Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ ν. Neke (Tire Service) Limited, Αρ. Αγωγής: 761/16, 31/3/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup
- on)- Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2023:A22 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ. Ενώπιον: Ηλ. Γεωργίου, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 761/16 Μεταξύ: Συνεργατικής Εταιρείας Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ., Ενάγουσας, και 1. Νeke (Tire Service) Limited 2. Νίκου Γεωργίου Τυρίμου 3. Ευγένιου Γεωργίου Τυρίμου 4. Ευαγόρα Νίκου Τυρίμου 5. Πάρη Νίκου Τυρίμου Εναγομένων. 31 Μαρτίου, 2023. ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για τους ενάγοντες: Ο κ. Π.Αβραάμ. Για τους εναγομένους: Ο κ. Γ.Πιττάτζιης. Α Π Ο Φ Α Σ Η Η Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Αυγόρου (στο εξής θα καλείται «η Συνεργατική») παραχώρησε στην εναγομένη 1 δάνειο και οι εναγόμενοι 2, 3, 4 και 5, εγγυήθηκαν τις υποχρεώσεις της. Επιπρόσθετα, για εξασφάλιση του πιο πάνω δανείου η εναγομένη 1 παραχώρησε προς όφελος της Συνεργατικής υποθήκη. Η ενάγουσα προβάλλει ότι, οι εναγόμενοι παρέλειψαν να εκπληρώσουν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις και έτσι αξιώνει (
- i)το ποσό των €477.597,55 πλέον τόκους προς 2,5% από 1.1.22 μέχρι εξόφλησης και (
- ii)διάταγμα εκποίησης της παραπάνω υποθήκης. Στην υπό εξέταση περίπτωση, τα επίδικα ζητήματα, όπως αυτά περιορίστηκαν κατά το στάδιο των προφορικών εισαγωγικών και τελικών αγορεύσεων εστιάζονται, ότι: (α) υφίσταται δεδικασμένο ενόψει ότι διεξήχθηκε διαιτησία και « . ακυρώθηκε η απόφαση του διαιτητή.» και (β) δεν οφείλεται το ποσό του δανείου καθότι, το τελευταίο προέκυψε από άλλες πιστωτικές διευκολύνσεις, οι οποίες είχαν εξοφληθεί. Ως αναφέρθηκε, όταν, συνομολογήθηκαν οι τελευταίες είχε εφαρμογή ο περί Τόκου Νόμος του 1977 (Ν. 2/1977) και τόκοι αυτών δεν μπορούσαν να υπερβαίνουν το αρχικό χρέος. Τα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση, τα οποία αποτελούν κοινό τόπο μεταξύ των διαδίκων και συνακόλουθα ευρήματα του Δικαστηρίου, συνοπτικά έχουν ως ακολούθως: (
- i)Η Συνεργατική μετονομάστηκε και στη συνέχεια συγχωνεύτηκε με άλλη. H τελευταία μετονομάστηκε και συγχωνεύτηκε με την Συνεργατική Κεντρική Τράπεζα Λτδ, η οποία, μετονομάστηκε και ακολούθως, μεταβίβασε στην ενάγουσα όλες τις πιστωτικές διευκολύνσεις και συναφείς εξασφαλίσεις που κατείχε ως δανειστής κατά το χρόνο της μεταβίβασης, μεταξύ αυτών και η επίδικη πιστωτική διευκόλυνση και οι εξασφαλίσεις αυτής (βλ. Τεκ.1 και 2). (
- ii)Κατόπιν σχετικής αίτησης της εναγομένης 1 (βλ.Τεκ.3) και εγκρίσης (Τεκ.4), στις 16.10.07 συνομολογήθηκε γραπτή συμφωνία με την οποία η Συνεργατική παραχώρησε στην εναγομένη 1 δάνειο για το ποσό £190.000 (€324.634,27) (βλ. Τεκ.5). (iii) Η πιο πάνω συμφωνία διαλάμβανε, μεταξύ άλλων, ότι το δάνειο θα ήταν πληρωτέο σε 360 ίσες μηνιαίες δόσεις από £1281,03 (€2.188,76) η κάθε μία. Η πρώτη δόση θα ήταν πληρωτέα την 10.12.07 και οι υπόλοιπες την αντίστοιχη ημερομηνία κάθε επόμενου μήνα ωσότου το δάνειο περιλαμβανομένων των τόκων, εξόδων και άλλων εξασφαλίσεων εξοφληθεί πλήρως. Το δάνειο χρεωνόταν με ετήσιο κυμαινόμενο επιτόκιο το οποίο, αποτελείτο από το βασικό επιτόκιο της Συνεργατικής, το οποίο καθοριζόταν από την τελευταία, από καιρού εις καιρό, και την προσαύξηση η οποία επίσης καθοριζόταν από την Συνεργατική. Το συνολικό επιτόκιο, κατά την υπογραφή της επίδικης συμφωνίας, ήταν 7%. Αν οποιοδήποτε ποσό που καθίστατο πληρωτέο, δεν πληρωνόταν ο δανειολήπτης θα πλήρωνε τόκο υπερημερίας προς 0,5% από την ημερομηνία που το ποσό κατέστη πληρωτέο μέχρι την ημερομηνία εξόφλησης. Η δε Συνεργατική δικαιούτο να μεταβάλλει, κατά την κρίση της, μεταξύ άλλων, το βασικό επιτόκιο, το περιθώριο και τον τόκο υπερημερίας. Μόλις το δάνειο ή οποιοδήποτε μέρος αυτού ήθελε ζητηθεί από τη Συνεργατική θα καθίστατο απαιτητό και ο χρεώστης όφειλε να καταβάλει στη Συνεργατική κάθε οφειλόμενο ποσό. (
- iv)Για εξασφάλιση του πιο πάνω δανείου, οι εναγόμενοι 2, 3, 4 και 5 εγγυήθηκαν τις υποχρεώσεις της εναγομένης 1 (βλ. Τεκ.6, 7 και 8) και περαιτέρω, η τελευταία παραχώρησε προς όφελος της Συνεργατικής, την υποθήκη για το ποσό των £190,000 (€324.634,27- βλ. Τεκ. 9) (ν) Το πιο πάνω δάνειο παραχωρήθηκε στην εναγομένη 1 και ειδικότερα, ποσό £187.529,95 (€320.413,94) χρησιμοποιήθηκε για την αποπληρωμή άλλων πιστωτικών διευκολύνσεων (βλ Τεκ.10) και το ποσό των £2.470,05 (€4.220,33) χρησιμοποιήθηκε για τις ακόλουθες πληρωμές: (α) £1.451,50 (€2.480,03) ως δικαιώματα Κτηματολογίου (β) £296 (€505,74) για έφορο τελών και (γ) £722,55 (€1.234,54) έγινε πίστωση στο λογαριασμό της εναγομένης 1. Η ενάγουσα κάλεσε ως μάρτυρα την Μ.Γ η οποία, στο πλαίσιο της μαρτυρίας της ανέφερε ότι οι εναγόμενοι δεν τήρησαν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις και έτσι, στις 19.1.09, αποστάλθηκε επιστολή σε αυτούς με την οποία τερματίστηκε η επίδικη συμφωνία και αξιωνόταν το οφειλόμενο ποσό (βλ. Τεκ.11). Επιπρόσθετα δε, στο πλαίσιο της μαρτυρίας της, παρουσίασε κατάσταση λογαριασμού συνοδευόμενη από το σχετικό πιστοποιητικό (βλ. Τεκ.12) ως επίσης και αναδομημένη κατάσταση λογαριασμού (βλ. Τεκ.13). Mε βάση την τελευταία, το οφειλόμενο ποσό κατά την 31.12.21 ανέρχεται σε €477.597,55 με τόκο 2,5% ετησίως από 1.1.22 μέχρι εξόφλησης και κεφαλαιοποίηση του τόκου την 31η Δεκεμβρίου κάθε έτους. Το δικαστήριο θα επανέλθει σε άλλα γεγονότα, τα οποία αποτελούν κοινό τόπο μεταξύ των διαδίκων όταν, θα εξετάζεται η σχετική εισήγηση του συνηγόρου των εναγομένων περί δεδικασμένου. Eισήγηση ότι υφίσταται δεδικασμένο. Ο ευπαίδευτος συνήγορος του εναγομένου εισηγήθηκε ότι, στην υπό εξέταση περίπτωση, υφίσταται δεδικασμένο ενόψει ότι, η ενάγουσα αρχικά επέλεξε τη διαδικασία της διαιτησίας. Ως αναφέρθηκε, αφού τηρήθηκε η προβλεπόμενη από το Νόμο διαδικασία, εκδόθηκε απόφαση από το διαιτητή, στις 24.11.10 (βλ.Τεκ.14) και όταν, διαπιστώθηκε ότι η απόφαση του ήταν λανθασμένη, αυτή ακυρώθηκε. Ήταν η θέση του ότι, υφίσταται δεδικασμένο και η ενάγουσα είχε το δικαίωμα να ζητήσει θεραπεία στα πλαίσια του περί Διαιτησίας Νόμου, Κεφ.4 και όχι να την εγκαταλείψει και να καταχωρήσει αγωγή. Το ζήτημα του δεδικασμένου έτυχε ανάλυσης τόσο από την Νομολογία μας όσο και από την αγγλική Νομολογία η οποία έχει δώσει και τις αναγκαίες κατευθύνσεις ως προς το θέμα (βλ. Spencer Bower and Handley Res Judicata 4th edition p.1-20). Ο κανόνας του δεδικασμένου περιέχει τέσσερα στοιχεία: (α) τελεσίδικη απόφαση (β) ταύτιση διαδίκων (γ) ταύτιση ιδιότητας διαδίκων (δ) ταύτιση επιδίκων θεμάτων (βλ. Χρύσω Κακοφεγγίτου ν Κυπριακές Αερογραμμές, Πολ.Έφ.225/12, ημερ. 6.12.17, Επίσημου Παραλήπτη κ.ά. ν Marfin Popular Bank Public Co Ltd κ.ά., Πολ.Έφ. 274/09, ημερ. 27.4.16, Ανδρέας Νικολάου Μιχαήλ ν Μιχαήλ Σκουτέλλα
(2008)1Β ΑΑΔ 1125 και Χαράλαμπος Κύπρου Χωματένος κ.ά. ν Λουκά Παναγιώτου Σταυρινού, Πολ.Έφ. 62/11, ημερ. 17.12.15) Η δέσμευση δε που προκύπτει από το δεδικασμένο βαρύνει μόνο τους διαδίκους και τους διαδόχους τους. Στο σύγγραμμα Halsbury's Laws of England, 3η Έκδοση, Τόμος 15, σελ. 184, αναφέρεται ότι όταν ένα επίδικο γεγονός αποφασιστεί σε δίκη μεταξύ των ίδιων διαδίκων και το ίδιο γεγονός επανεμφανιστεί σε μεταγενέστερη δίκη μεταξύ των ίδιων διαδίκων, εγείρεται θέμα δεδικασμένου, όμως η σχετική αρχή δεν εφαρμόζεται μόνο σε ζητήματα που έχουν εξεταστεί στην πρώτη διαδικασία, αλλά επεκτείνεται και σε ζητήματα που θα μπορούσαν να είχαν εγερθεί στην πρώτη διαδικασία (βλ. Theori and Another v Djoni and Another
(1984)1C.L.R. 296, Παμπορίδης ν Κτηματικής Τραπέζης Κύπρου Λτδ
(1995)1 Α.Α.Δ. 670, Γαβριήλ κ.ά. ν Αγαπίου
(1998)1Γ Α.Α.Δ. 1868 και Χριστοφή (Παπέττας) ν Σ. & Μ. Φλοκκάς Λτδ κ.ά.
(2001)1Γ Α.Α.Δ. 1703). Στο πλαίσιο του πιο πάνω εγερθέντος ζητήματος, αποτελούν αδιαμφισβήτητα γεγονότα και συνακόλουθα ευρήματα του Δικαστηρίου τα ακόλουθα: (
- i)Η ενάγουσα με βάση τις πρόνοιες του άρθρου 52 του περί Συνεργατικών Εταιρειών Νόμου, ως ίσχυε κατά τον ουσιώδη χρόνο, παρέπεμψε τη διαφορά σε διαιτησία και έτσι, στις 24.11.10, εκδόθηκε διαιτητική απόφαση υπέρ της ενάγουσας και εναντίον όλων των εναγομένων για το ποσό των €381.812,11 πλέον τόκο 9% ετησίως από 24.11.10 μέχρι εξόφλησης και κεφαλαιοποίηση του τόκου μια φορά το χρόνο και ειδικότερα την 31η Δεκεμβρίου εκάστου έτους. Επιπρόσθετα, διατάχθηκε και η εκποίηση της υποθήκης (βλ. Τεκ.14). (
- ii)Μετά την έκδοση της πιο πάνω απόφασης, και ειδικότερα στις 10.2.11, η Συνεργατική καταχώρησε την Γενική Αίτηση με αρ. 26/11 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου με την οποία, ζητούσε διάταγμα του Δικαστηρίου για εγγραφή της πιο πάνω διαιτητικής απόφασης καθώς και άδεια εκτέλεσης της (βλ.Τεκ.15). Οι καθ΄ ων η αίτηση, καταχώρησαν ένσταση (βλ. Τεκ.17). Στις 14.12.11, στο πλαίσιο της πιο πάνω αίτησης, ο συνήγορος του αιτητή ζήτησε την άδεια του Δικαστηρίου να την αποσύρει καθότι, ως δήλωσε «. Η διαδικασία στη βάση της οποίας έχει εκδοθεί η απόφαση έχει ακυρωθεί. Η πλευρά μας επιφυλάσσει ακριβώς τα δικαιώματα της να προωθήσει μια διαδικασία διαιτησίας και αν χρειαστεί να επανέλθει δικαστικώς.» Η άλλη πλευρά δεν είχε ένσταση. Έτσι, το Δικαστήριο απέρριψε την αίτηση και σημείωσε τη σχετική δήλωση (βλ. Τεκ.15). (iii) Οι εναγόμενοι στην παρούσα, στις 4.3.11 καταχώρησαν την Γενική Αίτηση με αρ. 47/11 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Αμμοχώστου με την οποία, ζητούσαν τον παραμερισμό της πιο πάνω απόφασης του διαιτητή. Στο πλαίσιο της πιο πάνω αίτησης και δη στις 14.12.11, δηλαδή την ίδια ημέρα που αποσύρθηκε η Γενική Αίτηση με αρ 26/11, ο συνήγορος της Συνεργατικής δήλωσε ότι, ακυρώθηκε η διαδικασία της διαιτησίας και ενδέχεται η Συνεργατική να προχωρήσει με νέα. Ενόψει της πιο πάνω δήλωσης, η συνήγορος των εναγομένων στην παρούσα, απέσυρε την αίτηση με αποτέλεσμα αυτή να απορριφθεί (βλ. Τεκ.16). Ως προκύπτει, με βάση τα πιο πάνω γεγονότα η απόφαση του διαιτητή δεν εγγράφηκε. Η δε σχετική αίτηση που καταχωρίστηκε για τον εν λόγω σκοπό αποσύρθηκε και απορρίφθηκε. Ο συνήγορος της Συνεργατικής δήλωσε ότι η διαδικασία, στη βάση της οποίας εκδόθηκε διαιτητική απόφαση, ακυρώθηκε και επιφύλαξε το δικαίωμα να επανέλθει δικαστικώς. Η δε έτερη αίτηση των εναγομένων στην παρούσα, για παραμερισμό της διαιτητικής απόφασης, αποσύρθηκε ενόψει της δήλωσης του συνηγόρου της Συνεργατικής ότι η διαδικασία ακυρώθηκε. Στην υπό εξέταση περίπτωση, πράγματι υφίσταται ταύτιση διαδίκων, ταύτιση ιδιότητας διαδίκων, ταύτιση επιδίκων θεμάτων μεταξύ της παρούσας υπόθεσης και της διαδικασίας διαιτησίας πλην όμως, δεν υφίσταται η έτερη προϋπόθεση και δη τελεσίδικη απόφαση αφού όπως έχει ήδη αναφερθεί η αίτηση για εγγραφή της διαιτητικής απόφασης αποσύρθηκε με την πιο πάνω επιφύλαξη και ως αναγνώρισαν αμφότεροι οι συνήγοροι στο στάδιο των αγορεύσεων η σχετική διαδικασία ακυρώθηκε. Έτσι, η σχετική εισήγηση του ευπαιδεύτου συνηγόρου των εναγομένων δεν βρίσκει σύμφωνο το Δικαστήριο και απορρίπτεται. Η ενάγουσα για να στοιχειοθετήσει την απαίτηση της, κάλεσε ως μάρτυρα τη Μ.Γ. ενώ από την άλλη έδωσε μαρτυρία ο εναγόμενος 2. Τονίζεται, ότι το Δικαστήριο έχει θέσει υπόψη του, τόσο το σύνολο της μαρτυρίας που έχει τεθεί ενώπιον του όσο και τα όσα ανέφεραν οι ευπαίδευτοι συνήγοροι των διαδίκων με τις εμπεριστατωμένες αγορεύσεις τους και θα σταθεί εκεί που ήθελε κριθεί αναγκαίο. Στο πλαίσιο της ζωντανής ατμόσφαιρας της δίκης, το Δικαστήριο είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει με ιδιαίτερη προσοχή όλους τους μάρτυρες κατά τη διάρκεια που κατέθεταν. Αξιολογώντας τη μαρτυρία τους (με πλήρη πάντα επίγνωση ότι η αξιοπιστία εκτιμάται αποσυναρτημένα επιπέδου απόδειξης), το Δικαστήριο έθεσε ως δείκτη, ανάμεσα σε άλλα, την πηγή και εμβέλεια των γνώσεων των μαρτύρων, στο βαθμό που τούτες αφορούσαν εκείνα περί των οποίων κατέθεταν, την ύπαρξη προσωπικού συμφέροντος ή προκατάληψης στην υπόθεση, τις ευκαιρίες που είχαν να αντιληφθούν τα διαδραματισθέντα, τη μνήμη και τους λόγους που είχαν να θυμούνται ή να πιστεύουν αυτά περί των οποίων κατέθεταν, τη σαφήνεια και αμεσότητα των απαντήσεών τους, την ύπαρξη σε αυτές υπερβολών ή ουσιαστικών ανακολουθιών και αντιφάσεων (σε συγκριτική εξέταση με τις μικροαντιφάσεις), την ύπαρξη προηγούμενων γραπτών ή προφορικών ασυνεπών ή αντιφατικών δηλώσεων, την ειλικρίνεια και τρόπο αφήγησης των γεγονότων, το φυσικό ή αφύσικο των αντιδράσεών τους στο εδώλιο του μάρτυρα, την ύπαρξη νευρικότητας ή επιφυλακτικότητας, και τη γενικότερη ιδιοσυγκρασία που εκδήλωναν ενώ έδιναν μαρτυρία (βλ. Τυμπιώτης ν. Δημοκρατίας
(2004)2Α Α.Α.Δ. 612 και τις εκεί αναφερόμενες αυθεντίες). Το Δικαστήριο ήταν εξαιρετικά προσεκτικό στο να μην αποδώσει υπέρμετρη βαρύτητα στα εξωτερικά χαρακτηριστικά της συμπεριφοράς τους, γνωρίζοντας ότι κάτι τέτοιο, ενδεχομένως, να ενέχει κινδύνους (βλ. κατ' αναλογία, Νικολάου ν. Παπαϊωάννου, Π.Ε. 250/08, ημερ. 20.10.11), επειδή δεν είναι σπάνιο κάποιοι μάρτυρες να έχουν ιδιαίτερη ικανότητα στο να προβάλλουν μια τελείως διαφορετική εικόνα από εκείνη που πραγματικά τους χαρακτηρίζει (βλ. κατ' αναλογία, Χριστοφή ν. Ζαχαριάδη
(2002)1(Α) Α.Α.Δ. 401, 406), αλλά και διότι κάποιες συμπεριφορές στο εδώλιο του μάρτυρα μπορεί να ορμώνται από πλειάδα αιτιών, χωρίς αναγκαστικώς αυτές να εκπορεύονται από διάθεση ψεύδους ή παραπλάνησης (βλ. κατ' αναλογία, Χρίστου ν. Ηροδότου κ.ά.
(2008)1(Α) Α.Α.Δ. 676, 685). Η Μ.Γ., η οποία κλήθηκε από την ενάγουσα, ουσιαστικά αναφέρθηκε στα γεγονότα, τα οποία αποτελούν κοινό τόπο μεταξύ των δύο πλευρών. Παρουσίασε τα έγγραφα τα οποία βρίσκονταν στην κατοχή της, όπως με λεπτομέρεια εκτίθενται πιο πάνω και δεν χρήζουν επανάληψης. Το εν λόγω πρόσωπο, δεν είχε οποιαδήποτε εμπλοκή στον καταρτισμό των επίδικων συμφωνιών και η όποια ανάμειξη της ήταν μετά τον τερματισμό τους, ως υπάλληλος της ενάγουσας. Περαιτέρω, στο πλαίσιο της μαρτυρίας της παρουσίασε καταστάσεις λογαριασμού τις οποίες ετοίμασε η ίδια, αναφέροντας ότι οι χρεώσεις και πιστώσεις που φαίνονται στην κατάσταση λογαριασμού (βλ.Τεκ.12) είναι το αποτέλεσμα των συναλλαγών της εναγομένης 1 με την Συνεργατική σε σχέση με το επίδικο δάνειο. Μετά την εκτύπωση σύγκρινε και έλεγξε προσωπικά την κατάσταση λογαριασμού με τα πρωτότυπα που υπήρχαν στον ηλεκτρονικό υπολογιστή της ενάγουσας και είναι ταυτόσημα. Περαιτέρω, η ίδια ετοίμασε αναδομημένη κατάσταση λογαριασμού από την οποία, αφαιρέθηκαν όλα τα έξοδα και οι χρεώσεις και έχει διαφοροποιήσει το βασικό επιτόκιο, εφαρμόζοντας ως βασικό επιτόκιο το εκάστοτε επιτόκιο αναφοράς για πράξεις κύριας αναχρηματοδότησης της Ευρωπαïκής Κεντρικής Τράπεζας πλέον 2.5% συμβατικό περιθώριο (βλ. Τεκ.13). Ο τόκος δε υπολογίστηκε με διαιρέτη τις 365 ημέρες. Το συγκεκριμένο πρόσωπο δεν περιέπεσε σε οποιαδήποτε αντίφαση ικανή να κλονίσει την αξιοπιστία της καθ΄ οιονδήποτε τρόπο. Παρέθεσε τα γεγονότα, ως τα αντιλήφθηκε χωρίς διαθλάσεις, εξογκώσεις και υπερβολές. Ήταν μάρτυρας της αλήθειας και συνακόλουθα το Δικαστήριο αποδέχεται τη μαρτυρία της. Στις εκθέσεις υπεράσπισης των εναγομένων, μεταξύ άλλων, προβάλλονται ισχυρισμοί ότι κατά ή περί την 2.10.87 η Συνεργατική παραχώρησε στην εναγομένη 1 πιστωτικές διευκολύνσεις «για μέγιστο όριο ή/και ποσό £6.000.» Ως αναφέρεται ο πιο πάνω λογαριασμός κατά ή περί την 31.12.99 παρουσίαζε χρεωστικό υπόλοιπο £55.497,72 το οποίο ήταν προϊόν παράνομων και αντισυμβατικών χρεώσεων. Επιπρόσθετα, στις εκθέσεις υπεράσπισης αναφέρεται ότι, κατά ή περί την 25.5.90, η Συνεργατική παραχώρησε στην εναγομένη 1 δάνειο ύψους £43.
- Στο εν λόγω δάνειο, ως προβάλλεται, καταβλήθηκαν διάφορα ποσά και το αξιούμενο ποσό περιείχε τόκους τουλάχιστον €345.000, «το μεγαλύτερο μέρος των οποίων ήτο και είναι προϊόν παράνομων ανατοκισμών και μεγάλο ποσό υπερχρεώσεων.» Ήταν η συναφής θέση του ευπαιδεύτου συνηγόρου των εναγομένων ότι, οι πιο πάνω πιστωτικές διευκολύνσεις συνομολογήθηκαν, στις ημερομηνίες που αναφέρονται πιο πάνω, δηλαδή ενόσω βρισκόταν σε ισχύ ο περί Τόκου Νόμος του 1977 (Ν.2/77). Έτσι, ως εισηγήθηκε, τα ποσά τα οποία μπορούσαν να ανακτηθούν, ως καθυστερημένοι τόκοι σε σχέση με τα δύο πιο πάνω δάνεια, δεν μπορούν να υπερβαίνουν το ποσό του αρχικού χρέους που, εν πάση περιπτώσει, ως ανάφερε, οι εναγόμενοι πλήρωσαν ποσά, πολύ μεγαλύτερα από το διπλάσιο του κάθε αρχικού χρέους. Ο ευπαίδευτος συνήγορος των εναγομένων δεν αμφισβήτησε την ορθότητα τόσο της κατάστασης λογαριασμού όσο και της αναδομημένης κατάστασης λογαριασμού που αφορά το επίδικο δάνειο. Εκείνο που ουσιαστικά προβλήθηκε από μέρους του είναι ότι, δεν οφειλόταν οποιοδήποτε ποσό σε σχέση με τα δύο προγενέστερα δάνεια, για τα οποία καταρτίστηκε το επίδικο δάνειο. Ο εναγόμενος 2, στο πλαίσιο της μαρτυρίας του, δήλωσε ότι η εναγομένη 1 έλαβε δύο δάνεια από τη Συνεργατική. Υπάλληλος της τελευταίας του ανέφερε να προβεί σε ένα νέο δάνειο για να εξοφληθούν τα προγενέστερα και αν δεν το έπραττε θα προχωρούσαν με αγωγή εναντίον τους και θα λάμβαναν την περιουσία του. Παρουσίασε δύο καταστάσεις λογαριασμών της Συνεργατικής οι οποίες, αφορούσαν προγενέστερες πιστωτικές διευκολύνσεις της εναγομένης 1 (βλ. Τεκ.18 και 19). Διευκρίνισε ότι, τις πιο πάνω καταστάσεις λογαριασμού, του τις παρέδωσε ο γραμματέας της Συνεργατικής, κάτι το οποίο παρέμεινε αδιαμφισβήτητο. Ο εναγόμενος 2, αντεξεταζόμενος, αρνήθηκε ότι το διοικητικό συμβούλιο της εναγομένης 1 ζήτησε δάνειο ύψους £190.000 από τη Συνεργατική αναφέροντας, χαρακτηριστικά «190.000, δεν ζήτησα ποτέ μου έτσι δάνειο. Για όνομα του Θεού.» Αμέσως μετά αναγνώρισε την υπογραφή του στη σχετική αίτηση (βλ. Τεκ.3) και στις συμφωνίες δανείου και εγγύησης (βλ. Τεκ.5 και 6 αντίστοιχα). Όταν ρωτήθηκε αν έλαβε οποιαδήποτε μέτρα εναντίον της Συνεργατικής ενόψει των ισχυρισμών του ότι, η τελευταία προέβαινε σε παράνομες χρεώσεις ανέφερε ότι τον απείλησαν και έτσι διόρισε δικηγόρο. Ακολούθως, αναγνώρισε ότι όφειλε χρήματα, δηλώνοντας χαρακτηριστικά, «.Εγώ χρωστούσα, θα κινήσω αγωγή σε εκείνους που χρωστούσα;.». Περαιτέρω, ο εναγόμενος 2, στο πλαίσιο της μαρτυρίας του, δεν ανέφερε το χρονικό διάστημα που συνομολογήθηκαν οι προγενέστερες δύο συμφωνίες με τη Συνεργατική, ως επίσης δεν ήταν σε θέση να καθορίσει με ακρίβεια τα ποσά των εν λόγω πιστωτικών διευκολύνσεων. Παρατίθεται αυτούσιο το σχετικό απόσπασμα από τα πρακτικά: «Ε. . Θέλω να πεις στο Δικαστήριο πόσα δάνεια έκανες και για ποια ποσά. Η εταιρεία σου, η Εναγομένη 1; Α. Ένα, 40,000 ευρώ. Ε. 40 ή λίγο πιο . Α. 43 περίπου τζιαμέ και ένα πιο μιτσί. Ε. Το πιο μιτσί πόσο ήταν; Α. 5.000, 6;» Από τις καταστάσεις λογαριασμού τις οποίες παρουσίασε (βλ. Τεκ.18 και 19) πράγματι, σε ακολουθία των όσων ανέφερε η μάρτυρας της ενάγουσας, στις 22.12.07, πιστώθηκαν στους λογαριασμούς της εναγομένης 1 το συνολικό ποσό των £187.529,95 (βλ. και Τεκ.10). Από αυτές όμως δεν μπορεί να εξαχθεί συμπέρασμα το πότε ακριβώς συνομολογήθηκαν οι δύο προγενέστερες συμφωνίες δανείου, πλην όμως φαίνεται οι λογαριασμοί αυτοί να υπήρχαν τουλάχιστον από την 31.12.90 και 31.12.
- Κατ' αρχάς, επισημαίνεται ότι η κατάσταση λογαριασμού (Τεκ.18) αρχίζει την 31.12.90 μέχρι 19.2.
- Ακολούθως, διακόπτεται και επαναρχίζει την 29.7.97 μέχρι 22.12.
- Η δε κατάσταση λογαριασμού (βλ. Τεκ.19) αρχίζει από 31.12.91 μέχρι 31.12.
- Ακολούθως επαναρχίζει την 22.3.97 μέχρι 31.12.
- Στη συνέχεια, αρχίζει από την 9.5.98 μέχρι την 22.12.
- Όπως προκύπτει από τα πιο πάνω, οι εν λόγω καταστάσεις λογαριασμού διακόπτονται για κάποιες περιόδους. Ανεξάρτητα από τις πιο πάνω επισημάνσεις του Δικαστηρίου, από τις πιο πάνω καταστάσεις λογαριασμού δεν μπορεί να εξαχθεί συμπέρασμα σε σχέση με το ποσό των πιστωτικών διευκολύνσεων που παραχωρήθηκε από την Συνεργατική στην εναγομένη
- Όπως έχει αναφερθεί ο εναγόμενος 2, δεν ήταν σε θέση να καθορίσει με ακρίβεια τα ποσά των πιστωτικών διευκολύνσεων που αρχικά παραχωρήθηκαν από τη Συνεργατική. Νεφελώδης η επί τούτου μαρτυρία του και καμία άλλη μαρτυρία προσκομίστηκε. Δεν υφίσταται στέρεο υπόβαθρο γεγονότων, στη βάση του ισοζυγίου των πιθανοτήτων, για να εξαχθεί συμπέρασμα ότι το ποσό του επίδικου δανείου, με το οποίο εξοφλήθηκαν οι προγενέστερες πιστωτικές διευκολύνσεις, δεν οφείλεται ενόψει ότι, οι τελευταίες είχαν εξοφληθεί καθότι οι τόκοι αυτών δεν μπορούσαν να υπερβαίνουν το αρχικό χρέος. Και κάτι ακόμη. Η εναγομένη 1, ήταν αυτή που αιτήθηκε την παραχώρηση του επίδικου δανείου με σκοπό την εξόφληση των τότε υφιστάμενων χρεών (βλ. Τεκ. 3), αναγνωρίζοντας με τον τρόπο αυτό ότι υπήρχαν χρέη. Η μαρτυρία του εναγομένου 2 ήταν νεφελώδης, χαρακτηρίζεται από αντιφάσεις και δεν γίνεται αποδεκτή σε όση έκταση αυτή έρχεται σε αντίθεση με τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα που περιβάλλουν την παρούσα υπόθεση όπως με λεπτομέρεια έχει εκτεθεί πιο πάνω. Στην υπό εξέταση περίπτωση, με βάση τα αδιαμφισβήτητα γεγονότα και συνακόλουθα ευρήματα του Δικαστηρίου, η εναγομένη 1 υπέβαλε σχετική αίτηση στην Συνεργατική για να την παραχωρηθεί δάνειο ύψους £190.
- Ακολούθως, στις 16.10.07 συνομολογήθηκε γραπτή συμφωνία, με τους όρους που περιγράφονται σε αυτήν, με την οποία η Συνεργατική παραχώρησε στην εναγομένη 1 δάνειο για το ποσό £190.000 (€324.634,27) και για εξασφάλιση του, οι εναγόμενοι 2, 3, 4 και 5 εγγυήθηκαν τις υποχρεώσεις της εναγομένης
- Περαιτέρω, η τελευταία παραχώρησε προς όφελος της Συνεργατικής υποθήκη για το ποσό των £190,000 (€324.634,27) πλέον τόκους. Οι εναγόμενοι παρέλειψαν να εκπληρώσουν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις που απορρέουν από τις επίδικες συμφωνίες και έτσι, η Συνεργατική νομότυπα, στις 19.1.09, τερμάτισε την πιο πάνω συμφωνία δανείου και απαίτησε από τους εναγομένους την εξόφληση του οφειλομένου ποσού. Στο στάδιο τούτο, υπενθυμίζεται ότι, ο ευπαίδευτος συνήγορος των εναγομένων δεν αμφισβήτησε την ορθότητα των καταστάσεων λογαριασμού που αφορούν το επίδικο δάνειο. Η μαρτυρία της Μ.Γ. που κλήθηκε από την ενάγουσα, έχει γίνει αποδεκτή για τους λόγους που εξηγούνται ανωτέρω και δοσμένης και της κατάθεσης του πιστοποιητικού , το βάρος απόδειξης ως προς το όποιο λανθασμένο των επίμαχων χρεοπιστώσεων βάραινε πλέον τους εναγόμενους, κάτι το οποίο δεν κατέδειξαν (βλ Γεωργιάδη v. Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρησης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ Πολ.Εφ. 376/2014 ημερ. 16.3.23 Χαραλάμπους και Άλλων ν. Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ, Π.Ε. 405/12, ημ. 27.12.19, Φωτίου και Άλλου ν. Alpha Bank Cyprus Ltd, Π.Ε. 39/12, ημ. 3.5.18, Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ ν. Οικονόμου
(2014)1(Γ) Α.Α.Δ. 2287, 2293-2295, Ιωαννίδης και Άλλων ν. Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ
(2014)1(Β) Α.Α.Δ. 1491, 1498-1499). Το υπόλοιπο του επίδικου δανείου ανέρχεται σε €477.597,55 πλέον τόκους προς 2,5% από 1.1.22 μέχρι εξόφλησης. Για όλους τους λόγους που εξηγούνται πιο πάνω, η ενάγουσα έχει επιτύχει να αποδείξει την απαίτηση της εναντίον των εναγόμενων 1,2,3,4,και 5. Συνακόλουθα, εκδίδεται απόφαση υπέρ της ενάγουσας και εναντίον των εναγομένων 1, 2, 3, 4 και 5 αλληλέγγυα και/ή ξεχωριστά για το ποσό των €477.597,55 πλέον τόκους προς 2,5% από 1.1.22 μέχρι εξόφλησης και κεφαλαιοποίηση του τόκου την 31η Δεκεμβρίου εκάστου έτους. Περαιτέρω, εναντίον της εναγομένης 1 εκδίδεται διάταγμα ως η παράγραφος Β του αιτητικού της έκθεσης απαίτησης. Αναφορικά με τα έξοδα. Έχοντας υπόψη το αποτέλεσμα, τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ της ενάγουσας και εναντίον των εναγομένων 1, 2, 3, 4 και 5 ως αυτά θα υπολογιστούν από την Πρωτοκολλητή, στην κλίμακα του επιδικασθέντος ποσού, και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. Νοείται ότι ένα σετ εξόδων θα καταβληθεί. Υπ.). ........... Ηλ. Γεωργίου, Π.Ε.Δ. /ΑΚ. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο