Παναγιώτη Λίγγη ν. Χαράλαμπου Λιοτατή, Αρ. Αγωγής: 456/2021, 2/10/2023

(2011)1 Α.Α.Δ. 825), προκύπτουν τα ακόλουθα: Η αγωγή καταχωρήθηκε στις 23.12.2021 δια Ειδικώς Οπισθογραφημένου Κλητηρίου Εντάλματος, και με αυτή αξιωνόταν το συνολικό ποσό των €500,000 δυνάμει γραμματίων συνήθους τύπου ημερομηνίας 17.1.2011 και 2.1.2012 και/ή δυνάμει των αρχών του αδικαιολόγητου πλουτισμού, πλέον τόκους και έξοδα. Το Κλητήριο Ένταλμα επιδόθηκε στις 19.5.2022 και ο Ενάγων καταχώρησε στις 6.6.2022 αίτηση δυνάμει της Δ.17 Θ. 3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας για απόφαση λόγω μη καταχώρησης Σημειώματος Εμφάνισης από τον Εναγόμενο, η οποία αποσύρθηκε στις 5.7.2022 άνευ βλάβης του δικαιώματος καταχώρησης νέας. Στις 12.7.2022 καταχωρήθηκε, χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου, τροποποιημένο Κλητήριο Ένταλμα με το οποίο αξιώνεται το συνολικό ποσό των €500,000 δυνάμει γραμματίων συνήθους τύπου και/ή γραπτών βεβαιώσεων και/ή γραπτών δηλώσεων ημερομηνίας 17.1.2011 και 2.1.2012 και/ή δυνάμει των αρχών του αδικαιολόγητου πλουτισμού, πλέον τόκους και έξοδα. Το τροποποιημένο Κλητήριο Ένταλμα επιδόθηκε στον Εναγόμενο, ο οποίος καταχώρησε Σημείωμα Εμφάνισης δια δικηγόρου στις 10.10.2022. Στις 27.10.2022 ο Ενάγων καταχώρησε αίτηση για έκδοση συνοπτικής απόφασης εναντίον του Εναγόμενου. Μέχρι στιγμής, ο Εναγόμενος δεν καταχώρησε Έκθεση Υπεράσπισης και ως εκ τούτου δεν έχει καταχωρηθεί Κλήση για Οδηγίες. Ακολούθως, στις 10.11.2022 καταχωρήθηκε η υπό κρίση αίτηση με την οποία ο Εναγόμενος - Αιτητής αιτείται την έκδοση διατάγματος του Δικαστηρίου με το οποίο να παραμερίζεται και/ή διαγράφεται το τροποποιημένο Κλητήριο Ένταλμα. Η αίτηση στηρίζεται στη Δ.19 Θ. 26, Δ.27 Θ. 3 και Δ.25 Θ. 1 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας και στα άρθρα 7 και 8 του περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμου Ν. 66(Ι)/2012 και υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση της γραμματειακής λειτουργού στο δικηγορικό γραφείο που εκπροσωπεί τον Εναγόμενο. Σε αυτήν προβάλλεται πως η Δ.25 Θ. 1 δεν δίδει δικαίωμα στον Ενάγοντα να τροποποιεί το Κλητήριο Ένταλμα χωρίς την άδεια του Δικαστηρίου, ενώ σημειώνεται πως με το τροποποιημένο Κλητήριο Ένταλμα έχουν εισαχθεί, κατά τρόπο ανεπίτρεπτο, νέες βάσεις αγωγής, οι οποίες σε κάθε περίπτωση αφορούν αγώγιμα δικαιώματα που έχουν παραγραφεί. Ο Ενάγων - Καθ' ου η αίτηση καταχώρησε ένσταση προβάλλοντας διάφορους λόγους ένστασης, οι οποίοι μπορούν να συνοψισθούν στους εξής: - Η αίτηση είναι γενική και αόριστη, η δε νομική βάση της αίτησης είναι λανθασμένη και/ή ελλιπής. - Η αίτηση είναι κακόπιστη και/ή καταχρηστική και/ή ο Αιτητής δεν νομιμοποιείται στις αιτούμενες θεραπείες. - Δεν πληρούνται οι απαιτούμενες προϋποθέσεις για την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. - Τυχόν έγκριση του αιτήματος θα αποστερήσει από τον Ενάγοντα το δικαίωμα να προβάλει την απαίτηση του ολοκληρωμένα και θα ισοδυναμεί με παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του. - Ο Αιτητής δεν προσδιορίζει το μέρος του δικογράφου, το οποίο ζητά να διαγραφεί. Η ένσταση υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Ενάγοντα όπου στην ουσία υιοθετούνται και επαναλαμβάνονται οι λόγοι ένστασης. Κατά την ακροαματική διαδικασία οι δυο πλευρές προώθησαν τις θέσεις τους και ουδείς εκ των ενόρκως δηλούντων αντεξετάστηκε. Εξετάζοντας την αίτηση, παρατηρείται εξ αρχής πως η θέση του Εναγόμενου περί αναγκαιότητας εξασφάλισης άδειας του Δικαστηρίου προς το σκοπό καταχώρησης τροποποιημένου κλητηρίου δεν με βρίσκει σύμφωνη. Η Δ.25 Θ. 1

(2)των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, που βρίσκει εφαρμογή στα δεδομένα της παρούσας υπόθεσης, ρητά προβλέπει πως τέτοια άδεια δεν είναι αναγκαία: «

(2)Μετά την επίδοση του κλητηρίου εντάλματος και πριν την έκδοση από τον ενάγοντα της Κλήσης για Οδηγίες σύμφωνα με τη Διαταγή 30, επιτρέπεται άπαξ η τροποποίηση του χωρίς άδεια του Δικαστηρίου. Σε τέτοια περίπτωση καταχωρούνται τα τροποποιημένα δικόγραφα με ανάλογη ένδειξη: ...............» Επομένως, η αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει σε αυτή τη βάση. Σε σχέση με το έτερο ζήτημα που προβάλλεται από τον Αιτητή και αφορά την εισαγωγή νέων βάσεων αγωγής, σημειώνω πως δεν διαπιστώνεται κάτι τέτοιο, εφόσον με την τροποποίηση που έγινε, στην ουσία αποδίδεται άλλος χαρακτηρισμός στα έγγραφα που στην αρχική αγωγή αναφέρονται ως γραμμάτια συνήθους τύπου, και τίποτε περισσότερο. Και στα δυο δικόγραφα γίνεται αναφορά στα δυο έγγραφα ημερομηνίας 17.1.2011 και 2.1.

1. Συνεπώς, και αυτό το επιχείρημα καταρρίπτεται. Ερχόμενη, τέλος, στο θέμα της παραγραφής, κρίνω ότι με δεδομένη την μη καταγραφή της υπό κρίση θέσης σε δικόγραφο του Εναγόμενου, το ζήτημα δεν μπορεί να τύχει εξέτασης είτε στο πλαίσιο της Δ.19 Θ. 26 είτε της Δ.27 Θ.
2. Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ του Ενάγοντα και εναντίον του Εναγόμενου όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. (Υπ). ................ Γ. Πετάση Κορφιώτη, Π.Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο