ASTRO BANK LTD ν. ΣΑΒΒΑΣ ΣΠΕΤΣΙΩΤΗΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 231/16, 5/10/2023

ASTRO BANK LTD ν. ΣΑΒΒΑΣ ΣΠΕΤΣΙΩΤΗΣ κ.α., Αρ. Αγωγής: 231/16, 5/10/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧIΑΚΟ ΔIΚΑΣΤΗΡIΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Χρ. Γ. Ππεκρή, Ε.Δ. Κλίμακα εξόδων: €10.000 - €50.000 Αρ. Αγωγής: 231/16 Μεταξύ: USB BANK PLC Εναγόντων και

1. ΣΑΒΒΑΣ ΣΠΕΤΣΙΩΤΗΣ
2. ΗΛΙΑΣ ΣΠΕΤΣΙΩΤΗΣ
3. ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΠΕΤΣΙΩΤΗΣ Εvαγομένων Ως ετροποποιήθη δυνάμει διατάγματος του Δικαστηρίου ημερ. 10.4.2019 Μεταξύ: ASTRO BANK LTD Εναγόντων και
4. ΣΑΒΒΑΣ ΣΠΕΤΣΙΩΤΗΣ
5. ΗΛΙΑΣ ΣΠΕΤΣΙΩΤΗΣ
6. ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΠΕΤΣΙΩΤΗΣ Εvαγομένων Ημερομηνία: 5 Οκτωβρίου 2023 Εμφανίσεις: Για Ενάγοντες: κ. Μουαϊμης για ΜΟΥΑΪΜΗΣ & ΜΟΥΑΪΜΗΣ Για Εναγομένους: κα Πάτσαλου για Χρ. Πουτζιουρής & Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ Δια της αγωγής της η ενάγουσα αξιοί (α) την έκδοση απόφασης υπέρ της και εναντίον των εναγομένων αναφορικά με το χρεωστικό υπόλοιπο λογαριασμού δανείου πλέον τόκο, με κεφαλαιοποίηση δύο φορές ετησίως και (β) την έκδοση απόφασης υπέρ της και εναντίον του εναγομένου 1 αναφορικά με χρεωστικό υπόλοιπο τρεχούμενου λογαριασμού. Σύμφωνα με τους δικογραφημένους ισχυρισμούς της ενάγουσας, ως έχει μετονομαστεί, έπειτα από αιτήσεις του εναγομένου 1 ημερ. 4.6.2009 και 23.6.2009, ανοίχθηκε επ' ονόματί του τρεχούμενος λογαριασμός και η ενάγουσα του παραχώρησε όριο παρατραβήγματος μέχρι ποσό €10.000,
7. Την 26.2.2014, κατόπιν σχετικής αίτησης την οποία ο εναγόμενος 1 υπέβαλε, η πιστωτική διευκόλυνση που είχε παραχωρηθεί στον εναγόμενο 1 ανανεώθηκε και του παραχωρήθηκε δάνειο τακτής προθεσμίας ύψους €11.900,00 με σκοπό την πλήρη εξόφληση του χρεωστικού του υπολοίπου πλέον δεδουλευμένους τόκους και το όριο των €10.000,00 ακυρώθηκε. Την 14.3.2014 η ενάγουσα και ο εναγόμενος 1 υπέγραψαν συμφωνία δανείου καταναλωτικής πίστης με σκοπό την παραχώρηση του ποσού των €11.900,00 στον εναγόμενο 1 και επ' ονόματί του ανοίχθηκε σχετικός λογαριασμός. Για σκοπούς εξασφάλισης του δανείου του, ο εναγόμενος 1 συνήψε ασφαλιστική κάλυψη με την LIBERTY LIFE, ενώ οι εναγόμενοι 2 και 3 υπέγραψαν ξεχωριστό εγγυητήριο έγγραφο ημερ. 26.2.2014 με το οποίο εγγυήθηκαν κεχωρισμένως και/ή αλληλέγγυα γραπτώς όλες τις υποχρεώσεις του εναγομένου 1, ως απορρέουν από την συμφωνία δανείου του, μέχρι ποσού €14.280,00 πλέον τόκους και έξοδα. Αναφορικά με τις παραχωρηθείσες εγγυήσεις, οι εναγόμενοι 2 και 3 υπέγραψαν υπεύθυνη δήλωση. Την 18.12.2014 η ενάγουσα με επιστολή της ενημέρωσε τον εναγόμενο 1 για την υπέρβαση που παρουσίαζε ο τρεχούμενος λογαριασμός του και για τις καθυστερήσεις που παρουσίαζε ο λογαριασμός του δανείου του, καθώς επίσης και για τις σχετικές επιβαρύνσεις που προέκυπταν. Αντίστοιχες ενημερωτικές επιστολές στάλθηκαν και προς τους εναγομένους 2 και
8. Την 12.1.2015 η ενάγουσα με επιστολή της ενημέρωσε τον εναγόμενο 1 ότι συνεπεία των ανωτέρω, ταξινομήθηκε ως «μη συνεργάσιμος δανειολήπτης» καλώντας τον να τακτοποιήσει τις εκκρεμότητες των λογαριασμών του. Αντίστοιχες ενημερωτικές επιστολές στάλθηκαν και προς τους εναγομένους 2 και
9. Την 20.8.2015 η ενάγουσα τερμάτισε τον λογαριασμό του δανείου του εναγομένου
10. Σχετικές ενημερωτικές επιστολές στάλθηκαν προς όλους τους εναγομένους. Δια της Υπεράσπισης τους, το περιεχόμενο της οποίας παραθέτω επίσης συνοπτικά, οι εναγόμενοι αρνούνται και απορρίπτουν τους ισχυρισμούς της ενάγουσας και την καλούν σε απόδειξή των, πλην των ακόλουθων ισχυρισμών: - Ότι υπογράφτηκε η συμφωνία ημερ. 4.6.
11. - Ότι η ενάγουσα ενέκρινε και παραχώρησε στον εναγόμενο 1, κατόπιν αίτησής του, όριο παρατραβήγματος μέχρι ποσό €10.000,
12. - Ότι υπογράφηκε συμφωνία ανανέωσης της πιστωτικής διευκόλυνσης του ορίου παρατραβήγματος. - Ότι την 14.3.2014 η ενάγουσα και ο εναγόμενος 1 υπέγραψαν συμφωνία δανείου για ποσό €11.900,
13. - Ότι η ενάγουσα χορήγησε το δάνειο ημερ. 14.3.2014 στον εναγόμενο
14. - Ότι ο τρόπος αποπληρωμής του δανείου θα ήταν με 141 μηνιαίες δόσεις και ότι για 24 μήνες ο εναγόμενος 1 θα κατέβαλλε στην ενάγουσα ποσό €100,00 μηνιαίως και για 117 μήνες ποσό €150,00 μηνιαίως. Η 1η δόση συμφωνήθηκε να πληρωθεί στις 5.4.2014 και οι υπόλοιπες την 5η ημέρα κάθε επόμενου μήνα μέχρι τελείας εξοφλήσεως, την 5.12.
15. - Ότι ο εναγόμενος 1 για σκοπούς εξασφάλισης του δανείου του, σύμφωνα με τους όρους της συμφωνίας δανείου του, συνήψε ασφαλιστική κάλυψη με την LIBERTY LIFE. - Ότι υπεγράφησαν οι συμφωνίες εγγυήσεως ημερ. 14.3.2014 από τους εναγομένους 2 και
16. - Ότι υπεγράφησαν από τους εναγομένους 2 και 3 οι υπεύθυνες δηλώσεις ημερ. 14.3.
17. Αποτελεί ισχυρισμό των εναγομένων ότι στον επίδικο λογαριασμό χρεώνονταν αντισυμβατικοί τόκοι και έξοδα, καθώς επίσης και παράνομες χρεώσεις, για τα οποία ουδέποτε συναίνεσε ο εναγόμενος
18. Περαιτέρω ισχυρίζονται ότι ενώ η ενάγουσα γνώριζε ότι ο εναγόμενος δεν είχε τα εισοδήματα να εξοφλήσει τα επίδικα δάνεια, συνεχώς απαιτούσε ανανέωση των επίδικων συμφωνιών. Οι εναγόμενοι ισχυρίζονται επίσης ότι η επίδικη συμφωνία δανείου περιείχε καταχρηστικούς και ή παράνομους και ή άκυρους όρους οι οποίοι επιβλήθηκαν στον εναγόμενο 1 μονομερώς χωρίς καμία διαπραγμάτευση και συνεπώς η συμφωνία ημερ. 14.3.2014 είναι παράνομη και άνευ έννομου αποτελέσματος. Επιπρόσθετα ισχυρίζονται ότι ο ισχυριζόμενος τόκος του 9,00% είναι παράνομος και αντισυμβατικός, ότι υπάρχει λανθασμένος υπολογισμός των τόκων, παράνομος ανατοκισμός και ότι η ενάγουσα ουδέποτε ενημέρωσε τους εναγομένους για το ιστορικό χρέωσης επιτοκίων και ημερήσιου τόκου. Αποτελεί περαιτέρω ισχυρισμό των εναγομένων ότι η γραπτή συμφωνία εγγυήσεως είναι παράνομη και άκυρη και αντίκειται στον Περί Προστασίας Ορισμένης Κατηγορίας Εγγυητών Νόμου του 2003, ότι οι όροι της συμφωνίας εγγυήσεως συντάχθηκαν μονομερώς και επιβλήθηκαν στους εναγομένους χωρίς διαπραγμάτευση και ως εκ τούτου είναι καταχρηστικοί και ανεφάρμοστοι. Επιπλέον οι εναγόμενοι 2 και 3 ισχυρίζονται ότι έχουν απαλλαγεί από τις υποχρεώσεις τους ως εγγυητές καθότι η ενάγουσα έδινε παράταση πληρωμής στον εναγόμενο 1 άνευ της συγκατάθεσής τους και καθότι απέτυχε να συμμορφωθεί με τις υποχρεώσεις της νομοθεσίας αναφορικά με την προστασία των εγγυητών. Αποτελεί επίσης δικογραφημένο ισχυρισμό των εναγομένων ότι η αγωγή είναι πρόωρη, καθώς η ενάγουσα δεν τήρησε τον Κώδικα Δεοντολογίας της Κεντρικής Τράπεζας Κύπρου και ότι ο τερματισμός των επίδικων συμφωνιών δανείων είναι παράνομος, πρόωρος και αντισυμβατικός. Τέλος οι εναγόμενοι ισχυρίζονται ότι η ενάγουσα ήταν αμελής κατά την χορήγηση του επίδικου δανείου και παραθέτουν σχετικές λεπτομέρειες της ισχυριζόμενης αμέλειας και παράβασης των νόμιμων καθηκόντων της ενάγουσας. Δια της Απάντησής της, η ενάγουσα επαναλαμβάνει τους ισχυρισμούς της ως η έκθεση απαίτησης και αρνείται τους ισχυρισμούς των εναγομένων. Αποτελεί ισχυρισμό της ενάγουσας, ότι ο εναγόμενος 1 με την ελεύθερη του βούληση και ως άτομο με δικαιοπρακτική ικανότητα έλαβε το επίδικο δάνειο και ότι εν πάση περιπτώσει οι επίδικες συμφωνίες είναι καθ' όλα νόμιμες και νομότυπες. ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΚΑΙ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ Με την υπόμνηση ότι δεν είναι αναγκαίο το Δικαστήριο να παραθέτει ολόκληρη την μαρτυρία που παρουσίασε η κάθε πλευρά ή να αναφέρεται σε όλες τις πτυχές της, καθώς είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά του Δικαστηρίου, συνοψίζω κατωτέρω την προσκομισθείσα μαρτυρία.[1] Εκ μέρους της ενάγουσας προσέφερε μαρτυρία λειτουργός της, τοποθετημένος στο Τμήμα Διαχείρισης Χρεών (στο εξής ο «ΜΕ1»), ο οποίος υιοθέτησε τη γραπτή του δήλωση ως μέρος της κυρίως εξέτασής του. Σε αυτήν ο ΜΕ1 επαναλαμβάνει επί της ουσίας τους ισχυρισμούς της έκθεσης απαίτησης και αναφέρεται λεπτομερώς στους όρους της σύμβασης δανείου ημερ. 14.3.2013, η οποία ως αναφέρει, παραχωρήθηκε στον εναγόμενο 1 από την ενάγουσα, υπό την εγγύηση των εναγομένων 2 και 3, για σκοπούς πλήρους εξόφλησης του χρεωστικού υπολοίπου του τρεχούμενου λογαριασμού του. Επιπρόσθετα ο ΜΕ1 διευκρινίζει ότι η ενάγουσα δεν διεκδικεί το ποσό του χρεωστικού υπολοίπου του τρεχούμενου λογαριασμού του εναγομένου
19. Περαιτέρω ο μάρτυρας κατέθεσε τα ακόλουθα τεκμήρια: - Τεκμήριο 1: Αντίγραφο πιστοποιητικού αλλαγής ονόματος της ενάγουσας ημερ. 10.1.
20. - Τεκμήριο 2: Επιστολή προσφοράς ημερ. 23.6.2009 που απέστειλε η ενάγουσα στον εναγόμενο
21. - Τεκμήριο 3: Επιστολή προσφοράς ημερ. 26.2.2014 που απέστειλε η ενάγουσα στον εναγόμενο
22. - Τεκμήριο 4: Συμφωνία δανείου ημερ. 14.3.
23. - Τεκμήριο 5(α): Εγγυητήριο έγγραφο ημερ. 14.3.2014 που υπέγραψε ο εναγόμενος
24. - Τεκμήριο 5(β): Εγγυητήριο έγγραφο ημερ. 14.3.2014 που υπέγραψε ο εναγόμενος
25. - Τεκμήριο 6: Υπεύθυνες Δηλώσεις ημερ. 14.3.2014 δια των οποίων οι εναγόμενοι 2 και 3 δήλωσαν ότι το εγγυητήριο έγγραφο ελεύθερα και χωρίς πίεση και ότι αντιλαμβάνονταν πλήρως τις συνέπειες της υπογραφής των. - Τεκμήρια 7(α) - (γ): Καταστάσεις Προσωπικών Οικονομικών Στοιχείων των εναγομένων 1 - 3 ημερ. 14.3.
26. - Τεκμήρια 8(α) - (γ): Αντίγραφα προειδοποιητικών επιστολών ημερ. 18.11.2014, 3.12.2014 και 18.12.2014 προς τους εναγομένους 1 - 3 αναφορικά με τις καθυστερήσεις καταβολής των μηνιαίων δόσεων προς αποπληρωμή του δανείου. - Τεκμήριο 9: Αντίγραφα επιστολών ημερ. 12.1.2015 προς τους εναγομένους 1 - 3 αναφορικά με την ταξινόμηση του εναγομένου 1 ως μη συνεργάσιμου πελάτη και την επιβάρυνση του λογαριασμού δανείου του. - Τεκμήριο 10: Ανακοίνωση ενάγουσας στον ημερήσιο τύπο ημερ. 25.2.2015 για τη μείωση του βασικού επιτοκίου στο 4,95% από 2.3.
27. - Τεκμήριο 11: Επιστολές τερματισμού προς τους εναγομένους 1 - 3 ημερ. 20.8.
28. - Τεκμήριο 12: Κατάσταση του επίδικου λογαριασμού μαζί με σχετικό πιστοποιητικό. - Τεκμήριο 13: Αναδομημένη κατάσταση του επίδικου λογαριασμού μαζί με σχετικό πιστοποιητικό. Αντεξεταζόμενος, ο ΜΕ1 ανέφερε ότι ο ίδιος δεν είχε ανάμειξη στην προσυμβατική διαδικασία σύναψης της επίδικης σύμβασης, ούτε στην σύνταξη των εγγράφων τα οποία κατέθεσε ως Τεκμήρια. Σε υποβολή ότι όλα τα έγγραφα καταρτίστηκαν και υπεγράφησαν την ίδια ημέρα, ο μάρτυρας απάντησε ότι πριν την υπογραφή των εγγράφων ο πελάτης ενημερωνόταν για το προϊόν που του προσφέρεται και αν συμφωνούσε διευθετείτο η μετάβασή του στο γραφείο της ενάγουσας για την υπογραφή των εγγράφων. Ερωτηθείς κατά πόσο οι εναγόμενοι 2 και 3 είχαν ενημερωθεί ότι επρόκειτο να εγγυηθούν τον εναγόμενο 1 ο οποίος δεν πλήρωνε το προηγούμενο του δάνειο, ο ΜΕ1 απάντησε ότι τα εγγυητήρια ετοιμάστηκαν την 26.2.2014 και υπογράφτηκαν την 14.3.2014, πράγμα το οποίο επιβεβαιώνει ότι υπήρχε συνεννόηση με τους εναγομένους πριν την υπογραφή των εγγράφων. Τα εγγυητήρια, συνέχισε ο ΜΕ1, κάνουν αναφορά στο δάνειο του εναγομένου 1, ενώ οι εναγόμενοι 2 και 3 είχαν εγγυηθεί και τον τρεχούμενο λογαριασμό του εναγομένου 1, παραπέμποντας στο Τεκμήριο
29. Ερωτηθείς κατά πόσο το επίδικο δάνειο έπρεπε να δοθεί, βάσει των οικονομικών στοιχείων του εναγομένου 1, ήταν η θέση του ΜΕ1 ότι για να δόθηκε το δάνειο, η ενάγουσα έκρινε ότι μπορούσε να εξυπηρετηθεί, ενώ το γεγονός ότι ο εναγόμενος 1 ήταν παντρεμένος, σημαίνει ότι θα υπήρχαν επιπλέον οικονομικά εισοδήματα. Από πλευράς εναγομένων ενώπιόν μου μαρτυρία προσέφερε ο εναγόμενος 1 (στο εξής ο «ΜΥ1»), ο οποίος υιοθέτησε τη γραπτή του δήλωση ως μέρος της κυρίως εξέτασής του. Σε αυτήν αναφέρει ότι είναι ο πρωτοφειλέτης του επίδικου δανείου και ότι οι εναγόμενοι 2 και 3, είναι αδέρφια του. Περαιτέρω αναφέρει ότι ήταν απαίτηση της Τράπεζας η σύναψη του δανείου ημερ. 14.3.2014 για σκοπούς εξόφλησης του τρεχούμενου λογαριασμού που είχε από το 2009 και ότι όλα τα έγγραφα τα οποία υπέγραψε, τα ετοίμασε η Τράπεζα και του προσκομίστηκαν στο μαγαζί όπου δούλευε από υπάλληλο της ενάγουσας για να τα υπογράψει, χωρίς ποτέ να του δοθούν αντίγραφα. Είναι επίσης η θέση του ότι η άλλη μάρτυρας που υπογράφει στα έγγραφα δεν ήταν παρούσα και δεν γνωρίζει πότε τα υπέγραψε. Ως επίσης αναφέρει ο ΜΥ1 στην δήλωσή του, η ενάγουσα γνώριζε ότι δεν ήταν σε θέση, με βάση το εισόδημά του, να αποπληρώνει το δάνειο, καθώς είχε καθαρά εισοδήματα περί τα €833,00 και άλλα δάνεια τα οποία είχε λάβει μαζί με τον αδερφό του και την σύζυγό του, από τον Συνεργατισμό, τα οποία ξεπερνούσαν το €1.000.000,
30. Η μόρφωσή του, ως αναφέρει, είναι του τεχνικού σχολείου μέχρι την 5η τάξη και δεν γνωρίζει για θέματα επιτοκίων, ενώ ουδέποτε του εξήγησε οποιοσδήποτε από την Τράπεζα τον τρόπο υπολογισμού των, όπως δεν του εξήγησαν κανένα από τους όρους της συμφωνίας δανείου, που τον πίεσαν και εξανάγκασαν να υπογράψει. Ως εκ τούτου, ζητά από το Δικαστήριο όπως κυρήξει τους όρους της συμφωνίας δανείου καταχρηστικούς και τη συμφωνία άκυρη. Αντεξεταζόμενος ο ΜΥ1 ανέφερε ότι κατ' ουδένα λόγο δεν έκανε αίτηση για να λάβει δάνειο καθώς είχε σοβαρά οικονομικά προβλήματα και χαμηλό εισόδημα και ότι τον πίεζαν προς τούτο από το 2013 και έπειτα, ενώ τον απειλούσαν με την καταχώριση αγωγής. Ως ανέφερε χαρακτηριστικά δεν κατείχε δοκτοράτο και δεν ήταν πρύτανης, επομένως δεν αντιλαμβανόταν τι γινόταν και δεν ενημερωνόταν από κάποιο υπάλληλο της ενάγουσας αναφορικά με το επιτόκιο. Ερωτηθείς πως θα διευθετούσε το ζήτημα του τρεχούμενου λογαριασμού, απάντησε ότι θα δανειζόταν ή θα έκανε συμφωνία διακανονισμού. Ερωτηθείς κατά πόσο η πληρωμή μηνιαίας δόσης των €100,00 για 24 μήνες και έπειτα €150,00 για 117 μήνες, ήταν προς όφελός του, ο ΜΥ1 απάντησε ότι δεν μπορούσε να πληρώνει δόσεις, όταν δεν είχαν χρήματα για φαγητό και χρωστούσε ενάμιση εκατομμύριο. Έχοντας αναφέρει τα πιο πάνω, προχωρώ σε αξιολόγηση της προσκομισθείσας μαρτυρίας. Παρακολουθώντας τους μάρτυρες να δίνουν δια ζώσης τη μαρτυρία τους στο εδώλιο του μάρτυρα, μπόρεσα να αξιολογήσω την συνολική εμφάνιση και συμπεριφορά τους με βάση τη λογική, την ποιότητα του περιεχομένου και την πειστικότητα της μαρτυρίας που προσκόμισαν.[2] Η αξιολόγηση της μαρτυρίας εκάστου μάρτυρα δεν περιορίστηκε αποκλειστικώς στην αποτίμηση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα ξεχωριστά, αλλά συσχετίστηκε, αντιπαραβλήθηκε και διερευνήθηκε μέσα από την αντικειμενική υπόσταση των εκατέρωθεν θέσεων.[3] Αξίζει να σημειωθεί ότι η αξιοπιστία των μαρτύρων εκτιμάται αυτοτελώς και ανεξαρτήτως επιπέδου απόδειξης.[4] Κατά την αξιολόγηση της αξιοπιστίας του κάθε μάρτυρα έλαβα υπόψη μου ότι με βάση τη νομολογία είναι ανάγκη μια μαρτυρία να τίθεται στη βάσανο της αξιολόγησης από απόψεως περιεχομένου και να μην γίνεται αποδεκτή ή να απορρίπτεται μόνο βάσει της εξωτερικής εντύπωσης που προκαλεί ο μάρτυρας.[5] Επουσιώδεις αντιφάσεις δεν πλήττουν την αξιοπιστία ενός μάρτυρα,[6] ενώ ένας μάρτυρας μπορεί να γίνει πιστευτός μερικώς ή ολικώς και δεν είναι επιλήψιμη η επιλεκτική αποδοχή μέρους της μαρτυρίας ενός μάρτυρα.[7] Αρχίζοντας από τον ΜΕ1, έκανε πολύ θετική εντύπωση στο Δικαστήριο, καθώς απαντούσε με φυσικότητα και ευθύτητα, χωρίς υπεκφυγές, σε όλες τις ερωτήσεις που του υποβλήθηκαν κατά την αντεξέτασή του, από την οποία εξήλθε αλώβητος. Το γεγονός ότι ο μάρτυρας δεν ήταν σε θέση να τοποθετηθεί εκ των πραγμάτων σε ορισμένα ερωτήματα που αφορούσαν στο προσυμβατικό στάδιο υπογραφής των επίδικων εγγράφων, δεν θεωρώ ότι πλήττει την αξιοπιστία του, εφόσον ως ο ίδιος ανέφερε, δεν ήταν παρών. Ο μάρτυρας ήταν σε θέση να απαντά εμπεριστατωμένα και με σαφήνεια στα ερωτήματα που του υποβλήθηκαν, ενώ ήταν ενημερωμένος και γνώστης των τραπεζικών ζητημάτων αναφορικά με τα οποια κλήθηκε να απαντήσει κατά την αντεξέτασή του. Συνεπακόλουθα, κρίνω ότι πρόκειται για φιλαλήθη μάρτυρα, επί της μαρτυρίας του οποίου μπορώ να βασιστώ για την εξαγωγή των συμπερασμάτων μου. Στρεφόμενη στην μαρτυρία του ΜΥ1, για τους λόγους που θα εξηγήσω, δεν κρίνω ότι μπορώ να βασιστώ επί της μαρτυρίας του για την εξαγωγή των συμπερασμάτων μου. Καταρχάς ο συγκεκριμένος μάρτυρας δεν έκανε καθόλου καλή εντύπωση στο Δικαστήριο και μου έδωσε την εντύπωση ότι προσπαθούσε να αποφύγει τις ευθύνες του. Ο ΜΥ1 υπερ-προσπαθούσε να δημιουργήσει την εντύπωση στο Δικαστήριο ότι πιέστηκε για να λάβει το επίδικο δάνειο και ότι δεν είχε καμία μόρφωση και δεν αντιλαμβανόταν τι συνέβαινε, χωρίς εντούτοις να δώσει οποιαδήποτε πειστική εξήγηση προς τούτο. Μαρτυρία, η οποία εν πάση περιπτώσει δεν συνάδει και δεν προκύπτει από τους δικογραφημένους ισχυρισμούς των εναγομένων, καθώς πουθενά δεν δικογραφείται στο δικόγραφο της Υπεράσπισης ότι ο εναγόμενος 1 ήταν χαμηλού μορφωτικού επιπέδου και ότι η επίδικη σύμβαση δανείου υπεγράφη κατόπιν ψυχικής πίεσης. Ως γνωστό, ο επακριβής προσδιορισμός των επίδικων ζητημάτων εξαρτάται από τα δικόγραφα, τα οποία έχουν πολλάκις παρομοιαστεί με τις προκαθορισμένες γραμμές διαδρομής του τρένου και η μαρτυρία, στηρίζεται και καθορίζεται από αυτά.[8] Έστω δε και αν για ορισμένα μη δικογραφημένα ζητήματα δοθεί μαρτυρία χωρίς την προβολή ένστασης από την άλλη πλευρά, τέτοια μαρτυρία δεν λαμβάνεται υπόψη από το Δικαστήριο.[9] Επιπρόσθετα, ως ο ίδιος ο ΜΥ1 ανέφερε, είχε δικαίωμα να του εξηγηθούν οι όροι του επίδικου δανείου, όπως επίσης και δικαίωμα να λάβει αντίγραφο της συμφωνίας δανείου και να αποταθεί σε σύμβουλο εντός 15 ημερών. Και ενώ ο ΜΥ1 ήθελε ως ισχυρίστηκε να προβεί σε διακανονισμό και πιέστηκε από την ενάγουσα να λάβει το επίδικο δάνειο, από την άλλη πρόθεσή του ήταν και πάλι να δανειστεί χρήματα. Απαντήσεις οι οποίες ήταν αντιφατικές μεταξύ τους και δείχνουν την ξεκάθαρη πρόθεση του εναγομένου 1 να αποφύγει την ευθύνη του, καθώς από τη μια παρουσιάστηκε ως άτομο χαμηλού μορφωτικού επιπέδου το οποίο δεν είχε αντίληψη των όσων συνέβαιναν και από την άλλη, με τις απαντήσεις του έδειξε ότι γνώριζε τις διαδικασίες δανειοδότησης, ενώ δεν μου διαφεύγει ότι με βάση τα λεγόμενα του ιδίου, ήταν λήπτης δανεισμού από τραπεζικά ιδρύματα που ξεπερνούσε το ένα εκατομμύριο. Περαιτέρω, εφόσον ως ο ΜΥ1 ανέφερε πρόθεσή του ήταν να δανειστεί χρήματα για να αποπληρώσει τον τρεχούμενο λογαριασμό του, το Δικαστήριο αδυνατεί σε κάθε περίπτωση να αποδεχθεί την θέση ότι ο δανεισμός του από την ενάγουσα έγινε κατόπιν πίεσης. Τούτων λεχθέντων, δεν κρίνω ότι ο ΜΥ1 ήρθε στο Δικαστήριο για να πει την αλήθεια, ούτε ότι μπορώ να βασιστώ επί της μαρτυρίας του για την εξαγωγή των συμπερασμάτων μου. Υπό το φως όλων των ανωτέρω, της δικογραφίας και των μη αμφισβητούμενων γεγονότων, καταλήγω στα ακόλουθα ουσιώδη για την υπόθεση ευρήματα: Έπειτα από υποβολή αίτησης του εναγομένου 1 ημερ. 4.6.2009, η ενάγουσα άνοιξε επ' ονόματί του τρεχούμενο λογαριασμό. Κατόπιν αιτήματος του εναγομένου 1 ημερ. 17.6.2009 το οποίο η ενάγουσα ενέκρινε και παραχώρησε στον εναγόμενο 1 όριο παρατραβήγματος μέχρι ποσό €10.000 για σκοπούς κάλυψης προσωπικών του εξόδων. Εγγυητές του εναγομένου 1 αναφορικά με την παραχώρηση των ανωτέρω πιστωτικών διευκολύνσεων ήταν οι εναγόμενοι 2 και 3, για ποσό €12.000,
31. Κατόπιν αίτησης του εναγομένου 1 ημερ. 26.2.2014 και συμπλήρωσης Καταστάσεων Προσωπικών Οικονομικών Στοιχείων από όλους τους εναγομένους, την 14.3.2014 υπογράφτηκε συμφωνία δανείου μεταξύ της ενάγουσας και του εναγομένου 1, βάσει της οποίας η ενάγουσα παραχώρησε στον εναγόμενο 1 δάνειο τακτής προθεσμίας ύψους €11.900,00 με σκοπό την πλήρη εξόφληση του χρεωστικού υπολοίπου του τρεχούμενου λογαριασμού που είχε προηγουμένως παραχωρηθεί στον εναγόμενο 1 από την ενάγουσα, ύψους €11.763,21 πλέον δεδουλευμένοι τόκοι. Προς εξασφάλιση της ενάγουσας, οι εναγόμενοι 2 και 3 υπέγραψαν τα έγγραφα εγγυήσεως ημερ. 14.3.2014 δια των οποίων εγγυήθηκαν τις υποχρεώσεις του εναγομένου 1 οι οποίες απορρέουν εκ της συμφωνίας δανείου ημερ. 14.3.2014 μέχρι ποσού €14.280,00 αφού τους επεξηγήθηκαν οι όροι του επίδικου δανείου. Με έγγραφες δηλώσεις τους ημερ. 14.3.2014, οι εναγόμενοι 2 και 3 δήλωσαν ότι υπέγραψαν τα εν λόγω εγγυητήρια έγγραφα ελεύθερα και χωρίς πίεση και ότι αντιλαμβάνονταν πλήρως τις συνέπειες της εγγύησής των. Ο εναγόμενος 1 πληροφορείτο αναφορικά με τις μεταβολές του επιτοκίου μέσω δημοσιεύσεων στον τύπο. Ειδικότερα, ενημερώθηκε σχετικά μέσω της ανακοίνωσης ημερ. 25.2.2015 στον τύπο αναφορικά με την μείωση του βασικού επιτοκίου σε 4,95% με ισχύ από 2.3.
32. Ο εναγόμενος 1 παρέλειψε να καταβάλει τις συμφωνηθείσες δόσεις δανείου του με αποτέλεσμα η ενάγουσα να αποστείλει σε αυτόν προειδοποιητικές επιστολές ημερ. 18.11.2014, 3.12.2014 και 18.12.
33. Σχετικές ενημερωτικές επιστολές στάλθηκαν και στους εναγομένους 2 και
34. Την 12.1.2015 η ενάγουσα απέστειλε στον εναγόμενο 1 επιστολή με την οποία τον ενημέρωνε ότι ταξινομήθηκε ως «μη συνεργάσιμος πελάτης» και τον κάλεσε να τακτοποιήσει τις εκκρεμότητές του. Σχετικές ενημερωτικές επιστολές στάλθηκαν και στους εναγομένους 2 και
35. Ο εναγόμενος 1 δεν συμμορφώθηκε και με επιστολή της ημερ. 20.8.2015 η ενάγουσα τερμάτισε τον επίδικο λογαριασμό. Σχετικές ενημερωτικές επιστολές στάλθηκαν και στους εναγομένους 2 και
36. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΗΞΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Ως γνωστό στην πολιτική δίκη το γενικό βάρος αποδείξεως φέρει ο ενάγων στο ισοζύγιο των πιθανοτήτων και κριτήριο είναι κατά πόσο ο διάδικος που φέρει το βάρος απόδειξης ικανοποίησε το Δικαστήριο με επαρκή αποδεικτικά στοιχεία, ότι η θέση ή εκδοχή του είναι «πιο πιθανή παρά όχι» (is more probable than not) και όχι το κατά πόσο είναι «πιο πιθανή παρά ή αντίθετη» από εκείνη του αντιδίκου του.[10] Το ειδικό βάρος απόδειξης, αφορά στην ανάγκη παρουσίασης ικανοποιητικής μαρτυρίας για την υποστήριξη ενός επίδικου θέματος ή ενός ισχυρισμού που μετατοπίζει το βάρος στην άλλη πλευρά να απαντήσει ικανοποιητικά για να αποσείσει εκ πρώτης όψεως συμπέρασμα που δημιουργήθηκε.[11] Τα βασικά στοιχεία που πρέπει να αποδειχθούν και κατά συνέπεια χρήζουν εξέτασης από το Δικαστήριο, σε περιπτώσεις όπου αξιώνεται οφειλόμενο τραπεζικό χρέος, είναι τα ακόλουθα:[12] (α) Η σύναψη της σύμβασης δανείου, χρηματοδότησης ή πιστωτικών διευκολύνσεων και οι όροι της. (β) Η παράβαση όρου της σύμβασης. (γ) Ο τερματισμός της σύμβασης και το οφειλόμενο υπόλοιπο. Παρεμβάλλω ότι έχω μελετήσει τα όσα οι ευπαίδευτοι συνήγοροι επιχειρηματολογούν στις εμπεριστατωμένες γραπτές αγορεύσεις τους και αναφορά στις θέσεις που υποστηρίχθηκαν μέσω αυτών θα γίνει μέσα στο πλαίσιο αξιολόγησης των εκατέρωθεν θέσεων, όπου αυτό κρίνεται σκόπιμο και αναγκαίο.[13] Στρέφομαι αρχικά σε εξέταση της θέσης που προέβαλε η ευπαίδευτη συνήγορος των εναγομένων, ότι η κατατεθείσα κατάσταση λογαριασμού δεν μπορεί να γίνει αποδεικτή δυνάμει του αρ. 22 του Περί Αποδείξεως Νόμου. Καταρχάς υπενθυμίζεται ότι το Δικαστήριο αποδέχθηκε ως αξιόπιστη την μαρτυρία του ΜΕ1 στο σύνολό της. Σημειώνεται επίσης ότι ο ΜΕ1 δεν αντεξετάσθηκε σε σχέση με την ετοιμασία των καταστάσεων λογαριασμών τις οποίες κατέθεσε ως Τεκμήρια 12 και
37. Ως έχει νομολογηθεί, ο μάρτυρας πρέπει να αντεξετάζεται επί όλων των ουσιαστικών γεγονότων τα οποία αμφισβητούνται, διαφορετικά το Δικαστήριο θεωρεί και εκλαμβάνει ότι η μαρτυρία του δεν αμφισβητήθηκε. Περαιτέρω, κατά την αντεξέταση πρέπει να τίθεται στον μάρτυρα η υπόθεση που θα στηθεί από τον αντίδικο, ως προϋπόθεση για να κληθεί μαρτυρία που αντικρούει τον μάρτυρα.[14] Συνεπακόλουθα, η εισήγηση αυτή απορρίπτεται. Εν πάση περιπτώσει και ανεξαρτήτως των ανωτέρω, για σκοπούς πληρότητας της παρούσας, αναφέρω ότι ο ανωτέρω ισχυρισμός και επί της ουσίας του, δεν με βρίσκει σύμφωνη. Στην γραπτή του δήλωση ο ΜΕ1 αναφέρει ότι η ενάγουσα τηρεί τραπεζικό βιβλίο σε ηλεκτρονική μορφή στις κτηριακές εγκαταστάσεις της για όλους τους λογαριασμούς των πελατών της, όπου φυλάσσονται μηχανογραφημένες όλες οι σχετικές πληροφορίες και πρόσβαση έχουν οι αρμόδιοι υπάλληλοι της ενάγουσας, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγεται και ο ΜΕ
38. Όλες οι καταστάσεις λογαριασμών των πελατών της ενάγουσας, συνεχίζει ο ΜΕ1, αποτελούν καταχωρίσεις και μέρος των τραπεζικών βιβλίων που χρησιμοποιούνται κατά τη συνήθη και κανονική διεξαγωγή των εργασιών της ενάγουσας και είναι αποθηκευμένες στον ηλεκτρονικό υπολογιστή της. Ως επίσης εξηγεί ο ΜΕ1 - και επαναλαμβάνω, επί τούτου δεν αντεξετάσθηκε - οι καταστάσεις τις οποίες κατέθεσε ως Τεκμήρια 12 και 13, αποτελούν μέρος του αρχείου τήρησης και διατήρησης λογαριασμών της ενάγουσας, παρήχθησαν και εκτυπώθηκαν από τον ηλεκτρονικό υπολογιστή της ενάγουσας και αφού ο ΜΕ1 τις συνέκρινε με τις αρχικές καταχωρίσεις του ηλεκτρονικού υπολογιστή, όπου φυλάσσονται, διαπίστωσε ότι είναι ορθές, ότι αναπαραγάγουν και αντανακλούν επακριβώς τις καταχωρίσεις του ηλεκτρονικού υπολογιστή. Ως εκ των άνω, η αναδομημένη κατάσταση λογαριασμού, η οποία ετοιμάστηκε στη βάση των δεδομένων που παρήχθησαν από το ηλεκτρονικό αρχείο της ενάγουσας, γίνεται αποδεκτή δυνάμει των άρθρων 22 και 35 του Κεφ. 9.[15] Σχετικά παραπέμπω στην Ιωαννίδης κ.ά. v. Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος (Κύπρου) Λτδ