← Κύπρος

J.K. INNOVATION CEMENTS LTD ν. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ, Αγωγή υπ' αρ. 203/2020, 22/5/2023

J.K. INNOVATION CEMENTS LTD ν. ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ, Αγωγή υπ' αρ. 203/2020, 22/5/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2023:A37 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Χρ. Γ. Ππεκρή, Ε.Δ. Κλίμακα: €2.000 - €10.000 Αγωγή υπ' αρ. 203/2020 Μεταξύ: J.K. INNOVATION CEMENTS LTD Ενάγοντες και ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ Εναγόμενος Ημερομηνία: 22 Μαϊου 2023 Εμφανίσεις: Για Ενάγουσα: κ. Ν. Γ. Νικολάου για Ν. Γ. ΝΙΚΟΛΑΟΥ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγόμενο: κ. Α. Πατσιάς για ΑΔΑΜΟΣ ΛΑΝΤΟΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ Δια της αγωγής της η ενάγουσα αξιοί εναντίον του εναγομένου ποσό ύψους €7.160,00 ως μη πληρωθέν τίμημα για πωληθέντα και παραδοθέντα αγαθά ή και υπόλοιπο λογαριασμού ή και δυνάμει τιμολογίων ή και δυνάμει αδικαιολόγητου πλουτισμού ή και για παρασχεθείσες υπηρεσίες ή και δυνάμει συμφωνίας ή και δυνάμει χρέους. Σύμφωνα με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς της ενάγουσας, τους οποίους παραθέτω συνοπτικά, ο εναγόμενος κατά ή περί τον Ιούλιο του 2018 συμφώνησε με την ενάγουσα να του προσφέρει υπηρεσίες ή και να του πωλήσει και να εφαρμόσει πατώματα σταμπωτών σε υποστατικό του ή και για λογαριασμό του, σε κατοικία αναφορικά με την οποία ο εναγόμενος ενεργούσε ως εργολάβος ή και υπεύθυνος ανέγερσής της. Η ενάγουσα αποδέχθηκε την πρόταση του εναγομένου και ετοίμασε δελτίο προσφοράς το οποίο ο εναγόμενος αποδέχθηκε. Η συνολική αξία της εργασίας της ενάγουσας ανέρχεται σε ποσό €12,300.

  1. Πέραν της αρχικής συμφωνίας μεταξύ της ενάγουσας και του εναγομένου, η ενάγουσα προσέφερε και επιπλέον εργασίες, οι οποίες υπολογίστηκαν σε ποσό €1,550.00 προς πλήρη ικανοποίηση του εναγομένου και σύμφωνα με τις οδηγίες του. Ο εναγόμενος έναντι της οφειλής του κατέβαλε μόνο το συνολικό ποσό των €6,690.00 σε δύο δόσεις και εκδόθηκαν σχετικά τιμολόγια. Παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις της ενάγουσας και ειδικότερα της επιστολής ημερ. 8.8.2019 που απέστειλε στον εναγόμενο μέσω του δικηγόρου της, ο τελευταίος αρνείται να εξοφλήσει το υπόλοιπο οφειλόμενο ποσό το οποίο ανέρχεται σε ποσό ύψους €7,160.
  2. Στην υπεράσπιση του εναγομένου, εγείρεται αρχικώς προδικαστική ένσταση ότι στην απαίτηση της ενάγουσας δεν αποκαλύπτεται εύλογη βάση αγωγής. Αποτελεί δικογραφημένο ισχυρισμό του εναγομένου ότι ενεργούσε ως εργολάβος των Π.Κ. και Γ.Φ, ιδιοκτητών υπό ανέγερση κατοικίας (στο εξής οι «ιδιοκτήτες») και περαιτέρω ισχυρίζεται ότι την 25.9.2018 εκδόθηκε προ-τιμολόγιο κατόπιν συμφωνίας μεταξύ αυτού και της ενάγουσας, το οποίο πηγάζει από το δελτίο προσφοράς για πατητή τσιμεντοκονία έργο «οικία Π.Κ. και Γ.Φ.» ημερ. 6.6.2018 (στο εξής το «προ-τιμολόγιο»). Δυνάμει του προ-τιμολογίου ο εναγόμενος εισέπραττε το ποσό που αντιστοιχούσε στις εργασίες οι οποίες γίνονταν τη δεδομένη χρονική στιγμή από τους ιδιοκτήτες και το κατέβαλλε στην ενάγουσα. Ο εναγόμενος παραδέχεται ότι η συνολική αξία της προσφοράς συμφωνήθηκε στο ποσό των €12,300.00 πλην όμως ισχυρίζεται ότι από την αρχική προσφορά αφαιρέθηκαν αρκετές εργασίες βάσει προφορικής συμφωνίας μεταξύ της ενάγουσας και των ιδιοκτητών. Ενόψει τούτου, το ποσό που αντιστοιχούσε στους χώρους που αφαιρέθηκαν, ήτοι το ποσό των €4,500.00 θα αφαιρείτο από το δελτίο προσφοράς και το προ-τιμολόγιο. Ο εναγόμενος αρνείται ότι έγιναν επιπρόσθετες εργασίες αξίας €1,550.00 στην υπό ανέγερση κατοικία και παραδέχεται την καταβολή του ποσού των €6,690.00 στην ενάγουσα σε δύο δόσεις. Αποτελεί επίσης δικογραφημένο ισχυρισμό του εναγομένου ότι κατά ή περί τον Ιούνιο του 2019 η ενάγουσα ισχυρίστηκε ότι οι εργασίες είχαν ολοκληρωθεί και κάλεσε τους ιδιοκτήτες, τον εργολάβο και τον επιβλέποντα μηχανικό να επιθεωρήσουν τις εργασίες, όταν και διαπιστώθηκε ότι υπήρχαν ημιτελείς εργασίες και συγκεκριμένα ότι η τοποθέτηση δεν ήταν ορθή και/ή ως είχε συμφωνηθεί. Ως εκ τούτου οι ιδιοκτήτες κάλεσαν την ενάγουσα να διορθώσει τις ημιτελείς εργασίες, πράγμα το οποίο η ενάγουσα αρνήθηκε να πράξει καθότι ισχυριζόταν ότι οι εργασίες είχαν αποπερατωθεί. Ο ιδιοκτήτης Π.Κ. με επιστολή του τερμάτισε τη συνεργασία των ιδιοκτητών με την ενάγουσα. Στο δικόγραφο της Απάντησης, η ενάγουσα αρνείται και απορρίπτει τους ισχυρισμούς του εναγομένου και περαιτέρω ισχυρίζεται ότι η οποιαδήποτε συμφωνία συνήφθη μεταξύ της ενάγουσας και του εναγομένου δεν είχε την εμπλοκή ή την ανάμειξη των ιδιοκτητών, τους οποίους δεν γνώριζε κατά τον χρόνο σύναψης της συμφωνίας. Η ενάγουσα επαναλαμβάνει τους ισχυρισμούς της ως η έκθεση απαίτησης και επιπρόσθετα ισχυρίζεται ότι ουδέποτε συμφώνησε οτιδήποτε κατευθείαν με τους ιδιοκτήτες της κατοικίας, η δε εκτέλεση των εργασιών έγινε μέσα στο πλαίσιο των απαιτούμενων προδιαγραφών και έτυχε της έγκρισης του εναγομένου. Περαιτέρω, η ενάγουσα προχώρησε προς ικανοποίηση του εργολάβου και των ιδιοκτητών σε μεταγενέστερες αλλαγές τις οποίες οι ιδιοκτήτες σκέφτηκαν εκ των υστέρων. ΑΚΡΟΑΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ Κατόπιν δήλωσης συναίνεσης των συνηγόρων, η παρούσα τέθηκε κάτω από την ομπρέλα της Διαταγής 30 και δόθηκαν οδηγίες ως προς την εκδίκασή της ως ταχείας, δια της καταχώρισης έγγραφης μαρτυρίας. Συνεπακόλουθα, η ακροαματική διαδικασία διεξήχθη μέσω της κατάθεσης γραπτής μαρτυρίας. Επισημαίνω ότι ουδείς εκ των διαδίκων υπέβαλε αίτημα για αντεξέταση και η υπόθεση ορίστηκε για ακρόαση με γραπτές αγορεύσεις οι οποίες έχουν μελετηθεί και αναφορά στις θέσεις που υποστηρίχθηκαν μέσω αυτών θα γίνει μέσα στο πλαίσιο αξιολόγησης των εκατέρωθεν θέσεων, όπου αυτό κρίνεται σκόπιμο και αναγκαίο.[1] ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ Από πλευράς ενάγουσας, γραπτή μαρτυρία προσέφερε ο Διευθυντής και Γραμματέας της (στο εξής ο «ΜΕ1»). Ως αναφέρει στη δήλωσή του ο ΜΕ1, η ενάγουσα ασχολείται μεταξύ άλλων με την πώληση και τοποθέτηση σταμπωτών πατωμάτων και με την πατητή τσιμεντοκονία. Γνωρίζει τον εναγόμενο προσωπικά. Περί τα μέσα του 2018 ο εναγόμενος του ζήτησε να συνεργαστεί με την ενάγουσα. Ειδικότερα, απευθύνθηκε στην ενάγουσα για λογαριασμό των ιδιοκτητών ανεγειρόμενης κατοικίας στην οποία ενεργούσε ως εργολάβος και ζήτησε την προμήθεια και εφαρμογή πατητής τσιμεντοκονίας στα δάπεδα και σε άλλους χώρους της εν λόγω κατοικίας. Έτσι, η ενάγουσα ετοίμασε προσφορά η οποία παραδόθηκε στον εναγόμενο και κοινοποιήθηκε στον Π.Κ., εκ των ιδιοκτητών της κατοικίας, ως οι οδηγίες του εναγομένου. Ως ο ΜΕ1 αναφέρει, ο εναγόμενος αποδέχθηκε την προσφορά και η συμφωνία συνήφθη μεταξύ του εναγομένου και της ενάγουσας. Το συνολικό κόστος των εργασιών κοστολογήθηκε σε €12,300.
  3. Στη συνέχεια εκδόθηκε προ-τιμολόγιο στο όνομα του εναγομένου, στο οποίο περιγράφεται η εργασία η οποία επρόκειτο να διεκπεραιωθεί στην κατοικία, το κόστος αυτής και οι όροι αποπληρωμής του κόστους των εργασιών. Περί τον Μάρτιο του 2019 η ενάγουσα ξεκίνησε τις εργασίες πατητής τσιμεντοκονίας στην υπό ανέγερση κατοικία και εξέδωσε το τιμολόγιο ημερ. 20.3.2019 για το ποσό των €3,690.
  4. Δύο μήνες μετά και με την εξέλιξη των εργασιών η ενάγουσα εξέδωσε το τιμολόγιο ημερ. 17.5.2019 για το ποσό των €3,000.
  5. Τα εν λόγω τιμολόγια αποπληρώθηκαν από τον εναγόμενο. Περί τα τέλη Μαϊου του 2019 ο εναγόμενος ζήτησε την διεκπεραίωση κάποιων επιπλέον εργασιών οι οποίες δεν συμπεριλαμβάνονταν στο έντυπο προσφοράς. Ένεκα τούτου εκδόθηκε τιμολόγιο ημερ. 20.5.2019 στο οποίο καταγράφηκε το υπόλοιπο των εργασιών που συμφωνήθηκαν βάσει της προσφοράς και οι επιπλέον εργασίες. Η ενάγουσα προέβη σε διεκπεραίωση όλων των εργασιών που είχαν συμφωνηθεί και διατηρούσε λογαριασμό επ' ονόματι του εναγομένου, στον οποίο καταγράφονται όλες οι χρεώσεις και πιστώσεις που έγιναν σχετικά με τις εργασίες που του προσέφερε. Προς έκπληξη, το τελευταίο τιμολόγιο της ενάγουσας παρέμεινε απλήρωτο, παρόλο που η συνεργασία είχε κυλήσει ομαλά και οι εργασίες ολοκληρώθηκαν εντός ευλόγου χρόνου και ήταν υψηλής ποιότητας. Σε τηλεφωνική επικοινωνία του ΜΕ1 με τον εναγόμενο αναφορικά με το εναπομείναν ποσό, ο τελευταίος προέβαλε διάφορες άσχετες δικαιολογίες και περί τον Αύγουστο του 2019 αρνήθηκε κατηγορηματικά να πληρώσει το υπόλοιπο ποσό των εργασιών. Την 8.8.2019 οι δικηγόροι της ενάγουσας απέστειλαν στον εναγόμενο επιστολή απαίτησης της οφειλής στην οποία δεν υπήρξε καμία ανταπόκριση. Ο ΜΕ1 αναφέρει ότι ο ισχυρισμός του εναγομένου ότι απλά εισέπραττε ποσά από τους ιδιοκτήτες και τα κατέβαλλε στην ενάγουσα δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα καθώς εξαρχής η ενάγουσα πληρωνόταν απευθείας από τον εναγόμενο και λάμβανε οδηγίες από αυτόν αναφορικά με όλα τα θέματα. Ο εναγόμενος επικοινώνησε με την εταιρεία και ο εναγόμενος επέβλεπε τις εργασίες. Ουδέποτε παρουσιάστηκε στην ενάγουσα ως εντολοδόχος των ιδιοκτητών της κατοικίας ή ως μεσολαβητής ή ως αντιπρόσωπος. Ως προς τον ισχυρισμό ότι ορισμένες εργασίες δεν διεκπεραιώθηκαν κατόπιν συμφωνίας με τους ιδιοκτήτες, ο ΜΕ1 αναφέρει ότι ουδέποτε συμφωνήθηκε κάτι τέτοιο. Απεναντίας, όλες οι εργασίες εκτελέσθηκαν υπό την επίβλεψη του εναγομένου και ουδέποτε δέχθηκαν οποιαδήποτε παρατήρηση ή υπόδειξη ή σύσταση από τους ιδιοκτήτες της κατοικίας. Σε περίπτωση δε που ο ισχυρισμός αυτός ευσταθούσε, τούτο θα φαινόταν στην κατάσταση λογαριασμού χρεώσεων, ενώ τα πρώτα δύο τιμολόγια, τα οποία ο εναγόμενος πλήρωσε αποδεχόμενος το περιεχόμενό των, δεν θα εκδίδονταν σύμφωνα με το δελτίο προσφοράς. Σε σχέση με τον ισχυρισμό ότι περί τον Ιούνιο του 2019 κλήθηκαν οι ιδιοκτήτες, ο εναγόμενος και ο επιβλέπων μηχανικός για επιθεώρηση των εργασιών και ότι ηγέρθησαν ζητήματα αναφορικά με την ποιότητα της δουλειάς, ο ΜΕ1 αναφέρει ότι οι ισχυρισμοί αυτοί περιήλθαν σε γνώση του για πρώτη φορά, μετά την καταχώριση της αγωγής. Περαιτέρω ο ΜΕ1 κατέθεσε τα ακόλουθα τεκμήρια: - Τεκμήριο 1: Έγγραφα από την ιστοσελίδα του Τμήματος Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη σχετικά με τους αξιωματούχους και το εγγεγραμμένο γραφείο της ενάγουσας. - Τεκμήριο 2: Έντυπο προσφοράς ημερ. 6.6.
  6. - Τεκμήριο 3: προ-τιμολόγιο ημερ. 9.11.
  7. - Τεκμήριο 4: τιμολόγιο ημερ. 20.3.
  8. - Τεκμήριο 5: τιμολόγιο ημερ. 17.5.
  9. - Τεκμήριο 6: τιμολόγιο ημερ. 20.5.
  10. - Τεκμήριο 7: λογαριασμός χρέωσης ενάγουσας επ' ονόματι του εναγομένου. - Τεκμήριο 8: Επιστολή ημερ. 8.8.
  11. Από πλευράς εναγομένου, γραπτή μαρτυρία προσέφερε ο ίδιος. Ως αναφέρει στην γραπτή του δήλωση, μετά από συνεννόηση με τους ιδιοκτήτες, οι οποίοι ήθελαν να εφαρμόσουν στην οικία τους πατητή τσιμεντοκονία, αποτάθηκαν στην ενάγουσα, η οποία σε συνάντηση τους έδειξε δείγματα με πάτωμα πατητής τσιμεντοκονίας και ο Π.Κ., εκ των ιδιοκτητών της κατοικίας, έμεινε ευχαριστημένος. Ως εκ τούτου, η ενάγουσα ετοίμασε δελτίο προσφοράς. Οι εργασίες για πατητή τσιμεντοκονία άρχισαν και ανά τακτά χρονικά διαστήματα ο εναγόμενος μαζί με τον ιδιοκτήτη, Π.Κ., καθώς επίσης και τον αρχιτέκτονα, επισκέπτονταν τον χώρο για να ελέγχουν τις εργασίες. Ο Π.Κ. επανειλημμένως έλεγε στην ενάγουσα ότι οι εργασίες έπρεπε να ολοκληρωθούν πριν την τοποθέτηση των επίπλων και ντουλαπιών. Μετά τις δύο αποπληρωμές των τιμολογίων (Τεκμήρια 4 και 5 στην δήλωση του ΜΕ1), επισκέφθηκαν ξανά τον χώρο μαζί με τον ιδιοκτήτη Π.Κ. και τον αρχιτέκτονα και διαπίστωσαν ότι οι εργασίες δεν είχαν ολοκληρωθεί, ότι ήταν ημιτελείς και ότι η τοποθέτηση της πατητής τσιμεντοκονίας δεν ήταν ορθή και ως είχε συμφωνηθεί, το χρώμα δεν ήταν το ίδιο, στην πατητή υπήρχαν ρηγματώσεις, απορροφούσε νερά και δεν υπήρχε δίκτυ. Ενημέρωσε μαζί με τους ιδιοκτήτες την ενάγουσα ότι το αποτέλεσμα δεν συνήδε με τα δείγματα που είχαν υποδειχθεί και κάλεσαν την ενάγουσα να προβεί σε διορθώσεις. Ο Π.Κ. με επιστολή του ημερ. 8.8.2019 τερμάτισε τη συνεργασία με την εναγομένη και δεν προχώρησε σε αποπληρωμή του υπόλοιπου ποσού. Έπειτα καταχωρήθηκε εκδικητικά η παρούσα αγωγή και στάλθηκε από τους δικηγόρους της ενάγουσας η επιστολή ημερ. 8.8.2019 (Τεκμήριο 8 της έγγραφης μαρτυρίας του ΜΕ1). Ως αναφέρει ο εναγόμενος, η προφορική συμφωνία δεν έγινε μεταξύ του εναγομένου και της ενάγουσας, αλλά μεταξύ των ιδιοκτητών και της ενάγουσας. Περαιτέρω, ο εναγόμενος αναφέρει ότι ουδέποτε συμφωνήθηκε η εκπόνηση επιπλέον εργασιών, ειδικά από τη στιγμή που οι εργασίες δεν ολοκληρώνονταν και η πατητή τσιμεντοκονία δεν ήταν ορθή. Αυτό το οποίο υπέδειξαν αρκετές φορές ήταν η διόρθωση των ημιτελών εργασιών, αλλά η ενάγουσα αρνήθηκε και χρέωσε και επιπρόσθετες εργασίες. Στις 11.10.2019 πραγματοποιήθηκε αυτοψία στην υπό ανέγερση κατοικία. Στην έκθεση πραγματογνωμοσύνης που ετοιμάστηκε καταγράφονται οι οπτικές παρατηρήσεις, οι ημιτελείς εργασίες, η τοποθέτηση πατητής τσιμεντοκονίας, οι κακοτεχνίες, οι ρωγμές και οι υγρασίες που προέκυψαν από τις εργασίες της ενάγουσας. Έχει καταχωριστεί η αγωγή με αρ. [ ] από τους ιδιοκτήτες εναντίον της ενάγουσας αναφορικά με κατ' ισχυρισμό κακοτεχνίες και ημιτελείς εργασίες. Περαιτέρω ο εναγόμενος κατέθεσε τα ακόλουθα τεκμήρια: - Τεκμήριο 1: έντυπο προσφοράς ημερ. 6.6.
  12. - Τεκμήριο 2: επιστολή ημερ. 8.8.2019 από τον Π.Κ. προς τον Διευθυντή της ενάγουσας. - Τεκμήριο 3: αντίγραφο της έκθεσης πραγματογνωμοσύνης ΕΤΕΚ. Σε αυτό το σημείο παραθέτω τα ακόλουθα γεγονότα, τα οποία δεν έχουν αμφισβητηθεί με βάση τα δικόγραφα και την προσκομισθείσα μαρτυρία: Η ενάγουσα αποτελεί εταιρεία η οποία ασχολείται, μεταξύ άλλων, με την πατητή τσιμεντοκονία. Ο εναγόμενος είναι εργολάβος και κατά τον επίδικο χρόνο ήταν πελάτης της ενάγουσας υπό την ιδιότητα του εργολάβου οικοδομής και ενεργούσε ως υπεύθυνος για την ανέγερση της κατοικίας των Π.Κ. και Γ.Φ. Κατά ή περί τον Ιούνιο του 2018 ο εναγόμενος συμφώνησε με την ενάγουσα την πώληση και εφαρμογή πατωμάτων σταμπωτών (πατητή τσιμπεντοκονία) στην υπό ανέγερση κατοικία των Π.Κ. και Γ.Φ. Η προσφορά συμφωνήθηκε στο ποσό των €12,300.00 και εκδόθηκε προ-τιμολόγιο ημερ. 25.9.
  13. Η ενάγουσα έλαβε ποσό €6,690.00 το οποίο καταβλήθηκε σε 2 δόσεις προς εξόφληση των πρώτων δύο τιμολογίων. Προτού προχωρήσω σε αξιολόγηση της μαρτυρίας την οποία προσέφεραν τα μέρη, θεωρώ σκόπιμο όπως εξετάσω το ζήτημα της μη αποκάλυψης των τριών τεκμηρίων τα οποία επισυνάπτει ο εναγόμενος στη γραπτή του δήλωση. Το ζήτημα αυτό εγείρεται, με εκτενή επιχειρηματολογία, στην γραπτή αγόρευση του ευπαίδευτου συνηγόρου της ενάγουσας. Περαιτέρω, επί του θέματος αυτού δόθηκαν προφορικές διευκρινίσεις οι οποίες είναι καταγεγραμμένες στα πρακτικά του Δικαστηρίου και τις οποίες έχω αποτιμήσει. Ως γνωστό, σκοπός της αποκάλυψης εγγράφων, η οποία διέπεται από τα όσα προνοεί η Διαταγή 28 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, είναι η λήψη πληροφοριών και η παρουσίαση των σχετικών με την υπόθεση εγγράφων, για σκοπούς προετοιμασίας της ακρόασης. Σχετικά, ως έχει νομολογηθεί, είναι τα έγγραφα τα οποία περιέχουν πληροφορίες που μπορεί άμεσα ή έμμεσα να βοηθήσουν το μέρος που ζητά την αποκάλυψη είτε να προωθήσει την υπόθεση του είτε να βλάψει την υπόθεση του αντιδίκου του, ενώ η αποκάλυψη δεν επιτρέπεται για σκοπούς «ψαρέματος» μαρτυρίας.[2] Ως αναφέρθηκε στην Ανδρέας Χρ. Τηλλυρής ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ

(1998)1 Α.Α.Δ. 2271 «είναι σημαντικό για ένα διάδικο να έχει την πρέπουσα αποκάλυψη πριν προχωρήσει στη δίκη». Σχετικά με το καθήκον αποκάλυψης παραπέμπω στην MARCEGAGLIA SpA από την Ιταλία, GAZOLDO DEGLI OPPOKITI, MANTOVA ν. ΤΟΥ ΠΛΟΙΟΥ «VYSOKOGORSK» ΣΗΜΑΙΑΣ ΒΑΝΟΥΑΤΟΥ, Αγωγή Ναυτοδικείου υπ' αρ. 31/2013 ημερ. 31.5.
  1. Είναι πρόδηλο, μέσα από τον φάκελο του Δικαστηρίου, ότι πράγματι τα Τεκμήρια 1 - 3 τα οποία καταθέτει μέσω της έγγραφης μαρτυρίας του ο εναγόμενος, δεν αποκαλύφθηκαν μέσω της ένορκης του δήλωσης για αποκάλυψη εγγράφων ημερ. 26.3.
  2. Περαιτέρω, η πλευρά του εναγομένου δεν έλαβε οποιοδήποτε διάβημα ώστε να θέσει σε γνώση της άλλης πλευράς τα έγγραφα τα οποία επρόκειτο να καταθέσει ως τεκμήρια, μετά την καταχώριση των ενόρκων δηλώσεων αποκάλυψης εγγράφων. Δεν καταχωρίστηκε συμπληρωματική ένορκη δήλωση αποκάλυψης εγγράφων σε σχέση με τα εν λόγω έγγραφα, ούτε και υπεβλήθη οποιαδήποτε αίτηση ώστε να τοποθετηθεί εν πάση περιπτώσει η άλλη πλευρά επί τούτου. Σημειώνεται δε, ότι η έγγραφη μαρτυρία του ΜΕ1 από πλευράς ενάγουσας κατατέθηκε στον φάκελο του Δικαστηρίου την 11.6.2021 και η έγγραφη μαρτυρία του εναγομένου κατατέθηκε την 17.5.
  3. Η ιδιαιτερότητα του εγειρόμενου ζητήματος, συναρτάται άμεσα, κατά την κρίση μου, με την φύση της υπόθεσης, η οποία εκδικάζεται ως ταχεία. Το γεγονός ότι δεν έλαβε χώρα δια ζώσης ακροαματική διαδικασία, μέσα στο πλαίσιο της οποίας θα παρείχετο η ευκαιρία στην πλευρά της ενάγουσας να υποβάλει ένσταση ως προς την κατάθεση των εν λόγω εγγράφων ως τεκμηρίων και να εξετασθεί από το Δικαστήριο το ενδεχόμενο της αποδοχής αυτής της μαρτυρίας, αφού θα ακούγονταν τα μέρη επί τούτου, αποτελεί καίριας σημασίας παράγοντα υπό τις περιστάσεις. Ο τρόπος λοιπόν με τον οποίο ο εναγόμενος κατέθεσε τα εν λόγω έγγραφα ως τεκμήρια, δηλαδή αφότου είχαν δοθεί οδηγίες καταχώρισης έγγραφης μαρτυρίας από το Δικαστήριο και αφού η ενάγουσα κατέθεσε την έγγραφη μαρτυρία της, χωρίς να θέσει σε γνώση της άλλης πλευράς την πρόθεσή του αυτή σε προγενέστερο στάδιο, έθεσε κατά την κρίση μου την ενάγουσα εξ απήνης. Η δε γραπτή αγόρευση, ως η νομολογία μνημονεύει, δεν συνιστά μαρτυρία και δεν αποδεικνύει γεγονότα.[3] Παραπέμπω κατ' αναλογία στο ακόλουθο απόσπασμα από την Οscar Shipping Pte Ltd v. Του Φορτίου επί του πλοίου Αsphodel, σημαίας Λιβερίας που τώρα βρίσκεται σε αγκυροβόλιο στο λιμάνι της Λεμεσού (Αρ. 2)
(2012)1 ΑΑΔ 2771: «Από τη στιγμή που εκδόθηκε διαταγή αποκάλυψης εγγράφων, η υποχρέωση της αποκάλυψης είναι γενική και δεν περιορίζεται μόνο στα έγγραφα που έχουν αρχικά αποκαλυφθεί αλλά επεκτείνεται και σ' εκείνα που μετέπειτα περιέρχονται στην κατοχή του διάδικου που υπέχει την υποχρέωση. Η συγκεκριμένη υποχρέωση είναι στενά συνδεδεμένη με τη γενική αρχή ότι ο διάδικος δεν πρέπει να επιδιώκει να καταλαμβάνει τον αντίδικο του εξ απροόπτου και συνακόλουθα δεν πρέπει με το να κατακρατεί έγγραφα που είναι σχετικά με την υπόθεση να παραπλανεί το δικαστήριο ή τον αντίδικό του αφήνοντας τους να πιστεύουν ότι η αρχική του δήλωση εξακολουθεί να αποτελεί τη μόνη αληθινή δήλωση πλήρους αποκάλυψης των εγγράφων που έχει στην κατοχή του (βλ. περισσότερα στο Supreme Court Practice 1988, vol. 1, para. 24, σελ. 408)». (υπογράμμιση δική μου) Τούτων λεχθέντων, καταλήγω ότι δεν θα αποδοθεί οποιαδήποτε βαρύτητα στα έγγραφα τα οποία επισυνάπτονται ως Τεκμήρια στην έγγραφη μαρτυρία του εναγομένου και προχωρώ σε αξιολόγηση της προσκομισθείσας μαρτυρίας. Ως έχει αναφερθεί, σε διαδικασίες ταχείας εκδίκασης δεν εκτυλίσσεται ενώπιον του Δικαστηρίου δια ζώσης ακροαματική διαδικασία. Ως εκ τούτου, η εξαγωγή ευρημάτων και συμπερασμάτων συναρτάται από την αξιολόγηση της έγγραφης μαρτυρίας η οποία κατατίθεται από τα μέρη.[4] Το Δικαστήριο διατηρεί ωστόσο διακριτική ευχέρεια, ώστε στις περιπτώσεις όπου το κρίνει αναγκαίο, να επιτρέπει την εισαγωγή προφορικής μαρτυρίας ή τη διεξαγωγή αντεξέτασης. Ως εκ των άνω, για σκοπούς αξιολόγησης της μαρτυρίας η οποία τίθεται ενώπιον του Δικαστηρίου σε υποθέσεις ταχείας εκδίκασης, τόσο οι θέσεις των μερών όσο και τα κατατιθέμενα τεκμήρια αντιπαραβάλλονται και αξιολογούνται με βάση τη λογική, την ποιότητα του περιεχομένου τους, αλλά και την πειστικότητα των εκατέρωθεν θέσεων, λαμβανομένης υπόψη και της επιχειρηματολογίας που προβάλλεται κατά το στάδιο των τελικών αγορεύσεων.[5] Υπενθυμίζεται ότι ο επακριβής προσδιορισμός των επίδικων ζητημάτων εξαρτάται από τα δικόγραφα, τα οποία έχουν πολλάκις παρομοιαστεί με τις προκαθορισμένες γραμμές διαδρομής του τρένου.[6] Αποτελεί δε παγίως καθιερωμένη νομική αρχή, ότι η προσκομισθείσα μαρτυρία πρέπει να συνάδει με το περιεχόμενο των δικογράφων.[7] Παραπέμπω επίσης στον Θεσμό 7
(5)(iii) της Διαταγής 30, όπου καταγράφεται ότι όταν κατατίθεται έγγραφη μαρτυρία, αυτή πρέπει να συνάδει με τους ισχυρισμούς γεγονότων που περιέχονται στα δικόγραφα. Αναφορικά με την μαρτυρία της ενάγουσας, κρίνω ότι αυτή είναι πειστική και συνεκτική καθώς συνάδει με το περιεχόμενο των Τεκμηρίων που έχουν κατατεθεί, συνεπώς την αποδέχομαι ως αξιόπιστη. Ο ΜΕ1 με σαφείς λεπτομέρειες προβάλλει τις θέσεις του σε σχέση με το πως εκτυλίχθηκαν τα γεγονότα και η αληθοφάνεια των ισχυρισμών του προκύπτει κατόπιν αντιπαραβολής των ισχυρισμών του με τα κατατιθέμενα τεκμήρια, αλλά και με τις θέσεις και την έγγραφη μαρτυρία του εναγομένου. Δεν μου διαφεύγει ότι το έντυπο προσφοράς το οποίο κατατέθηκε ως Τεκμήριο 2 από τον ΜΕ1, απευθύνεται προς τον Π.Κ., εκ των ιδιοκτήτων της υπό ανέγερση κατοικίας. Επί τούτου ο μάρτυρας αναφέρει ότι ο εναγόμενος απευθύνθηκε στην ενάγουσα για λογαριασμό των ιδιοκτητών της υπό ανέγερση κατοικίας και η προσφορά που ετοιμάστηκε παραδόθηκε σε αυτόν και κοινοποιήθηκε προς τον Π.Κ. (βλ. παρα. 4 της γραπτής του δήλωσης). Διαπιστώνω επίσης ότι τόσο το προ-τιμολόγιο (Τεκμήριο 3), όσο και τα τιμολόγια ημερ. 20.3.2019 (Τεκμήριο 4), 17.5.2019 (Τεκμήριο 5) και 20.5.2019 (Τεκμήριο 6), εκδίδονταν επ' ονόματι του εναγομένου, με αναγραφόμενο τον αριθμό ΦΠΑ και τη διεύθυνση διαμονής του εναγομένου. Στο δε Τεκμήριο 6, αναγράφονται ξεκάθαρα οι επιπρόσθετες εργασίες που διενεργήθηκαν, με σχετική περιγραφή. Ακόμα, στον λογαριασμό χρεώσεων (Τεκμήριο 7), αναγράφεται το όνομα του εναγομένου και κάτω από αυτό τα ονόματα των ιδιοκτητών. Ως εκ τούτου, τα κατατιθέμενα Τεκμήρια συνάδουν με τον ισχυρισμό του ΜΕ1, ότι η ενάγουσα πληρωνόταν απευθείας από τον εναγόμενο που ήταν ο εργολάβος της υπό ανέγερση κατοικίας, από τον οποίο εξαρχής λάμβανε οδηγίες για όλα τα θέματα. Αντιπαραβάλλοντας την θέση του ΜΕ1, ότι ουδέποτε ενημερώθηκε αναφορικά με τα ζητήματα που κατ' ισχυρισμό αφορούσαν στην ποιότητα της δουλειάς του, με την μαρτυρία του εναγομένου, καταλήγω σε αποδοχή της θέσης του ΜΕ1, εφόσον πουθενά στην μαρτυρία του εναγομένου δεν διευκρινίζεται σε ποιους λέγονταν τα παράπονα που υποβάλλοντο κατά καιρούς. Δεν γίνεται αναφορά σε κανενός είδους επικοινωνία με τον ΜΕ1, υπό την ιδιότητά του ως αξιωματούχου της ενάγουσας, συνεπώς παραμένει μετέωρος και ατεκμηρίωτος ο ισχυρισμός αυτός της υπεράσπισης. Ως εκ των άνω, καταλήγω ότι μπορώ να βασιστώ επί της μαρτυρίας του ΜΕ1 για την εξαγωγή των συμπερασμάτων μου. Σε σχέση με την μαρτυρία του εναγομένου, αυτή γίνεται αποδεκτή μόνο ως προς τα γεγονότα τα οποία έχω καταγράψει ανωτέρω ως ευρήματα επί μη αμφισβητούμενων γεγονότων, ως αναδύθηκαν μέσω της μαρτυρίας και της δικογραφίας. Ωστόσο, για τους λόγους που εξηγώ κατωτέρω, δεν καταλήγω ότι το Δικαστήριο μπορεί να βασιστεί πάνω στην μαρτυρία που προσέφερε ο εναγόμενος για την εξαγωγή των συμπερασμάτων του, καθώς μου έδωσε την εντύπωση ότι προσπαθούσε να αποφύγει την ευθύνη του. Καταρχάς, ο εναγόμενος μέσω της υπεράσπισής του παραδέχεται τους ισχυρισμούς της έκθεσης απαίτησης ότι κατά τον επίδικο χρόνο ήταν πελάτης της ενάγουσας υπό την ιδιότητα του εργολάβου οικοδομής και ενεργούσε ως υπεύθυνος για την ανέγερση της κατοικίας των Π.Κ. και Γ.Φ., καθώς επίσης και το ότι κατά ή περί τον Ιούνιο του 2018 ο ίδιος συμφώνησε με την ενάγουσα την πώληση και εφαρμογή πατωμάτων σταμπωτών (πατητή τσιμπεντοκονία) στην υπό ανέγερση κατοικία των Π.Κ. και Γ.Φ. (βλ. παρα. 4, 5 και 6Α της υπεράσπισης). Ως χαρακτηριστικά λέχθηκε στην Παναγιώτης Παρλάτα ν. Στέλλας Δημητρίου Πολ. Εφ. υπ' αρ. 387/2009 ημερ. 21.5.2014: «Παραδοχές είτε ρητές, είτε αυτές που λογίζονται ως τέτοιες κατά τη Δ.19 θ.11, (δέστε και Χρίστου ν. Khoreva
(2001)1 Α.Α.Δ. 1874), σφραγίζουν την πορεία της δίκης». Εντούτοις, στην έγγραφη μαρτυρία του, ο εναγόμενος αναφέρει ότι μετά από συνεννόηση με τους ιδιοκτήτες, αποτάθηκαν στην ενάγουσα για την εφαρμογή πατητής τσιμεντοκονίας και τοίχους μπάνιων και ότι η συμφωνία συνομολογήθηκε μεταξύ της ενάγουσας και των ιδιοκτητών της κατοικίας. Δεν εξηγεί ωστόσο ο εναγόμενος, γιατί τα εκδοθέντα τιμολόγια εκδίδονταν επ' ονοματί του και με τα δικά του στοιχεία και όχι απευθείας επ' ονόματι των ιδιοκτητών, εφόσον η ενάγουσα συμβλήθηκε απευθείας με αυτούς κατά τα λεγόμενά του. Παρενθετικά σημειώνω ότι ισχυρισμός περί αντιπροσωπείας ή εξουσιοδότησης δεν δικογραφείται, αλλά ούτε και προσκομίστηκε τέτοια μαρτυρία. Επιπρόσθετα, δεν τέθηκε ενώπιόν μου οποιαδήποτε πειστική μαρτυρία αναφορικά με τον ισχυρισμό του εναγομένου στην υπεράσπισή του ότι το ποσό των €4,500.00 θα αφαιρείτο από το ποσό της αρχικής προσφοράς. Ρητώς ο εναγόμενος παραδέχεται την πληρωμή των πρώτων δύο τιμολογίων στα οποία δεν σημειώνεται καμία αφαίρεση του εν λόγω ποσού από το ποσό της αρχικής προσφοράς. Ανατρέχοντας στα κατατιθέμενα τεκμήρια, εύκολα εντοπίζει κανείς ότι το 30% της προκαταβολής που αναγράφεται στο έντυπο προσφοράς (Τεκμήριο 3), αντιστοιχεί στο αρχικώς συμφωνηθέν ποσό των €12,300.00 ως το πρώτο τιμολόγιο (Τεκμήριο 4), ενώ όλα τα ποσά που αναγράφονται επί του τιμολογίου ημερ. 20.5.2019 (Τεκμήριο 6) συμποσούνται στο ποσό των €12,300.00 πλέον τα €1,550.00 έναντι των επιπρόσθετων εργασιών. Ο εναγόμενος, κατά δική του παραδοχή, αποπλήρωσε το ποσό των πρώτων δύο τιμολογίων χωρίς διαμαρτυρία. Σε σχέση με τους ισχυρισμούς του εναγομένου για κακοτεχνίες από πλευράς της ενάγουσας, επισημαίνω ότι δεν καταχωρίστηκε ανταπαίτηση σε σχέση με τις κατ' ισχυρισμό κακοτεχνίες. Αναφορικά με τις αναφορές του εναγομένου σε τακτικές επισκέψεις του μαζί με τον Π.Κ. στην υπό ανέγερση κατοικία, όπου κατά τα λεγόμενά του γίνονταν επανειλημμένως υποδείξεις στην ενάγουσα ότι οι εργασίες έπρεπε να ολοκληρωθούν και ότι έγιναν υποδείξεις διόρθωσης μετά την πληρωμή των πρώτων δύο τιμολογίων, πρόκειται για μαρτυρία η οποία δεν καλύπτεται από το δικόγραφο της Υπεράσπισης. Ανεξαρτήτως τούτου, εν πάση περιπτώσει δεν συγκεκριμενοποιεί ο εναγόμενος στην μαρτυρία του, σε ποια πρόσωπα γίνονταν οι υποδείξεις στις οποίες αναφέρεται, αφήνοντας τους ισχυρισμούς αυτούς έωλους και ενισχύοντας την θέση του ΜΕ1, ότι ουδέποτε ενημερώθηκε για κακοτεχνίες. Επισημαίνεται επίσης ότι οι επισκέψεις αυτές δεν οριοθετούνται χρονικά και καθίσταται αδύνατον για το Δικαστήριο να καταλήξει σε συμπέρασμα αναφορικά με το κατά πόσο οι αλλαγές που αναγράφονται επί του τιμολογίου ημερ. 20.5.2019 έγιναν πριν ή μετά τις ισχυριζόμενες υποδείξεις. Ως γνωστό, το Δικαστήριο δεν εικάζει, αλλά αποφαίνεται βάσει της μαρτυρίας η οποία τίθεται ενώπιόν του.[8] Στη βάση της πιο πάνω αξιολόγησης, της δικογραφίας και των μη αμφισβητούμενων γεγονότων, καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα αναφορικά με τα ουσιώδη γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση: Η ενάγουσα αποτελεί εταιρεία η οποία ασχολείται, μεταξύ άλλων, με την πατητή τσιμεντοκονία. Ο εναγόμενος είναι εργολάβος και τον Ιούνιο του 2018 συμφώνησε με την ενάγουσα την πώληση και εφαρμογή πατωμάτων σταμπωτών (πατητή τσιμεντοκονία) στην υπό ανέγερση κατοικία των Π.Κ. και Γ.Φ., αναφορικά με την οποία ενεργούσε ως υπεύθυνος εργολάβος για την ανέγερσή της. Αποτάθηκε στην ενάγουσα ενόψει της γνωριμίας του με τον ΜΕ1. Για την εν λόγω πώληση και εφαρμογή πατωμάτων σταμπωτών, η ενάγουσα ετοίμασε προσφορά για ποσό €12,300.00 την οποία ο εναγόμενος αποδέχθηκε και ακολούθως εξέδωσε προ-τιμολόγιο. Συνολικά καταβλήθηκε από τον εναγόμενο στην ενάγουσα το ποσό των €6,690.00 σε 2 δόσεις έναντι των τιμολογίων που εξέδωσε η ενάγουσα ημερ. 20.3.2019 και 17.5.2019. Περί τα τέλη Μαϊου ο εναγόμενος ζήτησε από την ενάγουσα να προβεί σε ορισμένες αλλαγές επί της κατοικίας, οι οποίες δεν συμπεριλαμβάνονταν στην αρχική προσφορά και τις οποίες η ενάγουσα κοστολόγησε σε ποσό €1,550.00. Σε επικοινωνία μεταξύ του ΜΕ1 και του εναγομένου, ο τελευταίος αρνήθηκε να καταβάλει το εναπομείναν ποσό στην ενάγουσα. Ακολούθησε η αποστολή επιστολή απαίτησης της οφειλής από τους δικηγόρους της ενάγουσας, στην οποία ο εναγόμενος ουδέποτε ανταποκρίθηκε. Ως γνωστό στην πολιτική δίκη το γενικό βάρος απόδειξης φέρει ο ενάγων στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων και κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση ή εκδοχή του είναι «πιο πιθανή παρά όχι» (is more probable than not) και όχι το κατά πόσο είναι «πιο πιθανή παρά ή αντίθετη» από εκείνη του αντιδίκου του.[9] Το ειδικό βάρος απόδειξης, αφορά στην ανάγκη παρουσίασης ικανοποιητικής μαρτυρίας για την υποστήριξη ενός επίδικου θέματος ή ενός ισχυρισμού που μετατοπίζει το βάρος στην άλλη πλευρά να απαντήσει ικανοποιητικά για να αποσείσει εκ πρώτης όψεως συμπέρασμα που δημιουργήθηκε.[10] Εν προκειμένω, με βάση τους δικογραφημένους ισχυρισμούς της ενάγουσας, την μαρτυρία που έχει προσκομιστεί και τα ευρήματα του Δικαστηρίου, το αγώγιμο δικαίωμα της ενάγουσας προκύπτει από την ισχυριζόμενη συνομολόγηση σύμβασης με τον εναγόμενο και συγκεκριμένα την πώληση σταμπωτών πατωμάτων και την εφαρμογή τους. Σύμφωνα με το άρθρο 10 του Περί Συμβάσεων Νόμου, Κεφ. 149, μία συμφωνία μπορεί να είναι γραπτή, προφορική ή μερικώς γραπτή και μερικώς προφορική, ή δυνατό να συνάγεται από τη συμπεριφορά των μερών. Αναφορικά με τα στοιχεία μιας έγκυρης συμφωνίας, σχετικά παραπέμπω στην Σολωμού Οικονόμου κ.α. ν. Γ. Ττοφινή κ.ά.
(1993)1 Α.Α.Δ. 436 όπου αναφέρθηκε ότι είναι τα ακόλουθα: (α) Σύμπτωση της διάνοιας των συμβαλλομένων μερών. (β) Εύλογη βεβαιότητα των όρων της συμφωνίας και διατύπωση των όρων με σαφήνεια. (γ) Η συμφωνία πρέπει να συνοδεύεται με πρόθεση των συμβαλλομένων μερών για δημιουργία νομικής δέσμευσης. (δ) Να υπάρχει αντάλλαγμα το οποίο να πηγάζει από την υπόσχεση, εκτός και αν πρόκειται για δωρεά. Στην Θεοδώρου Θεόδωρος ν. Χριστάκη Χ. Αντωνίου Ξυλουργικές Εργασίες Λτδ
(2003)1 ΑΑΔ 1492, η οποία αφορούσε σε αξίωση αμοιβής έναντι παροχής ξυλουργικών εργασιών και όπου προσκομίστηκαν προς απόδειξη των ισχυρισμών των εναγόντων τα εκδοθέντα τιμολόγια, το Ανώτατο Δικαστήριο ανέφερε ότι η βάση της αγωγής ήταν η εκτέλεση εργασίας προς όφελος του εφεσείοντος και η παράλειψη εκ μέρους του καταβολής του συμφωνηθέντος ποσού. Το τιμολόγιο δεν συνιστά μαρτυρία για την εργασία η οποία εκπονήθηκε, αλλά σημείωση σε σχέση με αυτή, η οποία συναρτάται με τη γνώση του γράφοντος αναφορικά με αυτά που κατέγραψε. Στρεφόμενη στα περιστατικά της παρούσας υπόθεσης, λαμβανομένων υπόψη των νομικών αρχών που διέπουν τη συνομολόγηση συμβάσεων, αλλά και των ευρημάτων στα οποία έχω καταλήξει, βάσει της μαρτυρίας η οποία τέθηκε ενώπιόν μου, καταλήγω ότι υπό τις περιστάσεις, συνομολογήθηκε έγκυρη σύμβαση μεταξύ των διαδίκων. Ως εκ των άνω, η προδικαστική ένσταση του εναγομένου δεν ευσταθεί, επισημαίνεται δε ότι δεν αξίωσε συνεισφορά από τους ιδιοκτήτες της υπό ανέγερση κατοικίας. Δυνάμει όλων των ανωτέρω, καταλήγω ότι η ενάγουσα έχει αποδείξει την αξίωση της στον απαιτούμενο βαθμό. Σύμφωνα με το δίκαιο των συμβάσεων, σε περίπτωση αθέτησης συμβατικών υποχρεώσεων, το αθώο μέρος πρέπει να αποκαθίσταται στην θέση στην οποία θα βρισκόταν εάν η σύμβαση είχε εκτελεστεί, στον βαθμό που αυτό μπορεί να επιτευχθεί με την επιδίκαση αποζημιώσεων οι οποίες είναι λογικά προβλεπτές κατά το χρόνο σύναψης της συμφωνίας και είναι πιθανό να προκύψουν από τη διάρρηξη της συμφωνίας.[11] Δοθείσας της κατάληξης του Δικαστηρίου, εκδίδεται απόφαση υπέρ της ενάγουσας και εναντίον του εναγομένου ως η παράγραφος Α της έκθεσης απαίτησης πλέον νόμιμο τόκο από 29.5.2020. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της ενάγουσας και εναντίον του εναγομένου, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, καθώς δεν κρίνω ότι συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος ώστε το Δικαστήριο να αποκλίνει από τον γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα. (Υπ.) ................................... Χρ. Γ. Ππεκρή, Προσ. Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Καλλικάς ν Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(2010)1 (Β) ΑΑΔ 1238 και Οδυσσέα ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 490. [2] G.A.P. Navigation Ltd v. Merzario Marrittima SRL
(1998)1(Γ) Α.Α.Δ.1624. [3] Γεώργιος Κυριάκου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Τμήματος Φυλακών
(1996)4 ΑΑΔ
  1. [4] Βλ. κατ' αναλογία Α.Ο. ν. D.T.V. Πολ. Εφ. υπ' αρ. 19/2022 ημερ. 20.10.
  2. [5] Βλ. κατ' αναλογία Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506, Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρας
(1992)1 Α.Α.Δ. 1056, Σκορδέλλη και Άλλων ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 101/13 ημερ. 6.6.2016, ECLI:CY:AD:2016:B267 & MOSSA (MUSSA) MOHAMMED MUSTAFA ν. Ανδρέα Κακουρή κ.α.
(2002)1 ΑΑΔ 165. [6] Παπαγεωργίου ν. Κλάππας Investment Services Ltd
(1991)1 Α.Α.Δ. 24. [7] Αυστριακές Αερογραμμές ν. Γενικών Ασφαλειών
(1991)1 Α.Α.Δ. 764. [8] Σοφοκλέους ν. Καλογήρου
(1997)1 ΑΑΔ 369. [9] Σοφοκλέους Κυριάκος ν. Γιώτας Κυριάκου
(2010)1 Α.Α.Δ. 665 & Μαρσέλ κ.ά ν. Λαϊκή Τράπεζα Λτδ
(2001)1(B) Α.Α.Δ 1858. [10] Θεοδόσης Ιορδάνους ν. Δήμου Ζήνωνος
(1998)1 ΑΑΔ 652. [11] Saab and Another v. Holy Monastery Ay. Neophytos
(1982)1 C.L.R. 499 & Αλπαν (Αδελφοί Τάκη) Λτδ κ.α. ν. Θέλμας Τρυφωνίδου
(1996)1 ΑΑΔ 679. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.