← Κύπρος

Αναφορικά με την αίτηση της GORDΙAN HOLDINGS LIMITED ν. Αναφορικά με την Μ.Μ.Α.F. ESTATES LIMITED, Αρ. Αίτησης: 11/2021, 15/6/2023

Αναφορικά με την αίτηση της GORDΙAN HOLDINGS LIMITED ν. Αναφορικά με την Μ.Μ.Α.F. ESTATES LIMITED, Αρ. Αίτησης: 11/2021, 15/6/2023 ΠΑΓΚΥΠΡΙΟΣ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ CyLaw | Αναφορικά μ'εμάς | " target="_top">Επικοινωνία | Όροι χρήσης Έρευνα - Κατάλογος Αποφάσεων Πρωτόδικων Δικαστηρίων - Εμφάνιση Αναφορών (Noteup on) - Αφαίρεση Υπογραμμίσεων ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΥ Ενώπιον: Χρ. Γ. Ππεκρή, Ε.Δ Εκδοθέν Κεφάλαιο: €2.000 - €10.000 Αρ. Αίτησης: 11/2021 Αναφορικά με την Μ.Μ.Α.F. ESTATES LIMITED με αρ. εγγραφής Η.Ε. 33146 και Αναφορικά με τον Περί Εταιρειών Νόμο. Κεφ. 113, άρθρα 209, 211(ε), 212 (α), (γ) και (δ), 213, 221 και 226 και Αναφορικά με την αίτηση της GORDΙAN HOLDINGS LIMITED Ημερομηνία: 15 Ιουνίου 2023 ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ: Για Αιτούσα: κ. Τσαγγαρός για Ανδρέου, Χ''Χριστοφής Δ.Ε.Π.Ε. Για Καθ' ης η αίτηση: κ. Πιττάτζης για Γ. Φ. ΠΙΤΤΑΤΖΗΣ Δ.Ε.Π.Ε. Για Ενδιαφερόμενο Μέρος Μ. Μάρκου: κα Γεωργίου Για Ενδιαφερόμενο Μέρος Κ. Μουτσουρή: κ. Μουτσουρής Για Ενδιαφερόμενα Μέρη Π. Λουκαϊδης, Χ. Λουκαϊδου, Κ. Μεϊβάτζης, Χ. Μηνά, Μ. & Π. Αρτοποιείον Άγιος Μάμας Λτδ: κ. Παπαβασιλείου για ΤΕΚΚΗΣ & ΜΑΤΣΑΓΚΟΣ Δ.Ε.Π.Ε. ΑΠΟΦΑΣΗ Δια της Αίτησης της ημερ. 26.4.2021 η Αιτούσα αιτείται την έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης της Καθ' ης η αίτηση (στο εξής η «εταιρεία») και διορισμού του κ. Α.Η.Β. ως εκκαθαριστή της. Ως αναφέρεται μεταξύ άλλων στην Αίτηση, την 6.2.2017, την 8.3.2017 και την 8.5.2017 εκδόθηκαν εκ συμφώνου δικαστικές αποφάσεις υπέρ της Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ και εναντίον της εταιρείας μέσα στο πλαίσιο των αγωγών με αρ. 726/2010 και 727/2010 του Ε.Δ. Αμμοχώστου για τα ακόλουθα ποσά: Αγωγή υπ' αρ. 726/2010: - €1.436.942,89 πλέον τόκο προς 4,022% από 9.1.2017 μέχρι εξοφλήσεως με κεφαλαιοποίηση του τόκου την 30ην Ιουνίου και την 31ην Δεκεμβρίου εκάστου έτους. - €25.663,21 πλέον τόκο προς 4,022% από 9.1.2017 μέχρι εξοφλήσεως με κεφαλαιοποίηση του τόκου την 30ην Ιουνίου και την 31ην Δεκεμβρίου εκάστου έτους. Αγωγή υπ' αρ. 727/2010: - €318.629,90 πλέον τόκο προς 4,022% επί ποσού €316.294,74 από 8.3.2017 μέχρι εξοφλήσεως με κεφαλαιοποίηση του τόκου την 30ην Ιουνίου και την 31ην Δεκεμβρίου εκάστου έτους. Ουδέν ποσό καταβλήθηκε έναντι των πιο πάνω εξ αποφάσεως χρεών. Στη συνέχεια με διάταγμα Δικαστηρίου η Τράπεζα Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ μεταβίβασε στην Αιτούσα, μεταξύ άλλων, πιστωτικές διευκολύνσεις, εξ αποφάσεως χρέη και εξασφαλίσεις της εταιρείας, συμπεριλαμβανομένων των ανωτέρω εκ δικαστικής αποφάσεως χρεών. Την 12.3.2021 επιδόθηκε τόσο στην εταιρεία, όσο και στην Διευθύντρια και Γραμματέα της εταιρείας, η δυνάμει του αρ. 212(α) του Κεφ. 113 Ειδοποίηση Απαίτησης της Αιτούσας βάσει της οποίας απαιτήθηκε πληρωμή των εξ αποφάσεως χρεών εντός 3 εβδομάδων από την ημερομηνία επίδοσης της ειδοποίησης. Η προθεσμία των 3 εβδομάδων παρήλθε πλην όμως η εταιρεία παρέλειψε να συμμορφωθεί ή έστω να καταβάλει μέρος του χρέους της. Το σύνολο των υποχρεώσεων της εταιρείας ξεπερνά την αξία των υφιστάμενων εξασφαλίσεων ή και το σύνολο των περιουσιακών στοιχείων της και η εταιρεία έχει καταστεί αναξιόχρεα, αφερέγγυα και αδυνατεί να πληρώσει τα χρέη της. Η Αιτούσα αποτελεί τον μεγαλύτερο πιστωτή της εταιρείας και το μη εξασφαλισμένο χρέος της εταιρείας προς αυτήν υπερβαίνει το €1.300.000.- Η Αίτηση εδράζεται στον Περί Εταιρειών Νόμο, Κεφ. 113, άρθρα 203

(1)(α), 209, 211(ε), 212(α), (γ) και (δ), 213 - 226, 228, 229 - 239, 243 - 260, 314 Α, 320, 372, στον Κανονισμό 3 των Περί Εταιρειών Κανονισμών (Companies Rules), στους Περί Εταιρειών Εκκαθάρισης Κανονισμούς [Companies (Winding Up) Rules 1933 - 1938] ως τροποποιήθηκαν, Κανονισμό 92, στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Θεσμούς Δ.2, Δ.39, Δ.64, στα άρθρα 2, 18 και 19 του Ν. 169/15 ως τροποποιήθηκε, στο αρ. 29 του Ν. 14/1960, στα άρθρα 2, 8, 15, 18 και 22 του Ν. 64(Ι)/2015, στους Περί Συμβούλων Αφερεγγυότητας Κανονισμούς, Κανονισμός 43, στις συμφυείς εξουσίες και στην πρακτική του Δικαστηρίου. Στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση, επαναλαμβάνονται από τον ενόρκως δηλούντα τα όσα αναφέρονται στην Αίτηση. Επιπρόσθετα ο ομνύων αναφέρει ότι μέρος του εξ αποφάσεως χρέους εξασφαλίζεται με την Υποθήκη [ ] (στο εξής η «υποθήκη») η οποία επιβαρύνει τα διαμερίσματα με αρ. 1, 2, 4, 7 και 10 τα οποία ανεγέρθησαν εντός του ενυπόθηκου ακινήτου, ενώ τα υπόλοιπα διαμερίσματα του συγκεκριμένου οικοδομικού συγκροτήματος φαίνεται ότι έχουν ήδη πωληθεί σε τρίτα πρόσωπα. Μέχρι σήμερα, δεν εκδόθηκαν ξεχωριστοί τίτλοι εγγραφής των κατοικιών ή διαμερισμάτων τα οποία ανεγέρθησαν εντός του ενυπόθηκου ακινήτου. Για τον υπολογισμό της αξίας της υποθήκης η Αιτούσα έλαβε σχετική εκτίμηση, την οποία ο ομνύων επισυνάπτει ως Τεκμήριο 5 και στην ένορκη του δήλωση καταγράφει συγκεκριμένα την αγοραία και καταναγκαστική αξία εκάστου ενυπόθηκου διαμερίσματος. Αποτελεί ισχυρισμό του ομνύοντος, ότι η συνολική αξία της ενυπόθηκης ακίνητης περιουσίας της εταιρείας είναι πολύ μικρότερη από τις συνολικές οφειλές της προς την Αιτούσα, η οποία κατ' επέκταση τούτου, δεν αποτελεί εξασφαλισμένο πιστωτή. Σε ότι αφορά στον Α.Η.Β., του οποίου η Αιτούσα αιτείται τον διορισμό ως εκκαθαριστή της εταιρείας, ο ομνύων αναφέρεται στα προσόντα του, υποστηρίζοντας ότι θα ήταν προς όφελος των πιστωτών της εταιρείας όπως διοριστεί άμεσα ο Α.Η.Β. ως εκκαθαριστής της εταιρείας. Ο ενόρκως δηλών επισυνάπτει επίσης τα ακόλουθα τεκμήρια: - Τεκμήριο 1(Α): Διάταγμα ημερ. 23.5.2019 βάσει του οποίου έγινε η υποκατάσταση της Τράπεζας από την Αιτούσα. - Τεκμήριο 1(Β): επιστολές ημερ. 31.5.219 προς την εταιρεία με τις οποίες ενημερώνεται για την υποκατάσταση της Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ από την Αιτούσα. - Τεκμήριο 1(Γ): ειδοποιήσεις υποκατάστασης της Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ από την Αιτούσα καταχωρηθείσες στους δικαστηριακούς φακέλους των αγωγών με αρ. 726/2010 και 727/
  1. - Τεκμήριο 2(Α): πιστό αντίγραφο δικαστικής απόφασης στην αγωγή υπ' αρ. 726/2020 ημερ. 6.2.
  2. - Τεκμήριο 2(Β): πιστό αντίγραφο δικαστικής απόφασης στην αγωγή υπ' αρ. 726/2020 ημερ. 8.3.
  3. - Τεκμήριο 2(Γ): πιστό αντίγραφο δικαστικής απόφασης στην αγωγή υπ' αρ. 727/2020 ημερ. 8.5.
  4. - Τεκμήρια 3(Α), 3(Β) και 3(Γ): καταστάσεις λογαριασμών αναφορικά με τα εκ δικαστικών αποφάσεων χρέη. - Τεκμήριο 4: έρευνα αναφορικά με την ακίνητη ιδιοκτησία της εταιρείας στο Κτηματολόγιο. - Τεκμήριο 5: εκτίμηση της αξίας των διαμερισμάτων που επιβαρύνει η υποθήκη. - Τεκμήριο 6: έρευνα στο μητρώο του Εφόρου Εταιρειών αναφορικά με την εταιρική δομή της εταιρείας. - Τεκμήρια 7(Α) και 7(Β): ένορκες δηλώσεις επίδοσης της ειδοποίησης απαίτησης ημερ. 9.3.2021 στην Διευθύντρια και Γραμματέα της εταιρείας την 12.3.
  5. - Τεκμήριο 8: απόδειξη πληρωμής του ποσού των €500,00 στο Γραφείο του Εφόρου Εταιρειών και Επίσημου Παραλήπτη για σκοπούς καταχώρησης της Αίτησης. - Τεκμήριο 9: βιογραφικό σημείωμα προτεινόμενου εκκαθαριστή. - Τεκμήριο 10: βεβαίωση προτεινόμενου εκκαθαριστή ότι είναι μέλος του ΣΕΛΚ και Αδειοδοτημένος Σύμβουλος Αφερεγγυότητας. Με οδηγίες του Δικαστηρίου η Αίτηση δημοσιεύτηκε και σχετική ένορκη δήλωση ημερ. 12.11.2021 κατατέθηκε στον φάκελο του Δικαστηρίου. Την 17.12.2021 καταχωρήθηκε η ένσταση της εταιρείας στην υπό κρίση Αίτηση. Σε αυτήν προβάλλονται οι ακόλουθοι 11 λόγοι ένστασης, τους οποίους παραθέτω αυτούσιους: «
  6. Η παρούσα αίτηση αποτελεί καταχρηστική άσκηση δικαιώματος και σκοπεί αποκλειστικά στην καταπίεση των καθ΄ ων αίτηση, αφού όσες προτάσεις υπέβαλαν οι Καθ΄ ων η αίτηση για διευθέτηση του ενυπόθηκου, αδικαιολόγητα απορρίφθηκε από τους αιτητές.
  7. Η παρούσα αίτηση είναι πρόωρη, δεδομένου ότι οι Αιτητές έχουν στείλει στους Καθ΄ ων η αίτηση στις 10/12/2021 με ιδιωτική επίδοση ειδοποίηση «ΤΥΠΟΣ θ» με την οποία τους ενημερώνουν ότι σε περίπτωση που αντιμετωπίζουν πραγματική δυσκολία στην καταβολή των δόσεων τους, μπορούν να προσέλθουν στον ενυπόθηκο δανειστή προσκομίζοντας όλες τις απαραίτητες πληροφορίες με δικαίωμα αναδιάρθρωσης του χρέους. Οι Καθ' ων η αίτηση απέστειλαν επιστολή προς τους αιτητές όπου έχουν υποβάλει αίτημα αναδιάρθρωσης του χρέους τους.
  8. Οι Καθ' ων η αίτηση εταιρεία είναι ικανοί να πληρώσουν τα χρέη τους.
  9. Δεν έγινε νόμιμη επίδοση της Ειδοποίησης Απαίτησης των Αιτητών δυνάμει του άρθρου 212(α).
  10. Η παρούσα Αίτηση είναι αβάσιμη και/ή αντινομική και/ή παράτυπη και/ή αντικανονική και/ή άκυρη και/ή χωρίς πιθανότητα επιτυχίας.
  11. Η Αίτηση και η ένορκη δήλωση που την συνοδεύει περιέχουν ουσιώδεις παρατυπίες και/ή είναι αντικανονικές και/ή παράνομες και εξ αυτού δέον όπως απορριφθούν από το Δικαστήριο.
  12. Η παρούσα αίτηση και η ένορκη δήλωση που την συνοδεύει δεν αποκαλύπτουν γεγονότα τέτοια που να δικαιολογούν την υποβολή της αίτησης για εκκαθάριση της Εταιρείας.
  13. Η ένορκη δήλωση του κου Α.Α. δεν αποκαλύπτει γεγονότα που να τεκμηριώνουν την αφερεγγυότητα της εταιρείας, M.M.A.F. ESTATES LlMlTED και/ή η Αίτηση είναι αστήρικτη καθ' ότι η συνοδευτική της Ένορκη Δήλωση δεν αναφέρεται σε κανένα γεγονός και/ή σε κανένα έγγραφο.
  14. Η παρούσα αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί καθώς υπό τις περιστάσεις δεν είναι δίκαιο και εύλογο, ούτε αποκαλύπτονται ή/και τεκμηριώνονται τέτοιοι λόγοι επιείκειας που να δικαιολογούν την εκκαθάριση της Εταιρείας.
  15. Η Αίτηση δεν μπορεί να επιτύχει καθ' ότι η Αιτήτρια δεν έχει αποδείξει ότι ο προτεινόμενος από την Αιτήτρια Εκκαθαριστής είναι πρόσωπο με ειδική γνώση και πείρα σε θέματα εκκαθάρισης.
  16. Ο διορισμός εκκαθαριστής θα βλάψει τα καλώς νοούμενα οικονομικά ή/και άλλα αριθμό αγοραστών διαμερισμάτων και κατοικιών». Η ένσταση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς, στην Διαταγή 48 και 64, στα άρθρα 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9,10, 203, 205, 209, 210, 211, 212, 213, 214, 215, 216, 220, 243, 244, 246, 326, 333 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, στους περί Εταιρειών Κανονισμούς, στους περί Εταιρειών (Εκκαθαρίσεις) Κανονισμούς 1933-1938, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας άρθρον 30, στη νομολογία των κυπριακών δικαστηρίων, στο κοινοδίκαιο, στις εγγενείς εξουσίες του δικαστηρίου και στη διακριτική εξουσία και πρακτική του Δικαστηρίου. Το υπόβαθρο των γεγονότων που στηρίζουν την ένσταση, εμφαίνεται στην ένορκη δήλωση του Κ.Μ. Σε αυτήν, μεταξύ άλλων, αναφέρεται ότι οι εκτιμήσεις ως το Τεκμήριο 5 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση είναι πλήρως λανθασμένες. Οι τιμές πώλησης των ενυπόθηκων διαμερισμάτων, αναφέρει ο ομνύων, μπορούν να συγκριθούν με τις υπάρχουσες τιμές πώλησης των όμοιων με αυτά διαμερισμάτων, ως αυτές εμφαίνονται στο Τεκμήριο 4 της της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση. Περαιτέρω, η εκτίμηση ως το Τεκμήριο 5 φέρει ημερομηνία 9.2.2018 και ως εκ τούτου δεν ανταποκρίνεται στις σημερινές αγοραίες αξίες των διαμερισμάτων. Αποτελεί επίσης ισχυρισμό του ομνύοντος ότι από το 2010 που καταχωρίστηκαν οι αγωγές της Τράπεζας Κύπρου Δημόσια Εταιρεία Λτδ μέχρι σήμερα, καμία επιβάρυνση δεν έγινε πέραν του Τμήματος Φορολογίας, επιβάρυνση η οποία είναι ελεγχόμενη και μπορεί να τακτοποιηθεί. Ως επιπλέον αναφέρει ο ομνύων, έγιναν προτάσεις προς την Τράπεζα από την εταιρεία με σκοπό τη διευθέτηση των εξ αποφάσεως χρεών, πλην όμως υπήρξε ολιγωρία από πλευράς της Τράπεζας η οποία δεν αποδέχθηκε την πρόταση που είχε υποβληθεί. Είναι συνεπώς η θέση του ομνύοντος ότι η παρούσα Αίτηση καταχωρίστηκε εκβιαστικά. Τυχόν έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης της εταιρείας και διορισμός εκκαθαριστή θα ζημιώσει ανεπανόρθωτα τα συμφέροντα της εταιρείας, καθώς ο εκκαθαριστής θα πωλήσει τα διαμερίσματα σε πολύ χαμηλές τιμές πώλησης, ως το Τεκμήριο 5 της ένορκης δήλωσης που συνοδεύει την Αίτηση, ενώ τα έξοδα του διαχειριστή θα είναι σε βάρος της εταιρείας. Ακόμα, αποτελεί ισχυρισμό του ομνύοντος ότι τα αναφερόμενα διαμερίσματα εφάπτονται της μαρίνας Παραλιμνίου η οποία άρχισε να κατασκευάζεται το 2020, γεγονός που τους έχει προσδώσει επιπρόσθετη αξία, όπως επίσης και η αναμενόμενη έκδοση ξεχωριστών τίτλων ιδιοκτησίας. Αποτελεί επίσης ισχυρισμό του ομνύοντος ότι ο προτεινόμενος εκκαθαριστής δεν διαθέτει τα απαιτούμενα προσόντα και ότι τυχόν διορισμός του μόνο ζημιά θα επιφέρει στην εταιρεία. Περαιτέρω, ο ομνύων αναφέρει ότι η Αιτούσα εξασφαλίζεται πλήρως με την υποθήκη σε σχέση με τα εκ δικαστικών αποφάσεων χρέη και η συνολική περιουσία της εταιρείας είναι ικανή να καλύψει τα εν λόγω χρέη. Σύμφωνα με την εκτίμηση της αξίας των ενυπόθηκων ακινήτων, η οποία εκπονήθηκε το 2008 από την Αιτούσα, όταν παραχώρησε στην εταιρεία δάνειο ύψους €980,000.00 η αγοραία αξία τους ανέρχετο σε ποσό €1.215,000.00 με χαμηλότερο συντελεστή δόμησης στην περιοχή όπου βρίσκονται τα ενυπόθηκα ακίνητα από τον σημερινό. Ο ομνύων επισυνάπτει στην ένορκη του δήλωση τα ακόλουθα τεκμήρια: - Τεκμήριο 1: πιστοποιητικό Διευθυντών της εταιρείας. - Τεκμήριο 2: ειδοποίηση Τύπος «Θ» ημερ. 8.11.2021 που απέστειλε η Αιτούσα προς την εταιρεία και η οποία κατά τον ομνύοντα καθιστά την παρούσα Αίτηση πρόωρη. - Τεκμήριο 3: επιστολή εταιρείας προς την Αιτούσα δια της οποίας εκφράζει την προθυμία της για αναδιάρθωση του χρέους της. - Τεκμήριο 4: έγγραφο υποθήκης η οποία παραχωρήθηκε ως εξασφάλιση έναντι του δανείου που αφορά η αγωγή υπ' αρ. 726/
  17. - Τεκμήριο 5: εκτίμηση αξίας ακινήτων ημερ. 21.2.
  18. - Τεκμήριο 6: επιστολή εταιρείας προς Αιτούσα ημερ. 28.6.
  19. Ακολούθησε η καταχώριση συμπληρωματικής ένορκης δήλωσης από πλευράς Αιτούσας ημερ. 15.3.2022, στην οποία επισυνάπτεται ως Τεκμήριο Α ηλεκτρονική αλληλογραφία μεταξύ των διαδίκων, η οποία σχετίζεται με την απόρριψη της πρότασης διευθέτησης που είχε υποβληθεί από την εταιρεία. Την 1.11.2022 εμφανίστηκαν για πρώτη φορά στην διαδικασία ορισμένα πρόσωπα ως ενδιαφερόμενα υπό την ιδιότητα των αγοραστών των διαμερισμάτων της εταιρείας. Η παρουσία τους είναι καταγεγραμμένη στα πρακτικά του Δικαστηρίου και σύμφωνα με δήλωσή τους, δεν φέρουν ένσταση στην Αίτηση. Δύο ωστόσο από αυτά τα πρόσωπα, ήτοι οι κ.κ. Μ.Μ. και Κ.Μ., καταχώρισαν ενστάσεις ημερ. 28.11.
  20. Σύμφωνα με την ένορκη δήλωση του Μ.Μ. η οποία συνοδεύει την ένστασή του, είναι ο αγοραστής του διαμερίσματος υπ' αρ. 2 που επιβαρύνει η υποθήκη και σύμφωνα με την ένορκη του Κ.Μ., είναι ο αγοραστής του διαμερίσματος υπ' αρ. 10 που επιβαρύνει η υποθήκη. Παραθέτω αυτούσιους τους λόγους ένστασης που παρατίθενται στις ενστάσεις των Μ.Μ. και Κ.Μ.:[1] «
  21. Η παρούσα αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί καθώς υπό τις περιστάσεις δεν είναι δίκαιο και εύλογο, ούτε αποκαλύπτονται ή/και τεκμηριώνονται τέτοιοι λόγοι επιείκειας που να δικαιολογούν την εκκαθάριση της Εταιρείας.
  22. Ο διορισμός εκκαθαριστής θα βλάψει τα καλώς νοούμενα οικονομικά συμφέροντα και δικαιώματα όλων των αγοραστών διαμερισμάτων και κατοικιών.
  23. Στον περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμος του 1965 (9/1965) στο άρθρο 44ΙΘ εδάφιο 2 προνοεί ότι «
(2)Τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου
(1), οποιαδήποτε εκκρεμούσα διαδικασία δυνάμει των διατάξεων του Μέρους VI και VIA του Νόμου, του περί Πτώχευσης Νόμου και του περί Εταιρειών Νόμου, καθώς και οποιουδήποτε άλλου εν ισχύι Νόμου αναστέλλεται μέχρι την πλήρη αποπεράτωση της εξέτασης της αίτησης που υποβάλλεται σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Νόμου». Οι ενστάσεις εδράζονται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικούς Κανονισμούς, στην Διαταγή 48 και 64, στα άρθρα 1 - 10, 203, 205, 209, 210, 211 - 216, 220, 243, 244, 246, 326, 333 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, στους Περί Εταιρειών Κανονισμούς, στους Περί Εταιρειών (Εκκαθαρίσεις) Κανονισμούς 1933 - 1938, στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, άρθρο 30, στη νομολογία, στο Κοινοδίκαιο, στις εγγενείς εξουσίες, στη διακριτική εξουσία και στην πρακτική του Δικαστηρίου. Ακολούθως, κατόπιν καταχώρισης σχετικών Αιτήσεων, εκδόθηκαν εκ συμφώνου διατάγματα και την 22.5.2023 οι Κ.Μ. και Μ.Μ. καταχώρισαν συμπληρωματικές ένορκες δηλώσεις, στις οποίες αμφότεροι αναφέρουν ότι στις 21.4.2023 κατέθεσαν στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Αμμοχώστου αιτήσεις εγκλωβισμένου αγοραστή, ως αγοραστές των διαμερισμάτων με αρ. 10 και
  1. Ως Τεκμήριο 1 αμφότεροι οι ενόρκως δηλούντες επισυνάπτουν την απόδειξη της κατάθεσης της αίτησης και ως Τεκμήριο 2 πιστοποιητικό έρευνας του ακινήτου όπου φαίνονται όλες οι αιτήσεις εγκλωβισμένων αγοραστών που κατατέθηκαν, συμπεριλαμβανομένων και των δικών τους αιτήσεων. ΑΚΡΟΑΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ Κατά την ακροαματική διαδικασία ουδείς εκ των ενόρκως δηλούντων αντεξετάστηκε και οι ευπαίδευτοι συνήγοροι περιορίστηκαν στην καταχώρηση των γραπτών τους αγορεύσεων προς υποστήριξη των θέσεων τους, εξαιρουμένου του ευπαιδεύτου συνηγόρου της Καθ' ης η αίτηση εταιρείας, ο οποίος αγόρευσε προφορικά ενώπιον του Δικαστηρίου. Όλες οι αγορεύσεις έχουν μελετηθεί και αναφορά στις θέσεις που υποστηρίχθηκαν μέσω αυτών θα γίνει μέσα στο πλαίσιο αξιολόγησης των εκατέρωθεν θέσεων, όπου αυτό κρίνεται σκόπιμο και αναγκαίο.[2] Έχω δε διεξέλθει της Αίτησης και όλων των ενστάσεων που καταχωρίστηκαν και των ενόρκων δηλώσεων που συνοδεύουν εκάστη, μετά των συνημμένων Τεκμηρίων. ΝΟΜΙΚΗ ΠΤΥΧΗ ΚΑΙ ΚΑΤΑΛΗΞΗ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ Η Αίτηση εδράζεται επί των άρθρων 211(ε) και 212 (α), (β) και (δ) του Περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, τα οποία διαλαμβάνουν τα ακόλουθα: «
  2. Εταιρεία δύναται να εκκαθαριστεί από το Δικαστήριο αν- [.] (ε) η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της· [.]
  3. Εταιρεία λογίζεται ότι είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της- (α) αν πιστωτής, με εκχώρηση ή διαφορετικά, που του χρωστεί η εταιρεία ποσό που υπερβαίνει τις πέντε χιλιάδες ευρώ (€5.000), επέδωσε στην εταιρεία παραδίνοντας στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας απαίτηση η οποία απαιτεί από την εταιρεία να καταβάλει το ποσό που οφείλεται με τον τρόπο αυτό, και η εταιρεία για τις επόμενες τρεις εβδομάδες αμέλησε να καταβάλει το ποσό ή να εξασφαλίσει ή να το διευθετήσει προς εύλογη ικανοποίηση του πιστωτή· ή (β) αν εκτέλεση ή άλλη διαδικασία που λήφθηκε με δικαστική απόφαση, εντολή ή διάταγμα οποιουδήποτε Δικαστηρίου προς όφελος πιστωτή της εταιρείας, επιστρέφεται ολικά ή μερικά ανικανοποίητη· ή (γ) αν αποδειχθεί, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της κατά το χρόνο που αυτά καθίστανται πληρωτέα και, για απόφαση κατά πόσο εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της κατά το χρόνο που αυτά καθίστανται πληρωτέα, το Δικαστήριο λαμβάνει υπόψη τις ενδεχόμενες και μελλοντικές υποχρεώσεις της εταιρείας ·ή (δ) αν αποδειχθεί, προς ικανοποίηση του Δικαστηρίου, ότι η αξία των στοιχείων του ενεργητικού της εταιρείας είναι μικρότερη από το ποσό των υποχρεώσεών της, λαμβάνοντας υπόψη τις ενδεχόμενες και μελλοντικές υποχρεώσεις της». Σύμφωνα µε τη νοµολογία, το άρθρο 212 εξειδικεύει το άρθρο 211(ε) και δεν παρέχει επιπρόσθετους λόγους για έκδοση διατάγματος εκκαθάρισης. Το Άρθρο 212(α) εντάσσεται στο πλαίσιο του γενικότερου άρθρου 211(ε) ως προς την ανικανότητα της εταιρείας να πληρώσει τα χρέη της και ορίζει μια συγκεκριμένη περίπτωση που, σύμφωνα με το νόμο, η εταιρεία λογίζεται ότι αδυνατεί να πληρώσει τα χρέη της.[3] Η εξειδίκευση που προνοείται στο άρθρο 212 δεν περιορίζει την γενικότητα του άρθρου 211 αναφορικά με την αδυναμία πληρωμής των χρεών από μια εταιρεία, εφόσον με βάση το άρθρο 211 το θέμα κρίνεται ανάλογα με το πώς θα αξιολογηθούν τα ενώπιον του Δικαστηρίου τιθέμενα στοιχεία, περιλαμβανομένων και εκείνων που τυχόν θα προβάλει η εταιρεία. Με άλλα λόγια, οι εξειδικευμένοι λόγοι του αρ. 212 συνιστούν ορισμένες περιστάσεις οι οποίες εγείρουν νομοθετικό τεκμήριο αδυναμίας πληρωμής χρεών, αλλά δεν εξαντλούν το πεδίο για προσκόμιση οποιασδήποτε άλλης μαρτυρίας που θα μπορούσε να κατατείνει στο ίδιο αποτέλεσμα.[4] Αναφορικά με την απόδειξη της παραγράφου (α) του άρθρου 212, σχετικό είναι το ακόλουθο απόσπασμα από την Δημήτρης Αυξεντίου & Υιός (Γεωργικά Μηχανήματα) Λίμιτεδ ν. Hellenic BankPublic Company Limited Πολ. Εφ. υπ' αρ. 368/2009 ημερ. 20.11.2014: «Απόδειξη της προϋπόθεσης της παραγράφου (α) του άρθρου 212 είναι αρκετή να επιφέρει την εκκαθάριση εταιρείας θεωρούμενης ανίκανης να πληρώσει τα χρέη της, χωρίς να αποκλείεται η προσκόμιση και άλλης μαρτυρίας που να αποδεικνύει την ανικανότητα αυτή. Με την ικανοποίηση της διάταξης αυτής, η εταιρεία φέρει το βάρος να αποδείξει ότι δεν «αμέλησε» να πληρώσει την απαίτηση του πιστωτή διότι έχει κατά τα άλλα μια ουσιώδη και εύλογη υπεράσπιση, όπως ότι εξόφλησε την γενικότερη οφειλή. Εξ ου και ο πιστωτής είναι σοφότερο να εναγάγει την εταιρεία προηγουμένως, να εξασφαλίζει δικαστική απόφαση υπέρ του οπότε η εταιρεία θα εμποδίζεται από την απόφαση να αμφισβητήσει την αίτηση επί της ουσίας της (παραπέμπει και στο Pennington's Company Law, 3η έκδοση σελ. 674-675)». Στη βάση των νομικών αρχών που διέπουν το ζήτημα και των όσων έχω διέλθει μέσα στο πλαίσιο της παρούσας, προχωρώ σε εξέταση της Αίτησης. Ως προκύπτει από την Αίτηση και την ένορκη δήλωση που την συνοδεύει, καθώς επίσης και από την υποστηρικτική επιχειρηματολογία του συνηγόρου της Αιτούσας, αποδίδεται στην εταιρεία ανικανότητα να πληρώσει τα χρέη της, ως οι πρόνοιες των άρθρων 211(ε) και 212(α) του Κεφ.
  4. Στρέφομαι εν πρώτοις σε εξέταση του κατά πόσο πληρούνται οι ακόλουθες προϋποθέσεις που θέτει το άρθρο 212(α): (α) Η Αιτούσα θα πρέπει να είναι πιστωτής της εταιρείας, µε εκχώρηση ή διαφορετικά. (β) Η εταιρεία θα πρέπει να χρωστά στην Αιτούσα ποσό άνω των €5.
  5. (γ) Η Αιτούσα θα πρέπει να έχει επιδώσει στην εταιρεία, παραδίδοντας στο εγγεγραμμένο γραφείο της, απαίτηση η οποία να απαιτεί από την εταιρεία να καταβάλει το ποσό που οφείλεται µε τον τρόπο αυτό. (δ) Να παρέλθει περίοδος τριών εβδομάδων από την επίδοση της ειδοποίησης απαίτησης χωρίς η εταιρεία να καταβάλει το ποσό ή να εξασφαλίσει ή να το διευθετήσει προς εύλογη ικανοποίηση του πιστωτή, δηλ. εν προκειμένω της Αιτούσας. Υπό τις περιστάσεις, ικανοποιούμαι ότι όλες οι ανωτέρω προϋποθέσεις πληρούνται. Αναμφίβολα, η Αιτούσα είναι πιστωτής της εταιρείας και τούτο επιμαρτυρούν τα πιστά αντίγραφα των δικαστικών αποφάσεων τα οποία επισυνάπτονται στην Αίτηση ως Τεκμήρια 2(Α), (Β) και (Γ) και στα οποία τεκμαίρεται ότι η οφειλή της εταιρείας προς την Αιτούσα ξεπερνά το ποσό των €5.
  6. Ούτε και εν πάση περιπτώσει έχει προβληθεί από την εταιρεία οιοσδήποτε ισχυρισμός αμφισβήτησης των εν λόγω δικαστικών αποφάσεων. Στρεφόμενη σε εξέταση του κατά πόσο έχει γίνει επίδοση ειδοποίησης απαίτησης πληρωμής προς την εταιρεία, ικανοποιούμαι στη βάση των Τεκμηρίων 7(Α) και 7(Β) που επισυνάπτονται στην ένορκη δήλωση η οποία συνοδεύει την Αίτηση, ότι η επίδοση της εν λόγω ειδοποίησης έγινε την 12.3.2021, σε πλήρη συμμόρφωση με τα όσα διαλαμβάνει η σχετική νομοθεσία και νομολογία. Με βάση τις ένορκες δηλώσεις του επιδότη, η αναφερόμενη ειδοποίηση αφέθηκε στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας, καθώς επίσης και στην Διευθύντρια της εταιρείας έναντι της υπογραφής της. Παρεμβάλλω στο σημείο αυτό, ότι ο ισχυρισμός του ομνύοντα στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση, ότι το γραφείο της εταιρείας κατά την περίοδο της επίδοσης ήταν κατεστραμμένο και δεν λειτουργούσε από το 2020, δεν υποστηρίζεται από καμία θετική μαρτυρία. Τουναντίον, με βάση τα λεγόμενα του ιδίου του ενόρκως δηλούντα στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση, όταν την 10.12.2021 η εταιρεία παρέλαβε την ειδοποίηση «Τύπος Θ» (Τεκμήριο 2 επί της ένορκης του δήλωσης) απέστειλε προς την Αιτούσα επιστολή ημερ. 11.12.2021 εκφράζοντας προθυμία αναδιάρθρωσης του χρέους της. Ως φαίνεται από το Τεκμήριο 2, η επιστολή αυτή φέρει ως διεύθυνση της εταιρείας, την ίδια διεύθυνση με αυτήν που καταγράφεται στην ειδοποίηση απαίτησης πληρωμής. Εν πάση περιπτώσει, το γεγονός ότι αυτό ήταν το εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας κατά τον χρόνο της επίδοσης και το γεγονός ότι κα Μ.Μ. ήταν Διευθύντρια της εταιρείας και έλαβε την ειδοποίηση απαίτησης πληρωμής, δεν αμφισβητούνται.[5] Αξίζει δε υπόμνησης ο δικαστικός λόγος της Ιερά Μητρόπολη Λεμεσού v. Chr. P. Michaelides (Estates) Limited 2002 1 ΑΑΔ 43, μέσα στο πλαίσιο της οποίας εξετάσθηκε το άρθρο 372 του Κεφ. 113,[6] σε συνάρτηση με το άρθρο 30.1 και 30.3(α) του Συντάγματος. Στην εν λόγω απόφαση, ήταν η κατάληξη του Ανωτάτου Δικαστηρίου ότι η καλή επίδοση συνδέεται αναπόφευκτα με τη δυνατότητα του ενδιαφερομένου να γνωρίζει τους λόγους για τους οποίους εγκαλείται στο Δικαστήριο γιατί τότε και μόνο του παρέχεται και η δυνατότητα να υπερασπιστεί. Ως εκ των ανωτέρω, ο λόγος ένστασης υπ' αρ. 4 απορρίπτεται. Τέλος, η επίδοση των ρηθεισών ειδοποιήσεων απαίτησης έγινε την 12.3.2021 και με βάση την ενώπιον του Δικαστηρίου τεθείσα μαρτυρία, η εταιρεία δεν κατέβαλε ή εξασφάλισε ή διευθέτησε την οφειλή της. Η παρούσα Αίτηση καταχωρίστηκε την 26.4.2021, σαφώς μεταγενέστερα από την πάροδο της προθεσμίας των 3 εβδομάδων και μέχρι σήμερα ουδέν ποσό έχει καταβληθεί έναντι των εκ δικαστικών αποφάσεων χρεών. Τούτων λεχθέντων, ικανοποιούμαι ότι όλες οι προϋποθέσεις του άρθρου 212(α) του Κεφ. 113 πληρούνται και συνεπακόλουθα τεκμαίρεται ότι η εταιρεία είναι ανίκανη να πληρώσει τα χρέη της. Είναι συναφώς η κατάληξή μου ότι η Αιτούσα απέσεισε το βάρος αποδείξεως που φέρει κατά κανόνα. Από την άλλη, η καθ' ης η αίτηση εταιρεία απέτυχε να παρουσιάσει στο Δικαστήριο οποιαδήποτε βάσιμη υπεράσπιση. Η όλη μαρτυρία που προσφέρθηκε από πλευράς εταιρείας καταπιάστηκε με εικασίες σε ότι αφορά στην αξία των ενυπόθηκων διαμερισμάτων, η οποία ως ισχυρίζεται εξασφαλίζει το χρέος, και σε υπολογισμούς του ιδίου του ομνύοντα, ισχυρισμοί οι οποίοι παρέμειναν έωλοι και ατεκμηρίωτοι. Επί της ουσίας, καμία μαρτυρία δεν προσφέρθηκε από την εταιρεία προς τεκμηρίωση της θέσης της ότι είναι ικανή να πληρώσει τα χρέη της. Και ενώ στηλιτεύει ο ομνύων που ορκίζεται στην ένορκη δήλωση η οποία συνοδεύει την ένσταση της εταιρείας την επισύναψη εκτίμησης του 2018 από την Αιτούσα, αναφορικά με την αξία των ενυπόθηκων διαμερισμάτων, ο ίδιος επισυνάπτει εκτίμηση του 2008 την οποία εκπόνησε η Τράπεζα Κύπρου κατά την παραχώρηση του δανείου προς την εταιρεία. Στην εν λόγω εκτίμηση του 2008 καταγράφονται οι εκτιμημένες αξίες 3 ακινήτων, η συνολική αγοραία αξία των οποίων εν πάση περιπτώσει δεν ξεπερνά το συνολικό ενυπόθηκο χρέος το οποίο την 8.11.2021 ανήρχετο σε €1.399.314,40 ούτε και το συνολικό οφειλόμενο χρέος βάσει των δικαστικών αποφάσεων το οποίο την 8.11.2021 ανήρχετο σε €2.147.689,20, βάσει της ειδοποίησης «Τύπου Ι» και της κατάστασης λογαριασμού οι οποίες επισυνάπτονται στην ένορκη δήλωση η οποία συνοδεύει την ένσταση της εταιρείας, ως Τεκμήριο
  7. Ως περαιτέρω ορθά προτάσσει ο συνήγορος της Αιτούσας, το Δικαστήριο μέσα στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας δεν αποφαίνεται σε σχέση με την ορθότητα της εκτίμησης και αρκεί η διαπίστωση ότι δεν πρόκειται περί κατασκευασμένης εκτίμησης. Εν προκειμένω, τέτοιος ισχυρισμός δεν προβλήθηκε από την εταιρεία.[7] Πέραν των ανωτέρω, παραπέμπω στο άρθρο 214 του Κεφ. 113, όπου αναφέρεται ότι το Δικαστήριο δεν δύναται να αρνηθεί να εκδώσει διάταγμα εκκαθάρισης μόνο επειδή τα περιουσιακά στοιχεία της εταιρείας έχουν επιβαρυνθεί ή υποθηκευθεί για ποσό ίσο με ή που υπερβαίνει τα περιουσιακά εκείνα στοιχεία ή ότι η εταιρεία δεν έχει περιουσιακά στοιχεία. Υπενθυμίζεται δε, ότι εν προκειμένω η Αίτηση εκκαθάρισης προωθείται βάσει του αρ. 212(α) του Κεφ.
  8. Σε ότι αφορά στην αναφορά του ενόρκως δηλούντα στην ειδοποίηση Τύπου «Θ» και στο ότι η παρούσα διαδικασία είναι πρόωρη, εξαιτίας της αποστολής της εν λόγω ειδοποίησης, πρόκειται για ισχυρισμό ο οποίος δεν ερείδεται επί οιασδήποτε νομοθετικής βάσης και ο οποίος δεν υποστηρίζεται με οποιαδήποτε μαρτυρία. Σε σχέση με τις αναφορές του ενόρκως δηλούντα στην ένορκη του δήλωση η οποία συνοδεύει την ένσταση της εταιρείας, σε προθυμία για διευθέτηση της οφειλής, κατά την κρίση μου αυτές οι αναφορές ούτε βάσιμη υπεράσπιση συνιστούν, ούτε και υπόβαθρο επί του οποίου το Δικαστήριο θα βασιστεί για να εξάξει οποιοδήποτε συμπέρασμα, επισημαίνω δε ότι πρόκειται για άνευ βλάβης αλληλογραφία.[8] Ούτε και θεωρώ ότι επιμαρτυρούν εν πάση περιπτώσει οι αναφορές αυτές, καταχρηστικότητα από πλευράς Αιτούσας. Σχετικά με τα ανωτέρω ζητήματα, παραπέμπω στην Δημήτρης Αυξεντίου & Υιός (Γεωργικά Μηχανήματα) Λίμιτεδ ν. Hellenic BankPublic Company Limited Πολ. Εφ. υπ' αρ. 368/2009 ημερ. 20.11.2014, μέσα στο πλαίσιο της οποίας λέχθηκε, μεταξύ άλλων, ότι ο εξ' αποφάσεως πιστωτής είναι ελεύθερος και όχι υποχρεωμένος να επιδιώξει την ταυτόχρονη εκτέλεση της απόφασης εναντίον όλων των χρεωστών, ενώ η Αίτηση εκκαθάρισης δεν αποτελεί μέθοδο εκτέλεσης δυνάμει του Κεφαλαίου
  9. Συνεπακόλουθα, οι λόγοι ένστασης υπ' αρ. 3.1., 3.2., 3.
  10. και 3.
  11. απορρίπτονται. Σε ότι αφορά στους λοιπούς λόγους ένστασης, καμία μαρτυρία δεν παρατίθεται προς υποστήριξή τους στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την ένσταση και παρόλο που έχω διέλθει έκαστο εξ αυτών, δεν έχω εντοπίσει την οποιαδήποτε βασιμότητα σε οποιονδήποτε λόγο ένστασης και ως εκ τούτου δεν κρίνω σκόπιμο να επεκταθώ. Τέλος, στρέφομαι σε εξέταση της επιχειρηματολογίας του συνηγόρου της καθ' ης η αίτηση εταιρείας κατά το στάδιο των αγορεύσεων. Ειδικότερα, ήταν η θέση του κ. Πιττάτζη ότι η πλευρά που φέρει το βάρος απόδειξης πρέπει να προσκομίσει προφορική μαρτυρία και η εκδίκαση της Αίτησης δεν πρέπει να στηριχθεί μόνο στο περιεχόμενο των ενόρκων δηλώσεων, εφόσον η Αίτηση εκκαθάρισης είναι πρωτογενής. Ο ευπαίδευτος συνήγορος της καθ' ης η αίτηση εταιρείας έθεσε επίσης θέμα δικαιοδοσίας, υποστηρίζοντας ότι η απαίτηση στην προκειμένη περίπτωση υπερβαίνει τα δύο εκατομμύρια και ότι η Αιτούσα όφειλε να προσφέρει μαρτυρία αναφορικά με το καταβληθέν ή και πιστωθέν κεφάλαιο. Κάτι τέτοιο δεν έπραξε η Αιτούσα, συνεπώς η Αίτηση είναι κατά την εισήγησή του, έκθετη σε απόρριψη. Καταρχάς αναφέρω ότι τα ανωτέρω ζητήματα δεν έχουν προωθηθεί μέσω της ένστασης της εταιρείας και ότι ηγέρθησαν κατά το στάδιο των αγορεύσεων. Ενόψει ωστόσο της φύσης των εγειρόμενων ζητημάτων, προχωρώ σε εξέτασή τους. Ως προς το ζήτημα της διαδικασίας, παραπέμπω στην Πολ. Αίτηση υπ' αρ. 206/13 αναφορικά με την έκδοση διατάγματος τύπου certiorari του Σάββα Ιωάννη Κασπαρή ημερ. 3.12.2013, μέσα στο πλαίσιο της οποίας αναφέρθηκαν τα εξής σχετικά: «Η υπό κρίση απόφαση δόθηκε στα πλαίσια αίτησης για εκκαθάριση εταιρείας. Όπως ορθά υπέδειξε ο κ. Παπαπέτρου κατά την αγόρευσή του ενώπιόν μου προς υποστήριξη της αίτησης, με αναφορά στην απόφαση του Πλήρους Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας στην Εταιρική Αίτηση 259/89 Επί της αφορώσι την εταιρεία D.J. Demades & Sons Ltd, ημερομηνίας 28.5.1990, η ακρόαση τέτοιων αιτήσεων γίνεται κατά κανόνα στη βάση των ενόρκων δηλώσεων που καταχωρούνται. Το απόσπασμα από την πιο πάνω απόφαση στο οποίο με παρέπεμψε, με το οποίο συμφωνώ αναφέρει τα εξής: «Μια Εταιρική Αίτηση ακολουθεί, κατά κανόνα, τους θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας όταν δεν γίνεται εξειδικευμένη πρόνοια στους περί Εταιρειών (Διάλυσις) Κανονισμούς του 1933-38 (δέστε τον Κανονισμό 92 και την υπόθεση KMC Motors Ltd v. Josephanco Trading and Contracting Company
(1984)1 Α.Α.Δ. 390). Η ιδιαιτερότητα μιας Εταιρικής Αίτησης έγκειται στο μηχανισμό παρουσίασης της με βάση τις πρόνοιες του περί Εταιρειών Νόμου ΚΕΦ 113 και τους περί Εταιρειών Κανονισμούς του 1951. Η εκδίκαση γίνεται κατά κανόνα με βάση τα γεγονότα που στηρίζουν την Αίτηση και Ένσταση αντίστοιχα όπως πιστοποιούνται από τις Ένορκες Δηλώσεις που τις συνοδεύουν.» Περαιτέρω, στο σύγγραμμα του Pennington Company Law, 4η Έκδοση, σελ. 698, αναφέρεται: «The hearing of a winding up petition is held in open court by one of the judges of the Companies Court. The evidence on the hearing consists of the affidavits filed in support of and against the petition, unless the court permits testimony to be given orally. The affidavit verifying the petition is prima facie proof of the facts alleged by it and suffices to prove the petitioner´s case unless there are affidavits filed in opposition». Υπό το φως των ανωτέρω, ουδέν μεμπτόν εντοπίζεται ως προς την διαδικασία που ακολουθήθηκε, εφόσον Αιτήσεις τέτοιας φύσεως εκδικάζονται στη βάση του περιεχομένου των γεγονότων που στηρίζουν την αίτηση και την ένσταση αντίστοιχα, ως πιστοποιούνται από τις ένορκες δηλώσεις που τις συνοδεύουν. Ως προς το ζήτημα της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου σχετικές είναι οι διατάξεις του αρ. 209 του περί Εταιρειών Νόμου, Κεφ. 113, το οποίο διαλαμβάνει τα εξής: «209.-
(1)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 22 του περί Δικαστηρίων Νόμου, το Επαρχιακό Δικαστήριο της επαρχίας όπου βρίσκεται το εγγεγραμμένο γραφείο εταιρείας έχει δικαιοδοσία εκκαθάρισης οποιασδήποτε εταιρείας εγγεγραμμένης στη Δημοκρατία: Νοείται ότι για τον καθορισμό του κατά πόσο διαδικασία εμπίπτει στην αρμοδιότητα Ανώτερου Επαρχιακού Δικαστή ή Επαρχιακού Δικαστή, θα λαμβάνεται υπόψη το ποσό του μετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας που καταβλήθηκε ή πιστώθηκε ότι καταβλήθηκε: Νοείται περαιτέρω ότι οποιοδήποτε παρεμπίπτον διάταγμα κατά τη διάρκεια της διαδικασίας εκκαθάρισης, τηρουμένου του περί Δικαστηρίων Νόμου, δύναται να εκδοθεί από Ανώτερο Επαρχιακό Δικαστή ή Επαρχιακό Δικαστή, ανεξάρτητα από το εάν η διαδικασία δε θα ήταν της αρμοδιότητας Ανώτερου Επαρχιακού Δικαστή ή Επαρχιακού Δικαστή, σύμφωνα με τις πρόνοιες του παρόντος εδαφίου.
(2)Για τους σκοπούς του άρθρου αυτού, η έκφραση "εγγεγραμμένο γραφείο" σημαίνει τον τόπο που ήταν τον περισσότερο καιρό το εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας κατά τους έξι μήνες που προηγήθηκαν αμέσως από την υποβολή της αίτησης για εκκαθάριση». (υπογράμμιση δική μου) Εν προκειμένω, στην Αίτηση αναφέρεται ότι το ονομαστικό κεφάλαιο της εταιρείας είναι €68.400 διαιρεμένο σε 40.000 μετοχές εκ €1,71 εκάστη και το εκδοθέν κεφάλαιο αποτελείται από 4.000 μετοχές εκ €1,71 εκάστη, ήτοι €6.
  1. Ως εκ τούτου, το εκδοθέν κεφάλαιο καθορίστηκε στην Αίτηση σε κλίμακα €2.000 - €10.
  2. Λαμβανομένου υπόψη του μετοχικού κεφαλαίου της εταιρείας που έχει εκδοθεί, στη βάση των όσων αναφέρονται στην Αίτηση και στην υποστηρικτική αυτής ένορκη δήλωση - τα οποία δεν αμφισβητήθηκαν - καταλήγω ότι αρμόδιος είναι ο Επαρχιακός Δικαστής Αμμοχώστου, εφόσον η δικαιοδοσία δεν καθορίζεται με βάση την αξία της μεταξύ των μερών διαφοράς, αλλά βάσει του μετοχικού κεφαλαίου που καταβλήθηκε ή πιστώθηκε ότι καταβλήθηκε. Το ζήτημα διαφωτίζει η απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου ημερ. 12.4.2023 στην Πολ. Εφ. Αρ. Ε278/2015 Κύπρος Κυπριανού ν. Επίσημος Παραλήπτης, όπου αναφέρθηκαν, μεταξύ άλλων, τα ακόλουθα: «Εν προκειμένω, το εκδοθέν μετοχικό κεφάλαιο της υπό εκκαθάριση εταιρείας, ήταν €17,
  3. Αυτό δεν αμφισβητήθηκε ούτε και ενώπιον μας από τον ευπαίδευτο συνήγορο του Εφεσείοντα. Συνεπώς, ορθά η Αίτηση Εκκαθάρισης τέθηκε ενώπιον Επαρχιακού Δικαστή, ορθά η Αίτηση ημερ. 20.11.2013 υποβλήθηκε στο πλαίσιο της Αίτησης Εκκαθάρισης και ορθά επιλήφθηκε αυτής Επαρχιακός Δικαστής. Υπό το φως των πιο πάνω, ο πρώτος λόγος έφεσης είναι αβάσιμος και απορρίπτεται». Σχετικό είναι επίσης το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση της Έντιμης Ψαρά - Μιλτιάδου Δ. στην Πολιτική αίτηση αρ. 42/16 για την λήψη άδειας με σκοπό την καταχώριση Αίτησης για έκδοση διατάγματος τύπου Certiorari ημερ. 30.3.2016: «Στην κρινόμενη περίπτωση σύμφωνα με τα έγγραφα που έχουν κατατεθεί το μετοχικό κεφάλαιο της εταιρείας ΠΡΙΝΟΣ αναφέρεται ότι είναι το ποσό των €17.000,00 διαιρεμένο σε 10,000 μετοχές ονομαστικής αξίας €1,71 η κάθε μια. (βλ. Σύγγραμμα Palmer's Company Law (Vol.1) έκδοση 23 σελ.349 κ.επ. από όπου προκύπτει ότι το μετοχικό κεφάλαιο μιας εταιρείας μπορεί να καθοριστεί σε ονομαστικό κεφάλαιο (nominal capital), εκδοθέν κεφάλαιο (issued capital) και ή καταβληθέν κεφάλαιο ή πληρωθέν κεφάλαιο (paid up capital). Συνεπώς υπό αυτή την σκοπιά το Επαρχιακό Δικαστήριο είχε, εκ πρώτης όψεως τουλάχιστο, δικαιοδοσία από το πιο πάνω άρθρο. Αφ' ης στιγμής οι αιτητές δεν έθεσαν το θέμα με σαφήνεια και στη νομική του βάση στην επίδικη αίτηση διαγραφής, δεν μπορούν να το θέτουν στην παρούσα διαδικασία». Ως εκ των ανωτέρω, είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι κέκτηται δικαιοδοσίας να εκδικάσει την παρούσα Αίτηση. Έχοντας αναφέρει όλα τα ανωτέρω, στρέφομαι σε εξέταση του ισχυρισμού των ενδιαφερομένων μερών ότι η Αίτηση θα πρέπει να απορριφθεί διότι αποτελούν εγκλωβισμένους αγοραστές. Την θέση τους αυτή στηρίζουν στις πρόνοιες του αρ. 44ΙΘ
(2)του Περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων Νόμου, Ν. 9/1965. Καταρχάς αναφέρω ότι στο Τεκμήριο 4 που επισυνάπτεται στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση, οι Κ.Μ. και Μ.Μ. παρουσιάζονται αγοραστές των διαμερισμάτων υπ' αρ. 2 και 10, ενώ τα προσωπικά στοιχεία τους συνάδουν με τα στοιχεία που καταγράφουν στις ένορκες δηλώσεις τους οι οποίες συνοδεύουν τις ενστάσεις τους. Δεν μου διαφεύγει η αναφορά του ομνύοντος στην ένορκη δήλωση που συνοδεύει την Αίτηση, ότι έχει διαπιστωθεί ότι οι Κ.Μ. και Μ.Μ. δολίως επιβάρυναν τα ενυπόθηκα διαμερίσματα με αρ. 2 και 10, καταθέτοντας σχετικά πωλητήρια έγγραφα. Ούτε και παραγνωρίζω τα όσα προβάλλει στη γραπτή του αγόρευση ο κ. Τσαγγαρός αναφορικά με τις προθέσεις των Κ.Μ. και Μ.Μ. Διευκρινίζω ωστόσο ότι το Δικαστήριο μέσα στο πλαίσιο της παρούσας διαδικασίας δεν θα αποφανθεί αναφορικά με το κατά πόσο τα εν λόγω πρόσωπα ενήργησαν καλόπιστα ή άλλως πως. Υπενθυμίζεται επίσης ότι η γραπτή αγόρευση, ως η νομολογία μνημονεύει, δεν συνιστά μαρτυρία.[9] Επί της ουσίας, έχω διέλθει των λόγων ένστασης που προβάλλουν τα ενδιαφερόμενα μέρη και για τους λόγους που θα εξηγήσω, θεωρώ ότι αυτοί είναι καταδικασμένοι σε απόρριψη. Το άρθρο 44ΙΘ
(2)του Ν. 9/1965 διαλαμβάνει τα ακόλουθα: «44ΙΘ.-
(1)[.]
(2)Τηρουμένων των διατάξεων του εδαφίου
(1), οποιαδήποτε εκκρεμούσα διαδικασία δυνάμει των διατάξεων του Μέρους VI και VIA του Νόμου, του περί Πτώχευσης Νόμου και του περί Εταιρειών Νόμου, καθώς και οποιουδήποτε άλλου εν ισχύι Νόμου αναστέλλεται μέχρι την πλήρη αποπεράτωση της εξέτασης της αίτησης που υποβάλλεται σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Νόμου, όταν- (α) Έχει εκδοθεί ξεχωριστός τίτλος ιδιοκτησίας για το αντικείμενο της σύμβασης και είτε έχει καταβληθεί πλήρως το τίμημα πώλησης είτε έχει καταβληθεί μέρος αυτού μέχρι την ημερομηνία υποβολής της αίτησης και ο αγοραστής έχει δηλώσει εγγράφως ότι θα καταβάλει και καταβάλλει το υπόλοιπο του τιμήματος πώλησης, σύμφωνα με τις πρόνοιες της σύμβασης, στον ειδικό προσωρινό λογαριασμό που προβλέπεται στο εδάφιο
(2)του άρθρου 44Κ, ή (β) δεν έχει εκδοθεί ξεχωριστός τίτλος ιδιοκτησίας για το αντικείμενο της σύμβασης, είτε έχει καταβληθεί πλήρως το τίμημα πώλησης είτε έχει καταβληθεί μέρος αυτού μέχρι την ημερομηνία υποβολής της αίτησης και ο αγοραστής έχει δηλώσει εγγράφως ότι θα καταβάλει και καταβάλλει το υπόλοιπο του τιμήματος πώλησης, σύμφωνα με τις πρόνοιες της σύμβασης, στον ειδικό προσωρινό λογαριασμό που προβλέπεται στο εδάφιο
(2)του άρθρου 44Κ και επιπροσθέτως η έκδοση ξεχωριστού τίτλου ιδιοκτησίας είναι εφικτή σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους VIA του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου». (υπογράμμιση δική μου) Στην προκειμένη περίπτωση, ενδιαφέρουν οι διατάξεις της παραγράφου (β) του αρ. 44ΙΘ
(2), εφόσον για τα περί ων ο λόγος διαμερίσματα, κατά κοινή ομολογία, δεν εκδόθηκαν ξεχωριστοί τίτλοι ιδιοκτησίας. Σύμφωνα λοιπόν με την συγκεκριμένη νομοθετική διάταξη, η διαδικασία εκκαθάρισης δυνατό να ανασταλεί μέχρι την εξέταση της αίτησης του εγκλωβισμένου αγοραστή, εάν και εφόσον τηρούνται οι υπό του συγκεκριμένου άρθρου τιθέμενες προϋποθέσεις. Υπό τις περιστάσεις, δοθέντος του μαρτυρικού υλικού που τέθηκε ενώπιόν μου, δεν ικανοποιούμαι ότι οι προϋποθέσεις της συγκεκριμένης νομοθετικής πρόνοιας πληρούνται. Ειδικότερα, δεν προσκομίστηκε μαρτυρία αναφορικά με την καταβολή είτε ολόκληρου είτε μέρους του τιμήματος πώλησης των διαμερισμάτων, ούτε σε σχέση με την έγγραφη δήλωση του αγοραστή ότι θα καταβάλει το υπόλοιπο του τιμήματος πώλησης, στον ειδικό προσωρινό λογαριασμό που προβλέπεται στο εδάφιο
(2)του άρθρου 44Κ του Ν. 9/1965. Επιπλέον, δεν προσκομίστηκε μαρτυρία αναφορικά με το κατά πόσον η έκδοση ξεχωριστού τίτλου ιδιοκτησίας είναι εφικτή σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους VIA του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου. Παραθέτω το ακόλουθο απόσπασμα από την καθοδηγητική απόφαση της Έντιμης Λ. Δημητριάδου - Ανδρέου Π.Ε.Δ. (ως ήταν τότε) στην Τhe Centaur Land Developers Ltd κ.α. ν. Συνεργατική Εταιρεία Διαχείρισης Περιουσιακών Στοιχείων Λτδ, Αίτηση/Έφεση αρ. 20/2019 ημερ. 24.6.2019, με την οποία συντάσσομαι απόλυτα: «Ορθή είναι, κατά την κρίση μου, η επισήμανση που έγινε από πλευράς των Καθ΄ων η Αίτηση/Εφεσίβλητων ότι, πέραν της εκκρεμότητας των εν λόγω Αιτήσεων, ουδεμία μαρτυρία έχει προσκομισθεί ενώπιον του Δικαστηρίου αναφορικά με το κατά πόσον: ► έχει καταβληθεί πλήρως το τίμημα πώλησης ή έχει καταβληθεί μέρος του τιμήματος και ο αγοραστής έχει δηλώσει εγγράφως ότι θα καταβάλλει το υπόλοιπο του τιμήματος πώλησης σύμφωνα με τις πρόνοιες της σύμβασης στον ειδικό προσωρινό λογαριασμό που προβλέπεται στο εδάφιο
(2)του Άρθρου 44Κ και ► η έκδοση ξεχωριστού τίτλου ιδιοκτησίας είναι εφικτή σύμφωνα με τις διατάξεις του Μέρους VIA του περί Ακίνητης Ιδιοκτησίας (Διακατοχή, Εγγραφή και Εκτίμηση) Νόμου. Στη βάση της πιο πάνω διαπίστωσης δεν μπορεί, συνεπώς, να γίνεται επίκληση περί εφαρμογής των προνοιών του πιο πάνω Άρθρου. Επιπλέον των πιο πάνω λεχθέντων και ανεξαρτήτως εγείρεται και ζήτημα νομιμοποίησης των Αιτητών στην έγερση λόγων που αφορούν τρίτα άτομα, ήτοι αγοραστές επί των ενυποθήκων ακινήτων και/ή άλλα πρόσωπα εφόσον δεν είναι αντιληπτό πως στην προκειμένη περίπτωση και στη βάση του εν λόγω Λόγου Έφεσης επηρεάζονται τα δικαιώματα των Αιτητών/Εφεσειόντων. Δεν είναι άνευ σημασίας η αναφορά εν προκειμένω του κ. Κασσιανή, που έγινε κατά το στάδιο των Αγορεύσεων κατόπιν υποβολής διευκρινιστικών ερωτημάτων από μέρους του Δικαστηρίου, ότι οι αγοραστές διαμερισμάτων που ανηγέρθησαν επί του επίδικου ενυπόθηκου ακινήτου έχουν οι ίδιοι καταχωρήσει Αίτηση/Έφεση με σκοπό να προστατεύσουν τα δικαιώματα τους». Κατ' αναλογία των ανωτέρω, οι λοιποί λόγοι ένστασης των ενδιαφερομένων μερών αφορούν σε άλλα πρόσωπα και εξετάσθηκαν σε συνάρτηση με τα όσα προβλήθηκαν από τα εν λόγω πρόσωπα, ήτοι την εταιρεία και τους αγοραστές άλλων διαμερισμάτων, τα οποία λαμβάνουν μέρος στη διαδικασία. Συνεπώς εγείρεται και ζήτημα νομιμοποίησης των Κ.Μ. και Μ.Μ. στην έγερση λόγων ένστασης που αφορούν σε τρίτα πρόσωπα. Ομοίως, ο λόγος ένστασης υπ' αρ. 11 της εταιρείας που σχετίζεται με τα δικαιώματα τρίτων προσώπων απορρίπτεται, ενώ επισημαίνεται ότι οι συγκεκριμένοι λόγοι ένστασης έχουν εν πάση περιπτώσει εξετασθεί σε συνάρτηση με τα όσα έχουν προβληθεί από τα ίδια τα πρόσωπα τα οποία καταχώρισαν τις ενστάσεις τους. Ως εκ των ανωτέρω, η Αίτηση επιτυγχάνει και παρέλκει η εξέταση οιουδήποτε άλλου ισχυρισμού. Συνεπακόλουθα, εκδίδεται διάταγμα εκκαθάρισης της Καθ' ης η αίτηση και εκκαθαριστής της περιουσίας της διορίζεται ο Επίσημος Παραλήπτης, δυνάμει των προνοιών του αρ. 228 του Κεφ. 113. Δίδονται οδηγίες όπως η Αιτούσα παραδώσει αντίγραφο του παρόντος διατάγματος στον Έφορο Εταιρειών, ως οι πρόνοιες του άρθρου 219
(1)του Κεφ. 113, καθώς επίσης και πιστό αντίγραφο του διατάγματος εκκαθάρισης στον Έφορο Εταιρειών και Επίσημο Παραλήπτη, στον Διευθυντή του Τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας, στον Διευθυντή του Τμήματος Εμπορικής Ναυτιλίας, στον Γενικό Διευθυντή του Χρηματιστηρίου Αξιών Κύπρου και στον Διευθυντή του Τμήματος Οδικών Μεταφορών, ως οι πρόνοιες του άρθρου 219
(2)του Κεφ. 113. Ως προς τα έξοδα της Αίτησης, δεν κρίνω ότι συντρέχει οποιοσδήποτε λόγος απόκλισης από τον γενικό κανόνα ότι ακολουθούν το αποτέλεσμα, συνεπώς επιδικάζονται υπέρ της Αιτούσας και έναντίον της Καθ' ης η αίτηση, ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, πληρωτέα από την περιουσία της Καθ' ης η αίτηση. (Υπ.).................................. Χρ. Γ. Ππεκρή, Προσ. Ε.Δ. Πιστό Αντίγραφο Πρωτοκολλητής [1] Ενόψει της ταυτοσημίας των λόγων ένστασης, κρίνεται περιττή η επανάληψή τους. [2] Καλλικάς ν Ελληνικής Τράπεζας Λτδ
(2010)1 (Β) ΑΑΔ 1238 και Οδυσσέα ν. Αστυνομίας
(1999)2 Α.Α.Δ. 490. [3] Pan-Aman Hotels Limited v. Εφόρου Φόρου Προστιθέµενης Αξίας
(2002)1 Α.Α.Δ. 1796. [4] G.I.P. Constructions Ltd v. Διευθυντής Τµήµατος Κοινωνικών Ασφαλίσεων
(1991)1 Α.Α.Δ. 14. [5] C Phasarias (Automοtive Centre) Ltd ν. Eταιρεία Σκυροποιΐας "Λεωνίκ" Λτδ
(2009)1 ΑΑΔ 1457. [6] «Έγγραφο δύναται να επιδοθεί σε εταιρεία με την άφεση του ή με την αποστολή του ταχυδρομικώς στο εγγεγραμμένο γραφείο της εταιρείας». [7] Βλ. κατ' αναλογία Επί τοις αφορώσι τον Παναγιώτη Σταυρινίδη
(2000)1 Α.Α.Δ 645. [8] Electromatic Constructions Ltd ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας
(2009)1 ΑΑΔ 258. [9] Γεώργιος Κυριάκου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Τμήματος Φυλακών
(1996)4 ΑΑΔ 1594. cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο

🔗 Στην επίσημη πηγή

Επεξήγηση AI βάσει του επίσημου κειμένου του νόμου. Ενδεικτική, δεν υποκαθιστά νομική συμβουλή.