B2KAPITAL CYPRUS LTD ν. SLALOM ENTERPRISES LTD κ.α., Αρ. Αγωγής: 539/19, 27/10/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ ΕΝΩΠΙΟΝ: M.Ιεροκηπιώτου, Α.Ε.Δ Αρ. Αγωγής: 539/19 Μεταξύ: B2KAPITAL CYPRUS LTD Ενάγοντες -και-
- SLALOM ENTERPRISES LTD
- MAΡΙΟΣ ΗΛΙΑ
- FREIJA(NORWAY)RESTAURANT LTD
- ΣΩΤΗΡΗΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ Εναγομένων Αίτηση συνένωσης ημερομηνίας 9/11/2022 Ημερομηνία: 27/10/
- Εμφανίσεις: Για Εναγόμενους - Αιτητές: κα. Σπηλιωτοπούλου για Κώστας Μελάς & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε Για Ενάγοντες - Καθ' ων η αίτηση: κα Ο. Χαραλάμπους για Χρυσαφίνης & Πολυβίου ΔΕΠΕ . ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ Με την επίδικη αίτηση που καταχωρήθηκε στις 9/11/2022 οι εναγόμενοι-αιτητές αξιώνουν την συνένωση της παρούσας αγωγής με την αγωγή με αρ. 515/19 της οποίας η αξίωση αφορά ποσό κάτω των €100.
- Η παρούσα αγωγή ορίστηκε για ακρόαση στις 4/3/2022 αρχικά και ακολούθησε η καταχώρηση της επίδικης αίτησης μερικούς μήνες αργότερα. Η αγωγή με αριθμό 515/2019 είναι ορισμένη για ακρόαση σε μεταγενέστερο στάδιο. Οι αιτητές υποστηρίζουν ότι οι αγωγές αφορούν κοινά νομικά σημεία εφόσον το αντικείμενο της διαφοράς είναι κατ'σχυρισμόν ποσά απο τραπεζικές διευκολύνσεις που παραχωρήθηκαν στους πρωτοφειλέτες με την εγγύηση των εναγομένων σε κάθε υπόθεση. Περαιτέρω προς το σκοπό έγκρισης της αίτησης ισχυρίζονται ότι η υπεράσπιση και ανταπαίτηση σε κάθε αγωγή είναι πανομοιότυπη εφόσον προβάλλονται λόγοι ακύρωσης των συμφωνιών εγγύησης, άρνησης των χρεωστικών υπολοίπων, ισχυρισμοί περί καταχρηστικών ρητρών και/ή ότι η ενάγουσα δεν τήρησε τις οδηγίες της Κεντρικής Τράπεζας. Μέσω δε των Ανταπαιτήσεων τους επιζητούν την ακύρωση των επιδίκων συμφωνιών και των παρεπόμενων συμφωνιών ενώ ανταξιώνουν αναγνωριστικά και άλλα Διατάγματα. Η ενάγουσα-καθ'ης η αίτηση καταχώρησε ένσταση με την οποία προβάλλει ότι η αίτηση καταχωρήθηκε καθυστερημένα και πολύ αργότερα από την Κλήση για Οδηγίες. Διατείνεται ακόμη ότι οι δύο αγωγές δεν παρουσιάζουν κανένα κοινό νομικό ή πραγματικό σημείο. Συγκεκριμένα όπως υποστήριξε η αγωγή με αριθμό 539/19 αφορά αξιώσεις απο δάνειο και παραχώρηση τραπεζικών διευκολύνσεων στην πρωτοφειλέτιδα εναγόμενη 1 ενώ η αγωγή με αριθμό 515/19 αφορά αξιώσεις απο παραχώρηση τραπεζικών διευκολύνσεων σε άλλη εναγόμενη. Επίσης σημείωσε ότι σε κάθε αγωγή υπάρχει καταχωρημένη ανταπαίτηση η εκδίκαση της οποίας περιπλέκει τα επίδικα θέματα. Περαιτέρω η καθ'ης η αίτηση υποστήριξε πως δεν υπάρχει ταυτότητα των διαδίκων δηλαδή κάθε αγωγή στρέφεται εναντίον διαφορετικών πρωτοφειλετών και εγγυητών. Το γεγονός ότι η πρωτοφειλέτιδα σε ένα λογαριασμό είναι εγγυήτρια των τραπεζικών διευκολύνσεων της πρωτοφειλέτιδας σε άλλο λογαριασμό δεν προσδίδει ταυτότητα διαδίκων ούτε κοινά πραγματικά στοιχεία. Τέλος υποστηρίχθηκε ότι η τυχόν συνένωση των αγωγών θα περιπλέξει τα επίδικα θέματα. Η έκδοση διατάγματος συνένωσης αγωγών διέπεται από τις πρόνοιες της Δ.14, θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, όπως τούτοι ίσχυαν κατα το χρόνο καταχώρησης της αγωγής:- "Δ.14, θ.2...... When two or more actions are pending in the same court, whether by the same or different plaintiffs against the same or different defendants and the claims of such actions involve a common question of law or fact of such importance in proportion to the rest of the matters involved in such actions as to render it desirable that the actions should be consolidated the court or a judge may order that they may be consolidated." Σε ελεύθερη μετάφραση η Δ.14, θ. 2 έχει ως εξής:- «Όταν δύο ή περισσότερες αγωγές εκκρεμούν στο ίδιο Δικαστήριο, είτε από τους ίδιους είτε διαφορετικούς ενάγοντες εναντίον των ιδίων ή διαφορετικών εναγομένων, οι απαιτήσεις των αγωγών αυτών συνεπάγονται κοινό ζήτημα νόμου ή γεγονότος τέτοιας σημασίας ανάλογα με τα υπόλοιπα ζητήματα, τα οποία συνεπάγονται οι αγωγές αυτές, ώστε να καθιστούν επιθυμητή τη συνένωση των αγωγών, το Δικαστήριο ή ο Δικαστής μπορεί να διατάξει να συνενωθούν αυτές.» Διάταγμα συνένωσης αγωγών εκδίδεται στις περιπτώσεις όπου αναμένεται ότι θα προκύψει όφελος από τη συνεκδίκαση. Η έκδοση διατάγματος συνένωσης αγωγών προς εκδίκαση ανάγεται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου η άσκηση της οποίας εξαρτάται από τα γεγονότα της κάθε υπόθεσης. Το Δικαστήριο ασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια εξετάζει κατά πόσο η συνεκδίκαση των αγωγών θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των διαδίκων και την καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Η αποφυγή πολλαπλότητας των διαδικασιών, ο περιορισμός των εξόδων καθώς και η οικονομία του δικαστικού χρόνου είναι παράγοντες που προσμετρούν στην κρίση του Δικαστηρίου επί του θέματος. Οι πιο πάνω αρχές επαναλήφθηκαν και σχετικά πρόσφατα στην υπόθεση C & S BETON LTD κ.ά. v. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ, Πολιτική έφεση αρ. 74/2011, ημερ. 20/3/
- Όπως τονίσθηκε στην υπόθεση Lukoil Cyprus Ltd v. Μυλωνά κ.ά.
(2011)1 Α.Α.Δ. 1962 το ουσιώδες κριτήριο για τη συνένωση που θέτει η Δ.14, θ.2 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας είναι η ύπαρξη κοινών πραγματικών ή νομικών ζητημάτων όπως αυτά διατυπώνονται αποκλειστικά από την Έκθεση Απαίτησης των αγωγών και ανεξαρτήτως του περιεχομένου των Υπερασπίσεων [ βλ.Samata Enterprises Ltd v. Σταύρου
(1998)1 Α.Α.Δ. 1876}. Εγείρεται από πλευράς της καθ'ης αίτηση ζήτημα ότι η Αίτηση καταχωρήθηκε σε καθυστερημένο στάδιο. Σύμφωνα με τη νομολογία μας[1] ο κατάλληλος χρόνος υποβολής αιτήματος συνένωσης είναι το στάδιο των οδηγιών. Όμως, τόσο ο χρόνος όσο και το στάδιο στο οποίο υποβάλλεται αίτημα συνένωσης, είναι στοιχεία που συνεκτιμώνται μαζί με τα υπόλοιπα περιστατικά της υπόθεσης, προκειμένου το Δικαστήριο να ασκήσει την διακριτική του ευχέρεια για την εξέταση του αιτήματος. Εν πάση περιπτώσει αν η συνένωση των αγωγών εξυπηρετεί τα συμφέροντα της δικαιοσύνης είναι επιθυμητό να διαταχθεί και στο παρόν στάδιο έστω και αν το αίτημα για συνένωση θα μπορούσε να είχε υποβληθεί ενωρίτερα. Είναι γεγονός ότι η εν λόγω αίτηση καταχωρήθηκε σχεδόν 2 έτη αφότου καταχωρήθηκε η κλήση για οδηγίες και αργότερα αφότου η παρούσα αγωγή ορίστηκε για ακρόαση. Σαφώς και η αίτηση καταχωρήθηκε σε πολύ καθυστερημένο στάδιο αλλά αυτό από μόνο του δεν οδηγεί δίχως άλλο σε απόρριψη της αίτησης χωρίς να εξεταστεί το ουσιαστικό του ζητήματος. Στην απόφαση Samata Enterprises ν. Σταύρου
(1998)1 Α.Α.Δ. 1876, επικροτήθηκε ως ορθή από το Ανώτατο Δικαστήριο η απόφαση της πρωτόδικου Δικαστού ότι το ουσιώδες κριτήριο για τη συνένωση αγωγών είναι η ύπαρξη κοινού πραγματικού ή νομικού ζητήματος, όπως αυτά διαπιστώνονται αποκλειστικά από την Έκθεση Απαίτησης των αγωγών και ανεξάρτητα από το περιεχόμενο των Υπερασπίσεων. Η υπεράσπιση έχει τη σημασία της υπό την έννοια της πρόσδοσης της βάσης για σκοπούς συνένωσης των αγωγών αλλά γιατί μέσω αυτής διαφαίνονται τα νομικά και πραγματικά ζητήματα τα οποία εγείρονται ως επίδικα. Αναμφίβολα ο τρόπος που αντιμετωπίζονται μέσω των υπερασπίσεων των εναγομένων οι σχετικές αξιώσεις είναι σχετικός εφόσον μέσω αυτών προκύπτει τι είναι παραδεκτό και τι υπό αμφισβήτηση από τις προβαλλόμενες αξιώσεις. Όπως διαφαίνεται απο την Έκθεση Απαίτησης με την παρούσα αγωγή η καθ'ης η αίτηση αξιώνει ποσά δυνάμει συμφωνίας δανείου και παραχώρησης τραπεζικών διευκολύνσεων στην πρωτοφειλέτιδα, με την εγγύηση των εναγομένων 2-
- Μεταξύ των εγγυήσεων που δόθηκαν απο τους εναγόμενους ήταν και η ενεχυρίαση 150 αξιογράφων του κεφαλαίου της CPBCS του 2008 του εναγόμενου
- Με την αγωγή αριθμός 515/2019 αξιώνεται ποσό που προέρχεται απο παραχώρηση τραπεζικών διευκολύνσεων ορίου σε τρεχούμενο λογαριασμό τη εγγυήση των εναγομένων 2 και
- Μεταξύ των εγγυήσεων που δόθηκαν ηταν η σύσταση ομολόγου κυμαινόμενης επιβάρυνσης επι όλης της περιουσίας της αιτήτριας πρωτοφειλέτιδας. Ειδικότερα διαφαίνεται ότι οι Αγωγές αφορούν διαφορετικές συμφωνίες για παροχή διαφορετικών τραπεζικών διευκολύνσεων, σε διαφορετικές ημερομηνίες για διαφορετικά ποσά πίστωσης και με επιμέρους όρους, όπως το επιτόκιο και κατά συνέπεια το ισχυριζόμενο τελικώς διαμορφωμένο οφειλόμενο ποσό υπό μορφή υπέρβασης των καθυστερημένων δόσεων σε δάνεια είτε υπέρβασης ορίου σε τρεχούμενο. Επίσης οι εγγυήσεις ως επί τω πλείστω, είναι διαφορετικές, δόθηκαν σε διαφορετικές ημερομηνίες και μάλιστα από διαφορετικά άτομα. Πρόκειται ουσιαστικά για διαφορετικό και ξεχωριστό πλαίσιο της κάθε συμφωνίας, για το οποίο, ενόψει και των υπερασπίσεων, θα πρέπει να παρουσιαστούν τα σχετικά έγγραφα και να γίνει αναφορά τόσο στο πραγματικό όσο και στο νομικό τους υπόβαθρο ξεχωριστά, όπως π.χ. οι συνθήκες υπογραφής, το εκάστοτε νόμιμο επιτόκιο και πώς απορρέει το τελικό ισχυριζόμενο οφειλόμενο ποσό. Με άλλα λόγια, πρόκειται για συμφωνίες χωρίς οποιαδήποτε σύνδεση ή σχέση μεταξύ τους, καθώς επίσης και για εξασφαλίσεις οι οποίες και πάλι σχετίζονται με εντελώς διαφορετικές συμφωνίες . Περαιτέρω οι διάδικοι στην παρούσα αγωγή δεν είναι οι ίδιοι με αυτούς της αγωγής με αριθμό 515/2019 δηλαδή πρόκειται για διαφορετικούς πρωτοφειλέτες και διαφορετικούς εγγυητές, ως εναγόμενους. Το γεγονός ότι η πρωτοφειλετίδα στην αγωγή 515/2019 είναι εγγυήτρια της πρωτοφειλέτιδας στην παρούσα αγωγή δεν προσδίδει οποιαδήποτε ταυτοσημία διαδίκων. Κατά την κρίση μου το γεγονός ότι οι επίδικες τραπεζικές διευκολύνσεις είναι διαφορετικές και αφορούν σε διαφορετικούς λογαριασμούς ενέχει τη σημαία του εκεί όπου υπάρχουν διαφορετικοί πρωτοφειλέτες και διαφορετικοί εγγυητές, όπως η παρούσα περίπτωση. Επίσης οι εγγυήσεις που παραχωρήθηκαν είναι διαφορετικές σε κάθε τραπεζική διευκόλυνση γεγονός που και τούτο ενέχει τη σημασία του στο μέτρο που ανταπαιτητικά αξιώνεται η ακύρωση των συμφωνιών εγγύησης. Περαιτέρω απο τις αποκάλυψεις εγγράφων που καταχωρήθηκαν σε κάθε αγωγή διαφαίνεται ότι υπάρχει μεγάλος και διαφορετικός όγκος εγγράφων που θα χρησιμοποιηθεί προς απόδειξη της υπόθεσης γεγονός που κατα την κρίση μου θα περιπλέξει ακόμη περαιτέρω τη διαδικασία ενώπιον του Δικαστηρίου αλλά και τη συνεκδίκαση τους. Δεν παραβλέπω ότι οι Ανταπαιτήσεις σε κάθε αγωγή συμπίπτουν μεταξύ τους .Επί τούτου θεωρώ σχετικά τα όσα αναφέρθηκαν στο πιο κάτω απόσπασμα της απόφασης στη C & S Beton Ltd κ.α ν. Τράπεζας Κύπρου Δημόσιας Εταιρείας Λτδ
(2014)1A A.A.Δ 651). : «Κατά την κρίση μας ορθά το Δικαστήριο κατέληξε στο εύρημα του ενασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια σε βάρος της αίτησης. Πρόκειται κατά την κρίση μας για κλασσική περίπτωση μη συνένωσης των υποθέσεων για τους λόγους που το πρωτόδικο Δικαστήριο επεσήμανε. Διαφορετικά έγγραφα, άλλα ενοικιαγοράς και άλλα δανειοδότησης, άλλη μαρτυρία και τέλος διαφορετικοί διάδικοι, εναγόμενοι στην παρούσα περίπτωση. Το γεγονός δε ότι καταχωρίστηκαν σε όλες τις αγωγές πανομοιότυπες εκθέσεις υπεράσπισης με πανομοιότυπες ανταξιώσεις αυτό δεν είναι επιχείρημα το οποίο συνηγορεί προς την κατεύθυνση της έγκρισης της αίτησης συνένωσης, ......» Συνεπώς, δεν μπορεί να γίνεται λόγος για τέτοια κοινά πραγματικά και νομικά ζητήματα τα οποία να καθιστούν επιθυμητή τη συνένωση των αγωγών προς αποφυγή της πολλαπλότητας των διαδικασιών. Αντιθέτως, σε περίπτωση συνένωσης η όλη διαδικασία θα περιπλακεί και δεν θα προκύψει οποιοδήποτε όφελος. Υπό το φως όλων των πιο πάνω, κρίνω ότι τυχόν συνένωση των αγωγών δεν θα εξυπηρετούσε τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. Κατά συνέπεια, η υπό κρίση Αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ της Καθ' ης η Αίτηση και εναντίον των Αιτητών 1 - 4, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, θα εγκριθούν από το Δικαστήριο και θα είναι εισπρακτέα στο τέλος της αγωγής. (Υπ)........................................ Μ.Ιεροκηπιώτου, Α.Ε.Δ ΠΙΣΤΟΝ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟΝ ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ [1] Μενελάου κ.α. ν. Ξενοφώντος
(1989)1 (Ε) Α.Α.Δ. 371 στη σελ.375. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο