακίνητο από το Επαρχιακό Κτηματολογικό Γραφείο Λευκωσίας, εκτός από τους Καθ' ων η Αίτηση συμφέρον έχει και η HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LIMITED η οποία και ενέγραψε ΜΕΜΟ επί αυτού. Αποτέλεσμα των πιο πάνω γεγονότων ήταν οι Καθ' ων η Αίτηση να προχωρήσουν στην έναρξη της διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου ακολουθώντας κατά την θέση τους την ενδεδειγμένη διαδικασία επιδίδοντας στον Αιτητή και σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη, τις προβλεπόμενες από τον Νόμο σχετικές Ειδοποιήσεις υποστηρίζοντας έτσι το νομότυπο της διαδικασίας που ακολουθήθηκε εκ μέρους τους με σκοπό να διενεργηθεί ο σκοπούμενος πλειστηριασμός καλώντας έτσι το Δικαστήριο να απορρίψει την υπό εξέταση Αίτηση - Έφεση. Ακρόαση της Αίτησης Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθη στη βάση των γραπτών αγορεύσεων αμφοτέρων των ευπαιδεύτων συνηγόρων, Αιτήτη και Καθ' ων η Αίτηση αντίστοιχα. Έχω μελετήσει με πάσα προσοχή το σύνολο της νομικής τους επιχειρηματολογίας όπως επίσης έχω διεξέλθει του συνόλου της δοθείσας, μέσω των ενόρκων δηλώσεων μαρτυρίας που συνοδεύει αίτηση και ένσταση αντίστοιχα και αναφορά θα γίνει όπου κατωτέρω κριθεί απαραίτητο. Πριν υπεισέλθω την ουσία της υπό κρίσης Αίτησης - Έφεσης, κρίνω σκόπιμο να εξετάσω το κατά πόσο η Αίτηση και η Ένσταση καταχωρήθηκαν με τον προβλεπόμενο από τον Νόμο τύπο, εφόσον τόσο ο Αιτητής όσο και οι Καθ' ων η Αίτηση εφάρμοσαν τον τύπο της Αίτησης και της Ένστασης που προνοείται στο Μέρος 8 των Νέων Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας οι οποίοι τέθηκαν σε ισχύ από την 01/09/
9. Σημειώνεται ότι το πιο πάνω ζήτημα τέθηκε ευθέως από τους ευπαίδευτους συνηγόρους των δύο πλευρών κατά το στάδιο των συμπληρωματικών προφορικών τους αγορεύσεων, καλώντας ουσιαστικά το Δικαστήριο στην περίπτωση που διαπιστώσει εξετάζοντας την υπό κρίση περίπτωση, ότι εφαρμόστηκε λανθασμένος τύπος για την υποβολή τόσο της Αίτησης όσο και της Ένστασης, να ασκήσει τις εξουσίες που του παρέχονται από τον Νομό και να προχωρήσει να θεραπεύσει την τυχόν παρατυπία που τυχόν θα διαπιστωθεί. Καταρχήν θα πρέπει να λεχθεί ότι το Μέρος 8 των Νέων Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας που αφορούν την εναλλακτική διαδικασία για απαιτήσεις και με την οποία πλέον προωθείται μεταξύ άλλων η παρούσα Αίτηση - Έφεση , σύμφωνα με τον κανονισμό 4 έχει ως ακολούθως: «

(4)Η διαδικασία του Μέρους 8 μπορεί επίσης να χρησιμοποιείται για οποιαδήποτε απαίτηση ή αίτηση σε σχέση με την οποία νόμος ή κανονισμός προνοεί όπως η απαίτηση ή αίτηση εγείρεται με εναρκτήρια κλήση, αίτηση ή άλλη εναρκτήρια διαδικασία, εκτός όταν νόμος ή κανονισμός προβλέπει διακριτή διαδικασία.» Περαιτέρω θα πρέπει να υποδειχθεί ότι, η καταχώρηση μιας Αίτησης - Έφεσης όπως και εν προκειμένω, προνοείται από τον Νόμο 9/65, ο οποίος στο Μέρος VIA, και ειδικότερα στο άρθρο 44(Γ)

(3)καθορίζει ότι «ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος δύναται, εντός σαράντα πέντε

(45)ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της ειδοποίησης, σύμφωνα με το εδάφιο

(2)να καταχωρίσει έφεση στο Επαρχιακό Δικαστήριο για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης μόνο, για τους ακόλουθους λόγους:.». Προκύπτει λοιπόν εύλογα το ερώτημα για το πως καταχωρείται και προωθείται η Αίτηση - Έφεση και σε ποιο έντυπο εναρκτήριου μέσου. Η μοναδική σχετική πρόνοια του Νόμου 9/65 ως προς τον Τύπο της Έφεσης μπορεί να ανευρεθεί στο άρθρο 51 το οποίο αναφέρει τα ακόλουθα : «51.-

(1)Παν πρόσωπον ούτινος τα νόμιμα συμφέροντα παραβλάπτονται εξ οιασδήποτε διαταγής, γνωστοποιήσεως ή αποφάσεως του Διευθυντού δυνάμει του παρόντος Νόμου, δύναται εντός τριάκοντα ημερών από της κοινοποιήσεως εις αυτόν των άνω να υποβάλη έφεσιν τω Επαρχιακώ Δικαστηρίω( επί τούτω αι διατάξεις των άρθρων 80 και 81 του περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμησις) Νόμου και των περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμησις) Κανονισμών θα τυγχάνωσι, τηρουμένων των αναλογιών, εφαρμογής επί της τοιαύτης εφέσεως ως και επί εφέσεως ασκηθείσης δυνάμει των διατάξεων του ειρημένου Νόμου. Νοείται ότι το Ανώτατον Δικαστήριον δύναται να εκδώση Κανονισμούς δι' οιονδήποτε ζήτημα ή διαδικασίαν αγομένην ενώπιον οιουδήποτε δικαστηρίου δυνάμει των διατάξεων του παρόντος Νόμου.» Τα δε άρθρα 80 και 81 του Κεφ. 224 στα οποίο γίνεται αναφορά ανωτέρω προνοούν τα ακόλουθα : «

1. Κάθε πρόσωπο το οποίο έχει παράπονο κατά οποιασδήποτε διαταγής, ειδοποίησης ή απόφασης του Διευθυντή, που διενεργήθηκε, δόθηκε ή λήφθηκε δυνάμει των διατάξεων του Νόμου αυτού δύναται, εντός τριάντα ημερών από την ημερομηνία κοινοποίησης σε αυτόν της διαταγής αυτής, ειδοποίησης ή απόφασης να υποβάλει έφεση στο Δικαστήριο και το Δικαστήριο δύναται να εκδώσει επί αυτής τέτοιο διάταγμα ως ήθελε είναι δίκαιο αλλά, κανένα Δικαστήριο δεν επιλαμβάνεται οποιασδήποτε αγωγής ή διαδικασίας επί οποιουδήποτε ζητήματος σε σχέση με το οποίο ο Διευθυντής έχει εξουσία να ενεργεί δυνάμει των διατάξεων του Νόμου αυτού, εκτός με έφεση όπως προνοείται στο άρθρο αυτό: Νοείται ότι το Δικαστήριο δύναται, αν ικανοποιηθεί ότι λόγω απουσίας από τη Δημοκρατία, ασθένειας ή άλλης εύλογης αιτίας το παραπονούμενο πρόσωπο εμποδίζετο από του να υποβάλει έφεση εντός της περιόδου των τριάντα ημερών, να παρατείνει την προθεσμία εντός της οποίας δύναται να υποβληθεί έφεση υπό τέτοιους όρους όπως αυτό ήθελε θεωρήσει σκόπιμο.
2. Όταν υποβάλλεται έφεση στο Δικαστήριο όπως προνοείται στο άρθρο 80, το διάταγμα του Δικαστηρίου είναι τελικό και δεν υφίσταται δικαίωμα έφεσης εναντίον αυτού εκτός όταν συνεπάγεται ζήτημα προσωπικού θεσμού ή όταν το ποσό υπό αμφισβήτηση υπερβαίνει τις είκοσι πέντε λίρες: Νοείται ότι κάθε πρόσωπο, περιλαμβανομένου του Διευθυντή, το οποίο έχει παράπονο κατά οποιουδήποτε διατάγματος του Δικαστηρίου επί οποιασδήποτε έφεσης δυνάμει του άρθρου 80, δύναται να υποβάλει έφεση εναντίον αυτού στο Ανώτατο Δικαστήριο επί οποιουδήποτε νομικού σημείου.» Σχετικός δε ως προς τον τύπο της Έφεσης είναι και ο Κανονισμός 5 των Περί Ακίνητου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμός του 1956 (622/1956) και ο οποίος έχει ως ακολούθως: «Proceedings by summons 5.-

(1)Except as hereinbefore in these Rules or by Law otherwise expressed, all appeals and apllicatios to the Court under the Law shall be made by summons in Form 2, with such variations as circumstances may require, and shall be supported by affidavit or affidavits of the facts relied upon, and filed with the Registrar together with a copy of the Director's order, notice or decision appealed against.

(2)All interested parties shall be joined as parties to the proceedings: Provided that, unless otherwise directed by the Court, the Director shall not be joined as a party except in proceedings under sections 41, 43, 58, 59, 68, 69 and 69A of the Law.

(3)Where the Director is not a party to the proceedings, the applicant shall, nevertheless, cause an office copy of the summons (Form 2) to be served on him.». Σε ότι αφορά τον τύπο της ένστασης που θα πρέπει να καταχωρηθεί σχετικός είναι ο Κανονισμός 10 αντίστοιχα, ο οποίος επίσης έχει ως ακολούθως: «Notice of opposition 10.

(1)If any person served with a summons to attend the hearing of an appeal or application intends to oppose such appeal or application, such person shall, not later than 14 days after the service of such summons of him, file with the Registrar a notice of such intention in Form 3, and leave a copy thereof for the applicant at the address of service.

(2)Such notice shall refer to the specific section of the Law or the specific Rules of Court upon which the opposition is founded. Any facts relied upon in opposition which are not apparent on the face proceeding shall be set out in one or more affidavits accompanying the notice of opposition, and copies of such affidavits shall be left for the applicant together with such notice» Υπό το φως των πιο πάνω διαπιστώνεται ότι στο Ν.9/65 υπάρχει γενική πρόνοια και ειδικότερα στο άρθρο 51 του Μέρους VII Ποικίλαι Διατάξεις, κάτω από τον τίτλο Εφέσεις, ότι εφαρμογής τυγχάνουν τα άρθρα 80 και 81 του Κεφ.224 αλλά και οι σχετικοί κανονισμοί, επομένως συνεπάγεται ότι εφαρμογής τυγχάνει η προώθηση της διαδικασίας Αίτησης - Έφεσης με τον Τύπο 2 ενώ σε ότι αφορά την καταχώρηση ένστασης θα πρέπει αυτή να υποβληθεί ακολουθώντας τον προβλεπόμενο Τύπο 3. Η πρόνοια του άρθρου 51 είναι σαφής και ξεκάθαρη. Η πρόνοια ναι μεν παραπέμπει στην δυνατότητα καταρχήν προσώπου να προσβάλει οιαδήποτε διαταγή, γνωστοποίηση ή απόφαση του Διευθυντή του Κτηματολογίου και σε αυτή την περίπτωση οφείλει δικονομικά να ενεργήσει σύμφωνα με τις πρόνοιες των άρθρων 80 και 81 του Κεφ.224 αλλά και του σχετικού Κανονισμού αρ. 5 σε ότι αφορά την Έφεση καθώς και του Κανονισμού 10 σε ότι αφορά την ένσταση, θεωρώ όμως ότι η εν λόγω πρόνοια καλύπτει παντός είδους Εφέσεις που ένα πρόσωπο μπορεί να προωθήσει δυνάμει του Ν. 9/65, περιλαμβανομένης και της Αίτησης - Έφεσης για παραμερισμό της Ειδοποίησης του Τύπου «ΙΑ» που προνοείται στο μέρος VIA του Νόμου. To γεγονός ότι το σχετικό με την παρούσα έφεση, Μέρος VIA του Νόμου, προστέθηκε μεταγενέστερα της αρχικής υιοθέτησης του Νόμου με τον Ν.142

(1)/2014, δεν μεταβάλλει το γεγονός ότι αποτελεί μέρος του και η προβλεπόμενη σε αυτό έφεση καλύπτεται από το άρθρο 51 των Ποικίλων Διατάξεων. Συνεπακόλουθα καταλήγω ότι η προβλεπόμενη εκ του Νόμου 9/65 στο Μέρος VIA, δυνατότητα προώθησης Έφεσης, καλύπτεται από τις πρόνοιες του άρθρου 51 και ως εκ τούτου εφαρμογή πρέπει θα πρέπει να έχει ο Κανονισμός 5 σε σχέση με τον τύπο της Αίτησης και ο Κανονισμός 10 αναφορικά με τον Τύπο της Ένστασης που πρέπει να ακολουθηθεί. Συνεπακόλουθα προκύπτει ότι εσφαλμένα ακολουθήθηκε στην υπό κρίση περίπτωση η εφαρμογή των Τύπων που προνοούνται στο Μέρος 8 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και άρα διαπιστώνεται ότι υφίσταται εν προκειμένω δικονομική παρατυπία εκ μέρους και των δύο πλευρών. Το επόμενο ερώτημα όμως που θα πρέπει να απασχολήσει το Δικαστήριο, είναι το κατά πόσο αν οι πιο πάνω δικονομικές παρατυπίες που έχουν διαπιστωθεί μπορούν να θεραπευτούν, ως ήταν και η θέση των δύο πλευρών. Εφαρμογή σήμερα ως είναι γνωστό έχουν οι Νέοι θεσμοί της Πολιτικής Δικονομίας και όχι οι Θεσμοί που ίσχυαν πριν από την 01/0923. Συνεπώς κρίνω σκόπιμο να ανατρέξω και να εντοπίσω κατά πόσο παρέχεται η εξουσία στο Δικαστήριο για διόρθωση τυχόν παρατυπίας όπως άλλωστε προνοείτο και με την διαταγή 64 στους Θεσμούς που ίσχυαν μέχρι προσφάτως. Ο πρωταρχικός σκοπός των Νέων Κανονισμών δεν είναι άλλος από την παροχή στο Δικαστήριο δυνατότητας χειρισμού υποθέσεων κατά τρόπο δίκαιο και με αναλογικό κόστος (βλέπε Μέρος 1 Καν. 1.2). Ειδικότερη δε πρόνοια ως το Μέρος 3 Καν.8, προνοεί τα κάτωθι: «3.8 Γενική εξουσία του δικαστηρίου για διόρθωση θεμάτων όταν υπήρξε διαδικαστικό σφάλμα

(1)Όταν υπήρξε διαδικαστικό σφάλμα, όπως παράλειψη συμμόρφωσης με κανονισμό: (α) το σφάλμα δεν ακυρώνει οποιοδήποτε βήμα στη διαδικασία εκτός αν κάτι τέτοιο διαταχθεί από το δικαστήριο∙ και (β) το δικαστήριο δύναται να εκδώσει διάταγμα διόρθωσης του σφάλματος.

(2)Δικαστήριο δεν εκδίδει διάταγμα ακύρωσης οποιουδήποτε βήματος εκτός αν ικανοποιηθεί ότι: (α) το διαδικαστικό σφάλμα ήταν σοβαρό∙ και (β) τέτοιο διάταγμα είναι αναγκαίο προς το συμφέρον της δικαιοσύνης, λαμβάνοντας υπόψη τον πρωταρχικό σκοπό» Υπό το φως των πιο πάνω προκύπτει ότι η παρατυπία που έχει διαπιστωθεί στην τήρηση των δικονομικών προνοιών κάτω από προϋποθέσεις του Μέρους 3.8 υπόκειται σε θεραπεία σε σχέση με την προώθηση της υπό κρίσης Αίτησης. Η ανωτέρω πρόνοια αδιαμφισβήτητα συνάδει με τη Δ.64 και λειτουργεί με πανομοιότυπο τρόπο. Η Δ.64 η οποία ίσχυε μέχρι και την 31/08/2023 προνοούσε τα ακόλουθα : «1.

(1)H μη συμμόρφωση, λόγω οποιασδήποτε πράξεως ή παραλείψεως, με τα προβλεπόμενα από τους παρόντες Κανονισμούς, αναφορικά με χρόνο, τόπο, τρόπο, τύπο, περιεχόμενο ή οτιδήποτε άλλο κατά την έναρξη ή τη φερόμενη έναρξη οποιασδήποτε διαδικασίας, ή σε σχέση με αυτή, θα θεωρείται παρατυπία και δε θα καθιστά άκυρη τη διαδικασία, οποιοδήποτε βήμα στη διαδικασία, ή οποιοδήποτε έγγραφο, απόφαση ή διάταγμα σε αυτή.

(2)Τηρουμένης της παραγράφου

(3), το Δικαστήριο δύναται, εφόσο διαπιστώσει τέτοια μη συμμόρφωση με τους Κανονισμούς, όπως προβλέπεται στην παράγραφο

(1), και υπό τέτοιους όρους ως προς τα έξοδα ή άλλως, όπως κρίνει δίκαιο, να παραμερίσει εξ ολοκλήρου ή εν μέρει τη διαδικασία στην οποία επεσυνέβη η μη συμμόρφωση, οποιοδήποτε βήμα έγινε στη διαδικασία εκείνη, ή οποιοδήποτε έγγραφο, απόφαση ή διάταγμα σε αυτή, ή ασκώντας τις εξουσίες που του παρέχουν οι παρόντες Κανονισμοί, να επιτρέψει τέτοιες τροποποιήσεις, εάν χρειάζονται, και να εκδώσει τέτοιο διάταγμα, εάν χρειάζεται, αναφορικά με τη διαδικασία γενικά, όπως κρίνει πρέπον.

(3)To Δικαστήριο δε θα παραμερίζει εξ ολοκλήρου οποιαδήποτε διαδικασία, ή το κλητήριο ένταλμα, ή άλλο εναρκτήριο μέσο με το οποίο έχει αρχίσει η διαδικασία, για το λόγο ότι έχει χρησιμοποιηθεί διαφορετικό εναρκτήριο μέσο για την έναρξη της διαδικασίας από εκείνο που απαιτεί οποιοσδήποτε από τους παρόντες Κανονισμούς. 2. Αίτηση για παραμερισμό οποιασδήποτε διαδικασίας, οποιουδήποτε βήματος που έγινε σε οποιαδήποτε διαδικασία, ή οποιουδήποτε εγγράφου, αποφάσεως ή διατάγματος σε αυτή, λόγω παρατυπίας, δε θα επιτρέπεται, εκτός εάν υποβάλλεται μέσα σε εύλογο χρόνο και προτού o διάδικος που υπέβαλε την αίτηση προβεί σε οποιοδήποτε νέο βήμα, αφότου η παρατυπία περιήλθε σε γνώση του. Οι προτεινόμενοι λόγοι για παραμερισμό δυνάμει του παρόντος Κανόνα, θα αναφέρονται στην αίτηση.» Προκύπτει επομένως ότι η παρατυπία στην τήρηση δικονομικής πρόνοιας κάτω από προϋποθέσεις δεν καθίσταται μοιραία για την προώθηση και υπόκειται σε θεραπεία. Άλλωστε επί τούτων των προνοιών εδράζεται και το αίτημα των συνηγόρων και των δύο πλευρών για διόρθωση και άρση της τυχόν παρατυπίας που θα διαπιστωθεί. Η ταυτοσημία των προνοιών στους Κανονισμούς του 2023 με τη Δ.64 των προηγούμενων θεσμών που ίσχυαν μέχρι προσφάτως, θεωρώ ότι δίδει την δυνατότητα εφαρμογής της Νομολογίας που μέχρι και σήμερα εφαρμοζόταν. Στην απόφαση της υπόθεσης Koza Michael David κ.ά. ν. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, ECLI:CY:AD:2017:A415, Πολ. Έφ. 208/12, ημερ. 24/11/2017, ECLI:CY:AD:2017:A415 υποδείχθηκαν τα ακόλουθα: «Η διαπίστωση αυτή μας φέρνει αμέσως στη προβληθείσα από τους εφεσείοντες θέση, στα πλαίσια του τρίτου λόγου έφεσης, ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο ερμήνευσε και εφάρμοσε λανθασμένα τη Δ.64 των Θεσμών. Αυτό με βάση τα λεχθέντα στην Πεγιώτη ν Κωμοδρόμου

(2003)1 ΑΑΔ 1601 ότι διάδικος αποποιείται του δικαιώματος να εγείρει θέμα παρέκκλισης από τους Θεσμούς στη διαμόρφωση αιτήματος, εφόσον λαμβάνει μέτρα στη διαδικασία. Όπως έπραξαν οι εφεσίβλητοι στην προκειμένη περίπτωση, οι οποίοι δεν ενεργοποίησαν τη δικαιοδοτική λειτουργία του Δικαστηρίου να επιληφθεί της παρατυπίας, ούτε στήριξαν την ένσταση τους στη Δ.16, θ.9. Βέβαια, το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν έκρινε την ουσία του θέματος, περιοριζόμενο στη θεώρηση ότι δεν ετίθετο ζήτημα «αυτεπάγγελτης θεραπείας», αφού απαιτείτο, ως προϋπόθεση για την παροχή της, η υποβολή σχετικού αιτήματος από το διάδικο που ευθυνόταν για την παρατυπία. Η νομολογία μας, όμως, δεν υποστηρίζει τέτοια απαρέγκλιτη προσέγγιση. Το Δικαστήριο διατηρεί τη διακριτική ευχέρεια, στην κατάλληλη περίπτωση, να προβεί το ίδιο, αυτεπαγγέλτως, στη θεραπεία της παρατυπίας. Καθοδηγητική, επί του προκειμένου, είναι η υπόθεση Wunderlich κ.ά. ν. Παναγιώτου

(1999)1(A) Α.Α.Δ. 366 όπου το Εφετείο, υιοθετώντας τα νομολογηθέντα στην αγγλική απόφαση Metroinvest Ansalt et al v Commercial Union [1985] 1 WLR 513 υπέδειξε τα εξής: «Το θέμα έχει τύχει αντιμετώπισης από το Αγγλικό Εφετείο στην Metroinvest Ansalt a.ο. v. Commercial Union [1985] 1 W.L.R. 513, 520, 521,

1. Στην υπόθεση εκείνη έχει ερμηνευθεί η νέα αγγλική Δ.2 - αντιστοιχεί με τη δική μας νέα Δ.64 - και από τη μελέτη της απόφασης προκύπτουν τα εξής:
2. Όπου διαπιστώνεται παρατυπία λόγω παράλειψης συμμόρφωσης με τους Θεσμούς το παράτυπο μέτρο ή έγγραφο παραμένει παράτυπο inter partes μέχρις ότου το ζήτημα εξεταστεί από το δικαστήριο δυνάμει της νέας Δ.64 θ.
4. Επιβάλλεται η εξέταση του ζητήματος της παρατυπίας από το δικαστήριο έστω και αν τέτοιο ζήτημα δεν είχε εγερθεί από τους διάδικους.
5. Η παραίτηση της άλλης πλευράς, με τρόπο ρητό ή εξυπακουόμενο, από το δικαίωμα που της παρέχεται λόγω της παρατυπίας αποτελεί καλό λόγο για να γίνει αποδεκτή η παρατυπία.
6. Ένας από τους κύριους λόγους που λαμβάνονται υπόψη από το δικαστήριο στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας δυνάμει της Δ.64 θ.2 είναι ο δυσμενής επηρεασμός (prejudice) της άλλης πλευράς λόγω της συγκεκριμένης παρατυπίας. Ωστόσο η νέα Δ.64 θ.2 είναι διατυπωμένη με τρόπο που να παρέχει στο δικαστήριο την ευρύτερη δυνατή εξουσία για να απονέμει δικαιοσύνη.
7. Στην άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας το δικαστήριο μπορεί να παραμερίσει πλήρως ή μερικώς τη διαδικασία στην οποία έχει σημειωθεί η παρατυπία ή - διαζευκτικά - "να εκδώσει τέτοιο διάταγμα αναφορικά με τη διαδικασία γενικά όπως κρίνει πρέπον"». Συνεπώς ένα από τα κύρια κριτήρια που λαμβάνεται υπόψη με σκοπό την άρση και την θεραπεία της παρατυπίας που τυχόν θα διαπιστωθεί από το Δικαστήριο είναι το κατά πόσο η άλλη πλευρά έχει υποστεί δυσμενή επηρεασμό των δικαιωμάτων της. Εν προκειμένω όπως έχω υποδείξει και ανωτέρω, το συγκεκριμένο ζήτημα τέθηκε εκ μέρους των συνηγόρων και των δύο πλευρών, εφόσον έχει καταχωρηθεί τόσο από τον Αιτητή όσο και από τους Καθ' ων η Αίτηση ο Τύπος που προνοείται στους Νέους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας και όχι ο Τύπος 2 και 3 που προνοείται στους κανονισμούς του Ν. 9/
8. Περαιτέρω διαπιστώνω ότι τόσο η Αίτηση που έχει καταχωρηθεί αναφέρει τους λόγους για τους οποίους προσβάλλεται η Ειδοποίηση του Τύπου «ΙΑ» οι οποίοι και στηρίζονται από την μαρτυρία του Αιτητή καθώς και ότι η ένσταση που έχει καταχωρηθεί περιλαμβάνει τους λόγους ένστασης και συνοδεύεται από την μαρτυρία της κας. Αντιγόνης Χριστοδούλου η οποία και τους υποστηρίζει. Περαιτέρω διαπιστώνω ότι στο σώμα τόσο της Αίτησης όσο και της Ένστασης περιλαμβάνεται η νομική βάση στην οποία στηρίζονται. Με δεδομένο λοιπόν ότι η δικονομική παρατυπία έχει διαπιστωθεί εκ μέρους των δύο πλευρών ενώ ταυτόχρονα οι θέσεις τους τόσο αναφορικά με την Αίτηση όσο αναφορικά και με την Ένσταση έχουν περιέλθει σε πλήρη γνώση της κάθε πλευράς αντίστοιχα, κρίνω ότι καμία εκ των δύο πλευρών δεν έχει υποστεί οποιοδήποτε δυσμενή επηρεασμό των δικαιωμάτων της και έτσι καταλήγω ότι οι παρατυπίες που διαπιστώθηκαν δύναται να θεραπευτούν κατ' εφαρμογή του Μέρους 3 Καν. 8 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Εκδίδεται συνεπώς σχετικό διάταγμα για θεραπεία τους και άρα αυτές θα ληφθούν υπόψη για σκοπούς εξέταση της ουσίας. Νομικό Πλαίσιο της διαδικασίας πλειστηριασμού ακινήτων του Μέρους VIA του Ν. 9/65 και εφαρμογή του στην προκειμένη περίπτωση: Κρίνω καταρχήν σκόπιμο για σκοπούς εξέτασης των προωθούμενων λόγων Έφεσης να παραθέσω τη νομική πτυχή που αφορά τα επίδικα ζητήματα. Μέσω του πιο πάνω Νόμου ένας ενυπόθηκος δανειστής δύναται να εκκινήσει διαδικασία για την πώληση μέσω πλειστηριασμού, ενυπόθηκων ακινήτων, αφού ακολουθήσει συγκεκριμένη διαδικασία, ως αυτή περιγράφεται στο πιο πάνω μέρος το οποίο εισήχθη με τον τροποποιητικό νόμο 142(Ι)/2014 και τις μεταγενέστερες τροποποιήσεις αυτού. Σύμφωνα με το Άρθρο 44(Β)

(1)το δικαίωμα αυτό προκύπτει στην περίπτωση υπερημερίας κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 27, ως αποτέλεσμα της οποίας ολόκληρο το ενυπόθηκο χρέος καθίσταται πληρωτέο και η υπερημερία αφορά σε περίοδο όχι μικρότερη των εκατό είκοσι

(120)ημερών από την ημερομηνία που αυτό καθίσταται πληρωτέο, δυνάμει των όρων της σύμβασης ή των διατάξεων του παρόντος Νόμου. Η οποιαδήποτε ειδοποίηση υπερημερίας ή απαίτηση για πληρωμή του ενυπόθηκου χρέους, η οποία αποστέλλεται από τον ενυπόθηκο δανειστή όταν αυτός είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα δυνάμει των διατάξεων του περί Εργασιών Πιστωτικών Ιδρυμάτων Νόμου προς τον ενυπόθηκο οφειλέτη ή προς οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, συνοδεύεται από την ειδοποίηση που αναφέρεται στον Τύπο «Θ» του Δεύτερου Παραρτήματος. Δεν απαιτείται η αποστολή τέτοιας ειδοποίησης στην περίπτωση που ο ενυπόθηκος δανειστής έχει εξασφαλίσει δικαστική απόφαση εναντίον του ενυπόθηκου οφειλέτη ή εάν υπάρχει κατατεθειμένη αίτηση πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους VIΑ (Άρθρο 44Β

(2)). Ειδικότερα η σχετική πρόνοια έχει ως ακολούθως: «

(2)Οποιαδήποτε ειδοποίηση ως προς παρατηρηθείσα υπερημερία ή απαίτηση για πληρωμή του ενυπόθηκου χρέους, η οποία αποστέλλεται από τον ενυπόθηκο δανειστή, όταν αυτός είναι αδειοδοτημένο ίδρυμα, προς τον ενυπόθηκο οφειλέτη ή εγγυητή σε σχέση με το ενυπόθηκο χρέος, συνοδεύεται από την ειδοποίηση που αναφέρεται στον Τύπο «Θ» του Δεύτερου Παραρτήματος και εμπεριέχει τυποποιημένη πληροφόρηση στην οποία αναφέρονται ρητά τα ακόλουθα:» Η έναρξη της διαδικασίας πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου που προβλέπεται διενεργείται με την επίδοση στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο, έγγραφης ειδοποίησης κατά τον Τύπο «I» του Δεύτερου Παραρτήματος, συνοδευόμενη από κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του καλώντας τον όπως εξοφλήσει το ποσό, σύμφωνα με την επιδοθείσα κατάσταση λογαριασμού, τάσσοντας σε αυτόν προθεσμία όχι μικρότερη των σαράντα πέντε

(45)ημερών από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης προς εξόφληση του οφειλόμενου ποσού (Άρθρο 44Γ

(1)). Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο δεν συμμορφωθεί με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης που του επιδίδεται δυνάμει των διατάξεων του εδαφίου

(1), ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο πρόσωπο, δεύτερη έγγραφη ειδοποίηση, στην οποία να αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό και η ειδοποίηση επιδίδεται κατά τον Τύπο «ΙΑ» του Δευτέρου Παραρτήματος, εντός περιόδου όχι μικρότερης των τριάντα

(30)ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. (Άρθρο 44Γ

(2)). Το άρθρο 44Γ

(3)του Νόμου περιλαμβάνει το δικαίωμα του ενυπόθηκου οφειλέτη και οποιουδήποτε ενδιαφερόμενου μέρους να αποταθεί στο Δικαστήριο εντός 45 ημερών από την ημερομηνία παραλαβής της πιο πάνω ειδοποίησης για παραμερισμό της ειδοποίησης της σκοπούμενης πώλησης. Οι λόγοι που μπορεί να προβάλει καθορίζονται εξαντλητικά από το Νόμο και είναι οι ακόλουθοι: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις· (β) η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί· (γ) η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή· (δ) έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου· (ε) ο ενυπόθηκος δανειστής στην περίπτωση που είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα ή αγοραστής κατά την έννοια που αποδίδεται στον όρο αυτό από τις διατάξεις του περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και για Συναφή Θέματα Νόμου, εφεξής καλούμενος «αγοραστής», αρνήθηκε να προσέλθει και/ή δεν προσήλθε ως όφειλε, σε διαδικασία αναδιάρθρωσης πιστωτικών διευκολύνσεων κατά τα οριζόμενα από τις διατάξεις του Μέρους VIA του περί Σύστασης και Λειτουργίας του Ενιαίου Φορέα Εξώδικης Επίλυσης Διαφορών Χρηματοοικονομικής Φύσεως Νόμου ή τέτοια διαδικασία εκκρεμεί κατά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) (Αρ. 2) Νόμου του 2019: (στ) έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου ή εκκρεμεί ενώπιον Δικαστηρίου αίτηση για έκδοση τέτοιου προστατευτικού διατάγματος. (ζ) ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο "ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων" ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο ή εκκρεμεί σχετική αίτηση. Το δικαίωμα το οποίο δίνεται στο στάδιο αυτό στον ενυπόθηκο οφειλέτη είναι να παραμερίσει την Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» της σκοπούμενης πώλησης μόνο και εφόσον αποδείξει ένα από τους πιο πάνω εξαντλητικά καθοριζόμενους λόγους. Πέραν των πιο πάνω, ο τρόπος με τον οποίο θα πρέπει να διενεργείται η επίδοση των σχετικών ειδοποιήσεων που απαιτούνται από το Μέρος VIA, περιλαμβανομένης και της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ», αναφέρεται στο ερμηνευτικό άρθρο 44ΙΕ στο οποίο ορίζεται ο όρος «επίδοση» ως ακολούθως: «επίδοση» σηµαίνει σε κάθε περίπτωση την παράδοση ειδοποίησης ή επικοινωνίας µε συστηµένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραµµένου γραφείου του προσώπου, στο οποίο η ειδοποίηση ή η επικοινωνία απευθύνεται, ή στη σχετική διεύθυνση που είναι καταχωρισµένη σε µητρώο του Τµήµατος Κτηµατολογίου και Χωροµετρίας, και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό, την ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης ή επικοινωνίας σε τέτοιο πρόσωπο: Νοείται ότι η ιδιωτική επίδοση δύναται να γίνει με οποιονδήποτε τρόπο προβλέπεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, περιλαμβανομένης και της δυνατότητας υποκατάστατης επίδοσης με διάταγμα Δικαστηρίου κατόπιν γενικής αίτησης: Νοείται περαιτέρω ότι η επίδοση εκτός δικαιοδοσίας δυνατόν να γίνει με οποιονδήποτε τρόπο προβλέπεται σε Κανονισμό, διεθνή σύμβαση, νόμο, δευτερογενή νομοθεσία ή διαδικαστικό κανονισμό ισχύει στη Δημοκρατία: .....................» Επιπλέον σε ότι αφορά τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα σύμφωνα με τον Νόμο και τις ερμηνευτικές διατάξεις αυτού στο άρθρο 44ΙΕ παρατίθεται ο κάτωθι ορισμός: «ενδιαφερόμενο πρόσωπο» σημαίνει οποιοδήποτε πρόσωπο έχει δικαίωμα σε οποιοδήποτε μέρος του εκπλειστηριάσματος της πώλησης, όπως αυτό προκύπτει από έρευνα στα μητρώα του Κτηματολογίου και περιλαμβάνει οποιουσδήποτε εγγυητές σε σχέση με το ενυπόθηκο χρέος. Μέσα από τις πιο πάνω ερμηνευτικές πρόνοιες προκύπτει ότι ο ίδιος ο Νόμος «καθορίζει ρητά» ότι η επίδοση των ειδοποιήσεων πρέπει να λαμβάνει χώρα με συστημένο ταχυδρομείο και εάν αυτό καταστεί ανέφικτο δύναται να προχωρήσει με ιδιωτική επίδοση. Η επιταγή αυτή του νόμου έχει τύχει ανάλυσης σε σωρεία αποφάσεων των Επαρχιακών Δικαστηρίων. Μέσα από το λεκτικό του ορισμού της επίδοσης ως ανωτέρω καταγράφηκε, είναι θεωρώ σαφής και ξεκάθαρη η υποχρέωση που επιβάλλεται στον ενυπόθηκο δανειστή να προωθήσει πρώτιστα επίδοση με συστημένο ταχυδρομείο. Το λεκτικό του Νόμου καθορίζει την μέθοδο επιλογής του Νομοθέτη ως προς την επίδοση των Ειδοποιήσεων του εν λόγω Μέρους και εάν αυτοί δεν είναι εφικτοί τότε να έχει τη δυνατότητα να προωθήσει άλλες μεθόδους επίδοσης όπως η προσωπική επίδοση ή η υποκατάστατος ως προβλέπεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας. Δεν κρίνω ότι είναι δυνατό να δοθεί διαφορετική και αντίθετη ερμηνεία της πιο πάνω πρόνοιας ενόψει του ότι το λεκτικό της δεν χρήζει ερμηνείας και είναι ξεκάθαρο. Κρίνω επίσης ότι δεν τίθεται ζήτημα επιλογής του τρόπου επίδοσης των ειδοποιήσεων είτε με συστημένο ταχυδρομείο είτε με ιδιωτική επίδοση ή άλλο τρόπο υποκατάστατης επίδοσης. Εάν αυτή ήταν η πρόθεση του Νομοθέτη τότε ο τρόπος επίδοσης θα καθοριζόταν διαζευκτικά και όχι κατά τον τρόπο που συντάχθηκε και που επιβάλλεται να γίνει με συστημένο ταχυδρομείο και όταν αυτό είναι ανέφικτο να προχωρεί με εναλλακτικές μεθόδους. Η πρόθεση αυτή άλλωστε κρίνω ότι προκύπτει και από το γεγονός ότι προ της τροποποίησης του Νόμου με τον Νόμο 87(Ι)/2018 παρεχόταν η επιλογή στον δανειστή να προωθήσει επίδοση είτε με συστημένη επιστολή είτε με ιδιωτική επίδοση ως ακολούθως: ««επίδοση» σηµαίνει την παράδοση οποιασδήποτε ειδοποίησης ή επικοινωνίας µε συστηµένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραµµένου γραφείου του προσώπου, στο οποίο η ειδοποίηση ή η επικοινωνία απευθύνεται ή µε ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης ή επικοινωνίας σε τέτοιο πρόσωπο:.» Πλέον η χρήση διάζευξης ήτοι « .με συστημένη επιστολή .ή με ιδιωτική επίδοση.» έχει διαφοροποιηθεί ώστε να διαβάζεται ότι επίδοση σημαίνει «.. Σε κάθε περίπτωση την παράδοση ειδοποίησης ή επικοινωνίας με συστημένη επιστολή,... και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό, την ιδιωτική επίδοση .». Επομένως έχει ξεκάθαρα αφαιρεθεί η δυνατότητα επιλογής και είναι ζήτημα ορθής τήρησης των προνοιών του Νόμου η προώθηση επίδοσης με συστημένο ταχυδρομείο. Άλλωστε η μη δέουσα επίδοση αποτελεί και έναν από τους εξαντλητικά καθοριζόμενους στο άρθρο 44Γ

(3)λόγους επί των οποίων ένας οφειλέτης δύναται να προωθήσει παραμερισμό της ειδοποίησης τύπου ΙΑ, η τήρηση επομένως της καθορισμένης και ως προς την επίδοση διαδικασίας είναι καταλυτικής σημασίας. Κρίνεται επομένως ότι απαιτείται η αποστολή των ειδοποιήσεων με συστημένο ταχυδρομείο και εάν αυτή καταστεί ανέφικτη, με το βάρος απόδειξης να είναι στους ώμους των εφεσίβλητων, τότε να προχωρούν με ιδιωτική ή άλλη υποκατάστατη επίδοση. Στρεφόμενος στην υπό κρίση περίπτωση η μαρτυρία του Αιτητή στηρίζεται στον ισχυρισμό ότι η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» δεν αποστάλθηκε σύμφωνα με τον σχετικό Νόμο. Προς υποστήριξη του ισχυρισμού του αυτού παρουσιάζει ως Τεκμήριο την Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» που παρέλαβε από τους Καθ' ων η Αίτηση στις 12/09/23 δια μέσω ιδιώτη επιδότη ενώ ισχυρίζεται ταυτόχρονα ότι δεν ειδοποιήθηκε να παραλάβει οτιδήποτε από το ταχυδρομείο. Ο ισχυρισμός του αυτός θεωρώ ότι είναι γενικός χωρίς οποιαδήποτε τεκμηρίωση. Από την άλλη βεβαίως, οι Καθ' ων η Αίτηση δεν αρνούνται ότι έχουν προωθήσει την επίδοση της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» απευθείας με ιδιώτη επιδότη χωρίς να προηγηθεί η αποστολή της δια μέσω συστημένου ταχυδρομείου ως οι πρόνοιες του Νόμου επιτάσσουν. Έχοντας λοιπόν υπόψη τις πρόνοιες του σχετικού Νόμου ως ανωτέρω έχουν αναλυθεί και υποδειχθεί από το Δικαστήριο, κρίνω ότι η πιο πάνω ενέργεια των Καθ' ων η Αίτηση να προχωρήσουν δηλαδή με απευθείας επίδοση της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» μέσω ιδιώτη επιδότη χωρίς καν να προσπαθήσουν να προωθήσουν αυτήν προηγουμένως με συστημένο ταχυδρομείο ξεφεύγει των προνοιών του σχετικού Νόμου και ως εκ τούτου η επίδοση κρίνεται μη δέουσα και ασύμφωνη με τις επιτακτικές πρόνοιες του. Συνεπακόλουθα κρίνω ότι είναι παράτυπη. Η πιο πάνω κατάληξη μου αδιαμφισβήτητα σφραγίζει και την τύχη της υπό κρίση Αίτησης - Έφεσης και συνεπώς δεν κρίνεται σκόπιμη η εξέταση οποιονδήποτε άλλων λόγων έχουν προβληθεί. Υπό το φως των πιο πάνω εκδίδεται διάταγμα δια του οποίου παραμερίζεται η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» ημερ. 09/08/23 και ως αποτέλεσμα αυτού του παραμερισμού ο ορισμένος στις 23/11/23 και ώρα 10:00 π.μ πλειστηριασμός του επίδικου ακινήτου που ορίστηκε με την ειδοποίηση αυτή ακυρώνεται. Σε ότι αφορά τα έξοδα αυτά επιδικάζονται υπέρ του Αιτητή και εναντίον των Καθ' ων η Αίτηση όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ) .............................................. Σ. Συμεού, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο