← Κύπρος

SOLOMOU BROTHERS (TRUST HEATING & PLUMBING INSTALLATIONS) LIMITED ν. M. & TH. PETROU & SONS DEVELOPERS LIMITED κ.α., Αγωγή αρ. 314/2021, 2

SOLOMOU BROTHERS (TRUST HEATING & PLUMBING INSTALLATIONS) LIMITED ν. M. & TH. PETROU & SONS DEVELOPERS LIMITED κ.α., Αγωγή αρ. 314/2021, 20/3/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2023:A17 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Χρ. Γ. Ππεκρή, Ε.Δ. Άνω των €3.000 Κλίμακα εξόδων: €10.000 - €50.000 Αγωγή αρ. 314/2021 Μεταξύ: SOLOMOU BROTHERS (TRUST HEATING & PLUMBING INSTALLATIONS) LIMITED Ενάγοντες και

  1. M. & TH. PETROU & SONS DEVELOPERS LIMITED
  2. HAIDER RABEAA ή άλλως γνωστός ως ΠΕΤΡΟΣ ΜΟΥΤΑΡ Εναγόμενοι Ημερομηνία: 20 Μαρτίου 2023 Εμφανίσεις: Για Αιτητές - Εναγομένους: κ. Πέτρος Αριστοτέλους Για Καθ' ων η αίτηση - Ενάγοντες: κ. Α. Πίτσιλλος για ΝΙΚΟΛΑΣ ΘΩΜΑ Δ.Ε.Π.Ε. ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Αίτηση ημερ. 10.10.2022 για απόρριψη λόγω παραγραφής) Έναυσμα για την έκδοση της παρούσας αποτέλεσε η Αίτηση ημερ. 10.10.2022 (η «Αίτηση») με την οποία οι Αιτητές / Εναγομένοι (οι «Αιτητές») ζητουν την έκδοση διατάγματος με το οποίο να αναστέλλεται και/ή απορρίπτεται και/ή διακόπτεται και/ή ακυρώνεται η παρούσα αγωγή ενόψει του ότι το αγώγιμο δικαίωμα των εναγόντων έχει παραγραφεί βάσει του αρ. 7

(2)του περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμου του 2012, Ν. 66(Ι)/2012, ως έχει τροποποιηθεί. Ζητείται περαιτέρω η έκδοση διατάγματος αναστολής της διαδικασίας μέχρι την εκδίκαση της Αίτησης, καθώς επίσης και τα έξοδα της διαδικασίας. Για σκοπούς πληρότητας της παρούσας, αναφέρω ότι δια της αγωγής τους οι ενάγοντες αξιούν εναντίον των εναγομένων ποσό €17.008,50 πλέον νόμιμο τόκο και έξοδα, ως οφειλόμενο ποσό έναντι υπηρεσιών εγκατάστασης θέρμανσης και υδραυλικών σε οικία την οποία οι εναγόμενοι κατασκεύαζαν. Ως περαιτέρω δικογραφείται στην Έκθεση Απαίτησης, για τις εργασίες τους οι ενάγοντες εξέδωσαν σχετικά τιμολόγια και παρότι οι εναγόμενοι κατέβαλαν ορισμένα ποσά, παραμένει οφειλόμενο το ποσό των €17.008,50, το οποίο παρά τις οχλήσεις των εναγόντων, ουδέποτε πληρώθηκε. Δια της Υπεράσπισής τους οι εναγόμενοι εγείρουν προδικαστική ένσταση και ισχυρίζονται ότι το αγώγιμο δικαίωμα των εναγόντων έχει παραγραφεί ένεκα της παρέλευσης 3 ετών, δυνάμει του αρ. 7
(2)του Περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμου του 2012 (66(Ι)/2012), εφόσον με βάση την Έκθεση Απαίτησης οι ενάγοντες ενεργούσαν ως εργολάβοι και/ή υπεργολάβοι και/ή άλλοι ανεξάρτητοι επαγγελματίες. Περαιτέρω οι εναγόμενοι αρνούνται και απορρίπτουν τους ισχυρισμούς των εναγόντων και ισχυρίζονται ότι ουδέν ποσό οφείλουν προς τους ενάγοντες. Αποτελεί επίσης δικογραφημένο ισχυρισμό των εναγομένων ότι η εναγόμενη 1 συνήψε με τον ιδιοκτήτη της επίδικης υπό ανέγερση κατοικίας συμφωνία εργολαβίας και κατά ή περί το 2015 η εναγόμενη 1 συνήψε με τους ενάγοντες συμφωνία υπεργολαβίας. Ενόψει του ότι ο ιδιοκτήτης της επίδικης ανεγειρόμενης κατοικίας απεβίωσε, την 28.9.2016 οι συναλλαγές μεταξύ των εναγόντων και της εναγομένης 1 τερματίστηκαν και έτσι η συμφωνία υπεργολαβίας, ως συνδεδεμένη σύμβαση, έπαυσε να ισχύει και τερματίστηκε. Με το δικόγραφο της Απάντησής τους οι ενάγοντες αρνούνται και απορρίπτουν τους ισχυρισμούς των εναγομένων, συμπεριλαμβανομένου του ισχυρισμού ότι εμπίπτουν στις πρόνοιες του αρ. 7
(2)του Περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμου του 2012, επαναλαμβάνουν δε τους ισχυρισμούς τους ως η έκθεση απαίτησης. Η υπό εξέταση Αίτηση βασίζεται στην Δ.27 Κ. 1 - 3, Δ.30, Δ.39, Δ.48 Κ. 1 - 4, 8 και 9, Δ.64 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, στα άρθρα 2, 3, 7
(2), 20, 21 και 28 του Περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμου του 2012 (66(Ι)/2012) ως έχει τροποποιηθεί, στα άρθρα 30 του Συντάγματος και 6 της Ε.Σ.Δ.Α. και στις συμφυείς εξουσίες και γενική πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η Αίτηση εκτίθενται στη συνημμένη ένορκη δήλωση του εναγομένου 2, στην οποία αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι στην υπεράσπιση των εναγομένων εγείρεται προδικαστική ένσταση ως προς το αγώγιμο δικαίωμα των εναγόντων, καθώς σύμφωνα με το άρθρο 7
(2)του Περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμου του 2012, το αγώγιμο δικαίωμα των εναγόντων παραγράφηκε την 29.9.2019 και το κλητήριο ένταλμα καταχωρίστηκε την 6.10.2021, δηλ. 2 και πλέον έτη μεταγενέστερα της παρέλευσης της παραγραφής. Ως περαιτέρω αναφέρει ο ομνύων, βάσει της παραγράφου 4 της έκθεσης απαίτησης, οι ενάγοντες κατά τον ουσιώδη χρόνο ενεργούσαν ως εργολάβοι και/ή ανεξάρτητοι επαγγελματίες, καθώς σύμφωνα με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς τους, προσέφεραν στους εναγομένους υπηρεσίες εγκατάστασης θέρμανσης και υδραυλικών σε υπό ανέγερση οικία, συνεπώς το αγώγιμο δικαίωμά τους υπάγεται στο αρ. 7
(2)του Ν. 66(Ι)/
  1. Είναι τέλος η θέση του ομνύοντα, ότι την 28.9.2016 οι εναγόμενοι όφειλαν το ποσό των €17.008,56 προς τους ενάγοντες και ότι κατά την εν λόγω ημερομηνία σταμάτησαν οι μεταξύ των συναλλαγές, συνεπώς το αγώγιμο δικαίωμα των εναγόντων ανέκυψε την 29.9.2016 και παραγράφηκε την 29.9.
  2. Η Αίτηση προσέκρουσε στην Ένσταση των Καθ' ων η αίτηση, με την οποία προβάλλονται οι ακόλουθοι λόγοι ένστασης, τους οποίους παραθέτω αυτούσιους:
  3. Η Αίτηση των Αιτητών είναι ανυπόστατη ή/και δεν στηρίζεται στην ορθή και/ή επαρκή νομική βάση.
  4. Η Αίτηση είναι αντίθετη με τα όσα η Δ.27 Θ.3 ορίζει, διότι απαρτίζεται από σωρεία αμφισβητούμενων θεμάτων και/ή γεγονότων, τα οποία θα ξεκαθαριστούν κατά την ακρόαση της υπόθεσης.
  5. Η Αίτηση είναι καταχρηστική και/ή κακόπιστη και/ή ανεπίτρεπτη στο παρόν στάδιο, καθότι αυτή έχει καταχωρηθεί με περισσή και/ή αδικαιολόγητη καθυστέρηση και/ή έχει καταχωρηθεί 1 έτος μετά την καταχώρηση της αγωγής.
  6. Οι καθ' ων η αίτηση ουδέποτε απεμπόλησαν το αγώγιμο δικαίωμα τους έναντι των Αιτητών, διότι προέβησαν σε σωρεία ενεργειών πριν την καταχώρηση της αγωγής, οι οποίες παρέτειναν το χρόνο παραγραφής της αγωγής.
  7. Ο χρόνος παραγραφής δεν είναι αυτός ο οποίος αναφέρουν οι Αιτητές ήτοι 3 χρόνια από την γέννηση του αγώγιμου δικαιώματος, αλλά 6 χρόνια.
  8. Δεν δικαιολογείται η έκδοση του διατάγματος με βάση τις Αρχές της Επιείκειας.
  9. Η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου δέον όπως ασκηθεί εναντίον της έκδοσης του διατάγματος.
  10. Οι Αιτητές δεν δικαιούνται στο ζητούμενο διάταγμα και η αίτηση τους θα πρέπει να απορριφθεί. Η Ένσταση βασίζεται τον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, άρθρα 4 - 9, στα άρθρα 29, 31 και 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/60, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.30 Θ.3, Δ.39, Δ.48 Θ. 1-4, 8 και 9, Δ.57, Δ.64, Δ.27 Θ. 1-3, στα άρθρα 2, 3, 7
(1), 7
(2), 20, 21 και 28 του Περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμου του 2012 ως έχει τροποποιηθεί, στον Περί Συμβάσεων Νόμο, Κεφ. 148, στον Περί Αποδείξεως Νόμο, Κεφ. 9, στον Περί Ερμηνείας Νόμο, στο Σύνταγμα, στη νομολογία, στις αρχές της επιείκειας και στις αρχές του κοινοδικαίου, καθώς επίσης και στις γενικές και συμφυείς εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η Ένσταση εμφαίνονται στην ένορκη δήλωση του κ. Φ.Σ., εκ των Διευθυντών των Καθ' ων η αίτηση, η οποία συνοδεύει την Ένσταση. Σε αυτήν αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι οι συναλλαγές μεταξύ των διάδικων μερών άρχισαν περί το 2015 και ως εργολάβοι του έργου ενεργούσαν οι εναγόμενοι / Αιτητές και όχι το αντίθετο. Αποτελεί θέση του ομνύοντα ότι οι Αιτητές χρησιμοποίησαν τις υπηρεσίες των Καθ' ων η αίτηση και αγόρασαν και τα προϊόντα τα οποία απαιτούντο για σκοπούς εγκατάστασης της θέρμανσης στην επίδικη υπό ανέγερση οικία. Ως εκ τούτου, η σχέση μεταξύ των διαδίκων δεν αφορά μόνο σε παροχή υπηρεσιών, ακόμα και αν εμπίπτουν στον όρο «εργολάβος» ως οι πρόνοιες της σχετικής νομοθεσίας, αλλά αφορά και σε πώληση αγαθών. Συνεπακόλουθα, το αγώγιμο δικαίωμα των εναγόντων παραγράφεται εντός 6 ετών δυνάμει του άρθρου 7
(1)του Ν. 66(Ι)/2012 και όχι εντός 3 ετών. Ως Τεκμήριο 2 ο ομνύων επισυνάπτει την προσφορά που έκαναν οι Καθ' ων η αίτηση προς τους Αιτητές, όπου διαφαίνονται ως εξηγεί, τα προϊόντα τα οποία οι Καθ' ων η αίτηση πώλησαν στους Αιτητές. Επιπρόσθετα, ο ομνύων αναφέρει ότι παρότι οι συναλλαγές μεταξύ των μερών διεκόπησαν κατά ή περί την 28.9.2016, οι Αιτητές προχώρησαν στη σύναψη προφορικής συμφωνίας με τους Καθ' ων η αίτηση για καταβολή μηνιαίων δόσεων με σκοπό την εξόφληση του οφειλόμενου ποσού μέχρι και τον Δεκέμβριο του
  1. Ενόψει του ότι οι Αιτητές διαβεβαίωναν τους Καθ' ων η αίτηση ότι το ποσό θα καταβληθεί μέχρι τα τέλη του 2019, οι Καθ' ων η αίτηση δεν έλαβαν δικαστικά μέτρα, πλην όμως οι Αιτητές δεν κατέβαλαν οποιοδήποτε ποσό. Είναι η θέση του ομνύοντος, ότι ενόψει της δοθείσας παράτασης πληρωμής του οφειλόμενου ποσού, το αγώγιμο δικαίωμα των εναγόντων ανέκυψε την 1.1.2020 και λήγει την 1.1.2026, δυνάμει του άρθρου 12 του Ν. 66(Ι)/
  2. Ως Τεκμήριο 3 ο ομνύων επισυνάπτει επιστολή ημερ. 27.7.2021 δια της οποίας οι Καθ' ων η αίτηση κάλεσαν τους Αιτητές να καταβάλουν το οφειλόμενο ποσό. Τέλος, αποτελεί ισχυρισμό του ενόρκως δηλούντα, ότι οι Αιτητές καθυστέρησαν να προωθήσουν την προδικαστική τους ένσταση, καθώς η Αίτηση καταχωρήθηκε 1 χρόνο μετά την καταχώριση της αγωγής. Η ΑΚΡΟΑΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ Κατά την ακροαματική διαδικασία ουδείς εκ των ενόρκως δηλούντων αντεξετάστηκε και οι συνήγοροι των δύο πλευρών περιορίστηκαν στην καταχώρηση γραπτών αγορεύσεων προς υποστήριξη των θέσεων τους. Οι αγορεύσεις έχουν μελετηθεί και αναφορά στις θέσεις που υποστηρίχθηκαν μέσω αυτών θα γίνει στα πλαίσια αξιολόγησης των εκατέρωθεν θέσεων, όπου αυτό κρίνεται σκόπιμο.[1] Έχω δε μελετήσει το περιεχόμενο της δικογραφίας, καθώς επίσης και της Αίτησης και της Ένστασης, συμπεριλαμβανομένων των ενόρκων δηλώσεων που τις συνοδεύουν. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η Διαταγή 27 Θεσμοί 1 και 2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία περιλαμβάνεται στη νομική βάση της Αίτησης, καλύπτει αιτήματα για προδικαστική εκδίκαση οποιουδήποτε νομικού σημείου το οποίο εγείρεται στα δικόγραφα, σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας. Ειδικότερα, η Δ.27 ΘΘ. 1 και 2 διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «
  3. Any party shall be entitled to raise by his pleading any point of law, and any point so raised shall be disposed of by the Court at any stage that may appear to it convenient.
  4. If in the opinion of the Court the decision of such point of law substantially disposes of the whole action, or of any distinct cause of action, ground of defence, counter-claim, or reply therein, the Court may thereupon dismiss the action or make such other order therein as may be just». Σύμφωνα με την ισχύουσα νομολογία, αιτήματα για προδικαστική εκδίκαση εγειρόμενων νομικών σημείων εγκρίνονται με φειδώ και σε εξαιρετικά απλές και ξεκάθαρες περιπτώσεις και όχι σε περιπτώσεις όπου τα εγειρόμενα θέματα, λόγω της ασάφειας των γεγονότων ή του νόμου, θα πρέπει να αποφασιστούν κατά την ακρόαση, ή σε περιπτώσεις όπου υπάρχουν αμφισβητούμενα γεγονότα. Επίσης η αίτηση για την έκδοση τέτοιου διατάγματος πρέπει να καταχωρείται κατά τον χρόνο που κλείνουν οι έγγραφες προτάσεις ή πολύ σύντομα αργότερα.[2] Περαιτέρω, στη νομική βάση της Αίτησης συμπεριλαμβάνεται και η Διαταγή 27 Θεσμός 3, δυνάμει της οποίας είναι δυνατή η απόρριψη ολόκληρου του δικογράφου: «The Court may order any pleading to be struck out on the ground that it discloses no reasonable cause of action or answer, and in any such case or in case of the action or defence being shown by the pleadings to be frivolous or vexatious, the Court may order the action to be stayed or dismissed, or judgment to be entered accordingly as may be just». Ως προκύπτει από το κείμενο της πιο πάνω διαταγής, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, το Δικαστήριο έχει διακριτική ευχέρεια διαγραφής δικογράφου και σε τέτοια περίπτωση να αναστείλει ή να απορρίψει αγωγή ή να εκδώσει οποιαδήποτε απόφαση την οποία θεωρεί δίκαιη. Βασική προϋπόθεση για την έκδοση τέτοιας απόφασης είναι να μην αποκαλύπτεται μέσα από το δικόγραφο εύλογη αιτία αγωγής ή απάντησης ή το δικόγραφο να είναι επιπόλαιο, κακόβουλο ή ενοχλητικό (frivolous or vexatious). Πρόκειται για δραστική εξουσία η οποία πρέπει να ασκείται με φειδώ και μόνο σε προφανείς και ξεκάθαρες περιπτώσεις,[3] όταν δηλαδή αδιαμφισβήτητα το δικόγραφο στερείται νομικού ή πραγματικού ερείσματος ή είναι αναντίλεκτα ανυπόστατο.[4] Το ζητούμενο είναι να καταδειχθεί η πρόκληση ζημιάς στον αντίδικο, εφόσον αυτό είναι και το ουσιώδες στοιχείο που θα απασχολήσει το Δικαστήριο κατά την άσκηση της δικανικής του κρίσης.[5] Είναι δε αναγκαίο όπως το απαιτούμενο υπόβαθρο γεγονότων τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου, έτσι ώστε να καθίσταται εφικτή η επίλυση της διαφοράς.[6] Πέραν της Διαταγής 27 Θεσμός 3, το Δικαστήριο κέκτηται σύμφυτης εξουσίας να αναστείλει ή να απορρίψει αγωγή και να διαγράψει δικόγραφα όταν αυτά είναι καταπιεστικά, ενοχλητικά ή αποτελούν κατάχρηση της διαδικασίας του Δικαστηρίου. Για να ασκήσει τη δραστική αυτή εξουσία του, το Δικαστήριο θα πρέπει να ικανοποιηθεί ότι η διαδικασία απολήγει σε καταπίεση ή δυσμενή επηρεασμό του αντιδίκου, ενώ η εξουσία αυτή του Δικαστηρίου είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με την αποτελεσματική απονομή της δικαιοσύνης και την αξιοπιστία των θεσμών και μέσων επίτευξης των στόχων της.[7] Τέλος, το ζήτημα της κατάχρησης μπορεί να εξετασθεί σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας, ακόμα και αυτεπάγγελτα.[8] Εν προκειμένω, η υπό κρίση Αίτηση βασίζεται και στον Περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμο του 2012, Ν. 66(Ι)/
  5. Σχετικές είναι οι ακόλουθες νομοθετικές διατάξεις: «
  6. Το δικαστήριο δεν λαμβάνει αυτεπάγγελτα υπόψη την παραγραφή δικαιώματος έγερσης αγωγής.
  7. Στα πλαίσια διαδικασίας αγωγής την παραγραφή μπορεί να προτείνει με δικογράφηση οποιοσδήποτε διάδικος έχει έννομο συμφέρον». ΥΠΑΓΩΓΗ ΤΩΝ ΝΟΜΙΚΩΝ ΑΡΧΩΝ ΣΤΑ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΑ ΤΗΣ ΥΠΟ ΚΡΙΣΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΗΞΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Αξίζει αρχικώς η υπόμνηση ότι δια της Αίτησης τους οι Αιτητές αιτούνται την απόρριψη της αγωγής λόγω παραγραφής και όχι την έκδοση διαταγής εκδίκασης της προδικαστικής ένστασης που εγείρουν στην υπεράσπισή τους, ως η ορθόδοξη πρακτική. Αυτό το οποίο γίνεται αντιληπτό, τόσο μέσω της Αίτησης, όσο και μέσω της γραπτής αγόρευσης του ευπαίδευτου συνηγόρου των Αιτητών, είναι ότι επιζητείται η απόφανση του Δικαστηρίου επί της ουσίας του εγειρόμενου προδικαστικού ζητήματος. Έχω εξετάσει όλες τις σχετιζόμενες με το εγειρόμενο θέμα παραμέτρους και για τους λόγους που εξηγώ στη συνέχεια, δεν θεωρώ ότι η Αίτηση μπορεί να έχει επιτυχή έκβαση. Καταρχάς, δεν έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου μη αμφισβητούμενα γεγονότα. Το ζήτημα της παραγραφής ως αναδύεται εν προκειμένω, είναι άρρηκτα συνυφασμένο με τα πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης, τα οποία το Δικαστήριο θα πρέπει να ακούσει έτσι ώστε να αποφασίσει το θέμα σε μεταγενέστερο στάδιο της διαδικασίας. Ειδικότερα, υπάρχει διαφωνία μεταξύ των διαδίκων ως προς τον χρόνο κατά τον οποίο ανέκυψε το αγώγιμο δικαίωμα των εναγόντων, αλλά και ως προς το κατά πόσο οι ενάγοντες εμπίπτουν στην κατηγορία των προσώπων τα οποία το αρ. 7
(2)του Ν. 66(Ι)/2012 προβλέπει. Επιπρόσθετα, στην Έκθεση Απαίτησής τους οι ενάγοντες δικογραφούν τιμολόγια και αναφέρονται σε συναλλαγές και σε υπηρεσίες για εγκατάσταση θέρμανσης και υδραυλικών, ενώ στο Τεκμήριο 2 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Ένσταση, ήτοι την προσφορά για εγκατάσταση της θέρμανσης, περιγράφονται μηχανήματα, τα οποία κατά τον ενόρκως δηλούντα, στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, πωλήθηκαν στους Αιτητές. Συνεπώς, σε αυτό το στάδιο, που το Δικαστήριο δεν έχει ακούσει μαρτυρία και δεν έχει προβεί σε ευρήματα, είναι ακροσφαλές και πρόωρο να προβεί σε ερμηνεία ως προς την ιδιότητα των εναγόντων, η οποία αμφισβητείται, για σκοπούς απόφανσης αναφορικά με το κατά πόσο αυτοί εμπίπτουν ή όχι στις διατάξεις του αρ. 7
(2)του Ν. 66(Ι)/
  1. Διαφορετική προσέγγιση κατά τη γνώμη μου θα συνιστούσε εικασία και θα ήταν αντίθετη με τη βασική νομική αρχή που διέπει το ζήτημα, ότι η προδικαστική εκδίκαση λαμβάνει χώρα σε εκείνες τις περιπτώσεις όπου τα γεγονότα, ως αυτά προκύπτουν από τα δικόγραφα, δίνουν πλήρη εικόνα, ή όπου οι προδικαστικές ενστάσεις θα αποφασιστούν βάσει αδιαμφισβήτητων ή παραδεκτών γεγονότων. Πέραν των ανωτέρω, δεν καταλήγω εν πάση περιπτώσει, κατόπιν αξιολόγησης όλων των ενώπιόν μου τιθέμενων στοιχείων, ότι οι Αιτητές κατέδειξαν δυσμενή επηρεασμό τους ή ότι το δικόγραφο στερείται νομικού ή πραγματικού ερείσματος ή είναι αναντίλεκτα ανυπόστατο, έτσι ώστε να διατάξω απόρριψή του δυνάμει της Δ.27 Θ.
  2. Ούτε και θεωρώ, υπό τις περιστάσεις, ότι είναι κατάλληλη η έκδοση διαταγής απόρριψης της αγωγής, στη βάση της σύμφυτης μου εξουσίας και του σκεπτικού που έχω παραθέσει πιο πάνω. Για τους λόγους που έχω εξηγήσει πιο πάνω, η κατάληξη της Αίτησης επισφραγίζεται και παρελκύει η εξέταση οποιουδήποτε άλλου ισχυρισμού. Ως προς τα έξοδα της διαδικασίας, δεν κρίνω ότι συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος ώστε αυτά να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα, συνεπώς επιδικάζονται υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση και εναντίον των Αιτητών ως θα υπολογιστούν από το Πρωτοκολλητείο και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. (Υπ.) ............ Χρ. Γ. Ππεκρή, Προσ. Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Καλλικάς ν Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(2010)1 (Β) ΑΑΔ 1238 και Οδυσσέα ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 490. [2] Χ'' Οικονόμου ν Ελληνικής Τραπέζης Λτδ
(1992)1(Β) ΑΑΔ 949. [3] Σάουρου κ.ά. ν. Φιλίππου
(2012)1Γ Α.Α.Δ. 2141. [4] Ιn Re Pelmako Development Ltd
(1991)1 Α.Α.Δ.
  1. [5] Esquire Holding Ltd v. Tsentas Developers Ltd κ.ά, Π.Ε. 191/2015, ημερ. 23.3.2016, ECLI:CY:AD:2016:A
  2. [6] Βιομηχανία Χαρίλαος Αλωνεύτης Λτδ κ.α. ν. Alpha Bank Ltd πρώην Lombard Natwest Bank Ltd
(2003)1(Β) Α.Α.Δ. 990. [7] Μιχάλης Χαραλαμπίδης ν. Νικόλαου Κωμοδρόμου
(2002)2 ΑΑΔ
  1. [8] Μ & Π Αρτοποιείο Άγιος Μάμας Λίμιτεδ ν. Αθανασίου, Π.Ε. Ααρ. 104/2019 ημερ. 3.7.
  2. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.