← Κύπρος

AΝΤΡΗ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ν. Peter Kovaks κ.α., Αρ. Αγωγής: 1104/23, 6/12/2023

AΝΤΡΗ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ν. Peter Kovaks κ.α., Αρ. Αγωγής: 1104/23, 6/12/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ Ενώπιον: Σ. Συμεού, Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 1104/23 Μεταξύ: AΝΤΡΗ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ από το Μέσα Χωριό, στην Πάφο Ενάγουσα Και

  1. Peter Kovaks (ΧΧΧΧΧΧΧ 52, ΧΧΧΧΧ Court, Block B1, Διαμέρισμα 202, 80ΧΧ, Πάφος)
  2. ΙΝΤΕΡΑΜΕΡΙΚΑΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ΖΗΜΙΩΝ ΜΟΝΟΜΠΡΟΣΩΠΗ Α.Ε Εναγόμενοι ------------------------------------------------- Ημερομηνία: 06/12/23 Εμφανίσεις: Για τον Ενάγουσα: κος Π. Χατζηπαναγιώτου Για τους Εναγόμενη 2 : καμία εμφάνιση Α Π Ο Φ Α Σ Η (Αίτηση ημερ. 21/11/23 για Απόφαση εναντίον της Εναγόμενης 2 λόγω παράλειψης καταχώρισης Σημειώματος Εμφάνισης) Με την παρούσα αγωγή, η οποία καταχωρήθηκε σε Ειδικώς Οπισθογραφημένο κλητήριο Ένταλμα, η Ενάγουσα αξιώνει γενικές και ειδικές αποζημιώσεις συνεπεία τροχαίου δυστυχήματος το οποίο επεσυνέβει στην οδό Ελευθερίου Βενιζέλου στην Πάφο. Πιο συγκεκριμένα το όχημα με αρ. εγγραφής ΚΗΑ ΧΧΧ του οποίου ο οδηγός κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν νομίμως ασφαλισμένος στην Εναγόμενη 2, παρέλειψε να σταματήσει ενώ βρισκόταν επί της οδού Σωτήρη Παπαλαζάρου σε σήμα STOP κατά την στιγμή που εισήλθε εντός της οδού Ελευθερίου Βενιζέλου και μάλιστα εντός της λωρίδας κυκλοφορίας που οδηγούσε η Ενάγουσα, με αποτέλεσμα το όχημα του να συγκρουστεί με το δικό της όχημα το οποίο έφερε αρ. εγγραφής ΚΥΠ ΧΧΧ. Συνεπεία της πιο πάνω σύγκρουσης, η Ενάγουσα υπέστη σωματικές βλάβες, άγχος έξοδα απώλειες και ταλαιπωρία. Σημειώνεται ότι σε ότι αφορά τον Εναγόμενο 1, από τώρα και στο εξής «ο άλλος ενεχόμενος οδηγός», η αγωγή αποσύρθηκε εναντίον του την 04/12/
  3. Το ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα επιδόθηκε στην Εναγόμενη 2 την 04/10/
  4. Ακολούθως, στις 21/11/23 καταχωρήθηκε μονομερής αίτηση για απόφαση εναντίον της Εναγόμενης 2 λόγω μη καταχώρησης Σημειώματος Εμφάνισης. Η εν λόγω αίτηση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση την οποία προσυπογράφει η ίδια η Ενάγουσα. Επί της ενόρκου δηλώσεως της Ενάγουσας επισυνάπτεται περαιτέρω έγγραφη μαρτυρία υπό την μορφή τεκμηρίων, και πιο συγκεκριμένα η ανανέωση του ασφαλιστηρίου εγγράφου του οχήματος που οδηγούσε κατά τον επίδικο χρόνο η Ενάγουσα (Τεκμήριο 1), το ιατρικό Πιστοποιητικό του Δρ. Χρίστου Σβαρώνου ημερ. 05/09/22 συνοδευόμενο από απόδειξη πληρωμής, (Τεκμήριο 2), η ιατρική Βεβαίωση ημερ. 19/10/22 του Δρ. Γ. Νικάνδρου συνοδευόμενη από απόδειξη πληρωμής (Τεκμήριο 3), Μαγνητικές Τομογραφίες ημερ. 13/12/22 του Γ. Βορκά, ιατρική Βεβαίωση της Ψυχιάτρου Δρ. Ελένης Αντωνίου καθώς και η έκθεση του Φυσιοθεραπευτή ημερ. 19/11/23 συνοδευόμενη από απόδειξη ημερ. 29/11/22 (Τεκμήριο 4). Τέλος επισυνάπτονται προς υποστήριξη των ισχυρισμών της Ενάγουσας και διάφορα έγγραφα/αποδείξεις αναφορικά με τις ειδικές αποζημιώσεις που διεκδικεί με την παράγραφο 16 της ένορκης μαρτυρίας της (Τεκμήριο 5). Σύμφωνα με την αναντίλεκτη μαρτυρία της Ενάγουσας , κατά τον ουσιώδη χρόνο ήταν κάτοικος Πάφου και πλήρως υγιής. Ο δε οδηγός του ενεχόμενου οχήματος με αρ. εγγραφής ΚΗΑ ΧΧΧ ήταν ασφαλισμένος στην Εναγόμενη
  5. Η Εναγόμενη 2 είναι αλλοδαπή ασφαλιστική εταιρεία δεόντως εγγεγραμμένη στην Κυπριακή Δημοκρατία με έδρα την Λευκωσία και παρείχε ασφαλιστική κάλυψη για ευθύνη έναντι τρίτων στο όχημα του άλλου ενεχόμενου οδηγού. Σύμφωνα με την Ενάγουσα, κατά την 18/08/22 η ίδια οδηγούσε το όχημα με αρ. εγγραφής ΚΥΠ ΧΧΧ επί της οδού Ελευθερίου Βενιζέλου στην Πάφο ενώ ο άλλος ενεχόμενος οδηγός οδηγούσε το δικό του όχημα επί της οδού Σωτήρη Παπαλαζάρου. Επειδή ο οδηγός του άλλου ενεχόμενου οχήματος παρέλειψε να σταματήσει στο υποχρεωτικό σήμα STOP που υπήρχε με αποτέλεσμα να μην ελέγξει την τροχαία κίνηση που υπήρχε εντός του δρόμου στον οποίο κινείτο το όχημα της Ενάγουσας, εισήλθε εντός του δρόμου αυτού, χωρίς να σταματήσει καθόλου με αποτέλεσμα να επέλθει η σύγκρουση των δύο οχημάτων. Συνεπεία του δυστυχήματος που επεσυνέβη, η Ενάγουσα μεταφέρθηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Πάφου με ασθενοφόρο και παρέμεινε κλινήρης μέχρι και την 21/08/22 όπου της χορηγήθηκαν ισχυρά αναλγητικά, ενδοφλέβιοι οροί και αντιφλεγμονώδη φάρμακα. Περαιτέρω της συστήθηκε η χρήση κολλάρου αυχένα και επανεκτίμηση της κατάστασης της, στα εξωτερικά ιατρεία. Την 22/08/22 λόγω της εξακολούθησης των πόνων που προήλθαν από το δυστύχημα, η Ενάγουσα μετέβηκε στην κλινική Blue Cross στην Πάφο, και κατόπιν κλινικού ελέγχου στον οποίο υποβλήθηκε από τον ιατρό Δρ. Γ. Νικάνδρου, διαπιστώθηκε ότι είχε υποστεί κρανιοεγκεφαλική θλάση διάσειση, βαριά θλάση αυχενικής μοίρας δίκην μαστιγίου- αστάθεια και ευθιασμός, θλάση ώμου δεξιά, θλάση θωρακικής μοίρας, θλάση λεκάνης ιδιαίτερα δεξιά και θλάση στέρνου. Στην Ενάγουσα δόθηκε αναρρωτική άδεια μέχρι την 07/10/22, δηλαδή για περίοδο 6 εβδομάδων. Επίσης υποβλήθηκε σε φυσικοθεραπείες ενώ της συστάθηκε λόγω του άγχους και του σοκ που είχε υποστεί από το δυστύχημα να επισκεφθεί ειδικό ιατρό, δηλαδή Ψυχίατρο πράγμα το οποίο και έπραξε. Η ψυχίατρος Δρ. Ελένη Αντωνίου η οποία εξέτασε την Ενάγουσα, διαπίστωσε ότι αυτή είχε έντονο άγχος, καταθλιπτική διάθεση, σωματοποιητικά συμπτώματα και έντονες ταχυπαλμίες. Της χορήγησε φαρμακευτική αγωγή με σκοπό να ξεπεράσει το άγχος και τον φόβο που ένιωθε και ο οποίος της είχε προκληθεί από το δυστύχημα με σκοπό να μπορέσει να οδηγήσει ξανά και να καταφέρει να κοιμάται. Η Ενάγουσα για χρονικό διάστημα περίπου 3 μηνών υπέφερε από έντονους πόνους, υποβλήθηκε σε 2 μαγνητικές τομογραφίες, και αναγκάστηκε να λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή. Μέχρι σήμερα ισχυρίζεται ότι ταλαιπωρείται από πόνους στον αυχένα και ώμο δεξιά, ενώ υπάρχουν και ενοχλήσεις στην λεκάνη της. Ως λεπτομέρειες αμέλειας του άλλου Ενεχόμενου οδηγού, η Ενάγουσα προβάλλει μεταξύ άλλων, τον ισχυρισμό ότι αυτός οδηγούσε αμελώς χωρίς την δέουσα προσοχή και φροντίδα ήτοι με υπερβολική ταχύτητα παραλείποντας γενικά να προβεί ως όφειλε, στην δέουσα κατόπτευση του δρόμου, χωρίς να λάβει υπόψη δηλαδή την παρουσία των άλλων οχημάτων ως όφειλε, με αποτέλεσμα να μην σταματήσει καθόλου στο σήμα της τροχαίας με την ένδειξη «STOP» και να συγκρουστεί μαζί της. Το σύνολο των ειδικών ζημιών η Ενάγουσα το καθορίζει σε €2,256,85 το οποίο και αξιώνει ως τέτοιο. Περαιτέρω επιζητεί την απόδοση γενικών αποζημιώσεων ύψους €7,500 για τους τραυματισμούς και την ταλαιπωρία που υπέστη, πλέον τόκο 4% από 31/08/22 μέχρι πλήρους και τελείας εξόφλησης, πλέον €790 έξοδα της αγωγής πλέον τα έξοδα της αίτησης, πλέον €16,50 έξοδα επίδοσης. Αξιολόγηση μαρτυρίας Επισημαίνεται στο σημείο αυτό ότι στην παρούσα υπόθεση δεν παρουσιάστηκε άλλη εκδοχή πλην της εκδοχής της Ενάγουσας, ώστε να απαιτείται από το δικαστήριο να αξιολογήσει επί διιστάμενων εκδοχών. Σχετικά παραπέμπω στην απόφαση Wynne Barry ν. David Costaki Mavronicola, ως διαχειριστή της περιουσίας του Kωστάκη Δαυίδ Mαυρονικόλα (ανίκανου προσώπου),

(2009)1 Α.Α.Δ. 1138, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα : «Όταν υπάρχει μια μόνο εκδοχή ως προς τα γεγονότα, τότε συνήθως αυτό που απομένει να εξεταστεί, εκτός και αν υπάρχουν εγγενείς δυσκολίες σε σχέση με το μάρτυρα και την αξιοπιστία του, είναι αν τα γεγονότα όπως βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου είναι αρκετά για να αποδείξουν την υπόθεση στο αναγκαίο επίπεδο» Συνεπώς, αυτό που πρέπει να εξετασθεί στην παρούσα είναι το εάν υπάρχουν εγγενείς δυσκολίες σε σχέση με τη μαρτυρία της Ενάγουσας και εάν όχι, τότε θα εξεταστεί εάν η μαρτυρία που προσκομίστηκε μπορεί να αποδείξει την υπόθεση στο αναγκαίο επίπεδο. Σε σχέση με το θέμα αξιοπιστίας δεν έχω εντοπίσει οτιδήποτε που να εγείρει οποιαδήποτε δυσκολία ως προς την αξιοπιστία της Ενάγουσας και συνεπώς αποδέχομαι αυτή στην ολότητα της πλην ενός σημείου το οποίο θα υποδείξω κατωτέρω. Στη συνέχεια θα εξετάσω κατά πόσο η μαρτυρία της αποδεικνύει στον απαιτούμενο βαθμό (ισοζύγιο των πιθανοτήτων) την υπόθεση της Ενάγουσας ως επίσης και το εύρος των αποζημιώσεων που δικαιούται. Νομική Πτυχή Είναι πρόδηλο ότι η νομική βάση της αγωγής αφορά το αστικό αδίκημα της αμέλειας ως αυτό προνοείται στο Άρθρο 51 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου του Κεφ.148 Το άρθρο 51 § 1 (α) του Κεφ.148 καθορίζει την αμέλεια ως την τέλεση πράξης την οποίαν υπό τις περιστάσεις δεν θα τελούσε λογικό σωστό πρόσωπο ή την παράλειψη τέλεσης πράξης την οποίαν τέτοιο πρόσωπο θα τελούσε. Το πότε στοιχειοθετείται αμέλεια είναι θέμα γεγονότων και αποφασίζεται με βάση τις συνθήκες και τις περιστάσεις της κάθε υπόθεσης. Η ίδια αρχή εφαρμόζεται και στις περιπτώσεις ύπαρξης οδικής αμέλειας. Στις περιπτώσεις οδήγησης οχημάτων, απαιτείται, ανάμεσα σ' άλλα, από ένα οδηγό την επίδειξη δέουσας, υπό τις περιστάσεις, προσοχής, επιμέλειας και παρατηρητικότητας. Κάθε οδηγός έχει καθήκον να ασκεί τη δέουσα και συνεχή παρατηρητικότητα (proper lookout) σε κάθε στιγμή και προς οποιαδήποτε κατεύθυνση υπό το φως όμως των πραγματικών περιστατικών της κάθε περίπτωσης και των οδικών συνθηκών κάτω από τις οποίες βρίσκεται ένας οδηγός. Το κριτήριο που εφαρμόζεται για τη διαπίστωση αμέλειας είναι αντικειμενικό και το εάν κάποιος οδηγός επέδειξε ή όχι αμέλεια εξαρτάται από το αν κάτω από τις ιδιαίτερες συνθήκες της υπόθεσης έπραξε ότι θα έπραττε ένας σώφρονας, ικανός και λογικός οδηγός υπό τις περιστάσεις και όχι ένας τέλειος οδηγός. Για τον καταλογισμό αμέλειας θα πρέπει να καταδειχθεί αιτιώδης συνάφεια μεταξύ της πράξης ή της παράβασης του καθήκοντος επιμέλειας και της προκληθείσας ζημιάς. Η ευθύνη επιμερίζεται κάτω από το πρίσμα της κοινής λογικής και της καθημερινής εμπειρίας, όχι μικροσκοπικά (Χριστοδούλου ν. Γρηγορίου
(1989)1(Ε) Α.Α.Δ. 178). Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμά από την υπόθεση Στρατμάρκο Λτδ ν. Μιχαήλ
(1989)1 C.L.R. 453: «Στο σημείο αυτό επιβάλλεται μια διευκρίνιση των στοιχείων που συνθέτουν το αστικό αδίκημα της αμέλειας. Αμέλεια είναι, κατά το άρθρο 51 του Περί Αστικών Αδικημάτων, που στην ουσία κωδικοποιεί τις αρχές του Κοινού Δικαίου στον κλάδο αυτό, παράβαση καθήκοντος επιμέλειας. Το καθήκον τούτο περιλαμβάνει την επιμέλεια που υποθετικά καταβάλλει ο μέσος λογικός άνθρωπος κάτω από τις ίδιες αντικειμενικές συνθήκες και περιστάσεις που ενήργησε ο εναγόμενος. Βασικό χαρακτηριστικό της αμέλειας είναι, καταρχήν, η έλλειψη της προσήκουσας προσοχής την οποία ο δράστης όφειλε και μπορούσε στις δοσμένες περιστάσεις να καταβάλει για να μην προκαλέσει ζημιά στον πλησίον του. Τα στοιχεία του 'μέσου συνετού ανθρώπου' και του 'πλησίον' διαγράφουν τα όρια της επιμέλειας την οποία όφειλε να καταβάλει ο εναγόμενος. Η έννοια του καθήκοντος επιμέλειας ολοκληρώνεται με το στοιχείο της δυνατότητας πρόβλεψης ότι, δηλαδή η ενεργούμενη παρά το καθήκον επιμέλειας πράξη μπορεί να προκαλέσει το συγκεκριμένο ζημιογόνο αποτέλεσμα.» Σχετική με την υπό κρίση περίπτωση, θεωρώ ότι είναι η υπόθεση Μακρίδη ν. Χαρίτωνος
(2001)1 (B) A.A.Δ. 1130. Στην υπόθεση αυτή λέχθηκαν τα εξής: «Καθήκον του εφεσείοντα προτού εισέλθει στον κύριο δρόμο ήταν να βεβαιωθεί ότι ήταν ασφαλές να το πράξει χωρίς να θέτει σε κίνδυνο οποιοδήποτε που χρησιμοποιούσε νόμιμα τον κύριο δρόμο. Το αν σταμάτησε στο αλτ ή όχι πριν να επιχειρήσει την είσοδο του στη λεωφόρο επιδεικνύοντας την αδιαφορία και την αμέλεια που αναδεικνύονται από τα γεγονότα, είναι άσχετο και χωρίς βαρύνουσα σημασία. Για να αποδειχθεί συντρέχουσα αμέλεια θα πρέπει να αποδειχθεί σφάλμα και υπαιτιότητα στον εφεσίβλητο λόγω μη λήψης κατάλληλης προφύλαξης». Έχει επίσης νομολογηθεί ότι ένας οδηγός που χρησιμοποιεί κύριο δρόμο «δεν αναμένεται να προβλέψει ότι άλλος οδηγός που χρησιμοποιεί τον δρόμο θα προβάλει από πάροδο χωρίς πρώτα να σταματήσει για να βεβαιωθεί ότι είναι ασφαλής μια τέτοια ενέργεια, εκτός εάν υπάρχει κάποια ένδειξη που να τον θέσει σε επιφυλακή ότι μπορεί ο εισερχόμενος να μην σταματήσει» (βλ. Παναγιώτου ν. Χατζηγιάννη,
(1994)1 ΑΑΔ 178). Ευθύνη για το ατύχημα Με βάση την αναντίλεκτη μαρτυρία που έχει τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, από όσα περιέχονται στην ένορκη δήλωση της Ενάγουσας, προκύπτει ότι η τελευταία οδηγούσε το όχημα της επί της οδού Ελευθερίου Βενιζέλου ενώ κατά τον ίδιο χρόνο ο άλλος ενεχόμενος οδηγός οδηγούσε επί της παρόδου του πιο πάνω δρόμου, δηλαδή επί της οδού Σωτήρη Παπαλαζάρου. Επίσης προκύπτει ότι όταν ένας οδηγός κινείται με το όχημα του επί της οδού Σωτήρη Παπαλαζάρου και προτίθεται να εισέλθει εντός της οδού Ελευθερίου Βενιζέλου, θα πρέπει προηγουμένως να σταματήσει για να ελέγξει την τροχαία κίνηση που υπάρχει στην οδό Ελευθερίου Βενιζέλου αφού υπάρχει και τοποθετημένη πινακίδα με την ένδειξη του σήματος «STOP». Εν προκειμένω, από την μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον μου, προκύπτει ότι ο άλλος ενεχόμενος οδηγός ενώ οδηγούσε το όχημα του στην οδό Σωτήρη Παπαλαζάρου και είχε πρόθεση να εισέλθει εντός της οδού Ελευθερίου Βενιζέλου, παρέλειψε να σταματήσει και να ελέγξει κατά πόσο υπήρχε τροχαία κίνηση εντός του πιο πάνω δρόμου με αποτέλεσμα να συγκρουστεί με το όχημα της της Ενάγουσας το οποίο κινείτο νομίμως εντός της λωρίδας κυκλοφορίας του. Είναι προφανές λοιπόν ότι γενεσιουργός και μόνη αιτία πρόκλησης του δυστυχήματος ήταν η οδική συμπεριφορά του άλλου ενεχόμενου οδηγού του οποίου και η αμέλεια είναι πασιφανής. Με την ενέργεια του να εισέλθει εντός της οδού Ελευθερίου Βενιζέλου χωρίς προηγουμένως να βεβαιωθεί ότι τούτο ήταν ασφαλές να το πράξει, αφού συν τοις άλλοις υπήρχε και προειδοποιητική πινακίδα με την ένδειξη του σήματος «STOP», παρέβηκε το σχετικό καθήκον επιμέλειας του και επέδειξε συμπεριφορά κατώτερης του μέσου συνετού οδηγού. Δεν αναμενόταν φυσικά να προβλέψει η Ενάγουσα ότι ο άλλος ενεχόμενος οδηγός θα εισερχόταν ξαφνικά και απρόσμενα εντός της οδού Ελευθερίου Βενιζέλου , ούτε και προκύπτει να υπήρχε τέτοια ένδειξη. Το καθήκον για επιμελή οδήγηση δεν επεκτείνεται στη λήψη προληπτικών μέτρων έναντι της πιθανότητας εκδήλωσης αμέλειας από άλλους (βλ. Νικολάου v. Ιωάννου, Πολιτική Έφεση 358/13, ημερ. 17.2.21). Ενόψει των συνθηκών του δυστυχήματος κρίνεται πως τα πραγματικά γεγονότα που βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου δεν δικαιολογούν οποιοδήποτε επιμερισμό ευθύνης στην Ενάγουσα. Άλλωστε δεν υπάρχει ενώπιον του Δικαστηρίου οποιαδήποτε σχετική μαρτυρία. Συνεπώς, κρίνω ότι αποκλειστική ευθύνη για το επίδικο ατύχημα έχει ο άλλος ενεχόμενος οδηγός στο όχημα του οποίου η Εναγόμενη 2 παρείχε ασφαλιστική κάλυψη για ευθύνη έναντι τρίτων κατά τον ουσιώδη χρόνο. Γενικές Αποζημιώσεις Συνεπεία του τροχαίου ατυχήματος η Ενάγουσα έχει υποστεί σωματικές βλάβες πόνο, άγχος και ταλαιπωρία. Μελέτη της νομολογίας σε σχέση με την επιδίκαση γενικών αποζημιώσεων καταδεικνύει ότι οι αποζημιώσεις αυτές πρέπει να είναι δίκαιες και λογικές και να σκοπεύουν στην απόδοση δικαιοσύνης στην απώλεια και στη ζημιά, χωρίς να τίθεται υπέρμετρο βάρος στον αδικοπραγούντα. Σκοπό έχουν στο να θέσουν τον ενάγοντα στη θέση που θα βρισκόταν αν δεν είχε διαπραχθεί το αστικό αδίκημα, ενώ έχει επίσης αναγνωριστεί νομολογιακά η αυξητική τάση ως προς το ποσό που πρέπει να επιδικάζεται σε σύγκριση με το παρελθόν σε μια προσπάθεια ικανοποίησης σε χρήμα του ανθρώπινου πόνου και της ταλαιπωρίας. Όπως επίσης έχει αναγνωριστεί μέσα από τη νομολογία, προηγούμενες αποφάσεις αναφορικά με αποζημιώσεις μόνο ενδεικτική σημασία μπορούν να έχουν γιατί κάθε ειδική περίπτωση διαφέρει ανάλογα με το είδος και την έκταση του τραυματισμού, καθώς και τις ιδιαίτερες συνθήκες κάθε υπόθεσης. Αναφορικά με τις σωματικές βλάβες που υπέστη η Ενάγουσα σχετικό είναι το Τεκμήριο 3 το οποίο ετοιμάστηκε την 19/10/22 και σε αυτό αναφέρονται οι τραυματισμοί που δικογραφεί και μαρτυρεί η Ενάγουσα. Σημειώνεται ότι στο εν λόγω πιστοποιητικό αναφέρεται από τον Δρ. Νικάνδρου ότι μετά από 2 μαγνητικές τομογραφίες στις οποίες και υποβλήθηκε η Ενάγουσα, διαφάνηκε ότι οι αλλοιώσεις που διαπιστώθηκαν τόσο στην σπονδυλική στήλη όσο και στην λεκάνη οφείλονται εν μέρη στο δυστύχημα και όχι αποκλειστικά από αυτό γεγονός το οποίο και θα ληφθεί υπόψη. Περαιτέρω σε ότι αφορά την ψυχολογική της κατάσταση σχετική είναι η ιατρική βεβαίωση ημερ. 02/11/22 της Δρ. Ελένης Αντωνίου, ενώ σε ότι αφορά τις φυσιοθεραπείες με σκοπό μείωση του άλγους στην περιοχή του αυχένα, του ώμου και της οσφυϊκής μοίρας, η Ενάγουσα υποβλήθηκε μετά από την σύσταση του Δρ. Νικάνδρου σε 30 φυσιοθεραπείες με σκοπό την αποκατάσταση της κίνησης και των συμπτωμάτων, ήτοι από την 06/09/22 μέχρι την 29/11/22. Περαιτέρω αποδέχομαι ότι η Ενάγουσα απείχε από τα εργασιακά της καθήκοντα για την περίοδο 21/08/22 - 07/10/22 καθώς και ότι λάμβανε φαρμακευτική αγωγή για περίοδο 3 εβδομάδων. Όπως επίσης αποδέχομαι και το ότι νοσηλεύτηκε στην χειρουργική κλινική του Γενικού Νοσοκομείου Πάφου από την 18/08/22 - 21/08/22. Παρά το ότι η Ενάγουσα αναφέρει ότι μέχρι σήμερα ταλαιπωρείται και έχει ενοχλήσεις από τους τραυματισμούς της εντούτοις δεν επεξηγεί με ποιο τρόπο προκύπτει αυτή η ταλαιπωρία (π.χ κατά την άσκηση κάποιας εργασίας ή στο διάβασμα) ούτε και πόσο συχνά. Δεν έχει επίσης προσκομίσει πρόσφατη ιατρική μαρτυρία που να υποστηρίζει εξάλλου έναν τέτοιο ισχυρισμό. Συνεπώς αποδέχομαι μόνο ότι είχε ενοχλήσεις και υφίστατο ταλαιπωρία από την ημερομηνία πρόκλησης του δυστυχήματος μέχρι και την 29/11/22 όπου ολοκλήρωσε τον κύκλο των φυσιοθεραπειών της. Στην ένορκο της δήλωση η Ενάγουσα καλεί το Δικαστήριο να επιδικαστεί ως κατάλληλο ποσό για γενικές αποζημιώσεις αυτό των €7,500 ευρώ χωρίς βεβαίως να γίνεται οποιαδήποτε παραπομπή σε σχετική νομολογία. Με βάση την ενώπιον μου μαρτυρία βρίσκω ότι η Ενάγουσα έχει υποστεί τις σωματικές βλάβες, πόνο και ταλαιπωρία, άγχος και φόβο ως αυτά περιγράφονται στα ιατρικά πιστοποιητικά που ανωτέρω έχω υποδείξει. Περαιτέρω ότι απουσίαζε από την εργασία της για περίοδο 6 εβδομάδων ενώ υποβλήθηκε και σε 30 φυσιοθεραπείες λαμβάνοντα παράλληλα και για περίοδο 3 εβδομάδων από το δυστύχημα και μετέπειτα, φαρμακευτική αγωγή. Σε ότι αφορά την τοποθέτηση και χρήση κολάρου καμία σχετική μαρτυρία δεν έχει παρουσιαστεί. Στην υπόθεση Στέλιος Δημητρίου v Μαρίνας Α. Ιωάννου κ.α.
(2003)1 Α.Α.Δ. 274 επιδικάστηκε ποσό Λ.Κ.£800,00 για διάστρεμμα του αυχένα και της οσφυϊκής μοίρας καθώς και για πόνο, ζάλη, κεφαλαλγία και περιορισμό των κινήσεων για 10 εβδομάδες. Στις υποθέσεις ναυτοδικείου Harmsworth κ.α. v Salamis Glory 79/2002 - 82/2002 ημερομηνίας 07.11.2003 επιδικάστηκε ποσό £2.500,00 για διάστρεμμα αυχένα και οσφύος, αιμάτωμα αριστερού μηρού και θλάση κοιλιακού τοιχώματος, ενώ για διάστρεμμα οσφυϊκής μοίρας σπονδυλικής στήλης με έντονους πόνους και σταδιακή βελτίωση αλλά με πιθανότητα να συνεχίσει να παρουσιάζει άλγος και δυσκαμψία της οσφύος σε μικρή ένταση, ιδίως ύστερα από κούραση για αρκετό χρονικό διάστημα επιδικάστηκε ποσό ύψους £2.000,
  1. Στην υπόθεση Χριστοφίνης ν. Φραντζή, ECLI:CY:AD:2017:A202, Πολ. Έφ. 328/2011, ημερομηνίας 31.05.2017, ECLI:CY:AD:2017:A202, σε διάστρεμμα αυχένα και επιπρόσθετα αιµωδίες άνω άκρων, θλάση προσθίου θωρακικού τοιχώµατος και µώλωπες στην περιοχή του στέρνου, για τα οποία χρησιμοποιήθηκε αυχενικό κολάρο για 15 µέρες, και χορηγήθηκαν αναλγητικά και αντιφλεγµονώδη, φυσιοθεραπείες και ανάπαυση, και όπου επίσης παρέμειναν, για περίπου πέντε χρόνια, ως κατάλοιπα, άλγος και δυσκαµψία του αυχένα και αιµωδίες των άνω άκρων κατά τις αλλαγές του καιρού ή σε κόπωση, το Ανώτατο Δικαστήριο μείωσε το ποσό των €10.000 που επιδικάστηκε πρωτόδικα στο ποσό των €.7.
  2. Η υπόθεση Αρετούλα Μερακλή κ.ά. v. Α. Ταλιώτη
(1997)1 Α.Α.Δ. 1148, αφορούσε θλάση του αυχένα και μωλώπισμα δεξιού ώμου, όμως λόγω προϋπάρχοντων εκφυλιστικών οστεοαρθρωτικών αλλοιώσεων, επιδεινώθηκαν οι επώδυνες κακώσεις των μαλακών μορίων. Το Εφετείο, αποδεχόμενο την έφεση, έκρινε τις Λ.Κ.3.500 ως υπερβολικές αποζημιώσεις και μείωσε τις αποζημιώσεις σε Λ.Κ.1.500. Στην υπόθεση ΒΑΣΟΣ ΑΔΑΜΙΔΗΣ v. ΚΩΣΤΑΣ ΧΑΤΖΗΝΙΚΟΛΑΟΥ Πολ. Έφεση 139/2005 ημερ. 25/09/07 επιδικάστηκαν από το πρωτόδικο Δικαστήριο γενικές αποζημιώσεις ύψους Λ.Κ 6000 για τους τραυματισμούς τους οποίους είχε υποστεί ο εφεσείων συνεπεία του τροχαίου δυστυχήματος οι οποίοι αφορούσαν τραυματισμό στο πρόσωπο (εκχυμώσεις στον αριστερό οφθαλμό και αιμάτωμα κάτω ρινικής κόγχης), διάστρεμμα του αυχένα, εκδορές και θλάση μαλακών μορίων του αριστερού ώμου, αγκώνων και αντιβραχίονα. Παρέμεναν ως μόνιμα κατάλοιπα μια μικρή εμφανής ουλή στο μέτωπο και μια πολύ μικρή στο φρύδι. Το Ανώτατο Δικαστήριο έκρινε ότι το ποσό που επιδικάστηκε από το πρωτόδικο Δικαστήριο ήταν όντως χαμηλό όχι όμως ως έκδηλα ανεπαρκές και επικυρώθηκε κατ' έφεση. Τέλος, στην υπόθεση Γεώργιος Ρούμπας v. Κώστα Σταύρου
(2011)1 ΑΑΔ 1129 ο ενάγων είχε υποστεί σοβαρό διάστρεμμα αυχένα. Διαπιστώθηκε η ύπαρξη αυχενικού ραιβόκρανου και έντονη μυϊκή σύσπαση του αυχένα. Κρατήθηκε για νοσηλεία στο χειρουργικό τμήμα του Γενικού Νοσοκομείου Λευκωσίας και παρέμεινε κλινήρης υπό συνεχή ιατρική παρακολούθηση και φροντίδα. Του δίδονταν ανάλογη φαρμακευτική αγωγή για την εγκεφαλική διάσειση. Παραπονείτο, επίσης, για πόνο στον αυχένα και του συστήθηκε να φέρει ειδικό κολάρο και να υποβληθεί σε φυσιοθεραπεία. Το πρωτόδικο Δικαστήριο επιδίκασε ως γενικές αποζημιώσεις το ποσό των Λ.Κ.4.
  1. Το ποσό επικυρώθηκε κατ' έφεση. Σε ότι αφορά το σοκ που υπέστη η Ενάγουσα, δεν παραγνωρίζω και συνεπώς λαμβάνω υπόψη μου ότι η Ενάγουσα παρουσίαζε έντονο άγχος, δυσκολία στον ύπνο, φόβο για οδήγηση και γενικά ότι είχε καταθλιπτική διάθεση γεγονός που είχε ως αποτέλεσμα να επισκεφθεί την ψυχίατρο και να της χορηγηθεί σχετική φαρμακευτική αγωγή. Τα πιο πάνω προβλήματα που προέκυψαν θα συνυπολογιστούν , θα πρέπει όμως να τονίσω ότι μέσα από το σχετικό ιατρικό πιστοποιητικό που έχει παρουσιαστεί στο Δικαστήριο, η Δρ. Ελένη Αντωνίου παρά την γενική αναφορά της ότι συνεστήθηκε στην Ενάγουσα τακτική παρακολούθηση, εντούτοις καμία περαιτέρω μαρτυρία δεν έχει παρουσιαστεί που να υποστηρίζει ότι πράγματι η Ενάγουσα συνέχισε να παρακολουθείται ή ότι εξακολουθούσε να αντιμετώπιζε τα προβλήματα που είχαν παρουσιαστεί μετά από το δυστύχημα. Υπό το φως των πιο πάνω και στην βάση των ευρημάτων μου κρίνω ότι ένα ποσό της τάξης των €5.500, θα ήταν λογικό και δίκαιο για να αποζημιώσει την Ενάγουσα. Προς τούτο έλαβα υπόψη και το γεγονός ότι σύμφωνα με ευρήματα του Δρ. Νικάνδρου οι μαγνητικές τομογραφίες στις οποίες υποβλήθηκε η Ενάγουσα, κατέδειξαν ότι τόσο στην περιοχή ΟΜΣΣ όσο και στην λεκάνη οι αλλοιώσεις που υπήρχαν οφείλονταν εν μέρη στο τροχαίο ατύχημα και όχι αποκλειστικά σε αυτό. Ειδικές Αποζημιώσεις Όσον αφορά τις ειδικές ζημιές, αυτές θα πρέπει να δικογραφούνται και να αποδεικνύονται με σαφήνεια, αυστηρότητα και με συγκεκριμένα στοιχεία. Δύναται να διεκδικηθεί αποζημίωση και για απώλεια εισοδημάτων, εφόσον έχει δικογραφηθεί η απώλεια, και νοουμένου ότι έχει προσκομιστεί μαρτυρία τόσο για την ανικανότητα του ενάγοντος να εργαστεί, όσο και για την απώλεια την οποία υπέστη. Οι ειδικές ζημιές της Ενάγουσας προβάλλονται στην παράγραφο 14 της Έκθεσης Απαίτησης. Η μαρτυρία που παρουσιάστηκε προς απόδειξη του συνολικού ποσού των €2,256,85 που διεκδικείται ως ειδικές αποζημιώσεις, δικαιολογεί την επιδίκαση του ποσού αυτού αφού και σε σχέση με την απώλεια εισοδημάτων έχει παρουσιαστεί στο Δικαστήριο η κατάσταση αποδοχών και εισφορών όπου διαπιστώνεται ότι οι αποδοχές της Ενάγουσας ανά τρίμηνο ανέρχονται στο ποσό των 5,504,
  2. Συνεπώς δικαιολογείται το ποσό που διεκδικείται αναφορικά με την απώλεια των εισοδημάτων της για την περίοδο 21/08/22 - 07/10/
  3. Τόκος Όσον αφορά το θέμα των τόκων, να σημειώσω ότι το θέμα ρυθμίζεται από το άρθρο 58Α του Κεφ. 148, όπως έχει τροποποιηθεί, καθώς και από σχετική νομολογία. Επί των γενικών αποζημιώσεων επιδικάζεται τόκος από την ημέρα του ατυχήματος, εκτός αν υπάρχει αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην προώθηση της αγωγής. Η αγωγή καταχωρίστηκε 31/08/23 δηλαδή 12 μήνες μετά το ατύχημα. Στην απουσία αναφοράς οποιουδήποτε λόγου για την ύπαρξη της καθυστέρησης αυτής κρίνω υπό τις περιστάσεις ότι υπήρξε υπέρμετρη καθυστέρηση και συνεπώς ο τόκος θα επιδικαστεί από την ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής. Όσον δε αφορά τις ειδικές αποζημιώσεις επίσης αυτές θα φέρουν νόμιμο τόκο από την 31/08/
  4. Κατάληξη Υπό το φως των πιο πάνω εκδίδεται απόφαση υπερ της Ενάγουσας και εναντίον της Εναγόμενης 2 για το ποσό των €5.500 ως γενικές αποζημιώσεις πλέον νόμιμο τόκο από την 31/08/23 μέχρι εξόφλησης, πλέον το ποσό των €2, 256,85 ως ειδικές αποζημιώσεις πλέον νόμιμο τόκο από την 31/08/22 , πλέον τα έξοδα της αγωγής ύψους €790, πλέον τα έξοδα της αίτησης όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, πλέον έξοδα επίδοσης ύψους €16,
  5. (Υπ.) ............. Σ. Συμεού, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.