← Κύπρος

HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LTD ν. LUBLINACO LTD κ.α., Αρ. Αγωγής 962/2016, 31/10/2023

HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LTD ν. LUBLINACO LTD κ.α., Αρ. Αγωγής 962/2016, 31/10/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Γ. Πετάση-Κορφιώτη, Π.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής 962/2016 Μεταξύ: HELLENIC BANK PUBLIC COMPANY LTD Εναγόντων -και-

  1. LUBLINACO LTD
  2. ΦΩΤΟΣ ΠΙΤΤΑΤΖΙΗΣ Εναγομένων Ημερομηνία: 31 Οκτωβρίου 2023 Εμφανίσεις: Για τους Ενάγοντες: κα Γ. Ζαχαρίου Για τον Εναγόμενο 2: κ. Γ. Πιττάτζιης ΑΠΟΦΑΣΗ Με την παρούσα αγωγή οι Ενάγοντες αξιώνουν από τους Εναγόμενους 1 και 2 αλληλέγγυα και/ή κεχωρισμένα το ποσό των €2.297.620,74 ως υπόλοιπο συμφωνίας δανείου και/ή δυνάμει συμφωνίας εγγύησης αντίστοιχα, πλέον τόκο προς 7,41% ετησίως επί του ποσού των €2.255.989,59 από 1.7.2023 μέχρι εξοφλήσεως, του τόκου κεφαλαιοποιούμενου δυο φορές το χρόνο, ήτοι την 30ην Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου κάθε χρόνου. Με την αγωγή αξιωνόταν αρχικά μεγαλύτερο ποσό, το οποίο μειώθηκε στο πιο πάνω αναφερόμενο ποσό κατά την ακρόαση. Να σημειωθεί πως η ακροαματική διαδικασία αφορούσε αρχικά και τους δυο Εναγόμενους. Παρόλα αυτά, κατά το στάδιο των τελικών αγορεύσεων δηλώθηκε εκ συμφώνου απόφαση σε σχέση με τους Εναγόμενους 1, με επιφύλαξη των δικαιωμάτων του Εναγόμενου 2 να προωθήσει την υπεράσπιση του. Συνεπώς, επίδικο θέμα παραμένει η τυχόν ευθύνη του Εναγόμενου 2 δυνάμει του εγγράφου εγγύησης για πληρωμή του οφειλόμενου ποσού. Οι Εναγόμενοι 1 και 2 είχαν καταχωρήσει ξεχωριστές εκθέσεις Υπεράσπισης. Στην Έκθεση Υπεράσπισης του ο Eναγόμενος 2 παραδέχεται τη σύναψη κάποιας συμφωνίας δανείου μεταξύ των Εναγόντων και Εναγομένων
  3. Περαιτέρω, παραδέχεται ότι ο ίδιος υπέγραψε κάποιο εγγυητήριο έγγραφο, προβάλλοντας, ωστόσο, πως αυτό συγκρούεται με τις πρόνοιες του περί Συμβάσεων Νόμου και/ή τον περί Προστασίας Ορισμένης Κατηγορίας Εγγυητών Νόμο και ως εκ τούτου είναι παράνομο, άκυρο και μη δεσμευτικό. Αποτελεί, επίσης, θέση του Eναγόμενου 2 ότι οι Ενάγοντες μετέβαλαν τους ουσιώδεις όρους δανειοδότησης των Εναγομένων 1 και παραχώρησαν σε αυτούς πίστωση χρόνου και/ή παρατάσεις με αποτέλεσμα, λόγω της αλλαγής των οικονομικών δεδομένων των Eναγόμενων, οι Εναγόμενοι 1 να μην είναι σε θέση σήμερα να αποπληρώσουν το χρέος τους. Ως αποτέλεσμα τούτου, ο Εναγόμενος 2 απαλλάχθηκε από κάθε υποχρέωση αποπληρωμής χρέους των Εναγομένων
  4. Ο Εναγόμενος 2 ισχυρίζεται περαιτέρω πως κατά τη σύναψη της συμφωνίας δανείου και/ή κατά την υπογραφή του εγγράφου εγγύησης, δεν τηρήθηκαν οι προϋποθέσεις που θέτει η νομοθεσία και/ή ο περί Αθέμιτων Εμπορικών Πρακτικών Νόμος Ν. 103/07 και/ή οι εγκύκλιοι της Κεντρικής Τράπεζας, με αποτέλεσμα να απαλλάσσεται και για αυτό το λόγο από οποιεσδήποτε υποχρεώσεις αποπληρωμής οποιουδήποτε χρέους των Εναγομένων
  5. Τέλος, ο Εναγόμενος 2 προβάλλει πως οι Ενάγοντες ουδέποτε αξίωσαν από αυτόν οποιοδήποτε οφειλόμενο υπόλοιπο, ούτε τον ενημέρωσαν σχετικά και δεν παρέλαβε οποιαδήποτε προς τούτο επιστολή. Ο ίδιος ουδέποτε ενημερώθηκε για τον τερματισμό και σε κάθε περίπτωση δεν τηρήθηκαν οι απαιτούμενες προϋποθέσεις ώστε ο τερματισμός να είναι νόμιμος. Η ακροαματική διαδικασία ήταν πολύ σύντομη. Μοναδικός μάρτυρας των Εναγόντων ήταν ο Γ.Ε., ο οποίος από το 1996 είναι στην Υπηρεσία των Εναγόντων. Από 24.3.2014 βρίσκεται στην Υπηρεσία Ανάκτησης Χρεών και ακολούθως από το 2018 μέχρι σήμερα στην Υπηρεσία Υποστήριξης Χορηγήσεων (Credit Support). Ανάμεσα στα καθήκοντα του είναι και η ετοιμασία αναδομημένων καταστάσεων λογαριασμών. Για τους σκοπούς της κυρίως εξέτασης του, υιοθέτησε το περιεχόμενο της γραπτής του δήλωσης (Έγγραφο Α). Εκεί αναφέρει πως οι Ενάγοντες είναι Τραπεζικός Οργανισμός δεόντως εγγεγραμμένος σύμφωνα με τις πρόνοιες του Περί Εταιρειών Νόμου Κεφ. 113 και διεξάγει τραπεζικές εργασίες όλων των ειδών. Δυνάμει εγγράφου συμφωνίας δανείου στην αίτηση των Εναγόμενων 1 ημερομηνίας 20.12.2011 (βλ. Τεκμήριο 1) και τις επιστολές αποδοχής ημερομηνίας 20.12.2011 και 30.4.2012 οι οποίες έγιναν αποδεκτές από τους Εναγόμενους 1 στις 20.12.2011 και 3.5.2012 αντίστοιχα (βλ. Τεκμήριο 2), οι Ενάγοντες συμφώνησαν όπως παραχωρήσουν εις αυτούς δάνειο ύψους €1.190.
  6. Με βάση τους όρους της συμφωνίας δανείου, οι Ενάγοντες άνοιξαν στο όνομα των Εναγόμενων 1 το λογαριασμό δανείου με αριθμό [ ] (η κατάσταση λογαριασμού κατατέθηκε ως Τεκμήριο 3). Η συμφωνία προέβλεπε επιτόκιο ύψους 7,10% το χρόνο ή το εκάστοτε ανώτερο επιτρεπόμενο ποσοστό επιτοκίου με βάση το Νόμο. Στη βάση των προνοιών του περί Ελευθεροποίησης του Επιτοκίου Νόμου και αφού οι Ενάγοντες απέστειλαν επιστολές με ημερ. 26.1.2015 (βλ. Τεκμήριο 5), το επιτόκιο καθορίστηκε σε 9,10% ήτοι 5,25% βασικό επιτόκιο, 1,85% περιθώριο και 2% επιτόκιο υπερημερίας και κατόπιν διαφόρων αλλαγών, μετατράπηκε σε 7.41 % από 16.8.
  7. Σύμφωνα με τον μάρτυρα, την 20.12.2011 ο Εναγόμενος 2 εγγυήθηκε τις υποχρεώσεις των Εναγομένων 1 υπογράφοντας τη συμφωνία εγγύησης και κάλυψης ίδιας ημερομηνίας (βλ. Τεκμήριο 6). Οι Εναγόμενοι 1 δεν τήρησαν τους όρους της συμφωνίας δανείου (Τεκμήριο 1) και γι' αυτό οι Ενάγοντες απέστειλαν προειδοποιητικές επιστολές ημερομηνίας 24.11.2014, 13.3.2015, 26.5.2015 και 15.7.2016 (βλ. Τεκμήριο 10) και τερμάτισαν την λειτουργία του λογαριασμού με επιστολές ημερομηνίας 26.1.2015 (βλ. Τεκμήριο 5). Πληροφόρησαν δε τους Εναγομένους 1 και 2 για την αλλαγή του επιτοκίου και την κεφαλαιοποίηση του την 30ην Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου κάθε χρόνου και κάλεσαν τους Εναγομένους να εξοφλήσουν το οφειλόμενο υπόλοιπο. Οι εν λόγω επιστολές είχαν αποσταλεί στην τελευταία γνωστή διεύθυνση των Εναγομένων και δεν επιστράφηκαν. Αποτέλεσε θέση του μάρτυρα ότι παρόλο που οι Εναγόμενοι 1 έλαβαν το ποσό του δανείου, το οποίο και χρησιμοποίησαν, δεν συμμορφώνονται με τις συμβατικές τους υποχρεώσεις, εφόσον εξακολουθεί να παραμένει οφειλόμενο υπόλοιπο. Λόγω της θέσης και των καθηκόντων του ως Λειτουργός στην υπηρεσία των Εναγόντων, ο μάρτυρας έχει άμεση σχέση των λειτουργιών των Εναγόντων και με τα αρχεία στα οποία φυλάσσονται οι λογαριασμοί και κατ' επέκταση τηρούνται τα τραπεζικά βιβλία και σε ηλεκτρονική μορφή. Στο σύστημα που τηρείται στους ηλεκτρονικούς υπολογιστές φυλάσσονται όλες οι πληροφορίες και οι πράξεις που αφορούν όλους τους λογαριασμούς των πελατών των Εναγόντων, συμπεριλαμβανομένων και των λογαριασμών των Εναγομένων
  8. Αφού παρουσίασε σχετικό πιστοποιητικό δυνάμει του άρθρο 35

(3)του περί Αποδείξεως Νόμου, κατέθεσε τις καταστάσεις του λογαριασμού των Εναγομένων 1 ως Τεκμήριο 3, οι οποίες παράχθηκαν και εκτυπώθηκαν από αυτόν στον ηλεκτρονικό του υπολογιστή, και αφού συγκρίθηκαν με την αρχική καταχώρηση στον ηλεκτρονικό υπολογιστή και διαπιστώθηκε ότι είναι ορθές. Περαιτέρω, ο μάρτυρας παρουσίασε ως Τεκμήριο 4 αναδομημένες καταστάσεις του επίδικου λογαριασμού τις οποίες ετοίμασε ο ίδιος, λαμβάνοντας υπόψη όλες τις συναλλαγές που περιέχονται στις καταστάσεις του επίδικου λογαριασμού στην βάση των οποίων η απαίτηση των Εναγόντων περιορίζεται σε €2.297.620,74 πλέον τόκο προς 7,41% επί του ποσού των €2.255.989,59 από 1.7.2023 μέχρι εξοφλήσεως, του τόκου κεφαλαιοποιημένου 2 φορές ετησίως ήτοι την 30ην Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου εκάστου έτους. Για την ετοιμασία των εν λόγω αναδομημένων καταστάσεων χρησιμοποίησε το ηλεκτρονικό σύστημα Account Reconstruction System (ARS) που διατηρούν οι Ενάγοντες για το σκοπό αυτό. Αναφερόμενος στον τρόπο λειτουργίας του συστήματος εξήγησε πως εισάγοντας τον αριθμό λογαριασμού του πελάτη στο συγκεκριμένο σύστημα, το σύστημα αναπαράγει όλες τις χρεοπιστώσεις του λογαριασμού από το τραπεζικό βιβλίο της τράπεζας που τηρείται στην ηλεκτρονική μορφή και τις καταγράφει χωρίς τόκους. Αυτό έγινε και στην περίπτωση των Εναγομένων 1 με το Τεκμήριο
  1. Ακολούθως, ο μάρτυρας αφαίρεσε όλες τις χρεώσεις προμηθειών, study fees και άλλα έξοδα και στη συνέχεια εισήγαγε στο σύστημα το εκάστοτε ισχύον συνολικό επιτόκιο των Εναγόντων για τη συγκεκριμένη περίοδο. Το συνολικό επιτόκιο συνίσταται από το συμφωνηθέν βασικό επιτόκιο προσαυξημένο κατά το συμφωνηθέν περιθώριο. Μετά τον τερματισμό εφάρμοσε, επιπλέον, τον τόκο υπερημερίας μέχρι 2%. Το σύστημα υπολογίζει τον τόκο στο κεφάλαιο, ο οποίος και προστίθεται σε ξεχωριστή στήλη στην αναδομημένη κατάσταση λογαριασμού, ανάλογα με το εκάστοτε ποσοστό επιτοκίου που ισχύει για την κάθε περίοδο. Το σύστημα επεξεργάζεται με αυτό τον τρόπο την κίνηση του λογαριασμού των Εναγόμενων 1, υπολογίζει τον τόκο σε ξεχωριστή στήλη και βγάζει το αποτέλεσμα, δηλαδή τα αντίστοιχα υπόλοιπα του λογαριασμού των Εναγομένων
  2. Δέσμη δημοσιεύσεων των Εναγόντων στον ημερήσιο Τύπο (αντίγραφα πιστοποιημένα από το Γραφείο Τύπου και Πληροφοριών - ΡΙΟ), που αφορούν την μεταβολή του βασικού επιτοκίου των Εναγόντων κατατέθηκε ως Τεκμήριο
  3. Ο μάρτυρας σημείωσε πως για την περίοδο από 16.2.2017 μέχρι σήμερα, η μεταβολή του βασικού επιτοκίου αναρτάται στην επίσημη ιστοσελίδα των Εναγόντων www.hellenicbank.com, ενώ η πιο πρόσφατη μεταβολή διενεργήθηκε την 16.8.2023, οπότε και το βασικό επιτόκιο μετατράπηκε σε 3.56% (σχετικός πίνακας κατατέθηκε ως Τεκμήριο 12). Για την υπόθεση του Εναγόμενου 2 δεν προσκομίστηκε μαρτυρία. H μαρτυρία του μάρτυρα των Εναγόντων δεν αμφισβητήθηκε. Ο μάρτυρας δεν αντεξετάστηκε επί οποιουδήποτε ουσιαστικού σημείου. Οι μοναδικές ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν αφορούσαν τη συμφωνία υποθήκης που υπογράφθηκε από τους Εναγόμενους 1 και ειδικότερα το μέρος της περιουσίας που καλύπτει η υποθήκη και κατά πόσον επιδιώχθηκε διαδικασία εκποίησης. Αξιολογώντας τη μαρτυρία του, παρατηρείται πως αυτός έκανε θετική εντύπωση στο Δικαστήριο. Ήταν σαφής, σταθερός και παρουσίασε στο Δικαστήριο όλα τα σχετικά έγγραφα, τα οποία επιβεβαιώνουν τις θέσεις του. Η μαρτυρία του γίνεται αποδεκτή και στη βάση αυτής εξάγονται ανάλογα ευρήματα, τα οποία δεν χρήζουν καταγραφής εφόσον σύνοψη της μαρτυρίας του μοναδικού μάρτυρα που παρουσιάστηκε ενώπιον του Δικαστηρίου παρατίθεται πιο πάνω. Εξετάζοντας την απαίτηση των Εναγόντων εναντίον του Εναγόμενου 2 και κατά πόσον αυτή έχει αποδειχθεί στον απαιτούμενο βαθμό (βλ. μεταξύ άλλων Σοφοκλέους ν Κυριάκου
(2010)1 Α.Α.Δ. 665 και Μαρσέλ και Άλλων ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ
(2001)1 Α.Α.Δ. 1858, Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ ν. Παναγιώτου, Πολιτική Έφεση 398/2011, απόφαση ημερομηνίας 12.2.2018, ECLI:CY:AD:2018:A71 και Δίκαιο της Απόδειξης: Δικονομικές και Ουσιαστικές Πτυχές των Ηλιάδη και Σάντη στη σελίδα 196), είναι ορθό να επισημανθεί πως από την πλευρά της Υπεράσπισης δεν αμφισβητήθηκαν τα ακόλουθα:
  1. Η υπογραφή της συμφωνίας δανείου ημερομηνίας 20.12.2021 (Τεκμήριο 1) από τους Εναγόμενους
  2. Σημειώνεται πως η συμφωνία δανείου υπογράφεται από τον Εναγόμενο 2 εκ μέρους των Εναγομένων
  4. Η υπογραφή και παραλαβή των επιστολών ημερομηνίας 20.12.2011 και 30.4.2012 με τις οποίες οι Εναγόμενοι 1 ενημερώθηκαν για την έγκριση και διαφοροποίηση αντίστοιχα της πιστωτικής διευκόλυνσης και συμφώνησαν με αυτές στις 20.12.2011 και 3.5.2012 (Τεκμήριο 2).
  5. Η υπογραφή του Εγγράφου Εγγύησης από τον Εναγόμενο 2 (Τεκμήριο 6).
  6. Το ύψος του οφειλόμενου ποσού. Σε σχέση με το θέμα αυτό, ως έχει ήδη σημειωθεί, έχουν τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου αναδομημένες καταστάσεις λογαριασμού, στη βάση των οποίων έχει περιοριστεί η απαίτηση των Εναγόντων. Σύμφωνα με τη νομολογία, η παρουσίαση αναδομημένου λογαριασμού δεν δημιουργεί οποιοδήποτε πρόβλημα (βλ. Καλλικάς ν. Ελληνική Τράπεζα Λτδ
(2010)1 Α.Α.Δ. 1238). Από τη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου διαφάνηκε πως οι αναδομημένες καταστάσεις ετοιμάστηκαν στη βάση των δεδομένων των αρχικών καταστάσεων λογαριασμού για τις οποίες παρουσιάστηκε πιστοποιητικό δυνάμει του άρθρου 35 του περί Αποδείξεως Νόμου Κεφ. 6, και πιο συγκεκριμένα λήφθηκαν υπόψη μόνο οι χρεοπιστώσεις του λογαριασμού χωρίς τόκους. Αφαιρέθηκαν όλες οι χρεώσεις προμηθειών, study fees και άλλα έξοδα και υπολογίστηκε τόκος με βάση το εκάστοτε ισχύον συνολικό επιτόκιο, πλέον τόκος υπερημερίας 2% από την ημερομηνία τερματισμού. Όλα αυτά με βάση τους όρους που συμφωνήθηκαν μεταξύ των μερών. Υπενθυμίζεται πως δέσμη των ανακοινώσεων που έγιναν από τους Ενάγοντες στον ημερήσιο τύπο αναφορικά με τον τόκο κατατέθηκε ως Τεκμήριο 11, ενώ έγγραφο από το οποίο προκύπτουν οι μεταβολές του επιτοκίου, ως αναρτώνται στην ιστοσελίδα των Εναγόντων, κατατέθηκε ως Τεκμήριο
  2. Οι Ενάγοντες απέστειλαν στους Εναγόμενους 1 και 2 τις επιστολές ημερομηνίας 24.11.2014, 13.3.2015, 26.5.2015 και 15.7.2016 (Τεκμήριο 10) σε σχέση με τον επίδικο λογαριασμό. Περαιτέρω, οι Ενάγοντες απέστειλαν επιστολές προς τους Εναγόμενους 1 και 2 ημερομηνίας 26.1.2015, με τις οποίες τερμάτισαν τη λειτουργία του λογαριασμού (βλ. Τεκμήριο 5). Όλες οι πιο πάνω αναφερόμενες επιστολές αποστάληκαν στην τελευταία γνωστή διεύθυνση των Εναγομένων 1 και 2 και δεν επιστράφηκαν. Επομένως, όλα τα πιο πάνω αποτελούν αναντίλεκτα γεγονότα. Επαναλαμβάνεται πως ο μάρτυρας των Εναγόντων δεν αντεξετάστηκε επί των πιο πάνω σημείων της μαρτυρίας του. Ούτε τέθηκαν στον μάρτυρα οποιεσδήποτε από τις δικογραφημένες θέσεις της υπεράσπισης. Οι μοναδικές ερωτήσεις που τέθηκαν σε αυτόν αφορούσαν τη διαδικασία εκποίησης του ενυπόθηκου ακινήτου των Εναγομένων
  3. Παρομοίως, στο πλαίσιο της γραπτής του αγόρευσης, ο ευπαίδευτος συνήγορος του Εναγόμενου 2, δεν προβάλλει οποιαδήποτε θέση ως προς τα υπό
(1)-
(5)πιο πάνω. Ό,τι προωθείται είναι πως προϋπόθεση για την έγερση δικαιώματος αξίωσης κατά του Εναγόμενου 2 ως εγγυητή είναι να προηγηθεί απαίτηση πληρωμής, κάτι το οποίο δεν εντοπίζεται στην υπό κρίση περίπτωση. Και τούτο γιατί, σύμφωνα με τον κ Πιττάτζιη, αφενός δεν δόθηκε μαρτυρία ότι η επιστολή ημερομηνίας 26.1.2015 (Τεκμήριο 5) παραλήφθηκε από τον Εναγόμενο 2, αφετέρου και σε κάθε περίπτωση, η εν λόγω επιστολή είναι γραμμένη στα αγγλικά και ουδεμία μαρτυρία τέθηκε ότι ο Εναγόμενος 2 γνωρίζει την αγγλική γλώσσα. Αντίθετη ήταν η θέση της κας Ζαχαρίου, η οποία υποστήριξε πως το ζήτημα αυτό δεν δικογραφείται στην Έκθεση Υπεράσπισης του Εναγόμενου 2, ούτε αναδείχθηκε κατά την αντεξέταση του μάρτυρα των Εναγόντων. Πρόσθεσε, τέλος, πως κάποιες από τις επιστολές που αποτελούν το Τεκμήριο 10 είναι γραμμένες στην ελληνική γλώσσα, με τρόπο ώστε το επιχείρημα της υπεράσπισης να μην μπορεί να γίνει αποδεκτό. Εξετάζοντας τις θέσεις των δυο πλευρών επί του προκειμένου, παρατηρώ ότι το ζήτημα της μη παραλαβής της επιστολής τερματισμού από τον Εναγόμενο 2 και της μη υποβολής αξίωσης προς αυτόν δικογραφείται στην παράγραφο 5 της Έκθεσης Υπεράσπισης και ως εκ τούτου δύναται να εξεταστεί. Είναι, επίσης, σαφές πως με βάση τον όρο 2 του Εγγράφου Εγγύησης, ο Εναγόμενος 2 εγγυήθηκε τις υποχρεώσεις των Εναγομένων 1 προς τους Ενάγοντες που απορρέουν από τη συμφωνία δανείου και ανέλαβε να πληρώσει τους Ενάγοντες μόλις του ζητηθεί οποιοδήποτε ποσό χρημάτων μπορεί να καταστεί πληρωτέο προς τους Ενάγοντες σε σχέση με τις υποχρεώσεις των Εναγομένων 1 ως πρωτοφειλετών. Ως προς το ζήτημα της μη παραλαβής της επιστολής, περιορίζομαι να σημειώσω πως μια τέτοια θέση δεν είχε τεθεί στον μάρτυρα των Εναγόντων προκειμένου να τοποθετηθεί, με τρόπο ώστε να μην δύνανται να εξεταστεί (βλ. Frederickou Schools Co Ltd v. Acuac Inc
(2002)1 Α.Α.Δ. 1527 και Μοσχάτου ν. Μοσχάτου
(1999)1 Α.Α.Δ. 785). Σε κάθε περίπτωση, όμως, σημειώνεται πως για τους σκοπούς εκπλήρωσης των υποχρεώσεων των Εναγόντων ως προς το θέμα της γραπτής ζήτησης, με βάση το έγγραφο εγγύησης (Τεκμήριο 6), και δη τον όρο 9 αυτού, είναι αρκετό η επιστολή να σταλεί με συνηθισμένο ταχυδρομείο στη διεύθυνση που αναφέρεται στο έγγραφο, ήτοι Σταδίου 60, Παραλίμνι, 5280 Αμμόχωστος, και να είναι υπογεγραμμένη από οποιονδήποτε υπάλληλο των Εναγόντων. Εξετάζοντας το περιεχόμενο της επιστολής ημερομηνίας 26.1.2015, που απευθύνεται στον Εναγόμενο 2, προκύπτει ότι αυτή στάληκε στην καθορισμένη διεύθυνση και υπογράφεται από δυο μέλη του προσωπικού των Εναγόντων, η θέση των οποίων επίσης προσδιορίζεται. Σύμφωνα δε με την αναντίλεκτη μαρτυρία που προσκομίστηκε από τους Ενάγοντες, η εν λόγω επιστολή είχε αποσταλεί ταχυδρομικώς και δεν επιστράφηκε. Επομένως, στη βάση αυτών των δεδομένων εκπλήρωσαν τις συμβατικές τους υποχρεώσεις. Ως προς το ζήτημα της σύνταξης της εν λόγω επιστολής στην αγγλική γλώσσα, επαναλαμβάνω πως τέτοιο ζήτημα, ήτοι μη γνώσης του Εναγόμενου 2 της αγγλικής γλώσσας, και κατ' επέκταση μη αντίληψης του περιεχομένου της, δεν είχε τεθεί κατά την αντεξέταση του μάρτυρα των Εναγόντων, αλλά ούτε και υποστηρίχθηκε από μαρτυρία από την υπεράσπιση. Επομένως, ελλείπει το πραγματικό υπόβαθρο που απαιτείται ώστε το θέμα να μπορεί να εξεταστεί. Σε κάθε περίπτωση, η καταχώρηση της αγωγής αποτελεί από μόνη της αξίωση από τον Εναγόμενο 2, ο οποίος από την ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής μέχρι σήμερα ουδέν ποσό έχει καταβάλει έναντι του χρέους του. Επομένως, με δεδομένη την απόρριψη του μοναδικού επιχειρήματος που τέθηκε από την υπεράσπιση και στη βάση των όσων αναφέρονται πιο πάνω ως προς την αναντίλεκτη μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, καθίσταται προφανές ότι οι Ενάγοντες έχουν αποδείξει την υπόθεση τους εναντίον του Εναγόμενου 2. Συνακόλουθα, η αγωγή επιτυγχάνει και εκδίδεται απόφαση υπέρ των Εναγόντων και εναντίον του Εναγόμενου 2 αλληλέγγυα και κεχωρισμένα με τους Εναγόμενους 1 για το ποσό των €2.297.620,74 πλέον τόκο προς 7,41% ετησίως επί του ποσού των €2.255.989,59 από 1.7.2023 μέχρι εξοφλήσεως, του τόκου κεφαλαιοποιούμενου δυο φορές το χρόνο, ήτοι την 30ην Ιουνίου και 31η Δεκεμβρίου κάθε χρόνου, πλέον έξοδα όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.) .............................................................. Γ. Πετάση - Κορφιώτη, Π.Ε.Δ. Πιστό αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.