ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΜΑΣΤΡΟΥ κ.α. ν. THEMIS PORTFOLIO MANAGEMENT HOLDINGS LIMITED, Αριθμός Αίτησης-Έφεσης: 45/2023, 29/8/2023

(2)και Κανονισμό 4 αντίστοιχα του Νόμου 9/1965 όπως τροποποιήθηκε με τον Νόμο Ν.142(Ι)/2014, Ν.87(Ι)/2018 και τον Νόμο Ν.212(Ι)/2020, Ν.61(Ι)/2020, Ν.185(Ι)/2021, Ν.98(Ι)/2021, Ν.82(Ι)/2022, Ν.204(Ι)/2022, Ν.147(Ι)/2022. Μεταξύ: ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΜΑΣΤΡΟΥ ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΑΣΤΡΟΥ Αιτητές-Εφεσείοντες και THEMIS PORTFOLIO MANAGEMENT HOLDINGS LIMITED Καθ' ων η αίτηση-Εφεσίβλητοι Ημερομηνία: 29 Αυγούστου 2023 Εμφανίσεις: Για Αιτητές-Εφεσείοντες: κ. Χρ. Πουτζιουρής για Χρίστος Πουτζιουρής & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ' ων η αίτηση-Εφεσιβλήτους: κα Ολ. Χαραλάμπους για ΧΡΥΣΑΦΙΝΗΣ ΚΑΙ ΠΟΛΥΒΙΟΥ Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ Με την υπό κρίση Αίτηση-Έφεση οι Αιτητές-Εφεσείοντες επιδιώκουν την έκδοση διατάγματος με το οποίο να ακυρώνεται η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» δια της οποίας η Καθ' ης η αίτηση προτίθεται να προβεί σε ηλεκτρονικό πλειστηριασμό του ακινήτου το οποίο βαρύνεται δια της Σύμβασης Υποθήκης υπ' αρ. Υ [ ] του Επαρχιακού Κτηματολογικού Γραφείου Αμμοχώστου. Η Αίτηση-Έφεση βασίζεται στον Νόμο 9/1965 ως έχει τροποποιηθεί και ειδικότερα στα άρθρα 27, 37 - 42, 44, 44Α - 44ΙΣΤ και 62, στους Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Κανονισμούς ΚΔΠ 185/2015, ΚΔΠ 107/2015, ΚΔΠ 57/2014, ΚΔΠ 315/2013, στο Κεφ. 224, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ. 1-9, Δ. 41, Δ. 42, Δ. 64, στον Περί Δικαστηρίων Νόμο 14/1960, άρθρα 21, 23, 29, 31 και 32, στον Περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, άρθρο 23, στα άρθρα 23, 26, 28 και 30

(2)του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, στον Περί Πωλήσεως Διαδικαστικό Κανονισμό του 1994 (1/1994) ως έχει τροποποιηθεί, στον Περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διάταγμα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμο του 2015 (Ν.65(Ι)/2015), στον Περί Καταχρηστικών Ρητρών σε Καταναλωτικές Συμβάσεις Νόμο του 1996 (Ν. 93(Ι)/1996) ως έχει τροποποιηθεί, στην Περί της Διαχείρισης Καθυστερήσεων Οδηγία του 2015, στον Κώδικα Συμπεριφοράς για τον Χειρισμό Δανειοληπτών που αντιμετωπίζουν οικονομικές δυσκολίες, Διάταγμα βάσει του αρ. 44Ζ

(1)(β) του Ν. 9/1965 και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου. Συνοπτικά αποδιδόμενοι, οι λόγοι-έφεσης που καταγράφονται στο σώμα της Αίτησης-Έφεσης είναι οι ακόλουθοι: - Η ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ» δεν επιδόθηκαν στον Αιτητή 2 ο οποίος αποτελεί ενδιαφερόμενο πρόσωπο, καθότι κατέχει το 1/3 μερίδιο επί του όλου του επίδικου ενυπόθηκου ακινήτου. - Η ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» καθώς επίσης και η ειδοποίηση Τύπου «ΙΒ» επιδόθηκαν πρόωρα, χωρίς την ύπαρξη υπερημερίας και χωρίς να έχει τηρηθεί η Οδηγία της Κεντρικής Τράπεζας για αναδιάρθρωση. - Παραβιάζονται τα συνταγματικώς κατοχυρωμένα δικαιώματα των Αιτητών, εφόσον η νομοθεσία ρυθμίζει αναδρομικά τις συμβατικές σχέσεις των διαδίκων και παρέχει αναδρομικά δικαιώματα στην Καθ' ης η αίτηση, εκτός του συμβατικού πλαισίου. Ως εκ τούτου, προκύπτει παραβίαση των άρθρων 23, 26, 28 και 30

(2)του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας, καθώς επίσης και των άρθρων 6

(1)και 13 της ΕΣΔΑ. - Η ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» καθώς επίσης και η ειδοποίηση Τύπου «ΙΒ» βασίζονται στους Νόμους με αρ. 142(Ι)/2014 και 87(Ι)/2018 οι οποίοι τροποποίησαν τον Ν. 9/1965 και οι οποίοι κατήργησαν τα δικαιώματα του Αιτητή, ως αυτά προστατεύοντο από το Κεφ. 6 και την Δ. 42 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, εφόσον με την προηγούμενη νομοθεσία ο Αιτητής 1 δεν μπορούσε να απολέσει την γη που καλλιεργεί και από την οποία προσπορίζεται οικονομικό όφελος ως αγρότης. - Οι επίδικες ειδοποιήσεις επιδόθηκαν παράνομα ενώ ο Νόμος 9/65 τελούσε υπό αναστολή και δεν περιέχουν τις εκ του νόμου απαιτούμενες πληροφορίες. - Δεν έγινε εκτίμηση του επίδικου ακινήτου και δεν επιδόθηκαν οποιεσδήποτε εκτιμήσεις στον Αιτητή 2 από την Καθ' ης η αίτηση. - Οι ειδοποιήσεις Τύπου «Ι», «ΙΑ» και η «Ειδοποίηση Πλειστηριασμού» δεν επιδόθηκαν στους Αιτητές και σε όλα τα ενδιαφερόμενα μέρη. - Το Μέρος VIA των 142(Ι)/2014 και 87(Ι)/2018 παραβιάζει την αρχή της διάκρισης των εξουσιών καθώς η Καθ' ης η αίτηση συγκεντρώνει στα χέρια της εξουσίες της εκτελεστικής και δικαστικής εξουσίας και είναι ανέλεγκτη σε ότι αφορά στην διεξαγωγή του πλειστηριασμού. - Η Καθ' ης η αίτηση δεν νομιμοποιείται να προωθεί την διαδικασία πλειστηριασμού για εξασφαλίσεις που ανήκουν σε άλλο νομικό πρόσωπο. - Η εκκρεμότητα της εκδίκασης της αγωγής και της ανταπαίτησης που υπάρχει μεταξύ των διαδίκων, καθιστά την διαδικασία πλειστηριασμού καταχρηστική, εφόσον τυχόν πώληση του επίδικου ακινήτου θα έχει ως αποτέλεσμα να εκλείψει το αντικείμενο της ανταπαίτησης του Αιτητή. - Δεν υπάρχει νομοθετική πρόνοια ή παράρτημα για απαίτηση ποσού σε ξένο νόμισμα ή και σε CHF, πράγμα το οποίο καθιστά τις ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» και «ΙΑ» παράνομες. - Οι όροι της επίδικης Σύμβασης Υποθήκης είναι καταχρηστικοί καθώς ήταν τυποποιημένοι και επιβλήθηκαν μονομερώς στους Αιτητές, χωρίς καμία διαπραγμάτευση. Η Αίτηση-Έφεση υποστηρίζεται από Ένορκη Δήλωση του Αιτητή-Εφεσείοντα 1, ο οποίος υιοθετεί και επαναλαμβάνει επί της ουσίας τους λόγους έφεσης που προβάλλονται στο σώμα της Αίτησης-Έφεσης, ενώ επισυνάπτει ως Τεκμήρια, τα ακόλουθα έγγραφα: - Τεκμήριο 1: Πιστοποιητικά Έρευνας και Εγγραφής του Κτηματολογίου σε σχέση με το ενυπόθηκο ακίνητο. - Τεκμήριο 2: Ειδοποίηση Τύπου «Ι» μαζί με κατάσταση λογαριασμού, Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» και Ειδοποίηση Τύπου «ΙΒ». - Τεκμήριο 3: Δικογραφία της αγωγής υπ' αρ. 376/2019. - Τεκμήριο 4: Πιστοποιητικό Εγγραφής του Κτηματολογίου σε σχέση με το ενυπόθηκο ακίνητο. Περαιτέρω αναφορά στους ισχυρισμούς που περιλαμβάνονται στην ένορκη δήλωση του Αιτητή 1 θα γίνεται κατωτέρω, όπου τούτο κρίνεται σκόπιμο. Η Καθ' ης η αίτηση καταχώρισε Ένσταση στην υπό κρίση Αίτηση-Έφεση, στην οποία προβάλλει τους ακόλουθους λόγους ένστασης, τους οποίους παραθέτω αυτούσιους (με την απαιτούμενη ανωνυμοποίηση): 1. Η υπό κρίση Αίτηση-Έφεση και η ένορκη δήλωση που συνοδεύει αυτή (στο εξής Η «ΕΔ Μ») είναι νόμω και ουσία αβάσιμες και/ή αστήρικτες και/ή αντίθετες των Διαδικαστικών Κανονισμών και/ή της ισχύουσας Νομοθεσίας και πρακτικής του Δικαστηρίου και/ή τα διατάγματα τα οποία επιζητούνται και/ή σκέλος αυτών δεν μπορούν να αποδοθούν στα στενά πλαίσια της παρούσας διαδικασίας, καθότι η μόνη θεραπεία που δύναται να αποδοθεί είναι ο παραμερισμός της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ». 2. Οι αναφερόμενοι λόγοι ακύρωσης δεν ευσταθούν και/ή είναι άσχετοι και/ή εκτροχιάζουν το αντικείμενο της παρούσας διαδικασίας και/ή το Δικαστήριο δεν κέκτηται δικαιοδοσίας εξέτασης άλλων λόγων πέραν των εξαντλητικά αναφερομένων στο άρθρο 44Γ

(3)του Νόμου 9/

2. Ο Αιτητής 2 κωλύεται και/ή εμποδίζεται και/ή στερείται locus standi και/ή του απαραίτητου νομιμοποιητικού ερείσματος και/ή δεν νομιμοποιείται να προωθεί την παρούσα διαδικασία καθότι, είναι ναι μεν συνιδιοκτήτης του επίδικου ακινήτου όμως ο ίδιος δεν σχετίζεται με το προς πώληση μερίδιο και/ή ουδέν ιδιοκτησιακό του δικαίωμα επηρεάζεται επί του εκπλειστηριάσματος.
3. Ο συνιδιοκτήτης του ενυπόθηκου ακινήτου με αρ. εγγραφής [ ] και Αιτητής 2 στην παρούσα δεν αποτελεί ενδιαφερόμενο πρόσωπο εν την εννοία του Νόμου και/ή η Καθ' ης η Αίτηση ουδεμία υποχρέωση είχε προς επίδοση των ειδοποιήσεων πλειστηριασμού στον Αιτητή 2, κ. Δ.Μ., καθότι ο ίδιος δεν σχετίζεται με το προς πώληση μερίδιο και/ή ουδέν ιδιοκτησιακό του δικαίωμα επηρεάζεται και/ή ο Αιτητής 2 ουδέν δικαίωμα έχει επί του εκπλειστηριάσματος, προκειμένου να εμπίπτουν στην έννοια του ενδιαφερόμενου μέρους ως ορίζεται από τη σχετική Νομοθεσία.
4. Ανεξαρτήτως των όσων αναφέρονται ανωτέρω, η Καθ' ης η Αίτηση δεν δύναται να προχωρήσει με την επίδοση των ειδοποιήσεων πλειστηριασμού στον Αιτητή 2 καθότι αφενός (α) δεν μπορεί να γνωρίζει την ταυτότητα και στοιχεία επικοινωνίας του εν λόγω προσώπου το οποίο το Κτηματολόγιο εμποδίζεται να κοινοποιήσει λόγω του ότι αποτελεί στοιχεία προσωπικού χαρακτήρα και αφετέρου (β) με ενδεχόμενη επίδοση στον Αιτητή 2 ως συνιδιοκτήτη των ειδοποιήσεων πλειστηριασμού, ουσιαστικά η Καθ' ης η Αίτηση θα αποκάλυπτε στοιχεία προσωπικού χαρακτήρα και προσωπικά δεδομένα του Αιτητή 1 και τυχόν ενδιαφερόμενων προσώπων, τα οποία είναι εμπιστευτικά.
5. Δεν πληρούνται και/ή δεν αποσείεται το βάρος απόδειξης των λόγων ακύρωσης που εξαντλητικά αναφέρονται στο άρθρο 44Γ

(3)του Νόμου 9/1965, ήτοι: (α) Η επιδοθείσα ειδοποίηση δεν πληροί τις απαιτούμενες κατά τον προβλεπόμενο τύπο και περιεχόμενο, προϋποθέσεις. (β) Η ειδοποίηση δεν έχει δεόντως επιδοθεί. (γ) Η ειδοποίηση έχει αποσταλεί πριν τη λήξη της προθεσμίας για καταβολή της πληρωμής προς τον ενυπόθηκο δανειστή. (δ) Έχει εκδοθεί παρεμπίπτον απαγορευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη σύμφωνα με το άρθρο 32 του περί Δικαστηρίων Νόμου. (ε) Ο ενυπόθηκος δανειστής στην περίπτωση που είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα ή αγοραστής κατά την έννοια που αποδίδεται στον όρο αυτό από τις διατάξεις του περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και για Συναφή Θέματα Νόμου, εφεξής καλούμενος «αγοραστής», αρνήθηκε να προσέλθει και/ ή δεν προσήλθε ως όφειλε, σε διαδικασία αναδιάρθρωσης πιστωτικών διευκολύνσεων κατά τα οριζόμενα από τις διατάξεις του Μέρους VIA του περί Σύστασης και Λειτουργίας Ενιαίου Φορέα Εξώδικης Επίλυσης Διαφορών Χρηματοοικονομικής Φύσεως Νόμου ή τέτοια διαδικασία εκκρεμεί κατά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικού) (Αρ. 2) Νόμου του

1. (στ) Έχει εκδοθεί προστατευτικό διάταγμα υπέρ του ενυπόθηκου οφειλέτη δυνάμει των διατάξεων του περί Αφερεγγυότητας Φυσικών Προσώπων (Προσωπικά Σχέδια Αποπληρωμής και Διατάγματα Απαλλαγής Οφειλών) Νόμου ή εκκρεμεί ενώπιον Δικαστηρίου αίτηση για έκδοση τέτοιου προστατευτικού διατάγματος. (ζ) Ο ενυπόθηκος οφειλέτης του οποίου η συμμετοχή εγκρίνεται στο σχέδιο «ΕΣΤΙΑ για αντιμετώπιση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και στήριξη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων» ή σε οποιαδήποτε άλλο κυβερνητικό σχέδιο επιδότησης πιστωτικής διευκόλυνσης, νοουμένου ότι αυτός αποδέχεται και τηρεί τη συμφωνία και τις πιστωτικές του υποχρεώσεις όπως προκύπτουν από το εν λόγω σχέδιο ή εκκρεμεί σχετική αίτηση.
2. Η αμφισβήτηση του περιεχόμενου και/ή της επίδοσης των Ειδοποιήσεων Τύπου «Θ» και/ή «Ι», δεν συμπεριλαμβάνονται μέσα στους λόγους για τους οποίους είναι δυνατή η ακύρωση και/ή παραμερισμός της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» και/ή οι Ειδοποιήσεις Τύπου «Θ» και/ή «Ι», δεν δύναται να εφεσιβληθούν και ως εκ τούτου, οι ισχυρισμοί που προωθούνται αναφορικά με τις εν λόγω Ειδοποιήσεις είναι άσχετοι με τα επίδικα ζητήματα.
3. Οι Ειδοποιήσεις Τύπου «Θ» και «Ι» μαζί με συνοδευτική κατάσταση λογαριασμού αποστάλθηκαν και/ή επιδόθηκαν καθ' όλα ορθά και νομότυπα στον Αιτητή 1 και/ή σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα στη βάση των προνοιών της εν ισχύ Νομοθεσίας, στο σωστό τύπο και περιεχόμενο και/ή σε αυτήν συμπεριλήφθηκαν όλες και/ή οι απαραίτητες πληροφορίες και/ή στοιχεία για να είναι σε θέση ο Αιτητής 1 να αντιληφθεί το περιεχόμενο τους και ως εκ τούτου, τα ρηθέντα χρέη τα οποία αναγράφονται στις εν λόγω καταστάσεις λογαριασμού είναι το αντικείμενο της απαίτησης των Ειδοποιήσεων Τύπου «ΙΑ» που στάλθηκαν μετέπειτα από την Καθ' ης η Αίτηση προς τον Αιτητή
5. Οι Ειδοποιήσεις «Ι» έχουν συνταχθεί και φέρουν το ορθό περιεχόμενο και τύπο και/ή στη συνοδευτική κατάσταση λογαριασμού αναφέρεται ξεκάθαρα το ενυπόθηκο οφειλόμενο χρέος του Αιτητή 1 προς την Καθ' ης η Αίτηση και/ή εν λόγω ειδοποίηση συνάδει απόλυτα με το σχετικό παράρτημα της εν ισχύ Νομοθεσίας.
6. Η Καθ' ης η Αίτηση με την αποστολή και/ή επίδοση της Ειδοποίησης «Θ» αλλά και «Ι», συμμορφώθηκε πλήρως τόσο με τον σχετικό Κώδικα Συμπεριφοράς όσο και την οδηγία της Κεντρικής Τράπεζας και οι εν λόγω ειδοποιήσεις καλούσαν τον οφειλέτη σε αναδιάρθρωση αλλά ο Αιτητής 1 ουδεμία ενέργεια και/ή ανταπόκριση έδειξε και/ή σε κάθε περίπτωση ο ενυπόθηκος οφειλέτης ή οποιοδήποτε άλλο πρόσωπο δεν έχουν αποταθεί σε Χρηματοοικονομικό Επίτροπο για αναδιάρθρωση των οφειλών του, ούτε η Καθ' ης η Αίτηση κλήθηκε και αρνήθηκε να προσέλθει και/ή δεν προσήλθε ως όφειλε, σε οιανδήποτε τέτοια διαδικασία αναδιάρθρωσης, κατά τα οριζόμενα από τις διατάξεις του Μέρους VIA του περί Σύστασης και Λειτουργίας του Ενιαίου Φορέα Εξώδικης Επίλυσης Διαφορών Χρηματοοικονομικής Φύσεως Νόμου, ούτε τέθηκε ισχυρισμός ότι εκκρεμεί τέτοια διαδικασία αναδιάρθρωσης.
7. Οι Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ» ημερ. 10.04.2023 έχουν αποσταλεί και/ή επιδοθεί καθ' όλα ορθά και νομότυπα και/ή εντός της τασσόμενης εκ του Νομοθετικού πλαισίου, προθεσμίας και/ή σε καμία περίπτωση δεν είναι πρόωρες ως οι ανυπόστατοι ισχυρισμοί των Αιτητών καθότι και σε κάθε περίπτωση οι Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» και «Θ» έχουν αποσταλεί και επιδοθεί καθ' όλα ορθά και νομότυπα στον Αιτητή 1 και σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα και/ή στον σωστό τύπο και περιεχόμενο.
8. Η «Ειδοποίηση Πλειστηριασμού/Δελτίο» ημερ.27.06.2023 έχει αποσταλεί και/ή επιδοθεί καθ' όλα ορθά και νομότυπα και/ή εντός της τασσόμενης εκ του Νομοθετικού πλαισίου προθεσμίας και ενημερώνουν δεόντως τον Αιτητή 1 για τον επερχόμενο πλειστηριασμό ο οποίος είναι ορισμένος στις 12.09.
10. Οι Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» ημερ. 10.04.2023 αποστάλθηκαν και/ή κοινοποιήθηκαν και/ή γνωστοποιήθηκαν και/ή επιδόθηκαν καθ' όλα ορθά και νομότυπα τόσο στον Αιτητή 1 όσο και σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα και/ή εγγυητές και/ή σε όλους τους κατόχους εμπράγματων βαρών και/ή απαγορεύσεων και/ή επιβαρύνσεων ως οι πρόνοιες της εν ισχύ Νομοθεσίας και/ή προς τούτο, αποστάλθηκαν πρώτα με διπλοσυστημένη επιστολή μέσω συστημένου ταχυδρομείου όπου και παραλήφθηκαν από τον Αιτητή 1 και/ή τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα. Η επίδοση όλων των επίδικων ειδοποιήσεων διενεργήθηκε σε πλήρη συνάρτηση και/ή συμμόρφωση με τις πρόνοιες των άρθρων 44Γ και 44ΙΕ του Μέρους VIA του Ν.9/
11. Οι οποιεσδήποτε εισηγήσεις από μέρους των Αιτητών περί λανθασμένης και/ή μη έγκυρης επίδοσης εκθεμελιώνονται από το ίδιο το πραγματικό υπόβαθρο της υπό κρίση υπόθεσης και εν πάση περιπτώσει, αποτελούν τυπολατρικές εισηγήσεις.
12. Οι εφεσιβαλλόμενες ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» ημερ. 10.04.2023 είναι συντεταγμένες κατά τον ορθό τύπο και περιεχόμενο και κανένας ισχυρισμός των Αιτητών δεν αποδεικνύει οτιδήποτε περί του αντιθέτου και/ή καμία παρατυπία υφίσταται σε σχέση με τις εν λόγω Ειδοποιήσεις, οι οποίες συνάδουν πλήρως με το σχετικό Παράρτημα της εν ισχύ Νομοθεσίας και/ή το περιεχόμενο και οι Αιτητές σε καμία περίπτωση δεν εξειδικεύουν τους ισχυρισμούς τους περί δήθεν ακυρότητας και/ή παρατυπίας των εν λόγω Ειδοποιήσεων. Ελλείπει επομένως, το πραγματικό υπόβαθρο πάνω στο οποίο θα μπορούσε να βασιστεί το Σεβαστό Δικαστήριο προκειμένου να εξετάσει τον ασαφή αυτό ισχυρισμό.
13. Η εφεσιβαλλόμενη Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» είναι καθ' όλα ορθή και/ή ξεκάθαρη και αναγράφει ξεκάθαρα το ποσό το οποίο απαιτείται και/ή το ποσό του τόκου αναφέροντας μάλιστα ότι η Καθ' ης η Αίτηση απαιτεί μηδενικό ποσό εξόδων. Σε κάθε περίπτωση, το ποσό που αναγράφεται επί της ειδοποίησης «ΙΑ» ημερ. 10.04.2023 αντιστοιχεί στο ποσό που αναγράφεται στην κατάσταση λογαριασμού η οποία συνοδεύει την Ειδοποίηση Τύπου «Ι», πλέον τόκοι οι οποίοι προέκυψαν μέχρι την ημερομηνία σύνταξης και επίδοσης της επίδικης Ειδοποίησης «ΙΑ». Οι εφεσιβαλλόμενες ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» ημερ. 10.04.2023 είναι συντεταγμένες κατά τον ορθό τύπο και περιεχόμενο και/ή οι ισχυρισμοί των Αιτητών αποτελούν καθαρά τυπολατρικούς ισχυρισμούς οι οποίοι δεν δύναται να γίνουν αποδεκτοί από το Σεβαστό Δικαστήριο και/ή σε κάθε περίπτωση να επιφέρουν τον παραμερισμό της Ειδοποίησης «ΙΑ» η οποία είναι καθ' όλα ορθώς συντεταγμένη και ενημερώνει τον Αιτητή 1 για τον επερχόμενο πλειστηριασμό.
14. Η καταχώρηση Αίτησης - Έφεσης δεν αποτελεί το ορθό δικονομικό διάβημα αμφισβήτησης του τόκου και/ ή του επιτοκίου και/ή αμφισβήτηση του ύψους του οφειλόμενου ποσού και/ή ενυπόθηκου χρέους, ισχυρισμοί οι οποίοι εμπίπτουν στα πλαίσια άλλων δικαστικών διαδικασιών, το βάρος των οποίων δεν αποσείεται και οι οποίοι ουδεμία σχέση έχουν με την παρούσα διαδικασία η οποία αφορά στην πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου βάσει της Σύμβασης Υποθήκης.
15. Το ποσό που αναγράφεται στις Ειδοποιήσεις Τύπου «Ι» και «ΙΑ» είναι το ορθό ποσό του ενυπόθηκου χρέους το οποίο υπολογίστηκε στη βάση και σύμφωνα με τους όρους της Σύμβασης Υποθήκης.
16. Οι όροι της υποθήκης δεν είναι σε καμία περίπτωση τυποποιημένοι και/ή καταχρηστικοί και/ή ο Αιτητής 1 υπέγραψε την Σύμβαση Υποθήκης εν ελευθέρα βουλήσει και/ή γνώριζε και/ή όφειλε να γνωρίζει τους όρους αυτής, οι οποίοι είναι συμμορφούμενοι πάντοτε με τον Νόμο.
17. H Καθ' ης η Αίτηση απέστειλε και επέδωσε τις Ειδοποιήσεις «ΙΒ» ημερ. 10.04.2023 καθ' όλα ορθά και νομότυπα μόνο στον ενυπόθηκο οφειλέτη/ Αιτητή 1 στη βάση της σχετικής απαίτησης του Νομοθετικού πλαισίου και η οποία ενημέρωνε τον Αιτητή 1 για το δικαίωμα του προς διορισμό εκτιμητή και διενέργεια εκτίμησης, κάτι το οποίο ο Αιτητής 1 παρέλειψε να πράξει εξ' ου και η Καθ' ης η Αίτηση προχώρησε με την διενέργεια δύο εκτιμήσεων στη βάση της εν ισχύ Νομοθεσίας.
18. Η διαδικασία του Μέρους VIA του Νόμου 9/1965 ακολουθήθηκε και ακολουθείται από την Καθ' ης η Αίτηση ορθά και νομότυπα, σε πλήρη συμμόρφωση με τις διατάξεις της κείμενης νομοθεσίας των σχετικών Κανονισμών και/ή Διαταγμάτων και σε καμία περίπτωση δεν είναι παράνομη και άκυρη καθ' οιονδήποτε τρόπο, ως οι ανυπόστατοι ισχυρισμοί των Αιτητών.
19. Η απόφαση πλειστηριασμού είναι εύλογη και η διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου με βάση την Υποθήκη Υ [ ] ακολουθήθηκε ορθά και νομότυπα από την Καθ' ης η Αίτηση με βάση τις δυνατότητες που της παρέχει το ισχύον νομοθετικό πλαίσιο και ασκώντας τα εκ του Νόμου, των σχετικών Διαταγμάτων, Κανονισμών και της Σύμβασης Υποθήκης προβλεπόμενα δικαιώματά της. Ο Νόμος ρητά επιτρέπει την προώθηση των διαδικασιών που προνοεί το Μέρος VIA του Ν. 9/
20. Η Καθ' ης η Αίτηση σε καμία περίπτωση δεν εμποδίζεται από το να προωθήσει τη διαδικασία πώλησης ενυπόθηκων ακινήτων με βάση το Μέρος VIA του Νόμου 9/1965 και ως εκ τούτου δεν λαμβάνει χώρα καμία παρανομία εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση.
21. Οι ειδοποιήσεις πλειστηριασμού επιδόθηκαν καθ' όλα ορθά και σε καμία περίπτωση δεν υφίστατο η οποιαδήποτε περίοδος αναστολής εκποίησης σε σχέση με το επίδικο ενυπόθηκο ακίνητο, το οποίο δεν αφορά πρώτη κατοικία αλλά χωράφι, επομένως δεν ενέπιπτε εντός της περιόδου αναστολής. Σε κάθε περίπτωση, οι επίδικες εφεσιβαλλόμενες ειδοποιήσεις «ΙΑ» εκδόθηκαν και/ή αποστάλθηκαν και/ή επιδόθηκαν μετά το πέρας της άρσης της Νομοθετικής περιόδους αναστολής η οποία δεν τύγχανε εφαρμογής στην υπό κρίση περίπτωση.
22. Τυχόν εξέταση της συνταγματικότητας του Μέρους VIA του Νόμου 9/1965 δεν θα οδηγήσει σε επίλυση της ενώπιον του Δικαστηρίου διαφοράς και/ή ο έλεγχος της συνταγματικότητας του Νόμου δεν είναι απαραίτητος για τη διεκπεραίωση της Αίτησης και/ή τα Δικαστήρια δεν παρέχουν γνωματεύσεις επί θεμάτων συνταγματικότητας.
23. Άνευ βλάβης του λόγου ένστασης ανωτέρω, δεν προκύπτει ασυμβατότητα του Ν. 9/1965 όπως τροποποιείται από καιρού εις καιρόν με το Κυπριακό Σύνταγμα και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρώπινων Δικαιωμάτων και ούτε αποσείεται το βάρος απόδειξης στον απαιτούμενο βαθμό απόδειξης, καθότι: (α) Οι νομολογιακώς καθιερωμένες αρχές ελέγχου της συνταγματικότητας των νόμων δεν εφαρμόζονται στην προκειμένη περίπτωση έτσι ώστε να κλονίζεται το τεκμήριο της συνταγματικότητας του νόμου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας και/ή οι Αιτητές δεν αποσείουν το βάρος αποδείξεως των ισχυρισμών τους στον απαιτούμενο βαθμό απόδειξης. Αντ' αυτού προβάλλονται γενικοί και αφηρημένοι ισχυρισμοί αντισυνταγματικότητας χωρίς ίχνος εξειδίκευσης και/ή τεκμηρίωσης με αποτέλεσμα να καθίσταται αδύνατη η εξέταση των εγειρόμενων ζητημάτων αντισυνταγματικότητας. (β) Ούτε στην Αίτηση ούτε στην ένορκη δήλωση που τη συνοδεύει, παρατίθεται το αιτιολογικό υπόβαθρο και/ή επεξηγείται επαρκώς και/ή με την δέουσα και/ή απαιτούμενη εξειδίκευση ο ισχυρισμός περί αντισυνταγματικότητας του επίδικου Νόμου, έτσι ώστε να αποσείεται το βάρος απόδειξης του εν λόγω ισχυρισμού και να εκθεμελιώνεται το τεκμήριο της συνταγματικότητας του Νόμου πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. (γ) Εξέταση του ζητήματος της κατ' ισχυρισμό αντισυνταγματικότητας δεν θα οδηγήσει σε επίλυση της ενώπιον του Δικαστηρίου διαφοράς και/ή τα Δικαστήρια δεν παρέχουν ακαδημαϊκά γνωμοδοτήσεις επί ζητημάτων αντισυνταγματικότητας. (δ) Δεν προκύπτει καμία παραβίαση του δικαιώματος της ιδιοκτησίας καθότι το δικαίωμα στην ιδιοκτησία προασπίζεται από το άρθρο 1 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτόκολλου της ΕΣΔΑ και συνάδει με το περιεχόμενο του υπό-αμφισβήτηση Νόμου, καθώς συνίσταται στην ειρηνική απόλαυση της περιουσίας του προσώπου, δηλαδή του δικαιώματός του να κατέχει, χρησιμοποιεί, διαθέτει, ενεχυριάζει, δανείζει ή καταστρέφει την περιουσία του. Επομένως, η παροχή της περιουσίας προς εξασφάλιση εμπίπτει εντός των επιτρεπτών περιορισμών του δικαιώματος. Ο νόμος είναι απόλυτα ευθυγραμμισμένος με τις πρόνοιες του άρθρου 23 του Κυπριακού Συντάγματος, το οποίο προστατεύει το δικαίωμα ιδιοκτησίας και δεν προκύπτει κανένας περιορισμός ή/και αδικαιολόγητος περιορισμός ή/και καταπάτηση του εν λόγω δικαιώματος μέσω των επίδικων νομοθετικών διατάξεων. (ε) Δεν προσκομίζεται επαρκής μαρτυρία η οποία να κλονίζει πέραν πάσης αμφιβολίας το τεκμήριο της συνταγματικότητας του Νόμου και ούτε εξειδικεύεται το πώς ο επίδικος Νόμος συγκρούεται με έκαστο νομοθέτημα που παρατίθεται στη νομική βάση, ώστε να είναι εφικτή η παράθεση επιχειρηματολογίας εκ μέρους της Καθ' ης η Αίτηση. (ζ) Δεν προκύπτει και δεν στοιχειοθετείται εκ μέρους της Αιτήτριας καμία παραβίαση του άρθρου 30 του Κυπριακού Συντάγματος, το οποίο προασπίζει το δικαίωμα σε δίκαιη δίκη και το δικαίωμα πραγματικής προσφυγής αλλά ούτε σε σχέση με το άρθρο 28 του Κυπριακού Συντάγματος. Oι Αιτητές είχαν και/ή συνεχίζουν να έχουν απρόσκοπτη πρόσβαση στη δικαιοσύνη και/ή δικαίωμα προσφυγής στα Δικαστήρια για προστασία των εννόμων συμφερόντων της και/ή το δικαίωμα της να προσφύγει στα Δικαστήρια δεν έχει περιορισθεί ούτως ώστε να θεωρηθεί ότι έχει καταστεί ανενεργό και/ή δεν υπάρχει κανένας περιορισμός στην νομοθεσία που να εμποδίζει τους Αιτητές από το να λάβουν μέτρα για την προστασία των εννόμων συμφερόντων τους. Απεναντίας το νομοθετικό πλαίσιο παρέχει πολλαπλά όπλα στους Αιτητές. (στ) Το Μέρος VIA του Νόμου διασφαλίζει το δικαίωμα της ελευθερίας του συμβάλλεσθαι ως κατοχυρώνεται στο άρθρο 26 του Κυπριακού Συντάγματος και/ή δεν προκύπτει κανένας περιορισμός ή/και αδικαιολόγητος περιορισμός ή/και καταπάτηση του εν λόγω δικαιώματος μέσω του επίδικου νόμου καθώς με την Σύμβαση Υποθήκης ο Αιτητής 1 παραχώρησε το δικαίωμα στην Καθ' ης η Αίτηση να πωλήσει το ενυπόθηκο ακίνητο με σκοπό την εξόφληση των υποχρεώσεων που εξασφαλίζονται δια του Εγγράφου Υποθήκης και/ή δεν προκύπτει και δεν στοιχειοθετείται εκ μέρους του Αιτητή 1 καμία παραβίαση των άρθρων του Συντάγματος λόγω της αναδρομικής εφαρμογής της νομοθεσίας σε όλες τις Συμβάσεις Υποθηκών, καθώς ο ισχύων νόμος ουσιαστικά έχει δημιουργήσει ένα επιπλέον τρόπο και/ή διαδικαστικό μέτρο και/ή μέθοδο ενεργοποίησης σε σχέση με δικαιώματα τα οποία είχαν ήδη παραχωρηθεί προς όφελος της Καθ' ης η Αίτηση αυτοβούλως από τον Αιτητή 1 και είναι καθόλα συνταγματικός και ευθυγραμμισμένος με τις αρχές που διέπουν το θέμα της αναδρομικής ισχύος. (ζ) Δεν επήλθε καμία αλλαγή στη συμβατική βούληση των μερών λόγω της δημιουργίας του επιπρόσθετου διαδικαστικού μέτρου της εκποίησης μέσω του Ν. 9/1965 και εν πάση περιπτώσει, η παρούσα διαδικασία δεν προσφέρεται για διακρίβωση της διαδικασίας εκποίησης που ο νομοθέτης θα έπρεπε να έχει επιλέξει. (η) Ο επίδικος Νόμος είναι πλήρως ευθυγραμμισμένος με το Ευρωπαϊκό δίκαιο, το Κυπριακό Σύνταγμα και όλες τις πρόνοιες και/ή Αρχές αυτού.
24. Ο Αιτητής 1 παραλείπει και δεν κατέβαλε στην Καθ' ης η Αίτηση το οφειλόμενο ενυπόθηκο χρέος και/ή ούτε συμμορφώθηκε με οποιανδήποτε εκ των Ειδοποιήσεων του Μέρους VIA του Νόμου Ν. 9/
25. Ο Αιτητής 1 προφανώς και έχει καταστεί υπερήμερος με βάση τις σχετικές διατάξεις της εν ισχύ Νομοθεσίας και οι όσοι ισχυρισμοί προβάλλει στερούνται κάθε λογικής και πειστικότητας.
26. Η Αίτηση και/ή η ένορκη δήλωση που συνοδεύει αυτή είναι ανεπαρκείς και/ή γενικές και/ή αντιφατικές και ουδόλως παρουσιάζουν οιονδήποτε λόγο για τον οποίο θα πρέπει να εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα και/ή σε καμία περίπτωση δεν θα ήταν ορθό και δίκαιο όπως εκδοθούν τα αιτούμενα διατάγματα. Αντ' αυτού προβάλλονται ισχυρισμοί οι οποίοι εκφεύγουν του πλαισίου που θέτει το άρθρο 44Γ

(3)του Μέρους VIA του Νόμου Ν. 9/1965 και δεν αποτελούν λόγους παραμερισμού της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» εντός του πλαισίου που θέτει το Μέρος VIA του Νόμου Ν. 9/

2. Οι Αιτητές ερμηνεύουν εσφαλμένα τις διατάξεις του Νόμου 9/1965, ως τροποποιείται από καιρού εις καιρόν, και/ή δεν ερμηνεύει τις διατάξεις του Νόμου 9/1965 σε συνάρτηση με το σκοπό του νομοθέτη και/ή επιχειρεί να παραπλανήσει το Δικαστήριο ως προς την ορθή νομική ερμηνεία του εν λόγω Νόμου και/ή των εκδοθέντων δυνάμει αυτού Κανονισμών.
3. Η Καθ' ης η Αίτηση αποτελεί και/ή συνιστά τον ενυπόθηκο δανειστή των Αιτητών καθότι η ίδια αποτελεί αδειοδοτημένη εταιρεία εξαγοράς πιστωτικών διευκολύνσεων η οποία έχει δεόντως αδειοδοτηθεί από την Κεντρική Τράπεζα της Κύπρου και/ή οι επίδικες πιστωτικές διευκολύνσεις και/ή εξασφαλίσεις έχουν δεόντως μεταφερθεί και μεταβιβαστεί στην Καθ΄ ης η Αίτηση από την BANK OF CYPRUS PUBLIC COMPANY LIMITED κατ' εφαρμογή των προνοιών του Σχεδίου Διακανονισμού, το οποίο επικυρώθηκε στις 04.06.2021 από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας με την έκδοση, στα πλαίσια της Γενικής Αίτησης υπ' αρ. 320/2021 Επί τοις αφορώσι την Bank of Cyprus Public Co Ltd κ.α., του Διατάγματος ημερ. 04.06.2021, στη βάση των άρθρων 198, 199 και 200 του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113 και το οποίο τέθηκε σε ισχύ στις 08.06.2021 ή και κατ' εφαρμογή των προνοιών των άρθρων 18 και 19 του περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και Συναφή Θέματα Νόμου του 2015 (Ν.169(Ι)/2015), ως έχει τροποποιηθεί.
4. Οι Αιτητές προβαίνουν σε αντιφατικούς ισχυρισμούς και/ή δεν εξειδικεύουν πλείστους εκ των ισχυρισμών της Αίτησης και/ή σε καμία περίπτωση δεν αποσείουν το βάρος απόδειξης των εν λόγω ισχυρισμών. Η Ένσταση βασίζεται στον Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Νόμο 9/65 ως έχει τροποποιηθεί και ειδικότερα στο Μέρος VIA και άρθρα 27, 44Α - 44ΙΑΑ, 45 και παραρτήματα αυτού και ερμηνευτικές διατάξεις, στους Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Κανονισμούς ΚΔΠ 185/2015, στο περί Πώλησης Ενυπόθηκου Ακινήτου μέσω Ηλεκτρονικού Συστήματος Πλειστηριασμού Διάταγμα του 2019 Κ.Δ.Π. 346/2019, στα άρθρα 21, 29, 31 και 32 του Νόμου 14/1960, στον Περί Αγοραπωλησίας Πιστωτικών Διευκολύνσεων και για Συναφή Θέματα Νόμο Ν. 169(Ι)/2015, άρθρα 3, 18 και 19, στον Περί Εταιρειών Νόμο Κεφ. 113 άρθρα 198, 199 και 200, 372 στον περί Πολιτικής Δικονομίας Νόμο, Κεφ. 6, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας Δ.5, Δ.5Α, Δ.5Β, Δ.6, Δ.32, Δ.39, Δ. 48, Δ. 64, στον περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμο, Κεφ. 224, στους Περί Ακινήτου Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Κανονισμούς του 1956, στα άρθρα 23, 25, 26, 28, 30, 35, 54, 83, 144, 154 και 155 του Συντάγματος, στο Πρώτο Πρόσθετο Πρωτόκολλο της ΕΣΔΑ, στους γενικούς κανόνες επιεικείας, στην πρακτική και τις σύμφυτες εξουσίες και στη νομολογία του Δικαστηρίου. Η Ένσταση υποστηρίζεται από την ένορκη δήλωση του Π.Μ., υπαλλήλου της Καθ' ης η αίτηση, ο οποίος μέσα στο πλαίσιο της ένορκης του δήλωσης επισυνάπτει τα ακόλουθα τεκμήρια: - Τεκμήριο 1: Σύμβαση και Δήλωση Υποθηκεύσεως Ακινήτου και Έγγραφο Υποθήκης. - Τεκμήριο 2: Παράρτημα στο οποίο συμπεριλαμβάνεται η επίδικη εξασφάλιση, το οποίο αφορά το Διάταγμα ημερ. 4.6.2021 με το οποίο εγκρίθηκε το Σχέδιο Διακανονισμού και βάσει του οποίου η Καθ' ης η αίτηση υποκατέστησε την Bank of Cyprus Public Company Limited. - Τεκμήριο 3: Κατάλογος εταιρειών εξαγοράς πιστώσεων, στον οποίο συμπεριλαμβάνεται και η Καθ' ης η αίτηση. - Τεκμήριο 4: Επιστολές ημερ. 1.3.2021 και 14.6.2021 δια των οποίων ο Αιτητής 1 ενημερώθηκε τόσο για την πρόθεση όσο και για την πώληση και μεταβίβαση πιστωτικών διευκολύνσεων, εξασφαλίσεων και εξ αποφάσεων χρεών στην Καθ' ης η αίτηση. - Τεκμήριο 5: Επιστολές τερματισμού ημερ. 11.6.2019 και διορθωτικές επιστολές τερματισμού ημερ. 27.8.2019, αναφορικά με την συμφωνία παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων προς τον Αιτητή
5. - Τεκμήριο 6: Πιστοποιητικό Έρευνας Ακίνητης Ιδιοκτησίας. - Τεκμήριο 7: Ειδοποιήσεις Τύπου «Θ» και «Ι» μαζί με κατάσταση λογαριασμού και έγγραφα εκτυπώσεων από την επίσημη σελίδα των Ταχυδρομικών Υπηρεσιών Κύπρου. - Τεκμήριο 8: Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ» και έγγραφα εκτυπώσεων από την επίσημη σελίδα των Ταχυδρομικών Υπηρεσιών Κύπρου. - Τεκμήριο 9: «Ειδοποίηση Πλειστηριασμού/Δελτίο Α» μαζί με τις ένορκες δηλώσεις επίδοσης και έγγραφα εκτυπώσεων από την επίσημη σελίδα των Ταχυδρομικών Υπηρεσιών Κύπρου. - Τεκμήριο 10: Δύο εκτιμήσεις που διενεργήθηκαν σε σχέση με το ενυπόθηκο ακίνητο. Ο ομνύων αναφέρει, μεταξύ άλλων, ότι η επίδικη Υποθήκη εγγράφηκε προς όφελος της Καθ' ης η αίτηση ως εξασφάλιση, ένεκα της παραχώρησης πιστωτικών διευκολύνσεων στον Αιτητή 1, σε σχέση με τα 2/3 μερίδια του όλου του ενυπόθηκου ακινήτου. Ενόψει της αθέτησης της συμφωνίας παροχής πιστωτικών διευκολύνσεων, η Καθ' ης η αίτηση προχώρησε σε τερματισμό της εν λόγω συμφωνίας και καταχώρισε εναντίον του Αιτητή 1 την αγωγή υπ' αρ. 376/
6. Ακολούθως, η Καθ' ης η αίτηση προώθησε διαδικασία πλειστηριασμού του ενυπόθηκου ακινήτου, επιδίδοντας σε όλα τα ενδιαφερόμενα πρόσωπα, - ως αυτά προέκυπταν από την έρευνα στην οποία προέβη στο Κτηματολόγιο (Τεκμήριο 6) -, των ειδοποιήσεων Τύπου «Θ» και «Ι» μαζί με κατάσταση λογαριασμού. Ο Αιτητής 1 παρέλαβε τις ρηθείσες ειδοποιήσεις με συστημένο ταχυδρομείο την 23.2.
7. Με το πέρας των 45 ημερών που έθεσε η Ειδοποίηση Τύπου «Ι», την 27.4.2023 επιδόθηκαν στον Αιτητή 1 οι Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ». Περαιτέρω, την 6.7.2023 επιδόθηκε στον Αιτητή 1 η «Ειδοποίηση Πλειστηριασμού/Δελτίου» μέσω ιδιώτη επιδότη, καθώς παρέλειψε να παραλάβει την εν λόγω ειδοποίηση με συστημένο ταχυδρομείο. Συγκεκριμένα, η εν λόγω ειδοποίηση επιδόθηκε στην μητέρα και συγκάτοικο του Αιτητή 1, στην παρουσία του αδερφού του. Αποτελεί ισχυρισμό του ενόρκως δηλούντα, ότι ο Αιτητής 2 δεν αποτελεί ενδιαφερόμενο μέρος σύμφωνα με τη νομοθεσία, εφόσον η διαδικασία πλειστηριασμού αφορά μόνο στα 2/3 μερίδια του Αιτητή 2, δυνάμει της Σύμβασης Υποθήκης. Ως εκ τούτου, το νομοθετικό πλαίσιο δεν θέτει καμία υποχρέωση στην Καθ' ης η αίτηση να επιδώσει στον Αιτητή 2 τις ειδοποιήσεις πλειστηριασμού. Επιπρόσθετα ο ομνύων αναφέρει ότι ένεκα της παράλειψης του Αιτητή 1 να διορίσει εκτιμητή εντός 10 ημερών, ως το περιεχόμενο της ειδοποίησης Τύπου «ΙΒ», η Καθ' ης η αίτηση προχώρησε στη διενέργεια δύο εκτιμήσεων, βάσει της οικείας νομοθεσίας (Τεκμήριο 10). Ο ομνύων αναφέρεται επίσης στο ιστορικό υποκατάστασης της Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ από την Καθ' ης η αίτηση, αρνείται τους ισχυρισμούς των Αιτητών και υιοθετεί τους λόγους ένστασης, ως αυτοί εκτίθενται στην ένσταση της Καθ' ης η αίτηση. Περαιτέρω αναφορά στην ένορκη του δήλωση θα γίνεται κατωτέρω, όπου τούτο κρίνεται σκόπιμο. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ Η διαδικασία πώλησης ενυπόθηκου ακινήτου διέπεται από τις διατάξεις του Μέρους VIA του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, Ν. 9/1965, ως έχει τροποποιηθεί. Για σκοπούς έκδοσης της παρούσας προβαίνω κατωτέρω σε σκιαγράφηση της εν λόγω διαδικασίας. Σε περίπτωση υπερημερίας, κατά τα διαλαμβανόμενα του άρθρου 27 του Νόμου 9/1965, ως αποτέλεσμα της οποίας ολόκληρο το ενυπόθηκο χρέος καθίσταται πληρωτέο και η υπερημερία αφορά σε περίοδο όχι μικρότερη των 120 ημερών από την ημερομηνία που το χρέος καθίσταται πληρωτέο, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει στη διαδικασία πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου δυνάμει των διατάξεων του Μέρους VIA του Ν. 9/
8. Η διαδικασία άρχεται με την αποστολή της ειδοποίησης Τύπου «Ι», η οποία σε περίπτωση που ο δανειστής είναι αδειοδοτημένο πιστωτικό ίδρυμα, συνοδεύεται από την ειδοποίηση Τύπου «Θ». Σε περίπτωση που ο ενυπόθηκος δανειστής έχει εξασφαλίσει δικαστική απόφαση εναντίον του ενυπόθηκου οφειλέτη ή υπάρχει κατατεθειμένη αίτηση πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους VI, δεν υπάρχει υποχρέωση αποστολής της ειδοποίησης Τύπου «Θ». Μαζί με την ειδοποίηση Τύπου «Ι» αποστέλλεται κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων. Μέσω της ειδοποίησης αυτής ο οφειλέτης καλείται όπως εξοφλήσει το οφειλόμενο ποσό εντός προθεσμίας όχι μικρότερης των 45 ημερών από την ημερομηνία επίδοσής της, ενώ παράλληλα ενημερώνεται ότι σε περίπτωση μη εξόφλησης, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να ασκήσει το δικαίωμα του για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Σε περίπτωση παράλειψης συμμόρφωσης του ενυπόθηκου δανειστή με τις απαιτήσεις της ειδοποίησης Τύπου «Ι», ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να επιδώσει στον ενυπόθηκο οφειλέτη την ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ», στην οποία αναφέρεται ότι το ενυπόθηκο ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό. Η εν λόγω ειδοποίηση πρέπει να επιδίδεται εντός περιόδου όχι μικρότερης των 30 ημερών από την καθορισμένη ημέρα και ώρα πώλησης του ενυπόθηκου ακινήτου. Σύμφωνα με το άρθρο 44(Γ)

(3), υπάρχει η δυνατότητα καταχώρισης Έφεσης με σκοπό την ακύρωση της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» εντός 45 ημερών από την παραλαβή της, εάν και εφόσον συντρέχει ένας εκ των λόγων ακύρωσης που εξαντλητικά παρατίθενται στο εν λόγω άρθρο του Νόμου. Δικαίωμα καταχώρισης έφεσης έχει ο ενυπόθηκος οφειλέτης καθώς επίσης και οποιοδήποτε ενδιαφερόμενο μέρος, ως αυτό καθορίζεται στις ερμηνευτικές διατάξεις του άρθρου 44ΙΕ του Ν. 9/

1. Όσον αφορά στην αγοραία αξία του ενυπόθηκου ακινήτου, ο Ν. 9/1965 προβλέπει ότι για τον υπολογισμό της εκπονούνται σχετικές εκτιμήσεις από δύο ανεξάρτητους εκτιμητές που διορίζονται για το σκοπό αυτό, αφότου επιδοθεί στον ενυπόθηκο οφειλέτη η ειδοποίηση Τύπου «ΙΒ», είτε πριν από είτε μετά από είτε ταυτόχρονα με την ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ». Στην ειδοποίηση Τύπου «ΙΒ» αναφέρεται ότι εντός 10 ημερών από την επίδοσή της, ο ενυπόθηκος δανειστής θα προχωρήσει με τον διορισμό εκτιμητή και καλεί τον ενυπόθηκο οφειλέτη να τον ενημερώσει αναφορικά με την ταυτότητα του εκτιμητή που έχει διορίσει, εντός δέκα ημερών. Σε αντίθετη περίπτωση, ο ενυπόθηκος δανειστής διορίζει δύο εκτιμητές. Ο Ν. 9/1965 προνοεί επίσης ότι ο ενυπόθηκος δανειστής επιλέγει κατά πόσο ο πλειστηριασμός θα διενεργηθεί είτε με φυσικό τρόπο είτε με ηλεκτρονικά μέσα και ότι σε περίπτωση που δεν επιτευχθεί πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου μέσω πλειστηριασμού, ο ενυπόθηκος δανειστής δύναται να προχωρήσει σε περαιτέρω προσπάθειες πώλησης του ακινήτου, δυνάμει των όσων προβλέπουν τα άρθρα 44Ζ και 44Η. Επιπρόσθετα, το άρθρο 44Ζ του Ν. 9/1965 προβλέπει την επίδοση της ειδοποίησης πλειστηριασμού (Δελτίου Α), της οποίας ο τύπος και οι λεπτομέρειες καθορίζονται σε Κανονισμούς που εκδίδονται βάσει του άρθρου 45 του Νόμου. Η εν λόγω ειδοποίηση, επιδίδεται στον ενυπόθηκο οφειλέτη και σε οποιοδήποτε άλλο ενδιαφερόμενο πρόσωπο εντός χρονικής περιόδου όχι μικρότερης των 45 ημερών από την καθορισμένη ημερομηνία πλειστηριασμού και δημοσιεύεται τουλάχιστον μία φορά, εντός χρονικής περιόδου όχι μικρότερης των 45 ημερών από την καθορισμένη ημερομηνία πλειστηριασμού. ΑΚΡΟΑΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ Κατά το ακροαματικό στάδιο, ουδείς εκ των ενόρκως δηλούντων αντεξετάστηκε και οι ευπαίδευτοι συνήγοροι περιορίστηκαν στην καταχώρηση των εμπεριστατωμένων γραπτών τους αγορεύσεων προς υποστήριξη των θέσεών τους. Οι αγορεύσεις έχουν μελετηθεί και αναφορά στις θέσεις που υποστηρίχθηκαν μέσω αυτών θα γίνει μέσα στο πλαίσιο αξιολόγησης των εκατέρωθεν θέσεων, όπου αυτό κρίνεται σκόπιμο.[1] Έχω δε αποτιμήσει το περιεχόμενο της Αίτησης-Έφεσης και της Ένστασης, καθώς επίσης και των ενόρκων δηλώσεων που τις συνοδεύουν, μετά των συνημμένων Τεκμηρίων. ΕΞΕΤΑΣΗ ΤΗΣ ΑΙΤΗΣΗΣ-ΕΦΕΣΗΣ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΗΞΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Εν πρώτοις αναφέρω ότι στην βάση των όσων αναφέρονται στις ένορκες δηλώσεις που συνοδεύουν την Αίτηση-Έφεση και την Ένσταση, δεν τυγχάνει αμφισβήτησης το γεγονός ότι η επίδικη υποθήκη παραχωρήθηκε ως εξασφάλιση στην Καθ' ης η αίτηση έναντι της παραχώρησης πιστωτικών διευκολύνσεων προς τον Αιτητή υπ' αρ. 1 κατά τα 2/3 μερίδια ακινήτου ιδιοκτησίας του, ενώ το υπόλοιπο 1/3 μερίδιο του εν λόγω ακινήτου ανήκει στον Αιτητή
2. Δεν αμφισβητείται επίσης το γεγονός ότι ο Αιτητής υπ' αρ. 1 έλαβε τις ειδοποιήσεις Τύπου «Θ», «Ι» και «ΙΑ», ως η ρητή αναφορά του ευπαιδεύτου συνηγόρου των Αιτητών στην γραπτή του αγόρευση (βλ. σελ. 1 - 2). Περαιτέρω διαπιστώνω ότι ο λόγος έφεσης ότι η Καθ' ης η αίτηση δεν νομιμοποιείται να προωθεί την διαδικασία πλειστηριασμού για εξασφαλίσεις που ανήκουν σε άλλο νομικό πρόσωπο δεν προωθείται στην γραπτή αγόρευση του συνηγόρου των Αιτητών, συνεπώς θεωρείται εγκαταλειφθείς. Εν πάση περιπτώσει, για σκοπούς πληρότητας σημειώνω ότι ως αναδύεται από τη νομολογία, Δικαστήριο δεν δύναται να αναθεωρεί αποφάσεις ομόβαθμου Δικαστηρίου, δηλ. στην προκειμένη περίπτωση του διατάγματος ημερ. 4.6.2021, βάσει του οποίου μεταβιβάστηκαν στην Καθ' ης η αίτηση περιουσιακά στοιχεία της η Bank of Cyprus Public Company Limited, την οποία υποκατέστησε.[2] Αποτελεί λόγο έφεσης ότι ο Αιτητής 2 δεν έλαβε τις επίδικες ειδοποιήσεις πλειστηριασμού, με την Καθ' ης η αίτηση να αντιτείνει ότι δεν πρόκειται περί ενδιαφερομένου μέρους και συνεπώς δεν υπείχε τέτοιας υποχρέωσης, εξαιτίας δε του γεγονότος αυτού ο Αιτητής 2 στερείται locus standi. Περαιτέρω, η Καθ' ης η αίτηση ισχυρίζεται ότι εν πάση περιπτώσει το Κτηματολόγιο δεν θα εφοδίαζε την Καθ' ης η αίτηση με τα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα του Αιτητή 2, στη βάση του πλαισίου προστασίας των. Για τους λόγους που θα εξηγήσω κατωτέρω, η εισήγηση αυτή των Αιτητών δεν ευσταθεί. Σύμφωνα με το άρθρο 44ΙΕ του Ν. 9/1965: «ενδιαφερόμενο πρόσωπο» σημαίνει οποιοδήποτε πρόσωπο έχει δικαίωμα σε οποιοδήποτε μέρος του εκπλειστηριάσματος της πώλησης, όπως αυτό προκύπτει από έρευνα στα μητρώα του Κτηματολογίου και περιλαμβάνει οποιουσδήποτε εγγυητές σε σχέση με το ενυπόθηκο χρέος∙ Ως προκύπτει από τα όσα τέθηκαν ενώπιόν μου, δυνάμει της επίδικης Σύμβασης Υποθήκης (Τεκμήριο 1 επί της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Ένσταση) ο Αιτητής 1 υποθήκευσε προς όφελος της Καθ' ης η αίτηση τα 2/3 μερίδια του επίδικου ακινήτου. Ως εμφαίνεται στην Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ», ο επικείμενος πλειστηριασμός αφορά στα 2/3 μερίδια του ενυπόθηκου κτήματος, βάσει της επίδικης Σύμβασης Υποθήκης. Επιπρόσθετα, στο Τεκμήριο 6 επί της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Ένσταση, ήτοι την έρευνα στο μητρώο του Κτηματολογίου σε σχέση με τυχόν εμπράγματα βάρη επί του ενυπόθηκου ακινήτου, ο Αιτητής 2 δεν καταγράφεται. Ούτε και τέθηκε ενώπιόν μου ισχυρισμός ή μαρτυρία ότι ο Αιτητής 2 είναι εγγυητής του Αιτητή 1, σε σχέση με τις πιστωτικές διευκολύνσεις που του παραχωρήθηκαν. Τούτων λεχθέντων, θα συμφωνήσω με την ευπαίδευτη συνήγορο της Καθ' ης η αίτηση, ότι ο Αιτητής υπ' αρ. 2 δεν αποτελεί ενδιαφερόμενο πρόσωπο και δεν προκύπτει να έχει δικαίωμα σε οποιοδήποτε μέρος του εκπλειστηριάσματος της πώλησης, εξαιτίας και μόνο του γεγονότος ότι είναι συνιδιοκτήτης επί του επίδικου ακινήτου. Απόλυτα διαφωτιστικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα, από την απόφαση στην Πολ. Έφεση υπ' αρ. 2/2023, Polyxenia Isaak Restaurant Limited κ.α. ν. Ελληνική Τράπεζα Δημόσια Εταιρεία Λτδ ημερ. 2.6.2023: «Διαφωνούμε με την εισήγηση του Εφεσείοντα ότι για να εξακριβώσει το πρωτόδικο Δικαστήριο κατά πόσο η Soltera είχε δικαίωμα σε οποιοδήποτε μέρος του εκπλειστηριάσματος ή επηρεαζόταν, όπως το θέτει ο Εφεσείων, θα έπρεπε να της είχε δοθεί πρώτα το δικαίωμα να ακουστεί. Αντίθετα, η Soltera ως συνιδιοκτήτρια θα δικαιούτο να της επιδοθεί η ειδοποίηση και να καταστεί μέρος στη διαδικασία και να ακουστεί μόνο εφόσον, κατά την ερμηνεία του πρωτόδικου Δικαστηρίου, ήταν ενδιαφερόμενο πρόσωπο. Ως προς τη θέση ότι το πρωτόδικο Δικαστήριο δεν αιτιολόγησε την κατάληξη του ότι η Soltera δεν είχε δικαίωμα σε οποιοδήποτε μέρος του εκπλειστηριάσματος της πώλησης, θα λέγαμε ότι η κατάληξη ήταν ότι η Soltera δεν ήταν ενδιαφερόμενο πρόσωπο και η αιτιολογία ότι δεν είχε δικαίωμα σε οποιοδήποτε μέρος του εκπλειστηριάσματος της πώλησης. Τόσο ξεκάθαρη που χωρίς άλλο επαρκής. Και αυτό γιατί όταν εκποιηθεί το ενυπόθηκο μερίδιο σε ακίνητο, ο συνιδιοκτήτης άλλου μεριδίου στο ακίνητο δεν δικαιούται να λάβει οιοδήποτε ποσό χρημάτων από το τίμημα πώλησης». (Η υπογράμμιση και η έμφαση έγιναν από το Δικαστήριο). Συνεπακόλουθα, δεν εντοπίζω παραβίαση του αρ. 44(Γ)

(3)(β) και ο λόγος έφεσης υπό (Λ) απορρίπτεται. Προχωρώ σε εξέταση του κατά πόσο προκύπτει παραβίαση του αρ. 44(Γ)

(3)(α) του Ν. 9/1965, εφόσον αποτελεί ισχυρισμό των Αιτητών ότι οι επίδικες ειδοποιήσεις δεν περιέχουν τις απαιτούμενες εκ του Νόμου πληροφορίες και ότι δεν υπάρχει νομοθετική πρόνοια για απαίτηση ποσού σε ξένο νόμισμα. Διερχόμενη της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ», διαπιστώνω ότι σε αυτήν αναγράφεται ότι κατέστη απαιτητό το ποσό των CHF76.109,23/€76.880,34 και €21.508,42 πλέον τόκοι CHF1.099,79/€1.110,93 και €416,12 πλέον έξοδα €0,00. Περαιτέρω σε αυτήν καθορίζεται η μέθοδος πλειστηριασμού, η ημερομηνία, καθώς επίσης και τα στοιχεία του ενυπόθηκου ακινήτου. Από αντιπαραβολή της προσβαλλόμενης Ειδοποίησης με το Παράρτημα Β της οικείας νομοθεσίας, δεν διαπιστώνω ότι η Ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» δεν συνάδει με τις προϋποθέσεις που θέτει ο Νόμος ως προς τον τύπο και το περιεχόμενο. Ως προς το γεγονός ότι το ποσό το οποίο κατέστη απαιτητό αναγράφεται τόσο σε ελβετικά φράγκα, όσο και σε Ευρώ, δεν θεωρώ ότι τούτο συνιστά εκτροπή από τις πρόνοιες της νομοθεσίας, εφόσον σύμφωνα με το άρθρο 44Α του Ν. 9/1965, ο Νόμος εφαρμόζεται σε κάθε «περίπτωση σύμβασης υποθήκης, η οποία ενεγράφη στο κτηματικό μητρώο πριν από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Νόμου ή η οποία εγγράφεται στο κτηματικό μητρώο μετά την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Νόμου». H δε μετατροπή του CHF σε Ευρώ επιτρέπει στους Αιτητές να γνωρίζουν επακριβώς το οφειλόμενο ποσό. Σε ότι αφορά στους ισχυρισμούς οι οποίοι σχετίζονται με την ορθότητα της Ειδοποίησης Τύπου «Ι», επισημαίνω ότι εν προκειμένω δεν επιδιώκεται η ακύρωση αυτής της ειδοποίησης, αλλά της «ΙΑ», η οποία σύμφωνα με τις ρητές διατάξεις του αρ. 44(Γ) του Ν. 9/1965, είναι η μόνη εφέσιμη Ειδοποίηση. Ανεξαρτήτως αυτής μου της κατάληξης, έχω ανατρέξει στις πρόνοιες της σχετικής νομοθεσίας επί του σημείου τούτου και διαπιστώνω ότι ο Νόμος δεν καθορίζει την μορφή που θα πρέπει να έχει το έγγραφο το οποίο κατονομάζεται ως «κατάσταση λογαριασμού» το οποίο συνοδεύει την Ειδοποίηση Τύπου «Ι» για σκοπούς του άρθρου 44Γ

(1), εν αντιθέσει με τις ειδοποιήσεις, για τις οποίες υπάρχουν σχετικά πρότυπα στο Παράρτημα Β του Νόμου. Περαιτέρω, πουθενά ο σχετικός Νόμος δεν αναγράφει ότι η κατάσταση λογαριασμού πρέπει να είναι αναλυτική κατά τον τρόπο που εισηγούνται οι Αιτητές. Οι μόνες προϋποθέσεις που τάσσει το άρθρο 44Γ

(1)του Νόμου είναι όπως η Ειδοποίηση Τύπου «Ι» συνοδεύεται από κατάσταση του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων. Διερχόμενη λοιπόν και της Ειδοποίησης Τύπου «Ι», δεν εντοπίζω οποιαδήποτε παρατυπία. Ως εκ των άνω, οι λόγοι έφεσης υπό (Λ) και (Ρ) απορρίπτονται. Με την υπόμνηση ότι δεν εξετάζεται εν προκειμένω η ορθότητα της ειδοποίησης Τύπου «Ι», αλλά της ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ», στη βάση των λόγων έφεσης οι οποίοι εγείρονται στην Αίτηση-Έφεση σε συνάρτηση με τους λόγους που εξαντλητικά παρατίθενται στο αρ. 44Γ

(3)του Ν. 9/65, για σκοπούς πληρότητας, θα προχωρήσω να εξετάσω κατά πόσο οιοσδήποτε άλλος εγειρόμενος λόγος έφεσης ευσταθεί,[3] υπενθυμίζοντας, ότι οι γραπτές αγορεύσεις των συνηγόρων δεν συνιστούν μαρτυρία.[4] Αποτελεί ισχυρισμό των Αιτητών ότι η «Ειδοποίηση Πλειστηριασμού/Δελτίο Α» δεν επιδόθηκε δεόντως. Διερχόμενη του μαρτυρικού υλικού το οποίο τέθηκε ενώπιόν μου, δεν εντοπίζω ότι η συγκεκριμένη ειδοποίηση δεν επιδόθηκε κατά τον τρόπο που η οικεία νομοθεσία προνοεί. Ειδικότερα, το άρθρο 44ΙΕ του Ν. 9/1965 διαλαμβάνει τα εξής: «επίδοση» σημαίνει σε κάθε περίπτωση την παράδοση ειδοποίησης ή επικοινωνίας με συστημένη επιστολή, η οποία απευθύνεται στην τελευταία γνωστή διεύθυνση της κατοικίας ή του εγγεγραμμένου γραφείου του προσώπου, στο οποίο η ειδοποίηση ή η επικοινωνία απευθύνεται, ή στη σχετική διεύθυνση που είναι καταχωρισμένη σε μητρώο του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, και σε περίπτωση που αυτό δεν είναι εφικτό, την ιδιωτική επίδοση τέτοιας ειδοποίησης ή επικοινωνίας σε τέτοιο πρόσωπο: Νοείται ότι η ιδιωτική επίδοση δύναται να γίνει με οποιονδήποτε τρόπο προβλέπεται στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, περιλαμβανομένης και της δυνατότητας υποκατάστατης επίδοσης με διάταγμα Δικαστηρίου κατόπιν γενικής αίτησης [.]. Εν προκειμένω, ως επιμαρτυρείται από το Τεκμήριο 9 (επί της ένορκης δήλωσης η οποία συνοδεύει την Ένσταση) την 6.7.2023 επιδόθηκε στον Αιτητή 1 η «Ειδοποίηση Πλειστηριασμού/Δελτίου» μέσω ιδιώτη επιδότη, καθώς ο Αιτητής 1 παρέλειψε να παραλάβει την εν λόγω ειδοποίηση με συστημένο ταχυδρομείο. Συγκεκριμένα, η εν λόγω ειδοποίηση επιδόθηκε στην μητέρα και συγκάτοικο του Αιτητή 1, στην παρουσία του αδερφού του. Λαμβανομένου υπόψη του ότι το αληθές του περιεχομένου της ένορκης δήλωσης του επιδότη δεν έχει αμφισβητηθεί, δεν διαπιστώνω ότι η επίδοση δεν έγινε κατά τον τρόπο που η νομοθεσία προνοεί και συνεπώς ο ισχυρισμός αυτός, ως μέρος του Λόγου Έφεσης υπό (Λ), απορρίπτεται. Αναφορικά με το ζήτημα της επίδοσης σε μέλος της οικογένειας δυνάμει της Δ. 5 Θ. 2

(1), παραπέμπω στις Θεοδώρου Χριστάκης Γεωργίου κ.α. ν. Συνεργατικής Πιστωτικής Εταιρείας Μακράσυκας

(2003)1 ΑΑΔ 1305 και Γεώργιος Δανιήλ ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ, Πολ. Έφ. Υπ' Αρ. 340/2010 ημερ. 17.1.2017. Διαφωτιστικά επί του θέματος της επίδοσης είναι και τα όσα αναφέρθηκαν στην πρόσφατη απόφαση στην Αίτηση του Ντίνου Μαυρομμάτη για την έκδοση εντάλματος Certiorari, Αρ. 69/23(i) ημερ. 6.6.2023: «.Ο Αιτητής, ανεξάρτητα αν η επίδοση της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ» ή άλλου εγγράφου έγινε σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου, ενημερώθηκε τόσο για το περιεχόμενο της εν λόγω ειδοποίησης όσο και για τον επικείμενο πλειστηριασμό. Αυτό είναι το ουσιώδες για σκοπούς της παρούσας διαδικασίας. Να υπενθυμίσω, όπως ορθά κατέγραψε και το Κατώτερο Δικαστήριο, πως σκοπός της επίδοσης είναι η διαπίστωση ότι ο συγκεκριμένος διάδικος έχει ειδοποιηθεί για την δικαστική διαδικασία που τον αφορά (Marfin Popular Bank Public Co. Ltd v. Telec Logistic Company Ltd κ.ά.

(2012)1(Β) Α.Α.Δ. 1002, 1008)». Οι Αιτητές ισχυρίζονται επίσης ότι στην προκειμένη περίπτωση ουδέποτε ο Αιτητής 1 υπήρξε υπερήμερος για 120 μέρες, καθώς ουδέποτε η Καθ' ης η αίτηση κατέστησε υπερήμερο τον Αιτητή 1 σε σχέση με το ενυπόθηκο χρέος, πράγμα το οποίο καθιστά την όλη διαδικασία πρόωρη και συνεπώς άκυρη. Είναι περαιτέρω η εισήγηση του κ. Πουτζιουρή, ότι θα έπρεπε να είχαν επιδοθεί ξεχωριστές επιστολές σε σχέση με το ενυπόθηκο χρέος. Με κάθε σεβασμό, δεν θεωρώ ότι η εισήγηση αυτή βρίσκει έρεισμα στα όσα η νομολογία και η νομοθεσία προνοεί, καθώς το άρθρο 27 του Ν. 9/1965, στο οποίο παραπέμπει το άρθρο 44(Β), αναφέρεται στο εξασφαλιζόμενο δια της Υποθήκης ποσό, του οποίου η πληρωμή συμφωνείται με δόσεις και τυχόν μη καταβολή δόσης, καθιστά απαιτητό το ενυπόθηκο χρέος, από την ημερομηνία υπερημερίας της μη καταβλητέας δόσης. Τούτο συνάδει και με το περιεχόμενο του Τύπου «Θ» που συνοδεύει την Ειδοποίηση Τύπου «Ι», σε περίπτωση που δεν έχει εκδοθεί δικαστική απόφαση, ως το Παράρτημα Β του Ν. 9/1965, το οποίο αναφέρεται σε πάροδο 120 ημερών από την μη εκπλήρωση των συμβατικών αποπληρωμών. Σύμφωνα με την μαρτυρία η οποία τέθηκε ενώπιόν μου, ο Αιτητής κατέστη υπερήμερος με αποτέλεσμα η Καθ' ης η αίτηση να τερματίσει τη συμφωνία δανείου του με επιστολές ημερ. 11.6.2019 και 27.6.2019 και να καταχωρήσει την αγωγή με αρ. 376/2019, επομένως το διάστημα των 120 ημερών που απαιτεί η νομοθεσία παρήλθε. Άλλωστε, ως αναγράφεται στην ίδια την Σύμβαση Υποθήκης, αυτή παραχωρήθηκε ως εξασφάλιση έναντι της παραχώρησης πιστωτικών διευκολύνσεων προς τον Αιτητή 1. Επιπλέον, ο Αιτητής 1 έλαβε την Ειδοποίηση Τύπου «Θ», στο περιεχόμενο της οποίας γίνεται αναφορά ανωτέρω. Συνεπακόλουθα, ο λόγος έφεσης υπό (Κ) δεν ευσταθεί. Αποτελεί περαιτέρω εισήγηση των Αιτητών ότι η διαδικασία πλειστηριασμού πάσχει ενόψει του ότι δεν έχει τηρηθεί η Οδηγία της Κεντρικής Τράπεζας για Αναδιάρθρωση μη Εξυπηρετούμενων Δανείων και ο Κώδικας Συμπεριφοράς των Τραπεζών. Ειδικότερα, είναι η θέση του ευπαίδευτου συνηγόρου των Αιτητών, ότι η Καθ' ης η αίτηση όφειλε να προβεί σε αναδιάρθρωση των δανειακών υποχρεώσεων του Αιτητή 1 και να τον καταστήσει εγγράφως ως μη συνεργάσιμο. Από την άλλη, η Καθ' ης η αίτηση υποστηρίζει ότι ουδόλως ο ισχυρισμός αυτός ευσταθεί, καθώς ο Αιτητής 1 ουδέποτε ανταποκρίθηκε στις Ειδοποιήσεις Τύπου «Θ» και «Ι» τις οποίες παρέλαβε και οι οποίες τον καλούσαν σε αναδιάρθρωση. Σχετικός είναι ο λόγος ένστασης υπ' αρ. 10. Για τους λόγους που εξηγώ ευθύς αμέσως, δεν συμμερίζομαι τις θέσεις των Αιτητών. Παραπέμπω κατ' αναλογία στην Συρίμη ν. Παγκυπριακή Χρηματοδοτήσεις Δημόσια Εταιρεία Λτδ

(2010)1 Α.Α.Δ. 1131 στην οποία με παρέπεμψε η ευπαίδευτη συνήγορος της Καθ' ης η αίτηση, όπου κρίθηκε ότι σκοπός των Εγκυκλίων της Κεντρικής Τράπεζας είναι το να παράσχουν υποδείξεις στις Τράπεζες και στους οργανισμούς οι οποίοι υπόκεινται στον έλεγχό της, ωστόσο τυχόν παραβίασή τους δεν οδηγεί αυτόματα σε ακύρωση οποιαδήποτε συμβατικής πράξης, παρά μόνο δημιουργεί το ενδεχόμενο επιβολής διοικητικού προστίμου στον παραβάτη. Επισημαίνω επίσης ότι ουδεμία μαρτυρία παρατέθηκε, από πλευράς Αιτητών, οι οποίοι φέρουν το βάρος αποδείξεως των ισχυρισμών τους, προς επίρρωση αυτού του ισχυρισμού τους, ο οποίος παρέμεινε αίολος. Ούτε και τέθηκε οιοσδήποτε ισχυρισμός ή μαρτυρία ενώπιόν μου, ότι η Καθ' ης η αίτηση αρνήθηκε να προσέλθει ή δεν προσήλθε ως όφειλε, σε διαδικασία αναδιάρθρωσης των πιστωτικών διευκολύνσεων του Αιτητή 1, κατά τα διαλαμβανόμενα του αρ. 44(Γ)

(3)(ε). Από την άλλη, αποτελεί μη αμφισβητούμενο γεγονός ότι η ειδοποίηση Τύπου «Θ» επιδόθηκε στον Αιτητή

1. Συνεπακόλουθα, ο λόγος έφεσης υπό (Α) είναι έκθετος σε απόρριψη. Οι Αιτητές εγείρουν επίσης ως λόγο έφεσης ότι οι επίδικες ειδοποιήσεις αποστέλλοντο κατά την διάρκεια αναστολής του Νόμου 9/
2. Σύμφωνα με το μαρτυρικό υλικό το οποίο τέθηκε ενώπιόν μου, οι Ειδοποιήσεις Τύπου «Θ» και «Ι» εκδόθηκαν στις 1.2.2023, αποστάλθηκαν με συστημένο ταχυδρομείο στις 14.2.2023 και παραλήφθηκαν από τον Αιτητή 1 στις 23.2.
3. Οι Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ» εκδόθηκαν στις 10.4.2023, αποστάλθηκαν με συστημένο ταχυδρομείο στις 12.4.2023 και παραλήφθηκαν από τον Αιτητή 1 στις 27.4.
4. Τέλος, το «Δελτίο Α» αποστάλθηκε με συστημένο ταχυδρομείο στις 28.6.2023 και ενόψει της μη παραλαβής του, επιδόθηκε με ιδιώτη επιδότη στις 6.7.
5. Ανατρέχοντας στο άρθρο 62 του Ν. 9/1965, διαπιστώνω ότι οι διατάξεις του Μέρους VIA του Νόμου είχαν ανασταλεί μέχρι την 31η Ιανουαρίου 2023, αναφορικά με συγκεκριμένες περιπτώσεις ακινήτων, ήτοι (α) κύριας κατοικίας του χρεώστη, (β) επαγγελµατικής στέγης του χρεώστη, (γ) αγροτεμαχίου του χρεώστη. Σε ότι δε αφορά στον ορισμό του αγροτεμαχίου, ο Νόμος το καθορίζει ως «τεμάχιο το οποίο βρίσκεται σε γεωργική ή κτηνοτροφική ζώνη ή σε οποιαδήποτε άλλη ζώνη, στο οποίο ασκείται γεωργοκτηνοτροφική δραστηριότητα, η εκτιμημένη αξία του οποίου δεν υπερβαίνει τις εκατό χιλιάδες ευρώ (€100.000)». Εν προκειμένω, οι ημερομηνίες επίδοσης των ειδοποιήσεων πλειστηριασμού ξεκάθαρα εκπίπτουν της ανωτέρω περιόδου αναστολής και ο λόγος έφεσης υπό (Π) περί αποστολής των Ειδοποιήσεων εντός της περιόδου αναστολής, δεν ευσταθεί. Πρόσθετα σημειώνω ότι παρόλο που ο Αιτητής 1 επικαλείται ότι το επίδικο ενυπόθηκο ακίνητο αποτελεί γη την οποία καλλιεργεί, ουδεμία μαρτυρία προσκόμισε προς τεκμηρίωση τούτου του ισχυρισμού, συνεπώς το Δικαστήριο δεν θα μπορούσε εν πάση περιπτώσει να καταλήξει σε ασφαλές συμπέρασμα ότι το επίδικο ακίνητο εμπίπτει στην έννοια του «αγροτεμαχίου», ως αυτή καθορίζεται υπό του άρθρου 62 του Ν. 9/
6. Στον λόγο έφεσης υπό (Π) περιλαμβάνεται επίσης ισχυρισμός περί κατάχρησης διαδικασίας, ενόψει της εκκρεμότητας εκδίκασης της αγωγής και της ανταπαίτησης του Αιτητή
7. Αποτελεί ισχυρισμό του των Αιτητών, ότι τυχόν εκποίηση του ενυπόθηκου κτήματος, θα έχει ως αποτέλεσμα η ανταπαίτηση του Αιτητή 1 να απολέσει το αντικείμενό της. Στον αντίποδα, η Καθ' ης η αίτηση υποστηρίζει ότι ο Ν. 87(Ι)/2018, ο οποίος τυγχάνει εφαρμογής εν προκειμένω, κατήργησε την ύπαρξη αγωγής ως λόγο ακύρωσης της διαδικασίας πλειστηριασμού. Ανατρέχοντας στις διατάξεις του Μέρους VIA του Ν. 9/1965, ως έχει τροποποιηθεί, αρχικά διαπιστώνω ότι ως ορθά υπέδειξε η ευπαίδευτη συνήγορος της Καθ' ης η αίτηση, η εκκρεμότητα αγωγής δεν συνιστά λόγο ακύρωσης της διαδικασίας πλειστηριασμού, ενώ σύμφωνα με την ρητή πρόνοια του άρθρου 44Α

(4)του Νόμου, καμία διάταξη του Μέρους VIA δεν αποκλείει το δικαίωμα του ενυπόθηκου δανειστή να προχωρήσει με την έγερση πολιτικής αγωγής για την εξασφάλιση διατάγματος δικαστηρίου για πώληση του ενυπόθηκου ακινήτου. Παράλληλα, δεν επηρεάζεται το δικαίωμα του ενυπόθηκου οφειλέτη ή οποιοδήποτε άλλου επηρεαζομένου προσώπου να προσφύγει στο Δικαστήριο, σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους VIA του Ν. 9/

1. Πέραν των ανωτέρω, λαμβανομένου υπόψη του ότι η διαπίστωση κατάχρησης των δικαστικών διαδικασιών ανάγεται στη σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου,[5] σημειώνω ότι το επιχείρημα των Αιτητών περί κατάχρησης δεν με βρίσκει σύμφωνη και για τον λόγο που θα εξηγήσω ευθύς αμέσως. Δια του όρου 4 του Εγγράφου Υποθήκης (Τεκμήριο 1 επί της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Ένσταση), ο Αιτητής 1 παραχώρησε στην Καθ' ης η αίτηση το δικαίωμα να προβεί σε πώληση του ενυπόθηκου κτήματος είτε μέσω του Κτηματολογίου, είτε απευθείας, είτε δυνάμει διατάγματος εκδοθέντος υπό Δικαστηρίου κατόπιν αγωγής και/ή χωρίς προειδοποίηση και να χρησιμοποιήσει το προϊόν αυτής της πώλησης για μερική ή πλήρη εξόφληση των υποχρεώσεων τις οποίες εξασφαλίζει η επίδικη Σύμβαση Υποθήκης. Τούτο αναπόδραστα οδηγεί στο συμπέρασμα ότι αφενός μεν η διαδικασία πλειστηριασμού δυνάμει του Μέρους VIA του Ν. 9/1965 εμπίπτει στα συμφωνηθέντα, αφετέρου δε, αποτελεί απλώς την μέθοδο πώλησης του ενυπόθηκου κτήματος, μέσω ειδικής νομοθεσίας, η οποία μάλιστα ελέγχεται δικαστικώς μέσω Αίτησης-Έφεσης. Περαιτέρω, έστω και αν επιτευχθεί η πώληση του ενυπόθηκου κτήματος, δεν συμμερίζομαι την θέση ότι θα εκλείψει το αντικείμενο της ανταπαίτησης των Αιτητών που εκκρεμεί, καθότι σε περίπτωση επιτυχίας της ανταπαίτησης, το αρμόδιο εκδικάζον Δικαστήριο θα αποδώσει τις ανάλογες θεραπείες. Σε ότι αφορά στους ισχυρισμούς των Αιτητών περί του κατ' ισχυρισμό καταχρηστικού χαρακτήρα των όρων της επίδικης Σύμβασης Υποθήκης, αρκούμαι στο να αναφέρω ότι η παρούσα διαδικασία δεν προσφέρεται για έλεγχο της ισχυριζόμενης καταχρηστικότητας των όρων της Σύμβασης Υποθήκης. Ως εκ τούτου, ο λόγος έφεσης υπό (Σ) απορρίπτεται, η δε έκδοση διατάγματος το οποίο να κηρύσσει την επίδικη Σύμβαση Υποθήκης και τη σύμβαση δανείου άκυρες και παράνομες, ως αναφέρεται στην παράγραφο 22 της ένορκης δήλωσης του Αιτητή 1, αφενός μεν εκφεύγει του πλαισίου της παρούσας διαδικασίας, αφετέρου δε, εγείρεται με τρόπο δικονομικά ανορθόδοξο. Οι Αιτητές επικαλούνται επίσης, ως μέρος του λόγου έφεσης υπό (Λ), ότι η διαδικασία πάσχει ενόψει του γεγονότος ότι η Καθ' ης η αίτηση δεν προέβη σε διενέργεια εκτιμήσεων, τις οποίες δεν επέδωσε στον Αιτητή
2. Ούτε ο ισχυρισμός αυτός ευσταθεί, ως καταδεικνύεται από το Τεκμήριο 10 το οποίο επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση η οποία συνοδεύει την Ένσταση της Καθ' ης η αίτηση. Σύμφωνα με τα λεγόμενα του Π.Μ., ο οποίος δεν αντεξετάστηκε επί τούτου, αφού ο Αιτητής 1 δεν προχώρησε με τον διορισμό εκτιμητή, ως ενημερώνετο μέσω της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΒ» - την οποία επισυνάπτει ως μέρος του Τεκμηρίου 2 - η Καθ' ης η αίτηση διόρισε δύο εκτιμητές. Ανατρέχοντας στις πρόνοιες του άρθρου 44(Δ) του Ν. 9/1965, δεν εντοπίζω οτιδήποτε το μεμπτό στις ενέργειες αυτές της Καθ' ης η αίτηση και συνεπακόλουθα στην διαδικασία πλειστηριασμού. Ως ρητά προκύπτει από την συγκεκριμένη νομοθετική διάταξη, σε περίπτωση που για οποιοδήποτε λόγο ο ενυπόθηκος οφειλέτης δεν προβεί στο διορισμό εκτιμητή εντός δέκα ημερών από την επίδοση της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΒ», ο ενυπόθηκος δανειστής προχωρεί στον διορισμό δύο

(2)εκτιμητών για τον καθορισμό της αγοραίας αξίας του ενυπόθηκου ακινήτου. Ως επίσης προκύπτει από το άρθρο 44(Δ)

(3), οι εκτιμήσεις που συντάσσονται δυνάμει του εδαφίου

(1)του άρθρου 44(Δ), δηλαδή από έναν εκτιμητή εκ μέρους του ενυπόθηκου οφειλέτη και από έναν εκτιμητή εκ μέρους του ενυπόθηκου δανειστή, εκπονούνται ανεξάρτητα χωρίς διαβούλευση μεταξύ των εκτιμητών και παραδίδονται σε τόπο και χρόνο που καθορίζεται στην Ειδοποίηση Τύπου «ΙΒ». Αφ' ης λοιπόν στιγμής ο Αιτητής 1 δεν προχώρησε στον διορισμό εκτιμητή και δεν ανταποκρίθηκε στο περιεχόμενο της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΒ», ο ισχυρισμός του περί μη παραλαβής των περί ων ο λόγος εκτιμήσεων παραμένει αβάσιμος και ατεκμηρίωτος. Τέλος, στρέφομαι σε εξέταση των όσων οι Αιτητές προβάλλουν ως προς την κατ' ισχυρισμό παραβίαση των συνταγματικώς κατοχυρωμένων δικαιωμάτων τους, ως αυτά προασπίζονται δια των άρθρων 23, 26, 28 και 30

(2)του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας και των άρθρων 6

(1)και 13 της ΕΣΔΑ. Σχετικοί είναι οι λόγοι έφεσης υπό (Β), (Γ), (Δ), (Η), (Θ), (Ι), (Μ) και (Ν), οι οποίοι θα εξετασθούν μαζί καθότι διαπλέκονται μεταξύ τους. Η ισχυριζόμενη παραβίαση των δικαιωμάτων των Αιτητών, προκύπτει ως ισχυρίζονται από το γεγονός ότι οι Ειδοποιήσεις Τύπου «ΙΑ» και «ΙΒ» βασίζονται στους Νόμους με αρ. 142(Ι)/2014 και 87(Ι)/2018, οι οποίοι τροποποίησαν τον Ν. 9/1965, δηλ. σε νομοθεσία η οποία ρυθμίζει αναδρομικά τις συμβατικές σχέσεις των διαδίκων και παρέχει αναδρομικά δικαιώματα στην Καθ' ης η αίτηση, εκτός του συμβατικού πλαισίου. Οι ρηθέντες Νόμοι, σύμφωνα με τους Αιτητές, κατήργησαν τα δικαιώματα του Αιτητή 1, ως αυτά προστατεύοντο από το Κεφ. 6 και την Δ. 42 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, εφόσον με την προηγούμενη νομοθεσία ο Αιτητής 1 δεν μπορούσε να απολέσει την γη που καλλιεργεί και από την οποία προσπορίζεται οικονομικό όφελος ως αγρότης. Επί τούτου κρίνω σκόπιμο στο σημείο αυτό να επισημάνω ότι οι διατάξεις στις οποίες παραπέμπουν οι Αιτητές αφορούν σε εκτέλεση απόφασης και σε κάθε περίπτωση επαναλαμβάνω τα όσα αναφέρω ανωτέρω σε σχέση με το αποδεικτικό βάρος το οποίο δεν απέσεισε ο Αιτητής 1, σε σχέση με τον ισχυρισμό του περί καλλιέργειας αγροτικής γης. Υπενθυμίζεται, ότι το Δικαστήριο αποφαίνεται βάσει της μαρτυρίας η οποία τίθεται ενώπιόν του και δεν καταπιάνεται με ζητήματα ακαδημαϊκής και μόνον φύσης.[6] Σύμφωνα με την παγίως καθιερωμένη νομολογία, κάθε Νόμος θεωρείται συνταγματικός μέχρι να αποφασιστεί το αντίθετο πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας.[7] Επιπρόσθετα, ζητήματα συνταγματικότητας δεν αποφασίζονται στις περιπτώσεις όπου τούτο δεν κρίνεται απαραίτητο για σκοπούς επίλυσης της ενώπιον του Δικαστηρίου διαφοράς, καθώς τα Δικαστήρια δεν παρέχουν γνωμοδοτήσεις in abstracto σε σχέση με ζητήματα αντισυνταγματικότητας, ούτε ασχολούνται με τα κίνητρα, την πολιτική ή τη σοφία της νομοθεσίας ή ακόμα και με τη συμφωνία της με τους κανόνες της φυσικής δικαιοσύνης. Κεφαλαιώδης δε αρχή είναι ότι, όταν αυτό είναι δυνατόν, τα Δικαστήρια ερμηνεύουν το Νόμο σε συμφωνία με το Σύνταγμα.[8] Περαιτέρω, τα εγειρόμενα ζητήματα αντισυνταγματικότητας, πρέπει να δικογραφούνται λεπτομερώς, με εξειδίκευση των άρθρων της νομοθεσίας των οποίων η συμβατότητα με το Σύνταγμα αμφισβητείται, κατ' αντιδιαστολή με την συνταγματική διάταξη στην οποία αυτά κατ' ισχυρισμό προσκρούουν.[9] Έχοντας κατά νου τις ανωτέρω αρχές, δεν καταλήγω ότι τα ζητήματα αντισυνταγματικότητας ηγέρθησαν κατά τον τρόπο που επιτακτικά προνοεί η νομολογία. Η γενική παράθεση νομοθετημάτων, χωρίς επαρκή και σαφή εξειδίκευση, πόρρω απέχει από τα όσα προβλέπει η σχετική νομολογία επί του θέματος. Παρεμβάλλω, ότι η επιχειρηματολογία η οποία παρατίθεται στην γραπτή αγόρευση του συνηγόρου των Αιτητών, σε σχέση με το Διάταγμα του Υπουργού Οικονομικών, δεν δικογραφείται και δεν συμπεριλαμβάνεται σε οποιονδήποτε εγειρόμενο λόγο ένστασης. Ούτε και θεωρώ, εν πάση περιπτώσει, δοθείσας της ανωτέρω κατάληξής μου επί όλων των ισχυρισμών των Αιτητών, ότι η ενασχόληση του Δικαστηρίου με τα εγειρόμενα ζητήματα συνταγματικότητας, με τον τρόπο με τον οποίο έχουν εγερθεί, είναι αναγκαία για σκοπούς της επίλυσης της ενώπιον του Δικαστηρίου διαφοράς. Ανεξάρτητα από την ανωτέρω κατάληξή μου και για σκοπούς πληρότητας, για τους λόγους που θα εξηγήσω, δεν συμμερίζομαι εν πάση περιπτώσει την θέση των Αιτητών περί παραβίασης των συνταγματικών δικαιωμάτων τους. Ως αναδύεται από τη νομολογία, υπάρχει τεκμήριο μη αναδρομικότητας ενός νομοθετήματος, εκτός εάν πρόκειται για νομοθέτημα που αφορά σε διαδικαστικά θέματα ή σε θέματα απόδειξης, ή αν ο νομοθέτης αναφέρει με ρητή πρόνοια ότι ο νόμος έχει αναδρομική ισχύ.[10] Ως εκ τούτου, η αναδρομική ισχύς του Νόμου από μόνη της δεν οδηγεί σε συμπέρασμα ότι το συγκεκριμένο νομοθέτημα είναι αντισυνταγματικό. Στην προκειμένη περίπτωση, ο νομοθέτης μέσω των τροποποιητικών Νόμων με αρ. Ν. 87(Ι)/2018 και Ν. 142(Ι)/2014, έχει ρητά έχει προσδώσει αναδρομικότητα στις διατάξεις του Μέρους VIA του Ν. 9/

1. Πρόκειται για νομοθετήματα τα οποία αφορούν σε διαδικαστικά ζητήματα και ως θα εξηγήσω, δεν προκύπτει ότι από τη θέσπισή των, πλήττονται ή διαφοροποιούνται στην ουσία και στον πυρήνα τους, τα συνταγματικώς κατοχυρωμένα δικαιώματα των Αιτητών. Με την επίδικη Σύμβαση Υποθήκης, ο Αιτητής 1 παραχώρησε το ενυπόθηκο ακίνητο για σκοπούς εξασφάλισης της Καθ' ης η αίτηση, έναντι της λήψης πιστωτικών διευκολύνσεων που του παραχωρήθηκαν. Με το συγκεκριμένο έγγραφο, ο Αιτητής 1 παραχώρησε στην Καθ' ης η αίτηση το δικαίωμα να προβεί σε πώληση του ενυπόθηκου κτήματος είτε μέσω του Κτηματολογίου, είτε απευθείας, είτε δυνάμει διατάγματος εκδοθέντος υπό Δικαστηρίου κατόπιν αγωγής και/ή χωρίς προειδοποίηση και να χρησιμοποιήσει το προϊόν αυτής της πώλησης για μερική ή πλήρη εξόφληση των υποχρεώσεων τις οποίες εξασφαλίζει η επίδικη Σύμβαση Υποθήκης. Η νέα νομοθεσία, ως αναφέρεται και πιο πάνω, θέσπισε ακόμα μία μέθοδο πώλησης, σε σύμπνοια με τα όσα συμφώνησε ο Αιτητής 1 με την Καθ' ης η αίτηση, διαδικασία η οποία μάλιστα ελέγχεται δικαστικώς. Ως εκ τούτου, κατ' ουδένα τρόπο δεν προκύπτει ότι επηρεάστηκαν ή τροποποιήθηκαν τα δικαιώματα των Αιτητών ή ότι αυτοί έτυχαν άνισης μεταχείρισης, εξαιτίας της θεσπισθείσας νομοθεσίας, εφόσον τούτη ήταν η βούληση των συμβαλλομένων μερών κατά τη σύναψη της Σύμβασης Υποθήκης. Το γεγονός μάλιστα ότι ο Αιτητής 1, ασκώντας το δικαίωμά του να συμβληθεί με την Καθ' ης η αίτηση, διέθεσε τα 2/3 ακινήτου ιδιοκτησίας του ως εξασφάλιση, αποτελεί εν προκειμένω την πεμπτουσία της άσκησης του δικαιώματός του στην ιδιοκτησία. Ο δικαστικός δε έλεγχος που γίνεται αναφορικά με την διαδικασία του Μέρους VIA του Ν. 9/1965 μέσω Αίτησης-Έφεσης, συνάδει με το δικαίωμα του Αιτητή 1 για πρόσβαση στην δικαιοσύνη, το οποίο κατ' ουδένα λόγο δεν προκύπτει να έχει παραβιασθεί στην προκειμένη περίπτωση. Σε περίπτωση δε που ο ενυπόθηκος οφειλέτης διαφωνεί με το ύψος της οφειλής του, καμία νομοθετική πρόνοια δεν τον εμποδίζει από το να λάβει άλλα δικαστικά μέτρα προς αμφισβήτησή της, όπως άλλωστε πράττει στην προκειμένη περίπτωση ο Αιτητής 1, δια της ανταπαίτησης που έχει καταχωρίσει μέσα στο πλαίσιο της αγωγής υπ' αρ. 376/
2. Συνεπακόλουθα, δεν ευσταθεί ούτε το επιχείρημα περί παραβίασης της διάκρισης των εξουσιών εξαιτίας της συγκέντρωσης εξουσιών στον ενυπόθηκο δανειστή κατά τη διεξαγωγή της διαδικασίας πλειστηριασμού, καθώς αφενός μεν η διαδικασία ιδιωτικού πλειστηριασμού αποτελεί απλώς μια νέα μέθοδο εκποιήσεως, αφετέρου δε, ελέγχεται δικαστικώς. Τούτων λεχθέντων, δεν μπορεί να υιοθετηθεί ούτε η θέση των Αιτητών, ότι το γεγονός ότι δεν είναι δυνατή η αμφισβήτηση του ύψους του οφειλόμενου υπολοίπου μέσα στο πλαίσιο Αίτησης-Έφεσης, αφήνει ανέλεγκτη την εξουσία που ασκεί η Καθ' ης η αίτηση κατά τη διεξαγωγή πλειστηριασμού. Σχετικά παραπέμπω στο αρ. 44Β

(3)του Ν. 9/1965, το οποίο παρέχει αυτή την δυνατότητα. Ως εκ των άνω, είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι οι Αιτητές δεν απέσεισαν το βάρος αποδείξεως των ισχυρισμών τους σε σχέση με την ισχυριζόμενη παραβίαση των συνταγματικώς κατοχυρωμένων δικαιωμάτων τους, αλλά ούτε και σε σχέση με κάποιον από τους λόγους που προβλέπει το αρ. 44(Γ)

(3)του Ν. 9/1965 για παραμερισμό της Ειδοποίησης Τύπου «ΙΑ. Ενόψει όλων των ανωτέρω, η Αίτηση-Έφεση απορρίπτεται. Ως προς τα έξοδα της διαδικασίας, δεν κρίνω ότι συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος ώστε αυτά να μην ακολουθήσουν το αποτέλεσμα, συνεπώς επιδικάζονται υπέρ της Καθ' ης η αίτηση-Εφεσίβλητης και εναντίον των Αιτητών-Εφεσειόντων από κοινού και/ή κεχωρισμένα, ως θα υπολογιστούν από το Πρωτοκολλητείο και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ.)......... Χρ. Γ. Ππεκρή, Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Καλλικάς ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ

(2010)1 (Β) ΑΑΔ 1238 και Οδυσσέα ν. Αστυνομίας

(1999)2 Α.Α.Δ.

1. [2] Πολ. Αίτηση Αρ. 32/2019, Λοϊζίδη, Παραλήπτη και Διαχειριστή ν. Περατικού, ημερ. 17.04.
2. [3] Αναφορικά με την Αίτηση της Α. Παπακόκκινου, Πολ. Εφ. Αρ. 110/2019 ημερ. 18.2.
3. [4] Παπαγεωργίου ν Κλάππας Investment Services Ltd

(1991)1 Α.Α.Δ. 24 και Κυριάκου ν. Δημοκρατίας

(1996)4 ΑΑΔ 1594. [5] Μιχάλης Χαραλαμπίδης ν. Νικόλαου Κωμοδρόμου

(2002)2 ΑΑΔ 522. [6] Βλ. Πολιτική Αίτηση υπ'αρ.125/2018, επί τοις Αφορώσι την Αίτηση του Λώλου ημερ. 8.11.2018 όπου λέχθηκε ότι καμιά δικαστική διαδικασία δεν διενεργείται επί ματαίω. [7] Board for Registration of Architects and Civil Engineers v. Kyriakides

(1966)3 CLR 640. [8] Ανδρέας Αντωνίου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας κ.α.

(1997)3 Α.Α.Δ. 441 & Δημοτικό Συμβούλιο Γεροσκήπου κ.ά. ν. Υπουργικού Συμβουλίου κ.ά.

(1996)3 Α.Α.Δ. 389. [9] Κυπριακή Δημοκρατία v. Πάμπου Πογιατζή

(1992)3 Α.Α.Δ. 196 & Οικονόμου v. Επιστημονικού Επιμελητηρίου Κύπρου (ΕΤΕΚ) μέσω του Προέδρου αυτού

(2002)3 Α.Α.Δ. 676. [10] Σάντης ν. Interfund Investments Ltd

(2012)1 (B) ΑΑΔ 1670. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο