Αναφορικά με την Αίτηση του Χ.Κ. ν. Αναφορικά με την Εταιρεία Κ. ΧΡ. ΚΥΡΙΑΚΟΥ & ΥΙΟΙ ΛΙΜΙΤΕΔ, Αίτηση Εταιρείας Αρ.: 8/2022(i), 30/1/2023

(1)και

(2), 226, 286 και 292, στους περί Εταιρειών Θεσμούς «Companies Rules», Θεσμοί 1, 2, 3, 4 και 5, στα Companies (Winding up) Rules 1949 της Αγγλίας, Καν. 26 και 27, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, στον Περί Ερμηνείας Νόμο, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, στις συμφυείς και γενικές εξουσίες και πρακτική του Δικαστηρίου, στις αρχές της νομολογίας, στις αρχές της επιεικείας και στην ένορκη δήλωση του Χ.Κ. Συνοπτικά, στην αίτηση καταγράφονται τα ακόλουθα: - Η Καθ' ης η αίτηση συστάθηκε στις 19.4.1990 βάσει της οικείας νομοθεσίας ως εταιρεία περιορισμένης ευθύνης. - Μοναδική περιουσία της Καθ' ης η αίτηση είναι ένα ακίνητο στο Παραλίμνι στο οποίο έχει ανεγερθεί διώροφο κτίριο και αποτελεί το κατάστημα της εταιρείας, αξίας €500.000,

1. - Μετά από ορισμένες αλλαγές στην δομή της Καθ' ης η αίτηση, σήμερα το Διοικητικό Συμβούλιο απαρτίζεται από τον Αιτητή, ως μέτοχο μειοψηφίας με κατοχή 4.800 μετοχών και τον Γ.Κ.Γ. ως μέτοχο πλειοψηφίας με κατοχή 5.200 μετοχών. - Διευθυντές της Καθ' ης η αίτηση είναι τα πιο πάνω πρόσωπα μαζί με την Γ.Γ.Κ. η οποία είναι και Γραμματέας της εταιρείας. - Ο Αιτητής και ο Γ.Κ.Γ. είναι αδέρφια. Από τον θάνατο του πατέρα τους και έπειτα, ο Γ.Κ.Γ. μαζί με την Γραμματέα της Καθ' ης η αίτηση, δεν επιτρέπουν στον Αιτητή είσοδο στην εταιρεία, ούτε να ασκήσει τα καθήκοντά του και τον απειλούσαν, ενώ χρησιμοποιούσαν χρήματα της Καθ' ης η αίτηση για προσωπικά τους έξοδα. - Οι μέτοχοι και Διευθυντές της εταιρείας αδυνατούν να συνεννοηθούν και να συμφωνήσουν σε οποιαδήποτε απόφαση, έχει δε κλονισθεί η εμπιστοσύνη και η καλή πίστη μεταξύ των, με αποτέλεσμα να προκύπτει αδιέξοδο στην ομαλή διαχείριση των υποθέσεων της Καθ' ης η αίτηση. - Οι μέτοχοι πλειοψηφίας, αφού εκδίωξαν τον Αιτητή, τον απέλυσαν. - Ο Αιτητής είναι συνεισφορέας της Καθ' ης η αίτηση, αφού σε περίπτωση διάλυσης της θα παραμείνει αξία για την εταιρεία, όπως φαίνεται και από την πρόταση για εξαγορά των μετοχών του. - Είναι ορθό και δίκαιο όπως εκδοθεί διάταγμα ή θεραπεία βάσει του αρ. 202 του Κεφ. 113 ή όπως η Καθ' ης η αίτηση διαλυθεί βάσει των αρ. 209 - 214 του Κεφ.
2. Στην ένορκη δήλωση του Χ.Κ., στην οποία περιλαμβάνονται ισχυρισμοί οι οποίοι συνάδουν με τα όσα περιλαμβάνονται στην Αίτηση, επισυνάπτονται ως Τεκμήρια τα εξής: - Ως Τεκμήριο Α επισυνάπτεται το ιδρυτικό έγγραφο της Καθ' ης η αίτηση. - Ως Τεκμήριο Β επισυνάπτεται αντίγραφο έρευνας από τον Έφορο Εταιρειών. - Ως Τεκμήριο Γ επισυνάπτονται αντίγραφα καταστάσεων λογαριασμού προς υποστήριξη του ισχυρισμού του περί χρησιμοποίησης των χρημάτων της Καθ' ης η αίτηση από τους Γ.Κ.Κ. και Γ.Γ.Κ. - Ως Τεκμήριο Δ επισυνάπτεται επιστολή του δικηγόρου του Αιτητή ημερ. 28.3.2022 στην οποία αναφέρεται ότι αυτός δεν επιθυμούσε να πωλήσει το μερίδιό του και ότι οι υπόλοιποι αξιωματούχοι της εταιρείας παράνομα εμπόδιζαν την είσοδό του στο κατάστημα της Καθ' ης η αίτηση. - Ως Τεκμήριο Ε επισυνάπτεται επιστολή απόλυσης του Αιτητή. - Ως Τεκμήριο ΣΤ επισυνάπτονται αντίγραφα οικονομικών καταστάσεων προς υποστήριξη του ισχυρισμού ότι σε περίπτωση διάλυσης της Καθ' ης η αίτηση θα παραμείνει πλεόνασμα. - Ως επίσης αναφέρεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση, επί του ακινήτου ιδιοκτησίας της Καθ' ης η αίτηση έχουν εγγραφεί δύο υποθήκες προς όφελος της Ελληνικής Τράπεζας Δημόσια Εταιρεία Λτδ. Με τους ακόλουθους 19 λόγους, τους οποίους παραθέτω αυτούσιους, η Καθ' ης η αίτηση ενίσταται στην έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων: «
3. Η επίδικη αίτηση είναι κατά νόμο και ουσία αβάσιμη και καταχρηστική.
4. Ο Αιτητής προσήλθε ενώπιον του Δικαστηρίου χωρίς ειλικρινείς προθέσεις και χωρίς να παραθέτει την αλήθεια.
5. Ουδεμία κακοδιαχείριση των χρημάτων της Καθής η Αίτηση Εταιρείας έγινε από τους υπόλοιπους αξιωματούχους.
6. Ουδέποτε χρησιμοποιήθηκαν χρήματα της Καθής η Αίτηση Εταιρείας από τοις υπόλοιπους αξιωματούχους για προσωπικά τους έξοδα.
7. Ουδέποτε επιδιώχτηκε η παρεμπόδιση της άσκησης των καθηκόντων ή/και των δικαιωμάτων του Αιτητή. 6.Η αδυναμία συνεννόησης αφορά μόνο τον Αιτητή και είναι αποτέλεσμα της αρνητικής στάσης και αδιαφορίας του Αιτητή απέναντι στους υπόλοιπους αξιωματούχους και απέναντι στα συμφέροντα της ίδιας της Εταιρείας.
8. Ο Αιτητής είναι πρόσωπο που προκαλεί προβλήματα στην εύρυθμη λειτουργία της Καθής η Αίτηση Εταιρείας επί σκοπώ απόκτησης κέρδους του Αιτητή σε βάρος των υπόλοιπων αξιωματούχων αλλά και της Καθής η Αίτηση Εταιρείας.
9. Ο Αιτητής απομακρύνθηκε από την Καθής η Αίτηση, καθότι ελάμβανε μισθό χωρίς να προσφέρει οποιαδήποτε ουσιαστική υπηρεσία και χωρίς να αναλαμβάνει οποιαδήποτε καθήκοντα.
10. Η παρούσα Αίτηση προωθείται εντελώς δόλια και καταχρηστικά και επί σκοπώ άσκησης πίεσης του Αιτητή προς τους υπόλοιπους αξιωματούχους της Καθής η Αίτηση Εταιρείας.
11. Η ένορκη δήλωση του Αιτητή που συνοδεύει την παρούσα αίτηση είναι γενική και αόριστη και σε καμία περίπτωση δεν δύναται να την υποστηρίξει.
12. Τυχόν έκδοση των Αιτούμενων Διαταγμάτων θα προκαλούσε μια άνευ προηγουμένου οικονομική ζημία στην Καθής η Αίτηση Εταιρεία.
13. Ουδέποτε παρεμποδίστηκε ο Αιτητής να συμμετέχει στα όργανα της Εταιρείας και στο τρόπο λήψης αποφάσεων.
14. Η Καθής η Αίτηση ελέγχεται από εγκεκριμένο ελεγκτικό οίκο και το 2020 ο Αιτητής ενέκρινε και υπέγραψε τις οικονομικές καταστάσεις της Καθής η Αίτηση.
15. Η παρούσα Αίτηση καταχωρήθηκε εκδικητικά, καθότι η πλειοψηφία της Καθής η Αίτηση τερμάτισε την απασχόληση του Αιτητή.
16. Ο Αιτητής είναι άτομο με πολλά ψυχολογικά προβλήματα και είναι ανίκανος να διαχειριστεί και να συμμετέχει ενεργά στα θέματα που απασχολούν την Καθής η Αίτηση Εταιρεία.
17. Δεν υπάρχει σοβαρό ζήτημα προς εκδίκαση.
18. Το ισοζύγιο των πιθανοτήτων κλείνει υπέρ της απόρριψης της Αίτησης του Αιτητή.
19. Ο Αιτητής με την καταχώρηση της παρούσας αίτησης προσπαθεί να παραπλανήσει το Δικαστήριο και να εξασφαλίσει τα αιτούμενα διατάγματα.
20. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης των αιτούμενων Διαταγμάτων όπως αυτά καταγράφονται επί του αιτητικού της αίτησης υπό τα στοιχεία Α, Β, Γ, Δ, Ε και ΣΤ». Η Ένσταση βασίζεται στον Περί Εταιρειών Νόμο Κεφάλαιο 113, Άρθρα 202, 203, 204, 209, 210, 211, 213 214, 215, 226, 292 στους περί Εταιρειών Διαδικαστικούς Κανονισμούς του 1993, Κανονισμούς 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 και 8, στους Περί Εταιρειών (Εκκαθαρίσεις) Κανονισμούς, στα Companies Winding Up Rules 1949 της Αγγλίας, στο Άρθρο 32 του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/1960, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Διαταγή 48, στις συμφυείς εξουσίες, στη πρακτική και τη νομολογία του Δικαστηρίου, στο Δίκαιο και Αρχές της Επιείκειας. Το υπόβαθρο των γεγονότων που υποστηρίζουν την Ένσταση εμφαίνονται στην ένορκη δήλωση του Γ.Κ.Κ. και της Γ.Γ.Κ. Στην ένορκη δήλωση του Γ.Κ.Κ. περιλαμβάνονται συνοπτικά οι εξής ισχυρισμοί: - Ο ομνύων είναι ένας εκ των Διευθυντών της Καθ' ης η αίτηση. - Ως Τεκμήριο 1 επισυνάπτεται δέσμη εγγράφων από έρευνα στον Έφορο Εταιρειών, αναφορικά με το σημερινό νομικό καθεστώς της Καθ' ης η αίτηση. - Ο Αιτητής παράλληλα προωθεί την Αίτηση υπ' αρ. 135/22 ενώπιον του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών με την οποία εξαιτείται (α) αποζημιώσεις λόγω τερματισμού της απασχόλησής του από την Καθ' ης η αίτηση και (β) επαναπρόσληψη. Ως εκ τούτου η παρούσα προωθείται εκδικητικά και ουδέποτε εμποδίστηκαν τα δικαιώματα του Αιτητή ως διευθυντή και μετόχου της Καθ' ης η αίτηση. - Ανέκαθεν ο Γ.Κ.Κ. ήταν μέτοχος και Διευθυντής της Καθ' ης η αίτηση μαζί με τους γονείς τους και σε μεταγενέστερο στάδιο οι μετοχές μεταβιβάστηκαν σε αυτόν και στον Αιτητή κατά 50% και 48% και από 1% κατείχαν οι γονείς τους. Αργότερα οι γονείς μεταβίβασαν το μερίδιό τους σε αυτόν με αποτέλεσμα να κατέχει το 52%. - Η Γ.Γ.Κ. που είναι σύζυγος του Γ.Κ.Κ., διορίστηκε Διευθύντρια και Γραμματέας της Καθ' ης η αίτηση το
21. - Η αξία του μοναδικού περιουσιακού στοιχείου της Καθ' ης η αίτηση δεν υπερβαίνει τις €300.
22. - Ο Αιτητής αρνείτο να ασκήσει τα καθήκοντά του στην Καθ' ης η αίτηση και πηγαινοερχόταν όποτε ήθελε. Αντιμετωπίζει σωρεία ψυχολογικών προβλημάτων και άλλου είδους εξαρτήσεις που τον καθιστούν ανίκανο να ασκήσει οποιαδήποτε καθήκοντα στην εταιρεία. - Από το 2019, μετά τον θάνατο του πατέρα τους, προειδοποίησε τον Αιτητή ότι πρέπει να αναλάβει ουσιαστικά καθήκοντα στην Καθ' ης η αίτηση, πράγμα το οποίο δεν έπραξε μέχρι και τον τερματισμό της απασχόλησής του, αλλά συνέχισε να ζει σε βάρος της Καθ' ης η αίτηση. Ουδέποτε εμποδίστηκε η είσοδός του στην εταιρεία ή από το να ασκήσει τα καθήκοντά του και κανένα ενδιαφέρον δεν επεδείκνυε ή την οποιαδήποτε προσπάθεια για ανάληψη ουσιαστικού καθήκοντος. - Ουδέποτε αυτός και η σύζυγός του χρησιμοποίησαν τα χρήματα της Καθ' ης η αίτηση για προσωπικούς τους σκοπούς. Ως Τεκμήριο 2 επισυνάπτει την έκθεση αναφορικά με την οικονομική κατάσταση της εταιρείας για το έτος 2020 η οποία φέρει και την υπογραφή του Αιτητή. - Αναφορικά με το Τεκμήριο Γ που κατέθεσε ο Αιτητής, πρόκειται κατά τον ομνύοντα για εικόνα αναφορικά με τις δοσοληψίες της Καθ' ης η αίτηση τη δεδομένη χρονική στιγμή. Σχετικά επισυνάπτει ως Τεκμήριο 3 την αντίστοιχη κατάσταση που αφορά τον Αιτητή. - Ως Τεκμήριο 4 επισυνάπτει επιστολή ημερ. 16.3.2022 μαζί με την ένορκη δήλωση επίδοσης της, η οποία καλούσε τον Αιτητή σε έκτακτη γενική συνέλευση. - Η απόφαση τερματισμού της απασχόλησης του Αιτητή λήφθηκε με γνώμονα το καλώς νοούμενο συμφέρον της Καθ' ης η αίτηση. - Η επιστολή ημερ. 10.3.2022 την οποία επεσύναψε ο Αιτητής, είναι απαντητική επιστολή με την οποία αρνούντο την αγορά του μεριδίου μετοχών του Αιτητή σε ποσό όχι μικρότερο του ενός εκατομμυρίου. - Ως Τεκμήριο 5 επισυνάπτεται η επιστολή ημερ. 28.2.2022 στην οποία αναφέρεται ότι ο Αιτητής δεν ενδιαφέρεται να πωλήσει το μερίδιό του σε τιμή χαμηλότερη του ενός εκατομμυρίου και ότι παρανόμως δεν του επιτρεπόταν η είσοδος στα γραφεία της Καθ' ης η αίτηση. - Ως Τεκμήριο 6 επισυνάπτεται η επιστολή ημερ. 10.3.2022 στην οποία αναφέρεται ότι το περιεχόμενο της επιστολής ημερ. 28.2.2022 απορρίπτεται και γίνεται αναφορά στην συμπεριφορά του Αιτητή. - Ο Αιτητής ήταν παρών στη συνεδρία ημερ. 28.3.2022 κατά την οποία λήφθηκε η απόφαση της απομάκρυνσής του από την Καθ' ης η αίτηση. - Ως Τεκμήριο 7 επισυνάπτει την απόφαση τερματισμού της απασχόλησης του Αιτητή, την οποία ο ίδιος υπέγραψε. - Ως Τεκμήριο 8 επισυνάπτει την Αίτηση του Αιτητή στο Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών και ως Τεκμήριο 9 το Σημείωμα Εμφάνισης με τους Γενικούς Λόγους. - Μοναδική έγνοια του Αιτητή ήταν πάντοτε το προσωπικό και οικονομικό του όφελος και η Αίτηση συνιστά άλλη μια τέτοια ενέργεια από μέρους του. - Καμία κακοδιαχείριση δεν λαμβάνει χώρα από πλευράς των αξιωματούχων και μετόχων πλειοψηφίας της Καθ' ης η αίτηση και δεν υπάρχει κανένας βάσιμος λόγος εκκαθάρισής της. - Τυχόν έκδοση του αιτούμενου διατάγματος θα επιφέρει τεράστια οικονομική ζημιά στην Καθ' ης η αίτηση και στους μετόχους αυτής. Στην ένορκη δήλωση της Γ.Γ.Κ. η ομνύουσα υιοθετεί το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του Γ.Κ.Κ. και περαιτέρω ισχυρίζεται ότι η Καθ' ης η αίτηση λειτουργεί εύρυθμα και με διαφάνεια, η δε απομάκρυνση του Αιτητή έγινε δικαιολογημένα και με σκοπό το καλώς νοούμενο συμφέρον της Καθ' ης η αίτηση, ζήτημα με το οποίο εν πάση περιπτώσει θα ασχοληθεί το Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών. ΑΚΡΟΑΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ Κατά την ακροαματική διαδικασία ουδείς εκ των ενόρκως δηλούντων αντεξετάστηκε και οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των δύο πλευρών περιορίστηκαν στην καταχώρηση των ικανών γραπτών τους αγορεύσεων προς υποστήριξη των θέσεων τους.[1] Οι αγορεύσεις έχουν μελετηθεί και αναφορά στις θέσεις που υποστηρίχθηκαν μέσω αυτών θα γίνει στα πλαίσια αξιολόγησης των εκατέρωθεν θέσεων, όπου αυτό κρίνεται σκόπιμο και αναγκαίο.[2] Έχω δε διεξέλθει της Αίτησης και της Ένστασης και των ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν εκάστη, μετά των συνημμένων Τεκμηρίων. Σημειώνεται ότι κατόπιν οδηγιών του Δικαστηρίου η Αίτηση δημοσιεύτηκε δεόντως και ουδέν πρόσωπο εμφανίστηκε ως ενδιαφερόμενο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Ως προωθείται στη γραπτή αγόρευση των συνηγόρων του Αιτητή, η Αίτηση εδράζεται στα άρθρα 202 και 211(στ) του Κεφ.
23. Τα εν λόγω άρθρα προβλέπουν τα κάτωθι: «Εναλλακτική θεραπεία για εκκαθάριση σε περιπτώσεις καταπίεσης 202.-

(1)Οποιοδήποτε μέλος εταιρείας που παραπονείται ότι οι υποθέσεις της εταιρείας διεξάγονται με τρόπο καταπιεστικό μέρους των μελών (περιλαμβανομένου του ιδίου), ή, σε περίπτωση που εμπίπτει στο εδάφιο

(3)του άρθρου 163, το Υπουργικό Συμβούλιο, δύναται να μεριμνήσει για την υποβολή αίτησης στο Δικαστήριο για διάταγμα σύμφωνα με το άρθρο αυτό.

(2)Αν σε τέτοια αίτηση το Δικαστήριο έχει τη γνώμη- (α) ότι οι υποθέσεις της εταιρείας διεξάγονται όπως προαναφέρθηκε και (β) ότι η εκκαθάριση της εταιρείας θα επηρέαζε δυσμενώς εκείνο το μέρος των μελών, αλλά διαφορετικά, τα γεγονότα θα δικαιολογούσαν την έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης για το λόγο ότι ήταν δίκαιο και σύμφωνα με τους κανόνες της επιείκειας όπως η εταιρεία εκκαθαριστεί, το Δικαστήριο δύναται, για το σκοπό επίλυσης των θεμάτων αναφορικά με εκείνα που υποβλήθηκε παράπονο, να εκδώσει τέτοιο διάταγμα που θεωρεί σωστό, είτε για τη ρύθμιση της μελλοντικής διεξαγωγής των υποθέσεων της εταιρείας ή για την αγορά των μετοχών οποιωνδήποτε μελών της εταιρείας από άλλα μέλη της εταιρείας ή από την εταιρεία και, σε περίπτωση αγοράς από την εταιρεία, για την ανάλογη μείωση του κεφαλαίου της εταιρείας, ή διαφορετικά.

(3)Όταν διάταγμα με βάση το άρθρο αυτό κάνει αλλαγή ή προσθήκη στο ιδρυτικό έγγραφο ή καταστατικό οποιασδήποτε εταιρείας, τότε, ανεξάρτητα από οποιαδήποτε άλλη διάταξη του Νόμου αυτού και με την επιφύλαξη των διατάξεων του διατάγματος, η ενδιαφερόμενη εταιρεία δεν έχει εξουσία χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου, να επιφέρει οποιαδήποτε περαιτέρω αλλαγή ή προσθήκη στο ιδρυτικό έγγραφο ή καταστατικό που αντίκειται προς τις διατάξεις του διατάγματος αλλά, τηρουμένων των προηγούμενων διατάξεων του εδαφίου αυτού, οι αλλαγές ή προσθήκες που έγιναν με το διάταγμα, έχουν το ίδιο αποτέλεσμα ως να έγιναν κανονικά με ψήφισμα της εταιρείας και οι διατάξεις του Νόμου αυτού εφαρμόζονται στο ιδρυτικό έγγραφο ή καταστατικό όπως αυτό αλλάχθηκε ή που έγινε προσθήκη με τον τρόπο αυτό ανάλογα.

(4)Αντίγραφο οποιουδήποτε διατάγματος με βάση το άρθρο αυτό που αλλάζει ή προσθέτει, ή δίνει άδεια να αλλαχθεί ή να γίνει προσθήκη σε, ιδρυτικό έγγραφο ή καταστατικό εταιρείας, παραδίνεται από την εταιρεία μέσα σε δεκατέσσερις ημέρες από την έκδοση του στον έφορο εταιρειών για εγγραφή και αν εταιρεία παραλείπει να συμμορφωθεί με το εδάφιο αυτό, η εταιρεία και κάθε αξιωματούχος της εταιρείας που ευθύνεται για παράλειψη υπόκεινται σε πρόστιμο παράλειψης.

(5)Σχετικά με αίτηση με βάση το άρθρο αυτό, το άρθρο 333 εφαρμόζεται όπως αυτό εφαρμόζεται σε αίτηση για εκκαθάριση. Περιπτώσεις που η εταιρεία δύναται να εκκαθαριστεί από το Δικαστήριο 211. Εταιρεία δύναται να εκκαθαριστεί από το Δικαστήριο αν- (α) η εταιρεία έχει αποφασίσει με ειδικό ψήφισμα όπως η εταιρεία εκκαθαριστεί από το Δικαστήριο· (β) γίνεται παράλειψη της παράδοσης στον έφορο εταιρειών της θέσμιας έκθεσης ή της σύγκλησης θέσμιας συνέλευσης· (γ) η εταιρεία δεν αρχίζει τις εργασίες της μέσα σε ένα έτος από τη σύσταση της ή αναστέλλει τις εργασίες της για ένα ολόκληρο έτος· (δ) ο αριθμός των μελών μειώνεται κάτω από επτά στην περίπτωση δημόσιας εταιρείας. Το Δικαστήριο χορηγεί στην εταιρεία επαρκή κατά την κρίση του προθεσμία για την άρση του λόγου διαλύσεως, και προχωρεί στην διάλυση μόνο αν η εταιρεία είτε δηλώσει εξ αρχής αδυναμία να αυξήσει τον αριθμό των μελών της, είτε δεν δυνηθεί να τον αυξήσει μέσα στην ταχθείσα προθεσμία· (ε) η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της· (στ) το Δικαστήριο έχει τη γνώμη ότι είναι δίκαιο και σύμφωνο με το δίκαιο της επιείκειας να διαλυθεί η εταιρεία· (ζ) η SE αποτυγχάνει να επανορθώσει την κατάσταση σύμφωνα με το άρθρο 64 του Κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2157/2001 του Συμβουλίου της 8ης Οκτωβρίου 2001 περί του καταστατικού της ευρωπαϊκής εταιρείας (SE)». Σύμφωνα με το άρθρο 213 του Κεφ. 113, αίτηση εκκαθάρισης μπορεί να υποβληθεί και από συνεισφορέα. Ως «συνεισφορέα» το άρθρο 205 του Κεφ. 113 ορίζει «κάθε πρόσωπο που είναι υπεύθυνο να συνεισφέρει στα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας σε περίπτωση εκκαθάρισης της, και για τους σκοπούς κάθε διαδικασίας για να αποφασιστεί, και κάθε διαδικασίας πριν από τον τελικό ορισμό των προσώπων που λογίζονται συνεισφορείς, περιλαμβάνει οποιοδήποτε πρόσωπο για το οποίο υπάρχει ισχυρισμός ότι είναι συνεισφορέας». Σε περίπτωση που ο Αιτητής κατέχει πλήρως πληρωμένες μετοχές, νομιμοποιείται να υποβάλει Αίτηση εκκαθάρισης νοουμένου ότι στην Αίτησή του αποκαλύπτει στοιχεία βάσει των οποίων προκύπτει ότι από την εκκαθάριση θα υπάρξει περίσσευμα υποκείμενο σε διανομή στους μετόχους. Σχετικά παραπέμπω στην Αίτηση για την έκδοση certiorari Printek Dataforms Express Ltd,

(2003)1 ΑΑΔ 1193 και στην Χριστάκης Μιχαήλ κ.ά. v. Επίσημου Παραλήπτου κ.ά.

(1999)1 ΑΑΔ 1033. Το Δικαστήριο θα πρέπει αρχικά να διαπιστώσει κατά πόσο ο Αιτητής νομιμοποιείται στην καταχώρηση της Αίτησης, εφόσον πρόκειται για όρο δικαιοδοτικό. Εάν και εφόσον το κριτήριο αυτό πληρείται, τότε θα πρέπει να διαπιστωθεί ότι συντρέχουν οι πιο κάτω προϋποθέσεις:[3] (α) ότι η διαχείριση των υποθέσεων της εταιρείας γίνεται κατά τρόπο καταπιεστικό για κάποιο από τους μετόχους ή για μερίδα των μετόχων, (β) ότι το Δικαστήριο θα ήταν διατεθειμένο να εκδώσει διάταγμα διάλυσης της εταιρείας με βάση το άρθρο 211(στ) του νόμου, (γ) πλην όμως η έκδοση ενός τέτοιου διατάγματος θα ήταν επιζήμια και θα επηρέαζε αδίκως τους ίδιους τους μετόχους που υφίστανται την καταπίεση. Σε σχέση με το «δίκαιο και εύλογο» ως το άρθρο 211(στ) του Κεφ. 113 σχετική είναι η υπόθεση Ebrahimi v. Westbourne Galleries Lid [1972] 2 All E.R. 492, στην οποία γίνεται επίσης αναφορά στην υπόθεση Karaoglanian[4] και ακολούθως στην απόφαση Pelmako.[5] Ως έχει νομολογιακά αναγνωρισθεί, είναι δίκαιο και εύλογο να εκκαθαριστεί εταιρεία στις ακόλουθες περιπτώσεις: [6] - όταν εξαφανίστηκε ο λόγος για τον οποίο συστάθηκε η εταιρεία, - όταν η εταιρεία ήταν «φούσκα» (bubble), - όταν η εταιρεία συστάθηκε για να προβεί σε δόλιες ενέργειες, - όταν διαπιστώθηκε ότι επιβάλλετο πλήρης διερεύνηση της εταιρείας, - όταν το ιδρυτικό έγγραφο της εταιρείας προνοούσε για διάλυσή της σε περίπτωση που επισυμβεί συγκεκριμένο περιστατικό που εν τέλει έλαβε χώρα, - όταν ένας από τους μετόχους πλειοψηφίαςς αρνήθηκε να προσκομίσει λογαριασμούς ή να καταβάλει μερίσματα, - όταν ο αιτητής εκδιώχθηκε από κάθε συμμετοχή στην επιχείρηση εταιρείας, - όταν η εταιρεία οδηγήθηκε σε πλήρες «αδιέξοδο» (complete deadlock). - Όταν η μειοψηφία καταπιέζεται από την πλειοψηφία. Στην κλασσική αυθεντία επί του θέματος Pelmako Development Ltd

(1999)1 ΑΑΔ 1369 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα: «Η εκδήλωση υπεροχής της πλειοψηφίας έναντι της μειοψηφίας εμφανίζεται συνήθως με τρόπο ο οποίος επηρεάζει δυσμενώς κατ' ιδίαν δικαιώματα (individual rights) μετόχου ή μετόχων της εταιρείας ή τα ειδικώς διαφοροποιημένα δικαιώματα (qualified rights) της μειοψηφίας. Όταν η πλειοψηφία καταπιέζει τη μειοψηφία, η μειοψηφία έχει εκ του νόμου τη δυνατότητα να αποταθεί στο Δικαστήριο και να ζητήσει τη διάλυση της εταιρείας με βάση τις διατάξεις του άρθρου 211(στ)* του νόμου. Επειδή η διάλυση της εταιρείας προκαλεί, στις πιο πολλές περιπτώσεις, τέτοιες επιζήμιες επιπτώσεις επί των συμφερόντων της μειοψηφίας που υφίσταται την καταπίεση, ο νόμος παρέχει στην καταπιεζόμενη μειοψηφία μια άλλη εναλλακτική θεραπεία, αυτή του άρθρου 202 του νόμου, ως διαζευκτική της αναγκαστικής διάλυσης». Στην In Re Pelmako Development Ltd

(1991)1 Α.Α.Δ. 246 γίνεται αναφορά στον όρο «καταπίεση» ως ερμηνεύτηκε στην αγγλική υπόθεση Re Five Minute Car Wash Service Ltd [1966] 1 All E.R. 242. Σύμφωνα με την αναφερθείσα απόφαση, ισχυρισμός περί παραβίασης πρέπει: να αφορά τα δικαιώματα των μελών της εταιρείας, να σχετίζεται με τη διαχείριση της εταιρείας, να καθιστά δίκαιη και εύλογη την εκκαθάριση της εταιρείας και να συνιστά, λόγω του τρόπου διαχείρισης της εταιρείας, καταπίεση για εκείνους που επιδιώκουν την εκκαθάρισή της. Στην εν λόγω απόφαση γίνεται επίσης παραπομπή στην Scottish Co-Operative Wholesale Society Ltd. v. Meyer [1958] 3 All E.R. 66

(1959)A.C 324 όπου λέχθηκε ότι ο όρος «καταπίεση» «.περιλαμβάνει συμπεριφορά η οποία ενέχει το στοιχείο της έλλειψης αξιοπιστίας (probity), ή δίκαιας μεταχείρισης (fair dealing) προς μέλη της εταιρείας σέ σχέση με τα δικαιώματά τους ως μέτοχοι. Αντίθετα, ανεπάρκεια (inefficiency) ή αμέλεια στη διαχείριση των υποθέσεων της εταιρείας, δεν τεκμηριώνει καταπιεστική συμπεριφορά». Στην Bedros Karaoglanian & Sons Ltd and Others v. Hagop Karaoglanian and Another

(1974)JSC 4 88 (στην οποία γίνεται αναφορά στην Pelmako[7]) με παραπομπή σε αγγλικές αυθεντίες, αναφέρθηκε ότι κατά το χρόνο καταχώρησης της αίτησης εκκαθάρισης πρέπει να καταδεικνύεται ότι οι υποθέσεις της εταιρείας τυγχάνουν διαχείρισης με τρόπο καταπιεστικό σε σχέση με τον αιτητή ή μία τάξη μετόχων στην οποία ο αιτητής ανήκει, υπό αυτή του την ιδιότητα. Λέχθηκε επίσης ότι η καταπίεση πρέπει να σχετίζεται άμεσα με τη διεξαγωγή των δραστηριοτήτων της εταιρείας και να καταλήγει να είναι καταπιεστική για το πρόσωπο του αιτητή. Συναφώς, στην Re Bellator Silk Ltd

(1965)1 All E.R 667, κρίθηκε ότι συμπεριφορά που επηρέαζε τα δικαιώματα του Αιτητή ως διευθυντή και όχι ως μετόχου, δεν εμπίπτει στον όρο της καταπίεσης. Απλή διαφωνία ή απαρέσκεια σε σχέση με τη διαχείριση των υποθέσεων της εταιρείας δεν αρκεί, καθώς η έννοια της καταπίεσης, πρέπει να ενέχει το στοιχείο της άδικης μεταχείρισης (fair dealing) έναντι άλλου μετόχου και να αποτελεί μία συνεχή κατάσταση και όχι ένα μεμονωμένο περιστατικό κακοδιαχείρισης.[8] Συναφώς, έχει κριθεί ότι η απομάκρυνση μετόχου από την εργασία του στην εταιρεία δεν αποτελεί «καταπίεση» για σκοπούς εκκαθάρισης της εταιρείας, εφόσον το όλο θέμα σχετίζεται με τα δικαιώματα του Αιτητή υπό την ιδιότητά του ως μετόχου.[9] Το Δικαστήριο θα αποφανθεί επί του ζητήματος με βάση το μαρτυρικό υλικό το οποίο τέθηκε ενώπιόν του. Ως αναφέρθηκε από τον Ν. Γιαπανά Π.Ε.Δ (ως ήταν τότε) στην Εταιρική Αίτηση υπ' αρ. 693/2012 ημερομηνίας 28.2.2017: «Η εταιρική συνεπώς αίτηση, περιλαμβανόμενη στην έννοια του όρου «αγωγή», δεν αποτελεί ενδιάμεση αίτηση επί υφιστάμενης διαδικασίας, αλλά εξ υπαρχής αυτόνομη αγωγή με την μορφή ή τον τύπο της πρωτογενούς εναρκτήριας διαδικασίας (Petition). Η ένορκη δήλωση που επιβεβαιώνει ή άλλως υποστηρίζει την Αίτηση, αποτελεί το αποδεικτικό υλικό επί του οποίου θα στηριχθεί το δικαστήριο και να αξιολογήσει τις εκατέρωθεν θέσεις. Η σημασία της ένορκης δήλωσης ως αποδεικτικό υλικό, έγκειται ακριβώς και στο γεγονός ότι επισυνάπτονται σε αυτή διάφορα έγγραφα ως τεκμήρια.» ΚΑΤΑΛΗΞΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Στρεφόμενη αρχικώς στο ζήτημα της νομιμοποίησης του Αιτητή να υποβάλει την υπό κρίση Αίτηση, εφόσον πρόκειται για όρο δικαιοδοτικό, διαπιστώνω ότι οι θέσεις των συνηγόρων είναι εκ διαμέτρου αντίθετες. Από τη μια η πλευρά του Αιτητή υποστηρίζει ότι αυτός νομιμοποιείται ως συνεισφορέας να υποβάλει την Αίτηση, καθώς θα υπάρξει πλεόνασμα περιουσίας της εταιρείας σε περίπτωση έκδοσης διατάγματος εκκαθάρισης (βλ. παρα. 13 της Αίτησης). Ως επιχειρηματολογεί η ευπαίδευτη συνήγορος του Αιτητή, ο τελευταίος κατέχει μετοχές της εταιρείας πέραν των 6 μηνών για τη διάρκεια των 18 μηνών πριν από την καταχώρηση της Αίτησης. Αποτελεί επίσης θέση του Αιτητή, ότι το περιουσιακό στοιχείο της εταιρείας έχει αξία €500.000,00 και προς υποστήριξη των ισχυρισμών του επισυνάπτει το Τεκμήριο Στ, αναφέροντας ότι σε περίπτωση διάλυσης της εταιρείας θα παραμείνει αξία η οποία ξεπερνά τις €600.000,00. Από την άλλη, η πλευρά της Καθ' ης η αίτηση διαφωνεί έντονα με τις ανωτέρω θέσεις, υποστηρίζοντας ότι ο Αιτητής δεν νομιμοποιείται να υποβάλλει την υπό κρίση Αίτηση, εφόσον (α) δεν παραθέτει μαρτυρία αναφορικά με το κατά πόσο οι μετοχές που κατέχει είναι πληρωμένες και (β) η αξία της περιουσίας της Καθ' ης η αίτηση δεν ξεπερνά τις €300.000,00 και εν πάση περιπτώσει, σε περίπτωση έκδοσης διατάγματος εκκαθάρισής της, δεν θα υπάρξει πλεόνασμα για να δοθεί στους μετόχους, οι οποίοι θα βρεθούν σε δυσμενέστερη θέση. Καταρχάς διαπιστώνω ότι στην Αίτηση και στην ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει δεν παρατίθεται καμία μαρτυρία περί του κατά πόσο ο Καθ' ου η αίτηση κατέχει πλήρως πληρωμένες μετοχές. Ούτε και επιχειρήθηκε η καταχώρηση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης ή η αντεξέταση του ομνύοντος στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση. Η θέση των συνηγόρων του Αιτητή, ως καταγράφεται ανωτέρω, είναι ότι αυτός νομιμοποιείται ως συνεισφορέας να υποβάλει την Αίτηση, καθώς θα υπάρξει πλεόνασμα περιουσίας της εταιρείας σε περίπτωση έκδοσης διατάγματος εκκαθάρισης (βλ. παρα. 13 της Αίτησης). Καμία αναφορά στο κατά πόσο οι μετοχές που κατέχει είναι πληρωμένες. Επί του θέματος παραπέμπω στην Χριστάκης Μιχαήλ κ.ά. v. Επίσημου Παραλήπτου κ.ά.

(1999)1 ΑΑΔ 1033, όπου το Ανώτατο Δικαστήριο στην απόφασή του διευκρινίζει ότι ως «συνεισφορέας» λογίζεται ο μέτοχος εκείνος που δεν κατέβαλε το σύνολο του μετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας. Συνεπώς ο ισχυρισμός ότι ο Αιτητής κατέχει τις μετοχές του για διάστημα πέραν των 6 μηνών για τη διάρκεια των 18 μηνών πριν από την καταχώρηση της Αίτησης, που εν πάση περιπτώσει δεν αμφισβητείται από την άλλη πλευρά, δεν τον καθιστά συνεισφορέα στην προκειμένη περίπτωση. Δοθείσας της βασικής αρχής του δικαιϊκού μας συστήματος, ότι το βάρος αποδείξεως φέρει ο αιτών ο οποίος αποτείνεται στο Δικαστήριο αποζητώντας θεραπεία, το Δικαστήριο στη βάση των όσων τέθηκαν ενώπιόν του δεν μπορεί να καταλήξει σε οποιοδήποτε ασφαλές συμπέρασμα. Κατάληξη η οποία δεν μπορεί παρά να οδηγήσει σε απόρριψη της Αίτησης, εφόσον ο Αιτητής δεν απέδειξε στο Δικαστήριο ότι είναι συνεισφορέας. Ανεξαρτήτως της ανωτέρω κατάληξής μου θα εξετάσω και το κατά πόσο, στην περίπτωση που ο Αιτητής δεν αποτελεί συνεισφορέα, αλλά μέτοχο ο οποίος κατέχει πλήρως πληρωθείσες μετοχές, παραμένει ενεργητικό της εταιρείας προς διάθεση στους μετόχους, σε περίπτωση έκδοσης διατάγματος εκκαθάρισης, ώστε να νομιμοποιείται να υποβάλει αίτηση εκκαθάρισης. Στην καθοδηγητική επί του θέματος απόφαση του Έντιμου Λιάτσου Α. ΠΕΔ (ως ήταν τότε), Αίτηση υπ' αρ. 77/2011 ημερ. 16.5.20111 Αναφορικά με την Εταιρεία Facipero Investments Limited, αναφέρονται τα κάτωθι: «Farrar's Company Law, 3η έκδοση, στο κεφάλαιο Shareholder Remedies και υπό τον τίτλο Procedural Matters, στη σελ. 455, καταγράφεται: «Section 124 of the Insolvency Act 1986 permits an application to the court for a winding-up order to be made by any contributory, defined by s 79 of that Act to mean every person liable to contribute to the assets of a company in the event of its being wound up. Thus, for example, a partly paid-up shareholder who remains liable to contribute the amount unpaid on his shares in the event of the company being wound up is a contributory. The position is not so clear when the petitioner is a fully paid-up member. Obviously he is not liable to contribute anything on a winding up. How then does he establish a right to bring a winding-up petition? The court's answer has been that he must establish a tangible interest in the winding-up, a prima facie probability of surplus assets remaining after the creditors have been paid for distribution amongst the shareholders. ....... The "tangible interest" requirement means that if the company is insolvent, a member cannot petition for a winding up. Once a member can establish a tangible interest then he can petition for a winding up notwithstanding the fact that his particular shareholding is very small..». Παρόμοια, ο δικαστής Buckley, στην υπόθεση Re Othery Construction, Ltd

(1966)1 All E.R. 145, η οποία αφορούσε αίτηση για διάλυση εταιρείας με αιτητή μέτοχο ο οποίος κατείχε αριθμό πλήρως πληρωθεισών μετοχών, και εξετάζοντας κατά πόσο αυτός νομιμοποιείτο στην καταχώρηση της αίτησης, ανέφερε, στη σελ. 147: «..where a fully paid shareholder petitions for compulsory winding-up he must show, on the face of his petition, a prima facie probability that there will be assets available for distribution among shareholders». Στη βάση των ανωτέρω και διερχόμενη του μαρτυρικού υλικού και των θέσεων των συνηγόρων, καταλήγω ότι υπό τις περιστάσεις ο Αιτητής δεν απέδειξε στον απαιτούμενο βαθμό ότι σε περίπτωση εκκαθάρισης της Καθ' ης η αίτηση θα υπάρξει πλεόνασμα. Ειδικότερα, δεν προσφέρθηκε ικανοποιητική μαρτυρία αναφορικά με ενδεχόμενους πιστωτές της Καθ' ης η αίτηση και ενδεχόμενες οφειλές της, ώστε να διαφανεί εάν θα υπάρξει πλεόνασμα για να δοθεί στους μετόχους, σε περίπτωση εκκαθάρισης. Μοναδική μαρτυρία η οποία τέθηκε προς υποστήριξη της θέσης του Αιτητή ότι η αξία της Καθ' ης η αίτηση ξεπερνά τις €600.000,00 ήταν η δέσμη των οικονομικών καταστάσεων της Καθ' ης η αίτηση από το 2016 μέχρι και το 2020, χωρίς παραπομπή του Δικαστηρίου σε συγκεκριμένα σημεία επί του ογκώδους αυτού εγγράφου.[10] Επιπρόσθετα, καμία εκτίμηση της ακίνητης περιουσίας της Καθ' ης η αίτηση δεν τέθηκε ενώπιόν μου, γεγονός το οποίο αφήνει μετέωρους τους ισχυρισμούς και των δύο πλευρών αναφορικά με την αξία της ακίνητης περιουσίας της Καθ' ης η αίτηση. Επιπλέον, στην Αίτηση γίνεται αναφορά σε δύο υποθήκες επί του μοναδικού ακινήτου ιδιοκτησίας της εταιρείας, αλλά καμία αναφορά στο ύψος της οφειλής ή στο ποσό που εκάστη υποθήκη εξασφαλίζει. Ως εκ των ανωτέρω, είναι η κρίση μου ότι δεν προσκομίστηκε ικανοποιητική μαρτυρία αναφορικά με την αξία της περιούσιας της Καθ' ης η αίτηση κατά τον χρόνο καταχώρισης της Αίτησης ή αναφορικά με το ύψος τυχόν οφειλών της προς τυχόν πιστωτές της, παρόλο που στις οικονομικές καταστάσεις που επισυνάφθηκαν ως τεκμήρια, φαίνεται να υπάρχουν πιστωτές. Συνεπακόλουθα, οι ισχυρισμοί του Αιτητή δεν είναι επαρκώς τεκμηριωμένοι και το Δικαστήριο δεν είναι σε θέση να αποφανθεί με ασφάλεια επί του κατά πόσο σε περίπτωση εκκαθάρισης της Καθ' ης η αίτηση θα υπάρξει πλεόνασμα, στον βαθμό πάντοτε που αυτό απαιτείται από τη σχετική νομολογία. Τούτου λεχθέντος, είναι η κρίση μου ότι ο Αιτητής δεν έχει δικαίωμα δικονομικής παράστασης στο Δικαστήριο ούτε ως κάτοχος πλήρως πληρωθεισών μετοχών, που έχει ωστόσο αποδείξει ότι σε περίπτωση εκκαθάρισης της εταιρείας θα υπάρξει περίσσευμα για διανομή στους μετόχους. Τέλος, ανεξαρτήτως των ανωτέρω, θα απέρριπτα την Αίτηση και για τον επιπρόσθετο λόγο ότι ο Αιτητής δεν έχει αποδείξει με επαρκή και ικανοποιητική μαρτυρία τους ισχυρισμούς του και επί της ουσίας της υπόθεσης. Σύμφωνα με τις διατάξεις του αρ. 202 του Κεφ. 113, η καταπίεση θα πρέπει να απολήγει σε διεξαγωγή όλων των υποθέσεων της εταιρείας με τρόπο καταπιεστικό, να αφορά δηλαδή μία συνεχή κατάσταση πραγμάτων. Ό,τι ενδιαφέρει στην προκειμένη περίπτωση, είναι το κατά πόσο ο Αιτητής έχει αποδείξει ικανοποιητικώς εάν υπόκειται καταπίεση ως μέτοχος μειοψηφίας. Αποτελεί ισχυρισμό του ότι οι μέτοχοι πλειοψηφίας τον απομάκρυναν, με αποτέλεσμα να υπάρχει αδιέξοδο στην εταιρεία. Εντούτοις καμία υποστηρικτική μαρτυρία δεν παρατίθεται στην ένορκη δήλωση του Αιτητή, ούτε πρακτικά συνεδριάσεων της Καθ' ης η αίτηση, ούτε οποιαδήποτε ειδοποίηση για σύγκληση Γενικής Συνέλευσης, ούτε οποιαδήποτε προσπάθεια από μέρους του Αιτητή, που να καταδεικνύουν του λόγου το αληθές. Περαιτέρω αναφορά γίνεται και σε χρήση των χρημάτων της Καθ' ης η αίτηση από τους άλλους δύο Διευθυντές για προσωπικούς σκοπούς, με την επισύναψη του Τεκ. Γ, που αποτελεί κατάσταση λογαριασμού από 1.1.2016 μέχρι 31.12.2020. Ως ωστόσο αναφέρεται στην ίδια την Αίτηση, παρα. 9, «χρησιμοποιούσαν χρήματα της εταιρείας για προσωπικά τους έξοδα γεγονός που όταν επιβεβαιώθηκε από τους ελεγκτές της εταιρείας μεταφέρθηκαν στον λογαριασμό των ως άνω». Εις απάντηση των ανωτέρω ισχυρισμών, ο ομνύων στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση επισυνάπτει το Τεκ. 3, ήτοι κατάσταση λογαριασμού σε σχέση με τον Αιτητή από 1.1.2015 μέχρι 31.12.2021 στην οποία εμφαίνεται η πληρωμή διαφόρων ποσών έναντι προσωπικών λογαριασμών του Αιτητή. Σε σχέση δε με τον τερματισμό της απασχόλησης του Αιτητή, ο ομνύων αναφέρει ότι αυτός οφείλεται στην παντελή αδιαφορία του Αιτητή καθώς επίσης και στη διαχρονική του ανάρμοστη συμπεριφορά. Ως περαιτέρω αναφέρει, ο Αιτητής έχει ανεμπόδιστη πρόσβαση στις καταστάσεις λογαριασμού της εταιρείας μέσω των ελεγκτών της. Εξετάζοντας το σύνολο του μαρτυρικού υλικού, καταλήγω ότι ο Αιτητής δεν έχει αποδείξει στον απαιτούμενο βαθμό τους ισχυρισμούς του επί της ουσίας της υπόθεσης, λαμβανομένου υπόψη του ότι τα γεγονότα τα οποία στηρίζουν την Αίτηση έχουν τεθεί υπό αμφισβήτηση από την άλλη πλευρά. Ως αναφέρθηκε στην LOUIS VUITTON -ν- ΔΕΡΜΟΣΑΚ ΛΤΔ ΚΑΙ ΑΛΛΗΣ

(1992)1Β Α.Α.Δ 1453: «Εφόσον αμφισβητούνται τα γεγονότα τα οποία στοιχειοθετούν την αίτηση, επιβάλλεται η απόδειξή τους από το διάδικο ο οποίος φέρει το βάρος της απόδειξης, όπως ορίζεται στη Δ.48 θ. 4. Το αποδεικτικό μέσο, όπως και σε κάθε άλλη περίπτωση που δε γίνεται πρόνοια περί του αντιθέτου, είναι η προφορική μαρτυρία, όπως αποφασίστηκε στην Krashias Shoe Factory Limited, also trading as "K" Shoes v. Adidas Sportschuhfabriken Adi Dassler KG

(1989)1 Α.Α.Δ. (Ε) 750. Η μαρτυρία η οποία προσάγεται, πρέπει να είναι αποδεκτή βάσει του δικαίου της απόδειξης. Δεν περιορίζονται όμως οι μάρτυρες οι οποίοι μπορεί να κληθούν για να αποδείξουν τα αμφισβητούμενα γεγονότα σ' εκείνο ή εκείνους που κατέθεσαν ένορκη δήλωση. Μόνο μαρτυρία παραδεκτή κατά τους κανόνες της απόδειξης μπορεί να θεμελιώσει τα αμφισβητούμενα γεγονότα για την παροχή ενδιάμεσης θεραπείας [η απόφαση στη Stylianou v. Stylianou

(1988)1 C.L.R. 520 κατατείνει προς την ίδια κατεύθυνση όπως και η Krashias ως προς την ερμηνεία της Δ.48 θ. 4]. Αναφορικά με τον τερματισμό της απασχόλησης του Αιτητή έχει καταχωρηθεί Αίτηση ενώπιον του Δικαστηρίου Εργατικών Διαφορών, ζήτημα το οποίο αποτελεί αντικείμενο άλλης διαδικασίας και υπόκειται στην δικαιοδοσία άλλου ειδικού Δικαστηρίου, συνεπώς δεν θα υπεισέλθω σε οποιοδήποτε σχολιασμό. Θα αρκεστώ ωστόσο να αναφέρω, ότι με βάση τη νομολογία, η απομάκρυνση του μετόχου από την εργασία του στην εταιρεία δεν σχετίζεται με τα δικαιώματά του ως μετόχου. Ως εκ τούτου, το γεγονός αυτό ipso facto δεν μπορεί να με οδηγήσει σε συμπέρασμα ύπαρξης καταπιεστικής συμπεριφοράς από μέρους της πλειοψηφίας, ούτε και σε συμπέρασμα ότι θα ήταν ορθό και δίκαιο όπως εκδοθεί διάταγμα εκκαθάρισης της Καθ' ης η αίτηση. Σε σχέση με το Τεκμήριο 5 που επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Ένσταση, θα συμφωνήσω με την συνήγορο του Αιτητή, ότι αποτελεί άνευ βλάβης αλληλογραφία, συνεπώς το Δικαστήριο δεν βασίζεται επί του εν λόγω εγγράφου ως προς την εξαγωγή των συμπερασμάτων του.[11] Εντούτοις, ως αναφέρω ανωτέρω, η μαρτυρία που έχει προσκομιστεί δεν είναι επαρκώς ικανοποιητική έτσι ώστε να οδηγηθώ σε συμπέρασμα ότι η συμπεριφορά της πλειοψηφίας είναι καταπιεστική έναντι του μετόχου μειοψηφίας. Ενόψει των πιο πάνω αμφιβολιών και λαμβανομένης υπόψη της δραστικής φύσης του διατάγματος εκκαθάρισης που επιδιώκεται δια της υπό κρίση Αίτησης, το Δικαστήριο δεν μπορεί να καταλήξει με ασφάλεια σε συμπέρασμα περί πλήρους αδιεξόδου στην Καθ' ης η αίτηση, ως οι ισχυρισμοί του Αιτητή, ώστε να προχωρήσει στην έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Συνεπακόλουθα, θα απέρριπτα την Αίτηση και για αυτό τον λόγο. Τούτου λεχθέντος, παρέλκει η εξέταση της εναλλακτικής θεραπείας βάσει του αρ. 202 του Κεφ. 113. Τα έξοδα της Αίτησης επιδικάζονται υπέρ της Καθ' ης η αίτηση και εναντίον Αιτητή ως θα υπολογιστούν από το Πρωτοκολλητείο και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, εφόσον δεν κρίνω ότι συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος ώστε αυτά να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα. Υπ.)...................................... Χρ. Ππεκρή, Προσ. Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Κασπαρής

(2013)1(Γ) Α.Α.Δ 2476. [2] Καλλικάς ν Ελληνικής Τράπεζας Λτδ

(2010)1 (Β) ΑΑΔ 1238. [3] Pelmako Development Ltd

(1999)1 ΑΑΔ 1369. [4] Bedros Karaoglanian & Sons Ltd and Others v. Hagop Karaoglanian and Another

(1974)JSC 488. [5]

(1991)1 Α.Α.Δ.

1. [6] Palmer' s Company Law σελ.
2. [7]

(1991)1 Α.Α.Δ. 246. [8] Re Diamond Fuel Co

(1879)13 ChD 400. [9] Elder v. Elder & Watson Ltd [

(1952)J.S.C. 49 & The Lundie Brothers Ltd

(1965)2 Al E.R 692,699 (W.L.R

1. [10] Βλ. κατ' αναλογία Αναφορικά με την αίτηση των COMMERZBANK AUSLANDSBANKEN HOLDING A.G κ.α., Πολ. Εφ. αρ. Ε6/2014 ημερ. 27.2.
2. [11] Electromatic Constructions Ltd ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας

(2009)1 ΑΑΔ 258. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο