THEMIS PORTFOLIO (H3) MANAGEMENT HOLDINGS LIMITED ν. Κ.Π., Αρ. Αγωγής: 541/2020, 27/9/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Ιεροκηπιώτου,Α.Ε.Δ. Αρ. Αγωγής: 541/2020 Μεταξύ: THEMIS PORTFOLIO (H3) MANAGEMENT HOLDINGS LIMITED Εναγόντων v. 1.Κ.Π 2.Μ.Α.Π Eναγομένων Ημερομηνία: 27/9/2023 Εμφανίσεις: Για Εναγόμενη 2/ Αιτήτρια: κα.Ε.Μάρκου για Γιώργος Φ.ΠΙΤΤΑΤΖΗΣ ΔΕΠΕ Για Ενάγοντες/Καθ'ων η αίτηση: κα.Κ.Καρσού για Ι.ΦΡΑΓΚΟΣ & ΣΥΝΕΡΓΑΤΕΣ ΔΕΠΕ ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την αίτησή της ημερομηνίας 12/6/2023 η εναγόμενη 2 αξιώνει προσωρινό διάταγμα με το οποίο να απαγορεύει στους Καθ' ων η Αίτηση να προχωρήσουν στην πώληση με τη διαδικασία του πλειστηριασμού του ακινήτου της με αριθμό εγγραφής, 0/[ ] φύλλο σχέδιο 0/2 ‑ 290 ‑ 379, τμήμα 04 τεμάχιο [ ] στο Παραλίμνι της Επαρχίας Αμμοχώστου μερίδιο 1/2 μέσω εκποίησης της υποθήκης με αριθμό Υ/2524/2010 του Επαρχιακού Κτηματολογίου της Επαρχίας Αμμοχώστου μέχρι την εκδίκαση της Ανταπαίτησης στην υπο τον πιο πάνω αριθμό και τίτλο αγωγή. Επίσης αξιώνει απαγορευτικά διατάγματα αποξένωσης του ακινήτου κατα το μερίδιο που της αναλογεί(Θεραπείες Β και Γ) οι οποίες επι της ουσίας κρίνονται πανομοιότυπες με τη θεραπεία Α. Η αίτηση συνοδεύεται απο την ένορκη δήλωση της εναγόμενης
- Σε αυτήν αναφέρει ότι η εναγόμενη 2 στα πλαίσια της παρούσας αγωγής καταχώρησε Ανταπαίτηση . Με την ανταπαίτησή της ισχυρίζεται ότι οι συμφωνίες υποθήκης είναι άκυρες και χωρίς νομική ισχύ, καθώς και ότι η συμφωνία δανείου περιέχει παράνομους ή/και καταχρηστικούς όρους. Περαιτέρω αναφέρει ότι είναι ιδιοκτήτρια του ½ μεριδίου του πιο πάνω ακινήτου. Στην πιο πάνω κατοικία η οποία ανεγέρθηκε από τους γονείς της διαμένει η ίδια με τα δύο της παιδιά. Το 2010 ο Eναγόμενος 1 έλαβε πιστωτικές διευκολύνσεις από την Τράπεζα Κύπρου και όπως λέχθηκε στην ίδια έπρεπε να υπογράψει κάποια έγγραφα που όμως δεν της δόθηκαν οποιαδήποτε αντίγραφα. Κατά ή περί το 2020 καταχωρήθηκε η παρούσα αγωγή από την Τράπεζα Κύπρου και τότε ήταν που αντιλήφθηκε ότι το 1/2 μερίδιο του ακινήτου ήταν υποθηκευμένο προς όφελος της Τράπεζας Κύπρου για εξασφάλιση του δανείου. Διευκρινίζει δε ότι η ίδια προσωπικά δεν έλαβε οποιοδήποτε ποσό από την Τράπεζα Κύπρου. Όταν αντιλήφθηκε τα πιο πάνω επικοινώνησε με τους λογιστές της ώστε να βρεθεί κάποια εξώδικη διευθέτηση. Είναι η θέση της ότι το επίδικο δάνειο περιέχει παράνομους ή/και καταχρηστικούς όρους, εξού και ήγειρε Υπεράσπιση και Ανταπαίτηση καθ' ότι η ίδια θεωρεί ότι δεν οφείλει το αξιούμενο ποσό. Στα πλαίσια εξώδικης διευθέτησης οι λογιστές της κατόπιν συνομιλιών και απαίτησης των εναγόντων, τη συμβούλεψαν ότι θα πρέπει να ετοιμαστεί εκτίμηση του επίδικου ακινήτου. Η σχετική αλληλογραφία ημερομηνίας 02/12/2022 κατατέθηκε ως Τεκμήριο
- Στις 22/02/2023 η ίδια έλαβε ειδοποίηση τύπου Θ και τύπου Ι, οπόταν και αντιλήφθηκε ότι οι Ενάγοντες αγόρασαν το δάνειο από την Τράπεζα Κύπρου. Στις 28/04/2023 παρέλαβε ειδοποίηση τύπου ΙΑ με την οποία οι Ενάγοντες την ειδοποίησαν για διενέργεια πλειστηριασμού του μεριδίου της επι του ακινήτου, στις 02/12/
- Θεωρεί ότι σε περίπτωση που πραγματοποιηθεί ο πλειστηριασμός τότε η εκδίκαση της Απαίτησης και Ανταπαίτησης θα καταστούν μάταιες και άνευ αντικειμένου, εφόσον εκείνη και τα δύο τέκνα της θα εκδιωχθούν από την οικία που διαμένουν. Επίσης η Εναγόμενη 2 ισχυρίζεται ότι οι ενάγοντες δεν θα υποστούν καμία ζημιά από την έκδοση των αιτούμενων διαταγμάτων και δηλώνει ότι είναι έτοιμη να καταθέσει το ποσό των €130.000 στο Δικαστήριο προκειμένου να ανασταλεί ο πλειστηριασμός μέχρι την εκδίκαση της Αγωγής. Οι Ενάγοντες καταχώρησαν ένσταση με την οποία εγείρουν 22 λόγους ένστασης μεταξύ των οποίων και οι εξής:
- Η διαδικασία είναι καταχρηστική και επενεργεί υπό τον μανδύα της έφεσης ως καθορίζεται από τον περι Μεταβίβασης και Υποθήκευσης Ακινήτων Νόμο, Ν. 9/65 δικαίωμα το οποίο εξέπνευσε λόγω της εκπνοής της περιόδου 45 μερών.
- Δεν συντρέχουν οι απαραίτητες προϋποθέσεις του Άρθρου 32 του Νόμου 14/
- Τυχόν έκδοση των αιτούμενων δικαιωμάτων θα παραβιάσει το δικαίωμα των Καθ' ων η Αίτηση να πωλήσουν το ενυπόθηκο προς εξασφάλιση του λαβείν τους εντός εύλογου χρονικού διαστήματος και θα αντιστρατεύεται το πνεύμα και τον σκοπό του ΜΕΡΟΥΣ VIA του περι Μεταβίβασης και Υποθήκευσης Ακινήτων Νόμου,Ν.9/65 Η ένσταση συνοδεύεται από την ένορκη δήλωση υπάλληλου των Εναγόντων. Σε αυτήν αναφέρει ότι οι Ενάγοντες στην Αγωγή έχουν υποκαταστήσει την Τράπεζα Κύπρου στα δικαιώματά της που αφορούν τον άνω αριθμό και τίτλο Αγωγής. Όπως ισχυρίζεται ,η αιτήτρια γνώριζε για τη συμφωνία δανείου ημερομηνίας 22/10/10 ή 01/11/2010, με την οποία οι Ενάγοντες παραχώρησαν στους Eναγόμενους 1 και 2 δάνεια ύψους €150.000, το οποίο θα χρησιμοποιείτο για την ανακαίνιση της οικίας τους. Προς τούτο υπέγραψαν σχετική βεβαίωση Τεκμήριο
- Η αιτήτρια λανθασμένα ισχυρίζεται ότι δεν γνώριζε το επίδικο δάνειο και ότι δεν έλαβε αντίγραφα των συμφωνιών. Προκύπτει ότι η ίδια κατά ή περί τις 10/09/2012 ή 11/09/2012 και 02/11/2012 ή 05/11/2012 και 30/07/2013 ή 01/08/2013 και σε διάφορες άλλες ημερομηνίες υπόγραψε μαζί με τον Eναγόμενο 1 τροποποιητικές συμφωνίες βάσει των οποίων συμφωνήθηκε η τροποποίηση του χρονοδιαγράμματος και τρόπος αποπληρωμής του επίδικου δανείου. Οι τροποποιητικές συμφωνίες επισυνάφθηκαν ως Τεκμήριο
- Σύμφωνα με το παράρτημα της συμφωνίας προκύπτει ότι από το ποσό του παραχωρηθέντος δανείου, ποσό €62.000 θα διδόταν μέσω τραπεζικής επιταγής σε εκπρόσωπο της Marfin Popular Bank μετά τη μεταβίβαση του ενυπόθηκου ακινήτου της αιτήτριας και την εγγραφή προς όφελος των καθ' ων η αίτηση της επίδικης υποθήκης. Για να ολοκληρωθεί η εν λόγω διαδικασία χρειάστηκε η συμβολή της αιτήτριας. Επιπρόσθετα για το εναπομείναν ποσό του δανείου μέχρι τις €100.000 θα εκδιδόταν τραπεζική επιταγή εκ των €38.000 και το υπόλοιπο ποσό θα κατατίθετο σε συγκεκριμένο λογαριασμό κατόπιν προσκόμισης εκτελεσθείσας εργασίας από την επιβλέπουσα αρχιτέκτονα. Μέρος δε του δανείου χρησιμοποιήθηκε για να ανακαινιστεί η οικία στην οποία διαμένει σήμερα η αιτήτρια. Ως εκ των πιο πάνω διαφαίνεται ότι οι ισχυρισμοί της αιτήτριας ότι δεν γνώριζε για την ύπαρξη του δανείου είναι το λιγότερο αναληθείς. Περαιτέρω από την ίδια τη συμφωνία υποθήκης Τεκμήριο 3, διαπιστώνεται ξεκάθαρα ότι η αιτήτρια γνώριζε για το δάνειο και έθεσε την υπογραφή της στη συμφωνία. Επιπλέον από το Τεκμήριο 4 της συμφωνίας διαχωρισμού του ενυπόθηκου ακινήτου ημερομηνίας 22/10/2010, η οποία υπογράφεται από την αιτήτρια και τον αδελφό της, διαφαίνεται και πάλι η γνώση της αιτήτριας αναφορικά με την επίδικη υποθήκη. Την 01/02/2023, οι Ενάγοντες εξέδωσαν ειδοποίηση τύπου Θ, τις οποίες αποστείλαν μαζί με κατάσταση λογαριασμού με συστημένο ταχυδρομείο στην αιτήτρια. Το ίδιο έπραξαν αναφορικά με την ειδοποίηση τύπου ΙΑ, ημερομηνίας 24/04/
- Αναφορικά με τους ισχυρισμούς της υπεράσπισης και ανταπαίτησης αναφέρει ότι οι ισχυρισμοί περί παράνομων χρεώσεων είναι εντελώς μετέωροι και αβάσιμοι ενώ η καταχώρηση της υπεράσπισης και της ανταπαίτησης αποτελούν εκ των υστέρων σκέψεις της αιτήτριας η οποία προσπαθεί τεχνηέντως και προσχηματικά να εμποδίσει τους Καθ' ων η Αίτηση από την άσκηση των δικαιωμάτων τους. Η επίδικη υποθήκη είναι νομική και έγκυρη και ακόμα και αν επιτύχει η ανταπαίτηση της αιτήτριας, η διαφορά της αιτήτριας και των καθ' ων η Αίτηση είναι οικονομική και η άξια του ενυπόθηκου μπορεί να αποτιμηθεί σε χρήμα οπότε δεν θα υποστεί ανεπανόρθωτη ζημία η εναγόμενη 2 αφού οι ενάγοντες είναι φερέγγυοι. Κατ'αρχήν θα πρέπει να εξεταστεί κατα πόσο στοιχειοθετούνται οι προϋποθέσεις που πρέπει απαραίτητα να συντρέχουν για να δικαιολογείται η έκδοση προσωρινού διατάγματος στη βάση του Άρθρου 32 του Ν.14/1960,οι οποίες με βάση την αποκρυσταλλωμένη θέση της νομολογίας, είναι: (α) ύπαρξη σοβαρού ζητήματος προς εκδίκαση, (β) ύπαρξη πιθανότητας ότι ο αιτητής, εδώ η ενάγουσα, δικαιούνται σε θεραπεία στην ανταπαίτηση ή ότι έχουν ορατή πιθανότητα επιτυχίας, και (γ) δυσκολία ή αδυναμία απονομής πλήρους δικαιοσύνης σε κατοπινό στάδιο, εκτός εάν εκδοθεί το προσωρινό διάταγμα. Πέραν των πιο πάνω, το Δικαστήριο πρέπει να σταθμίσει κατά πόσο είναι δίκαιο και εύλογο να εκδώσει τέτοιο διάταγμα. Για σκοπούς ικανοποίησης της πρώτης προϋπόθεσης, είναι αρκετό να αποκαλύπτεται, με βάση τα δικόγραφα, συζητήσιμη υπόθεση. Αναφορικά με την πρώτη προυπόθεση οπως εξηγήθηκε στην κλασική υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates Ltd and other
(1982)1 CLR 557, η πρώτη προϋπόθεση έχει την έννοια της αποκάλυψης μιας συζητήσιμης υπόθεσης με βάση τη δύναμη των δικογράφων. Στο σύγγραμμα Διατάγματα, Γ. Ερωτοκρίτου και Π. Αρτέμη, 1η έκδοση, σελ.55, αναφέρονται τα εξής: «Με την αναφορά αυτή στην ουσία εισάγεται η γενική προϋπόθεση ότι το δικαίωμα το οποίο επικαλείται ο ενάγων θα πρέπει να είναι αναγνωρισμένο είτε από το νόμο (legal right) είτε από το δίκαιο της επιείκειας (equitable right). Γι΄αυτό και το Δικαστήριο θα πρέπει να βεβαιώνεται ότι υπάρχει αγώγιμο δικαίωμα αναγνωρισμένο από το νόμο και τις αρχές της επιείκειας, προτού παραχωρήσει τη θεραπεία απαγορευτικού διατάγματος.» (βλ. Κυριάκου κ.α. ν. Κυριάκου, Πολιτική Έφεση Αρ. Ε301/16, ημερ. 26.9.2017) Όσον αφορά τη δεύτερη προϋπόθεση, είναι αρκετό για το Δικαστήριο να ικανοποιηθεί, με βάση τη μαρτυρία που έχει προσαχθεί, ότι υπάρχει πιθανότητα επιτυχίας της υπόθεσης της ενάγουσας. Η δεύτερη προϋπόθεση του Άρθρου 32 του Ν.14/60 έχει ερμηνευτεί επανειλημμένα από τη νομολογία. Στην Πουργουρίδη κ.ά. ν. Μέζου κ.ά.
(1994)1 ΑΑΔ 201 αναφέρθηκαν τα εξής: «Η δεύτερη προϋπόθεση επιβάλλει στις εφεσείουσες να δείξουν ότι έχουν πιθανότητα επιτυχίας. Όπως έχει αποφασισθεί στην υπόθεση Odysseos v. Pieris Estates and Others
(1982)1 CLR 557, η έννοια της πιθανότητας περικλείει κάτι περισσότερο από απλή δυνατότητα, αλλά και κάτι πολύ λιγότερο από το ισοζύγιο των πιθανοτήτων που είναι το μέτρο απόδειξης στις αστικές υποθέσεις. Σύμφωνα με την Odysseos (πιο πάνω), στη σελίδα 569 η πιθανότητα στα πλαίσια της επιφύλαξης του άρθρου 32
(1)του Νόμου 14/60, απαιτεί από τις εφεσείουσες να δείξουν ορατό ενδεχόμενο επιτυχίας.» Στην Κυτάλα κ.ά. ν. Χρυσάνθου κ.ά.
(1996)1 ΑΑΔ 253, 257-8 αναφέρθηκαν τα ακόλουθα σχετικά με τη δεύτερη προϋπόθεση: «Η διακρίβωση πιθανότητας επιτυχίας, που αποτελεί προϋπόθεση, γίνεται στη βάση της προσαχθείσας μαρτυρίας: βλ Odysseos ν. Pieris Estates Ltd and Others
(1982)1 C.L.R. 557. Διευκρινίζουμε ότι η μαρτυρία πρέπει να αναφέρεται με ακρίβεια σε γεγονότα από τα οποία να καταδεικνύεται η ύπαρξη πιθανότητας. Το Εφετείο στην υπόθεση Constantinides v. Makriyiorghou
(1978)1 C.L.R. 585, παρέθεσε επιδοκιμαστικά το εξής απόσπασμα από την απόφαση του δικαστή Slade J., στην Re Lord Cable (deceased) Garatt and Others v. Waters and Others [1976] 3 All E.R. 417 (σελ. 430) στην οποία εξηγείται ότι, ακόμα και μετά την απόφαση στην American Cyanamid v. Ethicon [1975] 1 All E.R. 504, η προοπτική επιτυχίας δεν μπορεί παρά να εξετάζεται στη βάση μαρτυρίας:- "Nevertheless, in my judgment it is still necessary for any plaintiff who is seeking interlocutory relief to adduce sufficiently precise factual evidence to satisfy the Court that he has a real prospect of succeeding in his claim for a permanent injunction at the trial. If the facts adduced by him in support of his motion do not by themselves suffice to satisfy the Court as to this, he cannot in my judgment expect it to assist him by inventing hypotheses of fact on which he might have a real prospect of success. For example, if he wishes the Court to grant him relief on the basis that another person has at all material times held certain assets as nominee for a third party, he must adduce sufficient factual evidence to show both the grounds on which such claim is made and that he has a real prospect of establishing that such assets are so held. Likewise, if he wishes the Court to grant him relief on the basis that certain trustees have in the past been acting in breach of trust, he must adduce factual evidence sufficient to show not only what acts or omissions are relied on but also that he has a real prospect of establishing that they constituted a breach of trust under the relevant system of law."» Όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση γενικά απαιτείται να διαφανεί ότι χωρίς την έκδοση διατάγματος θα είναι δύσκολο ή αδύνατο να απονεμηθεί πλήρης δικαιοσύνη στο μέλλον, υπό την έννοια ότι τυχόν αποζημιώσεις δεν θα αποτελούσαν επαρκή θεραπεία στην ίδια την αγωγή (Parico Aluminium Designs Ltd v. Muskita-Aluminium Co. Ltd
(2002)1(Γ) Α.Α.Δ.2015). Μεταξύ των περιπτώσεων όπου η θεραπεία των αποζημιώσεων δεν μπορεί να κριθεί επαρκής εντάσσεται και η περίπτωση όπου γίνεται επίκληση παραβίασης δικαιωμάτων, ιδίως όπου η επικαλούμενη ζημιά ή βλάβη συνεχίζεται, με απρόβλεπτες προεκτάσεις (βλ. Εκδόσεις Αρκτίνος ν. Λοιζίδου, Πολιτική Έφεση Αρ.Ε71/18,ημερομηνίας 21/3/2019) Με το ειδικώς οπισθογραφημένο κλητήριο οι ενάγοντες αξιώνουν απο τους εναγόμενους αλληλεγγύως και/ή κεχωρισμένως το ποσό των €199.051,90 δυνάμει συμφωνίας δανείου πλέον τόκους απο 24/7/2020 καθώς και εναντίον της εναγόμενης 2 διάταγμα με το οποίο διατάσσεται η εκποίηση της υποθήκης καθώς και ενεργοποίηση του όρου 10 της Συμφωνίας Υποθήκης για είσπραξη των ενοικίων εξ ονόματος της εναγόμενης 2 σε σχέση με το ενυπόθηκο ακίνητο. Με την ανταπαίτησή της η εναγόμενη 2 ισχυρίζεται ότι οι συμφωνίες υποθήκης είναι άκυρες και χωρίς νομική ισχύ, καθώς και ότι η συμφωνία δανείου περιέχει παράνομους ή/και καταχρηστικούς όρους και/ή καταχρηστικές ρήτρες . Περαιτέρω ισχυρίζεται ότι οι ενάγοντες χρέωναν παράνομους τόκους καθώς και ότι οι τροποποιητικές συμφωνίες δανείου δεν έχουν καμία ισχύ γι'αυτό και αξιώνει ότι ουδέν ποσό οφείλει στους ενάγοντες. Σε σχέση με τις πιο πάνω αξιώσεις της η εναγόμενη 2 έχει συζητήσιμη υπόθεση. Αναφορικά με το κατά πόσο η εναγόμενη έχει πιθανότητα επιτυχίας αυτή προβάλλει πως δε γνώριζε για τις συμφωνίες δανείου ούτε έλαβε αντίγραφα των συμφωνιών. Δε συμφωνώ με τις εισηγήσεις της εναγόμενης
- Κρίνω ότι δεν έχει πιθανότητα επιτυχίας στις αξιώσεις της. Ειδικότερα σημειώνεται ότι αυτή υπέγραψε τα σχετικά έγγραφα και τη Βεβαίωση ότι το ποσό των €150.000 θα χρησιμοποιείτο για την ανακαίνιση της κατοικίας τους με τον εναγόμενο 1 ενω η εγγραφή υποθήκης επι του ακινήτου σύμφωνα με το Παράρτημα 1 της Συμφωνίας θα έπρεπε να γινόταν με την μεταβίβαση του επ'ονόματι της εναγόμενης 2 ως προϋπόθεση για την χορήγηση του. Περαιτέρω η εναγόμενη 2 έθεσε την υπογραφή της επι της συμφωνίας για υποθήκευση του ακινήτου καθώς και επι όλων των τροποποιητικών συμφωνιών αναφορικά με το χρονοδιάγραμμα και τρόπο αποπληρωμής του δανείου, Τεκμήριο
- Δεν ισχυρίζεται όμως οτιδήποτε συγκεκριμένο για ποιο λόγο η επίδικη υποθήκη θα πρέπει να κηρυχθεί άκυρη. Κρίνω ότι οι ισχυρισμοί που προβλήθηκαν ήταν αόριστες και μετέωρες θέσεις οι οποίες δεν υποστηρίχθηκαν από οποιοδήποτε πραγματικό υπόβαθρο. Επίσης αόριστη ήταν και η θέση ότι ο εν λόγω λογαριασμός παρουσιάζει παράνομες χρεώσεις και/ή υπερχρεώσεις και/ ή παράλογα ποσά χωρίς να δίδεται οποιαδήποτε περαιτέρω επεξήγηση ή να γίνεται συγκεκριμένη αναφορά και/ή εξειδίκευση. Αναφορικά με τις χρεώσεις επι του λογαριασμού αναφέρει μόνο το ποσοστό επιτοκίου με το οποίο είχε συμφωνήσει η εναγόμενη 2 με τους ενάγοντες. Ακόμη όμως και έτσι να είναι η εναγόμενη 2 και ήθελε αποδειχθεί ότι ο λογαριασμός δανείου περιλαμβάνει αυθαίρετες χρεώσεις , η εναγόμενη 2 θα εξακολουθεί να οφείλει ένα ποσό, ενδεχομένως μικρότερο, χωρίς τούτο να σημαίνει ότι έχει οποιαδήποτε πιθανότητα επιτυχίας η αξίωση που εγείρει με την ανταπαίτηση ότι ουδέν ποσόν οφείλει. Για τούτο δεν θα μπορούσε να λεχθεί ότι έχει τεθεί ζήτημα ανεπανόρθωτης βλάβης αφού το ζήτημα της ανεπανόρθωτης βλάβης προκύπτει ότι συνδέεται με την εκποίηση της κατοικίας της. Είναι εκ των πραγμάτων προφανές ότι δεν τίθεται κανένα ζήτημα αδυναμίας απόδοσης θεραπείας στο μέλλον αναφορικά με όποιο ποσό κληθούν οι ενάγοντες να αφαιρέσουν από τα ποσά, αφού υπάρχει η δυνατότητα απόδοσης της τυχόν οικονομικής αυτής διαφοράς καθώς και της καταβολής της απο τους ενάγοντες. Στην υπόθεση ΠΟΛΑ ΘΕΟΔΟΣΙΑΔΟΥ κ.α ν THEMIS PORTFOLIO MANAGEMENT HOLDINGS LIMITED, Πολιτική Έφεση Αρ.Ε51/2022 ημερομηνίας 3/2/2023 όπου τέθηκαν πολύ παρόμοιοι ισχυρισμοί, σχετικά λέχθηκαν τα εξής : «Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την αίτηση δεν προβάλλονται οποιαδήποτε γεγονότα που να υποστηρίζουν τις θέσεις των εφεσειόντων ως προς το ότι οι επίδικες συμφωνίες και οι υποθήκες είναι άκυρες και δεν παράγουν έννομα αποτελέσματα. Για το μόνο ζήτημα που προβάλλονται ισχυρισμοί είναι ότι η απόφαση της Τράπεζας ημερ. 18.11.2019 (και όχι 18.11.2012, όπως λανθασμένα αναφέρεται στο δικόγραφο των εφεσειόντων), είναι δεσμευτική και έχει νομική ισχύ. Αυτό στηρίζεται στις συνεχιζόμενες διαβουλεύσεις μεταξύ των μερών και του γεγονότος ότι η εφεσείουσα 2 προέβη σε διακανονισμό αγωγής της Τράπεζας εναντίον τρίτης εταιρείας που συνδεόταν με αυτήν. Δεν προβάλλονται, όμως, οποιαδήποτε γεγονότα που να υποστηρίζουν τον ισχυρισμό περί τήρησης όλων των προϋποθέσεων και, κατ΄ ακολουθία, κατάληξης σε συμφωνία με την Τράπεζα. Τα όσα τίθενται στην ένορκη δήλωση, αντικειμενικά κρινόμενα, δεν καταδεικνύουν ούτε κατ΄ ελάχιστον την ύπαρξη νέας συμφωνίας. Στην ένορκη δήλωση της εφεσείουσας 2 επισυνάπτονται επιστολές που ανταλλάγηκαν μεταξύ της Τράπεζας και των δικηγόρων των εφεσειόντων, οι οποίες καταδεικνύουν την ύπαρξη διαπραγματεύσεων, με στόχο την βελτίωση της πρότασης της Τράπεζας. Δεν υποδηλούν, όμως, ότι επήλθε νέα συμφωνία. Άλλωστε, για να γίνει συμφωνία έπρεπε, σύμφωνα με τους όρους της πρότασης της Τράπεζας, να γίνει νέα γραπτή συμφωνία, ομαλοποίηση των υποχρεώσεων της εφεσείουσας 2, ως εγγυήτριας, να καταβληθεί το ποσό των €200.000, ώστε να αποπληρωθεί το δάνειο και να γίνει εγγραφή νέας υποθήκης επί του ακινήτου, ώστε να ακυρωθεί η υφιστάμενη υποθήκη (βλ. Τράπεζα Κύπρου κ.ά. ν. Coudounaris Ltd κ.ά.
(1995)1 ΑΑΔ 641). Και αυτό, πέραν του ότι η επίδικη απόφαση της Τράπεζας είχε λήξει 90 ημέρες μετά την έκδοσή της, χωρίς να επιτευχθεί ο,τιδήποτε από τα πιο πάνω. Καμία μαρτυρία δεν έχει προσαχθεί που να καταδεικνύει ότι η συμφωνία δανείου που είχε ως εξασφάλιση την επίδικη υποθήκη έχει αντικατασταθεί με νέα συμφωνία, σύμφωνα τους όρους και προϋποθέσεις που τέθηκαν στην απόφαση της Τράπεζας. Ως εκ των ανωτέρω, ορθά κρίθηκε από το πρωτόδικο Δικαστήριο ότι δεν έχει καταδειχθεί πιθανότητα ότι οι εφεσείοντες δικαιούνται σε θεραπεία στην ανταπαίτηση ή ότι έχουν ορατή πιθανότητα επιτυχίας. Αυτό σηματοδοτεί και την τύχη της έφεσης, χωρίς να απαιτείται η εξέταση οποιουδήποτε άλλου λόγου. Εφόσον μία από τις προϋποθέσεις του Άρθρου 32 δεν πληρείτο, δεν θα μπορούσε να εκδοθεί παρεμπίπτον διάταγμα». Με βάση τα ανωτέρω εφόσον δεν πληρείται η μια απο τις προϋποθέσεις του άρθρου 32 του Ν.14/1960 η αίτηση δεν μπορεί να έχει επιτυχή κατάληξη και απορρίπτεται. Τα έξοδα επιδικάζονται υπερ εναγόντων και εναντίον της εναγόμενης 2 όπως θα υπολογιστούν απο τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν απο το Δικαστήριο. (Υπ)................................ Μ.Ιεροκηπιώτου, Α.Ε.Δ ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο