Επί τοις αφορώσι τον Κωνσταντίνο Μουτσουρή ν. -, Αρ. Αίτησης: 5/22, 26/4/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2023:A26 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Α.Ε.Δ. Αρ. Αίτησης: 5/22 (i-justice) Σε ότι αφορά τον περί Πτωχεύσεως Νόμο Επί τοις αφορώσι τον Κωνσταντίνο Μουτσουρή, από το Παραλίμνι Αίτηση ημερομηνίας 06/12/2022 για ακύρωση της Ειδοποίησης Πτώχευσης ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 26 Απριλίου,
- ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Αιτητές: Ο κ. Γ. Πιττάτζιης, για Γιώργος Φ. Πιττάτζιης Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ΄ου η αίτηση: Ο κ. Χρ. Τσαγγαρός, για Ανδρέου, Χατζηχριστοφής Δ.Ε.Π.Ε. Α Π Ο Φ Α Σ Η Με την Αίτησή του, ημερομηνίας 06/12/2022, ο Αιτητής - Χρεώστης ζήτησε διάταγμα που να ακυρώνει ή και να παραμερίζει την Πτωχευτική Ειδοποίηση ημερομηνίας 01/11/2022, η οποία έχει εκδοθεί εναντίον του. Η Αίτηση βασίζεται στη Δ.48 θ.θ. 1, 2 και 9 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, στους Κανονισμούς 16, 38, 39, 40 και 188 των περί Πτωχεύσεως Κανονισμών και στα άρθρα 3, 4, 5 και 6 του περί Πτωχεύσεως Νόμου. Υποστηρίχθηκε, η Αίτηση για παραμερισμό, από την Ένορκη Δήλωση του Κωνσταντίνου Μουτσουρή, Χρεώστη. Σύμφωνα με τον Ομνύοντα, η Πτωχευτική Ειδοποίηση 5/22 Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου δεν έχει υπογραφεί από Δικαστή και ούτε έχει εκδοθεί μετά από δικαστική πράξη οπόταν, ούτε και έχει υπογραφτεί από Πρωτοκολλητή και ως εκ τούτου δεν συνιστά έγκυρη πτωχευτική ειδοποίηση. Περαιτέρω, ισχυρίζεται ότι το χρέος στο οποίο αφορά η Πτωχευτική Ειδοποίηση προήλθε από την έκδοση εκ συμφώνου απόφασης στην Αγωγή Αρ. 754/2012, η οποία εκδόθηκε στις 18/06/2022, ήτοι καταχωρίστηκε μετά παρέλευση 7 ετών χωρίς να έχει ληφθεί οποιοδήποτε μέτρο εκτέλεσης της απόφασης πλην της καταχώρισης ΜΕΜΟ σε δική του περιουσία καθώς και περιουσία της συζύγου του. Δεν λήφθηκε οποιοδήποτε άλλο μέτρο εκτέλεσης, ενώ υπήρχε η δυνατότητα καταχώρισης εντάλματος κινητών εναντίον της δικής του περιουσίας καθώς και η δυνατότητα ενεργοποίησης της διαδικασίας πώλησης ακινήτων δυνάμει του Κεφ.6 και της εφαρμογής του Μέρους VIA του Ν.9/
- Η συνολική αξία της περιουσίας ξεπερνά τα €5.000.000,00 και είναι ο ισχυρισμός του ότι οι πιστωτές μπορούν να προωθήσουν με μεγάλη ευκολία άλλες διαδικασίες. Υποστηρίζει ότι σκοπός των Πιστωτών είναι ο προσωπικός εκβιασμός του ιδίου για να υποχρεωθεί να πληρώσει άμεσα όλο το χρέος. Η πλευρά του Πιστωτή - Καθ΄ ου η αίτηση καταχώρισε Ένσταση στην οποία κατέγραψε δώδεκα λόγους γιατί η συγκεκριμένη Αίτηση του Χρεώστη δεν θα έπρεπε να γίνει αποδεκτή. Οι συγκεκριμένοι λόγοι είναι οι ακόλουθοι: Ότι η Αίτηση του Χρεώστη και η ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει είναι παράτυπη ή και αβάσιμη ή και ανεπίτρεπτη ή και αντίθετη με τους Διαδικαστικούς Κανονισμούς, την ισχύουσα νομοθεσία και τη νομολογία. Ότι στηρίζεται σε λανθασμένη ή και ελλιπή ή και ανεπαρκή νομική βάση ή και σε λανθασμένους Διαδικαστικούς Κανονισμούς και νομοθεσία και δεν υπάρχει οποιοδήποτε πραγματικό υπόβαθρο που να δίδει εξουσία στο Δικαστήριο όπως εκδώσει τα αιτούμενα διατάγματα. Ότι καταχωρίστηκε εκπρόθεσμα και κατά παράβαση του περί Πτωχεύσεως Νόμου και των περί Πτωχεύσεως Διαδικαστικών Κανονισμών γιατί η πράξη πτώχευσης έχει συντελεστεί. Ότι δεν υπήρξε συμμόρφωση του Αιτητή με την ταχθείσα από το άρθρο 3
(1)(ε) του Κεφ. 5 προθεσμία και ούτε η υπό κρίση Αίτηση καταχωρίστηκε εντός των 7 ημερών από την επίδοση της Ειδοποίησης Πτώχευσης, ως προβλέπεται, ενώ δεν καταχωρίστηκε εντός 3 ημερών ένορκη δήλωση που να καταδεικνύει ότι ο Αιτητής διατηρεί ανταπαίτηση, συμψηφισμό ή ανταξίωση. Ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση εμπεριέχει δηλώσεις και ή ισχυρισμούς που δεν ευσταθούν ή και είναι παραπλανητικοί ή και ατεκμηρίωτοι και συνιστούν εκ των υστέρων σκέψεις του Αιτητή. Ότι η υπό κρίση Αίτηση συνιστά κατάχρηση γιατί καταχωρίστηκε για να καθυστερήσει ή και για να παρεμποδίσει τη διαδικασία πτώχευσης. Ότι η Αίτηση για έκδοση της Ειδοποίησης Πτώχευσης και η έκδοσή της είναι έγκυρη και σύμφωνη με τον περί Πτωχεύσεως Νόμο και τους Κανονισμούς. Ότι καταχωρίστηκε και σφραγίστηκε σύμφωνα με τον περί Ηλεκτρονικής Δικαιοσύνης (Ηλεκτρονική Καταχώριση) Διαδικαστικό Κανονισμό του
- Ότι νόμιμα και δικαιωματικά και σε πλήρη συμμόρφωση με τον περί Πτωχεύσεως Νόμο καταχωρίστηκε η Ειδοποίηση Πτώχευσης. Ότι υπάρχει υπέρμετρη και αδικαιολόγητη καθυστέρηση στην καταχώριση της υπό κρίση Αίτησης, η οποία προσλαμβάνει τη μορφή κατάχρησης ή και περιφρόνησης του Δικαστηρίου. Ότι το εξ αποφάσεως χρέος έχει προκύψει από την εκ συμφώνου απόφαση στην Αγωγή Αρ. 754/12, για το οποίο δεν υπάρχει εξασφάλιση. Ότι για να θεωρείται ένας πιστωτής ασφαλισμένος θα πρέπει η εξασφάλιση να είναι επί της περιουσίας του χρεώστη και όχι επί της περιουσίας οποιουδήποτε άλλου προσώπου. Η Ένσταση βασίζεται στα άρθρα 1-12, 14, 27, 67-97, 102, 108 και 128 του Περί Πτωχεύσεως Νόμου, στους Κανονισμούς 1-9, 11, 14, 16, 17, 18, 25, 38-43, 44, 69-72, 76, 82, 89, 90, 92, 98, 108, 148-188 και Παράρτημα Α των περί Πτωχεύσεως Κανονισμών, στις Δ.48 θ.θ. 1-9, 11 και 12, Δ.57, Δ.59 και Δ.64 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών, στον περί Δικαστηρίων Νόμο, στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, στα άρθρα 2, 3 και 18 του περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και Συναφή Θέματα Νόμου, Ν.169(Ι)/15, στα άρθρα 198, 199 και 200 του περί Εταιρειών Νόμου, στο Άρθρο 30 του Συντάγματος, στα άρθρα 1-40 του περί Ηλεκτρονικής Δικαιοσύνης (Ηλεκτρονική Καταχώριση) Διαδικαστικού Κανονισμού του 2021, στις γενικές αρχές της νομολογίας και του Δικαίου της Επιείκιας, στις συμφυείς εξουσίες, τη νομολογία τη διακριτική ευχέρεια και την πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα που την υποστηρίζουν παρατίθενται στην ένορκη δήλωση του Παύλου Δημητρίου, Λειτουργού στο Τμήμα Ανακτήσεως Χρεών της Τράπεζας Κύπρου και τώρα υπαλλήλου στο αντίστοιχο Τμήμα της GORDIAN SERVICING LIMITED, ο οποίος είναι γνώστης των γεγονότων. Σύμφωνα με τον Ομνύοντα, η υπό κρίση Αίτηση είναι εκπρόθεσμη γιατί καταχωρίστηκε με καθυστέρηση και με σκοπό να εμποδίσει την Καθ΄ ης η αίτηση-Πιστωτή από του να προχωρήσει με την Αίτηση Πτώχευσης. Η Ειδοποίηση Πτώχευσης επιδόθηκε προσωπικά στον Αιτητή στις 11/11/2022 και ο Αιτητής δεν συμμορφώθηκε εντός 7 ημερών με την Ειδοποίηση και δεν καταχώρισε εντός 3 ημερών ένορκη δήλωση που να καταδεικνύει ότι έχει ανταπαίτηση, συμψηφισμό ή ανταξίωση. Οπόταν, η πράξη πτώχευσης έχει συντελεστεί πριν την καταχώριση της υπό κρίση Αίτησης. Κατά την δική του άποψη, η υπό κρίση Αίτηση συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας αφού προσλαμβάνει τη μορφή περιφρόνησης της Δικαστικής Διαδικασίας. Σε σχέση με τους ισχυρισμούς που προβάλλει ο Αιτητής, υποστηρίζει ότι η Ειδοποίηση Πτώχευσης καταχωρίστηκε δυνάμει των προϋποθέσεων του περί Ηλεκτρονικής Δικαιοσύνης (Ηλεκτρονική Καταχώριση) Διαδικαστικού Κανονισμού του 2021, έγινε αποδεκτή από τον Πρωτοκολλητή και σφραγίστηκε πιστό αντίγραφο από το σύστημα Ηλεκτρονικής Καταχώρισης. Σε σχέση με την εκ συμφώνου εκδοθείσα απόφαση στην Αγωγή Αρ. 754/2012, υποστηρίζει ότι η Καθ΄ ης η αίτηση δεν είναι εξασφαλισμένη πιστωτής γιατί καμιά υποθήκη, ενέχυρο ή επιβάρυνση υπάρχει επί της περιουσίας του Αιτητή που να εξασφαλίζει το συγκεκριμένο χρέος και το ίδιο ισχύει και για την περιουσία της συζύγου του. Υποστηρίζει ότι οι διαδικασίες εκτέλεσης δικαστικής απόφασης, στις οποίες αναφέρθηκε ο Αιτητής - Χρεώστης ισχυριζόμενος ότι δεν ενεργοποιήθηκαν, δεν συνιστούν προϋπόθεση για την προώθηση της πτωχευτικής διαδικασίας. Προωθεί τη θέση ότι το εξ αποφάσεως χρέος είναι ανεξασφάλιστο και ως εκ τούτου δεν μπορεί να πωληθεί περιουσία του Αιτητή - Χρεώστη ή της συζύγου του. Καταλήγει ότι δεν υπάρχουν αλλότρια κίνητρα στην καταχώριση της συγκεκριμένης Αίτησης. Κατά την ακρόαση της Αίτησης, τόσον ο συνήγορος του Χρεώστη όσο και ο συνήγορος των Πιστωτών, περιορίστηκαν σε αγορεύσεις. Δεν προσκόμισαν οποιαδήποτε μαρτυρία και δεν ζήτησαν να αντεξετάσουν οποιονδήποτε από τους Ομνύοντες. Δεν προτίθεμαι να επαναλάβω το περιεχόμενο των εκατέρωθεν αγορεύσεων. Αυτό που διαπιστώνεται από το Δικαστήριο είναι ότι έχει εκδοθεί εκ συμφώνου απόφαση στην Αγωγή Αρ. 754/12 στις 18/06/2015 και το οφειλόμενο ποσό, δυνάμει της απόφασης, ανέρχεται στις €243.224,30 πλέον τόκος 8% από 29/11/2011, με κεφαλαιοποίηση δύο φορές τον χρόνο, πλέον δικηγορικά έξοδα. Η περίοδος αναστολής εκτέλεσης της απόφασης έχει λήξει από το
- Η αρμόδια Πρωτοκολλητής του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου, ασκώντας τις εξουσίες της, αφού εξέτασε την αίτηση για έκδοση Πτωχευτικής Ειδοποίησης και ικανοποιήθηκε ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσής της, ενέκρινε την καταχώρισή της στην ηλεκτρονική πλατφόρμα, υπέγραψε και πιστοποίησε την αιτούμενη Ειδοποίηση Πτώχευσης αυθημερόν. Ακολούθως, η Ειδοποίηση Πτώχευσης επιδόθηκε προσωπικά στον Αιτητή - Χρεώστη στις 11/11/2022 και η σχετική ένορκη δήλωση καταχωρίστηκε στον ηλεκτρονικό φάκελο της υπόθεσης. Ο Χρεώστης, στις 06/12/2022, καταχώρισε την υπό κρίση Αίτηση για ακύρωση και/ή παραμερισμό της Ειδοποίησης Πτώχευσης εναντίον των Πιστωτών - Καθ' ων η αίτηση. Προβάλλεται ως λόγος ακύρωσης της Ειδοποίησης Πτώχευσης ότι η Πτωχευτική Ειδοποίηση «δεν εδόθη και ούτε υπογράφτηκε από κανένα δικαστή.». Με όλο τον σεβασμό προς τον ευπαίδευτο συνήγορο του Αιτητή - Χρεώστη, τέτοια υποχρέωση δεν επιβάλλεται από το Κεφ.
- Γίνεται εισήγηση ακυρότητας της Πτωχευτικής Ειδοποίησης λόγω του ότι τοποθετήθηκε η σφραγίδα της Πρωτοκολλητού χωρίς η ίδια να κάνει οποιαδήποτε πράξη. Ούτε αυτή η εισήγηση δεν ευσταθεί αφού, σύμφωνα με το άρθρο 21 του περί της Ηλεκτρονικής Δικαιοσύνης (Ηλεκτρονική Καταχώριση) Διαδικαστικό Κανονισμό Δ.Κ.1/21, ημερομηνίας 15/01/2021, έγγραφο που προορίζεται να χρησιμοποιηθεί για σκοπούς επίδοσης σφραγίζεται από το σύστημα ηλεκτρονικής καταχώρισης. Οπόταν, δεν χρειάζεται πράξη της Πρωτοκολλητού για να θεωρείται έγκυρο το έγγραφο που θα επιδοθεί. Εκεί που απαιτείται η πράξη Πρωτοκολλητού είναι στην έγκριση προς καταχώριση της Ειδοποίησης Πτώχευσης, την οποία εν πάσει περιπτώσει ενέκρινε την 01/11/2022 ώρα 12:34, σύμφωνα με τον ηλεκτρονικό φάκελο. Σε κάθε περίπτωση, όμως, κρίνω ότι οι λόγοι οι οποίοι προβάλλονται από τον Χρεώστη προς υποστήριξη της θέσης ότι η Ειδοποίηση Πτώχευσης είναι παράτυπη και δεν είναι σύμφωνη με τους κανονισμούς, είναι αόριστοι και γενικόλογοι χωρίς να εξηγείται πού έγκειται η ισχυριζόμενη παράβαση και χωρίς να αναφέρεται συγκεκριμένα ποιος ή ποιοι κανονισμοί που διέπουν τον τύπο και τη διαδικασία παραβιάσθηκαν, δεν έχουν έρεισμα και απορρίπτονται. Πέραν τούτου, τυχόν ελάττωμα ή αντικανονικότητα στην αίτηση για έκδοση Ειδοποίησης Πτώχευσης δεν είναι ικανή να ακυρώσει την πτωχευτική διαδικασία εφόσο δεν προκαλείται καμιά ουσιαστική αδικία προς τον Χρεώστη. Σχετική είναι η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Μεττής Χριστόδουλος
(2003)1 Α.Α.Δ. 1909. Των πιο πάνω διαπιστωθέντων, θα πρέπει να εξεταστεί η νομική πτυχή των εκατέρωθεν ισχυρισμών σε συνάρτηση με τα γεγονότα όπως αποκαλύφθηκαν. Χρεώστης στον οποίο επιδίδεται Ειδοποίηση Πτώχευσης, όταν επιθυμεί να επιτύχει την ανακοπή της τέλεσης της πράξης πτώχευσης, δύναται δικονομικά να κινηθεί με δύο τρόπους. Οι δύο αυτές περιπτώσεις προνοούνται και ρυθμίζονται, η πρώτη από το άρθρο 3
(1)(ζ) του περί Πτωχεύσεως Νόμου, Κεφ.5 και η δεύτερη από τους Κ.40
(2)και 41 των περί Πτωχεύσεως Κανονισμών. Οι Κανονισμοί 40
(2)και 41 των Περί Πτωχεύσεων Κανονισμών προνοούν τα ακόλουθα: «40
(2)Τhere shall also be indorsed an intimation to the debtor that if he has a counterclaim, set-off, or cross demand which equals or exceeds the amount of the judgment debt or sum ordered to the paid, and which he could not have set up in the action or proceedings in which the judgment or order was obtained, he must within the time specified in the notice file an affidavit to that effect with the Registrar. Such affidavit shall be indorsed with an address within the town in which the registry of the Court is situated at which notices to the doctor may be left by the Registrar.
- The filing of such affidavit shall operate as an application to set aside the bankruptcy notice, and thereupon the Registrar shall fix a day for hearing such application, and not less than three days before the day so fixed shall give notice thereof both to the debtor and the creditor at the addresses given by them under rule
- If the application cannot be heard until after the expiration of the time specified in the bankruptcy notice as the day on which the act of bankruptcy will be complete, the Court shall extend the time, and no act of bankruptcy shall be deemed to have been committed under the notice until the application has been heard and determined». Το πρώτο θέμα που το Δικαστήριο οφείλει να εξετάσει, προτού υπεισέλθει στην ουσία της Αίτησης, είναι η θέση που προβλήθηκε από τον Πιστωτή - Καθ' ου η αίτηση ότι η υπό κρίση Αίτηση καταχωρίστηκε καθυστερημένα και γι' αυτό τον λόγο θα πρέπει να απορριφθεί γιατί έχει συντελεστεί η πράξη πτώχευσης. Σε ό,τι αφορά το θέμα του τύπου της αίτησης παραμερισμού που έχει επιλεγεί, δηλαδή όχι καταχώριση ένορκης δήλωσης η οποία επενεργεί ως αίτηση παραμερισμού σύμφωνα με τη νομολογία και τον Κανονισμό 40 των περί Πτωχεύσεων Κανονισμών αλλά την καταχώριση αίτησης για παραμερισμό η οποία συνοδεύεται από ένορκη δήλωση, αναφέρω ότι σύμφωνα με τη νομολογία, παραπέμπω σχετικά στις υποθέσεις Re Costas Louca
(1986)2 J.S.C. 365, Λάρκος ν. Κατσιαρή
(2000)1 Α.Α.Δ. 1694, Λαϊκή Τράπεζα Λτδ ν. Δημήτρη Δημητρίου
(2008)1 Α.Α.Δ. 425, όπως και τις παλαιότερες αγγλικές υποθέσεις, Re Howes,
(1982)2 Q.B. 628, Re H.B.
(2)
(1904)1 K.B. 94, In Re a Debtor (No. 30) of 1956, ex parte The Debtor v. Harman
(1957)2 All E.R. 216 αλλά και στο Σύγγραμμα Williams and Muir Hunter «The Law and Practice in Bankruptcy», 19η έκδ., σελίδα 38, είναι σαφές ότι στην περίπτωση που ο Χρεώστης επιθυμεί να εγείρει οποιοδήποτε άλλο θέμα πέραν των αναφερόμενων στο άρθρο 3
(1)(g) του Κεφ. 5 που σχετίζονται με ανταπαίτηση, ανταξίωση ή συμβιβασμό, τότε θα πρέπει να καταχωρηθεί ειδική προς τούτο αίτηση, δηλαδή, αίτηση για ακύρωση και όχι η επιδίωξη ακύρωσης της Ειδοποίησης Πτώχευσης με την ένορκη δήλωση που προβλέπεται στους περί Πτωχεύσεως Κανονισμούς. Μάλιστα, σε τέτοια περίπτωση η προθεσμία των επτά ημερών μέσα στην οποία πρέπει να καταχωρηθεί η ένορκη δήλωση, η οποία επενεργεί ως μέτρο ακύρωσης, δεν ισχύει. Σχετική είναι η υπόθεση In Re Costas Louca (ανωτέρω) και Μερκής ν. Intertobacco (Cyprus) Ltd
(2006)1 Α.Α.Δ. 788. Στο σύγγραμμα Williams and Muir Hunter «The Law and Practice in Bankruptcy», 19η έκδ., σελίδα 38, καταγράφονται τα ακόλουθα: «The debtor may apply by motion (i.e. not by the affidavit procedure of B.R. 139) to set aside the notice on other grounds, e.g. irregularity, bad service, payment (or quare legal tender) of the debt etc., the time limit of seven days now fixed by B.R. 138 does not apply to such applications.» Αναφορά, όμως, πρέπει να γίνει και στο ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση Λαϊκή Τράπεζα ν. Δημήτρη Δημητρίου
(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 425 και συγκεκριμένα στη σελίδα 430, στην οποία καταγράφηκαν τα ακόλουθα: «Σχετική επί του προκειμένου είναι και η απόφαση του Ναθαναήλ Π.Ε.Δ. (όπως ήταν τότε) στην υπόθεση Αναφορικά με τον Κύπρο Καραβιώτη, Πτωχευτική Ειδοποίηση Αρ. 1805/06, ημερομηνίας 21.5.07, στην οποία με έχει παραπέμψει ο ευπαίδευτος συνήγορος του Αιτητή, όπου λέχθηκαν τα ακόλουθα στη σελ. 5 της απόφασης: "... όπου ο χρεώστης επιθυμεί να εγείρει οποιοδήποτε άλλο θέμα, πέραν των αναφερομένων στο άρθρο 3
(1)(g) του Κεφ.5, που σχετίζονται με ανταπαίτηση, ανταξίωση ή συμψηφισμό, όπως εξόφληση ή αναστολή, τότε είναι δυνατό να καταχωρίσει ειδική προς τούτο αίτηση, δηλαδή αίτηση προς ακύρωση, οπότε και η προθεσμία των τριών ημερών μέσα στην οποία πρέπει να καταχωρίσει ένορκη δήλωση, η οποία επενεργεί ως μέτρο ακύρωσης, δεν ισχύει. Σχετικές είναι οι υποθέσεις In re Costas Louca
(1987)2 J.S.C. 428 και Ζήνων Μερκής ν. Intertobacco (Cyprus) Ltd, Πολ. Εφ. Αρ. 131/05, ημερ. 8.9.06, καθώς και οι αναφορές στα συγγράμματα των O. Griffiths: The Law Relating to Bankruptcy, 8η έκδ., σελ. 14-15 και Williams on Bankruptcy, 18η εκδ. σελ. 44." Στην ίδια γραμμή είναι και δύο αποφάσεις του Φωτίου, Π.Ε.Δ. (όπως ήταν τότε) στις υποθέσεις Αναφορικά με την Ξένια Σπανού, Ειδοποίηση Πτώχευσης Αρ. 557/01, Ε.Δ. Λ/σίας, ημερομηνίας 2.8.01 και Αναφορικά με τον Αντώνη Φαγιανό, Ειδοποίηση Πτώχευσης Αρ. 425/03, Ε.Δ. Λ/κας, ημερομηνίας 5.3.2004. Το σκεπτικό των πιο πάνω αποφάσεων μας βρίσκει απόλυτα σύμφωνους.» (Βλ. επίσης Μιχαλάκης Αλωνεύτη v. ALPHA BANK LTD
(2010)1 (Α) Α.Α.Δ. 475 στην σελίδα 483.) Ακολουθώντας το σκεπτικό της απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου στην υπόθεση Λαϊκή Τράπεζα ν. Δημήτρη Δημητρίου (ανωτέρω) και της Μιχαλάκης Αλωνεύτη v. ALPHA BANK LTD (ανωτέρω), με το οποίο εν πάση περιπτώσει το Δικαστήριο συμφωνεί, είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι ο περιορισμός των επτά ημερών δεν ισχύει στην περίπτωση καταχώρισης αίτησης για ακύρωση της έκδοσης πτωχευτικής ειδοποίησης. Οπόταν, ο συγκεκριμένος ισχυρισμός των Καθ΄ων η αίτηση - Πιστωτών δεν μπορεί να πετύχει. Εξετάζοντας τις θέσεις του Αιτητή - Χρεώστη, έχει προβληθεί η θέση ότι δεν έχουν προωθηθεί οποιαδήποτε μέτρα εκτέλεσης σε σχέση με την εκ συμφώνου εκδοθείσα απόφαση πριν την έκδοση της Ειδοποίησης Πτώχευσης. Η πτωχευτική διαδικασία δεν είναι διαδικασία εκτέλεσης μιας απόφασης ούτε συνιστά εξαναγκασμό του χρεώστη να εξοφλήσει το χρέος του, σύμφωνα με τη νομολογία του Ανώτατου Δικαστηρίου (βλ. Αρέστη ν. Λαϊκής Τράπεζας
(2002)1 Α.Α.Δ. 1258 και Εργατίδης ν. Εργατίδη κ.α.
(2008)1(Β) Α.Α.Δ. 741). Στόχος και σκοπός της πτωχευτικής διαδικασίας είναι η διασφάλιση της περιουσίας του υπό πτώχευση ώστε να χρησιμοποιηθεί, όπως ο Νόμος ορίζει, για την ικανοποίηση εξ ολοκλήρου ή μερικώς και κατ΄ ισονομία όλων των πιστωτών (βλ. London Clubs ν. Παπαδοπούλου
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ. 1699 και Πετράκη ν. Κίμωνος
(2006)1(Β) Α.Α.Δ. 1311). Νομιμοποιείται, όμως, ο πιστωτής να προωθήσει τη διαδικασία της πτώχευσης ώστε να επιτύχει, με την παραλαβή και διαχείριση της περιουσίας του υπό πτώχευση, την ικανοποίηση του χρέους που του οφείλει. Υπενθυμίζεται ότι η πτωχευτική διαδικασία δεν είναι διαδικασία εκτέλεσης δικαστικών αποφάσεων αλλά είναι μια "suis generis" διαδικασία oιωνεί ποινικού χαρακτήρα. Οι μέθοδοι εκτέλεσης μιας απόφασης προδιαγράφονται από το άρθρο 14 του περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμου Κεφ. 6, το οποίο δεν περιλαμβάνει τη διαδικασία πτώχευσης. Σε ό,τι αφορά τη θέση του Αιτητή - Χρεώστη περί μη εξάντλησης των ενδίκων μέσων εκτέλεσης και τα περί κατάχρησης, είναι νομολογιακά καθιερωμένο ότι οι πιστωτές δεν κωλύονται να προβούν σε διαδικασία πτώχευσης εναντίον ενός εξ αποφάσεως χρεώστη έστω και αν δεν έχουν προβεί προηγουμένως σε μέτρα εκτέλεσης της απόφασης υπέρ τους εναντίον του πρωτοφειλέτη και άλλων εξ αποφάσεως χρεωστών. Όπως δε έχει αναφερθεί στην υπόθεση Αρέστη ν. Λαϊκής Τράπεζας Λτδ (ανωτέρω), παρέχεται η δυνατότητα σε πιστωτές να επιδιώξουν την έκδοση διατάγματος παραλαβής χωρίς να είναι υποχρεωμένοι να επιχειρήσουν και να επιτύχουν έκδοση διατάγματος για την εξόφληση του χρέους με μηνιαίες δόσεις. Με βάση τις σχετικές πρόνοιες του Νόμου, η έκδοση ειδοποίησης πτώχευσης δεν προϋποθέτει την προηγούμενη λήψη μέτρων εκτέλεσης. Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω, σε συνάρτηση με τα γεγονότα της παρούσας υπόθεσης, δεν εντοπίζεται οποιοσδήποτε λόγος που θα μπορούσε να κριθεί από το Δικαστήριο ότι οι Πιστωτές - Καθ΄ων η αίτηση έχουν ενεργήσει καθ΄οιονδήποτε τρόπο ώστε να διαφαίνεται η πρόθεσή τους για εξασφάλιση οποιουδήποτε αθέμιτου πλεονεκτήματος ή χρήσης της παρούσας διαδικασίας για σκοπό άλλο από εκείνο που ο Νόμος προβλέπει. Ειδικότερα, με βάση τα γεγονότα και στοιχεία που έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, δεν έχει καταδειχθεί ότι σκοπός της παρούσας διαδικασίας είναι άλλος από εκείνο που ο Νόμος ορίζει, ήτοι, όπως ήδη επισημάνθηκε ανωτέρω, την ικανοποίηση καθ' ολοκληρίαν ή μερικώς και κατ' ισονομία όλων των πιστωτών. Και επειδή εγείρεται πλαγίως το γεγονός ότι οι Πιστωτές - Καθ΄ων η αίτηση είναι εξασφαλισμένοι λόγω του ότι υπάρχει περιουσία του Αιτητή - Χρεώστη και της συζύγου του αξίας €5.000.000,00, θα πρέπει να γίνει αναφορά στο άρθρο 5
(2)του Κεφ.5 το οποίο επιβάλλει στους Πιστωτές - Καθ΄ων η αίτηση υποχρέωση, όταν θα προωθήσουν την αίτηση πτώχευσης, είτε να δηλώσουν ότι προτίθενται να παραιτηθούν από την εξασφάλιση προς όφελος των πιστωτών σε περίπτωση που ο Αιτητής κηρυχθεί σε πτώχευση ή να δώσει εκτίμηση της εξασφάλισης. Δηλαδή, το θέμα αυτό απασχολεί στο στάδιο μετά την ειδοποίηση πτώχευσης και συγκεκριμένα στο στάδιο της υποβολής της αίτησης πτώχευσης. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, καταλήγω πως δεν έχει καταδειχθεί βάσιμος λόγος για παραμερισμό της Ειδοποίησης Πτώχευσης. Ως εκ τούτου, η Αίτηση για παραμερισμό της Ειδοποίησης Πτώχευσης απορρίπτεται. Η πράξη πτώχευσης θεωρείται ότι διαπράττεται με την έκδοση της απόφασης του Δικαστηρίου. Όσον αφορά τα έξοδα, το Δικαστήριο δεν διακρίνει οποιοδήποτε λόγο για να αποκλίνει από τον γενικό κανόνα ότι αυτά ακολουθούν το αποτέλεσμα εκτός αν υπάρχει λόγος για έκδοση διαφορετικής διαταγής και, κατά συνέπεια, αυτά επιδικάζονται υπέρ των Καθ΄ ων η αίτηση - Πιστωτών και εναντίον του Αιτητή - Χρεώστη, όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) ..................... Ε. Γεωργίου-Αντωνίου, Α. Ε. Δ. ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο