← Κύπρος

ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ν. PEDEPA CATERING LTD, Αρ. Αγωγής: 581/2014, 10/2/2023

ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ ν. PEDEPA CATERING LTD, Αρ. Αγωγής: 581/2014, 10/2/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2023:A2 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 581/2014 Μεταξύ: ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ Ενάγοντα -και- PEDEPA CATERING LTD Εναγόμενης ------ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 10 Φεβρουαρίου, 2023 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Ενάγοντα: Η κα Θεανώ Κουμή, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για Γενικό Εισαγγελέα. Για Εναγόμενη Εταιρεία: Η κα Μαρία Χατζηκωσταντή, για Γ. Φ. Πιττάτζης Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την αγωγή ζητείται η έκδοση διατάγματος με τον οποίο να διατάσσεται η Εναγόμενη Εταιρεία ή οι υπηρέτες της ή/και οποιοσδήποτε αντιπρόσωπός της όπως παύσουν να επεμβαίνουν στο περίπτερο στο Αλιευτικό Καταφύγιο Παραλιμνίου καθώς επίσης και διάταγμα με το οποίο να διατάσσονται όπως παραδώσουν ελεύθερη και κενή την κατοχή του συγκεκριμένου περιπτέρου. Επιπρόσθετα, ζητούνται αποζημιώσεις για παράνομη επέμβαση και απώλεια χρήσης ή/και εκμετάλλευσης του περιπτέρου στο αλιευτικό καταφύγιο ή/και διαφυγόντα κέρδη ύψους €1.792,00 πλέον Φ.Π.Α. μηνιαίως από 31/10/2013 μέχρι την παράδοση ελεύθερης κατοχής. Σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης, η Κυπριακή Δημοκρατία ήταν και συνεχίζει να είναι ο ιδιοκτήτης ή και ο δικαιούχος κατοχής του περιπτέρου στο Αλιευτικό Καταφύγιο Παραλιμνίου. Μετά από προκήρυξη προσφορών για τη διαχείριση ή και την παραχώρηση άδειας χρήσης του συγκεκριμένου περιπτέρου, η Εναγόμενη Εταιρεία υπέβαλε προσφορά στο Τμήμα Αλιείας και Θαλάσσιων Ερευνών η οποία της κατακυρώθηκε. Στις 31/10/2011, υπογράφτηκε γραπτή συμφωνία μεταξύ του Διευθυντή του Τμήματος Αλιείας και της Εναγόμενης Εταιρείας. Η διάρκεια διαχείρισης ή και άδειας χρήσης του περιπτέρου ήταν για περίοδο 2 ετών. Η συγκεκριμένη άδεια μπορούσε να παραταθεί από τον Διευθυντή του Τμήματος για περίοδο μη υπερβαίνουσα τα 2 χρόνια, στην περίπτωση που ο ανάδοχος ζητούσε παράταση. Στις 11/10/2013, το Τμήμα Αλιείας προχώρησε στη δημοσίευση νέου διαγωνισμού για τη διαχείριση του περιπτέρου για την περίοδο 2013 με 2015, λόγω του ότι το υφιστάμενο συμβόλαιο έληγε στις 31/10/2013. Υποβλήθηκαν τρεις

(3)προσφορές, μεταξύ αυτών και της Εναγόμενης και η προσφορά κατακυρώθηκε σε τρίτο πρόσωπο λόγω του ότι η προσφορά της Εναγόμενης ήταν χαμηλότερη. Η Αναπληρώτρια Διευθύντρια του Τμήματος Αλιείας απέστειλε, στις 31/10/2013, επιστολή προς την Εναγόμενη Εταιρεία πληροφορώντας την ότι η προσφορά είχε κατακυρωθεί σε τρίτο πρόσωπο και της ζητήθηκε όπως επιστρέψει το περίπτερο στην κατάσταση που το είχε παραλάβει. Όμως, η Εναγόμενη Εταιρεία παραλείπει ή/και αρνείται να παραδώσει ελεύθερη και κενή την κατοχή του περιπτέρου, το οποίο συνεχίζει να κατέχει ή/και χρησιμοποιεί ή/και εκμεταλλεύεται παράνομα χωρίς οποιοδήποτε δικαίωμα κατοχής ή και χρήσης. Λόγω του γεγονότος αυτού, η Δημοκρατία και ο Δήμος Παραλιμνίου, υφίστανται ζημιές για την απώλεια της ενοικιαστικής αξίας του περιπτέρου εξ ου και ζητούν αποζημιώσεις προς €1.792,00 πλέον Φ.Π.Α. μηνιαίως και διάταγμα παράδοσης κενής και ελεύθερης κατοχής του περιπτέρου. Η Εναγόμενη Εταιρεία υποστηρίζει ότι ο Ενάγοντας δεν νομιμοποιείτο στη σύναψη του επίδικου συμβολαίου ή στην έγερση της αγωγής γιατί το περίπτερο αποτελεί συνιδιοκτησία με το Δήμο Παραλιμνίου. Παραδέχεται ότι διαχειρίζεται ή/και είναι κάτοχος του συγκεκριμένου περιπτέρου από το 2006 μέχρι και σήμερα. Υποστηρίζει ότι τα τελευταία 8 έτη της διαχείρισης του περιπτέρου έχει αποκτήσει σημαντική εμπορική εύνοια ή/και πελατεία και έχει καταστεί γνωστή για την ποιότητα των προσφερόμενων υπηρεσιών στο περίπτερο. Παραδέχεται ότι τον Απρίλιο του 2013 ο Ενάγοντας τερμάτισε τη συμφωνία με την αιτιολογία ότι δεν του καταβλήθηκαν τα συμφωνημένα ποσά για την κατοχή του περιπτέρου, πλην όμως, στη συνέχεια αποδέχθηκε πληρωμή για τη μίσθωση του περιπτέρου. Λόγω του ότι η Εναγόμενη κατείχε το περίπτερο για περίοδο πέραν των 7 ετών, έχει επενδύσει μεγάλα ποσά για την ανακαίνιση του χώρου και την αναβάθμισή του, αφού ο Ενάγοντας ανανέωσε προφορικά τη συμφωνία για περίοδο 3 ετών, ήτοι μέχρι τον Οκτώβριο του
  1. Σε σχέση με την προκήρυξη των προσφορών, υποστηρίζει ότι ήταν προϊόν νόσφισης εξουσίας αφού ο Ενάγοντας δεν είχε το δικαίωμα προκήρυξης ή/και κατακύρωσης ή/και παραχώρησης της οποιασδήποτε άδειας χρήσεως του περιπτέρου χωρίς τη σύμφωνο γνώμη ή/και τη συμμετοχή ή/και τη συγκατάθεση του συνιδιοκτήτη του περιπτέρου, ήτοι του Δήμου Παραλιμνίου. Παρά την παραλαβή της επιστολής ημερομηνίας 31/10/2013 για τερματισμό της συμφωνίας, ο Ενάγοντας με επιστολές του, τον Ιανουάριο και τον Απρίλιο του 2014, ανακάλεσε την απόφασή του για εκδίωξη της Εναγόμενης και ανανέωσε τη διαδικασία των προσφορών μέχρι και τον Οκτώβριο του
  2. Όμως, τον Φεβρουάριο του 2014 ο Ενάγοντας, παράτυπα και παράνομα, διέκοψε την παροχή ηλεκτρικού ρεύματος στο περίπτερο προκαλώντας τεράστια και ανεπανόρθωτη ζημιά στην Εναγόμενη Εταιρεία. Η Εναγόμενη Εταιρεία ανταπαιτεί ποσό ύψους €200,00 ημερησίως από την ημερομηνία διακοπής του ηλεκτρικού ρεύματος του περιπτέρου ως ζημιά. Περαιτέρω, αξιώνει γενικές αποζημιώσεις για τη ζημιά που υπέστη στη φήμη και πελατεία της, αφού δεν μπορεί να εξυπηρετήσει τους πελάτες της καθώς και ειδικές αποζημιώσεις ύψους €24.000,00 που συνιστά τη μείωση των εισοδημάτων μέχρι και τις αρχές Ιουνίου
  3. Παράλληλα, αξιώνει δηλωτική απόφαση ότι έχει το δικαίωμα να κατέχει το περίπτερο μέχρι τον Οκτώβριο 2016 καθώς και δήλωση ότι η προκήρυξη και κατακύρωση της προσφοράς είναι προϊόν νόσφισης εξουσίας. Για τον Ενάγοντα δόθηκε μαρτυρία από τρεις Λειτουργούς. Πρώτη έδωσε μαρτυρία η Μ.Μ., Μ.Ε.1, Ανώτερη Επιθεωρητής Αλιείας και Θαλάσσιων Ερευνών στο Τμήμα Αλιείας. Παρέθεσε τις θέσεις της σε γραπτό κείμενο το οποίο σημειώθηκε ως Έγγραφο
  4. Κατέγραψε ότι γνωρίζει τα γεγονότα προσωπικά λόγω της ενεργής εμπλοκής της. Ισχυρίζεται ότι το Τμήμα Αλιείας διεξήγαγε πλειοδοτικό διαγωνισμό για την παραχώρηση άδειας χρήσης του περιπτέρου στο Αλιευτικό Καταφύγιο Παραλιμνίου, Αρ. Διαγωνισμού 26/
  5. Η διάρκεια της σύμβασης θα ήταν για δύο χρόνια με τη δυνατότητα ανανέωσης για περαιτέρω δύο χρόνια μετά από αίτημα του Αναδόχου. Η προσφορά κατακυρώθηκε στην Εναγόμενη Εταιρεία και υπογράφτηκε συμβόλαιο στις 31/10/2011 για το ποσό των €21.504,00 πλέον Φ.Π.Α. για δύο χρόνια. Ο Ανάδοχος, ήτοι η Εναγόμενη Εταιρεία, από την αρχή της συνεργασίας δεν ήταν συνεπής στις υποχρεώσεις της και καλείτο, με επιστολές, ανά τακτά χρονικά διαστήματα όπως αποπληρώσει τις καθυστερημένες οφειλές της προς το Τμήμα αλλά και τα καθυστερημένα τέλη προς την Α.Η.Κ., τα οποία καταβάλλονταν από το Τμήμα Αλιείας λόγω του ότι ο μετρητής ήταν επ΄ ονόματι του Τμήματος. Λόγω των συνεχιζόμενων καθυστερήσεων στην καταβολή των πληρωμών, απεστάλησαν επιστολές για τερματισμό της σύμβασης και ο Διευθυντής του Τμήματος προχώρησε σε σχετικές ενέργειες για την κατάσχεση της Εγγυητικής Πιστής Εκτέλεσης του Συμβολαίου και διακοπής του ηλεκτρικού ρεύματος. Οι προσπάθειες ανακόπηκαν λόγω του ότι η Αναθέτουσα Αρχή έκανε προσπάθειες για επίτευξη διακανονισμού με την Εναγόμενη Εταιρεία. Η Εναγόμενη Εταιρεία είχε διαβιβάσει επιστολή με την οποία ζητούσε μείωση του ύψους του ενοικίου. Η Κεντρική Επιτροπή Αλλαγών και Απαιτήσεων ενέκρινε μείωση ύψους 20% για τον Αύγουστο 2013 και ενημερώθηκε, για τη συγκεκριμένη απόφαση, η Εναγόμενη Εταιρεία ενώ, παράλληλα, της ζητήθηκε η εξόφληση των οφειλόμενων ενοικίων. Λόγω μη εξόφλησης των υποχρεώσεων της Εναγόμενης Εταιρείας, της ζητήθηκε όπως παραδώσει το κλειδί του περιπτέρου, διαφορετικά το Τμήμα Αλιείας θα προχωρούσε στη διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος. Η Εναγόμενη Εταιρεία δεν συμμορφώθηκε και το Τμήμα Αλιείας προχώρησε στη διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος. Στις 11/10/2013, το Τμήμα Αλιείας προέβη στη δημοσίευση νέου διαγωνισμού, Αρ. Διαγωνισμού 26/2013, με ανοικτή διαδικασία. Μεταξύ των προσφοροδοτών ήταν και η Εναγόμενη Εταιρεία, της οποίας η προσφορά απορρίφθηκε. Ενημερώθηκε, η Εναγόμενη Εταιρεία, με επιστολή ημερομηνίας 31/10/2013 και κλήθηκε να εξοφλήσει τις οφειλές της που ανέρχονταν σε €6.000,00 για ενοίκια καθώς και το υπόλοιπο του λογαριασμού της Α.Η.Κ. και να παραδώσει το περίπτερο. Την ημέρα γνωστοποίησης των αποτελεσμάτων του Διαγωνισμού αρ. 26/2013, η Εναγόμενη Εταιρεία εξόφλησε όλες τις οφειλές της που αφορούσαν τα ενοίκια καθώς και τον λογαριασμό ρεύματος αλλά δεν παρέδωσε τον χώρο του περιπτέρου. Λόγω της μη παράδοσης του περιπτέρου, δεν κατέστη δυνατή η υπογραφή συμβολαίου με τον επιτυχόντα προσφοροδότη στον Διαγωνισμό αρ. 26/2013 και η ισχύς της προσφοράς ανανεωνόταν μέχρι τις 25/04/2015 με τη σύμφωνη γνώμη της Εναγόμενης Εταιρείας. Η κατακύρωση της προσφοράς σε τρίτο πρόσωπο έγινε νόμιμα και ορθά, όμως, η Εναγόμενη Εταιρεία αρνείται να εγκαταλείψει και παραδώσει το περίπτερο από τις 31/10/
  6. Δεν έχει υποστεί οποιαδήποτε ζημιά για την οποία να φέρει ευθύνη ο Ενάγοντας και γι΄ αυτό αξιώνει την απόρριψη της Ανταπαίτησης. Αντίθετα, δεν έχει πληρώσει οποιοδήποτε ποσό και δεν έχει παραδώσει την ελεύθερη κατοχή του περιπτέρου. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 1 επιστολή της Υπεύθυνης του Κλάδου Προσφορών του Τμήματος Αλιείας ημερομηνίας 08/09/2011 για την έγκριση και ετοιμασία των Εγγράφων Προσφορών σε σχέση με την παραχώρηση άδειας χρήσης του περιπτέρου στο Καταφύγιο Παραλιμνίου καθώς και τους όρους του Διαγωνισμού. Ως Τεκμήριο 2, επιστολή του Τμήματος Αλιείας ημερομηνίας 27/10/2011 για την κατακύρωση της προσφοράς στην Εναγόμενη Εταιρεία μαζί με το έντυπο προσφοράς που είχε υποβληθεί από την Εναγόμενη Εταιρεία. Ως Τεκμήριο 3, κατέθεσε την υπογραφείσα σύμβαση μεταξύ του Τμήματος και της Εναγόμενης Εταιρείας. Ως Τεκμήριο 4, κατέθεσε δέσμη επιστολών του Τμήματος Αλιείας με τις οποίες ζητείτο από την Εναγόμενη Εταιρεία όπως διευθετήσει τις οικονομικές υποχρεώσεις της, διαφορετικά το Τμήμα θα προχωρούσε στον τερματισμό της συμφωνίας σύμφωνα με τους όρους της. Ως Τεκμήριο 5, κατέθεσε επιστολή του Τμήματος Αλιείας ημερομηνίας 26/07/2013 με την οποία ζητείτο από την Εναγόμενη Εταιρεία όπως αποπληρώσει τις καθυστερημένες οφειλές της ύψους €16.128,00 πλέον Φ.Π.Α. καθώς και τους λογαριασμούς της Α.Η.Κ. ύψους €1.018,
  7. Ως Τεκμήριο 6, επιστολή του Τμήματος Αλιείας ημερομηνίας 26/04/2013 με την οποία τερματίζετο η συμφωνία χρήσης ημερομηνίας 31/10/2011 και ενημερωνόταν η Εναγόμενη εταιρεία για την πρόθεση κατάσχεσης της Εγγύησης Πιστής Εκτέλεσης της Σύμβασης. Ως Τεκμήριο 7, επιστολή της Εναγόμενης Εταιρείας ημερομηνίας 01/08/2013 με την οποία ζητείτο η μείωση του ενοικίου. Ως Τεκμήριο 8, κατέθεσε επιστολή ημερομηνίας 17/10/2013 προς την Εναγόμενη Εταιρεία με την οποία αποφασίστηκε η μείωση της τάξεως του 20% του ποσού του ενοικίου του μήνα Αυγούστου
  8. Ως Τεκμήριο 9, κατέθεσε δέσμη επιστολών του Τμήματος Αλιείας ημερομηνίας 07/11/2013, 16/12/2013 και 24/01/2014, που αφορούσαν το αίτημα του Τμήματος για παράδοση του κλειδιού του περιπτέρου και για εξόφληση των οφειλόμενων ποσών. Ως Τεκμήριο 10, κατέθεσε τους όρους της Προσφοράς αρ. 26/2013 ημερομηνίας 30/09/
  9. Ως Τεκμήριο 11, κατέθεσε το έντυπο προσφοράς που υποβλήθηκε από την Εναγόμενη Εταιρεία, στις 25/10/2013, σε σχέση με την Προσφορά αρ. 26/
  10. Ως Τεκμήριο 12, κατέθεσε επιστολή του Τμήματος Αλιείας ημερομηνίας 25/10/2013 με την οποία ενημερώθηκε η Αναπληρώτρια Διευθύντρια του Τμήματος Αλιείας για την κατακύρωση της προσφοράς σε τρίτο πρόσωπο. Ως Τεκμήριο 13, κατέθεσε επιστολή του Τμήματος Αλιείας ημερομηνίας 31/10/2013 με την οποία ενημερωνόταν η Εναγόμενη Εταιρεία για την κατακύρωση της προσφοράς σε τρίτο πρόσωπο και της ζητείτο η εξόφληση των οφειλόμενων ποσών και η παράδοση του κλειδιού του περιπτέρου. Ως Τεκμήριο 14, κατέθεσε επιστολή του Τμήματος Αλιείας ημερομηνίας 23/01/2014 με την οποία ενημερωνόταν η Εναγόμενη Εταιρεία για την ανανέωση της ισχύος της προσφοράς ημερομηνίας 25/10/2013 μέχρι τις 25/04/
  11. Αντεξετασθείσα, ανέφερε ότι εργάζεται στον Κλάδο Προσφορών και Οικονομικών Διεργασιών του Τμήματος Αλιείας και μεταξύ των καθηκόντων της είναι ο χειρισμός των δημόσιων συμβάσεων του Τμήματος Αλιείας. Εξήγησε ότι όταν ληφθεί απόφαση από την Αρμόδια Αρχή για τη διενέργεια προσφορών, ενημερώνεται ο Διευθυντής του Τμήματος Αλιείας για παραχώρηση της έγκρισής του και ακολούθως γίνεται η γνωστοποίηση και η υπογραφή του συμβολαίου. Ερωτηθείσα, ανέφερε ότι η ίδια είχε ετοιμάσει τα έγγραφα του διαγωνισμού για παραχώρηση άδειας χρήσης του περιπτέρου πλην του Τεχνικού Μέρους των όρων. Υποστήριξε ότι έχει προσωπική γνώση των γεγονότων αφού συμμετείχε ενεργά στη διαδικασία από την ετοιμασία των εγγράφων προσφοράς μέχρι την υπογραφή της σύμβασης. Επέμενε στη θέση της ότι η Εναγόμενη Εταιρεία είχε κληθεί από τον Διευθυντή του Τμήματος, με επιστολές, για να εξοφλήσει τα οφειλόμενα ποσά. Ισχυρίστηκε ότι η Εναγόμενη διαχειρίζεται το περίπτερο από το 2006, όμως, από το 2011, που υπογράφτηκε η τρίτη σύμβαση, δεν ήταν συνεπής στην καταβολή των υποχρεώσεών της. Παραδέχθηκε ότι υπήρχαν διαβουλεύσεις για τη μείωση του ενοικίου, όμως, οι οδηγίες που υπήρχαν ήταν να αποστέλλονται επιστολές σε σχέση με τα καθυστερημένα οφειλόμενα ποσά. Επίσης, παραδέχθηκε ότι είχε ανακοπεί η κατάσχεση της εγγυητικής και η διακοπή του ρεύματος λόγω των διαβουλεύσεων. Ερωτηθείσα, προώθησε τη θέση ότι το περίπτερο είναι κτισμένο σε κρατική γη και ότι είχαν γίνει κάποια έξοδα από κοινού με τον Δήμο Παραλιμνίου. Υποστήριξε ότι υπήρχε πρόνοια στη συμφωνία για τη διακοπή του ρεύματος, ανεξαρτήτως διαβουλεύσεων. Παραδέχθηκε ότι σε κάποια χρονική στιγμή πληρώθηκε το οφειλόμενο ενοίκιο και το ρεύμα. Μαρτυρία δόθηκε και από την Μ.Χ.Π., Μ.Ε.2, η οποία είναι Λειτουργός Αλιείας με καθήκοντα στον Τομέα Αλιευτικών Καταφυγίων και Δημοσιότητας του Τμήματος Αλιείας και Θαλάσσιων Ερευνών. Έχει προσωπική γνώση των γεγονότων λόγω της ενεργής εμπλοκής της. Κατέγραψε τις θέσεις της σε γραπτό κείμενο το οποίο σημειώθηκε ως Έγγραφο
  12. Υποστηρίζει ότι το επίδικο περίπτερο είναι χτισμένο σε χαλίτικη γη η οποία ανήκει στην Κυπριακή Δημοκρατία και ότι ο Δήμος Παραλιμνίου συνεισέφερε οικονομικά στην κατασκευή του χερσαίου χώρου του αλιευτικού καταφυγίου και γι΄ αυτό εισπράττει το 50% των εσόδων από την άδεια χρήσης του περιπτέρου, όμως, δεν είναι συνιδιοκτήτης. Τα αλιευτικά καταφύγια κατασκευάζονται σε γη που ανήκει στην Κυπριακή Δημοκρατία και στην περίπτωση που η γη δεν ανήκει στη Δημοκρατία, απαλλοτριώνεται. Το Υπουργικό Συμβούλιο, με βάση τις πρόνοιες της Κ.Δ.Π.223/93, καθόρισε την έκταση και περιέγραψε τον χώρο του συγκεκριμένου αλιευτικού καταφυγίου. Η Εναγόμενη Εταιρεία ήταν διαχειρίστρια του περιπτέρου από το 2006 μέχρι τις 31/10/2013, αφού είχε κερδίσει τρεις συνεχόμενους πλειοδοτικούς διαγωνισμούς χωρίς να προβάλει οποιοδήποτε ισχυρισμό σε σχέση με το ιδιοκτησιακό καθεστώς του καταφυγίου. Από τις 31/10/2013, η Εναγόμενη Εταιρεία κατέχει, χρησιμοποιεί και διαχειρίζεται το υποστατικό παράνομα αφού η άδεια χρήσης της έληξε. Κατά τη διάρκεια της νόμιμης χρήσης του υποστατικού, η Εναγόμενη Εταιρεία αντιμετώπιζε δυσκολίες πληρωμής τόσο σε σχέση με την άδεια χρήσης καθώς και με την πληρωμή του ηλεκτρικού ρεύματος και την 01/08/2013 ζήτησε μείωση ενοικίου λόγω μη βιωσιμότητας της επιχείρησης. Το Τμήμα Αλιείας είχε αναλάβει το κόστος επέκτασης της ξύλινης πέργολας καθώς και την κατασκευή ξύλινης σκάλας για την πιο εύκολη πρόσβαση των επισκεπτών προς το υποστατικό από τον πάνω δρόμο. Δεν έγινε οποιαδήποτε προφορική ανανέωση της συμφωνίας μέχρι τον Οκτώβριο
  13. Αυτός ήταν και ο λόγος που η Εναγόμενη Εταιρεία έλαβε μέρος στον πλειοδοτικό Διαγωνισμό αρ. 26/
  14. Το Τμήμα Αλιείας ουδέποτε ανακάλεσε την πρόθεση ανάκτησης της κατοχής του υποστατικού και τη διεκδίκηση των οφειλόμενων ποσών. Λόγω του ότι η Εναγόμενη Εταιρεία δεν παρέδιδε το υποστατικό το Τμήμα, δεν μπορούσε να κατακυρώσει την Προσφορά αρ. 26/2013 και αναγκάστηκε να καταχωρίσει την υπό κρίση αγωγή με την οποία ζητά την έξωση της Εναγόμενης Εταιρείας από το υποστατικό. Ουδέποτε ανακάλεσε την πρόθεση για ανάκτηση του υποστατικού και τη διεκδίκηση των οφειλόμενων ποσών. Η Εναγόμενη Εταιρεία δεν έχει υποστεί οποιαδήποτε ζημιά αλλά, αντίθετα, αρνείται να παραδώσει ελεύθερους και κενούς τους χώρους του περιπτέρου από τις 31/10/2013 και έκτοτε επεμβαίνει παράνομα στο υποστατικό. Αντίθετα, η Δημοκρατία έχει απωλέσει εισοδήματα λόγω της απώλειας χρήσης, ενοικίασης και εκμετάλλευσης του υποστατικού καθώς και των χώρων υγιεινής, τους οποίους η Εναγόμενη Εταιρεία έχει κλειδώσει παράνομα. Η Εναγόμενη Εταιρεία, έκτοτε, δεν έχει καταβάλει οποιοδήποτε ποσό αλλά ούτε και έχει παραδώσει ελεύθερη και κενή την κατοχή του περιπτέρου. Αναγνώρισε στο περιεχόμενο των Τεκμηρίων 1 και 7 τα έγγραφα που είχαν ετοιμαστεί σε σχέση με την προσφορά και στα Τεκμήρια 2 και 12 την υπογραφή της. Αντεξετασθείσα, υποστήριξε ότι δεν υπάρχει γραπτή συμφωνία για τη συνεισφορά του Δήμου Παραλιμνίου στην ανέγερση του υποστατικού ή αν υπάρχει δεν την έχει υπόψη της. Η ίδια είχε προσληφθεί το 2006, μετά την ολοκλήρωση των έργων για την ανέγερση του αλιευτικού καταφυγίου. Στον φάκελο του Τμήματος δεν υπάρχει οποιαδήποτε συμφωνία, όμως υπάρχει προφορική συμφωνία για τον διαμοιρασμό των εσόδων. Η ίδια είχε εντοπίσει μια επιστολή του Γραφείου Προγραμματισμού, ημερομηνίας 02/11/2004, στην οποία καταγράφετο ότι εφόσον ο Δήμος Παραλιμνίου συνεισέφερε στο 50% της αξίας των βελτιωτικών έργων θα εισπράττει το 50% των εσόδων του περιπτέρου. Κατέθεσε τη συγκεκριμένη επιστολή ως Τεκμήριο
  15. Αρνήθηκε την υποβολή ότι ο Δήμος Παραλιμνίου ήταν συνιδιοκτήτης του ακινήτου. Παραδέχθηκε ότι είχαν καταβληθεί κάποια ποσά που οφείλονταν από την Εναγόμενη Εταιρεία για προηγούμενες τριμηνίες. Είχε πληρώσει, τον Αύγουστο του 2013, ποσό το οποίο οφείλετο για τον Νοέμβριο
  16. Η τελευταία πληρωμή είχε γίνει στις 31/10/2013 για πλήρη εξόφληση της Σύμβασης 26/2011 και του οφειλόμενου ποσού για το ρεύμα. Υποστήριξε ότι το ρεύμα αποκόπηκε στις 24/01/2014 λόγω του ότι είχε λήξει η συμφωνία παραχώρησης άδειας χρήσης του υποστατικού και η Εναγόμενη Εταιρεία δεν είχε παραδώσει τα κλειδιά. Επέμενε στη θέση της ότι η Εναγόμενη Εταιρεία είχε υπογράψει για ανανέωση της ισχύος της Προσφοράς αρ. 26/
  17. Η ίδια δεν γνώριζε για οποιεσδήποτε προφορικές διαβουλεύσεις του Διευθυντή της Εναγόμενης με οποιονδήποτε. Αυτό που γνώριζε ήταν ότι ανανεώθηκε η ισχύς της Προσφοράς αρ. 26/2013 για ένα μήνα. Μαρτυρία δόθηκε και από Λειτουργό του Επαρχιακού Κτηματολογίου Αμμοχώστου, την Μ.Κ., Μ.Ε.
  18. Υπηρετεί στον Κλάδο Εκτιμήσεων του Κτηματολογικού Γραφείου Αμμοχώστου. Κατέθεσε ως Τεκμήριο 16 τον τίτλο ιδιοκτησίας του αλιευτικού καταφυγίου, ως Τεκμήριο 17 πιστοποιητικό έρευνας σε σχέση με τους ιδιοκτήτες του και ως Τεκμήριο 18 έκθεση Εκτίμησης σε σχέση με την ενοικιαστική αξία του υποστατικού. Εξήγησε ότι για τη διενέργεια της εκτίμησής της, η οποία αφορούσε την περίοδο από 01/11/2013 μέχρι 28/02/2021, είχε χρησιμοποιήσει τη συγκριτική μέθοδο εκτίμησης. Αντεξεταζόμενη, εξήγησε ότι είχε χρησιμοποιηθεί το συγκριτικό με αριθμό 2, το οποίο αφορούσε την προσφορά που δεν υλοποιήθηκε, ήτοι €2.200,00 μηνιαίως ως ενοικιαστική αξία. Για την περίοδο 2017 με 2019, λήφθηκε υπόψη αύξηση 20% δηλαδή €49,00 το τ.μ. Υποστήριξε ότι κατά την έρευνά της είχε χρησιμοποιηθεί το συγκριτικό με αύξων αριθμό
  19. Για την περίοδο 01/11/2019 μέχρι 28/02/2011 δεν επιβλήθηκε οποιαδήποτε αύξηση και το ποσό παρέμεινε στα €49,00 ανά τ.μ. Ερωτηθείσα, ανέφερε ότι δεν υπάρχει συμφωνία μεταξύ της Κυπριακής Δημοκρατίας και του Δήμου Παραλιμνίου για συνιδιοκτησία και τη συγκεκριμένη πληροφόρηση την έλαβε αφού μίλησε με τον υπεύθυνο του Κλάδου Διαχείρισης Κρατικών Γαιών του Κτηματολογίου Αμμοχώστου. Για την Υπεράσπιση, μαρτυρία δόθηκε από τον Διευθυντή της Εναγόμενης Εταιρείας, Π.Κ., ο οποίος παρέθεσε τις θέσεις του γραπτώς και σημειώθηκε η δήλωσή του ως Έγγραφο
  20. Σύμφωνα με την δήλωσή του, η Εναγόμενη Εταιρεία ασχολείται με τη διαχείριση καφεστιατορίων και από το 2006 διαχειρίζεται το περίπτερο στο Aλιευτικό Kαταφύγιο Παραλιμνίου. Το περίπτερο είναι κτισμένο σε γη που έχει έννομο συμφέρον και ο Δήμος Παραλιμνίου εξ ου και λάμβανε το 50% των ενοικίων. Ο ίδιος έχει πληροφόρηση ότι τα δικαιώματα του περιπτέρου έχουν εκχωρηθεί στο Δήμο. Μέχρι το 2012 η Εναγόμενη Εταιρεία κατέβαλλε ανελλιπώς τα ενοίκια χωρίς καθυστέρηση. Λόγω της οικονομικής κρίσης το 2012, ο ίδιος αποτάθηκε στους αρμόδιους φορείς για μείωση του ενοικίου. Ενώ ο ίδιος ανέμενε απάντηση, προκηρύχθηκε ο διαγωνισμός στον οποίο η Εναγόμενη Εταιρεία έλαβε μέρος ενώ υπήρχαν διαβεβαιώσεις ότι θα συνεχιστεί η κατοχή του περιπτέρου από την Εναγόμενη Εταιρεία. Μετά την κατακύρωση της προσφοράς σε τρίτο πρόσωπο, ο ίδιος προσεγγίστηκε από άτομο της Λιμενικής Αστυνομίας για την αγορά του εξοπλισμού του από τον νέο προσφοροδότη. Ενοχλημένος, επικοινώνησε με τους αρμόδιους φορείς οι οποίοι τον ενημέρωσαν ότι η Εναγόμενη Εταιρεία θα συνέχιζε να είναι κάτοχος του περιπτέρου. Στις 31/10/2013, η Εναγόμενη κατέβαλε όλα τα οφειλόμενα ενοίκια και το ρεύμα, με την προηγούμενη πληρωμή να είχε καταβληθεί στις 23/08/
  21. Η Εναγόμενη Εταιρεία ήταν τυπική στις πληρωμές της πλην της περιόδου για την οποία είχε ζητήσει τη μείωση ενοικίου. Παράτυπα και χωρίς κανένα δικαίωμα, ο Ενάγοντας απέκοψε το ρεύμα με σκοπό να εξαναγκαστεί να εγκαταλείψει το υποστατικό. Όμως, η ενέργεια αυτή προκάλεσε στην Εναγόμενη Εταιρεία ανυπολόγιστες οικονομικές ζημιές. Είχαν δοθεί διαβεβαιώσεις ότι η Εναγόμενη Εταιρεία είναι νόμιμη κάτοχος. Όσον αφορά την άδεια για χρήση του υποστατικού, αυτή παρατεινόταν με την ανοχή ή/και τη συνεργασία του Ενάγοντα ο οποίος πριν λάβει δικαστικά μέτρα όφειλε να είχε τερματίσει την άδεια δίδοντας εύλογη προειδοποίηση. Οπόταν, ο τερματισμός της άδειας δεν είναι νόμιμος. Πρόκειται περί υποστατικού που χτίστηκε πριν το 2000 και είναι ενοικιοστασιακό. Η Εναγόμενη Εταιρεία είχε διαβεβαιώσεις για έγκριση της ενοικίασης μέχρι το
  22. Όσον αφορά την εκτίμηση, διενεργήθηκε τους χειμερινούς μήνες και δεν παρουσιάζει την ορθή εικόνα του χώρου. Ο λόγος που εξελίχθηκε με τον συγκεκριμένο τρόπο η διαδικασία ήταν για να εξυπηρετηθούν αλλότρια συμφέροντα. Ζητά την απόρριψη της αγωγής. Κατέθεσε τους εξελεγμένους λογαριασμούς της Εναγόμενης Εταιρείας για τα έτη 2014, 2015, 2016, 2017 και 2019 ως Τεκμήριο
  23. Όσον αφορά τα εισοδήματά του, τα προσδιόρισε για το 2014 στο ποσό των €24.893,00 και για το 2013 στο ποσό των €87.673,00 καθορίζοντας τη ζημιά του στο ποσό των €2.984,
  24. Για το 2015 προσδιόρισε τη ζημιά στα €1.902,00 και για το 2016 στις €4.106,
  25. Υποστήριξε ότι κατάγγειλε τη συμπεριφορά του αστυνομικού της Λιμενικής Αστυνομίας, ο οποίος τον είχε προσεγγίσει για την αγορά του εξοπλισμού του περιπτέρου τρεις μέρες μετά την κατακύρωση της προσφοράς σε τρίτο πρόσωπο. Αντεξεταζόμενος, αρνήθηκε ότι υπήρχε άδεια χρήσης και υποστήριξε ότι υπήρχε άδεια ενοικίασης. Με αναφορά στο Τεκμήριο 16, ισχυρίστηκε ότι ο χώρος του αλιευτικού καταφυγίου ανήκει στον Δήμο Παραλιμνίου και επέμενε στη θέση του ότι τα δικαιώματα έχουν εκχωρηθεί στον Δήμο Παραλιμνίου. Υποστήριξε ότι υπήρχαν συνεχιζόμενες συζητήσεις με τους αρμόδιους φορείς, ειδικά τον Διευθυντή του Τμήματος Αλιείας, ενώ υπήρχαν και υποσχέσεις όσον αφορά το θέμα της μείωσης του ενοικίου. Ισχυρίστηκε ότι στο Τμήμα Αλιείας αποτάθηκε για μείωση του ενοικίου πολύ προηγουμένως από τον Αύγουστο του 2013, αμέσως μετά την υπογραφή της σύμβασης του 2011, γιατί ερχόταν η οικονομική κρίση. Παραδέχθηκε ότι στο Τεκμήριο 3, στον όρο 9(Γ), καταγράφεται ότι πρόκειται για άδεια χρήσης του υποστατικού, όμως, ο ίδιος υποστήριξε ότι από τη στιγμή που πλήρωνε Φ.Π.Α. θεωρούσε ότι υπήρχε ενοικίαση. Σε ερώτηση που του τέθηκε, υποστήριξε ότι τον Αύγουστο 2013 δόθηκε στον ίδιο η εντύπωση ότι το Τμήμα Αλιείας θα έβλεπε θετικά το θέμα της συνέχισης της χρήσης του υποστατικού. Παραδέχθηκε ότι η διακοπή του ρεύματος έγινε τρεις μήνες μετά τη λήξη της άδειας χρήσης. Επίσης, παραδέχθηκε ότι η Εναγόμενη Εταιρεία είχε λάβει παράταση της άδειας χρήσης του υποστατικού στις 27/08/2008 και είχε υπογραφτεί σχετικό συμβόλαιο που επισυνάπτεται στο Τεκμήριο
  26. Υποστήριξε ότι ο λόγος που αναγκάστηκε να υποβάλει προσφορά ήταν γιατί το Τμήμα είχε καθυστερήσει να απαντήσει στο αίτημά του για μείωση του ενοικίου. Επανεξετασθείς, προώθησε τη θέση ότι έγινε μια πλεκτάνη για να δοθεί το υποστατικό στο τρίτο πρόσωπο. Μετά την ολοκλήρωση της μαρτυρίας και οι δύο πλευρές διαβίβασαν τις γραπτές τους αγορεύσεις στο Δικαστήριο. Η ευπαίδευτη συνήγορος της Εναγόμενης Εταιρείας υποστήριξε ότι ο Ενάγοντας τερμάτισε τη συμφωνία πριν τη λήξη της σύμβασης οπόταν, το αγώγιμο δικαίωμά του δεν αποδείχθηκε. Προώθησε τη θέση ότι στήθηκε πλεκτάνη για να εκδιωχθεί η Εναγόμενη Εταιρεία από το υποστατικό, αφού προκηρύχθηκε διαγωνισμός ενώ υπήρχαν διαβουλεύσεις. Η ευπαίδευτη συνήγορος του Ενάγοντα, στη δική της αγόρευση, υποστήριξε ότι η συμφωνία μεταξύ των μερών αφορά άδεια χρήσης του υποστατικού και όχι ενοικίαση και αυτό προκύπτει από τα έγγραφα που υπογράφτηκαν μεταξύ των μερών. Προώθησε τη θέση ότι λόγω των συνεχιζόμενων καθυστερήσεων στην καταβολή των απαιτούμενων πληρωμών, το Τμήμα Αλιείας είχε διαβιβάσει προς την Εναγόμενη Εταιρεία επιστολές για τερματισμό της σύμβασης, όμως, λόγω της προσπάθειας επίτευξης διακανονισμού με την Εναγόμενη Εταιρεία η συμφωνία παρέμεινε σε ισχύ μέχρι τη λήξη της, στις 31/10/
  27. Σε σε σχέση με την Ανταπαίτηση, υποστήριξε ότι η Εναγόμενη Εταιρεία κατέχει και επεμβαίνει στο υποστατικό παράνομα από τις 31/10/2013 ότι δεν έχει αποδείξει τις ζημιές της, όπως περιγράφονται στην Ανταπαίτηση. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ - ΕΥΡΗΜΑΤΑ Η υπό κρίση υπόθεση θα αποφασιστεί στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων και σύμφωνα με την κρατούσα νομολογία ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς (βλ. Γενικός Εισαγγελέας v. Μανώλη
(1995)1 Α.Α.Δ. 207 και Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506), η δε επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα δεν είναι επιλήψιμη (βλ. Χάρης Χρίστου v. Ευγενία Khoreva
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 455 και Mossa Mohamed Mustafa v. Ανδρέα Κακουρή κ.ά.
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 165). Χαρακτηριστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση Demil Imports Exports v. Ζήνων Κωνσταντινίδης
(2011)1(Α) Α.Α.Δ. 462: «Στις αστικές υποθέσεις όπως η παρούσα, η απόδειξη κρίνεται με βάση το ισοζύγιο των πιθανοτήτων, ενώ το βάρος απόδειξης βρίσκεται στους ώμους των εναγόντων, να αποδείξουν τους ισχυρισμούς τους για την αξίωση τους. Η απόσειση του βάρους αυτού, συναρτάται αποκλειστικά με την μαρτυρία η οποία κρίνεται αποδεκτή και αξιόπιστη. Στην υπόθεση Μαρσέλ (πιο πάνω) λέχθηκε ότι «Το κριτήριο δεν είναι αν η θέση ή η εκδοχή του διαδίκου που φέρει το βάρος της απόδειξης (onus of proof) είναι η πιο πιθανή παρά ή αντίθετη, εκείνη δηλαδή, του αντιδίκου του. Το κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο, με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά όχι (is more probable than not). Αν απέτυχε να αποδείξει τη θέση ή την εκδοχή του σε αυτό το επίπεδο (standard of proof), ο διάδικος που φέρει το βάρος της απόδειξης δεν θεωρείται ότι το απέσεισε, έστω και εάν η θέση του ή η εκδοχή του είναι πιο πιθανή παρά η αντίθετη, εκείνη δηλαδή του αντιδίκου του.(Βλέπε μεταξύ άλλων Phipson on Evidence, 14th Edition, par.4-38 και Αθανασίου κ.ά. ν. Κουνούνη
(1997)1 (Β) Α.Α.Δ. 614.)». Η γενική αρχή σε μια πολιτική υπόθεση είναι ότι ο ενάγων έχει το γενικό βάρος να αποδείξει, στο μέτρο του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, ότι η δική του εκδοχή γεγονότων είναι πιο πιθανή παρά να μην είναι. Παραπέμπω σχετικά στην απόφαση Χρυσάνθη Χρυσάνθου και Σταύρος Φραντζή ν. Αντρέα Φραντζή
(2010)1 (Β) Α.Α.Δ.
  1. Οι Μ.Ε.1, Μ.Ε.2 και Μ.Ε.3 είναι λειτουργοί στο Τμήμα Αλιείας και το Κτηματολόγιο χωρίς προσωπικό συμφέρον στην υπόθεση. Τα όσα ανέφεραν προέκυψαν από τα έγγραφα που κατέθεσαν ως τεκμήρια. Δεν είχαν λόγο να ψευστούν. Η μαρτυρία τους παρέμεινε σταθερή κατά την αντεξέταση. Το Δικαστήριο αποδέχεται τη μαρτυρία τους στην ολότητά της. Η μαρτυρία του Διευθυντή της Εναγόμενης Εταιρείας, εκτός από το γεγονός ότι αποσκοπούσε στο να εκτροχιάσει τη δίκη λόγω του ότι προωθήθηκαν μη δικογραφημένοι ισχυρισμοί καθώς και ισχυρισμοί για πλεκτάνες, δεν ήταν βοηθητική σε σχέση με τη διασαφήνιση των γεγονότων. Το Δικαστήριο τη θεωρεί ακρασφαλή για να βασίσει οποιαδήποτε συμπεράσματά του επ΄αυτής. Όσον αφορά τα σχόλια του που συνδέονται με την Έκθεση και τις Οικονομικές Καταστάσεις της Εναγόμενης Εταιρείας, Τεκμήριο 19, δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτά αφού συνιστούν εξ ακοής μαρτυρία αφού δεν προσήλθε ο λογιστής που τις κατάρτισε για να δώσει μαρτυρία. ΓΕΓΟΝΟΤΑ Το Τμήμα Αλιείας αποφάσισε όπως δημοσιεύσει διαγωνισμό για την παραχώρηση άδειας χρήσης του περιπτέρου στο αλιευτικό καταφύγιο Παραλιμνίου. Το συγκεκριμένο αλιευτικό καταφύγιο είναι ιδιοκτησίας της Κυπριακής Δημοκρατίας, όμως, από το 2004 λόγω της συνεισφοράς του Δήμου Παραλιμνίου στην κατασκευή του αποδίδεται στον Δήμο Παραλιμνίου το 50% των εσόδων. Από το 2006, δυνάμει συμφωνίας, η άδεια χρήσης παραχωρείτο στην Εναγόμενη Εταιρεία. Η τελευταία συμφωνία για παραχώρηση άδειας χρήσης του περιπτέρου υπογράφτηκε στις 31/10/2011 και είχε ισχύ για δύο έτη με επιλογή παράτασης για περαιτέρω δύο έτη, εάν αυτό ζητείτο από τον ανάδοχο 4 μήνες πριν τη λήξη της. Καθοριζόταν στη συγκεκριμένη σύμβαση και ο τρόπος πληρωμής του ετήσιου τέλους. Όμως, από τον Φεβρουάριο 2012, παρατηρήθηκαν καθυστερήσεις στην καταβολή των δόσεων και την αποπληρωμή του ηλεκτρικού ρεύματος από την Εναγόμενη Εταιρεία. Αποστάληκε αριθμός προειδοποιητικών επιστολών, χωρίς αποτέλεσμα. Στις 26/04/2013, το Τμήμα Αλιείας με επιστολή του τερμάτισε τη συμφωνία λόγω μη συμμόρφωσης της Εναγόμενης Εταιρείας με τους όρους πληρωμής της συμφωνίας. Ακολούθησε η απόφαση για μείωση του ενοικίου, του Αυγούστου 2013, και η σύμβαση αφέθηκε να ολοκληρωθεί μέχρι τη λήξη της, στις 31/10/
  2. Στο μεταξύ, λόγω του ότι δεν ζητήθηκε η ανανέωσή της 4 μήνες πριν από την Εναγόμενη Εταιρεία, το Τμήμα Αλιείας δημοσίευσε νέο διαγωνισμό στις 30/09/
  3. Η Εναγόμενη Εταιρεία υπέβαλε προσφορά πλην όμως δεν της κατακυρώθηκε. Με επιστολή ημερομηνίας 30/10/2013, της ζητήθηκε να παραδώσει το υποστατικό και να μεριμνήσει για την εξόφληση των οφειλόμενων ποσών. Η Εναγόμενη Εταιρεία δεν παραδίδει το κλειδί και ο Ενάγοντας έδωσε οδηγίες για αποκοπή του ηλεκτρικού ρεύματος. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Οι ισχυρισμοί οι οποίοι είτε δεν προβλήθηκαν στην Υπεράσπιση ή απλώς κατεγράφησαν χωρίς να εξειδικευθούν και ακολούθως αναπτύχθηκαν εκτενώς στη γραπτή αγόρευση της Εναγόμενης Εταιρείας ή μέσω της μαρτυρίας που προσκομίστηκε, θα αγνοηθούν. Σύμφωνα με τη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου, με τα δικόγραφα «επιδιώκεται ο επακριβής προσδιορισμός των επίδικων θεμάτων, ο καθορισμός της βάσης της ακρόασης της υπόθεσης και ο αποκλεισμός αιφνιδιασμού του αντιδίκου» (βλ. μεταξύ άλλων Μάγος κ.α. ν. Κοινοτικού Συμβουλίου Κάθηκα Πολ. Έφεση 256/13 ημερ. 22/04/2020, Μελάς ν. Κυριάκου
(2003)1 Α.Α.Δ. 826). Θα πρέπει να σημειωθεί ότι όλοι οι ισχυρισμοί που προβλήθηκαν από τον Διευθυντή της Εναγόμενης Εταιρείας και αφορούν την ύπαρξη σύμβασης ενοικίασης του υποστατικού μεταξύ του Τμήματος Αλιείας και της Εναγόμενης, δεν έχουν δικογραφηθεί και ως εκ τούτου δεν θα εξεταστούν. Εν πάση περιπτώσει, σύμφωνα με το Τεκμήριο 3, τη σύμβαση που διέπει τη σχέση των εμπλεκόμενων μερών, παραχωρείται άδεια χρήσης του περιπτέρου στο Αλιευτικό Καταφύγιο Παραλιμνίου. Αυτό καταγράφεται αυτολεξεί στην παράγραφο 2 της Συμφωνίας. Το ιδιοκτησιακό καθεστώς του περιπτέρου προωθήθηκε από την πλευρά της Εναγόμενης Εταιρείας για να υποστηριχθεί και προωθηθεί η θέση ότι ο Ενάγοντας δεν νομιμοποιείτο στη σύναψη της συμφωνίας και κατ΄ακολουθίαν ούτε στην έγερση της αγωγής. Η μαρτυρία που έχει προσκομιστεί, όπως έχει προαναφερθεί, καταδεικνύει ότι το αλιευτικό καταφύγιο είναι χτισμένο σε κρατική γη, Τεκμήρια 16 και
  1. Για να κηρυχθεί ένας χώρος ως αλιευτικό καταφύγιο απαιτείται, σύμφωνα με το άρθρο 3 του περί Αλιευτικών Καταφυγίων Νόμου, Ν.171/90, να εκδοθεί διάταγμα από τον Υπουργό Γεωργίας, Φυσικών Πόρων και Περιβάλλοντος. Σε σχέση με το Αλιευτικό Καταφύγιο Παραλιμνίου, εκδόθηκε σχετικό διάταγμα το οποίο ενσωματώνεται στην Κ.Δ.Π.223/
  2. Ως εκ τούτου, το ιδιοκτησιακό καθεστώς του συγκεκριμένου αλιευτικού καταφυγίου είναι δεδομένο και ανήκει στην Κυπριακή Δημοκρατία. Το γεγονός ότι ο Δήμος Παραλιμνίου εισπράττει 50% των εσόδων από το ποσό που καταβάλλεται για την άδεια χρήσης, δεν καθιστά τον Δήμο Παραλιμνίου συνιδιοκτήτη. Οπόταν, ο συγκεκριμένος ισχυρισμός είναι αβάσιμος. Επί της ουσίας, προκύπτει ότι παρά τον τερματισμό της σύμβασης, στις 26/04/2013, Τεκμήριο 6, λόγω μη εξόφλησης των οφειλών της Εναγόμενης Εταιρείας προς το Τμήμα Αλιείας, ήτοι λόγω παράβασης της συμφωνίας Τεκμήριο 3, το Τμήμα Αλιείας υπαναχώρησε και επέτρεψε την ολοκλήρωση της διάρκειας της σύμβασης. Σύμφωνα με το σύγραμμα Chitty on Contracts, Volume I, General Principles, 22 εκδ., παρά. 24- 011, σελ.1743: «Effect if repudiation not accepted. If the innocent party elects to treat the contract as continuing, then it remains in existence for the benefit of the wrongdoer as well as of himself. The wrongdoer is entitled to complete the contract and to take advantage of any supervening circumstance which would excuse him from or diminish his liability.». Η σύμβαση περέμεινε σε ισχύ και για τα δύο μέρη μέχρι και τις 31/10/2013, οπότε επήλθε η λήξη της και ζητήθηκε από το Τμήμα Αλιείας η επιστροφή της κατοχής του υποστατικού, Τεκμήριο 13 και η παράδοση του κλειδιού. Τα οφειλόμενα ποσά μέχρι τις 31/10/2013 καταβλήθηκαν, το υποστατικό όμως δεν παραδόθηκε. Σύμφωνα με το σύγραμμα του Πολύβιου Πολυβίου «Το Δίκαιο των Συμβάσεων», Τόμος Β, σελ.647: «Οι συμβαλλόμενοι έχουν υποχρέωση να εκπληρώσουν τις υποσχέσεις τους, ή να προσφέρουν να πράξουν τούτο. Εκτός αν κάποιος συμβαλλόμενος απαλλάσσεται ή εξαιρείται από την υποχρέωση εκπλήρωσης των συμβατικών του υποχρεώσεων, έχει υποχρέωση να προχωρήσει με την εκπλήρωσή τους, σύμφωνα με τις προδιαγραφές και τους όρους της σύμβασης. .................................... Tο βασικό κριτήριο που διέπει το θέμα της εκπλήρωσης κάποιας συμβατικής υποχρέωσης είναι ότι αυτό που απαιτείται καθορίζεται από την ίδια τη σύμβαση, και όχι από κάποιο συγκεκριμένο νομικό κανόνα. » Σύμφωνα με τη Συμφωνία, Τεκμήριο 3, η άδεια χρήσης του περιπτέρου στο Αλιευτικό Καταφύγιο Παραλιμνίου ίσχυε για δύο χρόνια από την ημερομηνία κατακύρωσης, δηλαδή ίσχυε μέχρι την 31/10/
  3. Οι όροι της συμφωνίας εκπληρώθηκαν γι΄ αυτό και με επιστολή ημερομηνίας 31/10/2013, Τεκμήριο 13, ζητήθηκε η παράδοση του περιπτέρου, αφού η Εναγόμενη Εταιρεία είχε απωλέσει την προσφορά με Αρ. Διαγωνισμού 26/
  4. Ως εκ τούτου, δεν προκύπτει οτιδήποτε νομικά μεμπτό στη συμπεριφορά του Τμήματος Αλιείας. Αντίθετα, διαφαίνεται ότι υπήρξε ενημέρωση της Εναγόμενης Εταιρείας με επιστολές και στις 07/11/2013 και στις 16/12/2013, Τεκμήριο 9, χωρίς ανταπόκριση. Δεν προέκυψε από την προσκομισθείσα μαρτυρία ότι υπήρξε οποιαδήποτε περαιτέρω ανανέωση της συμφωνίας χρήσης του περιπτέρου. Αντίθετα, αποκαλύφθηκε η επιθυμία παράδοσης του συγκεκριμένου υποστατικού εξ ου και τον Δεκέμβριο 2013 αποκόπηκε η παροχή ηλεκτρισμού, σύμφωνα με το όρο 9(β) του Τεκμηρίου 3, έτσι ώστε η Εναγόμενη Εταιρεία να παραδώσει τα κλειδιά του στον Ενάγοντα. Ενόψει της πιο πάνω κατάληξης, ο Ενάγοντας δικαιούται όπως του παραχωρηθεί η κατοχή του περιπτέρου από την Εναγόμενη Εταιρεία. Η άδεια της Εναγόμενης Εταιρείας για φυσική κατοχή τερματίστηκε, σύμφωνα με τους όρους της συμφωνίας, και έκτοτε κατέχει το επίδικο ακίνητο παράνομα. Σύμφωνα με το σύγγραμμα Winfield & Jolowicz on Tort, 17η έκδ., σελ. 494, παρά. 13.10: «A bare license .... may be revoked at any time, and so may many contractual licenses, .... After revocation the licensee becomes a trespasser, but he must be allowed a reasonable time in which to leave and to remove his goods.». Στο σύγγραμμα Clerk and Lindsell on Totrs, (ανωτέρω), παρά.1339, αναφέρεται: «Where a person having entered upon land under an authority given by law subsequently abuses that authority he becomes trespasser ab initio, his misconduct relating back, so as to make his original entry tortuous. » Εκδίδεται, συνεπώς, διάταγμα με το οποίο η Εναγόμενη Εταιρεία διατάσσεται όπως παραδώσει ελεύθερη την κατοχή του περιπτέρου. Όσον αφορά την αξίωση για αποζημιώσεις, σύμφωνα με το σύγραμμα Halsbury's Laws of England, 4η έκδ., τόμος 45
(2): «In a claim of trespass, if the claimant proves the trespass he is entitled to recover nominal damages, even if he has not suffered any actual loss. If the trespass has caused the claimant actual damage he is entitled to receive such an amount as will compensate him for his loss. ». Επίσης, σύμφωνα με το σύγγραμμα των Winfield and Jolowicz on Tort (ανωτέρω), σελ. 502, παρά. 13.8: «The action for mense profits is another species of the action for trespass and lies for the damage which the claimant has suffered having been out of possession of his land ...... The action for mense profits enables the claimant to claim a reasonable rent for the possession of the property by the defendant and damages for deterioration and the reasonable costs of getting possession.». Στην απόφαση Andrian Holdings Ltd v. Κυπριακής Δημοκρατίας
(1998)1 Α.Α.Δ 1836, λέχθηκαν τα ακόλουθα σχετικά: «Όπου αποδεικνύεται παράνομη κατοχή ακινήτου το μέτρο αποζημιώσεων είναι η αγοραία ενοικιαστική αξία του ακινήτου και όχι το όφελος που προσπορίζεται ο παράνομος κάτοχος από τη χρήση της γης ή η ακριβής απώλεια του ιδιοκτήτη. Το κριτήριο είναι αντικειμενικό, αλληλένδετο με την ενοικιαστική αξία της περιουσίας (Ναυτικός Όμιλος Πάφου ν. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1992)1 Α.Α.Δ. 882). Η καταβολή αποζημιώσεων με βάση τις πιο πάνω αρχές επιβάλλεται, έστω και αν ο ιδιοκτήτης δεν θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει ο ίδιος την περιουσία ή να την ενοικιάσει (Γενικός Εισαγγελέας ν. Bahchecioglou και Άλλος
(1998)1 Α.Α.Δ. 426 όπου γίνεται αναφορά σχετικά με το θέμα στην Strand Electric and Engineering Co. Ltd v. Brisford Ltd [1952] 1 All E.R. 796).» Στη Γενικός Εισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Bahchecioglou
(1998)1 Α.Α.Δ. 426, στις σελίδες 436-437, αναφέρθηκε ότι: «Σύμφωνα με την Αγγλική νομολογία, ο ορθός τρόπος υπολογισμού των αποζημιώσεων για παράνομη επέμβαση είναι με βάση την ενοικιαστική αξία της ακίνητης περιουσίας σε σχέση με τη σχετική χρονική περίοδο της επέμβασης και της χρήσης της ακίνητης ιδιοκτησίας. Η αρχή αυτή υιοθετήθηκε και στην υπόθεση Ναυτικός Όμιλος Πάφου v. Αρχής Λιμένων Κύπρου
(1991)1 Α.Α.Δ. 882, όπου λέχθηκε ότι το μέτρο αποζημίωσης για παράνομη κατοχή ακινήτου είναι η ενοικιαστική αξία του κτήματος και όχι το όφελος που προσπορίζεται ο παράνομος κάτοχος από τη χρήση της γης ή η ακριβής απώλεια του ιδιοκτήτη, ότι δηλαδή το κριτήριο για την αποζημίωση του ιδιοκτήτη είναι αντικειμενικό και αλληλένδετο με την ενοικιαστική αξία του κτήματος. Περαιτέρω, όπως προκύπτει από την Αγγλική νομολογία, πρόσωπο που επεμβαίνει σε ακίνητη ιδιοκτησία και τη χρησιμοποιεί για δικούς τους σκοπούς, πρέπει να καταβάλει αποζημιώσεις με βάση τις πιο πάνω αρχές, ανεξάρτητα από το αν ο ιδιοκτήτης θα μπορούσε ή όχι να χρησιμοποιήσει ο ίδιος την περιουσία του ή να την ενοικιάσει. (Δέστε, μεταξύ άλλων, Strand Electric and engineering Co. Ltd v. Brisford Ltd [1952] 1 All E.R. 796)» Το Τμήμα Αλιείας έδωσε προειδοποίηση στην Εναγόμενη Εταιρεία, για την ολοκλήρωση της διάρκειας της σύμβασης, από τις 31/10/2013 και την ενημέρωσε ότι ο Διαγωνισμός αρ. 26/2013 είχε κατακυρωθεί σε τρίτο πρόσωπο ενώ, παράλληλα, ζήτησε την παράδοση της κατοχής του περιπτέρου. Οπόταν, η Εναγόμενη Εταιρεία γνώριζε ότι με το να παραμένει στο περίπτερο προκαλούσε απώλεια στον Ενάγοντα. Η Μ.Ε.3 έδωσε μαρτυρία για τη συγκεκριμένη απώλεια του Ενάγοντα. Κατάρτισε και εμπεριστατωμένη Έκθεση, το Τεκμήριο 18, αναφορικά με την ενοικιαστική αξία του περιπτέρου. Καθόρισε την απώλεια για την περίοδο 01/11/2013 με 31/10/2017 με βάση την ενοικιαστική αξία που καθορίστηκε στην προσφορά που κερδήθηκε, ήτοι €40,74 τ.μ., €2.200,00 μηνιαίως. Για την περίοδο 01/11/2017 μέχρι σήμερα, καθόρισε την ενοικιαστική αξία στο ποσό των €49,00 προσδίδοντας μια αύξηση της τάξεως του 20% στο ποσό των €40,74 ανά τ.μ. και το αιτιολόγησε. Υπολόγισε την απώλεια του Ενάγοντα στο ποσό των €211.600,
  1. Ο μόνος τρόπος καθορισμού της ενοικιαστικής αξίας ήταν αυτός που ακολούθησε η Μ.Ε.
  2. Καθόρισε, δηλαδή, την αγοραία ενοικιαστική αξία του επίδικου ακίνητου κατά τις δεδομένες περιόδους εφαρμόζοντας τη συγκριτική μέθοδο. Κατά τη διάρκεια της μαρτυρίας της αλλά και στην Έκθεσή της, εξήγησε με λεπτομέρεια τον τρόπο με τον οποίο καθόρισε την αγοραία ενοικιαστική αξία του επίδικου περιπτέρου και τις παραμέτρους που έχει λάβει υπόψη. Η Μ.Ε.3 έκαμε στο Δικαστήριο θετική εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας. Περαιτέρω, το Δικαστήριο έχει ικανοποιηθεί ότι διαθέτει τόσο τα απαραίτητα προσόντα όσο και πείρα για να διεκπεραιώσει την εκτίμηση που της ανατέθηκε ορθά. Αυτό, σε συνδυασμό με την ειλικρίνειά της, οδηγεί στην αποδοχή της εκτίμησής της. Αυτή προκύπτει να είναι τεκμηριωμένη με όλες τις σχετικές παραμέτρους να λαμβάνονται υπόψη. Στην αντίπερα όχθη, η Ανταπαίτηση της Εναγόμενης Εταιρείας προωθήθηκε με την κατάθεση των Οικονομικών Καταστάσεών της για τα έτη 2014, 2016, 2017 και 2019, το Τεκμήριο 19, οι οποίες ετοιμάστηκαν από τους λογιστές της. Δεν μπορεί να αποδοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα στο περιεχόμενό τους πρώτον, γιατί δεν επεξηγήθηκαν από τους λογιστές που τις ετοίμασαν και δεύτερον, αφορούν σε έτη κατά τα οποία η Εναγόμενη Εταιρεία επενέβαινε παράνομα στο περίπτερο, αφού η άδεια χρήσης του περιπτέρου είχε λήξει από τις 31/10/
  3. Ως εκ τούτου, η Ανταπαίτηση δεν έχει αποδειχθεί. Ενόψει των συμπερασμάτων του Δικαστηρίου, εκδίδεται διάταγμα με το οποίο διατάσσεται η Εναγόμενη Εταιρεία όπως παραδώσει το επίδικο ακίνητο στον Ενάγοντα εντός ενός μηνός από σήμερα. Εκδίδεται απόφαση υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον της Εναγόμενης Εταιρείας για το ποσό των €211.600,00 με νόμιμο τόκο από την έκδοση της απόφασης μέχρι εξοφλήσεως. Εκδίδεται απόφαση υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον της Εναγόμενης Εταιρείας για το ποσό των €2.200,00 για κάθε μήνα από την έκδοση απόφασης μέχρι παράδοσης της κατοχής του περιπτέρου. Επιδικάζονται, υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον της Εναγόμενης Εταιρείας, έξοδα όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Η Ανταπαίτηση απορρίπτεται χωρίς οποιαδήποτε διαταγή για έξοδα σε σχέση με αυτή, έχοντας υπόψη ότι Απαίτηση και Ανταπαίτηση συνεκδικάστηκαν. (Υπ.) ..................... Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Α.Ε.Δ. Πιστόν Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.