← Κύπρος

Α.Π.Α. ν. CΝP ASFALISTIKI LIMITED, Αγωγή αρ. 327/2020, 13/3/2023

Α.Π.Α. ν. CΝP ASFALISTIKI LIMITED, Αγωγή αρ. 327/2020, 13/3/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2023:A15 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Χρ. Γ. Ππεκρή, Ε.Δ. Κάτω των €3.000 Κλίμακα: €2.000 - €10.000 Αγωγή αρ. 327/2020 Μεταξύ: Α.Π.Α. Ενάγοντας και CΝP ASFALISTIKI LIMITED Εναγόμενη Ημερομηνία: 13 Μαρτίου 2023 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντα: κα Θ. Θωμά για ΚΕΝΔΕΑΣ Α. ΣΕΡΓΗ Δ.Ε.Π.Ε. Για Εναγόμενη: κ. Χ. Τσαγγαρός για ΑΝΔΡΕΟΥ ΧΑΤΖΗ ΧΡΙΣΤΟΦΗΣ Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ Την 31.7.2020 ο ενάγων ήγειρε την παρούσα αγωγή δια της οποίας αξιοί εναντίον της εναγομένης το ποσό των €2.288,45 ως ειδικές αποζημιώσεις και/ή απώλειες, πλέον νόμιμο τόκο και έξοδα πλέον Φ.Π.Α. Σύμφωνα με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς του ενάγοντα, κατά πάντα ουσιώδη προς την παρούσα αγωγή χρόνο ήταν οδηγός και ιδιοκτήτης του οχήματος με αρ. εγγραφής [ ] (στο εξής το «όχημα Α») και η εναγόμενη παρείχε ασφαλιστική κάλυψη ευθύνης έναντι τρίτου σε σχέση με το όχημα με αρ. εγγραφής [ ] (στο εξής το «όχημα Β»), το οποίο οδηγείτο από τον Ε.Ε. Ως δικογραφείται στην Έκθεση Απαίτησης, η αγωγή εγείρεται εναντίον της εναγομένης δυνάμει του άρθρου 16Α του περί Μηχανοκίνητων Οχημάτων (Ασφάλιση Ευθύνης Έναντι Τρίτου) Νόμου του 2000 ως έχει τροποποιηθεί. Ως περαιτέρω δικογραφείται στην Έκθεση Απαίτησης, κατά η περί την 8.8.2019 ο ενάγων οδηγούσε το όχημα Α σε οδό η οποία αποτελείται από δύο εξ αντιθέτου λωρίδες κυκλοφορίας. Σε σημείο της οδού και αριστερά ως η πορεία του οχήματος Α υπάρχει φούρνος και βιβλιοπωλείο και έξω από αυτά υπήρχαν σταθμευμένα οχήματα τα οποία εμπόδιζαν την συνέχιση της πορείας του ενάγοντα, μεταξύ των οποίων και το όχημα Β. Ένεκα τούτου, για να συνεχίσει την πορεία του ο ενάγων, κινήθηκε προσεκτικά στην εξ αντιθέτου λωρίδα κυκλοφορίας. Και ενώ ο οδηγός του οχήματος Β ήταν σταθμευμένος και/ή σε αναμονή, οδηγώντας αμελώς και κατά παράβαση των καθηκόντων του ως αυτά απορρέουν από το σχετικό νομοθετικό και κανονιστικό πλαίσιο, απότομα και αιφνιδιαστικά επιχείρησε στροφή στα δεξιά για να εισέλθει σε παρακείμενο ανοικτό χώρο, με αποτέλεσμα να ανακόψει την πορεία του ενάγοντα και να επέλθει σύγκρουση. Αποτελεί δικογραφημένο ισχυρισμό του ενάγοντα ότι εξαιτίας του τρόπου με τον οποίο επεσυνέβη το ατύχημα εφαρμόζεται η αρχή του res ipsa loquitur και το βάρος μη ύπαρξης αμέλειας μεταφέρεται στους ώμους της εναγομένης. Είναι περαιτέρω ισχυρισμός του ενάγοντα ότι το ατύχημα και η ζημιά στο όχημα Α οφείλονται στην αποκλειστική αμέλεια του οδηγού του οχήματος Β. Σχετικές λεπτομέρειες της ισχυριζόμενης αμέλειας και/ή παράβασης των εκ του νόμου και κανονισμών απορρεόντων καθηκόντων του Ε.Ε. εκτίθενται στην Έκθεση Απαίτησης. Επιπρόσθετα ο ενάγων δικογραφεί τις ακόλουθες απώλειες και ζημιές: i. Εκτιμητικά έξοδα €113,00 ii. Απώλεια χρήσεως 4 ημέρες * €20,00 ημερησίως €80,00 iii. Εξαρτήματα επιδιόρθωσης οχήματος €1.440,95 iv. Ισιώματα, εφαρμογές, εργατικά €261,80 v. Πογιατίσματα €392,70 ΣΥΝΟΛΟ €2.288,45.- Η εναγόμενη καταχώρισε Υπεράσπιση μέσω της οποίας αρνείται και απορρίπτει τους ισχυρισμούς της Έκθεσης Απαίτησης, πλην των όσων αφορούν στη νομική της υπόσταση, και καλεί τον ενάγοντα σε απόδειξη των ισχυρισμών του. Αποτελεί δικογραφημένο ισχυρισμό της εναγομένης ότι δεν υπήρξε οποιαδήποτε αμέλεια και/ή παράβαση νόμιμου καθήκοντος εκ μέρους του οδηγού του οχήματος Β, ο οποίος κινήθηκε με τη δέουσα υπό τις περιστάσεις προσοχή και έχοντας προηγουμένως και/ή εγκαίρως ενεργοποιήσει τον δείκτη κατεύθυνσης για να προειδοποιήσει ότι πρόκειται να αλλάξει κατεύθυνση προς τα δεξιά. Είναι η θέση της εναγομένης ότι ο οδηγός του οχήματος Β έλαβε όλα τα αναγκαία και/ή εύλογα υπό τις περιστάσεις μέτρα και/ή εν πάση περιπτώσει κατέβαλε εύλογη επιμέλεια και επέδειξε την προσήκουσα υπό τις περιστάσεις προσοχή. Είναι περαιτέρω η θέση της εναγομένης ότι ουδεμία ευθύνη φέρει για το επίδικο ατύχημα και για οποιαδήποτε ζημιά αποδειχθεί ότι υπέστη ο ενάγων, οφείλεται στην αμέλεια του ιδίου, ο οποίος έφερε την αποκλειστική και/ή συντρέχουσα ευθύνη του ατυχήματος. Σχετικές λεπτομέρειες της ισχυριζόμενης αμέλειας και/ή παράβασης των εκ του νόμου και κανονισμών απορρεόντων καθηκόντων του ενάγοντα παρατίθενται στην υπεράσπιση. Στο δικόγραφο της Απάντησης ο ενάγων αρνείται τους ισχυρισμούς της Υπεράσπισης και επαναλαμβάνει τους ισχυρισμούς του ως η Έκθεση Απαίτησης και καλεί την εναγόμενη σε απόδειξη των ισχυρισμών της. Ακροαματική Διαδικασία Δεδομένου του ότι η αγωγή εμπίπτει στην κατηγορία των υποθέσεων που κατηγοριοποιούνται ως «ταχείας εκδίκασης» δυνάμει των προνοιών της Διαταγής 30 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, δόθηκαν οδηγίες για καταχώρηση έγγραφης μαρτυρίας. Μετά την καταχώριση της έγγραφης μαρτυρίας των μερών, καταχωρίστηκαν και από τις δύο πλευρές αιτήσεις για αντεξέταση του ενάγοντα και του Ε.Ε. και εκδόθηκε εκ συμφώνου διατάγμα αντεξέτασης αμφότερων των δηλούντων, η οποία έλαβε χώρα σε μία δικάσιμο. Ακολούθως η υπόθεση ορίστηκε για τελικές αγορεύσεις οι οποίες έχουν μελετηθεί και αναφορά στις θέσεις που υποστηρίχθηκαν μέσω αυτών θα γίνει μέσα στο πλαίσιο αξιολόγησης των εκατέρωθεν θέσεων, όπου αυτό κρίνεται σκόπιμο και αναγκαίο.[1] ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ Αρχικά επισημαίνω ότι το σύνολο της προσκομισθείσας μαρτυρίας είναι καταγεγραμμένο στα πρακτικά του Δικαστηρίου και δεν χρειάζεται να παρατεθεί με λεπτομέρεια, σημειώνεται δε ότι ολόκληρη η μαρτυρία έχει μελετηθεί πλήρως και ανεξαρτήτως της απουσίας ρητής παράθεσής της στην παρούσα απόφαση. Ο ενάγων κατέθεσε έγγραφη μαρτυρία, στην οποία επαναλαμβάνει τους ισχυρισμούς του ως η Έκθεση Απαίτησης και καταθέτει τη δική του εκδοχή επί του επίδικου ατυχήματος. Ως Τεκμήριο 1 κατέθεσε αντίγραφο του τίτλου ιδιοκτησίας του οχήματος Α. Ως αναφέρει μεταξύ άλλων ο ενάγων στη γραπτή του δήλωση, ενώ ο Ε.Ε. που οδηγούσε το όχημα Β ήταν σταθμευμένος στα αριστερά, ως η πορεία του, κινήθηκε και επιχείρησε στροφή δεξιά για να εισέλθει σε ανοιχτό χώρο που χρησιμοποιείτο ως χώρος στάθμευσης ο οποίος βρισκόταν δεξιά, με απότοκο να ανακόψει την ελεύθερη πορεία του ενάγοντα, με κάθε δυνατότητα αποφυγής του ατυχήματος. Τα οχήματα, ως περαιτέρω αναφέρει ο ενάγων, συγκρούστηκαν στη δεξιά λωρίδα κυκλοφορίας και το όχημα Β βρισκόταν υπό γωνία λόγω της δεξιάς στροφής. Εκ της συγκρούσεως, το όχημα Α υπέστη εκτεταμένες ζημιές κυρίως στο μπροστινό αριστερό του μέρος και το όχημα Β στο πίσω δεξιό του μέρος, στο ύψος περίπου του δεξιού πίσω τροχού. Σχετικά επισυνάπτει ως Τεκμήριο 2 δέσμη φωτογραφιών όπου φαίνονται οι τελικές θέσεις των οχημάτων τις οποίες έλαβε ο λειτουργός της εταιρείας οδικής βοήθειας. Ως Τεκμήριο 3 κατέθεσε την έκθεση της εταιρείας Rescue Line Auto Services Ltd και το πρόχειρο σχέδιο της σκηνής του ατυχήματος και ως Τεκμήριο 4 τις υπόλοιπες φωτογραφίες που έλαβε ο εν λόγω λειτουργός από τη σκηνή. Ενόψει του ότι στη σκηνή υπήρχαν μόνο υλικές ζημιές, δεν κλήθηκε αστυνομικός. Ως επίσης εξήγησε ο ενάγων, είχε περιεκτική κάλυψη δυνάμει του ασφαλιστηρίου συμβολαίου του με την Υδρόγειος Ασφαλιστική Εταιρεία (Κύπρου) Λτδ και για το λόγο αυτό, αφού αφαιρέθηκε το ποσό των €200,00 (excess) η ασφαλιστική κατέβαλε το ποσό των €1.895,00 και το τιμολόγιο εκδόθηκε επ' ονόματί της. Ο ενάγων κατέθεσε ως Τεκμήριο 5 αντίγραφο της έκθεσης εκτίμησης ημερ. 17.9.2019 αναφορικά με τις ζημιές του οχήματος, ως Τεκμήριο 6 τιμολόγιο με αρ. 2500829, ως Τεκμήριο 7 επιστολή πληρωμής από την ασφαλιστική του προς την Thrasso O' Mahony Eng. Asses. & Valuers Ltd, ως Τεκμήριο 8 τιμολόγιο εξαρτημάτων, ως Τεκμήριο 9 συγκεντρωτικό τιμολογίο, ως Τεκμήριο 10 έγγραφο εντολής πληρωμής από την ασφαλιστική του προς την Μελάς Α. Καμπούρης & Υιοί (Διάδοχοι) Λτδ, ως Τεκμήριο 11 πίνακα ασφαλιστηρίου συμβολαίου μαζί με πιστοποιητικά ασφάλισης και ως Τεκμήριο 12 αντίγραφο απόδειξης απαλλαγής. Περαιτέρω, ο ενάγων κατέθεσε ως Τεκμήριο 13 την επιστολή ημερ. 9.8.2019 η οποία στάλθηκε προς την εναγομένη για να επιθεωρήσει τις ζημιές του οχήματος του ενάγοντα, εφόσον κατά τον επίδικο χρόνο παρείχε ασφαλιστική κάλυψη. Ως Τεκμήριο 14 κατέθεσε επιστολή ημερ. 3.8.2020 (μαζί με αποδεικτικό παραλαβής της) με την οποία οι δικηγόροι του ενημέρωναν την εναγόμενη για την έγερση της παρούσα αγωγής, ως Τεκμήριο 15 κατέθεσε απόκομμα απόδειξης αποστολής της επιστολής ημερ. 3.8.2020, ως Τεκμήριο 16 κατέθεσε έντυπο CN07 των Κυπριακών Ταχυδρομείων για την αποστολή και παραλαβή της επιστολής ημερ. 3.8.2020 από την εναγομένη και ως Τεκμήριο 17 κατέθεσε επιστολή της εναγομένης ημερ. 6.8.2020 προς τους δικηγόρους του. Αντεξεταζόμενος ο ενάγων ανέφερε ότι η σύγκρουση έγινε στο πίσω μέρος του οχήματος Β και ότι το εν λόγω όχημα ενώ ήταν σταματημένο, έκανε γρήγορη κίνηση χωρίς να προειδοποιήσει και κινήθηκε δεξιά. Σε υποβολή ότι εάν η κίνηση του Ε.Ε. ήταν απότομη, η σύγκρουση θα γινόταν στο μπροστινό και όχι στο πίσω μέρος του οχήματος Β, ο ενάγων απάντησε ότι αντιλήφθηκε το όχημα Β μόλις έστριψε και ότι δεν πρόλαβε ούτε να χρησιμοποιήσει τα φρένα του. Ως ανέφερε, ο ίδιος είχε χαμηλή ταχύτητα και βρισκόταν πίσω από το όχημα Β και ήταν βέβαιος ότι ο οδηγός δεν προειδοποίησε με δείκτη ότι προτίθετο να στρίψει δεξιά. Στο σημείο αυτό επισημαίνω ότι από πλευράς ενάγοντα κατατέθηκε η έγγραφη μαρτυρία άλλων τριών μαρτύρων σε σχέση με τις ζημιές του οχήματος Α. Ωστόσο, βάσει της δήλωσης των συνηγόρων, παρέμεινε προς επιδίκαση μόνο το ζήτημα της ευθύνης, συνεπώς δεν κρίνω σκόπιμο να πλατειάσω αναφερόμενη στην υπόλοιπη μαρτυρία, την οποία σημειώνω ότι έχω σε κάθε περίπτωση μελετήσει. Από πλευράς εναγομένης κατατέθηκε η έγγραφη δήλωση του Ε.Ε., στην οποία αναφέρεται, μεταξύ άλλων, ότι ο Ε.Ε. είναι ασφαλιζόμενος της εναγομένης εταιρείας και κατά το επίδικο ατύχημα είχε σταθμεύσει στην αριστερή λωρίδα του δρόμου, έξω από το βιβλιοπωλείο, με αναμμένη τη μηχανή του οχήματος Β και τα φώτα κινδύνου. Αφού εισήλθε στο όχημα Β απενεργοποίησε τα φώτα κινδύνου και πρόθεσή του ήταν να κινηθεί δεξιά για να εισέλθει σε ανοιχτό χώρο και να κάνει επαναστροφή. Αφότου, ως αναφέρει βεβαιώθηκε ότι δεν υπήρχαν άλλα οχήματα, εφόσον κοίταξε από το καθρεφτάκι του οχήματος Β την κίνηση που ερχόταν από πίσω και δεν είδε κανέναν, με προσοχή και αργή ταχύτητα άρχισε να κινείται προς τα δεξιά. Όταν είχε ήδη προχωρήσει αρκετά, εισήλθε ο ενάγων απότομα από την πάροδο, με αποτέλεσμα να μην αντιληφθεί εγκαίρως την παρουσία του και να συγκρουστεί στην δεξιά πλευρά του οχήματός του. Ως Τεκμήριο Α ο Ε.Ε. επεσύναψε αντίγραφο του εγγράφου της Rescue Line που φέρει την υπογραφή των δύο ενεχόμενων οδηγών. Αντεξεταζόμενος, ο Ε.Ε. ανέφερε ότι η λωρίδα πορείας του ήταν η αριστερή και ήταν σταθμευμένος. Ήταν η θέση του ότι ο ενάγων εισήλθε αιφνίδια στον δρόμο όπου έγινε το ατύχημα καθώς τον είδε για πρώτη φορά όταν συγκρούστηκαν. Ήταν επίσης η θέση του Ε.Ε. ότι ο ενάγων βρισκόταν σε λάθος λωρίδα από όπου τον χτύπησε, ενώ αυτός είχε ήδη απομακρυνθεί από το σημείο όπου ήταν σταθμευμένος, δηλ. την αριστερή λωρίδα. Ο Ε.Ε. αρνήθηκε τις υποβολές της συνηγόρου του ενάγοντα και ενέμεινε στις θέσεις του, ως η γραπτή του δήλωση. ΜΗ ΑΜΦΙΣΒΗΤΟΥΜΕΝΑ ΓΕΓΟΝΟΤΑ Σε αυτό το σημείο παραθέτω τα ακόλουθα γεγονότα, τα οποία δεν έχουν αμφισβητηθεί με βάση τα δικόγραφα και την προσκομισθείσα μαρτυρία: - Την 8.8.2019 έλαβε χώρα ατύχημα στο οποίο ενεχόμενα ήταν τα οχήματα Α και Β τα οποία οδηγούνταν από τον ενάγοντα και τον Ε.Ε. αντίστοιχα. Ο δρόμος όπου έλαβε χώρα το ατύχημα, αποτελείται από δύο εξ αντιθέτου λωρίδες. - Το όχημα Β ήταν σταθμευμένο στην αριστερή λωρίδα έξω από το βιβλιοπωλείο και πρόθεσή του ήταν να εισέλθει σε ανοιχτό χώρο που βρισκόταν στα δεξιά, δηλ. απέναντι από το βιβλιοπωλείο. - Κατά το χρόνο της σύγκρουσης το όχημα Α βρισκόταν στην δεξιά λωρίδα. - Το όχημα Α συγκρούστηκε με το όχημα Β στο πίσω μέρος του, ήτοι στον δεξί πίσω τροχό. - Στη σκηνή κατέφτασε λειτουργός της Rescue Line Auto Services Ltd ο οποίος κατέγραψε τα στοιχεία των ενεχόμενων οδηγών και των οχημάτων που οδηγούσαν, ετοίμασε πρόχειρο σχέδιο της σκηνής ατυχήματος και έλαβε φωτογραφίες. - Υπήρχαν μόνο υλικές ζημιές και δεν μετέβη αστυνομία στη σκηνή. - Κατά τον χρόνο του επίδικου ατυχήματος η εναγόμενη παρείχε ασφαλιστική κάλυψη στο όχημα Β. Σύμφωνα με κοινή δήλωση των συνηγόρων των διάδικων μερών, κατέστησαν παραδεκτά γεγονότα τα ακόλουθα: - Οι ειδικές ζημιές του ενάγοντα επί πλήρους ευθύνης συμποσούνται στο ποσό των €2.208,00 με νόμιμο τόκο από 31.7.

  1. - Η αξίωση του ενάγοντα προωθείται δυνάμει του δικαιώματος υποκατάστασης (subrogation) της ασφαλιστικής εταιρείας Υδρόγειος Ασφαλιστική Εταιρεία (Κύπρου) Λτδ η οποία έχει αποζημιώσει τον ενάγοντα, με αφαίρεση του ποσού απαλλαγής (excess) των €200,
  2. ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΜΑΡΤΥΡΙΑΣ ΚΑΙ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Αξίζει αρχικώς η υπόμνηση ότι ενόψει της φύσης της διαδικασίας ταχείας εκδίκασης, δεν εκτυλίσσεται ενώπιον του Δικαστηρίου δια ζώσης ακροαματική διαδικασία και η εξαγωγή ευρημάτων και συμπερασμάτων συναρτάται από την αξιολόγηση της έγγραφης μαρτυρίας η οποία κατατίθεται από τα μέρη.[2] Το Δικαστήριο διατηρεί ωστόσο διακριτική ευχέρεια ώστε στις περιπτώσεις όπου το κρίνει αναγκαίο, να επιτρέπει την εισαγωγή προφορικής μαρτυρίας ή τη διεξαγωγή αντεξέτασης. Ως εκ των άνω, για σκοπούς αξιολόγησης της μαρτυρίας η οποία τίθεται ενώπιον του Δικαστηρίου σε υποθέσεις ταχείας εκδίκασης, τόσο οι θέσεις των μερών όσο και τα κατατιθέμενα τεκμήρια αντιπαραβάλλονται και αξιολογούνται με βάση τη λογική, την ποιότητα του περιεχομένου τους, αλλά και την πειστικότητα των εκατέρωθεν θέσεων, λαμβανομένης υπόψη και της επιχειρηματολογίας που προβάλλεται κατά το στάδιο των τελικών αγορεύσεων.[3] Ως γνωστό, ο επακριβής προσδιορισμός των επίδικων ζητημάτων εξαρτάται από τα δικόγραφα, τα οποία έχουν πολλάκις παρομοιαστεί με τις προκαθορισμένες γραμμές διαδρομής του τρένου και οι υποθέσεις που εκδικάζονται ως ταχείες, δεν αποτελούν εξαίρεση.[4] Εν προκειμένω, είχα την ευκαιρία να παρακολουθήσω τους δύο μάρτυρες να δίνουν δια ζώσης τη μαρτυρία τους στο εδώλιο του μάρτυρα και να αξιολογήσω την συνολική εμφάνιση και συμπεριφορά τους, με βάση τη λογική, την ποιότητα του περιεχομένου και την πειστικότητα της μαρτυρίας που προσκόμισαν.[5] Η αξιολόγηση της μαρτυρίας εκάστου μάρτυρα δεν περιορίστηκε αποκλειστικώς στην αποτίμηση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα ξεχωριστά αλλά συσχετίστηκε, αντιπαραβλήθηκε και διερευνήθηκε μέσα από την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων.[6] Περαιτέρω, η αξιοπιστία των μαρτύρων εκτιμάται αυτοτελώς και ανεξαρτήτως επιπέδου απόδειξης.[7] Κατά την αξιολόγηση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα έλαβα υπόψη μου ότι με βάση τη νομολογία είναι ανάγκη μια μαρτυρία να τίθεται στη βάσανο της αξιολόγησης από απόψεως περιεχομένου και να μην γίνεται αποδεκτή ή να απορρίπτεται μόνο βάσει της εξωτερικής εντύπωσης που προκαλεί ο μάρτυρας.[8] Επουσιώδεις δε αντιφάσεις, δεν πλήττουν την αξιοπιστία ενός μάρτυρα.[9] Τέλος, ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς, ενώ δεν είναι επιλήψιμη η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα.[10] Ως προς τον ενάγοντα, η αντεξέτασή του δημιούργησε κάποια ερωτηματικά σε σχέση με τη μαρτυρία του. Ειδικότερα, ο ενάγων αντεξεταζόμενος ενέμεινε στην θέση ότι βρισκόταν πίσω από τον Ε.Ε. οδηγώντας με χαμηλή ταχύτητα και δεν τον είδε να γνέφει προειδοποιητικά ότι προτίθετο να στρίψει δεξιά. Ωστόσο, η δικογραφημένη θέση του ενάγοντα και η θέση που προβάλλει στην έγγραφη μαρτυρία του, είναι ότι ενώ ο Ε.Ε. ήταν σταθμευμένος έξω από τον φούρνο και το βιβλιοπωλείο στην αριστερή λωρίδα, απότομα και αιφνιδιαστικά επιχείρησε στροφή στα δεξιά για να εισέλθει σε παρακείμενο ανοικτό χώρο, μπαίνοντας στην πορεία του οχήματος του ενάγοντα, ο οποίος βρισκόταν στην δεξιά λωρίδα του δρόμου, με αποτέλεσμα να του ανακόψει την πορεία και να επέλθει σύγκρουση. Παραθέτω την ακόλουθη στιχομυθία: «Ε. Εμπήκετε στη δεξιά πλευρά του δρόμου. Συμφωνείτε; Α. Ναι. Εγώ την ώρα που έκλωσα είχε αυτοκίνητα στην αριστερή πάντα και έπιασα ανοικτά για να μην δώσω πάνω στα άλλα αυτοκίνητα και είδα ότι δεν είχε άλλα αυτοκίνητα και ήρθε γρήγορα, μου έκοψε τον δρόμο. Ε. Όταν λέτε γρήγορα, εννοείτε απότομα; Α. Απότομα ναι, απότομα. Ε. Άμα έμπαινε απότομα, όπως λέτε, από τα αριστερά να πάει ποδά, η σύγκρουση έπρεπε να ήταν στο πίσω, στο μπροστινό μέρος του οχήματος, όχι όπως βλέπετε στη φωτογραφία 2(γ) που είναι στο πίσω μέρος. Αν έμπαινε απότομα όπως λέτε η σύγκρουση θα ήταν στο μπροστινό μέρος, όχι στο πίσω. Τι έχετε να πείτε; Α. Εγώ την ώρα που έκλωσα ήρθε, τον αντιλήφθηκα, ήμουν πίσω του, και την ώρα που είχε να πάει δεξιά δεν έφτασα ούτε να πατήσω τα στόπερ. Ε. Οk. Ναι, αλλά εγώ σας λέω ότι έπρεπε να χτυπήσετε στο μπροστινό μέρος του οχήματος, όχι στο πίσω, αν ήταν απότομα, όπως λέτε. Α. Ήταν απότομα. Ε. Στην παράγραφο 13 της δήλωσης σας αρνείσαι ότι ο οδηγός του Akis Express έδειξε με τον δείκτη ότι θα πάει δεξιά. Α. Δεν έδειξε. Ε. Αφού εσύ λες ότι μπήκε απότομα στον δρόμο. Πότε πρόλαβες να δεις αν έδειξε ή όχι; Α. Αφού ήμουν πίσω του. Ε. Πρόλαβες να δεις δηλαδή αν έδειξε ή δεν θυμάστε; Α. Όχι, ήμουν πίσω του». Με βάση τα λεγόμενα του ενάγοντα, αυτός βρισκόταν πίσω από το όχημα Β και κινείτο με χαμηλή ταχύτητα. Πώς όμως ακριβώς «ήταν» πίσω από το όχημα Β και ήταν σε θέση να δει εάν ο Ε.Ε. προειδοποίησε ότι θα στρίψει, εφόσον το όχημα Β βρισκόταν στην αριστερή λωρίδα σταθμευμένο, ενώ το όχημα Α κινείτο στην δεξιά λωρίδα; Ούτε και απάντησε με σαφήνεια ο ενάγων στην θέση που του υπέβαλε ο συνήγορος της εναγομένης, ότι η σύγκρουση θα έπρεπε να γίνει στο μπροστινό μέρος του οχήματος Β, εάν η κίνηση του Ε.Ε. ήταν αιφνίδια και απότομη. Οι απαντήσεις αυτές του ενάγοντα έρχονται σε αντίθεση με την έγγραφη μαρτυρία του και τα Τεκμήρια 2 και 4, τα οποία αποτελούν πραγματική μαρτυρία και τα οποία δεν έτυχαν αμφισβήτησης, όπως δεν έτυχαν αμφισβήτησης ούτε οι τελικές θέσεις των ενεχόμενων οχημάτων. Σε σχέση με τον Ε.Ε., η μαρτυρία του είχε συνοχή και συνήδε απόλυτα με την έγγραφη μαρτυρία του. Ήταν σταθερός στις θέσεις του, ότι δηλαδή προτού εγκαταλείψει το σημείο όπου ήταν σταθμευμένος έλεγξε αν ο δρόμος ήταν καθαρός και δεν είδε οχήματα, καθώς επίσης και ότι έγνεψε προειδοποιητικά ότι πρόθεσή του ήταν να στρίψει δεξιά. Ο Ε.Ε. δεν περιέπεσε σε καμία αντίφαση που να πλήττει ουσιωδώς την αξιοπιστία του και δεν μου έδωσε την εντύπωση ότι μετέφερε αναλήθειες στο Δικαστήριο. Ούτε και θεωρώ, αφ' ης στιγμής ο μάρτυρας αντεξεταζόμενος συμφώνησε με το σχέδιο της σκηνής που ετοίμασε ο λειτουργός της Rescue Line (Τεκμήριο 3), ότι το κατά πόσο θυμόταν εάν υπέγραψε και το έγγραφο που ετοίμασε ο λειτουργός της Rescue Line και κατατέθηκε ως μέρος του Τεκμηρίου 3 επί της έγγραφης δήλωσης του ενάγοντα, επηρεάζει το ζήτημα της αξιοπιστίας του, λαμβανομένου δε υπόψη του ότι εν πάση περιπτώσει επί της ουσίας στα Τεκμήρια 3 και Α καταγράφονται οι εκδοχές των εμπλεκόμενων οδηγών και κανένα από τα κατατεθειμένα τεκμήρια δεν αμφισβητήθηκε. Το δε γεγονός ότι ο μάρτυρας δεν ήταν σε θέση να θυμάται ότι προ 3 ½ ετών όταν έλαβε χώρα το επίδικο συμβάν, πίσω από το όχημα Β βρίσκονταν και άλλα σταθμευμένα οχήματα, δεν κρίνω ότι πλήττει την αξιοπιστία του. Άλλωστε, επαναλαμβάνω, οι θέσεις των ενεχόμενων οχημάτων δεν αμφισβητήθηκαν. Υπό το φως όλων των ανωτέρω, καταλήγω ότι τα γεγονότα εκτυλίχθηκαν ως ακολούθως: - Την 8.8.2019 ο ενάγων οδηγούσε το όχημα Α με κατεύθυνση την οδό όπου έλαβε χώρα το επίδικο ατύχημα και η οποία αποτελείται από δύο εξ αντιθέτου λωρίδες. - Στην αριστερή λωρίδα του δρόμου βρισκόταν σταθμευμένο το όχημα Β το οποίο οδηγείτο από τον Ε.Ε. - Ο Ε.Ε. είχε πρόθεση να στρίψει δεξιά και να εισέλθει σε παρακείμενο χώρο. Αφού έλεγξε μέσω του καθρέφτη του ότι ο δρόμος ήταν καθαρός και προειδοποίησε σχετικά με τον δείχτη του οχήματος Β, άρχισε να στρίβει δεξιά. - Ενώ ο Ε.Ε. έστριβε και κινείτο δεξιά και είχε φτάσει μέχρι το σημείο της εισόδου του παρακείμενου χώρου και συγκεκριμένα εκεί όπου άρχιζε το πεζοδρόμιο, το όχημα Α του ενάγοντα, ο οποίος κινείτο στη δεξιά εξ αντιθέτου λωρίδα, λόγω των σταθμευμένων οχημάτων κατά μήκος της αριστερής λωρίδας, προσέκρουσε στον δεξί πίσω τροχό του οχήματος Β. - Στη σκηνή κατέφτασε λειτουργός της Rescue Line Auto Services Ltd ο οποίος κατέγραψε τα στοιχεία των ενεχόμενων οδηγών και των οχημάτων που οδηγούσαν, ετοίμασε πρόχειρο σχέδιο της σκηνής ατυχήματος και έλαβε φωτογραφίες. - Υπήρχαν μόνο υλικές ζημιές και δεν πήγε αστυνομία στη σκηνή. - Κατά τον χρόνο του επίδικου ατυχήματος η εναγόμενη παρείχε ασφαλιστική κάλυψη στο όχημα Β. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Εν πρώτοις σημειώνω ότι το ζήτημα της έγερσης της αγωγής από τον ενάγοντα δυνάμει του δικαιώματος υποκατάστασης της ασφαλιστικής εταιρείας δηλώθηκε από τους συνηγόρους ως παραδεκτό, συνεπώς δεν θα απασχολήσει το Δικαστήριο. Σημειώνω επίσης ότι παρόλο που στην Έκθεση Απαίτησης δικογραφείται το δόγμα του res ipsa loquitur, καμία επιχειρηματολογία δεν προωθείται στην τελική αγόρευση του ενάγοντος, συνεπώς ο ισχυρισμός αυτός θεωρείται εγκαταληφθείς. Εξάλλου η ευπαίδευτη συνήγορος του ενάγοντα στη γραπτή της αγόρευση επιχειρηματολογεί ότι το βάρος απόδειξης φέρει ο ενάγων. Ομοίως, κανένας ισχυρισμός δεν προωθείται από πλευράς του συνηγόρου της εναγομένης σε σχέση με το δόγμα volenti non fit injuria. Λαμβανομένου υπόψη του ότι κατόπιν δήλωσης των συνηγόρων, οι υλικές ζημιές κατέστησαν επίσης παραδεκτό γεγονός, αυτό που απομένει για το Δικαστήριο να αποφασίσει, είναι το ζήτημα της ευθύνης αναφορικά με το επίδικο ατύχημα. Η υπό κρίση περίπτωση θα εξεταστεί στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, εφόσον ως γνωστό στην πολιτική δίκη το γενικό βάρος απόδειξης φέρει ο ενάγων στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων και κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση ή εκδοχή του είναι «πιο πιθανή παρά όχι» (is more probable than not) και όχι το κατά πόσο είναι «πιο πιθανή παρά ή αντίθετη» από εκείνη του αντιδίκου του.[11] Το ειδικό βάρος απόδειξης αφορά στην ανάγκη παρουσίασης ικανοποιητικής μαρτυρίας για την υποστήριξη ενός επίδικου θέματος ή ενός ισχυρισμού που μετατοπίζει το βάρος στην άλλη πλευρά να απαντήσει ικανοποιητικά για να αποσείσει εκ πρώτης όψεως συμπέρασμα που δημιουργήθηκε.[12] Ως προς τη νομική πτυχή της εξέτασης και διακρίβωσης αμέλειας, συντρέχουσας αμέλειας και του καθορισμού ευθύνης μεταξύ των διαδίκων, παραθέτω το ακόλουθο απόσπασμα από την Μαυρίδης ν. Dharaghji

(1990)1 A.A.Δ.1013: «Το ουσιαστικό δίκαιο προβλέπεται στα Άρθρα 51, 57 και 64 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ.148: Η ορθή προσέγγιση του Δικαστηρίου όπως αποφασίστηκε στην υπόθεση Fitzgerald v. Lord
(1988)2 All E.R.961, η οποία ανέτρεψε την απόφαση του Lord Pearce στην υπόθεση The Miraflores and the Abadese
(1967)1 All E.R.672,677, είναι: Το Δικαστήριο αποφασίζει πρώτα αν έχει αποδειχθεί αμέλεια σε βάρος των Εναγομένων. Εάν η απόφαση είναι καταφατική τότε εξετάζει με βάση το Άρθρο 57 αν ο Ενάγων έχει συντρέχουσα αμέλεια. Αποφασίζει το ποσοστό της ευθύνης μεταξύ των Εναγομένων, από τη μια και Ενάγοντα από την άλλη και μειώνει το ποσό των αποζημιώσεων ανάλογα με το ποσοστό της συντρέχουσας αμέλειας του Ενάγοντα...». Σύμφωνα με την ισχύουσα επί του θέματος νομοθεσία και νομολογία, αμέλεια αποτελεί την παράλειψη εκδήλωσης ενέργειας την οποία ένας συνηθισμένος άνθρωπος θα εκδήλωνε ή την εκδήλωση ενέργειας την οποία ένας συνηθισμένος άνθρωπος θα απέφευγε. Προϋπόθεση για την απόδοση αμέλειας αποτελεί η επενέργεια αμελούς πράξης στην πρόκληση του ατυχήματος, με τρόπο που να προκύπτει άμεση αιτιώδης σχέση μεταξύ της πράξης και του ατυχήματος.[13] Ως αναφέρθηκε στην Σωκράτους ν. Αστυνομίας
(1989)2 ΑΑΔ 1, η αμέλεια σύγκειται στην παράλειψη εκπληρώσεως του καθήκοντος μέριμνας και φροντίδας για την ασφάλεια άλλων προσώπων που χρησιμοποιούν το δρόμο. Το καθήκον φροντίδας και μέριμνας (duty of care) οφείλεται σε κάθε πρόσωπο που κατά λογική πρόβλεψη μπορεί να επηρεασθεί από τις πράξεις του οδηγού. Τα συστατικά στοιχεία της αμέλειας είναι τα ίδια στο αστικό και ποινικό δίκαιο και αυτό που διαφέρει είναι το βάρος της αποδείξεως. Ως περαιτέρω αναφέρθηκε στη Σωκράτους, το απρόσωπα προσδιοριζόμενο καθήκον προς κάθε πρόσωπο που είναι λογικά δυνατό να επηρεαστεί από τις πράξεις του οδηγού, συγκεκριμενοποιείται στα πλαίσια των γεγονότων της υπόθεσης για να αποφασιστεί πρώτον η φύση του καθήκοντος, και δεύτερον, όπου διαπιστώνεται η ύπαρξη του, κατά πόσο ο οδηγός το έχει εκπληρώσει. Περαιτέρω, το καθήκον για τη λήψη μέτρων προφύλαξης μορφοποιείται με βάση τον κίνδυνο ο οποίος διαφαίνεται κατά λογική πρόβλεψη.[14] Η αμέλεια ως πραγματικό γεγονός συνίσταται στην παράλειψη επίδειξης εύλογης προσοχής κάτω από τις συγκεκριμένες περιστάσεις της κάθε υπόθεσης. Όταν η πιθανότητα δημιουργίας κινδύνου είναι εύλογα εμφανής, η παράλειψη λήψης μέτρων προφύλαξης συνιστά αμέλεια.[15] Το κριτήριο για την αμέλεια είναι αντικειμενικό και το μέτρο δεν είναι εκείνο του τέλειου οδηγού, αλλά του λογικού, συνετού και ικανού οδηγού. Θα πρέπει ο εναγόμενος να έχει συμπεριφερθεί και να έχει επιδείξει προσοχή και φροντίδα χαμηλότερου επιπέδου, υπό τις περιστάσεις, από το επίπεδο που αναμένεται από ένα λογικό και συνετό οδηγό.[16] Ένας οδηγός έχει καθήκον τήρησης της δέουσας παρατηρητικότητας πάντοτε και κάτω από όλες τις περιστάσεις.[17] Η απόφραξη του δρόμου, δεν προσδίδει αυτόματα ευθύνη στον οδηγό, για οποιοδήποτε επακόλουθο δυστύχημα ανεξάρτητο από τα αίτια του.[18] Το ασφαλές της εισόδου οχήματος σε δρόμο εξαρτάται από την κατάσταση της τροχαίας κίνησης και το κατά πόσο η κατάσταση είναι τέτοια που να καθιστά την είσοδο επικίνδυνη. Ο οδηγός οφείλει να μην εισέλθει μέχρις ότου είναι ασφαλές να το πράξει. Το κατά πόσο η είσοδος είναι ή δεν είναι λογικά ασφαλής στη δεδομένη περίπτωση είναι ζήτημα πραγματικό και αποφασίζεται αναλόγως των περιστάσεων.[19] Στρεφόμενη στα ειδικά περιστατικά της παρούσας υπόθεσης, το ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί είναι το κατά πόσο υπήρξε αμέλεια από πλευράς εναγομένης και αν η απάντηση είναι καταφατική, κατά πόσο η εναγόμενη φέρει την αποκλειστική ευθύνη για το επίδικο ατύχημα, ή αν προκύπτει καταμερισμός της ευθύνης. Στην βάση της προσκομισθείσας μαρτυρίας και των ευρημάτων μου, για τους λόγους που εξηγώ, δεν καταλήγω ότι η εναγόμενη φέρει την ευθύνη για την πρόκληση του επίδικου ατυχήματος. Δοθείσας της μαρτυρίας του Ε.Ε., την οποία έχω αποδεχθεί ως αξιόπιστη, αυτός βρισκόταν σταθμευμένος στην αριστερή λωρίδα και αφού έλεγξε αν ο δρόμος ήταν καθαρός και προειδοποίησε με τον δείκτη, άρχισε να στρίβει δεξιά, επιχειρώντας να εισέλθει στον παρακείμενο χώρο που βρισκόταν απέναντι. Το όχημα Α, συγκρούστηκε με το όχημα Β, αφού το όχημα Β είχε ήδη προχωρήσει αρκετά, έφτασε δηλαδή μέχρι την αρχή της εισόδου του παρακείμενου χώρου (βλ. Τεκμήρια 2 και 4). Συνεπώς δεν μπορώ να αποδεχθώ τη θέση που ο ενάγων προέβαλε αντεξεταζόμενος, ότι βρισκόταν πίσω από τον Ε.Ε. και είδε ξεκάθαρα ότι αυτός δεν έδειξε την πρόθεσή του να στρίψει δεξιά, αλλά αιφνίδια εισήλθε στη δεξιά λωρίδα, με αποτέλεσμα να του ανακόψει την πορεία. Λελογισμένη αξιολόγηση του μαρτυρικού υλικού, δεν μπορεί να οδηγήσει σε άλλο συμπέρασμα, από το ότι ο Ε.Ε. είχε ήδη προχωρήσει και έφτασε έξω από την είσοδο του παρακείμενου χώρου όπου σκόπευε να εισέλθει, όταν το όχημα Α συγκρούστηκε με το όχημα Β, στο πίσω μέρος του. Επισημαίνω ότι δεν τέθηκε ενώπιόν μου καμία μαρτυρία και δεν προωθήθηκε κανένας σχετικός ισχυρισμός, αναφορικά με την ταχύτητα των ενεχόμενων οχημάτων, το μήκος του δρόμου, την απόσταση που διένυσαν τα οχήματα, την ορατότητα των οδηγών, ή αναφορικά με το κατά πόσο η στροφή του Ε.Ε. προς τα δεξιά ήταν σύννομη. Ας σημειωθεί, έστω και εκ του περισσού, ότι το Δικαστήριο δεν εικάζει, αλλά αποφαίνεται βάσει της μαρτυρίας η οποία τίθεται ενώπιόν του.[20] Υπό τις περιστάσεις, αυτό το οποίο είχε καθήκον να πράξει ο Ε.Ε., ήταν να ελέγξει εάν ο δρόμος ήταν καθαρός και να προειδοποιήσει με τον δείχτη του οχήματός του ότι θα στρίψει δεξιά. Όπως και έπραξε. Στην βάση του μαρτυρικού υλικού το οποίο τέθηκε ενώπιόν μου, δεν μπορώ να καταλήξω σε συμπέρασμα ότι ο Ε.Ε. ενήργησε αμελώς και ότι η ενέργειά του να στρίψει δεξιά συνδέεται αιτιωδώς με την πρόκληση του ατυχήματος. Παραπέμπω κατ' αναλογία στην Κυριάκου και Άλλοι v. Κανάρη
(1997)1(Γ) Α.Α.Δ. 1436 μέσα στο πλαίσιο της οποίας αναφέρθηκε ότι «η απόφραξη του δρόμου, αλόγιστη όσο και αν είναι, δεν προσδίδει αυτόματα ευθύνη στον οδηγό για οποιοδήποτε επακόλουθο δυστύχημα, ανεξάρτητο από τα αίτια του». Ο ενάγων από την άλλη, βρισκόταν στην αντίθετη λωρίδα κυκλοφορίας. Δεν επρόκειτο για μια συνήθη πορεία, για να μπορεί λογικά να ευσταθήσει το επιχείρημα ότι το καθήκον για επιμελή οδήγηση δεν επεκτείνεται στη λήψη προληπτικών μέτρων. Ο λογικός και συνετός οδηγός που εισέρχεται στην αντίθετη λωρίδα, κάτω από οποιεσδήποτε περιστάσεις, αναμένει ότι ενδεχομένως να υπάρχουν οχήματα ερχόμενα από την αντίθετη κατεύθυνση. Με άλλα λόγια, η δυνατότητα εμφάνισης κινδύνου υπό την περίσταση αυτή είναι εύλογα προβλεπτή και δεν αποτελεί απλώς μια απομακρυσμένη δυνατότητα.[21] Στην Ξυπτερά ν. Κυπριανού
(1997)1 Α.Α.Δ. 1696 στην οποία με παρέπεμψε η ευπαίδευτη συνήγορος του ενάγοντα, τα περιστατικά ήταν πολύ διαφορετικά, καθότι στην περίπτωση εκείνη τα οχήματα βρίσκονταν σε κίνηση με την ίδια πορεία και το προπορευόμενο όχημα χωρίς προειδοποίηση αποφάσισε να διασταυρώσει τον δρόμο σε άσπρη συνεχή γραμμή. Περαιτέρω, η ορατότητα του εφεσίβλητου ήταν πολύ μικρή επειδή υπήρχε στροφή και κρίθηκε ότι δεν είναι εύλογα προβλεπτό ότι ένας οδηγός θα βρεθεί αντιμέτωπος με απόφραξη του δρόμου ευθύς μετά από στροφή. Ούτε και η Κώστα ν. Χρυσοστομίδη
(1991)1 ΑΑΔ 271 στην οποία με παρέπεμψε η συνήγορος του ενάγοντα, θεωρώ ότι μπορεί να τύχει επίκλησης στην παρούσα, καθότι στην υπόθεση εκείνη ενώ η αποβιώσασα βρισκόταν έξω από τον δρόμο και μάζευε χόρτα, άρχισε να διασχίζει τρέχοντας τον δρόμο, εντελώς αιφνίδια και χωρίς να ελέγξει τον δρόμο. Τέλος, θεωρώ ότι και η Χατζηπαύλου ν. Κυριάκου κ.ά.
(2006)1 Α.Α.Δ. 236 στην οποία με παρέπεμψε η συνήγορος του ενάγοντα διαφοροποιείται από την υπό κρίση περίπτωση, εφόσον στην υπόθεση εκείνη ο εφεσείων ήταν σταθμευμένος και αιφνιδίως ανέκοψε την ελεύθερη πορεία της εφεσίβλητης, η οποία κινείτο κανονικά στην λωρίδα της. Για όλους τους πιο πάνω λόγους κρίνω ότι ο ενάγων δεν κατόρθωσε να αποδείξει στον απαιτούμενο βαθμό την απαίτηση του. Συνεπακόλουθα η αγωγή απορρίπτεται με έξοδα προς όφελος της εναγομένης, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, εφόσον δεν κρίνω ότι συντρέχει υπό τις περιστάσεις οποιοσδήποτε λόγος απόκλισης από τον γενικό κανόνα, ότι τα έξοδα ακολουθούν το αποτέλεσμα. (Υπ.)..................................... Χρ. Γ. Ππεκρή, Προσ. Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Καλλικάς ν Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(2010)1 (Β) ΑΑΔ 1238 και Οδυσσέα ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ.
  1. [2] Βλ. κατ' αναλογία Α.Ο. ν. D.T.V. Πολ. Εφ. αρ. 19/2022 ημερ. 20.10.
  2. [3] Βλ. κατ' αναλογία Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506, Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρας
(1992)1 Α.Α.Δ. 1056, Σκορδέλλη και Άλλων ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 101/13 ημερ. 6.6.2016, ECLI:CY:AD:2016:B267 & MOSSA (MUSSA) MOHAMMED MUSTAFA ν. Ανδρέα Κακουρή κ.α.
(2002)1 ΑΑΔ 165. [4] Παπαγεωργίου ν Κλάππας Investment Services Ltd
(1991)1 Α.Α.Δ. 24. [5] Ομήρου v. Δημοκρατίας
(2001)2 Α.Α.Δ. 506, Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρας
(1992)1 Α.Α.Δ. 1056, Σκορδέλλη και Άλλων ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 101/13 ημερ. 6.6.2016, ECLI:CY:AD:2016:B267 & MOSSA (MUSSA) MOHAMMED MUSTAFA ν. Ανδρέα Κακουρή κ.α.
(2002)1 ΑΑΔ 165. [6] βλ. Στυλιανίδης ν. Χατζηπιέρας
(1992)1 Α.Α.Δ. 1056, Σκορδέλλη και Άλλων ν. Δημοκρατίας, Ποιν. Εφ. 101/13 ημερ. 6.6.2016, ECLI:CY:AD:2016:B267 & MOSSA (MUSSA) MOHAMMED MUSTAFA ν. Ανδρέα Κακουρή κ.α.
(2002)1 ΑΑΔ 165. [7] Αθανασίου κ.α. ν Κουνούνη
(1997)1 Α.Α.Δ. 614). [8] Γεώργιος & Σπύρος Τσαππή Λτδ v. Πολυβίου
(2009)1 Α.Α.Δ. 339. [9] Σ.Κ. ν. Αστυνομικού Διευθυντή Λεμεσού
(2010)2 ΑΑΔ 304. [10] Χρίστου ν. Khoreva
(2002)1 Α.Α.Δ. 454. [11] Σοφοκλέους Κυριάκος ν. Γιώτας Κυριάκου
(2010)1 Α.Α.Δ. 665 & Μαρσέλ κ.ά ν. Λαϊκή Τράπεζα Λτδ
(2001)1(B) Α.Α.Δ 1858. [12] Θεοδόσης Ιορδάνους ν. Δήμου Ζήνωνος
(1998)1 ΑΑΔ 652 και Σοφοκλέους ν. Καλογήρου
(1997)1 Α.Α.Δ. 369. [13] Αρ. 51 του Περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεδ. 148 και βλ. μεταξύ άλλων Αναστάση ν. Γεωργίου
(1998)1(Α) Α.Α.Δ. 96 και Κουμής ν. Χίννη
(2000)1(Α) Α.Α.Δ. 383. [14] Βίκης v Νεοφύτου
(1990)1 ΑΑΔ 345. [15] Φοινικαρίδης ν. Γεωργίου κ.α.
(1991)1 ΑΑΔ
  1. [16] Αριστείδου ν. Πολυδώρου Πολ. Εφ. αρ. 346/2010 ημερ. 15.1.2016, ECLI:CY:AD:2016:A
  2. [17] Constantinou ν. Katsouris
(1975)1 CLR 188. [18] Κυριάκου ν. Κανάρη
(1997)1Γ ΑΑΔ 1436 [19] Adamis v Eracleous
(1982)1 CLR 746. [20] Σοφοκλέους ν. Καλογήρου
(1997)1 ΑΑΔ 369. [21] Panayiotou v. Mavrou
(1970)1 Α.Α.Δ. 215. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.