← Κύπρος

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΙΑΓΙΑΣ ν. ΜΑΡΙΑ ΠΙΕΡΗ κ.α., Αρ. Αγωγής: 201/2021, 28/3/2023

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΙΑΓΙΑΣ ν. ΜΑΡΙΑ ΠΙΕΡΗ κ.α., Αρ. Αγωγής: 201/2021, 28/3/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ECLI:CY:EDAMM:2023:A20 ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Χρ. Γ. Ππεκρή, Ε.Δ Κάτω των €3.000,00 Κλίμακα εξόδων: €500,00 - €2.000,00 Αρ. Αγωγής: 201/2021 Μεταξύ: ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΙΑΓΙΑΣ Ενάγοντας και

  1. ΜΑΡΙΑ ΠΙΕΡΗ
  2. ΓΕΝΙΚΕΣ ΑΣΦΑΛΕΙΕΣ ΚΥΠΡΟΥ ΛΙΜΙΤΕΔ Εναγόμενοι και ΓΕΩΡΓΙΑ ΑΝΑΣΤΑΣΗ Τριτοδιάδικος Ημερομηνία: 28 Μαρτίου 2023 Εμφανίσεις: Για Αιτητές / Εναγομένους: κα Ε. Α. Ζέμπασιης για ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΟΥΚΟΥΝΗΣ & ΣΙΑ ΔΕΠΕ Για Καθ' ου η αίτηση / Ενάγοντα: κ. Κ. Κουκούνης για ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΚΟΥΚΟΥΝΗΣ Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ' ης η αίτηση / Τριτοδιάδικο: κα Χ. Ζαντή ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ (Αίτηση για αντεξέταση ημερ. 23.5.2022) Δια της αγωγής του ο ενάγων αξιοί εναντίον των εναγομένων ειδικές αποζημιώσεις τις οποίες ισχυρίζεται ότι υπέστη συνεπεία τροχαίου ατυχήματος, πλέον νόμιμο τόκο, πλέον έξοδα πλέον Φ.Π.Α. Ως δικογραφείται στην Έκθεση Απαίτησης, κατά τον επίδικο χρόνο η εναγόμενη 1 ήταν οδηγός και κάτοχος του οχήματος Α, το οποίο ήταν ασφαλισμένο στην εναγομένη
  3. Ο ενάγων είναι ο ιδιοκτήτης του οχήματος Β και κατά τον επίδικο χρόνο οδηγός του εν λόγω οχήματος ήταν η τριτοδιάδικος, η οποία προστέθηκε ως μέρος της διαδικασίας και συνεπακόλουθα καταχωρήθηκε και ανταλλάχθηκε σχετική δικογραφία. Με βάση τους δικογραφημένους ισχυρισμούς που περιλαμβάνονται στην Έκθεση Απαίτησης, κατά τον ουσιώδη προς την παρούσα αγωγή χρόνο, η τριτοδιάδικος οδήγησε το όχημα Β δίπλα από το όχημα Α, το οποίο ήταν παράνομα σταθμευμένο στην αριστερή πλευρά της οδού όπου έλαβε χώρα το ατύχημα, ενώ η εναγόμενη 1 επιβίβαζε στο όχημα Α τα παιδιά της και έχοντας προηγουμένως σηματοδοτήσει για την πρόθεσή της αυτή. Η τριτοδιάδικος οδήγησε το όχημα Β μέχρι το αλτ, όπου σταμάτησε και ενεργοποίησε τον δείκτη του οχήματος Β ώστε να σηματοδοτήσει την πρόθεσή της να στρίψει αριστερά, αναμένοντας την τροχαία κίνηση να της επιτρέψει να εισέλθει στην οδό. Ενώ η τριτοδιάδικος βρισκόταν σταθμευμένη αναμένοντας να στρίψει, η εναγόμενη 1 αμελώς, απροειδοποίητα και ξαφνικά, εκκίνησε και οδήγησε το όχημα Α, χωρίς να δώσει προτεραιότητα στο όχημα Β, με αποτέλεσμα να συγκρουστεί με το όχημα Β, στην αριστερή του πλευρά. Συνεπεία του ατυχήματος, ο ενάγων αξιοί ειδικές ζημιές οι οποίες συμποσούνται στο ποσό των €1.261,
  4. Οι εναγόμενοι καταχώρισαν Υπεράσπιση στην οποία αρνούνται και απορρίπτουν τους ισχυρισμούς του ενάγοντα και τον καλούν σε απόδειξή των. Αποτελεί δικογραφημένο ισχυρισμό των εναγομένων, ότι οι ισχυρισμοί του ενάγοντα έρχονται σε αντίθεση με τα όσα η τριτοδιάδικος παραδέχθηκε προφορικά και ενυπογράφως κατά την ημέρα του ατυχήματος και ότι την ευθύνη για το επίδικο ατύχημα φέρει η τριτοδιάδικος, η οποία μπήκε στο αντίθετο ρεύμα για να προσπεράσει το όχημα που προπορευόταν, ενώ η εναγόμενη 1 βρισκόταν σταθμευμένη στο αλτ, αναμένοντας να στρίψει δεξιά. Στην προσπάθεια της τριτοδιαδίκου να στρίψει αριστερά, χτύπησε στη δεξιά μπροστινή γωνιά του οχήματος Α. Ως περαιτέρω οι εναγόμενοι ισχυρίζονται, ο ενάγων ευθύνεται εκ προστήσεως για την αμέλεια της τριτοδιαδίκου. Με το δικόγραφο της Απάντησής του, ο ενάγων αρνείται και απορρίπτει τους ισχυρισμούς των εναγομένων και επαναλαμβάνει τους ισχυρισμούς του ως η Έκθεση Απαίτησης. Στην Έκθεση Απαίτησης των εναγομένων εναντίον της τριτοδιαδίκου, οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι το επίδικο ατύχημα οφείλεται στην αποκλειστική της αμέλεια, επαναλαμβάνοντας επί της ουσίας τους ισχυρισμούς της Υπεράσπισής τους και αξιώνοντας αποζημιώσεις εναντίον της τριτοδιαδίκου. Στην Υπεράσπισή της, η τριτοδιάδικος αρνείται και απορρίπτει τους ισχυρισμούς των εναγομένων και επικαλείται παραγραφή της απαίτησης που ηγέρθη εναντίον της, ένεκα της παρέλευσης 3 ετών από την συμπλήρωση της βάσης της αγωγής, δηλ. την ημερομηνία του τροχαίου ατυχήματος. Άνευ βλάβης του ισχυρισμού περί παραγραφής, αποτελεί δικογραφημένο ισχυρισμό της τριτοδιαδίκου, ότι την αποκλειστική ευθύνη για το ατύχημα φέρει η εναγόμενη 1 και κατ' επέκταση η εναγόμενη
  5. Συγκεκριμένα η τριτοδιάδικος ισχυρίζεται ότι οδήγησε το όχημα Β δίπλα από σταθμευμένο προμηθευτικό όχημα και ακολούθως δίπλα από το όχημα Α το οποίο ήταν σταθμευμένο στην αριστερή πλευρά του δρόμου. Αφού πέρασε τα δύο αναφερθέντα οχήματα, ακινητοποίησε το όχημα Β στο αλτ και ενεργοποίησε τον αριστερό σηματοδότη της, αναμένοντας όπως η τροχαία κίνηση της επιτρέψει να στρίψει. Και ενώ η τριτοδιάδικος βρισκόταν στο αλτ, η εναγόμενη 1 οδήγησε το όχημα Α με τρόπο που το μπροστινό δεξί μέρος του συγκρούστηκε με την αριστερή πλευρά του οχήματος Β. Δια της Απάντησης στην Υπεράσπιση της τριτοδιαδίκου, οι εναγόμενοι επαναλαμβάνουν τους ισχυρισμούς τους και απορρίπτουν τους ισχυρισμούς της τριτοδιαδίκου. Είναι περαιτέρω ο ισχυρισμός τους, ότι η τριτοδιάδικος κωλύεται λόγω της συμπεριφοράς και των πράξεών της, καθώς επίσης και από τα έγγραφα τα οποία έχει υπογράψει, από το να προβάλλει τους ισχυρισμούς της. Αφότου η έγγραφη μαρτυρία καταχωρίστηκε στον φάκελο του Δικαστηρίου, ενόψει του ότι πρόκειται για διαδικασία ταχείας εκδίκασης και τυγχάνουν εφαρμογής οι πρόνοιες της Δ.30 Θ. 5, καταχωρίστηκε η υπό κρίση Αίτηση, δια της οποίας οι Αιτητές αιτούνται όπως εκδοθεί διάταγμα που να διατάζει όλους τους μάρτυρες του ενάγοντα και την τριτοδιάδικο, όπως παρουσιαστούν στο Δικαστήριο ώστε να αντεξεταστούν επί του περιεχομένου ορισμένων παραγράφων της έγγραφης μαρτυρίας τους. Η Αίτηση βασίζεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.48 ΘΘ 1-9, Δ.30 ΘΘ 1-5

(1)(α)(β)
(2)
(3)(i)(ii),
(4)
(5)(i)-(vii), 6, 7(α) - (ε), 9 (α) - (δ), 10, Δ.36 ΘΘ 1 - 5, Δ.38 ΘΘ 1 - 6, Δ.39 ΘΘ 1 - 21, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/60, άρθρα 31, 32
(1)
(2)
(3), 42, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, αρ. 9, στις αρχές της επιείκειας, στο αρ. 30 του Συντάγματος, στο αρ. 6 της ΕΣΔΑ, στη νομολογία, στους κανόνες φυσικής δικαιοσύνης καθώς επίσης και στις συμφυείς εξουσίες και τη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η Αίτηση εκτίθενται στην ένορκη δήλωση του Π.Μ., ο οποίος είναι διευθυντής των εναγομένων
  1. Συνοψίζοντας, σε αυτήν αναφέρεται ότι οι εναγόμενοι αρνούνται κατηγορηματικά όλους τους ισχυρισμούς των μαρτύρων των εναγόντων ως αναληθείς, ανεδαφικούς και ανυπόστατους και ότι η αντεξέταση των εν λόγω προσώπων είναι αναγκαία, καθότι τα γεγονότα της υπόθεσης, τόσο αναφορικά με την ευθύνη, όσο και αναφορικά με τις αποζημιώσεις, αμφισβητούνται. Ο ομνύων εξειδικεύει τα σημεία επί των οποίων ζητείται η αντεξέταση, καθορίζοντας μάλιστα τον χρόνο που θα χρειαστεί για την αντεξέταση εκάστου μάρτυρα. Είναι επιπρόσθετα η θέση του ομνύοντος, ότι η έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα εξυπηρετήσει τη δικαιοσύνη, σε αντίθετη δε περίπτωση, θα παραβιαστεί το δικαίωμα των εναγομένων σε δίκαιη δίκη. Η Αίτηση προσέκρουσε στις ενστάσεις που καταχώρισε τόσο ο ενάγων, όσο και η τριτοδιάδικος, στις οποίες προβάλλονται οι ακόλουθοι 38 πανομοιότυποι λόγοι ένστασης:[1]
  2. Η αίτηση είναι νόμω και ουσία αβάσιμη, αντικανονική, αδικαιολόγητη, παράτυπη και ατεκμηρίωτη.
  3. Η αίτηση είναι πραγματικά και νομικά αβάσιμη και αστήρικτή.
  4. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις τις οποίες θέτει η νομοθεσία ή/και η νομολογία για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων.
  5. Η αίτηση δεν αποκαλύπτει κανένα καλό λόγο ή/και δικαιολογία ή/και εξαιρετική περίσταση η οποία να δικαιολογεί τους λόγους για τους οποίους ζητούνται τα αιτούμενα διατάγματα.
  6. Η αίτηση δεν αποκαλύπτει καλό λόγο ή/και δικαιολογία επαρκώς ή/και καθόλου που να δικαιολογεί την αντεξέταση των μαρτύρων του ενάγοντα η οποία γίνεται κατ' εξαίρεση σε υποθέσεις ταχείας εκδίκασης όπως η παρούσα, στα πλαίσια της οποίας η μαρτυρία είναι κατ' εξοχήν γραπτή.
  7. Τυχόν έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων θα πλήξει την ταχεία απονομή της δικαιοσύνης.
  8. Ενώπιον του Δικαστηρίου υπάρχει επαρκής μαρτυρία για να αποφασίσει τα επίδικα θέματα της αγωγής και η παρούσα αίτηση ή/και η σκοπούμενη αντεξέταση γίνεται με μοναδικό σκοπό την καθυστέρηση στη διαδικασία και τη κατασπατάληση πολύτιμου δικαστικού χρόνου και εξόδων.
  9. Η αίτηση δεν είναι προς το συμφέρον της δικαιοσύνης και δεν θα προσφέρει ή/και δεν συμβάλλει στην αποκρυστάλλωση ή/και διασαφήνιση των οποιωνδήποτε ζητημάτων και/ή δεν εξυπηρετεί τις ανάγκες ή/και τους σκοπούς της ταχείας εκδίκασης της παρούσας αγωγής για την οποία ζητείται.
  10. Το αιτητικό Α της αίτησης είναι λανθασμένο ή/και δεν δικαιολογεί την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος, καθότι η ημερομηνία κατά την οποία ζητείται η αντεξέταση έχει παρέλθει ή/και αφορά προγενέστερη ημερομηνία από την ημερομηνία κατά την οποία ορίστηκε η παρούσα αίτηση για πρώτη φορά.
  11. Η καταχώρηση της αίτησης υποβλήθηκε με υπέρμετρη καθυστέρηση, είναι εκπρόθεσμη και δεν καταχωρήθηκε ένα μήνα πριν την ημερομηνία ακροάσεως, ως προνοούν οι σχετικοί Θεσμοί Περί Πολιτικής Δικονομίας.
  12. Δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις της Δ.30 Θ.6 και 7 της Δ.39, Θ.1 και 2 των Θεσμών Περί Πολιτικής Δικονομίας για την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων. Η αίτηση είναι νομικώς και πραγματικώς αβάσιμη και δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων όπως αυτές ορίζονται από το νόμο, τους Θεσμούς και τη νομολογία.
  13. Δεν επεξηγείται ο λόγος και η αναγκαιότητα αντεξέτασης για έκαστο από τους μάρτυρες του ενάγοντα. Τα όσα αναφέρουν οι αιτητές στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση τους είναι γενικά και αόριστα, προβαίνοντας απλώς σε αναφορές επί παραγράφων των ενόρκων δηλώσεων, χωρίς να αιτιολογούν ή στοιχειοθετούν στην αίτηση και ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει τους λόγους, ούτε το τί επιθυμούν να αντεξετάσουν ή/και ποιο μέρος των εν λόγω παραγράφων της μαρτυρίας αιτούνται να αντεξετάσουν αλλά ούτε και την αναγκαιότητα της αιτούμενης αντεξέτασης. Περαιτέρω, δεν καθορίζεται επαρκώς ο χρόνος αντεξέτασης που εν πάσει περιπτώσει είναι υπερβολικός για τα επίδικα θέματα και κλίμακα της παρούσας αγωγής, ως επίσης και ο χρόνος που αόριστα και γενικά αναφέρεται στην ένορκη δήλωση για την αντεξέταση της Γεωργίας Αναστάση εκπίπτει των χρονικών ορίων που καθορίζεται στους Θεσμούς Περί Πολιτικής Δικονομίας.
  14. Το γεγονός της ύπαρξης διιστάμενων απόψεων μεταξύ των διαδίκων δεν αποτελεί επαρκή λόγο ή αναγκαιότητα για την έγκριση του αιτήματος προς αντεξέταση.
  15. Η αίτηση είναι αδικαιολόγητη, καθόσον επιδιώκεται αδικαιολόγητα, αβάσιμα, καταχρηστικά, γενικά και αόριστα η αντεξέταση όλων των μαρτύρων του ενάγοντα, χωρίς να εξειδικεύονται συγκεκριμένα σημεία ή ισχυρισμοί της ένορκης δήλωσης τους που να χρήζουν αντεξέτασης και χωρίς να αιτιολογούν ή στοιχειοθετούν στην αίτηση και ένορκη δήλωση που την υποστηρίζει τους λόγους και την αναγκαιότητα της αιτούμενης αντεξέτασης. Οι αιτητές αρκούνται σε γενικότητες και αοριστίες και σε άσχετους και ανυπόστατους ισχυρισμούς που ουδόλως αποτελούν αιτιολογία.
  16. Οι αιτητές δεν εξειδικεύουν επαρκώς ή/και καθόλου το λόγο και σκοπό για τους οποίους ζητούν να αντεξετάσουν, παρά μόνο δια της αίτησης τους ζητούν γενικώς, αορίστως, τεχνηέντως και κεκαλυμμένα να αντεξετάσουν επί του συνόλου της γραπτής δήλωσης εκάστου εκ των 3 αναφερόμενων μαρτύρων.
  17. Η αιτούμενη αντεξέταση δεν είναι αναγκαία ή/και απαραίτητη, αλλά αντιθέτως είναι αχρείαστη και καταχρηστική, καθότι αποβλέπει στην δημιουργία περιττών εξόδων και κατασπατάληση πολύτιμου δικαστικού χρόνου, πράγμα που η διαδικασία ταχείας εκδίκασης αποσκοπεί στο να αποτρέψει. Όλα τα ουσιώδη γεγονότα τα οποία αφορούν την παρούσα αγωγή βρίσκονται ενώπιον του Δικαστηρίου προς εξέταση τους, η μαρτυρία είναι σαφής, δηλώνεται η πηγή της πληροφόρησης των μαρτύρων και ουδεμία διευκρίνηση χρειάζεται. Άλλωστε οι αιτητές στην αίτηση τους δεν διευκρινίζουν επαρκώς ή/και καθόλου τι ακριβώς διευκρίνιση επιζητείται και ποιος ο λόγος.
  18. Τα όσα αναφέρουν οι αιτητές στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση τους ότι δήθεν χρήζουν διευκρίνησης είναι ξεκάθαρα και σαφή. Οι αιτητές ανεπίτρεπτα και καταχρηστικά επιδιώκουν απλώς και μόνο να επιχειρήσουν να μειώσουν τη γενικότερη αξιοπιστία των μαρτύρων του ενάγοντα, γεγονός το οποίο δεν αποτελεί λόγο για την ενάσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Σεβαστού Δικαστηρίου για να επιτρέψει την κατ' εξαίρεση αντεξέταση όλων των μαρτύρων του ενάγοντα.
  19. Από τα όσα οι αιτητές ισχυρίζονται στην αίτηση και ένορκη δήλωση τους δεν υφίσταται οτιδήποτε που να δικαιολογεί οποιαδήποτε διευκρίνιση ή διασαφήνιση αναφορικά με την έγγραφη ένορκη μαρτυρία όλων των μαρτύρων του ενάγοντα.
  20. Οι αιτητές, ως εναγόμενοι, είχαν την ευκαιρία, αφού αναγνώσουν τις έγγραφες ένορκες δηλώσεις των 3 μαρτύρων που κατατέθηκαν εκ μέρους του ενάγοντα, να απαντήσουν και να θέσουν τις θέσεις και τυχόν μαρτυρία του επί των ισχυρισμών των ενόρκων δηλώσεων των μαρτύρων του ενάγοντα ή/και να φέρουν την κατάλληλη μαρτυρία για να την αντικρούσουν. Δεν ευσταθεί η θέση των αιτητών ότι δήθεν χρειάζεται ή είναι αναγκαίο να τεθούν δια ζώσης οι θέσεις και ισχυρισμοί των αιτητών σε συνάρτηση με τους ισχυρισμούς των μαρτύρων του ενάγοντα ή ότι δήθεν είναι αναγκαίο για «να αποκρυσταλλωθούν και διασαφηνιστούν τα επίδικα θέματα», ούτε και δικαιολογείται ή επεξηγείται καθ' οιονδήποτε τρόπο αυτή τους η θέση.
  21. Τα επίδικα θέματα είναι σαφώς και ξεκάθαρα αποκρυσταλλωμένα και επί των όσων γενικώς και ασαφώς αναφερόμενων επιδιώκεται η αντεξέταση αποτελούν επιχειρηματολογία ή/και είναι θέματα που άπτονται των αγορεύσεων των διαδίκων και δεν αποτελούν γεγονότα.
  22. Το γεγονός ότι κατά την άποψη του ενόρκως δηλούντος υπάρχουν ισχυρισμοί του ενάγοντα και των μαρτύρων του που δεν συμφωνούν με τα όσα οι αιτητές ισχυρίζονται στη δική τους μαρτυρία, δεν είναι αρκετό για να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα αντεξέτασης όλων των μαρτύρων του ενάγοντα, αφού οι εκατέρωθεν ισχυρισμοί θα αξιολογηθούν και κριθούν από το Δικαστήριο, ως οι Θεσμοί Περί Πολιτικής Δικονομίας καθορίζουν για τις υποθέσεις ταχείας εκδίκασης.
  23. Το μόνο που οι αιτητές, ανεπίτρεπτα, καταχρηστικά και αλλότρια, επιχειρούν να πράξουν είναι να μειώσουν τη γενικότερη αξιοπιστία του ενάγοντα και των υπόλοιπων 2 μαρτύρων που κατέθεσαν δια έγγραφων ενόρκων δηλώσεων, γεγονός που εκπίπτει των προνοιών και των σκοπών των σχετικών Θεσμών περί Πολιτικής Δικονομίας.
  24. Ελλείπουν οι απαραίτητες προϋποθέσεις για την ικανοποίηση των προϋποθέσεων που θέτει ο Νόμος για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Σεβαστού Δικαστηρίου και την έγκριση της αίτησης των αιτητών.
  25. Η αίτηση είναι αχρείαστη, άνευ αντικειμένου και ουσίας, καθώς επίσης κανένας λόγος δεν συντρέχει ή αναφέρεται που να δικαιολογεί την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος αντεξέτασης.
  26. Η αίτηση είναι ατεκμηρίωτη, αβάσιμη και αστήρικτη αφού δεν καταδεικνύονται και ούτε στοιχειοθετούνται εξαιρετικές περιστάσεις ή λόγοι που να δικαιολογούν την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων αντεξέτασης των μαρτύρων του ενάγοντα.
  27. Η ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση δεν περιέχει ικανούς ή τέτοιους λόγους που να δικαιολογούν την αίτηση.
  28. Οι αιτητές δεν έχουν θέσει ενώπιον του Δικαστηρίου τα απαραίτητα στοιχεία για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου υπέρ της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων.
  29. Η αίτηση είναι πολύ γενική και πάσχει από αοριστία, ως επίσης υποβάλλεται καταχρηστικά και με κακή πίστη και δεν έχει οποιοδήποτε νομικό ή πραγματικό έρεισμα, καθόσον δεν δίδεται ικανή δικαιολόγηση γιατί το Δικαστήριο να ασκήσει τη διακριτική του εξουσία να διατάξει την παρουσία όλων των μαρτύρων του ενάγοντα για αντεξέταση επί ολόκληρων των ενόρκων δηλώσεων τους, ως επίσης και σε ποια σημεία ή ισχυρισμούς της ένορκης δήλωσης απαιτείται διευκρίνιση ή αντεξέταση, ούτε και εξειδικεύεται τι διευκρίνηση επιζητείται.
  30. Η αίτηση των αιτητών αποσκοπεί απλώς και μόνο στο να αντεξεταστούν όλοι οι μάρτυρες του ενάγοντα επί ολόκληρων των ενόρκων δηλώσεων τους προφορικά και δια ζώσης για σκοπούς ταλαιπωρίας τους και κατασπατάλησης πολύτιμου δικαστικού χρόνου και εξόδων, ως επίσης και για σκοπούς αξιοπιστίας των ισχυρισμών τους και μόνο, σκοπός που δεν περιλαμβάνεται στους λόγους που παραθέτει η Δ.30 των Θεσμών Περί Πολιτικής Δικονομίας, ως επίσης και εκπίπτει των ρητών προνοιών και του πνεύματος της Δ.30 των Θεσμών Περί Πολιτικής Δικονομίας που επιτάσσει όπως οι υποθέσεις ταχείας εκδίκασης εκδικάζονται με βάση γραπτή και όχι προφορική μαρτυρία και ότι μόνο κατ' εξαίρεση επιτρέπεται η αντεξέταση των ομνυόντων. Η αιτούμενη εξέταση επί της αξιοπιστίας δεν αποτελεί λόγο υποβολής αίτησης αντεξέτασης, ούτε και εντάσσεται στα πλαίσια του «κατ' εξαίρεση» που προνοεί η Δ.30 των Θεσμών Περί Πολιτικής Δικονομίας.
  31. Οι αιτητές δεν ενεργούν καλόπιστα αλλά επιχειρούν με την παρούσα αίτηση αντεξέτασης να εισάξουν αντικανονικά πρόσθετη ισχυριζόμενη από τους ίδιους μαρτυρία ή ισχυρισμούς που δεν συμπεριέλαβαν κατά το δέοντα στάδιο ή ισχυρισμούς που δεν αμφισβήτησαν με την προκομισθείσα από τους ίδιους μαρτυρία τους, ήτοι στην έγγραφη ένορκη τους δήλωση ημερ. 4/3/
  33. Η υπό κρίση αίτηση των αιτητών είναι αντικανονική, καταχρηστική και αποσκοπεί αντικανονικά και παράνομα απλώς και μόνο στο να συμπληρώσει ελλείψεις και παραλείψεις στην έγγραφη ένορκη δήλωση τους ημερομηνίας 4/3/2022, την οποία καταχώρησαν ως η μαρτυρία τους.
  34. Η αίτηση είναι καταχρηστική, αδικαιολόγητη και αχρείαστη, καθότι το μαρτυρικό υλικό το οποίο βρίσκεται ενώπιον του Δικαστηρίου υπό μορφή ενόρκων δηλώσεων και τεκμηρίων επαρκεί πλήρως και επιτρέπει στο Δικαστήριο να αποφασίσει επί των επίδικων θεμάτων της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής.
  35. Οι αιτητές δια της έγγραφης ένορκης μαρτυρίας που έχουν καταχωρίσει, εμποδίζονται ή/και κωλύονται (estopped) από του να προωθούν την παρούσα ένορκη δήλωση και να ζητούν την αντεξέταση των μαρτύρων.
  36. Το ισοζύγιο της ευχέρειας κλίνει υπέρ του ενάγοντα - καθ' ου η αίτηση και δεν είναι ορθό και δίκαιο να εκδοθεί το αιτούμενο διάταγμα αντεξέτασης του ενάγοντα και όλων των υπόλοιπων μαρτύρων που προέβηκαν σε έγγραφη ένορκη μαρτυρία, ενώ η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος αντεξέτασης δεν είναι αναγκαία, αλλά ούτε εξυπηρετεί τους σκοπούς των σχετικών Θεσμών Περί Πολιτικής Δικονομίας ή/και το συμφέρον της ορθής απονομής της δικαιοσύνης και της ταχείας εκδίκασης και αποπεράτωσης της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής.
  37. Οι αιτητές δεν έχουν αποσείσει το βάρος απόδειξης των ισχυρισμών τους σε βαθμό που να δικαιολογείται η έκδοση του αιτούμενου διατάγματος αντεξέτασης του ενάγοντα και όλων των μαρτύρων αυτού.
  38. Η αίτηση των αιτητών είναι πολύ γενική και πάσχει από αοριστία, καθότι δεν εξειδικεύει ούτε εξηγεί τους συγκεκριμένους λόγους για τους οποίους είναι αναγκαία η αντεξέταση στην κάθε μια από τις ρηθείσες παραγράφους της ένορκης δήλωσης εκάστου μάρτυρα, ούτε αιτιολογεί την αναγκαιότητα της κατ' εξαίρεση αντεξέτασης όλων των μαρτύρων ή οποιουδήποτε εξ αυτών υπό το φως της κατατεθείσας έγγραφης ένορκης μαρτυρίας από αμφότερους τους διαδίκους.
  39. Δεν αποκαλύπτεται καλός λόγος ο οποίος να είναι σαφής, συγκεκριμένος και επαρκής για να επιτραπεί στους αιτητές η αντεξέταση του ενάγοντα και όλων των μαρτύρων του.
  40. Όλα τα γεγονότα και οι εκατέρωθεν ισχυρισμοί είναι ενώπιον του Δικαστηρίου, το οποίο είναι σε θέση να τους εξετάσει, όπως και τα έγγραφα που κατατέθηκαν ως τεκμήρια και να αποφασίσει ανάλογα. Η ερμηνεία τους εναπόκειται στο Δικαστήριο. Οι Ενστάσεις βασίζονται στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο Κεφ. 6 άρθρο 4
(1)
(2)
(3),5
(1)
(2)
(3)
(4)
(5), 7, 8
(1)
(2)
(3), 9
(1)
(2)
(3)
(4), στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/1960 άρθρο 21,
(1)(α - ε) (Ι)(Α), (Ι)(Β), 2, 3 (α - β), 22, 29
(1)(α - ε)
(2)(α - β),
(3),
(4), 30, 31, 32
(1)
(2)
(3), στους Θεσμούς Περί Πολιτικής Δικονομίας, Δ.30 Θ.6, 7, 7 (α) - (ε), 9, 10, 11, Δ.48 Θ.1,2,3,4,
(1)
(2)
(3), 5,6,7,8,9,10,11,12,13, Δ.39 Θ.1,2,3,4,5,6-21, Δ.19 Θ. 1, 2-25, 26, 27, Δ.55, Δ.57, Δ.63, Δ.64, στον Περί Ερμηνείας Νόμο, Κεφ. 1, άρθρα 1 - 44, στο κοινοδίκαιο και τις αρχές της επιεικείας, στη νομολογία των Κυπριακών Δικαστηρίων, ως επίσης και στη συμφυή εξουσία, πρακτική και διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου. Την ένσταση του ενάγοντα συνοδεύει η ένορκη δήλωση του ιδίου. Συνοπτικά, σε αυτήν ο ομνύων αναφέρει ότι στην Αίτηση δεν αποκαλύπτεται κανένας καλός λόγος ή εξαιρετική περίσταση ώστε να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Αποτελεί ισχυρισμό του ενόρκως δηλούντα, ότι η Αίτηση δεν καταχωρήθηκε εμπρόθεσμα, δηλ. τουλάχιστον 1 μήνα πριν την ημερομηνία ακροάσεως, ως οι προβλέπουν Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας. Περαιτέρω, ο ενόρκως δηλών αναφέρει ότι δεν επεξηγείται ο λόγος και η αναγκαιότητα αντεξέτασης εκάστου μάρτυρα και ότι τα όσα αναφέρονται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση συνιστούν γενικόλογες αναφορές, χωρίς επαρκή εξειδίκευση των θεμάτων αναφορικά με τα οποία οι εναγόμενοι επιθυμούν να αντεξετάσουν. Το γεγονός ότι υπάρχουν διιστάμενες απόψεις, δεν αποτελεί επαρκή λόγο ή αναγκαιότητα έγκρισης της Αίτησης. Αποτελεί ισχυρισμό του ομνύοντος, ότι όλα τα ουσιώδη γεγονότα τα οποία αφορούν την παρούσα αγωγή τέθηκαν ενώπιον του Δικαστηρίου προς εξέταση και δεν χρήζουν διευκρινίσεων, τα δε επίδικα θέματα είναι ξεκάθαρα και σαφώς αποκρυσταλλωμένα. Οι Αιτητές, ισχυρίζεται ο ενόρκως δηλών, δια της έκδοσης των αιτούμενων διαταγμάτων, επιδιώκουν ανεπίτρεπτα και καταχρηστικά να μειώσουν την αξιοπιστία των μαρτύρων οι οποίοι κατέθεσαν προς υποστήριξη της απαίτησης, σκοπός ο οποίος δεν περιλαμβάνεται στους λόγους για τους οποίους δυνατό να εγκριθεί αίτημα αντεξέτασης, βάσει των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Ακόμα, ο ομνύων ισχυρίζεται ότι η Αίτηση δεν καταχωρήθηκε προς το συμφέρον της απονομής της δικαιοσύνης και δεν εξυπηρετεί τους σκοπούς και τις ανάγκες της ταχείας εκδίκασης, μέσα στο πλαίσιο της οποίας η αντεξέταση πρέπει να επιτρέπεται κατ' εξαίρεση και με φειδώ. Τέλος, είναι η θέση του ενόρκως δηλούντα, ότι οι Αιτητές επιδιώκουν να εισάξουν αντικανονικά πρόσθετη μαρτυρία ή ισχυρισμούς τους οποίους δεν συμπεριέλαβαν κατά τον δέοντα τρόπο στην δήλωση της εναγομένης 1, συνεπώς η Αίτηση είναι αχρείαστη, αδικαιολόγητη και καταχρηστική. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση της τριτοδιαδίκου ορκίζεται η ίδια. Η ουσία και το περιεχόμενο των ισχυρισμών της ενόρκως δηλούσας, είναι πανομοιότυπο με τα όσα αναφέρει ο ενόρκως δηλών στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση του ενάγοντα. Συνεπώς, προς αποφυγή πλατειασμού, δεν θα καταγράψω τους ισχυρισμούς και τις θέσεις της τριτοδιάδικου, ως καταγράφονται στην ένορκη της δήλωση, καθώς συντάσσονται με τους ισχυρισμούς του ενάγοντος, οι οποίοι έχουν καταγραφεί ανωτέρω. Η ΑΚΡΟΑΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ Κατά την ακροαματική διαδικασία ουδείς εκ των ενόρκως δηλούντων αντεξετάστηκε και οι συνήγοροι των μερών περιορίστηκαν στην καταχώρηση των ικανών γραπτών τους αγορεύσεων προς υποστήριξη των θέσεών τους. Οι αγορεύσεις έχουν μελετηθεί και αναφορά στις θέσεις που υποστηρίχθηκαν μέσω αυτών θα γίνει μέσα στο πλαίσιο αξιολόγησης των εκατέρωθεν θέσεων, όπου αυτό κρίνεται σκόπιμο.[2] Έχω δε μελετήσει το περιεχόμενο της Αίτησης και των Ενστάσεων, καθώς επίσης των ενόρκων δηλώσεων που τις συνοδεύουν. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Κατά την εκδίκαση υποθέσεων «ταχείας εκδίκασης», το Δικαστήριο κέκτηται διακριτικής ευχέρειας, κατ' εξαίρεση, σύμφωνα με τον Θεσμό 7 της Διαταγής 30, να επιτρέψει την εισαγωγή προφορικής μαρτυρίας, στις περιπτώσεις που προβλέπει η Διαταγή 30 Θεσμός
  1. Ειδικότερα: «
  2. Το Δικαστήριο δύναται να εκδίδει για τις υποθέσεις που καλύπτονται από την παρ. 6 ανωτέρω, κατ' εξαίρεση και μόνο, διαταγή ως προς την παρουσίαση προφορικής μαρτυρίας από διάδικο ή μάρτυρα που ήδη κατέθεσε εγγράφως τη μαρτυρία του ή στην περίπτωση της υποπαραγράφου (γ) κατωτέρω ως προς την παρουσίαση προφορικής μαρτυρίας από μάρτυρα που δεν κατέθεσε εγγράφως τη μαρτυρία του στις ακόλουθες περιπτώσεις: (α) Όπου το Δικαστήριο κρίνει αυτεπαγγέλτως ότι επιβάλλεται η εξέταση ή αντεξέταση του διαδίκου ή του μάρτυρα. (β) Όπου οποιοσδήποτε των διαδίκων υποβάλει στο Δικαστήριο τουλάχιστον ένα μήνα πριν την ημερομηνία κατά την οποία είναι ορισμένη η υπόθεση για ακρόαση, αίτηση για να επιτραπεί η προφορική εξέταση ή αντεξέταση οποιουδήποτε μάρτυρα είτε του ιδίου, είτε του αντιδίκου του. (γ) Όπου οποιοσδήποτε των διαδίκων υποβάλει στο Δικαστήριο τουλάχιστον ένα μήνα πριν την ημερομηνία κατά την οποία είναι ορισμένη η υπόθεση για ακρόαση, αίτηση για να επιτραπεί η προφορική μαρτυρία οποιουδήποτε μάρτυρα του ιδίου που ένεκα της ιδιότητας του ή του αντικειμένου της μαρτυρίας του δεν υπήρχε η δυνατότητα να κατονομαστεί ενωρίτερα ή να καταγραφεί η κατάθεση του. (δ) Το αίτημα καταχωρείται γραπτώς στο Πρωτοκολλητείο με ειδοποίηση προς τους υπόλοιπους διαδίκους και ορίζεται ενώπιον του Δικαστηρίου για προφορική παράσταση σε χρόνο που το Δικαστήριο καθορίζει. Στο αίτημα καθορίζεται απαραιτήτως το όνομα του διαδίκου ή μάρτυρα του οποίου η προφορική παρουσίαση απαιτείται, εκείνο το μέρος της μαρτυρίας επί της οποίας καθίσταται αναγκαία η προφορική εξέταση, ο λόγος και η αναγκαιότητα της προφορικής εξέτασης ή αντεξέτασης, καθώς και ο χρόνος που απαιτείται για την προφορική αυτή εξέταση. (ε) Το Δικαστήριο αφού ακούσει τους διαδίκους, ασκεί αναλόγως τη διακριτική του ευχέρεια και εκδίδει αυθημερόν και με συνοπτική αιτιολογία διάταγμα προφορικής παρουσίασης του διαδίκου ή μάρτυρα για σκοπούς διευκρίνισης της μαρτυρίας του: Νοείται ότι ο χρόνος που καθορίζεται για την εξέταση ή αντεξέταση κάθε διάδικου ή μάρτυρα δεν θα υπερβαίνει τα 30 λεπτά, αλλά το Δικαστήριο κατά τη διακριτική του ευχέρεια δύναται κατά την εξέλιξη της ακροαματικής διαδικασίας να επεκτείνει ανάλογα το χρόνο». Υπενθυμίζεται ότι σκοπός της τροποποιηθείσας Διαταγής 30 είναι η διεκπεραίωση των υποθέσεων διαφορών κάτω των €3.000,00 με ταχύτητα και με όσο το δυνατόν χαμηλότερο κόστος, χωρίς βεβαίως αυτό να υπερφαλαγγίζει το καθήκον του Δικαστηρίου για ακριβοδίκαιη απονομή της δικαιοσύνης. Εξ ου και η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου να επιτρέπει την εισαγωγή προφορικής μαρτυρίας σε ορισμένες περιπτώσεις, καθώς επίσης και το ότι οι σχετικοί Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας παρέχουν αυτεπάγγελτη εξουσία στο Δικαστήριο να διατάξει την προσκόμιση τέτοιας μαρτυρίας. Σημειώνεται επίσης ότι τα όσα πρέπει να συμπεριλαμβάνονται στην έγγραφη μαρτυρία που προσκομίζεται από εκάστη πλευρά, καθορίζονται δια της Δ.30 Θ. 5
(5). Ως προς την εξέταση της έγκρισης αιτήματος αντεξέτασης, παραπέμπω κατ' αναλογία στην Δ.39 Θεσμός 1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, η οποία παρέχει στο Δικαστήριο διακριτική ευχέρεια να εγκρίνει ή να απορρίψει αίτημα για αντεξέταση ενόρκως δηλούντα, λαμβανομένων υπόψη των νομικών αρχών που έχουν καθοριστεί από τη σχετική νομολογία. Ως γνωστό, τέτοιου είδους αιτήματα εγκρίνονται με φειδώ και εναπόκεινται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου, η οποία πρέπει να ασκείται στη βάση εσωγενών και όχι εξωγενών της δίκης παραγόντων, με γνώμονα την ορθή και απρόσκοπτη απονομή της δικαιοσύνης, αλλά και τις ανάγκες κάθε υπόθεσης, ως αυτές προκύπτουν μέσα από τα ιδιαίτερα περιστατικά της. Περαιτέρω, δια της αιτούμενης αντεξέτασης πρέπει να διαφαίνεται ότι τα επίδικα θέματα θα αποκρυσταλλωθούν και θα διασαφηνισθούν και όχι ότι θα συσκοτισθούν.[3] Σχετικά παραπέμπω στις αποφάσεις του Ανωτάτου Δικαστηρίου ΧΧΧ Ρουσουνίδης ν. ΧΧΧ Παναγή Ρουσουνίδου Έφεση Αρ. 25/2019 ημερ. 15.12.2021, Α.Ο. ν. D.T.V. Έφεση Αρ. 19/2022 ημερ. 20.10.2022 και Πολ. Αίτηση αρ. 186/2019 ημερ. 4.11.2029. ΚΑΤΑΛΗΞΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Καταρχάς διαπιστώνω ότι η Αίτηση καταχωρίστηκε εμπρόθεσμα και σύμφωνα με τον Θεσμό
(7)(β) της Διαταγής 30, εφόσον σύμφωνα με τον φάκελο του Δικαστηρίου, η υπόθεση ήταν ορισμένη για οδηγίες στις 23.6.2022 και κατά την εν λόγω ημερομηνία ορίστηκε για πρώτη φορά για ακρόαση στις 23.1.
  1. Η Αίτηση, καταχωρήθηκε στις 23.5.
  2. Συνεπώς οι λόγοι ένστασης υπ' αρ. 9 και 10 επί αμφοτέρων των ενστάσεων απορρίπτονται. Ως προς τις τυπικές προϋποθέσεις της Δ.30, Θ.7(δ), διαπιστώνω ότι στην Αίτηση αναφέρονται οι μάρτυρες των οποίων ζητείται η αντεξέταση, το μέρος της έγγραφης μαρτυρίας αναφορικά με το οποίο ζητείται η αντεξέτασή τους, ενώ στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση καθορίζεται η αναγκαιότητα της αιτούμενης αντεξέτασης και ο χρόνος που απαιτείται για την διεξαγωγή της, κατά τα λεγόμενα πάντοτε των Αιτητών. Ειδικότερα, η θέση την οποία προβάλλουν οι Αιτητές, είναι ότι η αναγκαιότητα της αντεξέτασης προκύπτει από το ότι όλα τα γεγονότα αμφισβητούνται και είναι ουσιώδη (βλ. παρα. 5 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση), αλλά και από την φύση των επίδικων ζητημάτων, την ύπαρξη αμφισβητούμενων γεγονότων και δη των σαφώς διιστάμενων θέσεων αναφορικά με το πως έγινε το ατύχημα (βλ. παρα. 10 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση). Προχωρώ σε εξέταση της ουσίας της Αίτησης, με τον συνοπτικό τρόπο που η Δ.30 Θ.7(ε) προβλέπει. Για τους λόγους που εξηγώ κατωτέρω, η Αίτηση επιτυγχάνει μερικώς. Δια της υπό κρίση Αίτησης οι Αιτητές αιτούνται να αντεξετάσουν όλους τους μάρτυρες, επί όλων σχεδόν των πτυχών της μαρτυρίας τους, γεγονός το οποίο συνηγορεί υπέρ της κατάληξης ότι αυτό που επιδιώκουν οι Αιτητές μέσω της υπό κρίση Αίτησης, είναι να εκτρέψουν τη διαδικασία ταχείας εκδίκασης σε κανονική ακροαματική διαδικασία, εν αντιθέσει με το σκοπό και την όλη φιλοσοφία της τροποποιηθείσας Διαταγής
  3. Με γνώμονα πάντοτε τη φύση της διαδικασίας, χωρίς τούτο ασφαλώς να υπερκεράζει το δικαίωμα σε υποβολή αιτήματος αντεξέτασης, αφού έχω διεξέλθει της επιχειρηματολογίας των μερών, της δικογραφίας, της έγγραφης μαρτυρίας, καθώς επίσης και της σχετικής νομολογίας, δεν καταλήγω ότι η περίπτωση είναι τέτοια ώστε να αρμόζει η άσκηση της διακριτικής μου ευχέρειας υπέρ της έγκρισης του αιτήματος, με τον τρόπο που έχει υποβληθεί. Δεν συμμερίζομαι την θέση των Αιτητών, ότι το γεγονός ότι όλα τα ζητήματα αμφισβητούνται, αποτελεί λόγο έγκρισης της Αίτησης. Με άλλα λόγια, η διάσταση ανάμεσα στις θέσεις των μερών δεν συνιστά καλό λόγο επίτρεψης αντεξέτασης όλων των μαρτύρων, επί όλων των επίδικων ζητημάτων. Ως εκ των ανωτέρω, δεν θεωρώ ότι θα εξυπηρετήσει τη δικαιοσύνη το να επιτραπεί στους Αιτητές να αντεξετάσουν όλους τους μάρτυρες οι οποίοι προσκόμισαν έγγραφη μαρτυρία, επί ολόκληρης σχεδόν της έγγραφης μαρτυρίας τους. Ως προς τον ισχυρισμό των Αιτητών περί παραβίασης του δικαιώματος σε δίκαιη δίκη, σημειώνω ότι ισχυρισμοί περί παρέκκλισης από τα θέσμια της δίκαιης δίκης εξετάζονται μέσα στο πλαίσιο του συνόλου της δίκης,[4] ενώ δεν εξετάζονται κατά τρόπο αφηρημένο, αλλά πάντοτε σε συνάρτηση με όλες τις περιστάσεις της υπόθεσης.[5] Αφού έχω αναφέρει τα ανωτέρω, στρέφομαι σε εξέταση του κατά πόσο θα εξυπηρετήσει τη δικαιοσύνη η επίτρεψη αντεξέτασης οιωνδήποτε μαρτύρων, επί συγκεκριμένου μέρους της μαρτυρίας τους, έχοντας κατά νου ότι τούτο θα βοηθήσει το Δικαστήριο στην εξαγωγή των συμπερασμάτων του. Ως φαίνεται από τη δικογραφία, οι διάδικοι προβάλλουν εντελώς διαφορετικούς ισχυρισμούς ως προς τις συνθήκες διάπραξης του επίδικου ατυχήματος. Εμπλεκόμενοι οδηγοί των ενεχόμενων οχημάτων, κατά κοινή παραδοχή των μερών, ήταν η εναγόμενη 1 και η τριτοδιάδικος. Επισημαίνω, έστω και εκ του περισσού, ότι στο παρόν στάδιο το Δικαστήριο αποφεύγει να προβεί σε οποιοδήποτε σχολιασμό της ουσίας της υπόθεσης. Υπό το φως των ανωτέρω, λαμβανομένων υπόψη των ιδιαίτερων περιστατικών και της φύσης της υπόθεσης, με γνώμονα την διασφάλιση και εξισορρόπηση αφενός μεν της ταχείας εκδίκασης της υπόθεσης, αφετέρου δε της ακριβοδίκαιης απονομής της δικαιοσύνης, καταλήγω ότι θα εξυπηρετήσει τη δικαιοσύνη η επίτρεψη αντεξέτασης της τριτοδιαδίκου από τους συνηγόρους της εναγομένης 1 σε σχέση με τις παραγράφους 4 και 5 της έγγραφης μαρτυρίας της ημερ. 15.4.
  4. Με το ίδιο σκεπτικό, ασκώντας την αυτεπάγγελτη εξουσία μου δυνάμει της Δ.30 Θ.7(α), κρίνω ότι θα εξυπηρετήσει τη δικαιοσύνη η έκδοση διατάγματος αντεξέτασης της εναγομένης 1 από τη συνήγορο της τριτοδιαδίκου, σε σχέση με τις παραγράφους 8 και 9 της έγγραφης μαρτυρίας της ημερ. 4.3.
  5. Συνεπακόλουθα, η Αίτηση επιτυγχάνει μερικώς. Εκδίδονται από το Δικαστήριο διατάγματα αντεξέτασης των διαδίκων αναφορικά με τις ανωτέρω παραγράφους της έγγραφης μαρτυρίας τους, δηλ. αποκλειστικώς σε ότι αφορά στο μέρος της μαρτυρίας τους που σχετίζεται με τις συνθήκες κάτω από τις οποίες έλαβε χώρα το επίδικο ατύχημα. Ο χρόνος αντεξέτασης καθορίζεται για την κάθε μάρτυρα στα 20 λεπτά και ο χρόνος επανεξέτασης στα 5 λεπτά. Η αγωγή ορίζεται για Ακρόαση στις 30.5.2023 ώρα 10:30 και κατά την εν λόγω δικάσιμο θα λάβουν χώρα αμφότερες οι αντεξετάσεις. Οι συνήγοροι να ειδοποιήσουν την εναγόμενη 1 και την τριτοδιάδικο να είναι παρούσες κατά την εν λόγω δικάσιμο για να αντεξεταστούν. Ως προς τα έξοδα της Αίτησης, ενόψει της μερικής επιτυχίας της, θεωρώ ορθό και δίκαιο όπως αυτά επιδικασθούν υπέρ των Αιτητών και εναντίον των Καθ' ων η αίτηση κατά το ½, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, πληρωτέα στο τέλος της διαδικασίας. Επισημαίνεται ότι 1 σετ εξόδων θα καταβληθεί. (Υπ.).......... Χρ. Γ. Ππεκρή, Προσ. Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Με την διαφοροποίηση ότι στην ένσταση της τριτοδιαδίκου γίνεται αναφορά στο πρόσωπό της, οι λόγοι ένστασης είναι πανομοιότυποι και κρίνω περιττή την επανάληψή τους. [2] Καλλικάς ν Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(2010)1 (Β) ΑΑΔ 1238 και Οδυσσέα ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 490. [3] Βλ. κατ' αναλογία Αναφορικά με την Αίτηση του Rana Wahed Ali (Αρ.1)
(2004)1 A.A.Δ. 1660, Αναφορικά με την αίτηση των Λευτέρη Μήλου και Πανίκου Χατζηλοϊζου,
(2008)1Α Α.Α.Δ. 280 & Θρασυβούλου ν. Arto Estates Ltd
(1993)1 Α.Α.Δ. 12. [4] Νίκος Σιακόλας ν Federal Bank of Lebanon
(1998)1 ΑΑΔ
  1. [5] Δημοκρατία ν. ΧΧΧ Σταυρινού, Ποιν. Εφ. Αρ. 266/
  2. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.